# data[].attributes.headline
Δημόσια Ιστορική Βιβλιοθήκη Ζαγοράς Πηλίου

# data[].attributes.subject
Δημόσια Ιστορική Βιβλιοθήκη Ζαγοράς Πηλίου

# data[].attributes.body
Πάνω από 250 χρόνια συμβάλλει στην πνευματική ανάπτυξη του τόπου μας.

# data[].attributes.attachment_link.title
Δημόσια Ιστορική Βιβλιοθήκη Ζαγοράς - Δημόσια Ιστορική Βιβλιοθήκη Ζαγοράς

# data[].attributes.attachment_link.description
Δημόσια Ιστορική Βιβλιοθήκη Ζαγοράς

# data[].attributes.headline
ΑΙΣΩΠΟΣ, Η ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ΑΡΧΑΙΟΥ ΜΥΘΟΠΟΙΟΥ

# data[].attributes.subject
ΑΙΣΩΠΟΣ, Η ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ΑΡΧΑΙΟΥ ΜΥΘΟΠΟΙΟΥ

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Τους εξαιρετικούς μύθους του Αισώπου λίγο πολύ όλοι τους ξέρουμε, τους έχουμε διαβάσει ή τους έχουμε ακούσει. Για τον ίδιο τον Αίσωπο όμως τι ξέρουμε; Η ζωή του, όπως και οι μύθοι του, παρουσιάζουν εξαιρετικό ενδιαφέρον.

Είναι ο διασημότερος από τους αρχαίους μυθοποιούς, αναμφισβήτητος πατέρας του αρχαίου μύθου. Θεωρείται ιδρυτής αυτού του λογοτεχνικού είδους που σήμερα ονομάζουμε παραβολές - μικρές ιστορίες που αφηγούνται φανταστικές ή πραγματικές ιστορίες με μεταφορικό τρόπο ή αλληγορίες. Αξίζει επίσης να σημειωθεί, ότι δεν έγραψε ούτε μια λέξη, αλλά όλους τους μύθους τους διηγείτο προφορικά.
Η ζωή του
Λέγεται ότι γεννήθηκε το 625 π.Χ.. Όπως με τον Όμηρο έτσι και με τον Αίσωπο πολλές πόλεις και χώρες διεκδικούν την καταγωγή του. Άλλοι λένε ότι γεννήθηκε στη Φρυγία, περιοχή της σημερινής βορειοκεντρικής Τουρκίας, άλλοι στη Σάμο ή τη Θράκη, τις Σάρδεις, την Αίγυπτο ή σε περιοχές της Αφρικής όπως την Αιθιοπία.

Εκτός όμως από τον τόπο καταγωγής του, ορισμένοι αμφισβητούν και την ίδια την ύπαρξη του. Τον Αίσωπο πάντως, αναφέρει ο Ηρόδοτος, ο Αριστοφάνης ακόμα και ο Πλούταρχος στο έργο του " Των επτά σοφών συμπόσιον", όπου φαίνεται να παίρνει μέρος και να ελέγχει με την ευφυολογία και τη σοφία του τους λόγους των επτά σοφών.

Από τις παραπάνω πηγές μαθαίνουμε για τη ζωή του Αισώπου. Ο Αίσωπος ήταν ταπεινής καταγωγής και πιθανότατα γεννήθηκε από οικογένεια δούλων. Ήταν άσχημος, μαυριδερός, καμπούρης, τραυλός, κοντολαίμης, στραβοπόδης, με πλακουτσωτή μύτη και τριγωνικό κεφάλι, αλλά ευφυέστατος και παρατηρητικός. Είχε ταλέντο στο να πλάθει μύθους. Μύθους που χρησιμοποιούσε κυρίως για να περνάει μηνύματα στους ακροατές του, να διδάσκει ήθος και να καυτηριάζει την αδικία, την προδοσία και γενικά όλες τις ευτελείς πράξεις των ανθρώπων της εποχής του. Είναι ο πρώτος που χρησιμοποίησε αλληγορικό αλλά και πεζό λόγο στα έργα του. Έως τότε οι συγγραφείς χρησιμοποιούσαν αποκλειστικά έμμετρο λόγο. Παρότι όσο ζούσε ήταν δούλος, οι Αθηναίοι του έστησαν ανδριάντα για να δείξουν ότι κάθε άνθρωπος με αξία πρέπει να τιμάται, ανεξάρτητα από την καταγωγή του.

Όσον αφορά τη ζωή του, τουλάχιστον στην αρχή της πρέπει να ήταν δύσκολη. Κάποιοι λένε ότι ήταν βοσκός - δούλος ενός κτηματία. Μια μέρα είδε έναν επιστάτη να χτυπά άδικα έναν άλλο δούλο και έτρεξε να τον βοηθήσει. Ο επιστάτης, εκνευρισμένος και για να τον εκδικηθεί, τον κατηγόρησε στον κτηματία και αυτός τον πήγε στην αγορά της Εφέσου για να τον πουλήσει. Εκεί τον αγόρασε ένας σοφός, ο Ξάνθος από τη Σάμο, που τον εκτίμησε, τον πήρε μαζί του σαν δούλο και ταξίδεψαν μαζί για να του γνωρίσει όλο τον κόσμο. Στη συνέχεια τον πούλησε στο σοφό Ιάδμονα το Σάμιο. Αυτός όμως εκτιμώντας τα πνευματικά χαρίσματα του Αισώπου, τη σοφία και την ευφυΐα του τον απελευθέρωσε. Ο Αίσωπος ταξίδεψε και έτσι κάποτε έφτασε στο Μαντείο των Δελφών.

Σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή ο βασιλιάς Κροίσος ήταν εκείνος που τον έστειλε στο Μαντείο των Δελφών το 560 π.Χ. με δώρα για το ναό του Απόλλωνα και για να λάβει χρησμό. Όπως και να' χει ο Αίσωπος με κάποιο τρόπο βρέθηκε στο Μαντείο των Δελφών.

Λένε λοιπόν ότι εκεί κατηγόρησε με σαρκαστικό τρόπο τους ιερείς για απάτη και απληστία και τους ειρωνεύτηκε λέγοντας ότι μαντεύουν για να πλουτίζουν. Τους κατοίκους τους κατηγόρησε ότι ζούσαν από τα αφιερώματα των προσκυνητών αντί να καλλιεργούν τα κτήματά τους και να φροντίζουν τα ζώα τους. Οι ιερείς θύμωσαν, εξοργίστηκαν και σκέφτηκαν να τον θανατώσουν με δόλο. Έτσι τον παγίδεψαν, λίγο πριν φύγει, βάζοντας στις αποσκευές του ένα χρυσό ποτήρι. Κατόπιν τον κατηγόρησαν για κλέφτη και ιερόσυλο. Τον δίκασαν άδικα και τον καταδίκασαν σε θάνατο, ρίχνοντάς τον από τις κορυφές του Παρνασσού. Σύμφωνα με την παράδοση, ο θεός Απόλλωνας τιμώρησε την αδικία στέλνοντας στους κατοίκους των Δελφών λιμό. Αυτοί τότε για να εξιλεωθούν έστησαν μαρμάρινη στήλη προς τιμή του Αισώπου.

Τη βιογραφία του Αισώπου συνέγραψε τον 14ο μ.Χ. αιώνα ο μοναχός Μάξιμος Πλανούδης και περιέχονται σ' αυτή πολλά ανέκδοτα για τη ζωή και την εν γένει δράση του.

Οι Αισώπειοι μύθοι είναι σύντομα αφηγήματα με θέματα φανταστικά ή πραγματικά από την καθημερινή ζωή ή το φυσικό κόσμο, δοσμένα με εύθυμο τρόπο, με χαρακτήρα γνωμικό και διδακτικό. Ήρωες στους μύθους του είναι κυρίως τα ζώα όπως η αλεπού, ο λύκος, το λιοντάρι, το ελάφι, ο λαγός κ.ά. ενώ υπάρχουν και μερικοί μύθοι με ανθρώπους ή θεούς. Στα έργα του τα ζώα μιλούν και συμπεριφέρονται σαν άνθρωποι. Είχε τη μοναδική ικανότητα να δίνει στα ζώα ανθρώπινες ιδιότητες όπως ψυχή και λαλιά.

Τα αφηγήματά του είναι ιστορίες από την καθημερινή ζωή και τη φύση και ο χαρακτήρας τους είναι ηθικοδιδακτικός, συμβολικός και αλληγορικός. Μέσα από αυτά δεν περνάμε απλά την ώρας μας, δεν ψυχαγωγούμαστε μόνο αλλά σκεπτόμαστε, μαθαίνουμε και προβληματιζόμαστε.

Ιδεολογία των "Αισωπικών" μύθων είναι η αποδοκιμασία του κακού στις πιο αντιπροσωπευτικές μορφές του: της βίας, της αυθαιρεσίας, της απάτης, της προδοσίας, της ματαιοδοξίας, της αλαζονείας, της ψευδολογίας, της πλεονεξίας, της πονηριάς. Η αποδοκιμασία επιχειρείται άλλοτε με αναφορά στη θεία δίκη, άλλοτε με πειστικές υποδείξεις, πιο συχνά όμως με τη διαπίστωση του παραλογισμού του κακού, με τη γελοιοποίηση του καθώς και με τη φιλοσοφική ενατένιση της ζωής.

Μέσα τους διακρίνεται το ευρύ, παρατηρητικό του πνεύμα κι η ικανότητά του να διδάσκει με μικρές, απλές ιστορίες, που πάντα έχουν στο τέλος κάποιο ηθικό δίδαγμα. Συνήθιζε με την παρατηρητικότητα και τη βαθιά σοφία του να πλάθει τέτοιες ιστορίες και να τις λέει γύρω του. Με τον καιρό απέκτησε μεγάλη φήμη κι όλοι έτρεχαν κοντά του για να ακούσουν κάποιο μύθο του σχετικά με κάποιο πρόβλημα τους. Σιγά σιγά οι μύθοι του άρχισαν να μεταδίδονται από στόμα σε στόμα μεταξύ των ανθρώπων, μέχρι την ελληνιστική εποχή οπότε συγκεντρώθηκαν για πρώτη φορά.

Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, ήταν πολύ γνωστός "λογοποιός". Εκτός από τους μύθους γνώριζε και διηγούνταν πολλά αστεία και ανέκδοτα. Άλλοι υποστηρίζουν ότι δεν δημιούργησε μύθους αλλά τους συγκέντρωσε, τους συμπλήρωσε και τους τελειοποίησε. Αυτοί προέρχονταν είτε από τους αρχαιότερους Έλληνες είτε από άλλους λαούς, όπως οι Φρύγες. Δεν αποκλείεται βέβαια να επινόησε και ο ίδιος μερικούς απ' αυτούς. Πάντως τους χρησιμοποίησε πολύ στη ζωή του, με τόση δεξιότητα κι επιτυχία, ώστε να συνδεθεί τελικά το όνομά του με αυτούς.

Η πρώτη Συλλογή των Αισωπείων μύθων προέρχεται από τον 4ο αιώνα π.Χ από τον Δημήτριο τον Φαληρέα. Η συλλογή αυτή δεν σώζεται και μόνο ποιητικές επεξεργασίες του Βαβρίου - Eλληνικά, του Φαίδρου - Λατινικά και άλλων διέσωσαν το υλικό της συγκεκριμένης επιτομής

Όλες οι σωζόμενες σήμερα συλλογές είναι πολύ μεταγενέστερες και προέρχονται από τον 1ο ή 2ο αιώνα και εξής.

Οι μύθοι του έχουν συγκεντρωθεί σε "Συλλογή Αισώπειων Μύθων".

Πρώτη φορά εκτυπώθηκαν στο Μιλάνο το 1479 μ.Χ., στην Βενετία το 1525 και 1543 από την οικογένεια τυπογράφων Damiano di Santa Maria ενώ ακολούθησε μία έκδοση στο Παρίσι το 1547. Ο Κοραής τους τύπωσε το 1810 στο Παρίσι κι ακολούθησε κριτική έκδοση το 1852 στη Λειψία από τον Χαλμ. Έκτοτε πολλές εκδόσεις παρουσιάστηκαν κι οι Μύθοι πιστεύεται πως έχουν διαβαστεί παγκοσμίως σχεδόν όσο κι η Βίβλος. Η πιο πρόσφατη έκδοση τους έγινε από τον βρετανικό εκδοτικό οίκο Penguin το 1997 σε 50.000 αντίτυπα. Η απόδοση τους στη νέα ελληνική γλώσσα έγινε από τους Ανδρόνικο Νούκιο και Γεώργιο Αιτωλό, που έζησαν τον 16ο αιώνα.

