# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Sporo dzieje się w naszym świecie... Pędzimy w jakimś nieznanym kierunku... Każdy z nas gubi się w natłoku myśli, działań i obowiązków... To powoduje frustrację, a czasami budzi w nas gniew, który wyzwala agresję. Jak radzić sobie z emocjami, które nas przytłaczają? Ostatnio w moje ręce wpadła niesamowita książka, autorstwa Przemka Staronia. Zainspirowała mnie ona na napisania scenariusza godziny wychowawczej. Ten pomysł można zastosować w edukacji zdalnej jak i tej tradycyjnej. Tu link do książki Przemka, którą szczerze polecam każdemu: https://www.empik.com/szkola-bohaterek-i-bohaterow-czyli-jak-radzic-sobie-z-zyciem-staron-przemek,p1252153517,ebooki-i-mp3-p?gclid=CjwKCAiA4o79BRBvEiwAjteoYAzkxd9h1GIvn_05vhmiEDcupp_uIfrhLzs1712C69z-Jf6-35V4IBoC2XkQAvD_BwE&gclsrc=aw.ds
Przemku, dziękuję Ci za tę książkę! Jest cudowna! Mam kolejną pozycję bibliograficzną do mojej książki! Pozdrawiam serdecznie, Mistrzu!

Wyświetlamy dwa obrazy uczniom: „Krzyk" oraz „Energia rzeczywistości" Jarosława Rymarza:

źródło: Jarosław Rymarz, Malarstwo, FB.

2. Uczniowie na podstawie powyższych obrazów dzielą się swoimi refleksjami. Pamiętajmy, aby nie zdradzać uczniom tytułów dzieł. Chodzi o to, aby nie wprowadzać ram, ograniczeń ich interpretacji. Chodzi po prostu o wolność. Na pewno padną słowa dotyczące agresji, braku pohamowania emocji.

3. Na tablicy Google Jambord lub za pomocą aplikacji menti.com młodzież wypisuje wszystkie skojarzenia ze złością, gniewem, agresją.

4. Zadajemy pytania uczniom: Dlaczego tak trudno nam zapanować nam emocją gniewu? Dlaczego wpadamy w pułapkę złości? Dlaczego mamy problem z panowaniem nad agresywnością? Na czym polega autoagresja?

5. Wyświetlamy film „Jak działa złość?". Po projekcji odnosimy się do sytuacji przedstawionej w tym krótkim filmiku.
https://www.youtube.com/watch?v=IcrG9yQevbI&feature=emb_logo
6. Uczniowie układają w grupach po 3 pytania, których odpowiedzią jest złość/gniew.

7. Wyświetlamy zdjęcie Nastki ze „Stranger Things". Pytamy się o tę postać, o jej moc i działanie.
Następnie odczytujemy fragment rozdziału „A co, jeżeli stracę kontrolę? Czyli o supermocy złości" autorstwa Przemka Staronia („Szkoła bohaterek i bohaterów, czyli jak radzić sobie z życiem"):
„Z opowieści, w których pojawiają się młodzi ludzie posiadający specjalne moce, wiemy, że gdy są pod opieką mądrych dorosłych, ci bardzo dbają o to, aby nauczyli się ze swoimi mocami obchodzić. Widać to w „X-menach". Widać to w „Star Warsach". (...)

Bo widzicie nasze emocje, nasze uczucia, nasze potrzeby to są specjalne moce. Zwłaszcza te o dużym natężeniu. One informują nas o wszystkim tym, co jest dla nas ważne. Jeżeli potraktujemy świat naszych uczuć, naszych reakcji, naszych potrzeb jako rzeczywistość właśnie takich mocy, możemy zadać pytanie: Gdzie ci dorośli i gdzie te szkolenia? Odpowiedź jest, niestety, bardzo smutna. Ani tych dorosłych, ani ani specjalnych treningów powszechnie dostępnych nie ma. Niektórzy mają to szczęście i rodzą się w rodzinach, w których uczy się dziecko obchodzić ze swoimi uczuciami. (...) W szkole nie ma zajęć o człowieku, o świecie jego emocji, osobowości i potrzeb. Nie ma psychologii (chyba, że ktoś ma wyjątkowe szczęście i trafia do szkoły, gdzie jest!).

W tym sensie każdy z nas jest Nastką. Poruszamy się w świecie, funkcjonujemy wśród ludzi, ale nie rozumiemy, dlaczego raz chce nam się śmiać, a zaraz potem płakać, dlaczego rozpadają nam się związki, dlaczego wybuchamy na innych, dlaczego krzyczymy, dlaczego plotkujemy. Gdy powiemy komuś parę słów za dużo, gdy krzykniemy, gdy kogoś uderzymy, i jeszcze na dodatek poniesiemy tego konsekwencje, możemy serio zacząć się bać samych siebie. (...) A im bardziej będziemy się bać, tym bardziej będzie w nas rosnąć napięcie domagające się uwolnienia. Nie jesteśmy jednak nauczeni, jak je wyzwolić w sposób mądry, dobry, konstruktywny. Uwalniamy je zatem w sposób gwałtowny, niekonstruktywny. Nasza psychika jest światem niezwykłym, złożonym, zaskakującym (...). To w niej tkwi odpowiedź na to, dlaczego podejmujemy jakieś działanie albo się od niego powstrzymujemy. Jest ona światem pięknym, ale niebezpiecznym."

8.Rozmawiamy o przytoczonym fragmencie, zastanawiamy się jak poznać samych siebie, jak konstruktywnie zapanować nad emocjami.

