# data[].attributes.headline
การสังคายนาครั้งที่ 1

# data[].attributes.subject
การสังคายนาครั้งที่ 1

# data[].attributes.body
การสังคายนาครั้งเเรกมี

พระมหากัสสปเถระเป็นประธานและเป็นผู้ซักถามพระอานนท์เป็นผู้ตอบ พระอุบาลีเป็นผู้ตอบข้อซักถามทางวินัย การสังคายนาครั้งนี้เกิดขึ้นที่ถ้ำสัตตบรรณ เชิงเขาเวภาระ กรุงราชคฤห์ เเคว้นมคธ โดยมีพระเจ้าอชาตศัตรูทรงเป็นอุปถัมภ์ มีพระอรหันต์เข้าร่วม500องค์ ใช้เวลา7เดือน

# data[].attributes.headline
สมัยสุโขทัย.

# data[].attributes.subject
สมัยสุโขทัย.

# data[].attributes.body
ราว พ.ศ.1800-1920 พ่อขุนรามคำแหงมหาราช ทรงเลื่อมใสในพระพุทธศาสนาเป็นอย่างมาก จึงอาราธนาพระสงฆ์จากเมืองนครศรีธรรมราชมาเผยแผ่ที่สุโขทัย ทำให้พระพุทธศาสนาฝ่ายมหายานเสื่อมลง ในที่สุดก็รวมเป็นนิกายเถรวาท ทำให้ในสมัยสุโขทัยมีความเจริญรุ่งเรืองทางพระพุทธศาสนาอย่างมาก

# data[].attributes.headline
ยุคที่ 1 ยุคเถรวาท

# data[].attributes.subject
ยุคที่ 1 ยุคเถรวาท

# data[].attributes.body
เป็นยุคสมัยพระเจ้าอโศกมหาราช กษัตริย์ผู้มีความยิ่งใหญ่ในประเทศอินเดีย พระพุทธศาสนามีความรุ่งเรือง มีการส่งสมณทูตออกเผยเเผ่ พระพุทธศาสนารวม 9 สาย โดยพระสมณทูตสายที่ 8 มีพระโสณเถระเเละพระอุตตรเถระเดินทางมาสุวรรณภูมิ ซึ่งมีหมาย ดินเเดนทาง ตะวันออกประเทศไทยรวมอยู่ด้วยพบหลักฐานที่เกี่ยวเนื่องพระพุทธศาสนา ซึ่งเกินก่อน พ.ศ 500 ได้เเก่ สถูป เจดีย์ ธรรมจักร ศิลากวางหมอบ

# data[].attributes.headline
การสังคายนาครั้งที่ 2

# data[].attributes.subject
การสังคายนาครั้งที่ 2

# data[].attributes.body
กลุ่มพระสงฆ์ชื่อว่า วัชชีบุตร ปฏิบัติผิดพระธรรมวินัย เช่น ฉันอาหารเลยเที่ยววัน พระยสกากัณฑกบุตรจะไม่ปล่อยให้พระสงฆ์ทำผิดพระธรรมวินัย จะเป็นเหตุให้เสื่อมเสีย

พระสงฆ์ผู้ริเริ่มคือ พระยศกากัณฑกบุตร และเป็นผ้ชักชวนพระเถระทำสังคายนาพน้อมมอบหน้าที่ให้พระเรวตเถระ เป็นผู้ซถามพระธรรมวินัยและมีพระสัพพกามีเถระเป็นผู้ตอบเกี่ยวกับพระวินัยทั้งหมด

สังคายนาจัดที่วาลิการามเมืองเวสาลี(ไพศาลี) แคว้นวัชชี การทำสังคายนาครั้งนี้พระสงฆ์ได้แตกแยเป็น 2 ฝ่ายใหญ่ๆ คือ

1. นิกายเถรวาท เป็นหมู่พระสงฆ์ที่ปฏิบัติตามคำสอนของพระอรหันต์

2.นิกายมหาสังฆิกะ เป็นหมู่พระสงฆ์ที่มีพวกมาก กลุ่มของวัชชีบุตรที่ปฏิบัติผิดพระวินัย

# data[].attributes.body
พ.ศ.1913 พระเจ้ากือนา ส่งพระสมณทูตไปนิมนต์พระสงฆราชสุมนเถระจากพระยาลิไทย ให้มาทำการเผยแผ่พุทธศาสนาแบบลังกาวงศ์ในล้านนา ถือเป็นการเริ่มต้น

