# data[].attributes.headline
11. Λυδα Κωρη

# data[].attributes.subject
11. Λυδα Κωρη

# data[].attributes.body
Τριάντα χρόνια αργότερα  όταν επέστρεψα στην Καβάλα στο σπίτι μου για να δω τους γονείς μου συνάντησα κάποια που είχα ξεχάσει ποσό μεγάλο κακό της εκανα . Εκεί που περπατούσα προς το σπίτι  μου αντικρίζω μπροστά μου την Άννα ναι εκείνο το κοριτσάκι που της είχαμε κάνει εκείνη την πλάκα με την παρέα μου ότι  θα παντρευτεί φούρναρη . Όταν την είδα ντράπηκα αλλά  πήγα κοντά της και της μίλησα
-Γεια σου Άννα !

-Γεια σου Αναστάση !

-Άννα θα σε παρακαλούσα αν έχεις λίγο χρόνο να πάμε κάπου ήσυχα να μιλήσουμε και να σου εκμυστηρευτώ κάτι για το οποίο ντρέπομαι .

-Ναι φυσικά πάμε !

Τότε άρχισα να της  εξιστορω  την πλάκα που κάναμε με τα παιδιά και να της εξηγω  ποσό πολύ λυπάμε γι' αυτό. Η Άννα όμως δεν είχε την αντίδραση που περίμενα δεν κράτησε κακία σε κανέναν ακόμα και σε εμένα  που η ιδέα ήταν κυρίως δικιά  μου διότι πλέον η Άννα είχε παντρευτεί και μάλιστα φούρναρη . Αυτή ήταν μια εξέλιξη που σίγουρα δεν το περίμενα και χάρηκα πολύ με τα νέα που έμαθα .

# data[].attributes.headline
12. Η Άννα του Κλήδονα

# data[].attributes.subject
12. Η Άννα του Κλήδονα

# data[].attributes.body
Το επόμενο πρωί ξύπνησα από φωνές, πήγα προς το παράθυρο και τί να δω; Την Άννα από το δίπλα σπίτι να φωνάζει "φούρναρης φούρναρης" ξανά και ξανά . Κατεβαίνω κάτω και αποφασίζω να τις μιλήσω μπας και σταματήσει τις φωνές πρωινιάτικα.
- Άννα γλυκιά μου τι έγινε και φωνάζεις;
- Ο Αϊ Γιάννης μου έστειλε σημάδι, φούρναρη θα παντρευτώ.
- Με το καλό Αννούλα να τον βρεις σύντομα σου εύχομαι.
- Αυτό ελπίζω και γω, πάω να φτιαχτώ, να στολιστώ και να πάω στον φούρνο λίγο πιο κάτω, τα λέμε.
Με αυτό η Άννα μπήκε πάλι μέσα στο σπίτι της μες στην χαρά για να  ετοιμαστεί. Πήγα και γω πίσω στο σπίτι μου για να φάω πρωινό. Μόλις βγήκε την είδα από το παράθυρο, φορούσε ένα άσπρο φόρεμα και υπερβολικά κοσμήματα, ελπίζω να μην αρχίσει τις κραυγές και την διώξουν. Μακάρι πάντως να βρει τον άνδρα που τόσο πολύ ψάχνει και λαχταρά.