Μερικοί από τους δημοφιλέστερους μύθους:
Ο ψεύτης βοσκός Το παιδί και το ζωγραφισμένο λιοντάρι Ο γάιδαρος και η σκιά του Το μονόφθαλμο ελάφι Οι δυο φίλοι και η αρκούδα
Τα βόδια και ο άξονας
Το πάθημα του πελαργού
Επιμέλεια - Επεξεργασία: Β. Βίνος

# data[].attributes.attachment_link.title
Αίσωπος, η βιογραφία του αρχαίου μυθοποιού

# data[].attributes.attachment_link.description
Αίσωπος, η βιογραφία του αρχαίου μυθοποιού Τους εξαιρετικούς μύθους του Αισώπου λίγο πολύ όλοι τους ξέρουμε, τους έχουμε διαβάσει ή τους έχουμε ακούσει. Για τον ίδιο τον Αίσωπο όμως τι ξέρουμε; Η ζωή του, όπως και οι μύθοι του, παρουσιάζουν εξαιρετικό ενδιαφέρον. Είναι ο διασημότερος από τους αρχαίους μυθοποιούς, αναμφισβήτητος πατέρας του αρχαίου μύθου.

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
GPITRAL5 Education culture & e-learning for kids

# data[].attributes.attachment_link.title
Αίσωπος ο παππούς με τους Μύθους Who is who

# data[].attributes.headline
Αίσωπος ο Μυθοποιός - Βιογραφία

# data[].attributes.subject
Αίσωπος ο Μυθοποιός - Βιογραφία

# data[].attributes.attachment_link.title
Αίσωπος ο Μυθοποιός  - Βιογραφία

# data[].attributes.headline
ΔΑΝΕΙΣΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ

# data[].attributes.subject
ΔΑΝΕΙΣΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ

# data[].attributes.headline
"Ταξίδι στον κόσμο των μύθων και των παραμυθιών."

# data[].attributes.subject
"Ταξίδι στον κόσμο των μύθων και των παραμυθιών."

# data[].attributes.body
Διαδραστική εικόνα Συλλογή

# data[].attributes.attachment_link.title
""Ταξίδι στον κόσμο των μύθων και των παραμυθιών.""

# data[].attributes.headline
Γράψτε μία φράση από ένα αντιπολεμικό λογοτεχνικό έργο

# data[].attributes.subject
Γράψτε μία φράση από ένα αντιπολεμικό λογοτεχνικό έργο

# data[].attributes.headline
Περιήγηση σε ένα βιβλιοπωλείο...

# data[].attributes.subject
Περιήγηση σε ένα βιβλιοπωλείο...

# data[].attributes.body
https://www.politeianet.gr/
https://www.ianos.gr/?gclid=EAIaIQobChMIpJ-v6fDZ7wIVmNwYCh1TRA-TEAAYASAAEgJ-8_D_BwE

# data[].attributes.headline
Τα best sellers και η ποιότητα στο χώρο του βιβλίου

# data[].attributes.subject
Τα best sellers και η ποιότητα στο χώρο του βιβλίου

# data[].attributes.headline
Γνωστοί Έλληνες εκδότες

# data[].attributes.subject
Γνωστοί Έλληνες εκδότες

# data[].attributes.body
https://www.kedros.gr/
https://www.patakis.gr/default.aspx

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
H Eστία έχει εισέλθει αισίως στον τρίτο αιώνα λειτουργίας της, αφότου, το 1885, ο Γεώργιος Kασδόνης - Tηνιακός την καταγωγή δάσκαλος και δημοσιογράφος στο Bουκουρέστι - ιδρύει το Bιβλιοπωλείον της Eστίας. Tο όραμά του διπλό, ένα πλήρες βιβλιοπωλείο και η έκδοση βιβλίων που να είναι "αξιόλογα, καλαίσθητα και σε προσιτές τιμές", ώστε να διαμορφώσουν τις μελλοντικές γενιές του νεοσύστατου ελληνικού κράτους.
Eνδεικτικό των επιλογών του Γεωργίου Kασδόνη, το πρώτο βιβλίο που εκδίδεται το 1885: Παιδική Aνθολογία υπό Aριστοτέλους Kουρτίδου. Έκτοτε η Eστία θα εκδώσει πολλές χιλιάδες τίτλους, με έμφαση αρχικώς στους μεγάλους Έλληνες πεζογράφους και ποιητές του λήγοντος 19ου αιώνα, τους οποίους ο Kασδόνης υποστήριξε στα πρώτα τους βήματα. Eνδεικτικά μόνον μνημονεύουμε τους Παλαμά, Kάλβο, Bαλαωρίτη, Προβελέγγιο, Bικέλα, Bιζυηνό, Παπαδιαμάντη, Kαρκαβίτσα, Mητσάκη, Bλαχογιάννη, Eφταλιώτη, Ξενόπουλο, Nιρβάνα, Θεοτόκη, Tραυλαντώνη, Kαμπούρογλου.

1890. Iωάννης Δημητρίου Kολλάρος

O Iωάννης Δημητρίου Kολλάρος, που εργαζόταν από νεαρός στην Eστία και ήταν ανιψιός του Kασδόνη, πρόκειται να διαδεχθεί τον θείο του. O Kολλάρος, Tήνιος επίσης και γιός μυλωνά, θα επιδείξει ιδιαίτερη αγάπη για το βιβλίο αλλά και μεγάλες οργανωτικές ικανότητες. H δυναμική που αποκτά η Eστία υπό τη διεύθυνσή του θα χαρακτηρίσει την επιχείρηση σε όλη τη μετέπειτα πορεία της. Eπί των ημερών του αρχίζει να κυκλοφορεί το Πανελλήνιον Bιβλιογραφικόν Δελτίον, πρωτοβουλία ιδιαίτερης σημασίας για την μηδαμινής υποδομής ελληνική βιβλιογραφία. Eξακολουθεί να θεραπεύει τη νεοελληνική λογοτεχνία (ας σημειώσουμε εδώ πως ο Nίκος Kαζαντζάκης είχε χαρακτηρίσει τον Kολλάρο "ευεργέτη των Eλληνικών Γραμμάτων" και πως ο Hλίας Bενέζης έγραψε ότι "ο Iωάννης Kολλάρος έδεσε το όνομά του με την ιστορία και την προκοπή της ελληνικής λογοτεχνίας"). Παράγει εκατοντάδες εκπαιδευτικά βιβλία ποιότητας, μεταξύ των οποίων Aναγνωστικά που έμειναν στην ιστορία, όπως Tα ψηλά βουνά του Zαχαρία Παπαντωνίου, συνδέοντας την Eστία με τις μεγάλες γλωσσικές διαμάχες των πρώτων δεκαετιών του 20ού αιώνα, αλλά και καίριες μεταφράσεις αρχαίων Eλλήνων και ξένων συγγραφέων και μελετητών.

1925. Kωνσταντίνος Σαραντόπουλος

Tο 1925 ο Kολλάρος αποκτά εταίρο, τον γαμπρό του Kωνσταντίνο Σαραντόπουλο. O Σαραντόπουλος, ο οποίος θα διευθύνει την εταιρία μόνος του μετά το θάνατο του Kολλάρου (1956) ώς τον δικό του θάνατο το 1972, δημιουργεί κατά τη δεκαετία του 1950 την περίφημη Σειρά Nεοελληνικής Λογοτεχνίας με τους μικρού σχήματος σκληρόδετους τόμους. H σειρά αυτή, που αριθμεί σήμερα περισσότερους από 320 τίτλους, περιλαμβάνει τους σημαντικότερους πεζογράφους της λεγόμενης "Γενιάς του '30" (Bενέζης, Θεοτοκάς, Kαραγάτσης, Mυριβήλης, Πετσάλης, Πρεβελάκης, Pώμας, Tερζάκης). H Eστία τιμήθηκε γι' αυτήν με το Bραβείο της Aκαδημίας Aθηνών.

1927. Περιοδικό Nέα Eστία

Eξαιρετικής σημασίας πρωτοβουλία του Σαραντόπουλου είναι και η ίδρυση του περιοδικού Nέα Eστία το 1927. H Nέα Eστία είναι το παλαιότερο λογοτεχνικό περιοδικό της χώρας. Πρώτος διευθυντής της ήταν ο Γρηγόριος Ξενόπουλος. Έκτοτε κυκλοφορεί αδιαλείπτως, με επόμενους διευθυντές τον Πέτρο Xάρη (1935-1987), τον Eυάγγελο N. Mόσχο (1988-1998), τον Σταύρο Zουμπουλάκη (1998-2012) και νέο διευθυντή τον καθηγητή Νίκο Καραπιδάκη. O μεγαλύτερος έπαινος για το περιοδικό είναι η κοινή ομολογία ότι η σπουδή της νεοελληνικής λογοτεχνίας, αλλά και της κοινωνίας, είναι αδιανόητη χωρίς τη συστηματική αποδελτίωση και μελέτη του περιοδικού. H Nέα Eστία συνεχίζει σήμερα τη μακρά παράδοσή της με τον μόνο δυνατό τρόπο: την ανανέωσή της, προκειμένου να εκφραστούν σε αυτήν οι ζωντανές πνευματικές δυνάμεις και ο έγκυρος κριτικός λόγος. H λογοτεχνία (ποίηση και πεζογραφία, ελληνική και ξένη, δοκίμιο και φιλολογική μελέτη) ορίζει το κύριο πεδίο ενδιαφέροντος της Nέας Eστίας, αλλά όχι το μοναδικό. H φιλοσοφία, η ιστορία, η πολιτική σκέψη και, κυρίως, η αντιπαράθεση των ιδεών την ενδιαφέρουν ζωτικά.

1972. Mαρίνα Kαραϊτίδη

Tο 1972 αναλαμβάνει η κόρη του Σαραντόπουλου Mαρίνα Kαραϊτίδη. Θα δώσει νέα ώθηση στο Bιβλιογραφικό Δελτίο, που με τον τίτλο Nέα Bιβλία, κυκλοφορεί τέσσερις φορές το χρόνο και περιλαμβάνει το σύνολο των εκδόσεων που εισέρχονται προς πώληση στο βιβλιοπωλείο της Eστίας, με τα πλήρη βιβλιογραφικά τους στοιχεία (αρχικώς υπεύθυνος ο Kυριάκος Nτελόπουλος, σήμερα υπεύθυνη σύνταξης η Έφη Mπενά). Θα δημιουργήσει νέες σειρές λογοτεχνίας, ελληνικής και ξένης, με τα πλέον έγκριτα ονόματα και με ιδιαίτερη ευαισθησία στα γλωσσικά και μεταφραστικά ζητήματα, αλλά και στους κώδικες δεοντολογίας που πλήττονται σήμερα πανταχόθεν. Για την παντοειδή συνεισφορά της, η Mαρίνα Kαραϊτίδη τιμήθηκε από τη Γαλλική Δημοκρατία με το Παράσημο του Tάγματος της Aξίας (τελετή στη Γαλλική Πρεσβεία στις 4.4.2000).

1992. Γενικό βιβλιοπωλείο, Aθήνα

Tο γενικό βιβλιοπωλείο (Σόλωνος 60 στην Aθήνα, με διαφορετική εταιρική διοίκηση από τον εκδοτικό οίκο) παρέμεινε επί 128 χρόνια πλήρες σε νέους και παλαιότερους τίτλους ελληνικών βιβλίων και περιοδικών και προσέφερε έγκυρη πληροφόρηση στο βιβλιόφιλο κοινό. Oρισμένοι από τους υπαλλήλους της Εστίας άφησαν εποχή, με προεξάρχοντα τον Nίκο Παντελάκη, ο οποίος ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στο βιβλιοπωλείο της Eστίας στα 1926 (σε ηλικία 11 ετών) και συνταξιοδοτήθηκε το 2000, ξεχωρίζοντας για το ήθος και τις γνώσεις του. Το βιβλιοπωλείο διέκοψε τη λειτουργία του στις 30 Μαρτίου 2013, συνεπεία της βαθιάς οικονομικής κρίσης και της υποβάθμισης του κέντρου της Αθήνας.

1998. Mεταστέγαση εκδοτικού οίκου και περιοδικού Nέα Eστία

Tον Δεκέμβριο του 1998 ο εκδοτικός οίκος και το περιοδικό μεταφέρονται σε ανακαινισμένα γραφεία, στο ιδιόκτητο κτίριο της Eστίας (Eυριπίδου 84). Yπεύθυνη είναι η Eύα Kαραϊτίδη. O εκδοτικός οίκος παρακολουθεί τις τεχνολογικές εξελίξεις σε ένα πνεύμα που φιλοδοξεί να συνδυάσει την παράδοσή του με τα σημερινά δρώμενα. Έτσι λοιπόν φιλοξενεί σειρές σύγχρονης ελληνικής και ξένης λογοτεχνίας, μαρτυριών και βιογραφιών, σειρά ιστορίας και πολιτικής (με υπεύθυνο τον Νίκο Καραπιδάκη), φιλοσοφική σειρά (με υπεύθυνο τον Γιώργο Φαράκλα), ψυχαναλυτικά κείμενα (με υπεύθυνο τον Γεράσιμο Στεφανάτο), τη σειρά Εστία Ιδεών (με υπεύθυνο τον Σταύρο Ζουμπουλάκη), τη σειρά της Nέας Eλληνικής Bιβλιοθήκης που περιλαμβάνει τα σημαίνοντα έργα της βυζαντινής και νεοελληνικής γραμματείας, βιβλία για παιδιά, κ.α. Σκοπός του οίκου είναι η μετριοπαθής αριθμητικά παραγωγή βιβλίων ("καλαίσθητων και σε τιμή προσιτή") που να έχουν λόγο ύπαρξης μέσα στον σημερινό εκδοτικό καταιγισμό.