สมัยพระเจ้าติโลกราชส่งคณะสงค์ไปศึกษาที่ศรีลังกาและสังคายนาที่วัดโพธาราม

สมัยพระเมืองแก้ว มีพระสงค์นักปราชญ์แต่งตำราพระคำภีร์เป็นภาษาบาลีจำนวนมาก เช่นพระสิริมังคลาจารย์แต่งหนังสือเรื่องมังคลัตถทีปนีและพระรัตนปัญญาเถระแต่งหนังสือเรื่องวชิรสารัตถคหะ

# data[].attributes.body
ระหว่าง พศ.1893-2310 พระพุทธศาสนาแบบลังกายังคงรุ่งเรืองอยู่กษัตริย์หลายพระองค์จึงเลือมใสศรัทธาในศาสนา เช่น สมเด็จพระนารายณ์มหาราช ได้เสด็จออกผนวชในขณะที่ครองราชย์อยู่ที่วัดจุฬามณี เมืองลพบุรี ในสมัยนี้มีการเเต่งหนังสือเกี่ยวกับพระพุทธศาสนาจำนวนมาก เช่น มหาชาติคำหลวง กาพย์มหาชาติ พระมาลัยคำหลวง นันโทปนันสูตร ปุณโณวาทคำฉันท์ สมัยพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ กษัตริย์ลังกาส่งทูตมาขอพระสงฆ์จากประเทศไทยเพื่อไปฟื้นฟูพระพุทธศาสนาประเทศศรีลังกาพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศทรงส่งพระสงฆ์มีพระอุบาลีและพระอริยมุนีพร้อมด้วยพระสงฆ์จำนวน12รูปไปลังกาเพื่อไปสืบต่ออายุพระพุทธศาสนาแบบสยามวงศ์ที่ปรากฏในประเทศศรีลังกามาจนถึงปัจจุบัน

# data[].attributes.headline
ยุคที่ 2 ยุคมหายาน

# data[].attributes.subject
ยุคที่ 2 ยุคมหายาน

# data[].attributes.body
ประมาณ พ.ศ.620 พระเจ้ากนิษกะทรงอุปถัมภ์การทำสังคายนาครั้งที่4 ของฝ่ายมหายานที่เมืองชลันธร

และส่งสมณฑูตออกเผยแผ่ ในเอเชียกลางจนถึงจีนและลาว ต่อมาใน พ.ศ.1300 กษัตริย์ศรีวิชัยได้ขยายอำนาจเข้าสู่ดินแดนไทยตอนใต้ จึงปรากฏหลักฐานเป็นพระพุทธรูป เทวรูป พระโพธิสัตว์อวาโลกิเตศวร ต่อมา พ.ศ.1454-1725 ขอมที่นับถือนิกายนี้อยู่แล้ว เข้ามาครอบครองดินแดนไทยคนไทยจึงนับถือนิกายนี้ไปด้วย จึงทำให้มีนิกายผสมกันคือมหายาน เถรวาท และความเชื่อทางศาสนา

พารหมณ์

# data[].attributes.headline
การสังคายนาครั้งที่ 3

# data[].attributes.subject
การสังคายนาครั้งที่ 3

# data[].attributes.body
มีคนนอกศาสนาปลอมตัวเข้ามาบวชในพระพุทธศาสนามากขึ้น พระโมคคัลลานะบุตริสสเถระเห็นว่า เป็นเหตุให้พระพุทธศาสนามัวหมองึงร่วมมือกับพระเจ้าอโศกมหาราชในการทำสังคายนาครั้งนี้ เพื่อชำระสะสางให้พระพุทธศาสนาบริสุทธิ์

การทำสังคายนาครั้งนี้เกิดที่อโศการาม เมืองปาฏลีบุตร ในพ.ศ. 235 ใช้เวลา 9 เดือน เมื่อสังคายนาสิ้นสุด พระเจ้าอโศกมหาราชส่งคณะสมณฑูต 9 สาย ออกเดินทางทั้งชมพูทวีปและต่างประเทศ พระสมณฑูตสำคัญที่เผยแผ่ในประเทศไทย ได้แก่ สมณฑูตสาย 8 มีพระโสณเถระ และพระอุตตรเถระเป็นประธานเผยแผ่พุทธศาสนาในดินแดนสุวรรณภูมิเป็นดินแดนแถบเอเชีย และสมณฑูสาย 9 มีพระมหิทเถระพระโอรสของพระเจ้าอโศกมหาราชเป็นประธาน ต่อมามีสังฆมิตตาเถรี(ภิกษุณี) พระราชธิดาของพระเจ้าอโศกมหาราชเข้ามาเผยแผ่พระพุทธศาสนาในประเทศไทย จนพระพุทธศาสนาเจริญรุ่งเรืองขึ้น ทั้งสองสายเกี่ยวข้องกับพระพุทธศาสนาในประเทศไทย