# data[].attributes.headline
10. Η Άννα του Κλήδονα

# data[].attributes.subject
10. Η Άννα του Κλήδονα

# data[].attributes.body
Τριάντα χρόνια αργότερα σε ακόμη ένα ταξίδι πίσω στην πόλη μου την Καβάλα, που πήγα να δω τους γονείς μου. Όλως τυχαίως όμως συναντήθηκα και με τα άλλα παιδιά, τα παλιά μου φιλαράκια! Χρόνια είχαμε να τα πούμε, οπότε αποφασίσαμε να βγούμε έξω ένα βράδυ για να πούμε τα νέα μας.
Την επόμενη το πρωί, βγήκα για μερικά ψώνια που χρειαζόταν η μητέρα μου. Στο δρόμο συνάντησα την Άννα. Ναι την Άννα, στην οποία είχαμε κάνει αυτή την πλάκα όταν ήμασταν μικρά, που τελικά δεν πήγε και πολύ καλά όμως. Τώρα βέβαια φαινόταν αλλαγμένη, μεγάλωσε, ομόρφυνε!
- Γεια σου Άννα!
- Γεια!
- Δεν με θυμάσαι; Είμαι ο Αναστάσης, από παλιά!
- Α ναιιι, πως δεν σε θυμάμαι. Εσύ και η  παρέα σου μου είχατε κάνει εκείνη την πλάκα.
“Ναι ναι” είπα με κατεβασμένη τη φωνή από τις ενοχές.
- Κοίτα… Θέλω να σου ζητήσω συγνωμ…
“Δεν χρειάζεται!” λέει πριν καν τελειώσω την φράση μου. “Αυτά έχουν περάσει, ήμουν και εγώ εύκολος στόχος. Τι να πεις…” συνεχίζει.
-Να σου πω, δεν πάμε για κανέναν καφέ; Να τα πούμε;
- Και δεν πάμε... Μόνο μισό λεπτό να ειδοποίησω τη μαμά μου ότι θα αργήσω να της πάω τα ψώνια της!
Και αυτή λοιπόν ήταν η αρχή μιας καινούργιας σχέσης. Ενός έρωτα, που δεν περίμενε ποτέ κανείς. Ούτε καν εγώ ο ίδιος. Η υπόλοιπη παρέα ούτε που με πίστεψε όταν τους το είπα. Νόμιζαν ότι έκανα πάλι μια από τις δικές μου πλακίτσες....Μα ποιος θα φανταζόταν οτι θα είχα σχέση με την Άννα τη γουρλομάτα του παρελθόντος...

# data[].attributes.headline
9. ΑΝΝΕΤΑ ΛΙΟΥΣΑ 

# data[].attributes.subject
9. ΑΝΝΕΤΑ ΛΙΟΥΣΑ 

# data[].attributes.body
Ήταν μεσημέρι πήγαινα στον φούρνο του γιο μου να πάρω ψωμί και γάλα. Την ώρα που ψώνιζα μπαίνει με φορά η τρελό Άννα ντυμένη σαν λατέρνα. Και άρχισε να ρωτάει κάτι περίεργα στον γιο μου.
- Συγνώμη να σε ρωτήσω μήπως είσαι παντρεμένος; Αχ πες όχι είσαι η τελευταία μου ελπίδα έχω πάει σε όλους τους φούρνους τις περιοχής.
- Όχι δεν είμαι, γιατί ρωτάς ;
- Δεν το πιστεύω σε βρήκα εσύ είσαι ο άντρας  που έψαχνα τόσο καιρό.
Όταν τα άκουσα αυτά μου ανέβηκε το αίμα στο κεφάλι.
- Τι λες Άννα ; Είσαι καλά ; Ο δικός μου ο γιος άντρας σου ; Δεν είναι για εσένα.
- Όχι όχι αλήθεια μου το είπε ο Άγιος.
- Ποιος Άγιος παιδάκι μου ;  Χάζεψες;  Ούτε να το σκέφτεσαι εγώ δεν δίνω το γιο μου σε εσένα.
-Μα…
- Σε παρακαλώ φύγε από εδώ και μην ξαναέρθεις σε παρακαλώ .
Ο γιος μου κατσουφιασε δεν του άρεσε αυτό. Δεν είχα καταλάβει πως του άρεσε η Άννα. Τι να πω η Άννα δεν είναι για αυτόν, είναι ευκολόπιστη και αφελής. Αυτός ο γιος μου όμως δεν το καταλαβαίνει. Ακόμη και σήμερα δηλαδή που παντρεύτηκαν πίσω από την πλάτη μου, ότι και να της πως θα το πιστέψει. Αλλά δεν μπορώ να πω τον αγαπάει με όλη της την καρδιά τον γιο μου.

