# data[].attributes.body
Pszczoły miodne
Jeden z najlepiej znanych owadów, pzechnie uważana za zwierzę domowe. Wraz z innymi osobnikami tego gatunku tworzy społeczeństwo - w jednym gnieździe może ich żyć nawet 80 tysięcy, gdzie każdy pełni swoją rolę i ma zadania do wykonania.
Na czele roju stoi zawsze królowa , która składa jaja. Często nazywana jest matką, gdyż tylko ona składa jaja w konkretnej społeczności. Ta, która ma zostać w przyszłości królową, dłużej jest karmiona mleczkiem niż inne osobniki.
Ciało każdej pszczoły pokryte jest drobnymi włoskami. Na tylnych odnóżach posiada koszyczek, do którego zaczesywany jest zbierany przez nią pyłek. Aparat gębowy gryząco-liżący umożliwia pszczole zbieranie nektaru.
Pszczoła miodna jest rozprzestrzeniona na całym świecie, jednak większość jej populacji obecnie jest hodowana przez ludzi. Pszczoły zapylają owadopylne rośliny, dzięki czemu powstają owoce i kwiaty.
Większość roślin owadopylnych przywabia pszczoły zarówno nektarem, jak i pyłkiem. Wydajność pyłkowa drzew i krzewów owocowych uprawianych u nas jest bardzo duża, zatem i pszczoły odwiedzające rośliny sadownicze mają specjalne przystosowania do jego przenoszenia.
Pszczoła miodna cechuje się wiernością kwiatową i przenosi w jednym czasie pyłek tylko jednego gatunku, zatem skuteczność zapylania konkretnej uprawy jest u niej większa niż w przypadku nieco chaotycznie oblatujących pożytek dzikich pszczół
Pszczoły miodne
Jeden z najlepiej znanych owadów, pzechnie uważana za zwierzę domowe. Wraz z innymi osobnikami tego gatunku tworzy społeczeństwo - w jednym gnieździe może ich żyć nawet 80 tysięcy, gdzie każdy pełni swoją rolę i ma zadania do wykonania.
Na czele roju stoi zawsze królowa , która składa jaja. Często nazywana jest matką, gdyż tylko ona składa jaja w konkretnej społeczności. Ta, która ma zostać w przyszłości królową, dłużej jest karmiona mleczkiem niż inne osobniki.
Ciało każdej pszczoły pokryte jest drobnymi włoskami. Na tylnych odnóżach posiada koszyczek, do którego zaczesywany jest zbierany przez nią pyłek. Aparat gębowy gryząco-liżący umożliwia pszczole zbieranie nektaru.
Pszczoła miodna jest rozprzestrzeniona na całym świecie, jednak większość jej populacji obecnie jest hodowana przez ludzi. Pszczoły zapylają owadopylne rośliny, dzięki czemu powstają owoce i kwiaty.
Większość roślin owadopylnych przywabia pszczoły zarówno nektarem, jak i pyłkiem. Wydajność pyłkowa drzew i krzewów owocowych uprawianych u nas jest bardzo duża, zatem i pszczoły odwiedzające rośliny sadownicze mają specjalne przystosowania do jego przenoszenia.
Pszczoła miodna cechuje się wiernością kwiatową i przenosi w jednym czasie pyłek tylko jednego gatunku, zatem skuteczność zapylania konkretnej uprawy jest u niej większa niż w przypadku nieco chaotycznie oblatujących pożytek dzikich pszczół

# data[].attributes.body
Bzyg prążkowany (Episyrphus balteatus) jest jednym z najpospolitszych bzygowatych w Polsce. To pożyteczny i niegroźny dla człowieka mieszkaniec parków i ogrodów.

Możemy się z nim spotkać niemal przez cały rok. Pierwsze z nich pojawiają się już wczesną wiosną i można je obserwować aż do końca października. Czasami się zdarza, że są aktywne nawet w czasie ciepłych zimowych dni.

Występowanie i środowisko

Gatunek występuje w Europie, Azji, północnej części Afryki i w Australii. To bardzo pospolity bzyg, spotykany na terenie całego naszego kraju w parkach, ogrodach, na łąkach, skrajach lasów.

Tryb życia i zachowanie

Zimuje zapłodniona samica. Okres lotu od końca marca aż do października. Potrafi zawisać w locie.

Morfologia i anatomia

Długość ciała wynosi 11-12 mm.

Pożywienie

Osobniki dorosłe odżywiają się pyłkiem kwiatów, larwy mszycami. Larwy są bardzo żarłoczne. Jednego dnia może pożreć nawet kilkaset mszyc.

Rozmnażanie

Występuje kilka pokoleń w roku.

Ciekawostki

To jeden z najważniejszych drapieżników, który ma wpływ na obniżenie populacji mszyc w ogrodnictwie.