9.Wyświetlamy zdjęcie HULKA. Rozmawiamy, dyskutujemy: Z czym kojarzy się Wam ten bohater? Co było jego problemem/mocą?
Czytamy fragment tego samego rozdziału z książki Przemka Staronia:
„Doskonałym przykładem tego, jak przekierować i wykorzystać złość, jest postać naukowca z uniwersum Marvela Bruce'a Bannera. Wskutek przyjęcia dużej dawki promieniowania potrafi przemieniać się w zielonego humanoidalnego potwora, Hulka. Kiedy śledzimy losy Bannera, widzimy, że ta umiejętność nie poddaje się jego kontroli, to znaczy nie ma on wpływu na to, kiedy ze spokojnego naukowca stanie się zielonym siłaczem. Tym, co najbardziej stymuluje przemianę w Hulka, jest gniew. Hulk doprowadza do kilku dramatycznych sytuacji, dokonuje zniszczeń, których Banner nie może potem sobie wybaczyć. W pewnym momencie widać jednak, że Banner zyskuje kontrolę nad Hulkiem. Kiedy pod koniec pierwszej części „Avengers" Kapitan Ameryka mówi mu, że to jest idealny moment na to, aby stać się ściekłym, Banner odpowiada: „To jest mój sekret, Kapitanie. Ja jestem cały czas wściekły". Otóż to! Sekretem uporania się z tym, co nas rozsadza od środka, jest pogodzenie się z tym, że tak się dzieje. Dopiero akceptacja tego stanu otwiera nam wrota do zapanowania nad tym. Dopóki bowiem walczymy z faktem, że jesteśmy wściekli, dusimy to w sobie, udajemy, że wszystko jest OK, tracimy na tę walkę mnóstwo sił. Gdy w końcu powiemy sobie: „tak, jest we mnie olbrzymia złość", i pozwolimy sobie na to, aby ją poczuć oraz zaakceptować jej obecność, przestajemy daremnie walczyć. I naszą energię możemy przekierować na kontrolę. I wtedy otwiera się przed nami morze możliwości. Możemy zbadać wszystko krok po kroku. Ustalić, co się takiego stało, że rozsadza nas napięcie. Przyczyny bywają dla nas zaskakujące. Jak często na przykład mamy świadomość, że złość jest efektem głodu, niewyspania, tego, że ktoś nas zignorował albo powiedział coś niemiłego? Potem, również krok po kroku możemy usunąć powody: wyspać się, zjeść coś, pogadać z kimś bliskim o przyjemności, która nas spotkała, i otrzymać wsparcie".

10. Rozmawiamy o powyższym fragmencie, o tym, że warto rozpoznawać swoje emocje i ich źródła, że warto wykorzystać racjonalne myślenie, aby opanować gniew.

11. Podsumowanie: Jak radzić sobie z agresją?

Uczniowie na tablicy Google Jambord wypisują swoje pomysły: kontrolowany krzyk, ćwiczenia fizyczne, aktywność fizyczna, oddechy, liczenie od 10. W dół, sprzątanie, czytanie, płacz, rozmowa z bliską osobą, przytulenie, akceptacja siebie, myślenie o pozytywach, itp.
Źródła:

1. Jarosław Rymarz, Malarstwo, strona FB

2. Przemek Staroń, „Szkoła bohaterek i bohaterów czyli jak radzić sobie z życiem", Wydawnictwo Agora, 2020.

3. https://www.youtube.com/watch?v=IcrG9yQevbI, Obrazkoterapia, YT

4. Anna Konarzewska, „Być (nie)zwykłym wychowawcą", Wydawnictwo WFW, 2019.

# data[].attributes.attachment_link.title
Być jak Hulk... Godzina wychowawcza o gniewie.

# data[].attributes.attachment_link.description
Sporo dzieje się w naszym świecie... Pędzimy w jakimś nieznanym kierunku... Każdy z nas gubi się w natłoku myśli, działań i obowiązków... To powoduje frustrację, a czasami budzi w nas gniew, który wyzwala agresję. Jak radzić sobie z emocjami, które nas przytłaczają? Ostatnio w moje ręce wpadła niesamowita książka, autorstwa Przemka Staronia.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
#ZOSTAŃWDOMU dotyczy także sposobu nauki. Niestety przez jakiś czas nie będziemy się widywać w szkole, ale jakoś uczyć się trzeba 🙂
Dlatego łapcie kilka wskazówek, które mogą się Wam przydać.
1. Plan dnia.
Ustalcie sobie plan dnia i racjonalnie podzielcie czas. Oprócz podstawowych obowiązków takich jak codzienne czynności higieniczne i posiłek, plan powinien zawierać czas na naukę, zajęcia gospodarcze i wreszcie na inne zajęcia związane z Waszymi zainteresowaniami. Oczywiście bardzo ważny jest czas, który poświęcicie wypoczynkowi. Dzięki wyznaczeniu takich granic nie będzie ignorować nauki, a zaległości nie będą się nawarstwiać.

2. Miejsce do nauki.
Zorganizujcie sobie miejsce gdzie będziecie się uczyć. Zadbajcie o dobre oświetlenie i uporządkowanie miejsca. Zabawki czy podręczniki, których nie potrzebujecie przy odrabianiu lekcji, sprzątnijcie z biurka. Zostawcie tylko niezbędne przybory szkolone i podręczniki. Oglądanie telewizji czy słuchanie radia podczas nauki wpłynie negatywnie na uwagę i koncentrację. I jeszcze jedno... nie siadajcie do nauki np. w piżamie, ponieważ ona kojarzy się ze snem a nie nauką.

3. Samodzielna nauka.
Zanim zaczniecie się uczyć przejrzyjcie zadania przesłane przez nauczycieli i oceńcie, czy sami dacie sobie z nimi radę, czy będziecie potrzebowali pomocy. Jeśli pojawią się trudności, poproście o pomoc rodziców/opiekunów/kolegów....my również chętnie pomożemy:). Najpierw jednak podejmijcie wysiłek zrobienia zadań samodzielnie.
Zadbaj o swoje bezpieczeństwo:
4. Od czego zacząć?
Naukę zacznijcie od przedmiotów dla Was trudniejszych, a te łatwe pozostawcie na koniec. Jeżeli masz trudność z motywacją do nauki możesz rozpocząć od przedmiotu, który lubisz, żeby nie zniechęcić się do dalszej pracy. Po ok. 45 min nauki zadbajcie o 5-10 min przerwy. Odrobina ruchu jest dobrym pomysłem. Dla pomocne będą samodzielnie stworzone notatki, kolorowe zakreślenia, myśli umieszczone w ramkach.
Słuchowiec będzie korzystał z nagrań i filmików. Uczcie się na głos albo korzystać z tekstów czytanych przez inną osobę.

