# data[].attributes.body
Możesz spróbować  wykonać szkic lub zaplanować pracę malarską na wybrany temat, np. portret, pejzaż, abstrakcję. Wcześniejsze wklejenie przedmiotu, przed malowaniem przyspieszy powstawanie pracy i ułatwi połączenie go z pracą malarską. Zachować równowagę kompozycji i ciekawie połączyć przedmiot z obrazem, następnie domalować obraz farbami. Mozesz wysłać do oceny na adres malgorzata.dziurska2020@gmail.com.
Powodzenia

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
wernisaż: 3 marca, godz. 18:00

4 marca - 11 czerwca 2017

Cricoteka, ul. Nadwiślańska 2-4, Kraków

Galeria-Pracownia Tadeusza Kantora, ul. Sienna 7/5

kurator: Małgorzata Paluch-Cybulska

Program towarzyszący / Program edukacyjny

W roku obchodów 100-lecia awangardy w Polsce Cricoteka pragnie przypomnieć pokaz prac Tadeusza Kantora i artystów z kręgu Cricot 2, który odbył się w 1979 roku się w Palazzo delle Esposizioni w Rzymie. Towarzyszył on przygotowanej przez Ryszarda Stanisławskiego i Muzeum Sztuki w Łodzi wystawie L'avanguardia polacca 1918-1978. S.I. Witkiewicz, costruttivismo, artisti contemporanei (Awangarda polska 1918-1978. S.I. Witkiewicz, konstruktywiści, artyści współcześni). Bezpośrednim impulsem do przywołania tych wydarzeń stała się nieznana dotąd dokumentacja rysunkowa planów wystawy, zachowana w archiwum Achille Perillego. Kantor i Perilli - urodzony w Rzymie malarz, rysownik, twórca teatralny, wydawca, badacz awangardy - poznali się w 1968 roku na jugosłowiańskiej wyspie Korčula podczas pleneru poświęconego mozaice. Połączyła ich intelektualna zażyłość, która przerodziła się w długotrwałą przyjaźń. Perilli został oddanym promotorem twórczości Kantora we Włoszech; objął też - wraz z Konstantym Węgrzynem - stanowisko komisarza rzymskiej wystawy w której wzięli udział: Maria Jarema, Maria Stangret-Kantor, Zbigniew Gostomski, Kazimierz Mikulski, Andrzej Wełmiński i Roman Siwulak.. Autorem koncepcji i aranżacji pokazu dzieł był sam Tadeusz Kantor. W ramach wystawy przedstawiono także cricotage Gdzie są niegdysiejsze śniegi.

Autorzy rzymskiej wystawy wpisali Tadeusza Kantora i artystów z kręgu Cricot 2 w poczet najistotniejszych polskich awangardzistów. W uznaniu tego gestu, sięgając do planów ekspozycji oraz zachowanej dokumentacji fotograficznej i filmowej, Cricoteka zdecydowała się przygotować pokaz inspirowany wystawą z 1979 roku. Na krakowską prezentację składają się dzieła wybrane spośród tych przedstawionych niespełna 40 lat temu w Rzymie. Zestawiając je ze sobą w odmienny sposób i wyważając na nowo punkty aranżacji wystawy, autorzy projektu rewidują autorską koncepcję Tadeusza Kantora i budują między dziełami nowe relacje. Rozważają, w jakim stopniu mogli pozostać wierni założeniom rzymskiej eskpozycji, a w których miejscach zmuszeni byli od nich odstąpić - i dlaczego. Wystawa w Cricotece jest hołdem złożonym współautorom wystawy Le opere di Tadeusz Kantor. I pittori di Cricot 2. Il teatro, a zarazem twórczym przepracowaniem tej różnorodnej kolekcji prac, próbą spojrzenia na nie z dzisiejszej perspektywy.

Jesienią tego roku w Cricotece odbędzie się także indywidualna wystawa prac Achille Perillego, na której zostanie zaprezentowany dorobek twórczy włoskiego artysty.

TADEUSZ KANTOR

Twórczość Tadeusza Kantora została wyeksponowana w sali wystaw czasowych Cricoteki. Pokaz otwierają zachowane w prywatnych zbiorach i nieprezentowane dotychczas szkice do wystawy rzymskiej oraz jej makieta. Artysta rozrysował w nich układ poszczególnych sal, wraz z rozmieszczeniem prac na poszczególnych ścianach. Projekty stały się punktem wyjścia do krakowskiej wystawy, unaoczniając jej pierwotną ideę oraz proces powstawania autorskiej aranżacji. W pewnym sensie ujawniają też klucz prezentacji prac artysty w Cricotece.

