# data[].attributes.body
Cursuscode: OVK32LLL01

Cursushouders: Bart Eigenraam & Karen Schram

Docent: Sophie van der Graaf

Student: Gisella Brunt

Studentennummer: 1003832

Klas: IvG-22-OVK-318

Datum: 26-06-2023

Stage-instelling: Sint Franciscus Gasthuis & Vlietland

# data[].attributes.body
- De Boer, D. (2023, 25 mei). Minder afval door recyclen verpakkingsmateriaal - TvZ. TvZ. https://www.tvznext.nl/minder-afval-door-recyclen-verpakkingsmateriaal-operatie-instrumenten/
- Groepsrollentest | test gratis wat jouw groepsrol is | 123test.nl. (z.d.). https://www.123test.com/nl/groepsrollentest/id=NQ3ZXICR3ORU&version=
- Hamel, M. (2023, 14 februari). Zzp’ers in de zorg: niet meer te missen. Nursing.nl | Nieuws, blogs en meer | Nursing voor verpleegkundigen. https://www.nursing.nl/werk/zzp/zzpers-in-de-zorg-niet-meer-te-missen/
- Kernkwadrant – reflectiesite. (z.d.). https://reflectiesite.nl/kernkwadrant/#:~:text=Het%20kernkwadrant%20draait%20om%20vier,model%20beschrijft%20hun%20onderlinge%20samenhang.&text=Volgens%20Ofman%20horen%20bij%20iedere,kern%20van%20een%20persoon%20horen.
- V&VN. (2023, 23 april). ‘Digitalisering in de wijk moet hoger op de agenda’. https://www.venvn.nl/nieuws/digitalisering-in-de-wijk-moet-hoger-op-de-agenda/
- Zhang, Y., Xu, P., Sun, Q., Baral, S., Xi, L., & Wang, D. (2022, 3 oktober). Factors influencing the e-health literacy in cancer patients: a systematic review. Journal of Cancer Survivorship. https://doi.org/10.1007/s11764-022-01260-6

# data[].attributes.body
Voor het stukje zelfassessment heb ik gekozen om mijn kernkwadranten te analyseren. Hierin worden mijn kwaliteiten, valkuilen, kansen en bedreigingen beschreven (Kernkwadrant – reflectiesite, z.d.).

| Kwaliteiten:  Empathie, rust & nuchterheid

| Valkuil: Perfectionisme, onzekerheid & gevoeligheid

| Allergie: Egoïsme, manipulatie & arrogantie

| Uitdaging: Zelfverzekerdheid, loslaten & confronteren

Als verpleegkundige moet je stevig in je schoenen kunnen staan. Je ziet heftige dingen en kunt niet altijd iedereen tevreden houden. Je zult hier en daar nog weleens heftige situaties of misschien wel beschuldigingen over je heen krijgen. Hierin zou mijn nuchterheid een uitkomst kunnen zijn. Ik kan dingen objectief bekijken en ga niet met heftige gebeurtenissen naar huis. Iets wat mij, denk ik, in het toekomstig verpleegkundige beroep gaat helpen. Ondanks mijn nuchterheid heb ik ook empathie. De balans tussen deze twee eigenschappen, maakt het werken als verpleegkundige erg fijn. Ik leef met de patiënt mee, maar ik kan het ook loslaten wanneer dingen niet binnen mijn bereik vallen.

Toch heb ik bij mijn uitdaging 'loslaten' geplaatst. Dit heeft meer te maken met het stukje perfectionisme wat ik in mij heb. Tijdens een dienst wil ik graag alles wat ik in mijn hoofd heb ook daadwerkelijk uit gaan voeren. Als dit niet lukt of gaat, vind ik dat soms moeilijk om los te laten. Als verpleegkundige zul je toch ook dit soort dingen los moete kunnen laten en kunnen accepteren dat je niet alle taken hebt kunnen volbrengen. Helemaal in het ziekenhuis, het is tenslotte een 24-uurs bedrijf. Dat stukje perfectionisme en loslaten ervaar ik nu vooral erg, tijdens mijn duale leertraject. Ik wil mij graag bewijzen en daarom zo veel mogelijk laten zien, door zoveel mogelijk van mijn taken uit te voeren. Ik hoop en denk, dat als ik eenmaal mijn diploma heb, dit af zal nemen. Ik hoef mij dan voor niet meer te bewijzen voor een cijfer en zal dan ook minder de drang hebben om alles perfect uit te willen voeren.