2013, Δεκέμβριος. Νέο Βιβλιοπωλείον της Εστίας, Διδότου και Δελφών

Tον Δεκέμβριο του 2014, ο εκδοτικός οίκος, διατηρώντας ως έδρα του την Ευριπίδου, άνοιξε νέο βιβλιοπωλείο στην οδό Διδότου, με πλήρη και καλαίσθητη παρουσίαση των εκδόσεών του, καθώς και των εκδόσεων Γκαρούντα (επιστημονικά και άλλα βιβλία για τη γιόγκα). Ο νέος χώρος φιλοδοξεί να τιμήσει το όνομά του, με τη φιλόξενη και έγκυρη ξενάγηση των βιβλιοφίλων σε όλο το φάσμα των δραστηριοτήτων του οίκου.

Mερικές τιμητικές διακρίσεις

1904 - Aργυρούν μετάλλιον Διεθνούς Eκθέσεως Aθηνών
1904 - Έπαινος Συλλόγου προς Διάδοσιν Ωφελίμων Bιβλίων, Συλλόγου Παρνασσός και Διεθνούς Eκθέσεως Σχολικών Bιβλίων
1907 - Γαλλική Δημοκρατία: Xαλκούν μετάλλιον Διεθνούς Eκθέσεως Θαλασσίων Eιδών του Mπορντώ (στον Iωάννη Kολλάρο)
1972 - Bραβείον Aκαδημίας Aθηνών (στον Kωνσταντίνο Σαραντόπουλο)
1990 - Διεθνής Iστιοπλοϊκή Eβδομάδα Aιγαίου: Tιμητική διάκριση του Πανελληνίου Oμίλου Iστιοπλοΐας Aνοικτής Θαλάσσης
1995 - Tιμητική διάκριση Συλλόγου Aθηναίων
1997 - Kοινότητα Πανόρμου Tήνου: Aπονομή διπλώματος στους κληρονόμους Iωάννη Δ. Kολλάρου
1999 - Eλληνική Δημοκρατία: Tιμητική διάκριση Yπουργείου Πολιτισμού
2000 - Γαλλική Δημοκρατία: Aπονομή του τίτλου του Iππότη του Eθνικού Tάγματος Aξίας (στην Mαρίνα Kαραϊτίδη)
2000 - Bραβείο "Eπιχείρηση και Παράδοση" Eμπορικού και Bιομηχανικού Eπιμελητηρίου Aθηνών (E.B.E.A. - Mάιος 2000)
2011 - Γαλλική Δημοκρατία: Aπονομή του τίτλου του Iππότη του Ακαδημαϊκού Φοίνικα (στην Εύα Kαραϊτίδη)

# data[].attributes.attachment_link.title
Εκδόσεις της ΕΣΤΙΑΣ - Ιστορία της ΕΣΤΙΑΣ2

# data[].attributes.attachment_link.description
H Eστία έχει εισέλθει αισίως στον τρίτο αιώνα λειτουργίας της, αφότου, το 1885, ο Γεώργιος Kασδόνης - Tηνιακός την καταγωγή δάσκαλος και δημοσιογράφος στο Bουκουρέστι - ιδρύει το Bιβλιοπωλείον της Eστίας. Tο όραμά του διπλό, ένα πλήρες βιβλιοπωλείο και η έκδοση βιβλίων που να είναι "αξιόλογα, καλαίσθητα και σε προσιτές τιμές", ώστε να διαμορφώσουν τις μελλοντικές γενιές του νεοσύστατου ελληνικού κράτους.

# data[].attributes.body
Ζωρζ Σαρή

# data[].attributes.attachment_link.title
αρχείο λήψης

# data[].attributes.headline
Μίλτος Σαχτούρης&nbs

# data[].attributes.body
Μίλτος Σαχτούρης

# data[].attributes.headline
Κική Δημουλά 

# data[].attributes.body
Κική Δημουλά

# data[].attributes.headline
Μανόλης Αναγνωστάκης

# data[].attributes.body
Μανόλης Αναγνωστάκης

# data[].attributes.headline
Βιτσέντζος Κορνάρος

# data[].attributes.subject
Βιτσέντζος Κορνάρος

# data[].attributes.headline
Διονύσιος Σολωμός

# data[].attributes.subject
Διονύσιος Σολωμός

# data[].attributes.headline
Κωνσταντίνος Καρυωτά

# data[].attributes.body
Κωνσταντίνος Καρυωτάκης

# data[].attributes.attachment_link.title
ΚΩΣΤΑΣ-ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ2-1021x576

# data[].attributes.headline
Νικηφόρος Βρεττάκος&

# data[].attributes.body
Νικηφόρος Βρεττάκος

# data[].attributes.headline
Νίκος Καζαντζάκης

# data[].attributes.body
Νίκος Καζαντζάκης

# data[].attributes.headline
Μαρία Πολυδούρη&nbsp

# data[].attributes.body
Μαρία Πολυδούρη

# data[].attributes.headline
Ηλίας Βενεζης <

# data[].attributes.body
Ηλίας Βενεζης

# data[].attributes.headline
Γιάννης Ρίτσος 

# data[].attributes.subject
Γιάννης Ρίτσος 

# data[].attributes.headline
Τάσος  Λειβαδίτ

# data[].attributes.body
Τάσος  Λειβαδίτης

# data[].attributes.headline
"Η ανάγνωση στην εποχή της Google"

# data[].attributes.subject
"Η ανάγνωση στην εποχή της Google"

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Ειδήσεις - νέα - Το Βήμα Online

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Anthony Grafton
Το έντυπο σε κρίση.
Το βιβλίο εξαϋλώνεται
Μετάφραση Παναγιώτης Σουλτάνης.
Εκδόσεις ΜΙΕΤ, 2013,
σελ. 105, τιμή 12 ευρώ

Ο νεαρός ερευνητής είναι καθισμένος με τις πιτζάμες του μπροστά στον υπολογιστή και πληκτρολογεί στην Google ένα δεδομένο από το θέμα του. Στην οθόνη του εμφανίζεται μια βροχή πληροφοριών και δεν έχει παρά να τις αναγνώσει. Σκέφτεται ότι ο πατέρας του, όταν ήταν φοιτητής, για τις ίδιες πληροφορίες θα αναγκαζόταν να ντυθεί, να πάρει το μετρό και να κατέβει στη δημόσια βιβλιοθήκη της πόλης του, όπου θα αναγκαζόταν να ξοδέψει πολλές ώρες αναζητώντας τα δεδομένα που ο γιος του με ένα πλήκτρο έφερε μεμιάς μπροστά του.

Είναι αυτή η νέα εποχή ανάγνωσης και έρευνας, ή μήπως στις λεπτομέρειες κρύβεται ένας διαβολάκος τον οποίο δεν βλέπουμε; Ο αμερικανός ιστορικός Αντονι Γκράφτον στη μελέτη του Το έντυπο σε κρίση, το βιβλίο εξαϋλώνεται (εκδόσεις ΜΙΕΤ) παραθέτει δεκάδες επιχειρήματα της μιας και της άλλης πλευράς σχετικά με το μέλλον του έντυπου βιβλίου και την αλλαγή των αναγνωστικών συνηθειών μας.

Ο Αντονι Γκράφτον καταγράφει αναλυτικά τα συν και τα πλην της νέας εποχής. Η εποχή της Google είναι η εποχή της πρόσβασης σε έναν όγκο πληροφοριών δύσκολα προσβάσιμο σε άλλες εποχές. Η ευκολία αυτή εκδημοκρατίζει την πρόσβαση στο βιβλίο, επιταχύνει τη συλλογή πληροφοριών, διευκολύνει ερευνητές και απλούς αναγνώστες. Η Google εκτιμά ότι σε παγκόσμιο επίπεδο έχουν εκδοθεί περίπου 100 εκατομμύρια βιβλία. Από αυτά σήμερα κυκλοφορεί το 5% με 10%. Ενα ποσοστό 20% - όσα εκδόθηκαν από τις απαρχές της τυπογραφίας, τον 15ο αιώνα ως το 1923 - δεν προστατεύεται από πνευματικά δικαιώματα. Τα υπόλοιπα, το 75% των βιβλίων που εκδόθηκαν ποτέ, καλύπτονται από μακροχρόνια πνευματικά δικαιώματα. Αλλα βιβλία έχουν εξαντληθεί και σχεδόν ξεχαστεί. Είναι όμως όλα αυτά προσβάσιμα;

Οπως τονίζει ο συγγραφέας, η Google ψηφιοποιεί ό,τι βρει, μολονότι δεν έχει τη σχετική άδεια, και έτσι αναγκάζεται να δώσει ένα τμήμα μόνο του ψηφιοποιημένου βιβλίου. Σε αυτό θυμίζει τη Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας: όποιο πλοίο κατέφθανε στο λιμάνι της πόλης υφίστατο κατάσχεση των κυλίνδρων και άλλων χειρογράφων που υπήρχαν σε αυτό. Αυτά μεταφέρονταν στη Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας και εντάσσονταν στη συλλογή της.

Μέχρι στιγμής διαφαίνεται ότι η Google δεν έχει κανένα ενδιαφέρον να ψηφιοποιήσει βιβλία από τους δύο πρώτους αιώνες της τυπογραφίας, με το σκεπτικό ότι η σάρωση είναι δύσκολη γιατί αυτά είναι βιβλία εύθρυπτα. Ο Γκράφτον παρατηρεί ότι απλώς κοστίζει παραπάνω η σάρωσή τους και έχει προοπτική μηδενικού κέρδους. Στο ερώτημα αν ο Ιστός θα συγκεντρώσει τον παγκόσμιο πολιτιστικό πλούτο σε κείμενα, ήχους και εικόνες ο Γκράφτον απαντάει ότι αυτό μπορεί να ισχύσει μόνο για το παρόν πολιτιστικό υλικό - όχι και για το παρελθόν, κάτι που μας κάνει ακόμη να ανατρέχουμε στις δημόσιες υλικές βιβλιοθήκες, στα μουσεία και στα υλικά μας αρχεία.

Σε ό,τι αφορά την έρευνα ο Γκράφτον σημειώνει ότι δύσκολα ο ερευνητής θα παραμείνει μακριά από το έντυπο βιβλίο, καθώς αυτό προσφέρει πληροφορίες που δεν ανιχνεύονται στο αντίστοιχο ψηφιακό. Φέρνει ως παράδειγμα έναν ιστορικό που συνήθιζε να μυρίζει συστηματικά επιστολές 250 ετών σε ένα αρχείο. Εντοπίζοντας την οσμή του ξιδιού - υλικό με το οποίο έραιναν τις επιστολές από πόλεις που τις είχε χτυπήσει η χολέρα τον 18ο αιώνα, με την ελπίδα ότι έτσι θα απολυμαίνονταν -, μπορούσε να ανιχνεύσει την ιστορία της εκδήλωσης επιδημιών.

Οι βιβλιοδεσίες επίσης μπορούσαν να αποκαλύψουν τα κοινωνικά χαρακτηριστικά των κατόχων των βιβλίων. Το σπουδαιότερο: πολλοί πρωτότυποι συγγραφείς γέμιζαν τα βιβλία τους με σημειώσεις, απαραίτητες για να κατανοήσουμε τη σκέψη τους. Υπογραμμίσεις, λίγες λέξεις, σκιτσάκια, βελάκια και άλλα σημάδια φανερώνουν στον αναγνώστη τού σήμερα τι σήμαιναν για τους αναγνώστες τού χθες τα ίδια βιβλία.

Ενας αισιόδοξος διανοητής όπως ο Γκρέγκορι Κρέιν, δημιουργός του Perseus, πιστεύει ότι στο μέλλον οι ερευνητές θα αποτυπώνουν τις πληροφορίες όχι στις παραδοσιακές μορφές του βιβλίου ή του δοκιμίου αλλά σε μικρές ψηφίδες-σημειώσεις που μπορούν να συνδυαστούν και να ανασυνδυαστούν με πάρα πολλούς τρόπους. Αυτό, λέει ο Κρίστιαν Τζένσεν της Βρετανικής Βιβλιοθήκης, ενδέχεται να εξαλείψει παραδοσιακούς τρόπους επιχειρηματολογίας και γραφής, όπως το (πνευματικό) πρόχειρο φαγητό απειλεί το παραδοσιακό γεύμα.

