# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Aders kunnen om verschillende redenen moeilijk te vinden zijn. Bij een obese of oedemateuze patiënt liggen de aders vaak dieper en zijn ze minder goed zichtbaar; bij ondervulde patiënten zijn de aders minder goed gevuld en dus kleiner en bij een patiënt met een donkere huidskleur zijn de aders minder goed zichtbaar.

Alfred de Jong, docent en anesthesieverpleegkundige, en Christel Janssens, verpleegkundig specialist van het IV Katherterteam geven vijf trucs om dit soort moeilijk vindbare aders beter te vinden:

1. Laat de patiënt zo veel mogelijk ontspannen. Neem de tijd voor het prikken en probeer de patiënt op zijn gemak te stellen.

2. Zorg ervoor dat de patiënt en met name de arm warm genoeg is. Gebruik hiervoor een deken uit de warmtekast of laat de arm een kwartiertje in warm water hangen. Dit zorgt voor dilatatie van de bloedvaten, waardoor ze beter zichtbaar en/of voelbaar worden.

In het januarinummer vind je nog veel meer handigheidjes voor het prikken van een infuus. Bijvoorbeeld hoe je de beste plek vindt om te prikken, en wat je kunt doen bij beschadigde aders. Lees meer >>

3. Zorg voor voldoende stuwing. Breng daarvoor een stuwband aan op de bovenarm. Zorg dat de veneuze terugvloei naar het hart wordt afgekneld, maar dat de arteriële circulatie niet wordt belemmerd en de pols dus nog voelbaar is. Alfred de Jong gebruikt als alternatief ook wel een bloeddrukmeter: 'Het voordeel hiervan is dat die meer controle biedt. Meet eerst de bloeddruk en laat de meter leeglopen. Pomp daarna de meter op tot een waarde die tussen de boven- en onderdruk ligt. Het bloed stroomt dan wel de arm in, maar niet terug naar het hart. Je hebt hiervoor wel een handbloeddrukmeter nodig of een automatische bloeddrukmeter met een venous-stase instelling. Dan pompt de bloeddrukmeter zich op, tussen de zojuist gemeten waarden in.'

4. Laat de arm naar beneden hangen. Christel Janssens: 'Vraag de patiënt, terwijl de stuwband is aangespannen, om een aantal keer de hand te openen en te sluiten en vervolgens een vuist te maken. Doordat de stuwband de bloedstroom richting het hart tegenhoudt, treedt er venastase op en wordt het bloedvat beter zichtbaar.'

5. Gebruik een venoscoop (bijvoorbeeld Veinlite®, Veinviewer®), al dan niet bevestigd op een statief, om de bloedvaten beter zichtbaar te maken. Deze toestellen zijn echter duur en zorgen alleen voor een betere zichtbaarheid, niet voor een betere diameter of beter verloop van de ader. Een goede stuw- en priktechniek blijft cruciaal.

Wist je dat prikaccidenten het vaakst voorkomen ná het prikken? Dus bij het opruimen of verwerken van het afval, vaak nét op het moment dat je er niet meer bij bent met je hoofd. Lees meer >>

Deze truc werkt niet

In de wandelgangen wordt wel eens de truc genoemd om nitrospray op de huid te spuiten. Een truc die niet werkt, aldus Alfred de Jong: 'Nitrospray (nitroglycerine) is een vaatverwijdend middel dat op de slijmvliezen onder de tong wordt gespoten bij angina pectoris en acuut hartfalen. Maar omdat de huid een sterke isolerende werking heeft, is het vaatverwijdende effect van nitrospray op de huid nihil. Daarnaast laat nitrospray een vetlaagje achter op de huid waardoor het infuus moeilijker te fixeren is.'

Alfred de Jong is anesthesieverpleegkundige in het Franciscus Gasthuis te Rotterdam, en eigenaar en docent bij Precision Bijscholingen.

Christel Janssens is lector aan het UC Leuven-Limburg, verpleegkundig specialist bij het Referentieteam Intraveneuze Katheterzorg van UZLeuven en bestuurslid van BeVANet (Belgian Vascular Access Network).