5. Komputer.
Ze względu na sytuację, nauka w domu wiąże się z korzystanie z internetu i komputera. Pamiętajcie, że długie korzystanie z technologii nie jest dobrym pomysłem, a ruch to zdrowie !!

Motywacja to chęć i gotowość podjęcia jakiejkolwiek aktywności- np. do nauki.

Możemy wyróżnić trzy główne rodzaje motywacji: wewnętrzna, zewnętrzna i lękowa.

Motywacja zewnętrzna wynika z nagrody, którą mamy otrzymać po dobrze wykonanym zdaniu. W szkole najczęściej jest to pozytywna ocena albo zaspokojenie oczekiwań rodziców/nauczycieli.

Motywacja wewnętrzna wynika z faktu, że nauka i zdobywanie wiedzy daje nam satysfakcję i radość CHCĘ WIEDZIEĆ WIĘCEJ 🙂

Motywacja lękowa pojawia się kiedy uczymy się, żeby unikną kary albo innych przykrych następstw.

ZASADY ZACHOWANIA SIĘ W INTERNECIE

Znalezione „ukradzione" dobre rady. Mam nadzieję, że będziecie się do nich stosować.

Koncentrację uwagi możemy ćwiczyć 🙂

Co to jest?

Koncentracja to umiejętność skupiania i utrzymywania uwagi na określonych zadaniach. Jest nam potrzebna do funkcjonowania na co dzień. Rozwija się stopniowo: najpierw uwaga jest mimowolna (tzn. naszą uwagę przyciągały np. poruszające się przedmioty albo głośny dźwięk), później przekształca się w uwagę kierowaną- możemy dostrzegać i robić to, co jest dla nas ważne w danym momencie.

Do czego jej potrzebujemy?

Potrzebujemy jej do wykonania określonego zadania, osiągnięcia celu, rozwiązania problemu czy zrozumienia ważnego zagadnienia. Dobra umiejętność koncentrowania uwagi wiąże się z lepszą pamięcią, zdolnościami przestrzennymi oraz logicznym myśleniem.

Co wpływa na koncentrację?

Dystraktory - to różne bodźce, które odciągają naszą uwagę od tego, na czym chcemy być skupieni np. hałas, jaskrawe kolory w pokoju, włączony telewizor lub radio itp. Starajmy się ich unikać.

Motywacja i pozytywne nastawienie - warunek konieczny do włożenia wysiłku w realizację (szczególnie trudnego) zadania.

Przerwy - nawet krótki odpoczynek pozwoli na efektywniejszy powrót do zadania.

Dieta - należy pamiętać o zdrowym odżywianiu i piciu odpowiedniej ilości wody.

Sen - kiedy jesteśmy wyspani i wypoczęci, osiągamy lepsze efekty.

Ćwiczenia - koncentrację można usprawniać dzięki odpowiednim ćwiczeniom.

Powodzenia 🙂

NARKOTYKI - RYZYKOWNA DROGA

Poniżej zamieszczam ulotkę zawierającą wszystkie ważne informacje dotyczące profilaktyki uzależnienia od narkotyków.

Poniżej zamieszczam ulotkę zawierającą wszystkie ważne informacje dotyczące profilaktyki uzależnienia od narkotyków.

Zajrzyjcie do niej 🙂

Wspierajmy rozwój dzieci we wszystkich sferach, aby mogły prawidłowo nabywać nowe umiejętności i wiedzę. Zamieszczam pożyczone ćwiczenia rozwijające dla młodszych dzieci.

Udanej zabawy 🙂

ZABAWY I ĆWICZENIA

Nadmiar stresów u dzieci objawia się czepianiem kurczowo dorosłych, zaburzeniami zachowania, bezsennością, brakiem koncentracji. Złym zachowaniem w przedszkolu, w domu, itp. Należy pamiętać, że naturalnym sposobem radzenia sobie ze stresem u dziecka jest zabawa i jeśli będzie ona odpowiednio przygotowana i poprowadzona zapewni pożądane efekty.

Jesteśmy dla siebie mili 🙂

Uśmiech i dobre słowo mogą poprawić nam humor i rozjaśnić dzień innym 🙂

Nie zapominajmy o tym:)

Poniżej zamieszczam karty pracy. Wymyśl komplementy 🙂

Powodzenia 🙂

ZASTANÓW SIĘ 🙂

Przypomnij sobie kiedy czułeś, że dobrze Ci się z kimś rozmawia. Jak zachowywała się ta osoba? Co robiła, mówiła?

Zamieszczam kartę z pytaniami:) Odpowiedź na nie i zastanów się co z tego możesz zastosować podczas rozmów z innymi 🙂

KOMUNIKAT JA

Komunikat typu Ja to świetny sposób na wyrażanie własnych poglądów, myśli i opinii beż obrażania innych.

W pliku poniżej przesyłam opis i ćwiczenia 🙂
SMUTEK
Pozdrawiam 🙂

Smutek nie należy do przyjemnych emocji ale jest tak samo potrzebny jak inne.

Pamiętajcie!! nie możemy go ignorować. Musimy go przeżyć, bo powróci większy i mocniejszy.