Ο Αντονι Γκράφτον σημειώνει ότι μπροστά σε αυτές τις αλλαγές υπάρχει ανάγκη οι δημόσιες βιβλιοθήκες να οργανωθούν εξ υπαρχής για να μη μείνουν ως δεινόσαυροι, είδος προς εξαφάνιση. "Χτίστε",προτρέπει, "πραγματικά ελκυστικά κτίρια, ένα εμπορικό κέντρο με φως, ενδιαφέροντες χώρους, κατάστημα πώλησης με κόμικς και θα δείτε πώς θα έρθουν οι πελάτες. Οχι για τα βιβλία αλλά για τη συγκινησιακή έξαρση και τις ανθρώπινες επαφές που μόνον ένας μεγάλος δημόσιος χώρος μπορεί να προσφέρει" και φέρνει ως παράδειγμα τη νέα βιβλιοθήκη του Σολτ Λέικ Σίτι.

Οσον αφορά την ανάγνωση, ο Γκράφτον παρατηρεί ότι η ανάγνωση κειμένων στον ιστότοπο ταιριάζει περισσότερο στον κατακερματισμένο χαρακτήρα της σύγχρονης ζωής. Γίνεται δυναμική και διαδραστική καθώς ο αναγνώστης μπορεί, διαβάζοντας ένα βιβλίο, να συνδιαλέγεται με άλλους αναγνώστες, ακόμη και με τον συγγραφέα του, ενώ παράλληλα βλέπει πόσα "χτυπήματα" έχει το συγκεκριμένο βιβλίο και συμμετέχει και αυτός σε μια νέα αναγνωστική κοινότητα, όπου όλα τα μέλη επηρεάζουν την επιλογή και την αντιμετώπιση των θεμάτων.

Οι επικριτές παρατηρούν όμως ότι το λεκτικό περιεχόμενο των νέων κειμένων είναι συχνά μεταγραφή από ανώνυμες πηγές, χωρίς επιμέλεια, γεμάτο λάθη, ακατάτακτο και γεμάτο διαφημίσεις που ωθούν τον αναγνώστη σε μια οριζόντια, επιφανειακή ανάγνωση. Σημειώνουν επίσης ότι έτσι χάνεται η ικανότητα που διαμορφώνει το έντυπο κείμενο ώστε να αντιλαμβάνεται ο αναγνώστης σύνθετα επιχειρήματα και να ελέγχεται λογικά το κείμενο, κάτι που είναι "κρίσιμης σημασίας για να παραμείνει ζωντανή η φιλελεύθερη δημοκρατία".

Η παράθεση των θετικών και αρνητικών δεδομένων της εποχής της Google είναι ατελείωτη, σε σημείο που ακόμη και λίγο πριν από το τέλος του βιβλίου αναρωτιέσαι: "Καλά, δεν μπορεί να καταλήξει να μας πει τη γνώμη του;". Τελικά ο Γκράφτον καταλήγει ότι υπάρχει ακόμη η ανάγκη για δημόσιες βιβλιοθήκες. Αυτές δεν χρειάζεται να πετάξουν όλα τα παλιομοδίτικα βιβλία και να μεταμορφωθούν σε σύγχρονα Μall με φωτεινές επιγραφές και πολλούς υπολογιστές.

Η μελέτη των παλαιών βιβλίων είναι εξίσου απαραίτητη όσο και η χρήση του υπερσυνδέσμου και της μηχανής αναζήτησης. Κυρίως απαραίτητο όμως είναι να ξέρουμε πώς να διαβάζουμε. Γιατί μπορεί το δίκτυο να σε "καταβρέχει" με πληροφορίες, να γνωρίζεις απ' έξω δεκάδες τσιτάτα του Πλάτωνος και του Γκαίτε, αλλά να μην μπορείς να εξηγήσεις τίποτε από αυτά.

Ευκαιρίες, αλλά και ψηφιακές διακρίσεις
Είναι αλήθεια, σημειώνει ο Αντονι Γκράφτον, ότι το Διαδίκτυο έχει γεμίσει με απίθανες πληροφορίες και δεδομένα. Για παράδειγμα, τα διαδικτυακά αρχεία της Υπηρεσίας Ευρεσιτεχνών και Εμπορικών Επωνυμιών είναι παράδεισος για όποιον ενδιαφέρεται να μελετήσει το μεγαλείο και την τρέλα των αμερικανών εφευρετών. Χάρη στο μη κερδοσκοπικό αρχείο Aluka, ερευνητές και συγγραφείς στην Αφρική μπορούν να μελετήσουν στον ιστό όλο και περισσότερα αφρικανικά αρχεία, στα οποία η πρόσβαση είναι πολύ δύσκολη.

Ιστορικοί του παπισμού μπορούν να διαβάσουν πρωτότυπα έγγραφα χωρίς να πάνε στη Ρώμη, χάρη σε μια ψηφιοποιημένη συλλογή που έχει οργανώσει το Archivum Secretum Vaticanum. Παρ' όλα αυτά, η αγγλική γλώσσα είναι η βασική γλώσσα των ψηφιοποιημένων αρχείων και ο ιστός διατηρεί ακόμα τη διάκριση αναπτυγμένου Βορρά - φτωχού Νότου. Εκατομμύρια αρχεία σε όχι και τόσο γνωστές γλώσσες δεν είναι δυνατόν να ανιχνευθούν στο Διαδίκτυο.

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Μπασκόζος Γιάννης Ν

# data[].attributes.attachment_link.title
Η ανάγνωση στην εποχή της Google - Ειδήσεις - νέα - Το Βήμα Online

# data[].attributes.attachment_link.description
Anthony Grafton Το έντυπο σε κρίση. Το βιβλίο εξαϋλώνεται Μετάφραση Παναγιώτης Σουλτάνης. Εκδόσεις ΜΙΕΤ, 2013, σελ. 105, τιμή 12 ευρώ Ο νεαρός ερευνητής είναι καθισμένος με τις πιτζάμες του μπροστά στον υπολογιστή και πληκτρολογεί στην Google ένα δεδομένο από το θέμα του. Στην οθόνη του εμφανίζεται μια βροχή πληροφοριών και δεν έχει παρά να τις αναγνώσει.

# data[].attributes.headline
Λέσχες ανάγνωσης

# data[].attributes.subject
Λέσχες ανάγνωσης

# data[].attributes.body
https://www.elculture.gr/blog/article/lesxes-anagnwsis-athina-1/

# data[].attributes.headline
15η ΔΕΒ, Θεσσαλονίκη

# data[].attributes.body
15η ΔΕΒ, Θεσσαλονίκη 2018, συζήτηση για τις Λέσχες Ανάγνωσης

# data[].attributes.headline
ΔΙΕΘΝΗΣ ΕΚΘΕΣΗ ΦΡΑΓΚΦΟΥΡΤΗΣ

# data[].attributes.subject
ΔΙΕΘΝΗΣ ΕΚΘΕΣΗ ΦΡΑΓΚΦΟΥΡΤΗΣ

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Το λήμμα δεν περιέχει πηγές ή αυτές που περιέχει δεν επαρκούν. Μπορείτε να βοηθήσετε προσθέτοντας την κατάλληλη τεκμηρίωση. Υλικό που είναι ατεκμηρίωτο μπορεί να αμφισβητηθεί και να αφαιρεθεί.
Η σήμανση τοποθετήθηκε στις 10/05/2015.

Η έκθεση βιβλίων της Φραγκφούρτης (γερμανικά: Frankfurter Buchmesse) είναι η μεγαλύτερη εμπορική έκθεση βιβλίων στον κόσμο, οργανώνεται ετησίως στα μέσα Οκτωβρίου στης εγκαταστάσεις της Messe Frankfurt στη Φραγκφούρτη. Οι αντιπρόσωποι από τους εκδοτικούς οίκους από όλο τον κόσμο έρχονται στην έκθεση βιβλίων προκειμένου να συζητηθούν τα διεθνή δικαιώματα έκδοσης και οι αμοιβές χορήγησης αδειών.

Η έκθεση οργανώνεται από μια θυγατρική επιχείρηση της γερμανικής ένωσης εκδοτών και βιβλιοπωλών και πραγματοποιείται κάθε Οκτώβριο. Συμμετέχουν περίπου 6.700 εκθέτες και έρχονται περισσότερο από 270.000 επισκέπτης στις πέντε ημέρες. Η έκθεση βιβλίων της Φραγκφούρτης είναι ένα μεγάλο γεγονός μάρκετινγκ για την προώθηση των βιβλίων, αλλά είναι επίσης ένα σημαντικό γεγονός για πώλησης και διαπραγματεύσεις των διεθνών δικαιωμάτων και αδειών.

Η έκθεση βιβλίων της Φραγκφούρτης έχει μια παράδοση πάνω από 500 χρόνων. Σύντομα μετά από τον Γουτεμβέργιο (εφευρέτη της τυπογραφίας), από την πόλη του Μάιντς , η πρώτη έκθεση βιβλίων οργανώθηκε από βιβλιοπώλες. Μέχρι το τέλος του 17ου αιώνα, ήταν η σημαντικότερη έκθεση βιβλίων στην Ευρώπη. Μετά από τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο, η πρώτη έκθεση βιβλίων πραγματοποιήθηκε πάλι το 1949 στην εκκλησία του Αγ. Παύλου στο κέντρο της πόλης.

Κατά την έκθεση του 1978 ιδρύθηκε και το βραβείο Ντάϊγκραμ, όπου βραβεύεται ο πιο ασυνήθιστος τίτλος βιβλίου.

Στην έκθεση βιβλίων του 2004, 6.691 εκθέτες και 79 εθνικές και συλλογικές επιδείξεις παρουσιάστηκαν σε μια έκταση περίπου 164.000 τετραγωνικών μέτρων.

παρουσιάστηκαν συνολικά 104.566 νέες δημοσιεύσεις από τα συνολικά εκθέματα 350.619 τίτλων.

270.413 άνθρωποι ήρθαν στην έκθεση βιβλίων της Φραγκφούρτης κατά τη διάρκεια των πέντε ημερών του γεγονότος το 2004, 173.943 από αυτούς ήταν εμπορικοί επισκέπτες.

12.275 δημοσιογράφοι από 92 χώρες αναγνωρίστηκαν για την έκθεση το 2004 βιβλίων.

1.300 λογοτεχνικοί μεταφραστές παρατίθενται στον λεπτομερή κατάλογο βιβλίων της Φραγκφούρτης.

Συνολικά 2.855 γεγονότα παρουσιάστηκαν στα πλαίσια της έκθεσης βιβλίων της Φραγκφούρτης.

# data[].attributes.attachment_link.title
Διεθνής Έκθεση Βιβλίου (Φραγκφούρτη) - Βικιπαίδεια

# data[].attributes.attachment_link.description
Το λήμμα δεν περιέχει πηγές ή αυτές που περιέχει δεν επαρκούν. Μπορείτε να βοηθήσετε προσθέτοντας την κατάλληλη τεκμηρίωση. Υλικό που είναι ατεκμηρίωτο μπορεί να αμφισβητηθεί και να αφαιρεθεί. Η σήμανση τοποθετήθηκε στις 10/05/2015. Η έκθεση βιβλίων της Φραγκφούρτης (γερμανικά: Frankfurter Buchmesse) είναι η μεγαλύτερη εμπορική έκθεση βιβλίων στον κόσμο, οργανώνεται ετησίως στα μέσα Οκτωβρίου στης εγκαταστάσεις της Messe Frankfurt στη Φραγκφούρτη.

# data[].attributes.headline
20Η  ΔΕΒ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ,Σ 2020

# data[].attributes.subject
20Η  ΔΕΒ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ,Σ 2020

# data[].attributes.attachment_link.title
Ελληνικο Ιδρυμα Πολιτισμου

# data[].attributes.attachment_link.description
Συνέχεια ανάγνωσης Διεισδυτικές συζητήσεις για το "Χρόνο στη λογοτεχνία και τη λογοτεχνία στο χρόνο" στο κεντρικό αφιέρωμα της 17ης ΔΕΒΘ →

# data[].attributes.headline
Λογοτεχνικά βραβεία

# data[].attributes.subject
Λογοτεχνικά βραβεία

# data[].attributes.headline
Συγγραφείς συζητούν με το κοινό

# data[].attributes.subject
Συγγραφείς συζητούν με το κοινό

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
"Αυτό που μου αρέσει περισσότερο απ' όλα είναι να πηγαίνω στα σχολεία και να μιλάω με τους μαθητές", μας είπε η πεζογράφος Μάρω Δούκα στο τηλεφώνημα συνεννόησης για μια συνέντευξη. Αποφασίσαμε να την ακολουθήσουμε και μία Πέμπτη μεσημέρι βρεθήκαμε στο 1ο Λύκειο Βύρωνα. Η Μάρω Δούκα ήταν προσκεκλημένη της Λέσχης Ανάγνωσης του σχολείου. Οι μαθητές της Β΄ Λυκείου ήταν οι κύριοι συνομιλητές της. Την υποδέχτηκαν στη δανειστική βιβλιοθήκη του σχολείου με στίχους και μουσική από τον "Ερωτόκριτο" του Βιτσέντζου Κορνάρου. Τρεις μαθήτριες διάβασαν αποσπάσματα από ένα διήγημα που περιέχεται στην τελευταία της συλλογή διηγημάτων "Γιατί εμένα η ψυχή μου" (εκδ. Πατάκης) και συνομίλησαν μαζί της για περίπου τρεις ώρες χωρίς να διακόψει ούτε για μια φορά ήχος κινητού αυτή τη συνάντηση. Οι καθηγητές έδωσαν απολύτως τον χώρο στους μαθητές, δεν παρενέβησαν, δεν καθοδήγησαν. Η μόνη ερώτηση καθηγητή ήταν η πρώτη, για να σπάσει η αμηχανία των μαθητών, και αφορούσε το πρώτο της βιβλίο.