Zoals je misschien wel aanvoelt, komt hier ook gelijk mijn onzekerheid naar boven. Alle kwadranten die ik hierboven heb ingevuld, zijn eigenlijk nauw aan elkaar verbonden. Ik ben voornamelijk onzeker, doordat ik voor mijn gevoel nog niet aan de eisen van een verpleegkundige voldoe. Logisch, denk je dan en dat is het natuurlijk ook. Echter, stel ik altijd vrij hoge eisen aan mijzelf. Dit zorgt ervoor dat ik mijzelf weet te motiveren. Waarom heb ik dan het gevoel dat ik nog niet voldoe aan de eisen van een verpleegkundige? Ik zal even een context vormen bij die uitspraak. In het ziekenhuis heb je als verpleegkundige veel medische kennis nodig over ziektebeelden, medicatie, maar ook over bepaalde behandelingen of operaties. Hier weet ik voor mijn gevoel nog niet veel vanaf, wat mij onzeker maakt. In de toekomst als verpleegkundige in het ziekenhuis, zul je dit wel nodig hebben. En aangezien ik als verpleegkundige in het ziekenhuis wil gaan werken, stel ik deze eis aan mijzelf. Hoe ik dit voor mij zie in de toekomst? Door onwijs veel ervaring op te gaan doen in het ziekenhuis. Daar ben ik eigenlijk al mee begonnen door het duale traject aan te gaan. Ik ben al zo veel verder dan ik was voor mijn ziekenhuiservaring. Wanneer ik straks klaar ben met mijn opleiding wil ik eerst twee jaar gaan werken op een vaste afdeling. Een vast team, waarbij ik mij kan ontplooien als gediplomeerd verpleegkundige en mij een stuk zekerder kan gaan voelen. Daarna zou ik misschien nog wel een keer een specialisatie willen doen binnen het ziekenhuis, om zo nog meer kennis op te gaan doen. Welke kant of richting ik dan op wil? Dat is voor nu nog even een groot raadsel. Ik wil daarom de workshops en externe activiteiten die aan dit vak gekoppeld zijn, graag benutten om mij te kunnen verdiepen in de mogelijkheden binnen het verpleegkundig vakgebied.

# data[].attributes.body
Bij het zelfassessment gaf ik net al aan, dat ik soms wat onzeker kan zijn wat betreft mijn kennis over ziektebeelden, behandelingen/operaties etc. Maar dit geldt ook voor mijn kennis over medicatie. Als verpleegkundige ben jij ook verantwoordelijk voor het aanreiken van medicatie. Net zoals het signaleren van bijwerkingen van deze medicijnen. Ik heb daarom onder andere gekozen voor de workshop farmacologie. Ik wil mijn kennis met behulp van deze workshop verbreden.

Ondanks dat ik deze workshop heb gevolgd, zal farmacologie ook een onderdeel zijn van leven lang leren bij een verpleegkundige. Er worden nog steeds nieuwe medicijnen geproduceerd, waar ook wij als verpleegkundigen kennis mee zullen maken. Hierin zullen wij ook leiderschap moeten tonen. Wanneer een patiënt bijwerkingen ervaart van een medicijn, zullen wij met behulp van ons verpleegkundige leiderschap, op moeten komen voor onze patiënten.