# data[].attributes.body
Kruszczyca złotawka

gatunek chrząszcza

Larwy rozwijają się w próchnie drzew i krzewów, zwykle w ich przyziemnej i podziemnej części, a czasami także wewnątrz mrowisk, w których odżywiają się też drewnianymi szczątkami organicznymi przynoszonymi przez mrówki. Dorosłe osobniki żywią się kwiatami; najczęściej można je spotkać na białych kwiatach czarnego bzu, na rutewce wąskolistnej i wiązówce błotnej. Żerują również na jarzębinie i głogu. Pokrywy metalicznie zielonkawo błyszczące z widocznymi licznymi białymi plamkami i wąskimi paseczkami w dolnej połowie pokryw. Spodnia strona ciała biało cętkowana. Jej pokrywy nie otwierają się podczas lotu

Występuje w Europie Środkowej oraz w Azji Mniejszej. Osiąga długość ciała do 18–20 mm.

# data[].attributes.body
Trzmiel to duży owad o długości do ok. 30 mm. Ciało trzmiela jest krępe, masywne i gęsto owłosione. Czarny tułów i odwłok pokrywają najczęściej jaskrawe paski (białe, żółte lub czerwone). Ma dwie pary przezroczystych, dobrze wykształconych skrzydełek.Odwłok jest zaopatrzony w żądło.

# data[].attributes.body
•Trzmiel to duży owad o długości do ok. 30 mm.
•Trzmiel żyje w koloniach.
•Odwłok jest zaopatrzony w żądło,którego użycie nie powoduje śmierci owada.
•Charakterystycznym wyglądem oraz dźwiękiem, powodowanym przez drgania skrzydełek w czasie lotu zwraca na siebie powszechną uwagę.
•Wiadomo, że w obronie własnej trzmiel potrafi dotkliwie użądlić, więc większość ludzi wyraźnie ich unika.
•Trzmiele tworzą zróżnicowane grupy, które można podzielić na dojrzałe płciowo samice (matki).
•W czasie poszukiwań miejsc na gniazda zdarza się, że samice staczają zacięte walki między sobą, które często kończą się śmiercią.
•W Polsce trzmiele głównie budują gniazda pod ziemią np. w norach gryzoni

# data[].attributes.body
Sygnałem alarmującym dla tych owadów jest zapach czosnku, lawendy, bratków oraz pelargonii.

# data[].attributes.body
W uprawach polowych trzmiele wykorzystywane są do zapylania roślin sadowniczych: drzew owocowych (szczególnie czereśni, brzoskwini, moreli), borówki wysokiej, maliny, truskawki i porzeczki. W mniejszym stopniu uliki służą do zapylania upraw polowych pomidora, dyni czy bobu.

# data[].attributes.body
Do pszczół samotnic należą murarki, porobnice, pszczolinki i smukliki. Jednym z gatunków występujących w Polsce jest murarka ogrodowa. Jest to niewielka, ciemna i dość mocno owłosiona pszczoła. Pojedyncza samica zakłada gniazdo i składa jaja samodzielnie

# data[].attributes.body
Duża, krępa i gęsto owłosiona pszczoła o czarnym ubarwieniu, zwykle z szerokimi, poprzecznymi, żółtymi lub pomarańczowymi pasami. W mowie potocznej często błędnie nazywany bąkiem. W literaturze polskiej nazwą „trzmiel” określane są społeczne pszczoły z rodzaju Bombus.

# data[].attributes.body
Gatunki pszczół samotnych można podzielić ze względu na sposób budowy gniazda na gatunki samodzielnie kopiące sobie norki w ziemi, oraz gnieżdżące się w gotowych jamkach i szczelinach, często (choć nie wyłącznie) nad ziemią.

# data[].attributes.body
Pszczoły samotnice żyją zaledwie kilka tygodni i w tym czasie budują od kilku do kilkunastu komór dla nowego pokolenia, aby zaprowiantować jedną komorę np.murarka ogrodowa odwiedza średnio 1200 kwiatów

# data[].attributes.body
Długość ciała królowej wynosi 16 mm, a robotnicy około 14 mm. Czułki o wici pomarańczowożółtej z wyjątkiem grzbietowej powierzchni dwóch pierwszych jej członów. Nadustek zwykle żółto ubarwiony, rzadziej z czarną plamą lub poprzeczną przepaską. Policzki żółte.

# data[].attributes.body
Klecanka rdzaworożna, klecanka pospolita (Polistes gallicus) to gatunek błonkówki z rodziny osowatych. Od trzeciego członu czułki żółtopomarańczowe. To główna cecha rozpoznawcza. Nadustek jest żółty, czasem tylko z czarną plamą.