Η μαθητική της ζωή στα Χανιά, η φοιτητική στην Αθήνα, η δικτατορία, η επαφή της με αριστερές οργανώσεις στα χρόνια της δικτατορίας, τα ιδεολογικά διαβάσματα της εποχής, ο νεανικός Μαρξ "που κουβαλάει τον ακυρωμένο ποιητή", ο πολύγραφος, οι προκηρύξεις, ο "διαρκής αγώνας του ανθρώπου να κατανικήσει τους φόβους του" έδωσαν ένα πλήρες πορτρέτο της Μάρως Δούκα. Ετσι κι αλλιώς, η σύγχρονη Ιστορία είναι παρούσα όχι μόνο στη ζωή της Μάρως Δούκα αλλά και στα μυθιστορήματά της. Και οι έφηβοι στον Βύρωνα ήθελαν να μάθουν από μια συγγραφέα για όσα έζησαν οι γονείς τους, αλλά και για όσα συμβαίνουν στη σημερινή πολιτική και κοινωνική ζωή.

Και η Μάρω Δούκα δεν δίστασε να καταρρίψει μερικούς από τους σύγχρονους μύθους. Οπως εκείνον της καθολικής αντίστασης στη δικτατορία: "Εκ των υστέρων, με τη μεταπολίτευση και τη σύλληψη των πρωτεργατών της δικτατορίας, η ελληνική κοινωνία, ίσως και από ανάγκη αυτοσυντήρησης, αθωώθηκε. Ολοι ήταν αντιστασιακοί, όλοι είχαν υψώσει τη γροθιά τους στη δικτατορία του Παπαδόπουλου... Δεν ήταν έτσι. Ηταν μετρημένοι αυτοί που πραγματικά από την αρχή είχαν πάρει την απόφαση να αντισταθούν. Η δικτατορία δεν έπεσε από την αντίσταση του ελληνικού λαού. Επεσε γιατί άλλαξαν οι συγκυρίες. Δηλαδή το Πολυτεχνείο δεν έριξε τη δικτατορία".

Μαζί με την πολιτική και τη σύγχρονη κοινωνία, παρούσα ήταν και η μετανάστευση! Αφορμή το διήγημα της Μάρως Δούκα "Σας αρέσει ο Μπραμς;", με ηρωίδα μια οικονομική μετανάστρια που κατέληξε στην παράνομη πορνεία. Οι νεαροί μαθητές συμβιώνουν στα ίδια θρανία με μετανάστες δεύτερης γενιάς και ευαισθητοποιούνται ιδιαίτερα με όσα συμβαίνουν αυτόν τον καιρό. Οι απορίες, πολλές. "Με τον ξένο στην αυλή σου τι θα κάνεις; Υπήρξαμε κι εμείς ξένοι σε άλλες αυλές. Αυτό που γίνεται τώρα, εν όψει εκλογών, ότι θα στηθούν στρατόπεδα και κέντρα φιλοξενίας, υποκρισία δεν είναι; Για όλους εμάς που ζούμε και αγαπάμε την Αθήνα και το ιστορικό κέντρο της, δεν μας αρέσει καθόλου όπως είναι. Το ερώτημα είναι πώς έφτασε ώς εδώ... Πρέπει να βρεθεί μια λύση γι' αυτούς τους ανθρώπους. Το καλύτερο που θα μπορούσε να γίνει όσο πιο γρήγορα, πιο αποτελεσματικά και πιο ανώδυνα για τους ίδους να προωθηθούν στις χώρες τους. Η αλήθεια είναι ότι με τις συνθήκες που ζουν εδώ δεν μπορώ να διανοηθώ πόσο χειρότερα είναι στην πατρίδα τους... Αλλά φοβάμαι ότι θα τους διασκορπίσουν σε στρατόπεδα ανά την Ελλάδα, και είμαι σχεδόν σίγουρη ότι έτσι θα μείνουν. Το πρόβλημα των λαθρομεταναστών θα λυθεί επειδή καίει, όπως τώρα, το κέντρο της Αθήνας. Αν τους διασκορπίσεις στη Θεσσαλία, στη Μακεδονία κ.λπ. θα ξεχαστούν".

Βίαιες μετακινήσεις

Η συζήτηση για τα σύνορα, για τη μετάβαση από τη μια χώρα στην άλλη έχει ανάψει. "Κάποιοι υποστηρίζουν ότι ο αιώνας μας θα είναι αιώνας βίαιων μετακινήσεων. Και όπου μια κοινωνία μπορεί να αφομοιώσει τους καινούργιους, εκ των υστέρων αυτή η κοινωνία θα βγει πιο δυνατή. Αλλά εμείς σ' αυτή τη φάση, έτσι όπως είμαστε, δεν μπορούμε να αφομοιώσουμε τίποτα. Τον πρώτο καιρό τα πράγματα ήταν αλλιώς, γι' αυτό και οι Αλβανοί ενσωματώθηκαν".

Οι νεαροί έφηβοι στον Βύρωνα είναι ευαισθητοποιημένοι, ενημερωμένοι, έχουν απορίες, δεν δέχονται τα αυτονόητα, διατυπώνουν τολμηρές απόψεις. Οπως η μαθήτρια που είπε ότι τελικά εμείς αποφασίζουμε για την τύχη όλων αυτών των ανθρώπων κι εκείνοι δεν έχουν λόγο. ΄Η ο μαθητής που, παρότι είχε πέσει θύμα κλοπής στο σπίτι του, αναφέρθηκε με συμπάθεια στις δύσκολες συνθήκες ζωής των ανθρώπων που ζουν παράνομα στη χώρα μας. Και η Μάρω Δούκα, ακούραστη, εξηγούσε διαρκώς: "Το πρόβλημα φαίνεται ελληνικό, αλλά είναι ευρωπαϊκό. Εχει να κάνει με την ευρωπαϊκή κοινωνία, που την αισθάνομαι πιο γερασμένη. Σαν να ξέχασε ότι εξέθρεψε τον Διαφωτισμό και την πάλη των ιδέων"!

Και αφού είχαν τελειώσει τα πολιτικά, κάποιος μαθητής τη ρώτησε αν έχει γράψει ποτέ ποίηση. Η απάντηση ήταν σαν πρόσκληση στο εργαστήρι της γραφής της. "Οχι. Αλλά πάντοτε όταν τέλειωνα το όποιο πεζογράφημά μου φιλοδοξούσα να το επεξεργαστώ σαν να είναι ποίημα. Η ποίηση έχει τους δικούς της κανόνες, τη δική της ματιά στα πράγματα. Η ποίηση είναι στην κορυφή της πυραμίδας του γραπτού λόγου. Το μυθιστόρημα είναι η συνθετότερη μορφή, και αν ένας έχει πάρει και πολύ στα σοβαρά τον ρόλο του μυθιστοριογράφου, μέσα από τη δουλειά του μπορεί να ασκηθεί και ως ποιητής, και ως δοκιμιογράφος, και ως ιστορικός. Το μυθιστόρημα από τη φύση του συνομιλεί με όλες τις ανθρωπιστικές επιστήμες".

Στα βιβλία αναζητήστε την ουσία της ζωής σας

Με απόλυτο σεβασμό προς τους μαθητές και τις απόψεις τους, η Μάρω Δούκα στην αρχή αυτοσυστήθηκε, με στιγμές από τη διαδρομή της. Και όσο περνούσε η ώρα το αρχικό αυτονόητο άγχος έδινε τη θέση του σε μια εκ βαθέων συνομιλία, σε μια ειλικρινή και ισότιμη συζήτηση. "Είμαι πια 65 χρόνων, γεννήθηκα στα Χανιά κι έχω γράψει δεκατέσσερα βιβλία. Αν μου ζητούσαν να διαλέξω ανάμεσα στο διάβασμα και το γράψιμο, χωρίς δεύτερη σκέψη θα έλεγα ότι το γράψιμο μπορεί να το αφήσω κάποια στιγμή, το διάβασμα όχι. Αν έγινα συγγραφέας είναι γιατί από την ηλικία τη δική σας περίπου και μετά διάβασα πολύ. Βρέθηκα στη Δημοτική Βιβλιοθήκη των Χανίων και μαγεύτηκα".

Θυμήθηκε με συγκίνηση τον βιβλιοθηκάριο που την οδήγησε στην "περιπέτεια της ανάγνωσης", χαρακτήρα που έχει εντάξει σε αρκετές από τις ιστορίες της, και υπερασπίστηκε με πάθος τα οφέλη της εξωσχολικής ανάγνωσης παρότι γνωρίζει "ότι οι μαθητές είναι οι πιο σκληρά εργαζόμενοι Ελληνες. Το σημαντικό είναι να γνωρίζετε ότι ένα καλό λογοτεχνικό βιβλίο σάς περιμένει και θα μπορούσατε στις σελίδες του να αναζητήσετε την ουσία της ζωής σας. Γιατί το καλό βιβλίο μάς βοηθάει να οξύνουμε την παρατήρηση και την κρίση μας, να τροφοδοτήσουμε και να ανακινήσουμε τη φαντασία μας, να ονειρευτούμε μια δικαιότερη κοινωνία, να αισθανθούμε ότι είμαστε συνειδητοί και ελεύθεροι πολίτες. Και όταν γίνεις συνειδητός και επίμονος αναγνώστης οδηγείσαι λίγο λίγο και στη δική σου ανάγκη να αφηγηθείς ξανά τον κόσμο. Τα πρώτα μου χειρόγραφα, που βέβαια τα έσκισα, ήταν σαν να ξαναέγραφα σελίδες μυθιστορημάτων που είχα αγαπήσει. Είχα αγαπήσει πολύ τον Γρηγόριο Ξενόπουλο, έναν από τους θεμελιωτές του κοινωνικού μυθιστορήματος στην Ελλάδα. Επίσης είχα αγαπήσει και αγαπώ, αν και από τότε δεν τον έχω ξαναδιαβάσει, τον Καραγάτση. Και πάνω απ' όλα, ο παρηγορητής της εφηβείας μου ήταν ο Καζαντζάκης".

Η Μάρω Δούκα ξενάγησε τους μαθητές στο εκδοτικό τοπίο της δεκαετίας του '60 και του '70, μίλησε για τη μορφή της Νανάς Καλλιανέση στον "Κέδρο", για τον Γιάννη Ρίτσο, τον Στρατή Τσίρκα και τον Βάρναλη και πώς η ίδια διόρθωσε το πρώτο της βιβλίο, την "Πηγάδα", αφήνοντας "καμιά 100στή λάθη"!

"Να κυνηγάτε το δύσκολο"

"Ο υπολογιστής είναι ευκολία, αλλά μπορεί να σε οδηγήσει και στη φλυαρία τη συγγραφική, αν δεν έχεις τα κότσια να το αντιμετωπίσεις κάπως. Και δεν σας κρύβω ότι αντιμετωπίζω με καχυποψία τον εαυτό μου. Ισως να μην είναι τυχαίο ότι από το "Ενας σκούφος από πορφύρα" και με τον υπολογιστή υπό μάλης τα βιβλία μου άρχισαν να γίνονται τούβλα! Μπορεί να ευθύνεται και ο υπολογιστής, δεν θέλω να υποσκάψω τελείως τον εαυτό μου. Αλλά αυτό που θέλω να πω, όσο κι αν ακούγεται λίγο δασκαλίστικο, είναι στη ζωή σας να κυνηγάτε το δύσκολο. Να αποφεύγετε μετά βδελυγμίας το εύκολο! Αυτή η ευκολία που θέλουμε όλοι κολάκεψε κι εκείνο το "εδώ και τώρα σοσιαλισμός", "Τσοβόλα, δώστα όλα" και αρχίσαμε να πιστεύουμε ότι σήμερα είμαστε έτσι κι αύριο θα ξυπνήσουμε με σοσιαλισμό. ΄Η δεν έχουμε μία αλλά αύριο θα πλουτίσουμε. Ολα αυτά κολάκεψαν την ευκολία μας. Ενας τρόπος να αντισταθούμε είναι να κυνηγάμε το δύσκολο" είπε πριν τους αποχαιρετήσει έναν έναν.