Dzieła zaprezentowane na wystawie - zarówno malarstwo, jak i obiekty - ilustrują kolejne stadia ambalaży, które determinowały twórczość artysty, począwszy od połowy lat 60. Ambalaże, czyli opakowania rzeczy, ludzi, zjawisk, a nawet pamięci, wyłoniły się z próby przekroczenia przez Kantora taszystowskiej materii obrazu oraz potrzeby dotarcia do natury przedmiotu. Ich tkanką była realność najniższej rangi i gest opakowania, rozpościerające się „od śmietnika do wieczności". W pierwszych ambalażach artysta dokleja do płócien papierowe torby, koperty, później parasole i elementy garderoby. Następnie tworzy ambalaże konceptualne, opakowania skrywające ludzkie figury, ambalaże niefiguratywne i takie, które wykorzystują typowe dla Kantora motywy (np. przedmioty wyrzucone poza płótno). Powstają także obiekty będące skrzętnym opakowaniem dla prywatności twórcy, prezentujące obszary na wskroś intymnie: przeszłość, miłość, pamięć po najbliższych. Ich zapakowanie - wedle artysty - uchroni je przed wszystkim zewnętrznym, także przed śmiercią.

Kantor uważał swoje ambalaże za prace, które najlepiej reprezentują wątki awangardowe, a właściwie - postmodernistyczne marginesy awangardy.

ARTYŚCI Z KRĘGU CRICOT 2

W przestrzeni sali teatralnej - dostosowanej z tej okazji po raz pierwszy do potrzeb ekspozycyjnych - przedstawiono wybór prac artystów zaproszonych przez Tadeusza Kantora do udziału w rzymskiej wystawie. Byli to współtwórcy Teatru Cricot 2, a zarazem malarze, których Kantor określał mianem attori pittori (wł. aktorzy malarze). W gronie znaleźli się: Maria Jarema, Maria Stangret-Kantor, Zbigniew Gostomski, Kazimierz Mikulski, Andrzej Wełmiński i Roman Siwulak. Choć twórczość malarska wszystkich tych artystów była względem siebie bardzo różna, z łatwością można wykazać jej cechy wspólne. Bez wątpienia wszystkie prezentowane dzieła wpisują się w ramy neoawangardy i dialogu z obrazem jako medium.

Jest to więc prezentacja, która prowokuje do poszukiwania wspólnych sensów i burzenia utartych sądów: na temat artystów i ich wzajemnych relacji, na temat prezentowanej za ścianą (w Palazzo delle Esposizioni) lub powyżej (w Cricotece) twórczości Kantora oraz na temat zjawiska polskiej awangardy.

DOKUMENTACJA

W foyer Cricoteki oraz w Galerii-Pracowni Tadeusza Kantora przy ul. Siennej 7/5 w ramach dwóch wystaw prezentowana jest dokumentacja działań artysty i jego teatru. Widzowie odnajdą na nich plakaty, zdjęcia i teksty na płótnie. Aranżacje wystaw nawiązują do charakterystycznego dla Kantora sposobu prezentacji treści, które są pozornie nieuchwytne: spektakli, akcji, happeningów. Rewidują też samą ideę, jaka przyświecała ekspozycjom tworzonym przez artystę; również tym z nich, które nigdy nie doszły do skutku.

Wystawie towarzyszy publikacja książkowa oraz program wydarzeń towarzyszących (wykłady, cykl oprowadzań po wystawie, zajęcia i warsztaty edukacyjne).

Wystawa jest częścią projektu Tadeusz Kantor i Artyści z kręgu Teatru Cricot 2 oraz rzymskie i nowojorskie konteksty obecności Kantora, realizowanego w Cricotece w latach 2016-2017.

Tadeusz Kantor © Maria Kantor, Dorota Krakowska

Wydarzenie organizowane w ramach obchodów Roku Awangardy.

Partner programu edukacyjnego: Staromiejskie Centrum Kultury w Krakowie

Patron medialny: Magazyn SZUM, Kwartalnik "Konteksty", Enter the ROOM, O.pl Polski Portal Kultury, Lounge Magazyn, Radio Kraków, TVP3 Kraków, TVP Kultura

# data[].attributes.attachment_link.title
Biel kolorem śniegu. Tadeusz Kantor i Artyści z kręgu Cricot 2. Rzym 1979 - Cricoteka

# data[].attributes.attachment_link.description
wernisaż: 3 marca, godz. 18:00 4 marca - 11 czerwca 2017 Cricoteka, ul. Nadwiślańska 2-4, Kraków Galeria-Pracownia Tadeusza Kantora, ul. Sienna 7/5 kurator: Małgorzata Paluch-Cybulska Program towarzyszący / Program edukacyjny W roku obchodów 100-lecia awangardy w Polsce Cricoteka pragnie przypomnieć pokaz prac Tadeusza Kantora i artystów z kręgu Cricot 2, który odbył się w 1979 roku się w Palazzo delle Esposizioni w Rzymie.