# data[].attributes.body
Personen in de reis
Dona Martha: oma van Ramiro
Miguel: beste vriend van Ramiro
Listeh: zus van Miguel
Paraco’s:  paramilitairen
Guerrilla: de strijders voor het volk
Cesar: vriend van Ramiro en Miguel van de guerrilla
Pacho: vriend van Cesar, Ramiro en MIguel

# data[].attributes.body
Na eindeloos lopen kwamen we dan eindelijk bij de boerderij/opvangtehuis van Dona Martha.  Cesar, Liseth, Ramiro en Pacho waren de hele reis al stil geweest, ik had het gevoel of ze een beetje verdoofd waren door Miguel’s dood.  En bij de boerderij kregen ze te eten en gingen slapen. De volgende ochtend moesten we zelf naar school?! Ik niet natuurlijk maar de kinderen. Na school moesten ze dan ook nog op het land werken.  Na een paar weken lijkt iedereen wel over Miguel’s dood heen te zijn.  Maar Ramiro niet hij mist zijn vriend. Hij wil terug naar zijn oude leventje, lekker voetballen met zijn vrienden. Mijn reis eindigt hier met Ramiro in de hangmat en we zingen het liedje cinco lobitos… de 5 wolven, ons verbond nu verbroken door de dood van Miguel.

# data[].attributes.body
Personen die mee hebben geholpen aan deze reis Ten eerste het reisbureau (Schrijver) namelijk het bureau van Lydia Rood. De naam van de reis (Titel) sprak mij heel erg aan namelijk:  De ogen van de condor. Ik ging op reis (Jaar van uitgave) in 2006 en ik was de eerste die de reis maakte (eerste druk).
Heel erg bedankt!

Verloop van de reis

Het begint allemaal in San Isidoro waar ik Ramiro ontmoet. Een paar dagen na dat ik aankom wordt het dorpje overvallen door de paraco’s . De ouders van Miguel worden vermoordt en Liseth wordt meegenomen. Daarna loopt Miguel weg en Ramiro vindt hem in een grote stad. Miguel heeft gehoord dat Liseth zich aan heeft gesloten bij de paraco’s.  Ramiro en Miguel  besluiten zich aan te sluiten bij de guerrilla. Na een zware training bij de guerrilla  verschijnt Listeh opeens, ze heeft peilzender, dat betekent dat ze een spion is. Ze moet geëxecuteerd worden, maar ze is niet te vinden.  Het kamp moet worden verplaatst omdat de paraco's weret waar de guerrilla is. Ramiro en zijn vrienden besluiten er tussenuit te knijpen. Alleen Miguel overleeft dit niet door een landmijn. Uiteindelijk komen ze terug op de boerderij van Dona Martha van gevluchte gezinnen.

Ik vind deze reis echt heel spannend er gebeurde altijd wel wat. het is natuurlijk op een echt verhaal gebaseerd en dat is echt heel onbegrijpelijk dat zo iets gebeurt. Soms was het ook wel een beetje droevig boek, maar heel mooi geschreven.

ik heb dit verhaal op Word geschreven en toen de 10 regels hierin geplakt.

# data[].attributes.body
De reis begon wat minder met de overval van de paraco’s  in San Isidoro,maar de reis daarna in de guerrilla en de gevechten was het echt een geweldige reis.  Die echt aan te raden is als je houdt van een spannende en goedkope reis, want daar gaan Nederlanders vaak naartoe natuurlijk.  Verder raad ik het aan als je echt van reizen waar je steeds moet doorreizen. Dus  als je een boek hebt dan bedoel ik dus dat je echt in één keer gaat uitlezen.  Ook als je van actie houdt is het een leuke trip ook omdat je natuurlijk nog wat leert van de geschiedenis van Colombia en hoe gruwelijk de oorlog was. Het boek gaat verder over politiek en er zijn ook romantische stukken. En ook nog actie! Het is dus naar mij mening een politieke roman met actie!
Adiós mi cinco lobitos! Este viaje se me olvida y nunca!
Vertaling: Tot ziens mijn 5 wolven! Ik vergeet deze reis en jullie nooit meer!

De 5 wolven op een rijtje.

# data[].attributes.body
Miguel is weggelopen van huis en Ramiro en ik zijn hem gaan zoeken. We gingen naar de stad en kregen te horen dat Miguel bij zijn nicht woont. Miguel kent een vriend die bij de guerrilla zit.  Wij sloten ons aan. We kregen een loodzware training van 2 weken. De guerrilla gaven ons ook lessen over Karl Marx . Ze zeiden dat hij de beste was. Het maakte echt indruk op me dat er zoveel bij ons werd in gedreund. En toen moest er ook nog een meisje geëxecuteerd worden omdat ze een kind had gekregen en ze was weggelopen want anders zal het kind vermoord worden. We moesten stemmen. Alleen Ramiro en Pancho (vriend Ramiro) waren tegen. En toen moesten zij haar gaan vermoorden van Nilson (baas guerrilla). Natuurlijk durfden zij dat niet, dat begrijp ik volkomen. César de broer van Pancho deed het toen voor hen. Toen besefte ik hoe hard het was in de oorlog.

Hieronder zie je de bijeenkomst.

# data[].attributes.body
Ik ben journalist Alexander en ik reis deze maanden mee met Ramiro. Hij is 15 jaar oud en woont in het dorpje San Isidoro in Colombia.

# data[].attributes.body
Ik start mijn reis in het dorpje San Isidoro. De volgende dag komen er opeens jeeps aanrijden en versperren de weg. Het zijn paramilitairen, ze hebben automatische geweren en dat betekent niet veel goeds. De familie van Ramiro en van zijn vriend Miguel sloegen op de vlucht. Dat komt omdat Don Gabriel wel eens een auto had gerepareerd voor de guerrilla.  Ook Liseth, de zus van Miguel word meegenomen door de paramilitairen. Ik ben gevlucht met Don Marta en Ramiro en in de bergen gaan zitten naast het dropje. De dag daarna toen we terugkwamen in San Isidoro, horden we dat Carmen, Alvaro en Gabriel waren vermoord. Hun lichamen zijn in de rivier gedumpt. De gieren vlogen al cirkels boven de lijken in het water.