# data[].attributes.body
A. Het perspectief van het verhaal heeft vaak een leidende rol, in dit verhaal is er ook sprake van zo’n perspectief, want elk verhaal heeft er een. Dit verhaal heeft een vertellend ik-perspectief, dit zie je in het verhaal, omdat de personage door wie wordt verteld zijn gebeurtenissen vertelt. Hierdoor is er dus sprake van een vertellend personage. Verder is het een ik-personage, omdat er wordt verteld vanuit een persoon in het verhaal.

B. In dit verhaal is Henk Materman de verteller, je volgt alles vanuit zijn ogen. Henk vertelt in dit boek zijn verhaal over hoe hij een memoires moest schrijven van zijn uitgever. Hij sleept je in dit verhaal door alle gebeurtenissen die hij vroeger mee heeft gemaakt. Ook vertelt hij over het heden, dus zijn er ook nog wat flashbacks, die in een grote flashback spelen.

C. Ten slot kom je in het verhaal Onbewaakt Ogenblik veel te weten over de schrijver (Henk), qua zijn gebeurtenissen en dergelijke, maar je mist echter veel informatie over hoe hij er nou daadwerkelijk uitziet. Zo kom je bijvoorbeeld te weten over wat hij bij zijn opa en oma vroeger deed, wie vroeger zijn beste vriend was, op wie hij verliefd was etc. Dit allemaal vormt het verhaal dat Henk Materman verteld heeft over hoe hij zijn memoires schrijft en dus in elkaar zet.

# data[].attributes.body
Ik vind deze foto passen bij het boek Onbewaakt Ogenblik, omdat er alleen maar dingen naar boven worden gehaald door te denken. Op het plaatje zie je ook een man denken. Hierdoor is er dus een verband tussen het boek en dit plaatje. Zo zie je dit ook meerdere malen terugkomen in het boek, omdat hij op meerdere manieren ideeën en gebeurtenissen naar boven probeert te halen.

# data[].attributes.body
A. In het boek Onbewaakt Ogenblik, zijn er niet al te veel personen waarover wordt gepraat, maar er zijn er wel wat. Zo heb je in een verhaal ook hoofd- en bijpersonen. In dit verhaal is er sprake van 1 hoofdpersoon, die in het verhaal ook wel Henk Materman wordt genoemd. Henk Materman is de man uit wie jij kijkt en hij is ook de verteller van dit verhaal (hij vertelt het verhaal, hij is niet de schrijver, dat is J. Bernlef). Er is ook maar 1 hoofdpersoon in het verhaal, omdat er nier echt sprake is van meerdere personen waar jij veel over te weten krijgt of die jij veel ziet praten, dus is het zo dat je die beter bij de bijpersonen in kan delen.

C. In de categorie helpers en tegenstanders kan je heel wat mensen neerzetten die de bijpersonen zijn in het verhaal, in de categorie helpers zou ik Clara, Jacob en Thera neerzetten. Clara is de vrouw van de hoofdpersoon, waarmee hij alle moed en al het vertrouwen krijgt om zijn beslissingen te nemen. Verder is Jacob een bijpersoon, omdat hij Henk helpt om bij zijn definitieve besluit van het verhaal te komen en Thera helpt Henk eigenlijk om bij Jacob te komen.

Ik had Thera Vogel niet durven uitleggen dat haar broer mij misschien de uitweg uit mijn dilemma had gewezen. Hij had het ophalen van herinneringen immers vergeleken met het uit het water tillen van vissen. (p. 201)

In de categorie tegenstanders kan je niet heel veel personen neerzetten, maar eigenlijk min of meer Godfried, hem zet ik hier neer, omdat hij Henk eigenlijk in zijn keuzes belemmert en hem niet echt meehelpt. Zo blijft hij maar hameren op dat Henk zijn werk af moet krijgen, wat eigenlijk ook wel duidelijk is, maar het helpt Henk niet echt.