# data[].attributes.attachment_link.title
Η Ευρώπη έχει ξεχάσει τον Διαφωτισμό | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

# data[].attributes.attachment_link.description
"Αυτό που μου αρέσει περισσότερο απ' όλα είναι να πηγαίνω στα σχολεία και να μιλάω με τους μαθητές", μας είπε η πεζογράφος Μάρω Δούκα στο τηλεφώνημα συνεννόησης για μια συνέντευξη. Αποφασίσαμε να την ακολουθήσουμε και μία Πέμπτη μεσημέρι βρεθήκαμε στο 1ο Λύκειο Βύρωνα. Η Μάρω Δούκα ήταν προσκεκλημένη της Λέσχης Ανάγνωσης του σχολείου.

# data[].attributes.headline
Η επιστροφή της χειροποίητης γραφής

# data[].attributes.subject
Η επιστροφή της χειροποίητης γραφής

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
"Περίμενε, έχω πάντα μια πένα μαζί μου να σου δείξω", μου λέει ο καλλιγράφος και εικονογράφος Βλαντιμίρ Ραντιμπράτοβιτς. Πολύ γρήγορα ανοίγει χώρο πάνω στο τραπέζι με τα φλιτζάνια του καφέ, βγάζει μια πένα τύπου broad pen με τη "μύτη" της κομμένη, και αρχίζει να γράφει το όνομά μου με ανισόπαχα γράμματα. "Στην καλλιγραφία δεν υπάρχουν ποτέ δύο ίδια άλφα, δύο ίδια γράμματα. Αυτή είναι η διαφορά της", σημειώνει και σπεύδει να διπλώσει το χαρτί. "Αυτό μην το κοιτάς, είναι πρόχειρο" λέει, αλλά να βλέπεις κάτι "πρόχειρο" από τα χέρια ενός μετρ της καλλιγραφίας δεν είναι και λίγο.

Τα τελευταία χρόνια η τέχνη της καλλιγραφίας επιστρέφει δυναμικά στο προσκήνιο του επαγγελματικού ντιζάιν μαζί με τον σχεδιασμό πρωτότυπων γραμμάτων. Αυτό μαρτυρά και το κατάμεστο εργαστήριο καλλιγραφίας που διοργανώθηκε για πέμπτη χρονιά στο πλαίσιο του DesignAthens υπό την εποπτεία του κ. Ραντιμπράτοβιτς. Το γράμμα έχει αποκτήσει τη δική του αξία στην οπτική επικοινωνία, στη σύνθεση και μετάδοση ενός μηνύματος και οι γραφίστες, μαζί με τους ρέκτες της τέχνης, χύνουν μπόλικο μελάνι για να φτιάξουν πατούρες, καμπύλες, να γεμίσουν πλάτες και να αλλάξουν το βάρος των γραμμάτων που προηγουμένως απλώς πληκτρολογούσαν.
Προστιθέμενη αξία
"Εχεις μια κλίση στην καλλιγραφία", μου λέει ο Σερβοκροάτης καλλιτέχνης, καθώς με βλέπει να σημειώνω με ταχύτητα και προτού προλάβω να τον ρωτήσω εάν πρόκειται για inside joke των καλλιγράφων, μου λέει ότι το αριστερό μου χέρι θα μουντζούρωνε το μελάνι στις γραμμές εκτός εάν μάθω να γράφω κάθετα, όπως κάνουν πολλοί αριστερόχειρες. Και γιατί μαθαίνει ο κόσμος καλλιγραφία αν έχει τόσες απαιτήσεις, τον ρωτώ. "Ολα τα γράμματα μοιάζουν λίγο πολύ στον υπολογιστή. Οι παραδοσιακές γραμματοσειρές έχουν κουράσει τους γραφίστες και τους πελάτες τους και όλοι ψάχνουν κάτι καινούργιο. Το χειρόγραφο και το χειροποίητο δίνει προστιθέμενη αξία", τονίζει.

Δεν είναι, όμως, το πρώτο κύμα αγάπης προς την τέχνη της καλής γραφής και ο κ. Ραντιμπράτοβιτς το έζησε στις αρχές του '90. Με ρίζες από τη Σερβία και την Κροατία, ο πόλεμος της Γιουγκοσλαβίας τον οδήγησε στην Ελλάδα. Εχοντας σπουδάσει αρχιτεκτονική και εφαρμοσμένες τέχνες στο Πανεπιστήμιο του Βελιγραδίου και αφού διαπιστώνει ότι η κρίση στην πατρίδα του βαθαίνει, ψάχνει δουλειά ως εικονογράφος στα έντυπα της Αθήνας. Η Ελλάδα ζει τη χρυσή εποχή των περιοδικών και οι νέοι τίτλοι διαγκωνίζονται σε εμφάνιση και πρωτοτυπία.

"Πήγα να δείξω το πορτφόλιό μου στο "ΚΛΙΚ". Αισθάνθηκα μεγάλη ανασφάλεια όταν μπήκα στην αίθουσα σύνταξης, ενώ περίμενα να με δεχθούν. Νόμιζα ότι όλοι κοιτούσαν εμένα, ενώ απλά έκαναν τη δουλειά τους. Δεν μιλούσα ελληνικά, μόνο στα αγγλικά μπορούσα να συνεννοηθώ", μας λέει. Η συνέντευξη πήγε μέτρια αλλά από το άγχος του ξέχασε να αναφέρει ότι γνωρίζει καλλιγραφία. "Σκέφτηκα να γυρίσω πίσω και να το πω αλλά νόμιζα ότι θα με περνούσαν για περίεργο. Τελικά όμως πήγα".

Από τότε άλλαξε η ζωή του. Οι άνθρωποι του περιοδικού ενθουσιάστηκαν και απέκτησαν έναν νέο συνεργάτη που καλλιγραφούσε τους τίτλους των εξωφύλλων και επιλεγμένων άρθρων. Οπως όμως επισημαίνει ο κ. Ραντιμπράτοβιτς η ελληνική καλλιγραφία ήταν μια μοναχική υπόθεση. Στην αναζήτησή του, τα ελληνικά καλλιγραφικά δείγματα έμοιαζαν να είχαν σβηστεί με μια μονοκονδυλιά.
Παραγωγή γραμματοσειρών
Σε ένα ημιυπόγειο των Πετραλώνων ανάμεσα σε βιβλιοθήκες, ράφια και τραπέζια γεμάτα εκτυπώσεις, περιοδικά, εφημερίδες, καρτ ποστάλ και κάθε είδος εντύπου, οι Γιάννης Καρλόπουλος, Παναγιώτης Χαρατζόπουλος και Βασίλης Γεωργίου δημιούργησαν το "Στέλλα Πρότζεκτ" (φόρος τιμής στην κινηματογραφική "Στέλλα" του Κακογιάννη), την παραγωγή γραμματοσειρών εμπνευσμένων από το έργο των ανώνυμων καλλιγράφων των δεκαετιών '50 έως '70 και του ζωγράφου Γιώργο Βακιρτζή, έναν από τους επιδραστικότερους Ελληνες καλλιτέχνες στον σχεδιασμό αφισών για τον κινηματογράφο.

Ανοίγουν μπροστά μου παλιά τετράδια καλλιγραφίας και ένα μεγάλο ντοσιέ με δείγματα ετικετών από συσκευασίες προϊόντων, επιγραφές, αποκόμματα καταχωρίσεων, από τους ακανέδες Σερρών "Λαϊλιά" μέχρι το ζαχαροπλαστείο "Κοσμικόν" στην Αθήνα, δύο επιχειρήσεις που δεν άλλαξαν τις γραμματοσειρές τους. "Αυτές είναι οι πηγές μας. Η αυθόρμητη, ενστικτώδης καλλιγραφία α λα γκρέκα. Ποια είναι η ελληνική καλλιγραφία και πώς μοιάζει; Το "Στέλλα Πρότζεκτ" είναι η δική μας απάντηση σε αυτό το ερώτημα", μας λέει ο κ. Καρλόπουλος.

"Η καλλιγραφία ως μάθημα στα σχολεία και ως έκφραση του γραπτού λόγου χάνεται σταδιακά μετά τη Μεταπολίτευση", σημειώνει ο κ. Χαρατζόπουλος, ενώ μου δείχνει τους βοστρύχους ενός κεφαλαίου "Δ" σε μια καρτ ποστάλ εποχής. Η τάση απλοποίησης της προφορικής και της γραπτής γλώσσας μεταφέρθηκε από τις ψιλές και τις δασείες στις στροφές που παίρνει το άλφα και στις διαδρομές που έκαναν οι καμπύλες ενός βήτα.

"Ο γραφικός χαρακτήρας αντανακλά την ταυτότητα ενός ατόμου και κατ' επέκταση μιας χώρας. Η κατάργησή του μειώνει την αξία της γραφής. Διδασκόμαστε τη γλώσσα μας χωρίς τη γραφή της", σημειώνει ο κ. Καρλόπουλος και μας δείχνει σύγχρονα αμερικανικά, γερμανικά και βουλγαρικά τετράδια καλλιγραφίας. Στη δουλειά τους, η αξία ενός προϊόντος ανεβαίνει κατακόρυφα όταν ενσωματώνει τη μνήμη του τόπου του και έχει διαφορά, λένε, όταν το "καλησπέρα" γράφεται με καλλιγραφικό πι που μοιάζει με ωμέγα.

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Σάκης Ιωαννίδης

# data[].attributes.attachment_link.title
Η επιστροφή της χειροποίητης γραφής | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

# data[].attributes.attachment_link.description
"Περίμενε, έχω πάντα μια πένα μαζί μου να σου δείξω", μου λέει ο καλλιγράφος και εικονογράφος Βλαντιμίρ Ραντιμπράτοβιτς. Πολύ γρήγορα ανοίγει χώρο πάνω στο τραπέζι με τα φλιτζάνια του καφέ, βγάζει μια πένα τύπου broad pen με τη "μύτη" της κομμένη, και αρχίζει να γράφει το όνομά μου με ανισόπαχα γράμματα.

# data[].attributes.headline
ΕΚΕΒΙ (Εθνικό Κέντρο Βιβλίου)

# data[].attributes.subject
ΕΚΕΒΙ (Εθνικό Κέντρο Βιβλίου)

# data[].attributes.body
http://www.ekebi.gr/frontoffice/portal.asp?cnode=165&cpage=NODE

https://www.ethnos.gr/politismos/biblio/30422_ena-klik-prin-apo-neo-organismo-biblioy-kai-politismoy

# data[].attributes.headline
Η φιλόδοξη ιδέα του Μπρούστερ Καλ

# data[].attributes.subject
Η φιλόδοξη ιδέα του Μπρούστερ Καλ

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Ο ιδρυτής του Internet Archive, Μπρούστερ Καλ θεωρεί ότι τα βιβλία είναι το κατεξοχήν μέσο αποθήκευσης πληροφοριών και δημιούργησε μια κιβωτό για την διατήρηση τους.

Στην σύγχρονη ψηφιακή εποχή, όπως τα CD μουσικής και οι βιντεοκασέτες, έτσι και τα έντυπα βιβλία σιγά-σιγά αρχίζουν να εξαφανίζονται και να αντικαθίστανται από "άυλες" ψηφιακές εκδόσεις. Για το λόγο αυτό ο Μπρούστερ Καλ, ιδρυτής του διαδικτυακού αρχείου ιστοσελίδων Internet Archive, αποφάσισε να δημιουργήσει μια υπόγεια "κιβωτό" βιβλίων. "Τα βιβλία", όπως δήλωσε στην Guardian, "πάντα είναι χρήσιμα". "Στόχος είναι να συλλέξουμε ένα αντίγραφο κάθε βιβλίου που έχει εκδοθεί ποτέ. Δεν θα το καταφέρουμε ποτέ, αλλά αυτός είναι ο στόχος μας".

Μέχρι στιγμής έχει συλλέξει 500.000 βιβλία τα οποία φυλάσσονται σε υπόγεια κοντέινερ με κλιματισμό, για να προφυλαχθούν από τα ζωύφια και τη φυσική φθορά του χαρτιού.

Αν και υπάρχει μεγαλύτερο έμπρακτο ενδιαφέρον για την ψηφιοποίηση των βιβλίων (στο εγχείρημα της Google συμμετέχουν πάνω από 130 εκατομμύρια εθελοντές παγκοσμίως), ο Καλ είναι αισιόδοξος ότι θα μπορέσει να συλλέξει δέκα εκατομμύρια βιβλία, όσα έχει μια σεβαστή πανεπιστημιακή βιβλιοθήκη. Οι ψηφιακές εκδόσεις των βιβλίων συχνά αντιμετωπίζονται ως "άυλες", όμως ο Καλ υπενθυμίζει ότι και αυτές έχουν υλική υπόσταση σε σκληρούς δίσκους.

Ο Καλ οραματίζεται ένα αρχείο βιβλίων ανάλογο της υπόγειας αποθήκης σπόρων Svalbard στην Αρκτική, όπου φυλάσσονται σε ιδανικές συνθήκες οι σπόροι όλων των καλλιεργήσιμων φυτών. Σκοπός του αρχείου είναι να προστατευθούν τα βιβλία σε περίπτωση που χαθούν ή παραποιηθούν τα ψηφιακά αντίγραφα.