# data[].attributes.attachment_link.title
5 tips om moeilijk vindbare aders te prikken - Nursing

# data[].attributes.attachment_link.description
Aders kunnen om verschillende redenen moeilijk te vinden zijn. Bij een obese of oedemateuze patiënt liggen de aders vaak dieper en zijn ze minder goed zichtbaar; bij ondervulde patiënten zijn de aders minder goed gevuld en dus kleiner en bij een patiënt met een donkere huidskleur zijn de aders minder goed zichtbaar.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Het apparaat VascuLuminator, dat bloedvaten onderhuids zichtbaar maakt met infrarood licht, zorgt er niet voor dat het aanleggen van een infuus bij kinderen vaker of sneller lukt.

Dat concluderen onderzoekers van het UMCU en VUmc in het januarinummer van Pediatrics.

Om bij het afnemen van bloed bij kinderen een bloedvat eenvoudiger te kunnen aanprikken, worden speciale infraroodapparaten (zoals de VascuLuminator) gebruikt waardoor de bloedvaten duidelijker zichtbaar worden. Onderzoeker Natascha Cuper en haar collega's wilden weten of het infraroodapparaat ook bij het prikken van een infuus tot meer succesvolle eerste prikpogingen zou leiden.

Niet sneller infuusprikken
Daarom voerden zij een onderzoek uit, waarbij ze kinderanesthesisten en anesthesieverpleegkundigen - al dan niet in opleiding - veneuze katheters lieten aanleggen. Per dag wezen zij operatiekamers willekeurig toe aan prikken met of zonder de VascuLuminator. Hieruit bleek dat het apparaat niet veel effect had in vergelijking tot 'gewoon' infuusprikken. In de infraroodgroep slaagde 171 van de 246 eerste infuuspogingen (70%) en in de controlegroep 175 van de 245 (71%). De VascuLuminator zorgde ook niet voor een sneller aangelegd infuus: met het apparaat duurde dit 162 en zonder 143 seconden. De VascuLuminator maakte wel 83,3% van de aan te prikken bloedvaten zichtbaar.

Inbrengen canule
Hoewel het infraroodapparaat bloedvaten wél beter zichtbaar maakt, zorgt het er niet voor dat het inbrengen van het infuus vaker of sneller lukt, zo blijkt uit het onderzoek. Volgens de auteurs kan dit betekenen dat het lokaliseren van bloedvaten kennelijk niet het probleem is bij infusen, maar het inbrengen van de canule zelf. Volgens Cuper lijkt de VascuLuminator wel nuttig bij een kleine groep kinderen met een donkere huidskleur.

Natascha Cuper promoveerde in juli vorig jaar op dit onderwerp aan de Universiteit van Utrecht. Lees hier de samenvatting van haar proefschrift.

NtvG, Pediatrics
Door: redactie Nursing, Marloes Oelen

Abonnement op Nursing
Nursing is de meest gelezen vaktitel voor verpleegkundigen niveau 4 en 5 in Nederland en Vlaanderen.
Word direct abonnee van Nursing.

Nursing op Facebook
Deel leuke foto's, filmpjes, winacties, en andere 'luchtiger' zaken
via www.facebook.com/VakbladNursing

Koop de Nursing Calculator, dé rekenapp voor verpleegkundigen.
> Download de app meteen
> Bekijk eerst een demonstratiefilmpje.

# data[].attributes.attachment_link.title
Infrarood werkt niet beter bij infuusprikken - Nursing

# data[].attributes.attachment_link.description
Het apparaat VascuLuminator, dat bloedvaten onderhuids zichtbaar maakt met infrarood licht, zorgt er niet voor dat het aanleggen van een infuus bij kinderen vaker of sneller lukt. Dat concluderen onderzoekers van het UMCU en VUmc in het januarinummer van Pediatrics.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Aders kunnen beschadigd zijn door bijvoorbeeld irriterende medicatie of littekenvorming. Beschadigde aders zijn niet geschikt om te puncteren of te gebruiken voor infusie. Maar hoe herken je ze en wat doe je bij een patiënt met veel beschadigde aders?