# data[].attributes.body
Hoe men het ook wendt of keert, we blijven ons leven lang leren. Hoe ouder je wordt, hoe meer je gaat zien en hoe meer je leert. Ditzelfde geldt binnen het verpleegkundig beroep. Als ik kijk naar verpleegkundigen die hun opleiding zo'n 20 tot 30 jaar geleden hebben afgerond, hoor je ze weleens zeggen: "Dit ging vroeger bij ons zo anders." Ondanks dat zij hun opleiding af hebben gerond, blijven zij de jaren dat zij in het ziekenhuis werken, zichzelf ontwikkelen. Denk alleen al aan de tilliften die niet meer weg te denken zijn. Ergonomie is ten opzichte van vroeger, erg belangrijk geworden bij verpleegkundigen. Vroeger als verpleegkundige, was er helemaal geen sprake van een tillift. Maar ondanks dat je als verpleegkundige je opleiding hebt afgerond, moet je om zien te gaan met alle nieuwe ontwikkelingen. Dit alleen al is een klein voorbeeld van leven lang leren omtrent het verpleegkundig beroep. Denk bijvoorbeeld ook aan alle rapportages die wij in het HiX-systeem zetten in het ziekenhuis. Vroeger werd alles met pen en papier genoteerd. Het blijven leren en ontwikkelen is dus iets wat we ons hele leven zullen blijven en moeten doen als verpleegkundigen, ondanks dat we het waarschijnlijk niet overal mee eens zullen zijn.
De nieuwe ontwikkelingen kunnen zowel goede als minder goede dingen veranderingen met zich mee brengen. Ik vind dat door al deze ontwikkelingen, en met name het stuk digitalisering binnen de zorg, een stuk persoonlijke zorg in de afgelopen jaren is weggevallen. Dit komt doordat je als verpleegkundige voor een groot deel bezig bent met administratieve werken. Alles wordt tegenwoordig gemonitord en alles wat je als verpleegkundige doet, moet ergens vastgelegd worden. Denk aan het bijhouden van activiteitenplannen, het schrijven van rapportages etc. Alles is gedigitaliseerd, waardoor het stukje persoonlijke zorg minder is geworden.

Het blijven ontwikkelen is iets wat we als verpleegkundigen niet tegen kunnen gaan. Met de druk die er tegenwoordig heerst in de zorg en alle personeelstekorten die er zijn, kunnen we ook zeker niet stil blijven staan omtrent alle ontwikkelingen. Het stukje ontwikkeling, verbeteringen binnen de zorg en dus het leven lang leren binnen de zorg, is ook een stuk leiderschap die we als verpleegkundigen tonen en ook niet tegen kunnen houden. De digitalisering zal toenemen, waardoor de persoonlijke zorg hoogstwaarschijnlijk meer zal afnemen. Ondanks dat wij als verpleegkundigen vaak moeten presteren onder werkdruk, is het aan ons de taak om hier verpleegkundig leiderschap te tonen. Het tonen van verpleegkundig leiderschap, is in mijn ogen het beïnvloeden van de zorg van zowel rondom de patiënt als binnen de zorgorganisatie. Wij vinden het verlenen van persoonlijke zorg tenslotte belangrijk en moeten daarom opkomen voor onze patiënt.

Wanneer ik klaar ben met mijn opleiding, zal de digitalisering en ontwikkelingen binnen de zorg hoogstwaarschijnlijk alleen maar toenemen. De belangrijkste vraag voor mij en wellicht medeverpleegkundigen die er hetzelfde over denken is dan: "Hoe kunnen we met al deze ontwikkelingen en wie weet welke nog allemaal komen gaan, er toch voor gaan zorgen dat die persoonlijke zorg wél behouden wordt?" Het tonen van ons leiderschap en het leven lang leren zullen hierbij een grote rol blijven spelen.

# data[].attributes.body
Hoi, wat leuk dat je een kijkje neemt op mijn padlet! Mijn naam is Gisella Brunt en ik ben 20 jaar oud. Ik studeer verpleegkunde aan de Hogeschool Rotterdam en zit ondertussen alweer in mijn derde studiejaar. De eerste twee jaar heb ik voltijd gestudeerd en sinds dit jaar ben ik overgestapt naar duaal. Ik volg het duale traject in het Sint Franciscus Gasthuis & Vlietland in Rotterdam en Schiedam.

Ik heb gekozen voor het duale traject, omdat werken in het ziekenhuis mij altijd al aantrok. De zorg voor klinisch zieke patiënten, de hectiek in het ziekenhuis en daarbij het stuk medische kennis, trokken mij onwijs aan. En nog steeds! Voor mij is dit één van de beste keuzes die ik in mijn leven heb kunnen maken. Ik krijg door het duale traject de kans om meerdere afdelingen te zien, waardoor ik mijn visie binnen het verpleegkundig beroep kan verbreden. Daarnaast word je echt klaargestoomd, zodat je na de studie zelfstandig als verpleegkundige in het ziekenhuis aan de slag kunt gaan.

