# data[].attributes.body
Aktivni transport se odvija nasuprot gradijentu kemijskog sastava pa se stanice prenose iz sredine sa manjom, u sredinu sa većom koncentracijom, pomoću proteinskog nosača, ali uz potrošnju energije.

Omogućuju ga specifični proteinski kanali koje nazivamo proteinskim crpkama ili pumpama.

# data[].attributes.body
Energija za funkcioniranje aktivnog transporta dobija se hidrolizom Adenozin trifosfata u ADP.
Proteini nosači djeluju kao pumpe i kao enzimi ATP-aze  koje kataliziraju razlaganje ATP.

# data[].attributes.body
Proteinskim crpkama stanica najčešće sprječava izjednačavanje koncentracija iona u stanici i izvan nje koje se događa zbog olakšane difuzije.
Tim se procesom ioni nakupljaju s jedne strane membrane.

# data[].attributes.body
Najpoznatiji primjer proteinske crpke je natrij-kalijeva crpka koja natrijeve ione zadržava vani, a kalijeve unutar stanice.

Ona stalno izbacuje ione natrija koji su u stanicu ušli olakšanom difuzijom, a ubacuje ione kalija.
Za svaka tri izbačena iona natrija, crpka ubaci samo dva iona kalija.

Ovime se s vanjske strane membrane održava povećana količina pozitivnog naboja u odnosu na unutarnju stranu, što je, primjerice, iznimno važno za električnu provodljivost živčanih stanica.

# data[].attributes.body
U staničnim membranama, postoje tri glavna tipa prenosa proteina.

Uniporteri: upotrebljavaju energiju ATP za unos  molekula.

Simporteri: koriste kretanje ulaženja jedne molekule za povlačenje druge molekule protiv gradijenta.

Antiporteri: jednu supstancu pokreeću protiv njenog gradijenta, koristeći energiju druge supstance (većinom Na+, K+ ili H+), smanjujući njen gradijent.