# data[].attributes.headline
8. Η Άννα του κλήδονα

# data[].attributes.subject
8. Η Άννα του κλήδονα

# data[].attributes.body
Το πρωί η Άννα ντύθηκε, στολίστηκε, έβαλε τα χρυσά της κοσμήματα και βγήκε στους δρόμους. Πήγαινε από φούρνο σε φούρνο. Δεν άφηνε κανέναν χωρίς να ρωτήσει εάν βρίσκεται μέσα ο δικός της μελλοντικός γαμπρός. Άλλοι νόμιζαν ότι τους κοροϊδεύει και άλλοι απλώς την αγνόησαν. Τα ιδία έκανε κάθε μέρα όμως δεν την έβγαζε πουθενά. Ωστόσο η Άννα δεν τα παράτησε ποτέ μέσα στην απελπισία της. Εκεί ήταν κάθε πρωί, στην αναζήτηση της να βρει γαμπρό.
Ένα πρωί λοιπόν, καθώς πηγαίνει σε έναν φούρνο, μόλις πατάει το πόδι της στο μαγαζί σκαλώνει για λίγο, βλέπει ένα όμορφο νεαρό αγόρι, στην ηλικία της. Την ρωτάει ο νεαρός τι θα ήθελε. Άφωνη η Άννα. Φαίνεται να έχει κοκαλώσει από το άγχος. Μόλις τον είδε τον ερωτεύτηκε, είναι αυτό που λέμε έρωτας με την πρώτη ματιά.
Έτσι η Άννα έκανε οτιδήποτε περνούσε από το χέρι της για να βρίσκεται μαζί του. Μετά από λίγο καιρό, οι δύο ετοιμάζονταν για  γάμο. Τελικά η φάρσα των παιδιών αποδείχτηκε επιτυχημένη αφού η Άννα βρήκε κάποιον που την αγαπάει και την σέβεται.

# data[].attributes.headline
7. Άννα του κλήδονα 

# data[].attributes.subject
7. Άννα του κλήδονα 

# data[].attributes.body
Είχε περάσει μια βδομάδα από τη γιορτή του Αη- Γιαννιού του Κλήδονα και με έστειλε η μητέρα μου να πάρω ψωμί αλλά από έναν πιο μακρινό φούρνο από το σπίτι μας. Εκεί που περπατούσα άκουσα πίσω μου μια φωνή.
- Αναστάση! Αναστάση! Που πηγαίνεις ;
Γυρίζω το κεφάλι μου και βλέπω την Άννα ντυμένη και στολισμένη σαν λατέρνα.
<<Εσύ τι κάνεις εδώ ;>> Την ρώτησα γεμάτος απορία.
- Δεν έμαθες; Θα παντρευτώ φούρναρη καλέ! Γι'αυτό ήρθα σε αυτό το φούρνο μήπως βρω το τυχερό μου!
Έμεινα έκπληκτος και ταυτόχρονα λυπημένος για το κακό που προκάλεσε η πλάκα που σκέφτηκα. Η Άννα τρελάθηκε εντελως! Έμεινα να την κοιτάζω να μπαίνει στον φούρνο κάτι να λέει και ο φούρναρης να την πετάει έξω με τις κλωτσιές. Την πλησίασα ενώ έκλαιγε και προσπάθησα να της εξηγήσω το αστείο που στήσαμε με την παρέα αλλά μάταια η Άννα δεν άκουγε τίποτα.....

# data[].attributes.body
Προσπάθησα να την πείσω, προσπάθησα να την σώσω αλλά αυτήν δεν καταλάβινε τίποτα. Δεν πάει καιρός,λοιπόν,που γύρισα στην Καβάλα μετά από μια τριανταετια και όμως κάποιοι δεν άλλαξαν ποτέ.
Τις προάλλες την συνάντησα τυχαία στον δρόμο και αυτή με σκυμμένο κεφάλι έκανε πως δεν με είδε. Ωστόσο την σταμάτησα για να την χαιρετήσω.
- Γεια σου Αννα τι κανείς ποσό καιρό έχουμε να τα πούμε;
- Γεια.