Zamieszczam plik.
Kontynuujemy temat asertywności. Jest to ważne zagadnienie, ponieważ ta umiejętność znacznie ułatwia życie i relacje z innymi ludźmi. Zamieszczam plik 🙂
Pozdrawiam 🙂

ASERTYWNOŚĆ

POLECAM KSIĄŻKĘ DLA DZIECI 🙂

STRACH
W swoim życiu mamy kontakt z wieloma osobami i różne sytuacje się nam przydarzają. Dlatego dobrze jest ćwiczyć pewne umiejętności przydatne w komunikacji międzyludzkiej- co ważne komunikacji pozbawionej agresji i zbytniej uległości. Dzisiaj mowa o ASERTYWNOŚCI. Przygotowałam dla Was, krótki tekst i kilka ćwiczeń. Zamieszczone są poniżej jako pliki pdf. Pozdrawiam 🙂
Kolejna z emocji do oswojenia to STRACH. Niestety jest to emocja nieprzyjemna, ale bardzo potrzebna. Zajrzyj do pliku poniżej. Udanej zabawy 🙂

ASERTYWNOŚĆ

Rozpoznawanie i nazywanie emocji

Interpretacja własnych emocji i stanów emocjonalnych innych ludzi jest bardzo ważna- dlatego zamieszczam kolejne ćwiczenia dla młodszych dzieci.

Udanej zabawy:)

AUTOPREZENTACJA- moje mocne strony

Wielu z nas ma trudność w prezentowaniu swoich mocnych stron, wypowiadaniu się na temat odniesionych sukcesów. Gdy podczas zajęć zadaje pytanie JAKIE SĄ TWOJE MOCNE STRONY ? - w odpowiedzi słyszę HMMM........

Niestety ze wskazaniem wad i braków nie macie problemu. 😉

Należy to zmienić !!!:)

Kolejnym krokiem do odpowiedniej autoprezentacji jest określanie swoich mocnych stron.
MEMORY
Powodzenia 🙂

Zamieszczam PDF

Zamieszczam MEMORY emocje przygotowane przez emocjedziecka.pl

Jest to świetne ćwiczenie pamięci i powtórka emocji, które już znamy.

Udanej zabawy:)

AUTOPREZENTACJA

Rozmowy z ludźmi, podczas których musimy zaprezentować siebie zwykle wywołują dużo napięcia i stresu. Dlatego dobrze jest przygotować się do nich. Szczerość i naturalność zawsze będą dobrze oceniane.

Pierwszym krokiem do odpowiedniej autoprezentacji jest poznanie siebie. Niestety opowiadanie o sobie jest trudne. Możemy poćwiczyć razem.

Zamieszczam PDF zachęcający do rozmyśleń na własny temat. Spróbuj 🙂

Radość

Radość jest najprzyjemniejszą z emocji 🙂

Daje nam energie do działania, wyraża pełnię zadowolenia, satysfakcji.

Największą radość okazują dzieci. Są to bardzo szczere emocje. Z upływem lat okazywanie radości staje się coraz bardziej kontrolowane. Radość wymaga zaangażowania. Musimy mieć na nią czas. Jest to bardzo istotne w dzisiejszym świecie. Aby być szczęśliwym należy docenić siebie, pozwalać sobie na przyjemności, próbować nowych rzeczy oraz doceniać nawet najmniejsze pozytywny dnia codziennego.

Pracujmy nad tym, żeby jak najwięcej radości i szczęścia było w naszym życiu 🙂

Znalezione w internecie 🙂

Zamieszczam materiały do zajęć.

Pozdrawiam:)

UZALEŻNIENIE OD MEDIÓW

Uzależnienie to silna i niekontrolowana potrzeba robienia czegoś czy zażywania jakiejś substancji.

Uzależnić można się nie tylko od alkoholu, narkotyków czy papierosów, lecz także od telewizji, komputera czy gier.

Daje złudne poczucie otrzymania „nagrody": dobrego samopoczucia, rozładowania napięcia, kontaktu z inną osobą- a to uzależnia. W internecie taką nagrodą są też: poczucie bycia w centrum zainteresowania, bycia ważnym.

Jeśli długie korzystanie z mediów wpływa negatywnie na rożne obszary życia, można mieć podejrzenia, że są to początki uzależnienia.

Obserwuj, czy rezygnujesz ze snu na rzecz korzystania z internetu, w efekcie czego jesteś cały czas zmęczony, czy kontakt z rodziną i przyjaciółmi nie jest już tak atrakcyjny jak znajomości internetowe, czy rachunki rosną lub nie masz czasu na zajęcia pozalekcyjne.

Jeśli czujesz, że coś sprawia ci kłopot i wymyka się spod kontroli, zwróć się o pomoc do rodziców albo do nas.

Wbrew pozorom nie jest trudno odzyskać kontrolę nad swoim czasem i życiem. Przede wszystkim obserwuj siebie i swoje zachowania. Staraj się dokładnie planować swój wolny czas, wypełniaj go ciekawymi aktywnościami nie tylko w sieci.
NASZE EMOCJE

powiedzieć o swoim problemie zaufanej osobie,

skorzystać z pomocy psychologa

unikać z korzystania z internetu w samotności, np. przenieść komputer ze swojego pokoju, do pokoju wspólnego, gdzie przebywają inni domownicy

znaleźć inne hobby w rzeczywistości (sport, zajęcia teatralne, gry planszowe)

poszukać programów pomagających kontrolować czas spędzany w internecie

wyznaczyć sobie godziny korzystania z internetu, poprosić innych o przypominanie, ile jeszcze zostało czasu na rozrywkę

obserwować siebie: „W jakich momentach spędzam najwięcej czasu w internecie?"

Zamieszczam ćwiczenia do tego tematu 🙂

Rozpoznawanie emocji jest niezwykle ważne w komunikacji między ludźmi. Jest to wskazówki stosunków międzyludzkich. Stosunkowo wcześnie zaczynamy się ich uczyć. Bardzo wartościowe jest rozwijanie tej umiejętności

Zamieszczam plik pdf z ćwiczeniami

Udanej zabawy:)

Jaką rolę pełnisz w grupie ?
Praca w grupie towarzyszy nam od dzieciństwa- wspólna zabawa, odrabianie zadań, czy przygotowywanie prezentacji. Jedni wolą pracować indywidualnie, a inni uwielbiają robić to w grupie.
Zamieszczam test, który pozwali określić jaką Wy odgrywacie w grupie.
Krok po kroku 🙂

Wypełnij zamieszczony poniżej kwestionariusz w następujący sposób:

1. w każdej z siedmiu części kwestionariusza rozdziel po 10 punktów. Możesz przypisać 10 punktów tylko jednej literze (a-h), jeśli to stwierdzenie doskonale opisuje Twoje zachowanie w grupie lub rozdzielić 10 punktów pomiędzy wszystkie lub niektóre litery, jeśli jednocześnie opisują Twoje zachowanie w różnym stopniu nasilenia;

2. wpisz Twoje odpowiedzi do tablicy wyników;

3. przenieś wyniki do tabeli klucza.