Naast dat ik over het duale traject onwijs enthousiast ben, neem ik jullie ook nog graag mee in de rest van mijn visie binnen het verpleegkundige beroep. Kijk gezellig mee!

# data[].attributes.body
Ik heb hierboven al kort wat beschreven over de ontwikkelingen binnen de zorg, maar er zijn op dit moment veel actuele trends en ontwikkelingen binnen het verpleegkundige vakgebied.

| 1. ZZP'ers in de zorg
De werkdruk is hoog in de zorg en door de personeelstekorten van tegenwoordig, kunnen we ZZP'ers in de zorg niet meer wegdenken. In het ziekenhuis noemen wij dit een flexer. Als ZZP'er kun je je eigen werktijden bepalen, zelf je rooster invullen, werk en privé beter combineren, je hoeft geen weekenden te werken en je kunt je eigen tarief bepalen waardoor je meer kunt gaan verdienen. Klinkt goed toch?
Echter, is het inzetten van een ZZP'er op de werkvloer niet altijd zo voordelig. Veel flexwerkers werken zomaar een dag op de afdeling. Doordat je niet in het team functioneert, weet niemand hoe je bent en is de samenwerking gelijk al een stuk lastiger. Als vaste kracht, kun je soms meer bezig zijn met het ondersteunen van een flexer, dan dat je met je eigen patiënten bezig bent.
Ik snap dat mede hierdoor steeds meer verpleegkundigen ZZP'er worden, aangezien de voordelen alleen maar oplopen. Wanneer deze balans tussen vaste verpleegkundigen en ZZP'ers op de werkvloer zo scheef zal blijven, zal het vaste team op een afdeling uiteindelijk steeds kleiner worden en de groep flexwerkers alleen maar groter. Echter, door de ZZP'ers op de afdeling, wordt de kwaliteit van zorg in mijn ogen niet beter en kunnen we minder goed persoonsgerichte zorg leveren voor patiënten (Hamel, 2023).

| 2. Digitalisering met behulp van E-health
In het gedeelte hierboven had ik al mijn visie uitgesproken over alle digitaliseringen van tegenwoordig. Aangezien de wachtlijsten voor verpleeghuizen, revalidatiecentra, maar ook in de thuiszorg tegenwoordig alleen maar groter worden en de oudere generaties steeds langer thuis blijft wonen, kan E-health wellicht een oplossing zijn in deze tijd. Afgezien van het feit dat ik vind dat de digitalisering het stukje persoonlijke zorg weghaalt, is het ook een mooie uitkomst om zo meerdere mensen tegelijk te helpen en in de gaten te kunnen houden. Aan de andere kant vind ik dit wel weer zoeken naar een nieuwe oplossing, waardoor het grootste probleem niet wordt weggenomen. Het sluiten van de verzorgingshuizen, is iets wat niet had moeten gebeuren. Er zijn zo veel mensen die eigenlijk niet meer thuis kunnen wonen, waardoor mantelzorgers overbelast raken. Ik denk niet dat E-health deze mensen verder gaat helpen en daarvoor is dit ook niet de juiste oplossing.
E-health kan ons in de toekomst wel helpen om bij de mensen thuis, waar het nog gaat, een oogje in het zeil te houden, zonder dat wij daar thuis langs hoeven te gaan. Denk aan het monitoren op afstand of het medicijnen uitdelen. Dit kan in de toekomst dan wel een positieve bijdrage gaan leveren in de zorg.