# data[].attributes.headline
การสังคายนาครั้งที่ 4

# data[].attributes.subject
การสังคายนาครั้งที่ 4

# data[].attributes.body
การสังคายนาครั้งนี้มีขึ้นที่ถูปาราม เมืองอนุราชบุรี ประเทศศรีลังกา ใน พ.ศ 236 โดยมีพระเจ้า เทวานัมปิยติสสะทรงเป็นองค์อุปถัมภ์ มีพระมหินทเถระเป็นประธาน และเป็นผู้ซักถามพระอริฏฐะเป็นผู้วิสันชาหรือตอบ โดบทีพระสงฆ์เข้าร่วมจำนวน 68,000รูป วัตถุประสงค์สำคัญของการสังคายนา คือ เพื่อความมั่นคงของพระพุทธศาสนาเเละการวางรากฐานให้ชาวศรีลัง การสังคายนาครั้งนี้ใช้เวลา 10เดือน

# data[].attributes.headline
ยุคที่ 3 เถรวาทเเบบพุกาม

# data[].attributes.subject
ยุคที่ 3 เถรวาทเเบบพุกาม

# data[].attributes.body
พ.ศ.1600 พระเจ้าอนุรุทมหาราช เจ้าเมืองพุกาม ประเทศพม่า มีอำนาจแผ่ขยายอาณาเขตมาถึงดินแดนตอนเหนือของไทย คือ ล้านนา ลพบุรี ทวารวดี พระพุทธศาสนาพุกามเป็นศาสนาที่มาจากพุกามประเทศอินเดีย แคว้น มคธ จึงมีอิทธิพลต่อคนไทยแถบนั้นคนไทยจึงหันไปนับถือสศาสนาพุกามอีกครั้งแต่อย่างไรก็ตามคนไทยฝ่ายใต้ส่วนใหญ่ยังนับถือศาสนาแบบมหายานอยู่

# data[].attributes.headline
สมัยกรุงธนบุรี

# data[].attributes.subject
สมัยกรุงธนบุรี

# data[].attributes.body
พระเจ้าตากสินมหาราชทรงสถาปนากรุงธนบุรีขึ้นเป็นราชธานีทรงฟื้นฟูพระพุทธศาสนาที่เสื่อมลงหลังจากพม่าเข้าตีกรุงศรีอยุธยาจนแตกโดยการอาราธนาพระสงฆ์ที่อยู่กระจัดกระจายให้มาอยู่รวมกันในพระอารามต่างๆมีการรวบรวมพระสงฆ์ที่ทรงคุณธรรมจากหัวเมืองมาประชุมร่วมกันที่วัดบางหว้าใหญ่(วัดระฆังโฆสิตาราม)เพื่อคัดเลือกพระสงฆ์ขึ้นเป็นสังฆราชโดยมีมติให้พระอาจารย์ศรีวัดประดู่กรุงศรีอยุธยาเป็นพระสังฆราชองค์แรกของกรุงธนบุรีเพื่อรับผิดชอบการฟื้นฟูพระพุทธศาสนาให้กับคืนสู่ความเจริญอย่างเดิม

# data[].attributes.headline
สมัยรัตนโกสินทร์

# data[].attributes.subject
สมัยรัตนโกสินทร์

# data[].attributes.body
รัชกาลที่ 1 ทรงสถาปนากรุงรัตนโกสินทร์ขึ้น แล้วมีการนำพระสงฆ์ 218 รูป กับ ราชบัณฑิต 32 คน ทำการสังคายนาขึ้นที่วัดมหาราตุเป็นเวลา 5 เดือน โดยมีการเก็บรักษาไว้อย่างดี แล้วทำการคัดลอกไว้ด้วย

รัชกาลที่ 2 ทรงอัญเชิญพระบรมสารีริกธาตุกับต้นโพธิ์มาที่ไทยและส่งพระสงฆ์ไปต่ออายุพระพุทธศาสนาที่ศรีลังกา