Οταν με κοίταξε τρόμαξα. Είχα παρατηρήσει βέβαια ότι δεν ήταν περιποιημένη, τα ρούχα της βρώμικα και σκισμένα αλλα δεν μου έκανε και ιδιαίτερη εντύπωση μιας και στο παρελθόν κυκλοφορούσε κάπως έτσι. Τώρα ήταν διαφορετικά..
- Αννα μου τι έπαθες, που χτυπησες;
-Καλά είμαι πρέπει να φύγω

Με προσπέρασε και άρχισε να επιταχύνει τον βηματισμό της.
Με έπιασε τότε η κυρα Ελένη γνωστή ως κουτσομπόλα του χωριού.
-Τι κανείς κοριτσι μου ποσό καιρό είχαμε να σε δούμε;
-Εε είπα να επιστρέψω για κάνα Σαββατοκύριακο, δεν μου λέτε ,η Άννα τι έπαθε;
-Καλε δεν τα έμαθες παντρεύτηκε τον φούρναρη που έψαχνε.
-Μα πως αφού ήταν μια πλάκα.
-Η ίδια δεν θελει να το πιστέψει δεν την αφήνει και ο άντρας της να το πιστέψει. Νιώθει ευτυχισμένη, με λίγες εντάσεις και τσακωμους βέβαια αλλά όλα καλά. Αν λες για τα χτυπήματα συμβαίνει συχνά αυτό, μην ανησυχείς με αγάπη ολα λύνονται.
-Που μένει πρέπει να της μιλήσω.

Λίγες μέρες αργότερα δεν κατάφερα να την πείσω να φύγει μαζί μου ωστοσο δεν τα παρατώ. Μέσα από μια πλάκα καταστράφηκε η ζωή της, τώρα πρέπει να την σώσουμε.

# data[].attributes.headline
6. Η Άννα του Κλήδονα 

# data[].attributes.subject
6. Η Άννα του Κλήδονα 

# data[].attributes.body
Μια μέρα μετά το έθιμο του Αϊ Γιαννιού του Κλήδονα αντί να ακούω χαρούμενες φωνές,  ακούω φωνές δυνατές φωνές. " Βρήκα τον πρίγκιπα μου, βρήκα τον έρωτα της ζωής μου, φούρναρης είναι φούρναρης". Ξαφνιασμένος κατεβαίνω κάτω στην πλατεία για να δω τι γίνεται. Παρατηρώ μια γυναίκα να φοράει ένα άσπρο φόρεμα που ανέμιζε από τον αέρα, να τριγυρνάει στο φούρνο του χωριού και να φωνάζει την ίδια φράση συνεχόμενα " Φούρναρης είναι φούρναρης". Ακούγοντας και παρατηρώντας την συγκεκριμένη γυναίκα νιώθω χαρούμενος γιατί ίσως βρήκε όντως τον έρωτα της ζωής της. Από την άλλη με κυριεύουν συναισθήματα λύπης καθώς ίσως αυτή η γυναίκα να πάσχει από κάποια διαταραχή. Γεμάτος απορία πλησιάζω έναν περαστικό και τον ρωτάω μήπως ξέρει την γυναίκα.
- Είναι η Άννα πολύ καλή κοπέλα από εδώ το χωριό. Από μικρή ονειρευόταν τον γάμο της μόνο που κανείς δεν την ήθελε. Ακούγεται ότι της έκαναν φάρσα γι' αυτό και η εν λόγω συμπεριφορά.
Μάλλον θα πιστεύει στα έθιμα και τις παραδόσεις. Τελικά πόσο μακριά είμαστε όλοι από μια λάθος επιλογή, από λάθος σκέψεις και πεποιθήσεις να καταστρέψουμε τον εαυτό μας;

