# data[].attributes.body
Oboa je drveni duvacki instrument sa dvostrukim jezičkom od trske. Na izgled je slična klarinetu. Oboa je dobila naziv od francuske rijeci haut=glasan i visok i rijeci bois =drvo. Zvuk oboe je prodoran i pomalo nazadan.

# data[].attributes.body
DOBOŠ
Doboš je jedna od osnovnih komponenata bubnja.Sastoji se od dvije membrane s gornje i donje strane,demfera,mrežice i sklopke za spuštanje instrumenta.Ton doboša ključan je sviranju bubnja jer se dobošom naglašavaju udarci u nekom ritmu.

# data[].attributes.body
Truba ili trublja je limeni duvački instrument koji u toj porodici izvodi najviše tonove, dakle više tonove od tube, roga i trombona. Smatra se jednim od najstarijih instrumenata. Svoju ulogu u orkestru, a pogotovo u solističkoj svirci dobiva tek u 18. vijeku primjenom ventila koji su bili najprije primijenjeni na rog. Nakon što se truba afirmirala u klasičnoj muzici, postaje naročito popularna u jazzu, gdje je najčešće jedan od vodećih instrumenata

# data[].attributes.body
Ksilofon je udarački instrument sastavljen od drvenih pločica po kojima se udara drvenim čekićem. Obično ima 34-42 pločice, poređane po dužini na odgovarajućoj rezonantnoj površini u vidu četvorougla. Kao solistički instrument je vrlo atraktivan, jer se pored interesantne boje tonova mogu izvoditi i bravure.

# data[].attributes.headline
BUBANJ je najrašireniji instrument iz grupe udaraljki. Sastoji se od šupljega drvenog ili metalnog valjka različitog promjera, dužine i visine, preko čijih je otvorenih strana napeta koža. Zvuk neodređene visine proizvodi se udaranjem rukom ili raznim batićima. Zvuk koji proizvodi bubanj (visina, boja, snaga) uvjetovane su materijalom od kojega je načinjen. Jedan je od najstarijih instrumenata, zastupljen u narodnoj muzici širom svijeta, no služi i u umjetničkoj muzici savremenih vremena. Veliki bubanj ima valjak promjera 80–100 i visinu oko 40 cm, membranu od teleće kože o koju se udara kratkim drvenim batićem s glavom omotanom pustom ili kožom. Zvuk mu je dubok, mukao, uz isticanje ritma može oponašati grmljavinu, topovske pucnjave i sl. 

# data[].attributes.subject
BUBANJ je najrašireniji instrument iz grupe udaraljki. Sastoji se od šupljega drvenog ili metalnog valjka različitog promjera, dužine i visine, preko čijih je otvorenih strana napeta koža. Zvuk neodređene visine proizvodi se udaranjem rukom ili raznim batićima. Zvuk koji proizvodi bubanj (visina, boja, snaga) uvjetovane su materijalom od kojega je načinjen. Jedan je od najstarijih instrumenata, zastupljen u narodnoj muzici širom svijeta, no služi i u umjetničkoj muzici savremenih vremena. Veliki bubanj ima valjak promjera 80–100 i visinu oko 40 cm, membranu od teleće kože o koju se udara kratkim drvenim batićem s glavom omotanom pustom ili kožom. Zvuk mu je dubok, mukao, uz isticanje ritma može oponašati grmljavinu, topovske pucnjave i sl. 

# data[].attributes.headline
Činele-udarački instrument, sličan većim metalnim tanjirima, na čijem dnu su sa spoljne strane ugrađeni držači od kože. Zvuk se proizvodi udaranjem jednog tanjira o drugi, a tanjiri se mogu koristiti i pojedinačno, ako se udaraju štapićem. Najviše se koriste u vojnoj i džez muzici.

# data[].attributes.subject
Činele-udarački instrument, sličan većim metalnim tanjirima, na čijem dnu su sa spoljne strane ugrađeni držači od kože. Zvuk se proizvodi udaranjem jednog tanjira o drugi, a tanjiri se mogu koristiti i pojedinačno, ako se udaraju štapićem. Najviše se koriste u vojnoj i džez muzici.

# data[].attributes.body
Pikolo  je instrument iz grupe drvenih puhačkih instrumenata, u kojeg se zvuk proizvodi kada svirač puše u drveni instrument. Pikolo je mala flauta.Ime instrumenta potiče od italijanske riječi Piccolo što znači mala. Sličan je flauti, ali je upola kraći. Ima vrlo oštar, prodoran  i piskav ton.

# data[].attributes.body
Klarinet je drveni duvački instrument sa jednostrukim jezičkom od trske. Cijev ima četiri dijela. Na cijevi se nalazi veliki broj rupica, od kojih se jedan dio pokriva jagodicama prstiju a ostali poklopcima. Posebna odlika klarineta je širok raspon tonova i glasnoće.