รัชกาลที่ 3 มีการเปรียบเทียบพระไตรปิฎกฉบับต่างๆ นอกจากนั้นยังเกิดคณะสงฆ์ธรรมยุตินิกาย โดยมี รัชกาลที่ 4 เป็นผู้ริเริ่ม

รัชกาลที่ 4 ทรงส่งเสริมการศึกษาของสงฆ์ ทำให้ศาสนารุ่งเรื่อง

รัชกาลที่ 5 ทรงพระผนวช บริจาคทรัพย์เพื่อตีพิมพ์พระไตรปิฎกที่แปลไทย1000ชุด มีการอัญเชิญพระสารีรักธาตุจากอินเดียมาไทยและทรงจัดตั้งมหาวิทยาลัยสงฆ์ขึ้น 2 แห่ง

รัชกาลที่ 6 ทรงพระราชนิพนธ์หนังสือต่างๆ มากมายที่เกี่ยวกับพระพุทธศาสนา

รัชกาลที่ 7 ทรงจัดพิมพ์พระไตรปิฎก 1,500 ชุด มีการประกวดต่างๆนอกจากนี้ยังจัดพิมพ์ "พระไตรปิฎกสยามรัฐ" ขึ้น

รัชกาลที่ 8 มีการแปลหนังสือ พระโตรปิฎกออกเป็น 2 ประเภทคือ แปลไทยและฉบับหลวง

รัชกาลที่ 9 ทรงผนวชที่วัดพระศรีรัตนศาสดารามก่อนจะมาวัดบวรนิเวศรหารและทรงพระราชนิพนธ์หนังสือต่างๆ

รัชกาลที่ 10 ทรงปฏิบัติพระราชกรณียกิจมากมาย และทรงพนวช

# data[].attributes.headline
การสังคายนาครั้งที่ 5

# data[].attributes.subject
การสังคายนาครั้งที่ 5

# data[].attributes.body
การสังคายนานี้เกิดขึ้นเมื่อ พ.ศ 433 ที่อาโลกเลณสถาน ณ มลตชนบท ในลังกาทวีป สาเหตุ เกิดจากพระสงฆ์เเตกเเยกออกเป็น 2 พวก คือ พวกมหาวิหาร กับพวกอภัยคีรีวิหาร จึงมีผู้เกรงว่าต่อไปคนรุ่นหลังจะไม่สามารถจดจำพระธรรมวินัยได้ การสังคายนาครั้งนี้มีพระเจ้าวัฏฏคามณีอภัยทรงเป็นองค์อุปถัมภ์ ให้พระรักขิตมหาเถระเเละพระติสสเถระร่วมดำเนินการโดยมีพระสงฆ์จำนวน 1000รูป การสังคายนานี้สำคัญ คือ เป็นครั้งเเรกที่มีการจารึก พระพุทธวจนะเป็นลายลักษณ์อักษรลงบนใบลานด้วยภาษาบาลี

# data[].attributes.headline
ยุคที่ 4 เถรวาทเเบบลังกาวงศ์

# data[].attributes.subject
ยุคที่ 4 เถรวาทเเบบลังกาวงศ์

# data[].attributes.body
ราว พ.ศ. 1698 พระเจ้าปักกมพาหุ ทรงฟื้นฟูพระพุทธศาสนาโดยทรงอาราธนาพระมหากัสสปะให้ชำระพระธรรมวินัย พระพุทธศาสนากลับมาเจริญรุ่งเรืองอีกครั้งและได้แผ่ออกไปยังต่างประเทศ มีชาวต่างชาติมาศึกษาเล่าเรียนพระไตรปิฎกและเข้ารับการอุปสมบท เมื่อเรียนจบจึงเดินทางกลับบ้านเกิดของตนเฉพาะในประเทศไทย พระพุทธศาสนาแบบลังกาวงศ์ได้ตั้งมั่นที่เมืองนครศรีธรรมราชเป็นครั้งแรก

# data[].attributes.headline
นาย ปฏิพัทธ์ ไพฑูรย์ เ

# data[].attributes.body
นาย ปฏิพัทธ์ ไพฑูรย์ เลขที่ 1

นาย นภัส เนียมศรี เลขที่ 10

นางสาว พิชญดา เชื้อทองอยู่ เลขที่ 31

นางสาว ชนิกานต์ จันทร์ทอง เลขที่ 33

นางสาว กัญญาภรณ์ พลอยประเสริฐ เลขที่ 40