Nursing vroeg het twee deskundigen: Alfred de Jong, docent en anesthesieverpleegkundige, en Christel Janssens, verpleegkundig specialist van het IV Katherterteam.

Hoe herken je een beschadigde ader?
Je herkent een beschadigde ader doordat die hard aanvoelt en 'rolt' of pijnlijk is bij palpatie. De huid eromheen heeft vaak een grauwe kleur. Een bruikbare ader heeft bij voorkeur een rechtlijning verloop, dus kronkelt niet. Daarnaast voelt een bruikbare ader, ook na stuwen, soepel en veerkrachtig aan en geeft deze geen voelbare pols (dan zou het om een arterie gaan).

Waar vind je nog een gezonde ader?
Bij patiënten die al vaak geprikt werden of langere tijd cytostatica of andere agressieve stoffen kregen via een perifeer infuus, is het vaak lastig om een ader te vinden die nog niet is beschadigd. De Jong tipt: 'Een ader die vaak vergeten wordt is de vena basilica, een rechte ader op de onderkant van de onderarm aan de pinkzijde. Deze ader is pas zichtbaar als je de arm omdraait of de patiënt op de zij draait.' Omdat het infuus in dit geval aan de onderkant van de arm zit, moet je wel extra alert zijn op complicaties, voegt Janssens toe. 'Er is meer wrijving tussen het infuus en bijvoorbeeld het bed of de kleding van de patiënt en daardoor kan de canule sneller loskomen. Verder kan er ook eerder drukletsel ontstaan omdat de patiënt met de arm op de canule en infuusleiding ligt.'

Ook van deze deskundigen: vijf tips om moeilijk vindbare aders te prikken. Lees meer >>

Wat als de patiënt geen geschikte aders meer heeft?
Als de patiënt geen of weinig aders heeft die geschikt zijn voor infusie, kan een midline katheter een oplossing zijn, aldus Janssens. 'Dat is een langere perifere katheter van 8 - 20 cm, via een echogeleide punctie wordt ingebracht in de bovenarm.' Voor toediening van irriterende stoffen is een CVC, een PICC-katheter, een poortkatheter (bijvoorbeeld Port-à-Cath®) of een getunnelde katheter (bijvoorbeeld Hickman®) een goede keuze. Adviseer de opdrachtgevende arts hierover - zo nodig ongevraagd - en wacht niet totdat de laatste ader is opgebruikt.

Alfred de Jong is anesthesieverpleegkundige in het Franciscus Gasthuis te Rotterdam, en eigenaar en docent bij Precision Bijscholingen.

Christel Janssens is lector aan het UC Leuven-Limburg, verpleegkundig specialist bij het Referentieteam Intraveneuze Katheterzorg van UZLeuven en bestuurslid van BeVANet (Belgian Vascular Access Network).

In het januarinummer vind je nog veel meer handigheidjes voor het prikken van een infuus. Bijvoorbeeld hoe je de beste plek vindt om te prikken, en wat je kunt doen bij beschadigde aders. Lees meer >>

# data[].attributes.attachment_link.title
3 vragen over beschadigde aders - Nursing

# data[].attributes.attachment_link.description
Aders kunnen beschadigd zijn door bijvoorbeeld irriterende medicatie of littekenvorming. Beschadigde aders zijn niet geschikt om te puncteren of te gebruiken voor infusie. Maar hoe herken je ze en wat doe je bij een patiënt met veel beschadigde aders? Nursing vroeg het twee deskundigen: Alfred de Jong, docent en anesthesieverpleegkundige, en Christel Janssens, verpleegkundig specialist van het IV Katherterteam.

# data[].attributes.body
Maak de kruiswoordpuzzel

# data[].attributes.body
https://rocwb.itslearning.com/ContentArea/ContentArea.aspx?LocationID=3503&LocationType=1

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Wanneer mag je bloed geven?