# data[].attributes.body
Frula je usneni, drveni duvački instrument. Prvi se od jednog komada drveta (zova ili šljiva).
Sastoji se od klina kojim je zatvoren otvor drvene cijevi. Uzduž cijevi su rupice za mijenjanje visine tona. Obično ima šest rupica pomoću kojih se može dobiti sedam tonova. Na klinu je odsječen jedan uzdužni dio kroz koji frulaš kroz otvor dahom uzrokuje pomjeranje zraka u cijevi do otvora sa oštrim bridom na dnu instrumenta koji reže zrak i na kraju kroz otvor na dnu cijevi i tako proizvodi zvuk.

# data[].attributes.body
Harfa je žičani instrument ,na kojem se svira objema rukama "okidanjem" žica vrhovima prstiju.
Harfa je škotski i irski narodni instrument.Ima 46-48 žica,a sve su nejednake i imaju različitu boju tona.Žice se prave od ovčjih i goveđih crijeva i metala.

# data[].attributes.body
Fafot je drveni duvačji instrumen sa dvostrukim piskom koji proizvodi duboke,tamne i plamenite tonove.

# data[].attributes.body
Triangl je metalna udaraljka, napravljena od metalne šipke savijene u obliku trougla, čiji krajevi nisu spojeni. Udara se metalnom šipkom u jednu ili obe strane. Služi za ritmičke ili druge zvučne efekte. Upotrebljava se u svim orkestrima.
Tačno porijeklo muzičkog triangla nije poznato, ali brojne zapadnoevropske umjetničke slike iz srednjeg vijeka na kojima ga sviraju anđeli navodi na vjerovanje da je imao određenu ulogu u crkvenim obredima toga vremena. Druga umjetnička djela prikazuju ga u upotrebi u narodnoj muzici.
U latinoameričkoj, narodnoj i rock muzici, triangl se najčešće koristi obuhvaćanjem rukom tako da se jedna njegova strana može lakše dotaknuti radi prigušivanja i prilagođavanja tona. Također se visina tona može za nijansu prilagoditi udaranjem različitih dijelova trougla i finim prigušivanjem tona.

U evropskoj klasičnoj muzici triangl je u upotrebi u orkestrima od sredine 18. vijeka. Iako rijetko, koristili su ga Wolfgang Amadeus Mozart, Joseph Haydn i Ludwig van Beethoven, obično u oponašanju janjičarske muzike. Prvi kompozitor koji je počeo znatno koristiti triangl bio je Franz Liszt, u svom djelu "Koncert za klavir i orkestar br. 1", gdje se u drugom stavku koristi kao solo instrument. U 19. vijeku koristi ga i Richard Wagner, najuočljivije u operi Lohengrin i djelu "Svadbeni hor".

# data[].attributes.body
Trombon je muzički instrument iz porodice limenih puhačkih instrumenata. Potiče iz Azije.Mnogi moderni modeli trombona koriste i dodatak ventila za spuštanje nagiba instrumenta. Neke vrste trombona imaju tri ventila koja su slična onima na trubi.

# data[].attributes.body
Viola -Rejjan
Gudački instrument
oblik jednak violini ali
nešto većih dimenzija.
Tonovi viole viši su od
violončela,a niži od
tonova koje daje violina.

# data[].attributes.body
Violina je gudački instrument s četiri žice, a od svih gudačkih instrumenata proizvodi najviše tonove, a najmanjih je dimenzija. Osoba koja svira violinu zove se violinist

# data[].attributes.body
Kontrabas, poznat i kao bas, najveći je i najniži gudački gudački instrument u modernom simfonijskom orkestru.
Bass je standardni gudački dio orkestra, kao i koncertni sastav, zastupnik je u koncertu, solo i komorna glazba u zapadnoj klasičnoj glazbi.
Mjesto podrijetla : Zapadna Europa

Izumljeno : 1500.-1900
Klasifikacija : gudački instrument (savijen ili ukosan)

# data[].attributes.body
Gitara je žičani instrument obično sa šest žica. Zvuk se proizvodi okidanjem žica desnom rukom dok se lijevom vrši pritisak na žice na vratu gitare čime se dobijaju različiti tonovi. Vrste gitara su:

Klasična gitara

Akustična gitara

Polu-akustična gitara

Električna gitara

Električna bas-gitara

Dijelovi gitare su: čivije, glava, gornja kobilica, vrat , pragovi,  rezonantna kutija, otvor na rezonantnoj kutiji, žice i donja kobilica.
Gitaru u Europu su donijeli Arapi za vrijeme njihovih osvajanja.