Met behulp van E-health kan er in de toekomst, in elke zorgsetting, ook steeds meer gezondheidsvoorlichting en ondersteuning geboden gaan worden. Denk hierbij bijvoorbeeld aan chronische zieke patiënten, die plotseling de ziekte in hun leven moeten implementeren. Maar ook patiënten die worden geconfronteerd met kanker kun je op deze manier makkelijker gaan monitoren. Dit geldt voor zowel het medische gedeelte van lichamelijk onderzoek, maar ook het psychosociale gedeelte wat bij deze ziekte komt kijken. In de toekomst is E-health denk ik niet meer weg te denken (V&VN, 2023; Zhang et al., 2022).

| 3. Duurzaamheid in de zorg
Tegenwoordig probeert iedereen steeds duurzamer te leven. Zo leveren we niet alleen de 1,5 of 2 L flessen cola meer in, maar ook de kleinere flesjes en tegenwoordig zelfs de blikjes.
In de zorgsector is dit nog niet zo aanwezig. Sinds kort komt daar iets meer verandering in. Het doel is: 50% minder grondstoffen gebruik in 2030 ten opzichte van 2016. Naast dat we spullen vanuit de operatiekamers gaan hergebruiken, denk ik dat er ook zeker winst te behalen valt bij covid-kamers. Hierbij wordt na elk bezoek de gele beschermings-jas weggegooid. Ik denk dat deze jassen ook gerecycled kunnen worden om zo de bezuiniging verder door te trekken. Ditzelfde zou kunnen gelden voor de mondkapjes. In de toekomst zullen er waarschijnlijk alleen maar meer verduurzaamde producten komen en zullen we ook echt meer rekening moeten gaan houden met eventuele recyclebare producten (De Boer, 2023).

# data[].attributes.body
Vroeger, toen ik een jaar of 12 was, wilde ik heel graag verloskundige worden. Ik keek op die leeftijd naar het programma "Ik word moeder", wat voor mij doorslaggevend was. Ik keek met volle verbazing naar de verloskundige en wist toen zeker, dit ga ik ook doen. Echter, is dit toch even anders gelopen. Toen ik klaar was met de middelbare school, moest ik een studiekeuze gaan maken. Het ziekenhuis heeft mij altijd al aangetrokken, maar ik twijfelde op dat moment heel erg tussen verpleegkunde en verloskunde. Omdat verloskunde een numerus fixus opleiding was, wilde ik dit toch eerst uitsluiten voordat ik verpleegkunde ging doen. Helaas, ben ik toen niet ingeloot voor verloskunde, waardoor ik verpleegkunde ben gaan studeren. Waar ik tot nog toe, geen spijt van heb. Waar je als verloskundige voornamelijk bezig bent met de baby en de moeder, ben je als verpleegkundige met verschillende soorten patiënten bezig, waarbij je kijkt naar het volledige plaatje. Ook wel holistische visie genoemd. Dat stukje vind ik heel erg leuk en maakt het voor mij uitdagend. Daarnaast is de studie verpleegkunde heel erg breed en kun je als je straks afgestudeerd bent echt alle kanten op.

Ondanks dat ik geen verloskunde ben gaan studeren, blijf ik toch nog wel erg nieuwsgierig naar die kant van de zorg. Daarom heb ik onder andere voor de workshop kinderverpleegkundige gekozen. Ik ben vooral heel erg benieuwd of mijn gevoel bevestigd wordt en of die kant van zorg mij nog steeds aan blijft trekken.

Door deze workshop is mijn interesse wederom gewekt om met kinderen te gaan werken. Je bent naast dat je met het kind bezig bent, ook veel met de ouders bezig. Iets wat mij erg leuk lijkt. Tot nu toe heb ik alleen nog maar met volwassen patiënten gewerkt, waardoor het werken met kinderen mij ook al een hele andere en nieuwe uitdaging lijkt. Ook in het kader van leven lang leren, want het werken met kinderen is heel anders dan met volwassenen. Naast dat het heel erg leuk is, zit er ook een keerzijde aan het werken met kinderen. Sommige kinderen zijn heel erg ziek en kunnen komen te overlijden. Als verpleegkundige moet je hier mee om kunnen gaan. Het behartigen van het belang van het kind is hierbij een belangrijke rol. Bij deze zorg moet je als verpleegkundige, leiderschap kunnen tonen.