De minimale eisen om donor te worden zijn:

je meldt je als donor tussen je achttiende en vijfenzestigste verjaardag;

je weegt meer dan vijftig kilo;

je hebt geen bloedtransfusie ontvangen na 1 januari 1980;

je bent niet in het Verenigd Koninkrijk geweest tussen 1 januari 1980 en 31 december 1996 voor in totaal zes maanden of langer (in verband met de ziekte variant Creutzfeldt-Jakob);

je hebt nooit drugs gespoten;

je spreekt, leest en verstaat de Nederlandse of Engelse taal (een tolk is niet toegestaan). Als lezen problematisch is, zoals bij slechtzienden of analfabetisme, nemen wij de donorinformatie en het keuringsformulier mondeling met de donor door.

Heb je een chronische of ernstige ziekte zoals kanker of suikerziekte (gehad)? Dan hebben we meer informatie nodig om te bepalen of je donor kunt worden. Neem via 088-730 8686 contact met ons op zodat we samen jouw specifieke situatie kunnen bespreken.

Eisen aan bloed doneren

Kom je voor het eerst naar de bloedbank? Bekijk dan deze video om te zien wat je kunt verwachten van je eerste afspraak bij Sanquin.

Vul voor je bezoek de coronacheck in! Doe dit alsjeblieft zo kort mogelijk voor je komst naar de (mobiele) bloedbank, niet langer dan 24 uur van tevoren. Zo houden we doneren samen veilig.

Voor iedere donatie vragen we je om online de donatiecheck te doen. Met deze handige checklist voorkom je in de meeste gevallen dat je naar de bloedbank komt en niet mag doneren.

Op de locatie vragen we je ook nog om informatie en checken we of jij op dat moment bloed mag geven. Daarnaast ben je bij Sanquin verplicht een mondmasker te dragen. Lees meer over het dragen van een mondkapje bij Sanquin.

Wanneer mag je geen bloed geven bij Sanquin?

In sommige situaties is het helaas niet mogelijk om bloeddonor te worden. Jouw bloed is dan namelijk niet geschikt voor patiënten. Het kan ook gebeuren dat je tijdelijk niet mag doneren. Voldoe je aan een van de volgende criteria dan kun je helaas geen bloed geven:

je hiv-positief bent of aids hebt.

je drager van het hepatitis B- of hepatitis C-virus bent.

je ooit drugs hebt gespoten.

# data[].attributes.attachment_link.description
De minimale eisen om donor te worden zijn: je meldt je als donor tussen je achttiende en vijfenzestigste verjaardag; je weegt meer dan vijftig kilo; je hebt geen bloedtransfusie ontvangen na 1 januari 1980; je bent niet in het Verenigd Koninkrijk geweest tussen 1 januari 1980 en 31 december 1996 voor in totaal zes maanden of langer (in verband met de ziekte variant Creutzfeldt-Jakob); je hebt nooit drugs gespoten; je spreekt, leest en verstaat de Nederlandse of Engelse taal (een tolk is niet toegestaan).

# data[].attributes.body
bloedgroepen en anti-lichamen, wat matched wel en niet met elkaar?

# data[].attributes.body
Welk onderzoeken moet je ondergaan als je bloeddonor wilt worden?

Als je bloedgroep A hebt, heb je antilichamen anti ..........

Als je bloedgroep O hebt, heb je antilichamen anti ........ en anti .........

Welke groep vanuit de samenleving weigeren bloed  te ontvangen?

en als een kind uit deze groep nu toch in een situatie verkeerd waarin het toedienen van bloed levensreddend is? wat gebeurt er dan?

Maak een schema waarin je horizontaal en verticaal alle bloedgroepen zet; horizontaal de ontvanger, verticaal de donor. Welke bloedgroepen kun je aan welke ontvanger geven en welke echt niet?

Wat betekent het al dan niet hebben van een rhesusfactor en heeft dit invloed op het matchen van bloed van een donor en ontvanger

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Het idee komt van de zussen Monique en Sandy van Straaten. Bij Sandy werd een jaar geleden borstkanker geconstateerd, waarop ze chemotherapie kreeg. 'Omdat ik van nature slechte vaten heb om in te prikken, is er gekozen om een PICC-lijn te zetten', vertelt Sandy. 'Vanuit ziekenhuis krijg je dan een soort band om je arm. Die zit heel erg strak, en is niet comfortabel. Ik sliep niet goed, en als ik wakker werd, stonden de putten van het infuus in mijn arm. De kinderen vonden het eng, zo'n slang uit mijn arm.'