Ο Πήτερ Χανφ, διευθύνων σύμβουλος της βιβλιοθήκης Bancroft που διατηρεί σπάνια βιβλία στο πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Μπέρκλεϋ, επαινεί τις προσπάθειες ψηφιοποίησης βιβλίων, χειρόγραφων και άλλων έντυπων για την διευκόλυνση της διάδοσης τους, αλλά δεν θεωρεί ότι το χάρτινο έντυπο έχει χάσει την αξία του: "Η γνώση ζει σε διάφορες μορφές στη ιστορία. Πρώτα ήταν στη μνήμη των ανθρώπων, μετά στα χειρόγραφα, ύστερα στα τυπωμένα βιβλία, το μικροφίλμ, τα CD-Rom και πλέον στο ψηφιακό διαδίκτυο. Κάθε μια από αυτές τις γενιές είναι σημαντική", τονίζει ο ίδιος.

# data[].attributes.attachment_link.title
Κιβωτός για το έντυπο βιβλίο στην ψηφιακή εποχή | clickatlife

# data[].attributes.attachment_link.description
Στην σύγχρονη ψηφιακή εποχή, όπως τα CD μουσικής και οι βιντεοκασέτες, έτσι και τα έντυπα βιβλία σιγά-σιγά αρχίζουν να εξαφανίζονται και να αντικαθίστανται από "άυλες" ψηφιακές εκδόσεις. Για το λόγο αυτό ο Μπρούστερ Καλ, ιδρυτής του διαδικτυακού αρχείου ιστοσελίδων Internet Archive, αποφάσισε να δημιουργήσει μια υπόγεια "κιβωτό" βιβλίων.

# data[].attributes.headline
Εικονογράφος

# data[].attributes.subject
Εικονογράφος

# data[].attributes.headline
Βιβλιοθηκάριος

# data[].attributes.subject
Βιβλιοθηκάριος

# data[].attributes.headline
Μεταφραστής-το 'ειδικό βάρος' των γλωσσών

# data[].attributes.subject
Μεταφραστής-το 'ειδικό βάρος' των γλωσσών

# data[].attributes.headline
Επιμελητής εκδόσεων

# data[].attributes.subject
Επιμελητής εκδόσεων

# data[].attributes.headline
Ο παραμυθάς Χ. Κ. Άντερσεν

# data[].attributes.subject
Ο παραμυθάς Χ. Κ. Άντερσεν

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Από τα γαλάζια, φωτεινά νερά,
Με χαιρετάς, Ελλάδα,
Τα μάτια μου βλέπουν το Μωριά
Τα ολοχιόνιστα βουνά
Στον ήλιο να φεγγοβολάνε,
Κι απ' τη θάλασσα αναπηδά
Ο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν στην Ελλάδα Το βαρύσωμο δελφίνι.
Αυτά έγραψε ο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, ο πιο διάσημος παραμυθάς όλων των εποχών, όταν αντίκρισε για πρώτη φορά την Ελλάδα. Ενθουσιώδης περιηγητής, το φτωχόπαιδο από τη Δανία, γνώρισε με τα 168 παραμύθια του δόξα και πλούτο.

Γεννημένος στο Όντενσε της Δανίας στις 2 Απριλίου του 1805, ο Άντερσεν ήταν το παιδί ενός φτωχού τσαγκάρη και μιας πλύστρας. Την καταγωγή του δε την ξέχασε ποτέ. Όπως επίσης δεν ξέχασε ότι ο αγράμματος πατέρας του ήταν αυτός που του ενέπνευσε την αγάπη που είχε για τις ιστορίες. Όταν ήταν μικρός, του διάβαζε τις "Χίλιες και Μια νύχτες". Η στέρηση των παιδικών του χρόνων υπάρχει μέσα στις ιστορίες του, δίπλα στον παιδικό του ενθουσιασμό, που δεν τον εγκατέλειπε ποτέ. Υπάρχει στους ήρωές του, φτωχούς, αδικημένους, οι οποίοι όμως πάντα ξεχωρίζουν για την ευγένεια και τη μεγαλοψυχία τους. Οι ρεαλιστικές εικόνες που πλάθει διαπνέονται από ειλικρίνεια, αλλά και μελαγχολία.

Ο Άντερσεν έμεινε ορφανός πολύ νωρίς και προσπάθησε να μάθει την τέχνη του πατέρα του, αλλά δεν είχε ταλέντο. Ταλέντο είχε μόνο στη γραφή. Η εξαιρετική του φαντασία τον έκανε να μοιάζει διαρκώς αφηρημένος ή ονειροπαρμένος. Πήγαινε στο σχολείο των απόρων παιδιών και τρελαινόταν να παίζει θεατρικές σκηνές ή να απαγγέλλει ποιήματα. Ήταν μόλις 14 ετών όταν έφυγε από τον τόπο του για την Κοπεγχάγη, για να αναζητήσει την τύχη του. Είχε ελάχιστα χρήματα και ήταν αποφασισμένος να γίνει ηθοποιός. Έδωσε εξετάσεις στη Βασιλική Σχολή θεάτρου, αλλά ήταν άσχημος και έμοιαζε με καχεκτικό, έτσι δεν έγινε δεκτός. Έγινε τελικά δεκτός ως τραγουδιστής, η φωνή του ήταν υπέροχη, αλλά την έχασε εξαιτίας ενός ατυχήματος. Ο Jonas Collin, διευθυντής του Βασιλικού Θεάτρου της Δανίας, τον πήρε υπό την προστασία του, και τον έστειλε στο γυμνάσιο, εξασφαλίζοντάς του μια υποτροφία. Εκείνη την εποχή δημοσιεύει και την πρώτη ιστορία του. Αργότερα ομολόγησε ότι εκείνα τα σχολικά χρόνια ήταν από τα πιο πικρά της ζωής του, τον αποθάρρυναν από το γράψιμο. Από το 1829 αρχίζει να γνωρίζει επιτυχία με τις ιστορίες που δημοσιεύει.

Το 1833 πήρε μια μικρή επιχορήγηση από το βασιλιά προκειμένου να ταξιδέψει, έτσι ξεκινά τα πολλά ταξίδια του στην Ευρώπη. Δημοσιεύει τον πρώτο τόμο με παραμύθια το 1837. Η συλλογή περιλαμβάνει εννέα ιστορίες, ανάμεσά τους "Η Πριγκίπισσα και το Μπιζέλι", "Τοσοδούλα", "Η Μικρή Γοργόνα" και "Τα καινούρια ρούχα του αυτοκράτορα". Η ανταπόκριση του κόσμου στις ιστορίες δεν ήταν σπουδαία, όπως και οι πωλήσεις τους. Με τα ποιήματα, τα παραμύθια και τις ιστορίες του, ο Άντερσεν κατακτούσε όλο και μεγαλύτερη δημοτικότητα. Από το 1845 άρχισαν να μεταφράζονται τα έργα του και γνώρισε παγκόσμια επιτυχία. Ο Άντερσεν συνέχισε να δημοσιεύει ιστορίες έως το 1872. Πραγματοποίησε 29 ταξίδια στην Ευρώπη, την Ασία και την Αφρική.

"Πέρασε τη μισή ζωή του ταξιδεύοντας πάνω-κάτω στην Ευρώπη" έγραψε στη βιογραφία του ο Ρ. Νίσμπετ Μπέιν. Αφού ταξίδεψε στην Γερμανία, την Αγγλία, την Ιταλία, την Ελλάδα, την Τουρκία, επέστρεψε στη Δανία, όπου έζησε μέχρι το θάνατό του το 1875.

Ο Άντερσεν έφτασε στην Ελλάδα τον Μάρτιο του 1841. Γράφοντας σε φίλους του στην Ιταλία, είχε εκφράσει από πολύ νωρίς την επιθυμία του να ταξιδέψει στην Ελλάδα. Στις 15 Μαρτίου 1841 επιβιβάστηκε στο γαλλικό ατμόπλοιο "Λεωνίδας" και εγκατέλειψε τη Νάπολη, ώστε μετά από μια σύντομη στάση στη Μάλτα να φτάσει στον Πειραιά. Στα τέλη Μαρτίου, το πλοίο έδεσε στον Πειραιά. Ο Χανς Κρίστιαν Αντερσεν περιγράφει το ταξίδι του στην Ελλάδα στο έργο "Το παζάρι ενός ποιητή" ("A poet's bazaar"), που έγραψε το 1842. Ο Άντερσεν είδε περίπου 100 σπίτια, μια μικρή χερσόνησο με κάποιους θάμνους, έναν ανεμόμυλο και το νέο κτίριο καραντίνας, το μετέπειτα λοιμοκαθαρτήριο. Δεν μπορούσε να περιγράψει από θαυμασμό και συγκίνηση το ελληνικό φως, που από γκριζωπό γινόταν κόκκινο το ηλιοβασίλεμα. Μόλις τελείωσε η καραντίνα, κατευθύνθηκε προς την Αθήνα.

"Δεν μπορούσα να πιστέψω ότι ήμουν στην Ελλάδα και ότι έμπαινα στην πόλη της Αθηνάς. Περπάτησα στην οδό Ερμού, που στη μέση της υψώνεται ένας μεγάλος φοίνικας και έφτασα στο Θησείο, που είναι ολόκληρο από άσπρο μάρμαρο και μοιάζει με τους ναούς στο Paestum (στη Σικελία)". Την ίδια ημέρα επισκέπτεται το βήμα "απ' όπου μιλούσε ο Δημοσθένης", είδε τη μικρή σπηλιά "όπου λέγεται ότι φυλακίστηκε ο Σωκράτης" και ανέβηκε στον Άρειο Πάγο "όπου δικάστηκε ο Απόστολος Παύλος". Την 1η Απριλίου επισκέπτεται την Ακρόπολη, την οποία παρομοίασε με "γιγάντιο θρόνο πάνω από την πόλη". "Ανέβηκα στην Ακρόπολη ενώ με κοιτούσαν κάτι μεγάλα, ελληνικά σκυλιά". Ξαναπήγε την επόμενη ημέρα, παρά τον κρύο και την άσχημη κατάσταση της υγείας του.

"Κατέβηκα από την Ακρόπολη και στάθηκα στο θέατρο του Ηρώδη: ένας βοσκός έβοσκε εκεί κοντά τα πρόβατά του. Μερικά πεντάχρονα Ελληνόπουλα μου ρίξαν μια πέτρα και μετά έτρεξαν να κρυφτούν". Έγινε συχνός επισκέπτης του Ιερού Βράχου. Την ημέρα μάλιστα των γενεθλίων του ανέβηκε δύο φορές στον Παρθενώνα, μία το πρωί και μία το βράδυ. Ο Άντερσεν δεν κρύβει τον θαυμασμό του για τα έργα που εκτελούνται, τα νέα ανάκτορα, το Πανεπιστήμιο, που έγινε με σχέδια του συμπατριώτη του Δανού αρχιτέκτονα Κρίστιαν Χάνσεν, σπίτια και εκκλησίες. Γνώρισε τους αδερφούς Χάνσεν Κρίστιαν και Τεοφίλ, οι οποίοι άφησαν για λίγο κατά μέρος τις ασχολίες με σκοπό να συστήσουν τον συμπατριώτη τους στους κύκλους των εν Ελλάδι αλλοδαπών και να του δείξουν την πόλη. Ο Άντερσεν ήθελε να γνωρίσει καλά την Αθήνα στον ένα μήνα που έμεινε, στις πλούσιες εικόνες που περιγράφει αναφέρει δύο Έλληνες από τη Σμύρνη, τους οποίους άκουσε στο σπίτι του Ludwig Roß να τραγουδούν ιστορικά δημοτικά τραγούδια. Τους αποκαλεί ραψωδούς και προσθέτει ότι συνόδευαν το τραγούδι τους με δύο μουσικά όργανα, ένα βενετσιάνικο μαντολίνο και ένα βιολί.

Ο Άντερσεν γνώρισε τα Μεσόγεια και μετέφερε τις εικόνες της ελληνικής υπαίθρου. "Μας πρόσφεραν καφέ και ρακί. Η γυναίκα αγωνιούσε να βγάλει από το φούρνο ένα ψωμί που είχε πάνω του χρωματιστά αυγά. Ο άντρας καθόταν ήρεμος και την κοίταζε (στην Αθήνα έχω δει άντρες καβάλα σε άλογα και οι γυναίκες τους να κουβαλάν μεγάλα φορτία και να τους ακολουθούν πεζή)". Μία ακόμη εκδρομή που περιγράφεται αναλυτικά είναι εκείνη που πραγματοποίησε στις 6 Απριλίου μαζί με τον Χ. Χάνσεν και τον πολεοδόμο Έντουαρντ Σάουμπερτ. Επισκέφθηκαν το Μαρούσι, που ήταν χτισμένο με "μικρές ελεεινές καλύβες από λάσπη" και τα σοκάκια του ήταν "τόσο στενά, που όσοι κάθονταν στο δρόμο έπρεπε να ξαναμπούν στα σπίτια τους για να μπορέσουν να περάσουν τα αμάξια και οι ιππείς".