Ja, vond ik het nodig? Godfried wel. Die belde mij na twee weken op. Of ik misschien al een titel had voor de memoires, een opzet. (p. 13)

D. In het boek Onbewaakt Ogenblik heb ik gemerkt dat ik me heel goed kan vinden in de personages, hun problemen etc. Dit heb ik niet vaak bij een boek, maar hier zie je echt een dilemma dat zich afspeelt van iemand op oudere leeftijd. Dit zie ik zelf ook nog wel, als ik bijvoorbeeld aan mijn opa vraag of hij nog iets weet van vroeger. Dit is eigenlijk waar het boek om draait. En als ik zelf bijvoorbeeld terugdenk aan vroeger dan kan ik mezelf goed inbeelden dat ik kleiner was dan dat ik nu was en misschien nog een paar gebeurtenissen, maar als ik er meer over ga nadenken, dan heb ik wel het gevoel dat ik steeds meer neppe dingen aan het verzinnen ben.

# data[].attributes.body
Ten slot heeft het boek mij wel echt aan het denken gezet. Dit komt doordat er in het boek veel wordt verteld over beslissingen en verhalen uit het leven. Er zijn ook mensen die anders op sommige gebieden denken, zo zou ik sommige dingen anders aangepakt hebben, zoals het schrijven van een boek, wat ik niet zo snel zou doen. Maar in dit boek heb je een twijfelende Henk die wel of niet een boek wilt schrijven en er komt een onbekende Jacob die hem hiermee helpt, omdat hij er al wat over heeft nagedacht en een buitenstaande is die zijn mening geeft. Dit heeft mij laten denken aan hoe ik sommige dingen aan zou pakken of hoe ik juist door meer aan mensen te vragen betere resultaten krijg.

# data[].attributes.body
Het boek maakte mij als lezer ook wel nieuwsgierig dit komt doordat er pas laat in het boek wordt vertelt hoe de ik-persoon nou eigenlijk heet. Want als je als lezer juist graag op alles wilt letten, dan is dit heel irritant. Zo komt de naam Henk pas voor het eerst voor op blz. 86 en zijn achternaam op blz. 155 wat Materman is. En aangezien het boek bestaat uit 219 bladzijdes, is het raar dat die namen pas zo laat en ver uit elkaar worden verteld.

# data[].attributes.body
“Opeens durfde ik mijn moeder niet goed meer aan te kijken, ook zij was van het andere geslacht geworden. Tevergeefs probeerde ik mij tijdens het masturberen Nora naakt voor te stellen.” (p. 85)

Als je dit leest als lezer, denk je hier raar over, wat er bij mij ook gebeurde. Zo vond ik dit een smerig stukje dat eigenlijk raar bij mij overkwam. Want waarom zou hij zoiets zeggen in een memoires? Dit smerige deel komt ook wel vaker terug in het boek en geeft het eigenlijk een aparte vorm. Ook is dit wel raar opgeschreven, omdat hij zegt dat hij zijn moeder niet meer aan durft te kijken, omdat zij van het andere geslacht is en ik snap niet waarom hij die gevoelens ook zou hebben bij zijn moeder.

# data[].attributes.body
Henk Materman, schrijver die bij een Amsterdamse uitgever werkt, krijgt de opdracht om een memoires te schrijven van zijn leven. Maar doordat Henk wat ouder is kan hij zich niet zo heel erg veel meer herinneren van wat er nou precies gebeurd is in zijn jeugd. Hij besluit om dus zoveel mogelijk dingen te zoeken en informatie op te doen om zijn herinneringen boven water te brengen.

Henk besluit om weg te gaan uit Amsterdam voor een paar dagen om wat rust te krijgen en misschien zo meer informatie op te doen en hij gaat naar Bergen op Zoom. Eenmaal daar aangekomen gaat hij wandelen en komt een vrouw tegen genaamd Thera en zij herkent de schrijver (Henk) en vraagt of hij bij haar wil eten. Hij vindt dit prima. Thera heeft een broer genaamd Jacob en hij helpt Henk met zijn probleem.