# data[].attributes.headline
5. Άννα του Κλήδωνα 

# data[].attributes.subject
5. Άννα του Κλήδωνα 

# data[].attributes.body
Έχει περάσει τουλάχιστον μια εβδομάδα απο το περιστατικό με την Άννα και με την φάρσα που έκανε ο Αναστάσης και η παρέα μου. Ήταν μεσημέρι και περνούσα απο τον φούρνο της γειτονίας μου και για άλλη μια φορά ήταν εκεί η Άννα. Αποφάσισα να πάω να της μιλήσω για την φάρσα που της είχαμε κάνει τότε.
Γ - Γεια σου Άννα, τι κάνεις μέσα στο καταμεσήμερο εδώ ;
Α - Άσε με ρε Γιώργο, μου είπε με νεύρα και αναστάτωση.
Γ - Ήθελα να σου μιλήσω για κατι σημαντικό.
Α - Τι θες πάλι μόνο χαζομάρες λες.
Γ - Αυτή την φορά είναι για κάτι πολύ σημαντικό.
Α - Άντε για πες μου.
Τότε ειναι που άρχισα να της εξηγώ όλη την ιστορία και το τι είχε γίνει εκείνη την μέρα.  Η Άννα το πήρε καλά και στο τέλος μίλησε με τον Αναστάση και επίσης με τους γονιούς και τον δυο παιδιών.
Απο τότε η Άννα εχει βρεί εναν γαμπρό και ζεί πλέον χωρίς άγχος αλλά με χαρά.

# data[].attributes.headline
4. Η Άννα του κλήδονα 

# data[].attributes.subject
4. Η Άννα του κλήδονα 

# data[].attributes.body
Μια εβδομάδα αργότερα σε έναν φούρνο καθώς ήμουν στην σειρά περιμένοντας να πάρω ψωμί ακούω κάποιον να μπαίνει και καθώς γύρισα να δω ποιος είναι βλέπω την Άννα το κορίτσι που όλοι οι φουρνάρηδες μιλούσαν. Ήταν στολισμένη με διάφορα αξεσουάρ και μόλις μπήκε μέσα όλοι την κοιτούσαν με θαυμασμό. Τότε κοίταξε αμέσως τον φούρναρη στα μάτια και τον ρώτησε <<Είσαι παντρεμένος ή αρραβωνιασμένος;;>>, αυτός έκανε λίγη ώρα να απαντήσει μάλλον σκεφτόταν ποια θα την η καλύτερη απάντηση, στο τέλος είπε << Ναι είμαι παντρεμένος, για ποιον λόγο ρωτάτε>> τότε ακούστηκε ένας αναστεναγμός από την Άννα και έδειχνε απογοητευμένη από την απάντηση που της δόθηκε. Απάντησε τότε << Τίποτα, Τίποτα>> και έφυγε γρήγορα χωρίς να πει καμία κουβέντα. Μετά από λίγα λεπτά καθώς έβγαινα από τον φούρνο και περπατούσα προς το σπίτι μου την είδα να κάθεται σε ένα παγκάκι. Αποφάσισα να κάτσω δίπλα της και την ρώτησα << Για ποιο λόγο τα κάνεις όλα αυτά;;>>, μου είπε όλη την ιστορία, αφού την άκουσα της είπα<< Εγώ άμα ήμουν στην θέση σου δεν θα το πίστευα, αλλά άμα θες να ξέρεις ο φούρναρης έχει ένα γιό νομίζω στην ηλικία σου>> τότε με ευχαρίστησε αμέσως και έφυγε. Μετά από αυτό είχα να ακούσω καιρό νέα της, αλλά σήμερα έμαθα ότι τον παντρεύτηκε και πλέον είναι ευτυχισμένη.