# data[].attributes.body
In mijn vierde leerjaar, en dus ook mijn afstudeerfase, ga ik stage lopen op de vaatchirurgie en de plastische chirurgie. Hier zal ik veel wonden gaan zien en dus ook mijn kennis over wonden gaan uitbreiden.  Om al enigszins voorbereidingen te treffen, heb ik ervoor gekozen om de workshop wondzorg te gaan volgen. Mede door mijn onzekerheid over mijn kennis, is dit een erg fijne gelegenheid om hier alvast mee in aanraking te kunnen komen ter voorbereiding op mijn laatste stagejaar. Ik hoop door deze workshop de kennis die ik had over wonden op te frissen en mij op deze manier verder te verdiepen in de verschillende soorten wonden, wondmaterialen, classificatiesystemen etc.

De behandelingen en materialen binnen de wondzorg blijven zich uitbreiden en ontwikkelen. Aan de verpleegkundigen om met deze ontwikkelingen mee te gaan, wat de houding op het leven lang leren beïnvloedt. Door onderzoeken komen er in de wondzorg allemaal nieuwe inzichten, zij het goed of minder goed. Aan ons de taak om verpleegkundige leiderschap te tonen. We mogen kritisch naar de nieuwe ontwikkelingen kijken, niet alle ontwikkelingen zijn tenslotte goed. Is het wondmateriaal voor de patiënt wel prettig en bevordert dit wel de wondgenezing bij de patiënt? Punten waarop wij als verpleegkundige kritisch moeten zijn en waarbij we voor onze patiënt op moeten komen.

# data[].attributes.headline
Externe activiteit Chirurgische oncologie 

# data[].attributes.subject
Externe activiteit Chirurgische oncologie 

# data[].attributes.body
Doordat ik nog een beetje zoekende ben naar wat ik straks wil gaan doen als ik afgestudeerd ben, heb ik ervoor gekozen om een dagje mee te lopen op de chirurgische oncologie. De chirurgische kant van de zorg in het ziekenhuis wekt mijn interesse en ditzelfde geldt voor de oncologie. Ik was erg benieuwd hoe deze twee specialismes samenvielen en hoe de zorg daar verleend wordt, zowel somatisch als psychosociaal.

Met behulp van deze meeloop dag heb ik mijn visie binnen de zorg kunnen verbreden. Ik ben erachter gekomen dat ik het chirurgische deel erg interessant vind en me daar nog wel meer in zou willen verdiepen. Daarnaast is er op die afdeling sprake van kortdurende zorg. Je zou denken, dat is toch overal zo in het ziekenhuis, maar op deze afdeling is het streven naar een kort verblijf. Dit zorgt voor een stukje dynamiek, wat ik ook erg leuk vind heb ik gemerkt. Ik ben hierdoor weer iets over mijzelf te weten gekomen, waardoor ik weer iets meer richting heb gekregen in mijn toekomstige loopbaan.

Daarnaast heb ik meegelopen op een totaal ander specialisme en ziekenhuis dan wat ik gewend of al gezien had. Hierdoor ga je kritischer kijken naar het ziekenhuis en de afdeling waar je zelf al werkt. Welke dingen gaan anders en zou dit eventueel anders moeten of kunnen? Op deze manier werd ik weer even alert en kritisch. Dit kun je in gaan zetten om veranderingen te weeg brengen, mits je jouw collega's hierin mee kan krijgen. Dit draagt dan weer bij aan een leven lang leren en het tonen van verpleegkundig leiderschap. Dit geldt voor zowel jezelf, als je eigen collega's die je hier dan in mee kunt nemen.

# data[].attributes.body
Omdat ik nog niet precies weet welke richting ik op wil als ik straks klaar ben met mijn studie, heb ik ervoor gekozen om twee symposiums bij te wonen. Hierbij komen sprekers aan bod uit verschillende vakgebieden binnen verpleegkunde. Met behulp van deze symposiums heb ik mijn visie kunnen verbreden. Verschillende sprekers hebben mijn interesse gewekt, waardoor ik meer een idee heb gekregen over wat ik leuk vind en in welke richting ik straks zou kunnen gaan werken. Hierdoor heb ik mijzelf weer verder kunnen ontwikkelen.