4. Dodaj punkty w wpisane w każdej kolumnie w celu obliczenia liczby punktów przypisanych poszczególnym rolom w grupie;

5. Interpretacja wyników.

Najwyższy wynik świadczy o najczęściej przyjmowanej KONSTRUKTYWNEJ ROLI GRUPOWEJ. Następny w kolejności dotyczy roli, którą przyjmujesz, jeśli z jakichś powodów istnieje mniejsze zapotrzebowanie na tę najbardziej preferowaną. Dwa najniższe wyniki dotyczą obszarów prawdopodobnie najsłabszych, które należałoby rozwijać. Być może jednak zamiast je „na siłę" wzmacniać, lepiej poszukać kolegów, którzy mogliby w grupie stanowić dla Ciebie dopełnienie.

Podzielcie się jaką rolę odgrywanie w grupie 🙂 martapason.psycholog@gmail.com

Udanej zabawy 🙂

Wrzucam karty pracy HARMONIJNY ROZWÓJ dla młodszych dzieci, udostępnione przez Ei System 🙂

Ćwiczmy motorykę małą, czyli sprawność paluszków i rączek. Zamieszczam plik ze zwierzątkami do wycięcia i sklejenia.

Chętnie zobaczę wyniki Waszej pracy i podzielę się z innymi- podeślijcie zdjęcia na adres: martapason.psycholog@gmail.com

STRES- jak sobie z nim radzić?

Przygotowałam dla Was prezentację na temat stresu i sposobów radzenia sobie z nim.

Zamieszczam również plik z ćwiczeniami pozwalającymi zapanować nad stresem.

Pozdrawiam, Marta P 🙂

Plik z kolorowankami antystresowymi
Propozycja od EDUTAPIA www.edutapia.pl WIELKANOCNE KART PRACY
WIOSNA

Pożyczone od Sylwia Błaszczak - www.mamawdomu.pl - karty pracy do wykonania w czasie wolnym 🙂

# data[].attributes.attachment_link.description
ZOSTAŃWDOMU dotyczy także sposobu nauki. Niestety przez jakiś czas nie będziemy się widywać w szkole, ale jakoś uczyć się trzeba 🙂 Dlatego łapcie kilka wskazówek, które mogą się Wam przydać. 1. Plan dnia. Ustalcie sobie plan dnia i racjonalnie podzielcie czas.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Pedagog szkolny

Nastoletnia depresja - poradnik dla rodziców

W trudnej, nietypowej sytuacji, w której się obecnie znajdujemy, nurtuje nas wiele pytań i towarzyszą nam obawy. Dlatego pozostaję do Waszej dyspozycji i chętnie służę pomocą. Jeżeli jest coś, z czym chciałbyś/abyś się ze mną podzielić lub z czym masz problem, napisz do mnie. W szczególnie pilnych i uzasadnionych przypadkach ustalimy możliwość kontaktu telefonicznego.

Paulina Panek - pedagog szkolny:-)

Adres e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Jak rozmawiać z dzieckiem o koronawirusie?

Jak skutecznie uczyć się w domu?
W tym czasie możemy liczyć również na pomoc jarocińskiej Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej Drogi Uczniu!
Skorzystaj z mojej pomocy, gdy:
Na dobry początek - Bajka terapeutyczna o kaktusie - warto pomagać innym

Zapraszam również do kontaktu drogą elektroniczną

e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

# data[].attributes.attachment_link.description
Nastoletnia depresja - poradnik dla rodziców W trudnej, nietypowej sytuacji, w której się obecnie znajdujemy, nurtuje nas wiele pytań i towarzyszą nam obawy. Dlatego pozostaję do Waszej dyspozycji i chętnie służę pomocą. Jeżeli jest coś, z czym chciałbyś/abyś się ze mną podzielić lub z czym masz problem, napisz do mnie.

# data[].attributes.attachment_link.title
Carmen Dikkat takip ve koordinasyon çalışmamız

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
sześciolatek wychowanie dziecko nastolatek rozwój psychologia rozwojowa szkoła

# data[].attributes.attachment_link.title
Niezbędnik Dobrego Nauczyciela - skrzynki z narzędziami

# data[].attributes.attachment_link.description
Poradnik wiedzy o dziecku i nastolatku. Broszury, plakaty naukowe i inne materiały wspomagające wychowywanie i nauczanie dzieci i młodzieży na poszczególnych etapach rozwoju

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Szkoła Podstawowa - portal dla nauczycieli

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Temat: „Nie spal się na starcie" - zajęcia opiekuńcze, profilaktyczne w klasie VIII szkoły podstawowej.

Cele zajęć:

zniechęcenie uczniów do palenia papierosów,

zachęcenie uczniów do prowadzenia zdrowego stylu życia,

zachęcenie do propagowania zdrowego stylu życia w swoim otoczeniu, środowisku,

zachęcenie do asertywnego zachowania się w różnych sytuacjach,

przekazanie informacji o przyczynach i skutkach uzależnienia od nikotyny,

zachęcenie do wypowiadania swoich poglądów na forum grupy, klasy,

zachęcenie do aktywnej pracy w grupie.

Metody:

problemowa,

dyskusja,

burza mózgów,

działań praktycznych (zajęć plastycznych).