Knuffelen met kinderen

En dus kroop zus Monique achter de naaimachine en maakte een armband waarin de PICC-lijn ingestopt kon worden. Dit maakte zij van een rekbare stof en klittenband. Dankzij een handige flap is het infuus gewoon goed bereikbaar voor verpleegkundigen. En een bijkomend voordeel is dat de PICC-kaart, die patiënten altijd bij zich moeten dragen, in de armband gestopt kan worden. Een uitkomst, vindt Sandy: 'Ik kon weer slapen op mijn zij zonder dat ik wakker werd van de pijn. Mijn kinderen konden me knuffelen zonder dat ik naar mijn arm hoefde te kijken of er niemand achter bleef haken. Ik werd meer mezelf, en voelde me minder ziek.' Als de zussen de geldprijs van € 10.000 winnen, zullen ze dit gebruiken om hun product op de markt te brengen.

Trapleuningverlenger

De Trapleuningverlenger is ook genomineerd. Deze is bedacht door fysiotherapeuten en broers Jeremy en Joël Blom. Voor iedereen die de trapleuning nodig heeft om naar boven te komen is het laatste stukje trap door het ontbreken van de leuning vaak een groot probleem. De broers bedachten hierop de Trapleuningverlenger, een eenvoudig maar effectief hulpmiddel waarmee de trapleuning wordt verlengd. Met behulp van de computer maakten zij een prototype dat heel eenvoudig over het einde van de leuning te schuiven is.

Speciale app

De derde genomineerde is de Fit for the Floor-app, bedacht door manueel therapeut Floor Wijma. Zij ontdekte na haar zwangerschap dat er eigenlijk geen goede programma's zijn die vrouwen na een bevalling helpen om weer terug te keren naar het sportveld. Daardoor kwam zij op het idee voor de app 'Fit for the Floor'. Veel vrouwen ondervinden fysieke problemen na een bevalling, terwijl hun beschikbare trainingstijd door de komst van een baby erg beperkt is. Bestaande sportapps zijn voor hen daarom vaak weinig geschikt. De Fit for the Floor-app bevat trainingsschema's voor verschillende soorten sporten zodat de kersverse moeder snel weer op bijvoorbeeld de tennisbaan of het volleybalveld kan staan.

Het Beste Zorgidee van Nederland is een jaarlijkse wedstrijd van ONVZ Zorgverzekeraar. Het beste idee word beloond met € 10.000, een startkapitaal waarmee het idee op de markt kan worden gebracht. Klik hier om je stem uit te brengen >>

# data[].attributes.attachment_link.title
Speciale armband comfortabel bij PICC lijn - Nursing

# data[].attributes.attachment_link.description
Het idee komt van de zussen Monique en Sandy van Straaten. Bij Sandy werd een jaar geleden borstkanker geconstateerd, waarop ze chemotherapie kreeg. 'Omdat ik van nature slechte vaten heb om in te prikken, is er gekozen om een PICC-lijn te zetten', vertelt Sandy. 'Vanuit ziekenhuis krijg je dan een soort band om je arm.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Hoe worden beslissingen over het al dan niet starten van palliatieve chemotherapie genomen? Gezondheidswetenschapper Linda Brom onderzocht de patiëntenparticipatie bij medische besluitvorming.

Premium Dit artikel is verschenen in

Wil je dit artikel lezen?

Neem Nursing.nl een maand gratis op proef. Na een maand stopt het abonnement automatisch.

Lees onbeperkt alle premium artikelen en alle magazine-artikelen

Accreditatiepunten behalen met de Nursing Challenge

Toegang tot handige tools op de website

Al abonnee? Log dan in

# data[].attributes.attachment_link.description
Hoe worden beslissingen over het al dan niet starten van palliatieve chemotherapie genomen? Gezondheidswetenschapper Linda Brom onderzocht de patiëntenparticipatie bij medische besluitvorming. Premium Dit artikel is verschenen in Neem Nursing.nl een maand gratis op proef. Na een maand stopt het abonnement automatisch.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Chemotherapie kan allerlei bijwerkingen geven, waaronder neuropathische klachten als tintelingen en doofheid in ledematen. Deze kunnen patiënten jaren later nog belemmeren in het dagelijks leven.