# data[].attributes.headline
2. Συνάντησα την Άννα 

# data[].attributes.subject
2. Συνάντησα την Άννα 

# data[].attributes.body
Τριάντα χρόνια αργότερα γυρίζω στο πατρικό μου στην Καβάλα να δω τη μάνα μου. Ένα πρωινό πηγαίνω στο φούρνο και τότε βλέπω την Άννα.
-Τι κάνεις Άννα; Χρόνια έχω να σε δω.
Καμιά απάντηση. Η Άννα ντυμένη σαν φρεγάτα όπως συνήθιζε αλλά ταλαίπωρη, ατημέλητη, μία απομίμηση του παλιού της εαυτού. Περνά σαν αερικό και εξαφανίζεται.
-Δεν τα έμαθες; μου λέει ο φούρναρης. Λίγο καιρό μετά τη φάρσα του Αναστάση, η Άννα τον συνάντησε εδώ. Ο αναθεματισμένος δεν σταμάτησε να την κοροϊδεύει. Φώναζε πως αυτός την ξεγέλασε με το ψωμί για να γελάσει με τους φίλους του. Αυτή όρμησε πάνω του ουρλιάζοντας και τον έριξε κάτω. Χτύπησε το κεφάλι του και πέθανε αμέσως. Καταδικάστηκε και πέρασε πολλά χρόνια στο τρελάδικο. Δεν έχει καιρό που βγήκε.
Ένιωσα συνένοχη. Σε κανέναν δεν αξίζει τέτοια ζωή. Δυστυχώς, οι αντιλήψεις και οι συμπεριφορές μιας εποχής αποδείχτηκαν πολύ σκληρές και εμείς μείναμε απλοί θεατές αυτού του δράματος.

Χρύσα Ραφαέλα Χατζηπαπανικολάου

# data[].attributes.headline
1. Άννα του Κλήδωνα

# data[].attributes.subject
1. Άννα του Κλήδωνα

# data[].attributes.body
Δυο χρόνια αργότερα στην Ξάνθη ένα πρωί δεν άντεχα να  βλέπω την Αννα έτσι, και τους γονείς της να ταλαιπωρούνται και αποφάσισα να συζητήσω το κατάντημά της  με τα παιδιά της παρέας. Τότε ο Αναστάσης σκέφτηκε να της  κάνει προξενιό  με τον πρώτο ξάδερφό του, που εκείνη τη περίοδο έμενε στην Αμερική. Συμφωνήσαμε όλοι και τα πράματα μας ήρθαν γάντι, επειδή ο ξάδερφός του, ο   Λουκάς που μένει Αμερική θα ερχόταν έτσι κι’ αλλιώς εδώ, καθώς  αρραβωνιαζόταν η αδερφή  του Αναστάση.
Πέρασε μία εβδομάδα .Ήταν Σάββατο, ημέρα του αρραβώνα της Στέλλας ,της αδερφής του Αναστάση, και του ερχομού του  Λουκά. Το απόγευμα ήμασταν όλοι μαζεμένοι στο σπίτι του Αναστάση για τον αρραβώνα. Ο  Λουκάς ήταν πολύ ωραίος μαλιστα ηταν και φουρναρης. Γνωρίστηκαν με την Άννα , χόρεψαν, ήπιαν και μετά, αφού τελείωσε το γλέντι του αρραβώνα, ο καθένας πήγε στα σπίτια του.
Στην τελική ο Λουκάς αποφάσισε να πάρει την Άννα μαζί του. Παντρευτήκαν στην Αμερική και απ' ό,τι ξέρω είναι ακόμα μαζί Στην τελική η μικρή φάρσα που κάναμε κατέληξε σε καλό.

# data[].attributes.headline
Συναντάς την Άννα...

# data[].attributes.subject
Συναντάς την Άννα...

# data[].attributes.body
Διάλεξε μία από τις παρακάτω συνθήκες:
- το επόμενο πρωί, μετά το βράδυ του Αη Γιαννιού του Κλήδωνα
- μια βδομάδα αργότερα, σε έναν φούρνο
- δυο χρόνια αργότερα στην Ξάνθη
- τριάντα χρόνια αργότερα, όταν επιστρέφεις στην Καβάλα
ΚΑΙ.. γράψε τι βλέπεις, τι νοιώθεις, τι λες, τι επιδιώκεις, κλπ. (Σε πρώτο πρόσωπο, με αφήγηση και διάλογο, 120 -150 λέξεις)

# data[].attributes.attachment_link.title
Μάνος Χατζιδάκης, Οι φωτιές του Άι  Γιάννη, Μανταλένα