Formy pracy:

Środki dydaktyczne:

sprzęt multimedialny (laptop, rzutnik lub tablica multimedialna),

brystole, pisaki, kredki.

Czas pracy:

Przebieg zajęć:

1. Wprowadzenie do tematu. Wyjaśnienie uczniom, dlaczego będzie omawiany temat dotyczący palenia papierosów.

2. Dyskusja z uczniami na temat: „Dlaczego ludzie palą papierosy?".

3. Burza mózgów: wypisanie na tablicy haseł do głównych tematów:

„Dlaczego warto palić papierosy?"

„Dlaczego nie warto palić papierosów?"

4. Film pt. „Nie spal się na starcie" https://www.youtube.com/watch?v=bXlUbaKfyzI

5. Przeliczanie. Co można kupić za pieniądze przeznaczone za zakup papierosów:

na dzień,

na tydzień,

na miesiąc,

na rok,

na 10 lat,

na 50 lat (gdy 2 osoby palą = ponad 550 tyś. zł).

6. Praca plastyczna w grupach 4-5 osobowych na temat „Stop nikotynie".

7. Omówienie plakatów przez przedstawicieli wybranych grup.

8. Wywieszenie plakatów na gazetkach.

9. Podsumowanie zajęć - film pt. „Zastanów się, czy warto..." https://www.youtube.com/watch?v=7zHFdBjgsOA

10. Ocena aktywności uczniów.

Uwaga! Zajęcia te można przeprowadzać podczas zastępstw za nieobecnego nauczyciela.
Autor: Kinga Banaś - Czytelniczka Portalu

# data[].attributes.attachment_link.title
Scenariusz zajęć opiekuńczych i profilaktycznych - Nie spal się na starcie

# data[].attributes.attachment_link.description
Temat: „Nie spal się na starcie" - zajęcia opiekuńcze, profilaktyczne w klasie VIII szkoły podstawowej. Cele zajęć: zniechęcenie uczniów do palenia papierosów, zachęcenie uczniów do prowadzenia zdrowego stylu życia, zachęcenie do propagowania zdrowego stylu życia w swoim otoczeniu, środowisku, zachęcenie do asertywnego zachowania się w różnych sytuacjach, przekazanie informacji o przyczynach i skutkach uzależnienia od nikotyny, zachęcenie do wypowiadania swoich poglądów na forum grupy, klasy, zachęcenie do aktywnej pracy w grupie.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
A Ty?

Co widzisz?💛
Czasami zdarza się tak, że tę samą rzecz, sytuację widzimy inaczej.
I mamy prawo widzieć inaczej.
Problem pojawia się, kiedy nie dajemy sobie nawzajem do tego prawa.
Wchodzimy w „moja racja racjejsza", „kłamiesz, wcale tak nie było", „źle myślisz".

Dzisiejsza psychografika jest przedstawieniem ćwiczenia, które często wykorzystuję- w pracy z rodzicami, nastolatkami, dziećmi w wielu różnych kontekstach.
(najczęściej jednak podczas spotkań z rodzicami nastolatków - to okres kiedy perspektywy i interpretacje sytuacji znacząco się różnią 😉 ).

Rysuję wówczas koło i pytam: „Co widzisz?/Co Państwo widzicie?".
Odpowiedzi są różne i wszystkie...poprawne.

Pamiętajmy, że to, że różnimy się spojrzeniem, nie oznacza, że ktoś się myli.
Nie oznacza (tym bardziej!), że kłamie.
Mamy prawo do innego spojrzenia, do innej interpretacji, perspektywy.
I każda z nich może być tak samo prawdziwa, poprawna, wartościowa - bo NASZA.

Przyjmując ten fakt, dajemy sobie szansę na bycie w relacji nastawionej na słuchanie i zrozumienie.
Na chęć poznania drugiej osoby.
Na dojście do porozumienia.
Na poszerzenie swojej perspektywy.
Na nauczenie się czegoś o drugim człowieku.

Jeżeli się z kimś różnicie, zachęcam Was do zadania pytań:
Jak to widzisz?
A jak ty to rozumiesz?
Czy możesz wyjaśnić? Ja widzę to inaczej i próbuję zrozumieć, jak ty to widzisz.

To ma moc.💛

Psychografika do pobrania:

# data[].attributes.attachment_link.title
Można widzieć inaczej. - Dziecięca psychologia

# data[].attributes.attachment_link.description
A Ty? Co widzisz?💛Czasami zdarza się tak, że tę samą rzecz, sytuację widzimy inaczej.I mamy prawo widzieć inaczej.Problem pojawia się, kiedy nie dajemy sobie nawzajem do tego prawa. Wchodzimy w „moja racja racjejsza", „kłamiesz, wcale tak nie było", „źle myślisz".

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Odczuwanie lęku jest elementem naszego życia. Każdy z nas czasami czuje lęk. Samo odczuwanie tej emocji nie jest problemem- problemem może być jej ilość, nasilenie oraz podjęte strategie radzenia sobie z nią. Okres nastoletni wiąże się z lękiem- w ciele, umyśle i emocjonalności młodego człowieka dochodzi do ogromnej ilości zmian. To czas budowania tożsamości, poszukiwania odpowiedzi na pytanie „Kim ja jestem?", „Kim będę?", czas wzmożonej niepewności, zmienności, napięcia. Bycie nastolatkiem bywa trudne. Bycie nastolatkiem w czasie epidemii- kiedy nie wiadomo ile to potrwa i jak się potoczy, kiedy nie wiadomo czy uczyć się do testów ósmoklasisty/ matury, kiedy konieczna jest izolacja, a z odbiorników TV docierają coraz to nowe i przytłaczające informacje może być bardzo trudne...
Stąd dzisiaj chciałabym Wam podpowiedzieć kilka wskazówek, które, mam nadzieję, pomogą Wam wspierać młodzież w radzeniu sobie z lękiem.
.

Porozmawiajcie o lęku.

Jako ludzie, zostaliśmy zaprogramowani do wyłapywania niebezpieczeństwa. Dzięki temu przetrwaliśmy. W czasach, gdy uciekaliśmy przed tygrysami, w sytuacji lęku, zagrożenia, nasz mózg wysyłał sygnał „niebezpieczeństwo" i uwalniał substancje (np. adrenalinę), które pozwalały nam szybko reagować- walczyć lub uciekać. Gdy człowiek podejmował walkę lub ucieczkę, w trakcie, dochodziło przeważnie do rozładowania i wracaliśmy do równowagi.

Obecnie nadal w sytuacji zagrożenia, zmiany, niepewności, reagujemy tak jakbyśmy zobaczyli tygrysa, ponieważ lęk nie został poddany „obróbce ewolucyjnej". Dlatego często zdarza się, że czujemy wyższe zagrożenie, niż wymaga tego sytuacja oraz odczuwamy konsekwencje stresu w naszym ciele- nie walczymy z tygrysami i nie mamy możliwości wyrównania właściwości chemicznych w naszym mózgu. Niezwykle ważna jest wiedza i znajomość strategii, które pomagają radzić sobie w sytuacji lęku np. poprzez umiejętność oceny zagrożenia, zdrowe uwalnianie nagromadzonego napięcia oraz działanie, które w rezultacie pomaga radzić sobie z lękiem.

Jak wspomniałam na początku tego tekstu, okres nastoletni jest czasem wzmożonego lęku. To normalne, naturalne czuć lęk, szczególnie w okresie tylu zmian. To zrozumiałe czuć lęk w czasie epidemii, zawieszenia szkoły, izolacji w domu.

Młodzież często tego nie wie. Boi się, że się boi, boi się, że „sobie nie radzi", boi się, że „pewnie inni się nie boją", boi się, bo „tak dziwnie się czuje i nie wie czemu". Nie potrafi nazwać tego, co się dzieje, ukrywa emocje i to napędza spiralę problemu. Rozmowa o tym, jak działa lęk, otwiera drzwi do poukładania myśli i pomaga w tym, co dla nastolatka jest szczególnie ważne: w zrozumieniu- tego, co się dzieje oraz samego siebie.

Nie zapominaj o nazywaniu i akceptowaniu WSZYSTKICH EMOCJI.

Wszystkie emocje są ważne. Słowa mają znaczenie. Wracam tutaj do obszaru, który dla mnie ma szczególne znaczenie, stąd często się powtarzam i będę się powtarzać. Zawsze, a w czasie wzmożonego lęku i napięcia szczególnie, bardzo ważne jest nazywanie i akceptowanie wszystkich emocji. Znów powrócę tutaj do bazy- okresu dojrzewania. Wiele „cząsteczek" lęku bierze się z nierozumienia siebie. Stąd tak istotne jest okazywanie zrozumienia i akceptacji dla wszystkich emocji i uczuć. Często jest to najwyższa forma wsparcia, jaką możemy dać naszemu dziecku. Gdy zaprzeczamy emocjom „Nie ma się czego bać", „Głowa do góry, nie myśl o tym" wysyłamy komunikat „Nie czuj tak". Nastolatek odczytuje go przeważnie wprost „Nie powinienem tak czuć" -> „Czy wszystko ze mną w porządku?" -> „Coś jest ze mną nie tak". Postawa „Rozumiem, akceptuję, masz prawo..." wysyła komunikat „To w porządku tak czuć", „Masz prawo się złościć/bać", „To normalne tak czuć". Taki komunikat jest dla młodego człowieka niezwykle ważny. Nie tylko buduje relację i otwiera przestrzeń do rozmowy. To komunikat, który pokazuje coś bardzo cennego „Akceptuję"

Jak to zrobić? Na przykład:

„To zrozumiałe, że się boisz"

„Usłyszałeś, że odeszło 25 osób. Słuchanie takich wiadomości wypełnia lękiem"

„Rozumiem, jak ciężko ci, z tym, że nie wiesz co z testami. Uczucie niepewności jest bardzo trudne."

„Jesteś wściekły, ze epidemia przypadła akurat na matury. Tak, to moment, w którym nie chcemy jakichkolwiek komplikacji"

„Smutno Ci, że musieliśmy odwołać Twoją osiemnastkę. Mi też. Wszyscy chcieliśmy byś miał wspaniałą imprezę"

Porozmawiajcie o lęku w ciele. Ćwiczcie techniki oddechowe i relaksacyjne

Gdy już porozmawiacie o lęku i jego konsekwencjach warto zwrócić uwagę na napięcie, które jest skutkiem włączenia „programu walka-ucieczka". To ważne, by pokazać i porozmawiać o tym, co lęk robi z naszym ciałem. Zapytać nastolatka jak i gdzie odczuwa napięcie w ciele oraz opowiedzieć o tym, jak objawia się ono u nas. Zachęcać, by zauważać i ćwiczyć „nawiązywanie kontaktu" ze swoim ciałem. Sposobem na zdrowe radzenie sobie z nagromadzonym napięciem są techniki oddechowe i relaksacyjne. Bardzo ważne jest to, by ćwiczyć regularnie. Propozycji jest wiele: kilka minut głębokiego oddychania, wizualizacje (Polecam np. „Bezpieczne miejsce"), progresywna relaksacja mięśni- Trening Jacobsona, Trening Autogenny Schulza.

Opowiedz o uważności. Modeluj uważność i wdzięczność.

Jesteśmy w okresie, kiedy napływa do nas duża ilość negatywnych informacji. Jak wspomniałam, opisując jak działa lęk: „zostaliśmy zaprogramowani do wyłapywania zagrożenia". Zatem mamy biologicznie zaprogramowaną zdolność do wyłapywania negatywnych informacji. Nie mamy takiej wrodzonej zdolności jeśli chodzi o pozytywne informacje- tego musimy się nauczyć i to wyćwiczyć. Świadomie kierować swoją uwagę na pozytywy. Pomaga w tym ćwiczenie uważności. To nic innego jak bycie „tu i teraz" i doświadczanie tego, co się dokładnie TERAZ dzieje, dostrzeganie każdej, zwyczajnej chwili. Ćwiczenie i praktykowanie uważności przynosi spokój, wyciszenie, pozwala zupełnie inaczej patrzeć i doświadczać zwyczajnych rzeczy.