Ditzelfde geldt voor leven lang leren. Van alle sprekers hoorde ik hun loopbaan. Bijna allemaal hebben zij de hbo-v afgerond, maar daarna was het zeker nog niet klaar. Het blijven ontwikkelen, specialiseren of opzoek gaan naar een hogere/andere functie om voor jouw vak op te komen, is iets wat bijna iedereen in zich had. Dit wijst maar weer op het feit wat voor een mooi vak wij hebben gekozen. Het maakt niet uit hoe oud je bent, je kunt altijd weer een andere kant op en jezelf blijven uitdagen. Hierin liet ook iedereen verpleegkundig leiderschap zien. Is dit niet klinisch, zoals bij een verpleegkundige specialist, is het wel organisatorisch voor de verpleegkundige die in de verpleegkundige adviesraad deelneemt. Hier kan ik, als HBO-V student, nog van leren. Het was inspirerend om iedereen op een passievolle manier over zijn vak te horen praten. Dit motiveert en inspireert mij alleen maar meer om dit uiteindelijk ook te gaan doen!

# data[].attributes.body
Omdat ik wél weet dat ik graag in het ziekenhuis wil gaan werken, zal ik in een team moeten gaan functioneren. Ik heb met behulp van een test uitgezocht hoe ik precies functioneer binnen een team (123test.nl, z.d.).

Uit de test is gekomen dat ik zowel een bedrijfsman als een groepswerker ben.
1. Bedrijfsman: ik ben iemand van aanpakken. Ik ben over het algemeen gedisciplineerd en pak zaken systematisch aan. Ik heb een praktische instelling en weet concreet actie te nemen.
2. Groepswerker: ik ben zorgzaam, conflict vermijdend en gericht op harmonie. Ik vind het fijn om mensen te helpen en stel mij over het algemeen mild op. Ik heb een luisterend oor en een fijne sfeer binnen het team.

Ik zelf ervaar het ook zo. Ook al is een groepswerker totaal anders dan een bedrijfsman. Ik kan doortastend en leidinggevend zijn, maar ik vind het ook weleens prettig om me wat op de achtergrond te houden. Dit hangt vaak ook af van het team waarin ik functioneer. Als er meerdere bedrijfsmannen in het team zitten, zal ik mij sneller als groepswerken opstellen.
Ik denk dat ik beide beroepsrollen in de toekomst als gediplomeerd verpleegkundige goed kan combineren. Aan de ene kant het tonen van verpleegkundig leiderschap rondom de coördinatie van de patiënt. En aan de andere kant  het fijn vinden om mensen te helpen en het bieden van een luisterend oor aan patiënten die dat nodig hebben.

# data[].attributes.body
De trend en ontwikkelingen die zich de afgelopen tijd hebben afgespeeld en die hierboven zijn beschreven, laat zien hoe wij ons als verpleegkundigen moeten blijven ontwikkelen en ons leven lang blijven leren. Zoals Albert Einstein hierboven ook zegt: "Once you stop learning, you start dying."
We moeten kritisch naar de ontwikkelingen blijven kijken, onze ogen openhouden voor verbetermogelijkheden én opkomen voor ons beroep en onze patiënt. Hierin is de verbinding te zien tussen verpleegkundig leiderschap, leven lang leren en onze professionele houding.

Het blijven leren en ontwikkelen zal resultaat hebben op onze professionele houding. Met meer kennis en ervaring kun je je professioneler opstellen, doordat je je vak dan ook meer gaat dragen. Dit straal je dan ook uit naar je patiënt, maar ook naar leerlingen of stagiaires die je later op gaat leiden, waardoor je die daarmee kunt inspireren. Zo draag je je kennis en vak over, wat ook weer bijdraagt aan een leven lang leren.
Dit leven lang leren zal ook resultaat hebben in het verpleegkundig leiderschap die wij moeten tonen. Met meer kennis en ervaring kun je daadwerkelijk ook beter leiderschap nemen, doordat je meer van je eigen beroep af weet. Daarnaast zal het leven lang leren er ons toe dwingen om ook een mening te vormen over alle nieuwe dingen die ons staan te wachten. Hierdoor zullen wij soms gedwongen worden om ons verpleegkundig leiderschap te tonen, zowel professioneel, klinisch, organisatorisch of systematisch.

Al met al staan deze 3 begrippen nauw met elkaar in verband en zijn dit belangrijke begrippen binnen het verpleegkundig beroep.