# data[].attributes.body
Dinsdag 6 november ging ik naar de voorstelling genaamd: Bloodkiss. De introductie begon om 20:00 en de voorstelling zelf begon om 20:30. We hadden dus ruim genoeg tijd om wat informatie te krijgen hierover. Toen we daar aankwamen en naar het kamertje waar het scherm stond met de video ging ik plaats nemen. Ik had samen met Simme afgesproken dus we kwamen daar samen aan. Deze was redelijk vaag en je kreeg er niet veel informatie van. Daarna om rond 20:20 mochten we naar binnen. We namen plaats op de aangewezen stoelen volgens onze kaartjes die we bij de balie hadden opgehaald. Uiteindelijk begon de voorstelling. Het begon ermee dat er mannen aankwamen lopen en een beetje begonnen te dansen etc. (wist niet precies wat er gebeurde). Er waren wel meteen dingen die je kon opmerken. Er was een groot rek waar ze opklommen en allemaal bewegingen op deden. Ook was er geen van hun die praatte, waardoor het moeilijk maakte om een beetje te volgen wat er allemaal gebeurde en wat het hele verhaal was. Je moest een beetje als het ware je fantasie en hersenen gebruiken om er een beetje een verhaal ofzo iets van te maken. Het laatste wat heel erg opviel was dat er steeds een raaf op het rek of dan weer op de grond werd neergezet. Waar je weer echt geen idee van had waarom dit gebeurde. Rond de 15minuten begon ik me al redelijk te vervelen. Dit kwam waarschijnlijk omdat ik sowieso niet heel veel met voorstellingen te maken heb of dat het gewoon oersaai was. Het enige wat ze van begin tot de 15min mark hadden gedaan was een beetje zonder pratend rond te lopen en raven neerleggen op random plekken. Dit was dus redelijk vermoeiend, al dit niet praten etc. Op een gegeven moment was er een tijd dat ze met ze allen gingen stoeien voor geen enkele reden waardoor ik daar een beetje in het publiek zat van waarom ben ik hier? Uiteindelijk was de voorstelling afgelopen. In de voorstelling hadden ze wel heel veel gedanst en veel dingen met palen enzovoort gedaan. Dit is dus misschien wel een aanrader voor de mensen die graag naar dans voorstellingen gaan, of graag naar raadselachtige voorstellingen gaan. Ik raad dit echter niet aan voor kleine kinderen. Het was namelijk zoals ik al honderd keer heb gezegd heel moeilijk te begrijpen wat er gebeurde en dus ook moeilijk te volgen. Ik weet nog steeds niet waarom er zoveel raven zijn neergezet. Ik vond de voorstelling in zijn geheel heel erg vernieuwend in mijn geval. Zelf heb ik nog nooit echt nagedacht over dat een voorstelling zo kan gebeuren en dat komt denk ik ook omdat ik nooit naar een voorstelling ga, maar ja. Het is dus niet echt iets om mee te vergelijken, want ik heb simpelweg nog nooit iets gezien als deze voorstelling. Zelf houd ik iets meer van voorstellingen met gesprekken en wat meer verandering, wat gezelligere voorstellingen. Maar als ik een cijfer zou moeten geven voor deze voorstelling zou het toch wel uitkomen op een 7. Het was niet geweldig, maar nou ook weer niet een onvoldoende optreden.
Youssef El Haddouchi

# data[].attributes.body
Interview met Simme Poelsma over de comedy in het opluchttheater vondepark door Gerthein boersma.
 
Wat vond je van de type comedy tijdens het stuk? Vond je het goed of niet?
 
-Ja ik vond de comedy heel goed. Alleen wel meer voor een wat oudere doelgroep. Ik denk vooral omdat de man zelf wat ouder was.
 
Wat vond je van de extra toevoeging van het grote scherm als deel van het decor?
 
-Ik vond het een goede manier om een aantal grappen die misschien enkele mensen niet snappen te visualiseren. Hierdoor snap je het allemaal wat beter.
 
Waren de situaties herkenbaar?
 
-Weleens, maar vaak ging het om situaties waar wat oudere mensen in zouden voorkomen. Maar ondanks dat zaten er wel enkele situaties tussen waar ik met mijn vader weleens ben beland.
 
 
Wat vond je van het feit dat alle personages 2 personages speelde?
 
 
Is de comedy goed te volgen of was het ingewikkeld?
 
-Ik vond de comedy goed te volgen, soms ging het wel een beetje snel maar ik kon het wel bijhouden.
 
Is het toneelstuk spannender of meeslepender omdat het gaat over waar ouderen van andere leeftijd mee te maken hebben?
 
-Nee, je kan je toch minder snel en slechter verplaatsen in het verhaal omdat het niet om leeftijdsgenoten gaat.
 
Wat is je mening over het totaalplaatje van de comedy?
 
-Ik vond het een goede, en de gedachte erachter, om te laten zien waarmee veel ouders/ouderen mee te maken hebben vind ik erg interessant, het was net een inlichting voor als je ouder word.
 
 

# data[].attributes.body
Wij hebben onderzocht wat voor stoffen je op verschillende stoffen kan plakken en naaien en wat het beste bij het schoen-silhouet past.
Ons is ons opgevallen dat een schoen een andere “look” geven een leuk maar wel lang proces is. De ideeën zijn heel leuk en creatief maar om die vervolgens uittevoeren is een ander verhaal. Vaak kan je zo een idee niet uitvoeren vanwege bijvoorbeeld; de dikte van de stof of de kleur van de zool. Dat is het enige probleem waar wij tegenaan liepen. De successen was eigenlijk de hele schoen, wij hadden het resultaat niet anders verwacht.

# data[].attributes.body
Na het kijken van deze documentaire dacht ik terug aan de tijden dat ik nog jong was en veel kattenkwaad uithield. Mijn ouders vertelde mij dat ik daarmee moest ophouden en mij goed moest focussen op school omdat je als Marokkaans jongetje al een achterstand hebt vanwege racisme. Zij vertelde mij dat als je later een goede baan hebt je veel respect zal krijgen en minder met racisme te maken zal krijgen vanwege jouw hoge opleiding en goede baan.

# data[].attributes.body
De fotos van het project, fase 3

# data[].attributes.body
De fotos van het project, fase 2

# data[].attributes.body
De fotos van het project, fase 1

# data[].attributes.body
https://youtu.be/ZBbxi7e_c3M

# data[].attributes.body
Snowflake in maart

# data[].attributes.body
Les 5&6

# data[].attributes.body
Les3

# data[].attributes.body
Les2

# data[].attributes.body
Les2