Więcej o uważności i proste ćwiczenie uważności znajdziecie tutaj

Warto porozmawiać o uważności ze swoim dorastającym dzieckiem. Opowiedzieć jak działa i uczyć niej będąc przykładem- dostrzegając małe rzeczy, okazując wdzięczność, dziękując.

Pytaj o myśli. Wspólnie poszukujcie dowodów na ich prawdziwość.

To, że coś myślimy nie znaczy, że tak jest. Nasze myśli nie zawsze są faktami.

...a od myśli tak dużo zależy. To od interpretacji danej sytuacji zależą emocje i to w jaki sposób działamy. To przydatna wiedza, którą warto mieć i przekazać nastolatkowi. Ważne, by w trudnych, stresujących momentach pytać o myśli oraz zachęcać dziecko do zwracania uwagi na myśli i (najlepiej!) zapisywania ich, a następnie sprawdzania ich prawdziwości. Mogą w tym pomóc następujące pytania, które możesz zadawać podczas rozmowy o myślach oraz zapisać, by dziecko mogło z nich korzystać samodzielnie:

1. Jakie są dowody na prawdziwość tej myśli?

2. Czy wiem, że na pewno to się wydarzy?

3. Co innego poza tym, o czym pomyślałem może się jeszcze wydarzyć?

4. Czy są jakieś fakty, które podważają tę myśl?

5. Co powiedziałbym najlepszemu przyjacielowi, gdybym wiedział, że ma takie myśli?

6. Co powiedziałaby mi moja mama/tata/terapeuta/przyjaciel, gdyby słyszeli moje myśli?

7. Jakie są fakty „tu i teraz"?

Po odpowiedzi na powyższe (przykładowe) pytania, spróbujcie zebrać wszystkie informacje i sformułować nową myśl JOpartą o fakty, dowody i przekierowaną na to, co wiemy „tu i teraz". Często jest to połączone z zaakceptowaniem „kawałka" niepewności.
„Spróbuję i to jedyny sposób, by zobaczyć, co się wydarzy" „Nie nauczyłem się całego materiału, ale przerobiłem 4 z 5 książek. To duża część tego, co było wymagane". „Na ten moment jest wyznaczona data egzaminów i nie została przeniesiona. Czekamy na dalsze informacje i do tego czasu mogę zgodnie z planem przerabiać materiał"

Powyższe ćwiczenie nie jest łatwe. Nazywanie, poważanie myśli i formułowanie nowych myśli często ćwiczy się przez wiele sesji terapeutycznych. Miejcie dla siebie cierpliwość i wyrozumiałość. Ma prawo być trudno i nie od razu wychodzić. 🙂 Spróbujcie!

Podsumowanie

Przeczytaliście o kilku propozycjach, sposobach, które mogą wspomagać nastolatka w radzeniu sobie z lękiem. Mam nadzieję, że ten tekst wesprze Was- rodziców, terapeutów innych ważnych dorosłych w byciu przy młodzieży w tym trudnym, pełnym lęku i niepewności czasie.

Chcę jednocześnie podkreślić, że lęk może być bardzo poważnym problemem. Gdy dostrzegamy, że nasilenie lęku utrudnia, lub uniemożliwia prawidłowe funkcjonowanie dziecka, zachęcam, by jak najszybciej poszukać pomocy psychoterapeutycznej i/ lub medycznej. Jeżeli macie choć gram niepewności- zaproponujcie i poszukajcie pomocy.

W ostatnim zdaniu, jak zawsze: życzę powodzenia! Będę bardzo wdzięczna za każdą informację zwrotną dotyczącą artykułu i doświadczeń z zastosowania go w praktyce 🙂

# data[].attributes.attachment_link.description
Okres nastoletni wiąże się z lękiem- w ciele, umyśle i emocjonalności młodego człowieka dochodzi do ogromnej ilości zmian. To czas budowania tożsamości, poszukiwania odpowiedzi na pytanie „Kim ja jestem?", „Kim będę?", czas wzmożonej niepewności, zmienności, napięcia. Bycie nastolatkiem bywa trudne.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Zapraszam na zabawę ożywiającą na lekcję WF!

Zabawa jest w sam raz na rozpoczęcie zajęć wychowania fizycznego.

Wszyscy uczestniczą w zabawie przez cały czas.

Zabawa jest w sam raz na panujące czasy 🙂

Zasady poniżej 🙂

BEREK ŻÓŁWIK

Nauczyciel wyznacza berka.

Uczestnicy poruszają się po wyznaczonym wcześniej polu zabawy.

Berek ma za zadanie złapać uciekających.

Złapana osoba przez berka zatrzymuje się w miejscu.

Inna osoba (niezłapana przez berka) może ją uratować poprzez zrobienie „żółwika" (stuknięcie zaciśniętych pięści). Wówczas złapana osoba wraca do zabawy.

Nauczyciel może zwiększać ilość berków oraz wymieniać ich.

Czas zabawy wyznacza nauczyciel - kilka pierwszych minut lekcji 🙂

Powodzenia!

# data[].attributes.attachment_link.title
Berek Żółwik | Zabawa Ożywiająca na WF | Gry i Zabawy

# data[].attributes.attachment_link.description
Zabawa jest w sam raz na rozpoczęcie zajęć wychowania fizycznego. Wszyscy uczestniczą w zabawie przez cały czas. Zabawa jest w sam raz na panujące czasy 🙂 Zasady poniżej 🙂 Nauczyciel wyznacza berka. Uczestnicy poruszają się po wyznaczonym wcześniej polu zabawy. Berek ma za zadanie złapać uciekających. Złapana osoba przez berka zatrzymuje się w miejscu.