Dit artikel is verschenen in

Wil je dit artikel lezen?

Neem Nursing.nl een maand gratis op proef. Na een maand stopt het abonnement automatisch.

Al abonnee? Log dan in

# data[].attributes.attachment_link.title
Neuropathische klachten door chemotherapie: wat moet je weten - Nursing

# data[].attributes.attachment_link.description
Chemotherapie kan allerlei bijwerkingen geven, waaronder neuropathische klachten als tintelingen en doofheid in ledematen. Deze kunnen patiënten jaren later nog belemmeren in het dagelijks leven. Dit artikel is verschenen in Neem Nursing.nl een maand gratis op proef. Na een maand stopt het abonnement automatisch. Al abonnee? Log dan in

# data[].attributes.attachment_link.title
‘Pas op met medicatie tijdens chemotherapie’ - Nursing

# data[].attributes.attachment_link.description
Bijna de helft van de kankerpatiënten slikt, zonder het te weten, medicijnen die nadelig kunnen zijn voor hun kankerbehandeling.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Chemotherapie kan allerlei bijwerkingen geven, waaronder neuropathische klachten als tintelingen en doofheid in ledematen. Deze kunnen patiënten jaren later nog belemmeren in het dagelijks leven.

Dit artikel is verschenen in

Wil je dit artikel lezen?

Neem Nursing.nl een maand gratis op proef. Na een maand stopt het abonnement automatisch.

Al abonnee? Log dan in

# data[].attributes.attachment_link.title
Neuropathische klachten door chemotherapie: wat moet je weten - Nursing

# data[].attributes.attachment_link.description
Chemotherapie kan allerlei bijwerkingen geven, waaronder neuropathische klachten als tintelingen en doofheid in ledematen. Deze kunnen patiënten jaren later nog belemmeren in het dagelijks leven. Dit artikel is verschenen in Neem Nursing.nl een maand gratis op proef. Na een maand stopt het abonnement automatisch. Al abonnee? Log dan in

# data[].attributes.body
2. Waar worden deze vooral voor gebruikt?
3. Wat zijn mogelijke voor-en na- delen van een infuuspomp?
4. zoek een filmpje op over een infuuspomp en plaats het.
5. Waar let je op als je een pomp gaat gebruiken?
6. kan je in alle gevallen een pomp gebruiken?

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Volgens de meest recente Vilans protocollen is het voldoende om een perifeer infuus om de 12 uur te spoelen, en is NaCl 0,9% daarvoor net zo efficiënt als een heparineoplossing. Deskundige infuustechnologie Ton Van Boxtel* beaamt dat. 'Bij een perifeer infuus volstaat het om elke 12 uur te spoelen en een slotje te maken met NaCl 0,9%. In de thuiszorg kiest de verpleegkundige soms uit praktische overwegingen ervoor om maar één keer per 24 uur te spoelen en dan een slotje van 2 ml te maken met een heparineoplossing van 100eh/ml in NaCl 0,9%, bijvoorbeeld bij een patiënt die maar één keer per dag intraveneuze antibiotica krijgt.'

# data[].attributes.attachment_link.title
Een perifeer infuus spoelen: meer dan drie keer per dag? - Nursing

# data[].attributes.attachment_link.description
Volgens de meest recente Vilans protocollen is het voldoende om een perifeer infuus om de 12 uur te spoelen, en is NaCl 0,9% daarvoor net zo efficiënt als een heparineoplossing. Deskundige infuustechnologie Ton Van Boxtel* beaamt dat. 'Bij een perifeer infuus volstaat het om elke 12 uur te spoelen en een slotje te maken met NaCl 0,9%.

# data[].attributes.body
https://goo.gl/images/mf9nyyhttps://goo.gl/images/mf9nyy