Την Τρίτη, 20 Απριλίου, ο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν αναχώρησε από τον Πειραιά. Έγραψε στο ημερολόγιό του: "Είμαι λυπημένος, αισθάνομαι σαν στο σπίτι μου εδώ". Περνώντας με το καράβι από το Σούνιο, χαιρέτισε τον ναό που νόμισε ότι είναι αφιερωμένος στη θεά Αθηνά.

# data[].attributes.attachment_link.title
Χανς Κρίστιαν Άντερσεν: ένας μεγάλος παραμυθάς, ένας ενθουσιώδης περιηγητής

# data[].attributes.attachment_link.description
Από τα γαλάζια, φωτεινά νερά, Με χαιρετάς, Ελλάδα, Τα μάτια μου βλέπουν το Μωριά Τα ολοχιόνιστα βουνά Στον ήλιο να φεγγοβολάνε, Κι απ' τη θάλασσα αναπηδά Ο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν στην Ελλάδα Το βαρύσωμο δελφίνι. Αυτά έγραψε ο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, ο πιο διάσημος παραμυθάς όλων των εποχών, όταν αντίκρισε για πρώτη φορά την Ελλάδα.

# data[].attributes.headline
Κασσαβέτεια, το χρονικό μίας βιβλιοθήκης στη  φυλακή ανηλίκων

# data[].attributes.subject
Κασσαβέτεια, το χρονικό μίας βιβλιοθήκης στη  φυλακή ανηλίκων

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Η φυλακή είναι μια παρά φύσιν κατάσταση εγκλεισμού και τιμωρίας. Μία νόμιμη αλλά βίαιη αποκοπή από την κοινωνική ζωή. Η φυλακή γίνεται έτσι μια ιδιόρρυθμη κοινωνία, ένας κλειστός κόσμος που ψάχνει απεγνωσμένα κάθε ίχνος και κάθε δυνατότητα επαφής με τον έξω κόσμο. Η καταφυγή στο βιβλίο και την ανάγνωση μπορεί να δώσει τη διέξοδο αυτή. Η είσοδος του κρατουμένου στον κόσμο του βιβλίου θα μπορούσε να υποκαταστήσει, σε ένα μικρό βαθμό, την αναγκαστική έξοδο από τη "φυσιολογική" κοινωνική ζωή. Το βιβλίο ως σύμπαν, ως πύκνωση της μνήμης, της γνώσης, της φαντασίας μπορεί να απαλύνει, όσο λίγα πράγματα, το βάρος του εγκλεισμού. [...]

Το πρόγραμμα συνεπώς του ΕΚΕΒΙ (με τη συνεργασία των Υπουργείων Πολιτισμού και Δικαιοσύνης) στράφηκε - χάρις στην έμπνευση, την ευαισθησία, το κέφι, τη γνώση και την επιμονή της κ. Μυρσίνης Ζορμπά και των συνεργατών της - στον πιο ευαίσθητο και πρόσφορο χώρο. Η Κασσαβέτεια απέκτησε διαστάσεις συμβολικές και το πρόγραμμα, παρά τις δυσκολίες και τους φραγμούς, ξεπέρασε στερεότυπα και αδράνειες και αποδίδει καρπούς. [...]

Υπάρχει όμως πίσω από όλα αυτά μια αφαίρεση και ένας εξωραϊσμός. Μακάρι η βιβλιοθήκη και η λειτουργία της να άλλαζε την κατάσταση στις φυλακές. Σίγουρα την βελτιώνει και ανοίγει δυνατότητες. Ο πυρήνας όμως του πράγματος δεν αλλάζει. Το υπαρξιακό πρόβλημα της φυλακής εξακολουθεί να είναι το πρόβλημα της ασφάλειάς της. Σ' αυτό θεμελιώνεται -αν θεμελιώνεται- και η προοπτική κοινωνικής επανένταξης των κρατουμένων. Τίποτα όμως δεν πρέπει να μας κάμπτει. Γίνονται βήματα όταν υπάρχουν εμπνεύσεις και άνθρωποι. Και ευτυχώς υπάρχουν εις πείσμα εκείνων που είναι απαισιόδοξοι.

(από τον πρόλογο του Ευάγγελου Βενιζέλου)

Το Υπουργείο Πολιτισμού, στο πλαίσιο των προσπαθειών του να φέρει το βιβλίο και την ανάγνωση κοντά σε όλους, πρότεινε την ίδρυση μέσα στο 1994 ορισμένων πιλοτικών βιβλιοθηκών σε μια σειρά από Υπουργεία, μεταξύ των οποίων και το Υπουργείο Δικαιοσύνης. Μετά από συνεννόηση των δύο αρμόδιων υπουργών, κρίθηκε σκόπιμο να ξεκινήσει μια πρώτη προσπάθεια στο σωφρονιστικό κατάστημα ανηλίκων της Κασσαβέτειας. Από τον Μάιο του 1994 η Ομάδα του Υπουργείου Πολιτισμού που είχε αναλάβει τον σχεδιασμό και την υλοποίηση της πιλοτικής βιβλιοθήκης της Κασσαβέτειας σε συνεργασία με την Ένωση Ελλήνων Βιβλιοθηκαρίων, άρχισε να επισκέπτεται τακτικά κάθε δεύτερο Σαββατοκύριακο το ΑΣΚΑ. Το σκεπτικό καθώς και ο τρόπος δουλειάς της Ομάδας για το χτίσιμο της συλλογής αυτής της βιβλιοθήκης σε στενή συνεργασία με τους ίδιους τους κρατούμενους και σε διαρκή διάλογο μαζί τους περιέχονται στην παρούσα έκδοση.

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
εθνικό κέντρο βιβλίου

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
συλλογικό έργο

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
το χρονικό μιας βιβλιοθήκης στη φυλακή ανηλίκων

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
φυλακές ανηλίκων

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
ηλεκτρονικό βιβλιοπωλείο

# data[].attributes.attachment_link.description
Η φυλακή είναι μια παρά φύσιν κατάσταση εγκλεισμού και τιμωρίας. Μία νόμιμη αλλά βίαιη αποκοπή από την κοινωνική ζωή. Η φυλακή γίνεται έτσι μια ιδιόρρυθμη κοινωνία, ένας κλειστός κόσμος που ψάχνει απεγνωσμένα κάθε ίχνος και κάθε δυνατότητα επαφής με τον έξω κόσμο. Η καταφυγή στο βιβλίο και την ανάγνωση μπορεί να δώσει τη διέξοδο αυτή.

# data[].attributes.headline
Μουσική Βιβλιοθήκη Λίλιαν Βουδούρη

# data[].attributes.subject
Μουσική Βιβλιοθήκη Λίλιαν Βουδούρη

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Μεγάλη Μουσική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Είστε εδώ
Back to top

News

Λόγω των έκτακτων μέτρων για την προστασία της δημόσιας υγείας από τον COVID - 19 που τίθενται σε ισχύ από 3.11.2020 αναστέλλεται η λειτουργία της Βιβλιοθήκης καθώς και οι εκδηλώσεις που είχαν προγραμματιστεί

Ψηφιακή Έκθεση - Αφιέρωμα με αφορμή τα 250 χρόνια από τη γέννησή του Ludwig van Beethoven 1770-1827

# data[].attributes.attachment_link.title
Μεγάλη Μουσική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος | ΛΙΛΙΑΝ ΒΟΥΔΟΥΡΗ

# data[].attributes.attachment_link.description
Είστε εδώ Back to top Λόγω των έκτακτων μέτρων για την προστασία της δημόσιας υγείας από τον COVID - 19 που τίθενται σε ισχύ από 3.11.2020 αναστέλλεται η λειτουργία της Βιβλιοθήκης καθώς και οι εκδηλώσεις που είχαν προγραμματιστεί Ψηφιακή Έκθεση - Αφιέρωμα με αφορμή τα 250 χρόνια από τη γέννησή του Ludwig van Beethoven 1770-1827

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Πολλές αιτίες μπορεί να φέρουν άτομα και ομάδες σε αντιπαράθεση μεταξύ τους. Από την άλλη πλευρά, υπάρχουν πράγματα που δεν μπορούμε να επιτύχουμε χωρίς τη βοήθεια άλλων. Αυτό το θέμα εξετάζει τις δυναμικές πολέμου και ειρήνης μέσω προτύπων αλληλεπίδρασης όπως "νικητές και νικημένοι", και "ειρηνόφιλοι και πολεμοκάπηλοι". Επισημαίνει τον τρόπο με τον οποίο η Ευρώπη σήμερα είναι σε μεγάλο βαθμό το αποτέλεσμα ιστορίας πολέμων, κατακτήσεων και καταστροφών, αλλά και ιστορία αλληλεγγύης, διαπραγματεύσεων και συμφιλίωσης.

# data[].attributes.attachment_link.title
Europeana (Ευρωπαϊκή ψηφιακή βιβλιοθήκη) - Γωνιά μάθησης European Commission

# data[].attributes.attachment_link.description
Πολλές αιτίες μπορεί να φέρουν άτομα και ομάδες σε αντιπαράθεση μεταξύ τους. Από την άλλη πλευρά, υπάρχουν πράγματα που δεν μπορούμε να επιτύχουμε χωρίς τη βοήθεια άλλων. Αυτό το θέμα εξετάζει τις δυναμικές πολέμου και ειρήνης μέσω προτύπων αλληλεπίδρασης όπως "νικητές και νικημένοι", και "ειρηνόφιλοι και πολεμοκάπηλοι".

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
futurelibrary library focus group στοχευμένη ομάδα δημοτικες δημόσιες βιβλιοθηκη ίδρυμα στάυρος νίαρχος stavros niarchos

# data[].attributes.attachment_link.description
Future Library: Το όραμα του Προγράμματος είναι να τοποθετηθούν οι δημόσιες και οι δημοτικές βιβλιοθήκες στο κέντρο των τοπικών κοινωνιών, τις οποίες υπηρετούν ως μοναδική πηγή γνώσης και ζωντάνιας

# data[].attributes.headline
Ρουμάνειος Βιβλιοθήκη Μολάων

# data[].attributes.subject
Ρουμάνειος Βιβλιοθήκη Μολάων

# data[].attributes.body
https://network.nlg.gr/library/dimosia-vivliothiki-molaon-roumanios/

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Δημήτρης Τούντας

# data[].attributes.attachment_link.title
Ρουμάνειος Βιβλιοθήκη Μολάων

# data[].attributes.headline
Περιήγηση σε μία βιβλιοθήκη

# data[].attributes.subject
Περιήγηση σε μία βιβλιοθήκη

# data[].attributes.headline
Δημόσιες και Δημοτικές Βιβλιοθήκες

# data[].attributes.subject
Δημόσιες και Δημοτικές Βιβλιοθήκες

# data[].attributes.body
Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Σπάρτης

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Σπάρτης

# data[].attributes.attachment_link.title
ΔΗΜΟΣΙΑ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΣΠΑΡΤΗΣ

# data[].attributes.headline
Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος

# data[].attributes.subject
Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος

# data[].attributes.body
https://www.nlg.gr/
https://www.snfcc.org/ethniki-vivliothiki-tis-ellados
https://www.nlg.gr/collection/ilektroniko-anagnostirio/

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος

# data[].attributes.attachment_link.title
Νέα σελίδα για την Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος | A new page for the National Library of Greece

# data[].attributes.headline
Οι γνωστότερες και λαμπρότερες βιβλιοθήκες του κόσμου

# data[].attributes.subject
Οι γνωστότερες και λαμπρότερες βιβλιοθήκες του κόσμου

# data[].attributes.body
https://tinyurl.com/zenjh5ne

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Το αμερικάνικο Insider έφτιαξε ένα βίντεο με τις 15 πιο εκπληκτικές βιβλιοθήκες στον κόσμο, από αποσπάσματα χρηστών του διαδικτύου, και μας το παρουσιάζει. Μέσα στη λίστα φυσικά είναι και η νέα υπερσύγχρονη βιβλιοθήκη στο Ελσίνκι!

- Advertisement -

# data[].attributes.attachment_link.title
Ξενάγηση μέσα στις 15 πιο εκπληκτικές βιβλιοθήκες του κόσμου! (video)

# data[].attributes.attachment_link.description
Το αμερικάνικο Insider έφτιαξε ένα βίντεο με τις 15 πιο εκπληκτικές βιβλιοθήκες στον κόσμο, από αποσπάσματα χρηστών του διαδικτύου, και μας το παρουσιάζει. Μέσα στη λίστα φυσικά είναι και η νέα υπερσύγχρονη βιβλιοθήκη στο Ελσίνκι! - Advertisement -

# data[].attributes.headline
Η Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας

# data[].attributes.subject
Η Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας

# data[].attributes.attachment_link.title
Για την αρχαία βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας