# data[].attributes.body
1. Reflectie over het verleden

Kompanjon

Wat doen ze?

Mijn ervaring met de organisatie

Infomoment

Koppeling aan SDG's

Mijn ervaring met de doelgroep

2. Inhoudelijke vormingen gekoppeld aan engagement
3. Reflectie over het heden

Wat heb ik geleerd?

Talenten die ik heb ingezet

Wat neem ik mee als leerkracht?

Coach

Scharniermomenten d.m.v. de Reflectieraket

Gelinkt aan gesprekken met kritische vriend

4. Reflectie over de toekomst

Subjectieve onderwijstheorie en professioneel zelfverstaan

Zelfbeeld, zelfwaardegevoel, taakopvatting, beroepsmotivatie en toekomstperspectief

Welke vragen roept het engagement mij op?

5. Is mijn visie m.b.t. identiteiten en diversiteit veranderd of bevestigd?
6. Inzetten coachingsvaardigheden

# data[].attributes.body
Van Gen-Z heb ik de volgende kenmerken: stabiliteit is belangrijk, ondernemend, ademt technologie en terwijl ik dit aan het typen ben realiseer ik me eigenlijk dat ik alle kenmerken heb. Ik ben heel gepriviligeerd: mijn mama, papa en grootouders hebben een eigen huis met tuin, ik spreek perfect Nederlands, Frans en Engels, studeer een opleiding hoger onderwijs, heb nooit honger, en zo kan ik wel nog een tijdje doorgaan.

# data[].attributes.headline
Gekozen organisatie: Kompanjon - 16/02/2022

# data[].attributes.subject
Gekozen organisatie: Kompanjon - 16/02/2022

# data[].attributes.body
Ik heb voor de partner Kompanjon gekozen omdat ik al eens eerder vrijwilligerswerk via deze organisatie heb gedaan. Kompanjon wil werken aan gelijke kansen voor alle kinderen en jongeren in het onderwijs. Ze wil kansarme kinderen kansrijker maken via studie- en opvoedingsondersteuning aan huis, wat ik dus ga doen. Er is een coach die me zal ondersteunen, dat geeft me een veilig gevoel.

# data[].attributes.body
Door huiswerkbegeleiding dragen we een stukje bij tot de algemene ontwikkeling van de kinderen, waardoor ze hopelijk beter presteren op school en als het systematisch gebeurt dan kan een betere prestatie op school later in het leven tot een beter diploma en werk leiden, waardoor het werkt aan de SDG ongelijkheid verminderen (door de taal- en leerachterstand terug te dingen) en geen armoede. De betere prestaties of de hulp en het gevoel dat ze er toe doen draagt bij tot het welzijn.

# data[].attributes.body
Kompanjon werkt met kansarme gezinnen. Ze willen gelijke kansen voor alle kinderen en jongeren in het onderwijs en wil kansarme kinderen kansrijker maken via studie- en huiswerkbegeleiding aan huis. Ik heb al eerder bij Kompanjon als vrijwilliger gewerkt voor Student Kick Off.  De organisatie organiseerde een infomoment voor de ondersteuning startte dus we kregen veel informatie mee op die dag en dat was fijn. Voor mijn GIP in het zesde middelbaar werkte ik samen met Lejo, een organisatie die zich ook inzet voor kansarme jongeren dus ik wist waarin ik terecht zou komen. Ik heb dus al een beetje ervaring met de doelgroep. Toen ging ik ook af en toe gaan helpen in een jeugdhuis, nu zal het thuis zijn bij een gezin. Dat was toen een leuke ervaring, de jongeren vonden het heel leuk en waren dankbaar dat ik daar ook was. Het wordt een nieuwe uitdaging om een gezin in de thuissituatie te ondersteunen maar ik doe mijn best om elke week het beste aan de kinderen te geven. Het zal een goede praktijkervaring zijn om mee te nemen naar mijn toekomstig leraarschap.

# data[].attributes.headline
Een kwaliteitsvolle Leerbuddy-begeleiding: hoe begin ik daaraan?

# data[].attributes.subject
Een kwaliteitsvolle Leerbuddy-begeleiding: hoe begin ik daaraan?

# data[].attributes.body
In deze Leerbuddy kregen we enkele tips, bijvoorbeeld:

·       Zet in op verbinding

·       Hou het leuk

·       Breng structuur

Ik heb vooral in het begin proberen inzetten op verbinding door kennismakingsspelletjes en zorgde er altijd voor dat de begeleiding iets leuks bevatte. Ik nam dus altijd ook iets luchtigs mee. Ze wisten ook dat als ik toekom ze eerst hun schoolagenda moesten nemen en waren altijd nieuwsgierig naar wat ik meebracht. Ik probeerde ook verbinding te zoeken met de ouders, dat lukte wel maar het was niet makkelijk omwille van de taalbarrière.

# data[].attributes.body
Door de mama van het gezin werd ik hartelijk onthaald. Ze spreekt niet zo goed Nederlands wat het soms wel moeilijk maakte om elkaar te begrijpen, maar doordat ze Google Translate gebruikte werd het iets makkelijker. Ik maakte kennis met twee van de vier kindjes in het gezin: Semih en Betül. Als ik eerlijk ben vond ik het niet zo'n fijne kennismaking met Semih, hij was eerder geïnteresseerd in zijn tablet en de televisie, ik hoop dat dit de volgende keer niet het geval zal zijn. Zijn zusje, Betül, is een heel schattig meisje en ze was heel blij dat ik er was dus dat was wel leuk. Beide kindjes gaan naar mijn stageschool en ik heb de toestemming gekregen om de leerkrachten erbij te betrekken. Ik ga dit dan ook de eerstvolgende stagedag doen. Door aan de leerkrachten te vragen of ik eens in hun werkboeken mag kijken of iets dergelijks kan ik misschien wel gerichter helpen.

# data[].attributes.headline
Taalstimulerend werken in het basisonderwijs

# data[].attributes.subject
Taalstimulerend werken in het basisonderwijs

# data[].attributes.body
Aangezien ik wist dat het gezin van vreemde afkomst is en de ouders de taal niet 100% machtig zijn volgde ik ook deze Leerbuddy omdat dit interessant zou kunnen zijn. Veel van wat er in deze Leerbuddy aan bod kwam liep gelijk met het OLOD Nederland A en B. Ook het boek dat we in onze opleiding gebruiken kwam daar aan bod. Vaak zeiden de kinderen een woord in het Turks tegen mij en daar waren ze trots op. Zo ging ik positief om met hun thuistaal. Ik maakte met hen veel oefeningen en ze maakten vaak ook foutjes en ik bleef er geduldig bij zodat ze veel oefenkansen kregen. Zo zorgde ik voor een veilige oefencontext. Ik had vaak voorleesboekjes mee om hun interesses te wekken: van voetbal of over prinsessen of Tinyboeken. Zo sloot ik aan bij hun leefwereld.

# data[].attributes.body
Dit was een veel fijnere ervaring dan de eerste keer dat ik bij dit gezin op bezoek ging. De kinderen, Semih en Betül waren veel rustiger. Het was de eerste echte dag, dus ik had nog niet echt een goed beeld op wat ik met hen kon doen. Het toeval wil dat beide kinderen naar mijn stageschool gaan, het gezin woont ook tegenover de school. Op maandag ben ik bij de leerkrachten langsgegaan om te vragen waar ik de kinderen het best bij kan ondersteunen, en dit blijkt taal te zijn. In wiskunde zijn ze beiden sterk. Ik heb samen met hen hun huiswerk en boekentas gemaakt. Voor Betül, de jongste, had ik een spellingsspel (moeilijk en raar woord) mee. Ze kreeg een woord te zien en moest datzelfde woord dan leggen met lettertjes. Ze zit in het eerste leerjaar en dit ging vrij vlot, ze vond het ook erg leuk. Ik had ook nog Uno mee, als ontspanning voor Semih en als oefenkans voor Betül op de kleuren en getallen. De mama was heel blij en dankbaar dat ik er was. Ik kreeg drank, soep met brood en zelfgebakken (Turkse) koekjes. Dit durfde ik natuurlijk niet weigeren, uit beleefdheid nam ik de koekjes mee naar huis want die waren er teveel aan (ik ben op dieet (-:). Ik kan aan de slag om leuke spelletjes te bedenken voor hun taal(begrip) op te krikken en kijk uit naar de volgende keer.

# data[].attributes.body
Dit was opnieuw een fijne ervaring, buiten dat S. snel verveeld en afgeleid raakte, ook al had ik écht genoeg materiaal mee. Voor B. had ik een taalbegripspel mee. Ze moest telkens aan een woord de juiste tekening koppelen. Voor S. had ik ter afwisseling twee rekenspelletjes mee. Ook had ik een voorleesboek mee. Natuurlijk maakte ik eerst hun huiswerk in orde. De kinderen (en mama) waren blij dat ik er was. Ik had ze ook op de speelplaats op school gezien waar S. verlegen naar mij lachte en B. kwam me een knuffel geven. B. had 3 huiswerktaakjes en die heb ik samen met haar gemaakt.  Ik vind dat ze echt goed is in rekenen. Wat ik met haar al heb gedaan over spelling gaat ook vrij goed mits een beetje hulp. Ook met S. heb ik zijn huiswerk gemaakt. Doordat ik S. en B. tegelijkertijd aan tafel had om huiswerk te maken, zei S. soms het antwoord aan B.. Dat vond ik heel erg vervelend en hij luisterde ook niet als ik vroeg om ermee te stoppen. S. raakte ook snel uitgespeeld met de twee (!) spelletjes die ik voor hem meehad en greep al snel naar een ander spel uit zijn kast wat ik niet de bedoeling vind. Ook nam hij zijn computer er dan bij. Dit kwam waarschijnlijk omdat hij verveeld raakte maar ik vind toch wel dat ik mijn best doe om materiaal mee te brengen. Het was een beetje ondankbaar, maar dat begrijpt hij natuurlijk nog niet. Om dit op te lossen heb ik het voorleesverhaal erbij genomen, daarna kon hij doen wat hij wil en ging ik met B. verder. Voor de volgende keer wil ik hun huiswerk apart van elkaar maken, ik ga ook extra materiaal proberen meebrengen. Wat ook leuk was is dat de mama bij ons kwam zitten bij het taalbegripspelletje voor B., sommige woorden kende de mama ook nog niet.

# data[].attributes.body
Onderwerp deontologie

# data[].attributes.body
Tijdens dit bezoek heb ik nagedacht hoe ik kan variëren in materiaal. Voor nu had ik weer een kleurplaat mee waar ze op letters moeten kleuren of op cijfers. Het is dus een educatieve kleurplaat. Ik had voor S. een spel mee waar hij het kloklezen kon oefenen, en voor B. een spel waarin ze de cijfers kon oefenen (1 t.e.m. 17). Ook had ik terug Uno mee en een voorleesboek. Als eerste maakte ik natuurlijk hun huiswerk en de rest van de tijd vulde ik op met het materiaal dat ik had voorzien. Daarnaast had ik een werkboekje mee over spelling en taal, aangezien ik in de paasvakantie niet ga komen kunnen ze daarin werken. Er staan oefeningen in voor zowel S. als B. Omdat het de laatste keer voor de paasvakantie is had ik een paastraktatie mee. Het huiswerk maken verliep zoals altijd vlot. De Uno en het verhaal vonden ze ook zoals gewoonlijk heel erg leuk. In het werkboekje waren ze erg geïnteresseerd, alleen hoop ik dat ze er ook effectief zullen in werken. B. vond het spelletje om te oefenen met de cijfers ook leuk.

# data[].attributes.body
Het was vooraf een beetje onduidelijk wat deze opdracht ging inhouden. We onderzochten in groep wat de meerwaarde van een tutorproject is voor het kind en gezin en de tutor. Het bood wel een meerwaarde voor mij om eens stil te staan bij mijn eigen ervaring en welke meerwaarde het kan hebben voor het gezin.

# data[].attributes.body
In deze sessie koos ik twee momenten voor mijn 'Ai' en 'Oei' moment.

# data[].attributes.body
In verband met de reactie die ik kreeg op een bezoekboek dat mijn woorden ongenuanceerd zijn ging ik een gesprek aan met iemand die met goed kent. Ik ken mezelf ook goed en weet dat ik recht voor de raap ben. Dat vindt mijn kritische vriend ook, tenminste in situaties waarin ik me veilig voel. Het bezoekboek was iets waar ik wat er gebeurde van me afschreef en er niet bij stil stond. In het verleden zijn er inderdaad al mensen gestoord geweest door geen blad voor de mond te nemen, het is vaak gewoon eerlijk zijn. Al vindt mijn kritische vriend nu ook niet dat het heel erg is. Maar natuurlijk moet ik als leraar rekening houden met gevoelens van ouders en kinderen.

# data[].attributes.body
Ik vond dat het eens wat tijd was voor afwisseling en had iets totaal anders mee: een mini-kweekset om groenten te planten. Ik dacht dat dit wel hun aandacht zou trekken. Ook maakte ik opnieuw hun huiswerk en had ik een voorleesboek mee. Dit wil ik wel elke keer behouden, en dan iets leuks meedoen als “extra”.  Ze waren heel erg geboeid door het kweeksetje en wouden allemaal meedoen. Ik heb gevraagd om elke dag een foto te nemen van de potjes, zodat ik de volgende keer de evolutie kan bespreken van de plantjes. Opnieuw was S. niet echt overtuigd om te luisteren naar wat ik voorlas. Erg jammer, want ik denk dat hij dit wel kan gebruiken. Toch is hij erbij blijven zitten. Ik vind het wel erg lastig om tegelijkertijd met S. en B. huiswerk te maken. De een leidt de ander af. Bij het planten en het voorlezen van het boek kwam ook de allerjongste broer erbij zitten. Hij vond het nog eigenlijk het leukste van alle drie. De mama legde me uit wat er in de tuin allemaal staat van (fruit)bomen en wat ze al hebben van groenten en bloemen in de tuin. Ze hebben een heel erg mooie en ruime tuin.

# data[].attributes.body
Deze keer heb ik besloten om geen voorleesverhaal mee te brengen door het gebrek aan aandacht de voorgaande bezoeken. Ik had vóór de Paasvakantie een werkboekje meegegeven waar zowel S. als B. oefeningen in konden maken. Dit boekje heb ik tijdens dit bezoek eens bekeken en verbeterd samen met de kinderen. Ik had ook nog een kleurplaat mee voor S. en B: eentje waar ze moesten kleuren op rekenuitkomst en eentje op de juiste spellingswijze. (dus bijvoorbeeld antwoord 7 moet je in groen kleuren – de spellingswijze met au moet je in het geel kleuren) Daarnaast had ik iets mee om te knutselen (zie foto): glow in the dark zand in een vorm gieten met gieter. Uiteraard heb ik ook de agenda overlopen en alles gedaan wat erin stond. De plantjes in het kweeksetje waren al een beetje gegroeid, volgende keer zullen we ze moeten verplanten in een grotere pot. Ik overliep ook welke planten we geplant hadden (namen leren), of ze het lekker vinden en al eens hebben gegeten, ... Ze hadden wel heel wat oefeningen gemaakt in het boekje dat ik voor in de vakantie had meegebracht, dat vond ik fijn. Tijdens het knutselen zei ik wat ze moesten doen en daar luisterden ze (meestal) naar. Ze waren trots dat de plantjes uitgekomen waren die we gekweekt hadden. De mama zat er bijna de hele tijd bij. Omdat de kleinste broer er nu ook bijzat en hij enkele dingen ook wist was ze heel erg blij en trots. Bij het knutselen deed ze ook mee.

# data[].attributes.body
"Hoe kijk jij als leerkracht naar diversiteit bij kinderen en hoe beïnvloedt dat jou als leerkracht, jouw klaswerking, je communicatie met ouders, de omgeving waarin je werkt?"

# data[].attributes.body
Ik koos ervoor om dit bezoek niet te lang te maken. Op de planning stond: huiswerk maken, boekje voorlezen voor S. een begrijpend lezen spelletje op de computer, voor B. oefenen op het schrijven met een boekje dat ik meehad, een spelletje om af te sluiten (Uno) en kijken naar de plantjes die we geplant hebben. B. en S. hadden beiden geen huiswerk. Ik liet ter oefening B. toch wat lezen in haar werkboek. S. had ook geen huiswerk. Het spelletje (Uno) dat ik meehad vonden ze ook leuk. Daarna liet ik B. wat oefenen in het boek dat ik meehad op de krulletters en korte woordjes. De pc startte wat moeilijk op maar uiteindelijk kon S. wel beginnen aan de oefenspelletjes die ik voorzien had. De plantjes waren weer een heel stuk gegroeid en ze zijn allemaal uitgekomen, ze waren er heel fier op! De volgende keer is enkel B. thuis, S. is op bosklassen. Ik ga rijk materiaal proberen voorzien voor enkel B. nu ik de kans heb. We hebben eigenlijk bijna de hele tijd in de zetel gezeten. Dat was heel gezellig en ik denk voor hen ook leuker dan aan tafel. De mama zat er wederom weer de hele tijd bij. Ook het kleine broertje zat erbij.

# data[].attributes.body
1. Kies je moment - Kleinste broer die ook iets wist

2. Blik terug - Mama was trots, ik verrast

3. Vat je talent - Onderwijzer

4. Formuleer je droom - Vaker zulke momenten in het gezin

5. Bepaal je koers - Anderen meer betrekken

# data[].attributes.body
1. Kies je moment - Negatieve commentaar coach

2. Blik terug - Bezoekboek

3. Vat je talent - Eerlijkheid (+ en -)

4. Formuleer je droom - Geen mensen kwetsen met woorden

5. Bepaal je koers - Toekomst (bv. oudercontact)

# data[].attributes.body
S. is deze week op zeeklassen, dus heb ik enkel materiaal voorzien voor B. Uit de vorige keren heb ik begrepen dat B. graag de boekjes van Tiny leest dus dat heb ik meegebracht. Ook enkele kleurplaten waarbij ze bijvoorbeeld het vakje van ‘kip’ in het groen moet kleuren. Die kleurplaten doet ze graag en ik heb er ook eentje daar gelaten zodat ze die kan maken wanneer ze er zin in heeft. Het was opvallend minder druk dan de vorige keren, dit kwam natuurlijk doordat S. niet thuis was. Ik kon me meer focussen op B. B. was heel erg geïnteresseerd in het verhaaltje, ik heb er uiteindelijk zelfs twee kunnen voorlezen. Na afloop van het verhaal stelde ik vragen en die kon ze grotendeels beantwoorden. Dat was wel fijn, het was een bewijs dat ze echt aandachtig luisterde.

# data[].attributes.body
Tijdens de laatste weken van het semester werd het drukker en had ik minder tijd. Daarnaast werk ik ook twee (halve) dagen in de week dus het werd er niet rustiger op. Daardoor kon ik niet aanwezig zijn op het slotmoment en een samenkomst van van Kompanjon. Ik voelde me er schuldig over en ging in gesprek met mijn kritische vriend. Die wist me te vertellen dat ik mijn prioriteiten moest stellen en dat was op dat moment lesvoorbereidingen maken en werken, daarom heb ik die twee momenten ook afgezegd. Ze vond dat ik al veel werk had gestoken in het engagement. Dat stelde me gerust, maar ik voelde dat mijn coach er echt niet blij mee was. Zeker niet voor het slotmoment waar ik niet aanwezig was door werkverplichtingen op woensdagnamiddag. Wat zij niet weet is dat ik een aanzienlijk deel van mijn kot zelf betaal en dat komt niet uit de lucht gevallen, dus ik moest lastige keuzes maken.

# data[].attributes.body
Ik had te horen gekregen dat er op het rapport stond van B. dat ze meer moest lezen dus bijgevolg had ik leesvoer mee voor haar. Ook had ik een spellingsspel mee voor haar. Voor S. had ik een rekenspel mee en ook een werkblad i.v.m. begrijpend lezen. De vorige keer heb ik hem geïntroduceerd met het online spelletje ‘Tafelrace’ (https://www.tafelsoefenen.nl/alletafels/tafelrace.php) en dat wou hij heel graag opnieuw doen. Als ‘leuke’ activiteit had ik diertjes in 3D (https://www.action.com/nl-be/p/3d-modeldieren/) mee dat ze mochten maken. Als laatste had ik ook een voorleesboek mee maar ik merkte dat ikzelf en de kinderen moe waren dus heb ik dat voor deze keer achterwege gelaten. We hadden immers (inclusief) het huiswerk al veel gedaan in dat uurtje. En B. was natuurlijk ook al bij de logopedist geweest dus voor haar was het ook wel al genoeg geweest die dag. Ik laat ze nu afgezonderd van elkaar werken, de een in de zetel en de andere bij mij aan tafel en dat werkt goed. Tijdens het knutselen zat ik in het midden aan tafel en had ik iemand links van mij en iemand rechts van mij, dat werkte ook goed. B. heeft het echt lastig met lezen. Soms begint ze te giechelen terwijl er niets aan de hand is en het is een beetje vervelend op sommige momenten: hoe langer ze treuzelt hoe langer het duurt voordat alles gelezen is dat moet gelezen zijn. Dat zeg ik haar ook. Dat is voor haar niet fijn, en zeker ook niet voor mij. De volgende keer kan ik er misschien een beloning aan koppelen als ze alles gelezen heeft. De volgende keer is de laatste keer, ik ga proberen om iets leuks te voorzien en eventueel een cadeautje.

# data[].attributes.body
Het was de laatste keer dat ik ging dus wou wat materiaal achterlaten zodat de kinderen nog wat verder konden oefenen als ik niet meer ga. Ik had een vakantiewerkboekje mee voor het eerste leerjaar en het derde leerjaar. Ook had ik voor alle twee de kinderen een cadeautje mee: oefenboekjes, boekjes, chocolaatjes, puzzel etc. Ze waren er blij mee alhoewel S. had opgemerkt dat hij iets minder kreeg dan zijn zus… Toen ik binnenkwam was S. al bezig aan zijn huiswerk. Dat was positief want dan kon ik me meer focussen op de ondersteuning van de laatste dag. Ik had Uno mee omdat ze dat graag deden en het waren leuke potjes.  B. zei dat ze geen huiswerk had, die situatie herkende ik van een vorige ondersteuning. Helemaal zeker was ik toen ze mij haar agenda gaf op een blanco week, terwijl we donderdag waren. Éen blaadje terug en ja hoor … het huiswerk was lezen. Ik begrijp dat ze dat niet graag doet, maar ze heeft het nodig. Dus ik heb de afspraak gemaakt om de helft te lezen, even te pauzeren en iets leuks te doen en dan het andere stuk lezen. Dat werkte wel. Er was een eindgesprek met de mama en de papa. Ze waren me heel dankbaar en dat is fijn. De mama was vooral bezorgd om haar dochter op school. Ik denk dat de logopediste heel veel (meer dan ik) doet om haar te helpen. Ik gaf de tip om meer te lezen, want zoals ik al merkte als ze zegt dat ze geen huiswerk heeft, maar toch moet lezen, is dat een oefenkans die wegvalt. Waar ik achteraf nog aan dacht is om haar op toneelles, dictie te sturen. Dat heeft mij heel erg geholpen om uit mijn schulp te komen en het oefent ook op uitspraak en taal. Of een jeugdbeweging. Het is natuurlijk wel moeilijk voor de mama die zelf haar best moet doen om Nederlands te praten maar alle beetjes kunnen helpen. Ik hoop dat er volgend schooljaar voor hen een nieuwe ondersteuner komt want het is een warm gezin waar alle hulp welkom is.

# data[].attributes.body
Ik ben terecht gekomen in een gezin waar er veel taalondersteuning nodig was en laat dat nu net een talent van mij zijn. Twee (soms drie) kinderen tegelijkertijd ondersteuning geven was een hele uitdaging maar na een tijdje had ik gevonden hoe ik het beste aan de slag ging. In de thuiscontext gedragen kinderen zich anders en moest ik vaak op mijn strepen staan. Ik neem mee dat je voor een façade niet weet wat er écht achter schuilt. Je moet oog hebben voor iedereen, ook al zie je het niet onmiddellijk. En iedereen proberen kansen geven, en als je dat zelf niet kan hulpmiddelen proberen aanreiken (vb: logopedist). In tijden zoals vandaag is het cruciaal om taal te kunnen en als je niemand hebt die je daarbij helpt val je in een kloof. Gelukkig is er een organisatie zoals Kompanjon die de kloof kleiner probeert te maken. Wat moeilijker ging, omdat het in de thuiscontext was, is dat broer en zus elkaar stoorden, niet blij waren met het materiaal, een antwoord opzegden, niet kunnen wachten tot het aan hen was, ... Dit schreef ik ook op in mijn ervaringen. De coach van Kompanjon vond mijn woorden ongenuanceerd. Als ik tegen ouders spreek zal ik natuurlijk nooit kwetsende taal gebruiken maar ik zag het bezoekboek als een uitlaatklep. Ik neem het wel mee in mijn toekomstig leraarschap. Ik vergat soms ook dat een van de kinderen potentieel ADHD heeft en daar heb ik te weinig rekening mee gehouden.

De vragen die het mij oproept zijn dat in elke klas er enkele leerlingen zitten die waarschijnlijk nood hebben aan ondersteuning maar het niet kunnen krijgen of dat het niet toegankelijk is. Hoe kunnen we ervoor zorgen dat de kloof kleiner wordt? Hopelijk word ik zelf een leerkracht die ziet waar er nood is aan meer (naschoolse) ondersteuning.

# data[].attributes.body
1. Zelfbeeld - Wat een docente over mij zei
2. Zelfwaardegevoel - Niet echt superveel veranderd binnen het gezin
3. Taakopvatting - Meer beroepsmotivatie gekregen
4. Beroepsmotivatie - Meer leerlingen zien die hulp nodig hebben en die ook verlenen of doorverwijzen
5. Toekomstperspectief

# data[].attributes.body
Ik heb geleerd tijdens het engagement dat je achter een huisdeur niet weet wat er zich bevindt. Ik ben terecht gekomen in een gezin met vier kinderen waarvan de ouders me heel dankbaar waren. Of het gezin écht ‘kansarm’ was kan ik niet zeker van zijn, maar wel dat ze alle hulp konden gebruiken in verband met de taalontwikkeling. Dat talent heb ik kunnen inzetten. Ik ben iemand die heel goed is in taal en uitspraak en ik heb elke week iets proberen meenemen om hen daarbij te helpen. Het was dus een gezin met vier kinderen waarvan ik aan twee ondersteuning gaf en de jongste van 4 er soms bijzat. 2 kinderen tegelijkertijd waren heel heftig maar uiteindelijk had ik een goede oplossing gevonden. Ik merkte al snel dat ik in het gezin op mijn strepen moest staan tegenover de kinderen, want het was tenslotte een thuiscontext. Er was een coach waar ik regelmatig contact mee had. Ik neem mee dat je als leerkracht iedereen kansen moet proberen geven. En als je dat zelf niet kan, hulpmiddelen aanreiken. In tijden zoals vandaag is het zo belangrijk om de taal te kunnen en als je niemand hebt om je daarbij te helpen is dat moeilijk. Ik hoorde tijdens de gesprekken van Kompanjon dat ik niet de enige was waarbij er eens iets minder liep, elk gezin had wel een kantje. Maar gelukkig dat er een organisatie als Kompanjon bestaat zodat die mensen ook een kans kunnen krijgen. Wat er vaak moeilijk ging was dat het broer en zus was en er af en toe sprake was van iets dat minder leuk was, bijvoorbeeld: storen, niet blij zijn met het materiaal dat ik meeheb, niet kunnen wachten tot het aan hen is, een antwoord opzeggen, … en dat schreef ik ook in mijn bezoekboek. Het kon soms wat hard overkomen, maar ik vond het bezoekboek een uitlaatklep over wat er die dag gebeurd was. Mijn coach van Kompanjon vond dat ik wat meer nuance in mijn taalgebruik mocht steken, maar op een manier gezegd dat ik het niet zo fijn vond. Ik deed mijn best om daar wekelijks te zijn, had veel werk, zeker op het einde van het engagement omdat ik meer vakken opneem dan mijn klasgenoten en dan vond ik haar eindevaluatie echt niet fijn om te lezen. Maar goed, natuurlijk als ik tegen ouders spreek zal ik nooit taal gebruiken die kwetsend kan overkomen. We leren in de olods ook over effectieve feedback etc. Maar ik neem het wel mee in mijn toekomstig leraarschap om voorzichtig te zijn met taal (zie ai-moment). Toen ik met mijn kritische vriend erover sprak zei ze dat ook: ik moet opletten. Ik vergat ook soms dat één van mijn ondersteuningskinderen potentieel ADHD heeft en daar heb ik niet altijd rekening mee gehouden. Achteraf gezien had ik dat wel kunnen doen.

# data[].attributes.headline
Is mijn visie m.b.t. identiteiten en diversiteit veranderd of bevestigd?

# data[].attributes.subject
Is mijn visie m.b.t. identiteiten en diversiteit veranderd of bevestigd?

# data[].attributes.body
Doordat ik in het zesde middelbaar al intensief bezig ben geweest met gezinnen in maatschappelijke kwetsbare posities wist ik wel al wat me te wachten stond maar is mijn visie tot identiteit en diversiteit niet veranderd, maar wel bevestigd. Vaak kan je het van buitenaf, of soms zelf van binnenshuis niet merken maar is het toch aanwezig: de taalbarrière. Dit gezin had een mooi, proper huis mét Playstation en 2 grote televisieschermen. Het ging niet over het materiële dat ze missen maar wel het talige aspect. Dat zag ik ook voor mijn geïntegreerde proef: doordat ze een andere taal spreken en er anders uitzien hebben ze het ‘moeilijker’ dan de gewone ‘witte’ Vlaming. Wat ze nodig hebben is de juiste ondersteuning om hen in de juiste weg te duwen. Ze waren me dankbaar en dat heb ik ook ervaren in mijn GIP.

# data[].attributes.body
1. Exploreren - Richtlijnen Kompanjon, zelf op voorhand nadenken en nadien aanvoelen
2. Waarderen
3. Betrokken confronteren - Overtuigen van het nut door in gesprek te gaan
4. Uitdagen
5. Inspireren - Laten kennismaken met bv. Tafelrace of andere online oefenkansen
6. Ontspannen

# data[].attributes.body
Royackers, J. R. (z.d.-a). Een kwaliteitsvolle Leerbuddy-begeleiding: hoe begin je daar aan? Leerbuddy. Geraadpleegd op 2 juni 2022, van https://leerbuddy.teachable.com/p/een-kwaliteitsvolle-leerbuddy-begeleiding-hoe-begin-je-daar-aan

Royackers, J. R. (z.d.). Taalstimulerend werken in het basisonderwijs. Leerbuddy Academie. Geraadpleegd op 2 juni 2022, van https://leerbuddy.teachable.com/p/taalstimulerend-werken-in-het-basisonderwijs

1. Geen armoede. (2017, 23 oktober). sdgs. Geraadpleegd op 3 juni 2022, van https://www.sdgs.be/nl/sdgs/1-geen-armoede

3. Goede gezondheid en welzijn. (2018, 7 februari). sdgs. Geraadpleegd op 3 juni 2022, van https://www.sdgs.be/nl/sdgs/3-goede-gezondheid-en-welzijn

4. Kwaliteitsonderwijs. (2018, 7 februari). sdgs. Geraadpleegd op 3 juni 2022, van https://www.sdgs.be/nl/sdgs/4-kwaliteitsonderwijs