# data[].attributes.body
Alicja Rumińska

# data[].attributes.body
We Francji Walentynki mają charakter święta narodowego.  Zamiast walentynek wysyła się bukiety kwiatów z  bilecikiem,          a drugą połówkę zaprasza się na kolację lub do teatru.

# data[].attributes.body
Amelia Stasiak

# data[].attributes.body
dzień San Valentino nazywa się festa degli innamorati, czyli dzień zakochanych.

# data[].attributes.body
W Stanach Zjednoczonych Walentynki świętuje się tu na całego.
* Amerykańskie miasta dosłownie toną w miłosnych dekoracjach. Serduszka i kwiaty można znaleźć dosłownie wszędzie.
*Podstawowym prezentem dla ukochanej, od wielu lat są bombonierki, najlepiej w kształcie serca, i czerwone róże.
*W sklepach oprócz walentynkowych gadżetów kupić można tematyczne poradniki i instrukcje walentynkowych gier oraz zabaw.

# data[].attributes.headline
Kiedy się zaczęły, kto rozpowszechnił i jak wyglądają Walentynki u naszych sąsiadów?

# data[].attributes.subject
Kiedy się zaczęły, kto rozpowszechnił i jak wyglądają Walentynki u naszych sąsiadów?

# data[].attributes.body
Walentynki zyskały rozpoznawalność w Niemczech dopiero w latach 50. XX wieku. Zwyczaj rozpowszechnili amerykańscy żołnierze stacjonujący tu po II wojnie światowej. Kwiaty królują na liście najczęściej wręczanych tego dnia prezentów. Specjalnie z okazji 14 lutego do kraju importowanych jest 122,5 miliona róż, głównie od sąsiadów z Holandii.  W niemieckich sklepach tego dnia co 25 sekund sprzedawany jest flakon perfum, co 3 minuty pierścionek, co 5 minut wino musujące.

# data[].attributes.body
W Niemczech Walentynki są świętem dorosłych i nie ma tu zwyczaju, aby dzieci wymieniały się walentynkami w szkole. Luty to też popularny miesiąc na zawarcie małżeństwa. Co trzy minuty przy ołtarzu zakochana para mówi sobie sakramentalne „ja“, chociaż związki zawarte 14 lutego statystycznie mają mniejszą szansę na happy end, niż te zawarte każdego innego dnia roku.

# data[].attributes.attachment_link.title
Taylor Swift - Lover (Official Music Video)

# data[].attributes.body
W Polsce Walentynki zyskały na popularności dopiero w latach dziewięćdziesiątych XX wieku.
Jednym z ważniejszych zwyczajów walentynkowych w naszym kraju jest wysyłanie miłosnych kartek, obdarowywanie kwiatami, czekoladkami lub pluszakami. Co ciekawe nie dotyczy to tylko osób zakochanych, ale także rodziny i bliskich, których się kocha.

# data[].attributes.body
W Tajlandii 14 luty stał się ulubionym dniem zawierania małżeństw.

# data[].attributes.body
W Indiach walentynki stają się coraz popularniejsze, głównie wśród młodzieży, mimo protestów ortodoksyjnych Hindusów.

# data[].attributes.body
W Malezji walentynkową atrakcją jest konkurs pod tytułem „Więźniowie miłości”. Uczestniczą w nim pary skute metalowymi kajdankami. Przez tydzień są obserwowani. Zwycięska para, która wytrzyma tydzień w takich okowach, otrzymuje nagrodę pieniężną.

# data[].attributes.body
W Iranie, Walentynki stają się coraz bardziej popularne i akceptowane.

# data[].attributes.body
W Chinach Walentynki obchodzi się aż  trzy razy w roku i dzielą się na :
-Święto Lampionów
- zachodnie Walentynki
- najpopularniejsze - obchody Qixi.

# data[].attributes.body
Rozpowszechnił się tam zwyczaj obdarowywania ukochanych ubraniami w kolorze czerwieni, ponieważ jest to kolor miłości.

# data[].attributes.body
Kolor czerwony dominuje w przypadku każdego prezentu wręczanego tego dnia. Włosi wierzą także, że pierwszy mężczyzna, jakiego ujrzy tego dnia niezamężna kobieta, zostanie jej mężem przed upływem roku.  Może się zdarzyć, że przyszły mąż nie zostanie dostrzeżony. A z całą pewnością jest w jej typie:). Dlatego 14 lutego od wczesnych godzin rannych można zobaczyć wiele kobiet wypatrujących z okien tego jedynego.

# data[].attributes.body
W Umbrii (region we Włoszech), w niedzielę poprzedzającą Święto Zakochanych odbywa się Święto Zaręczyn. Setki par z różnych zakątków świata zgromadzone przy grobie św. Walentego ślubują sobie miłość i wierność do czasu połączenia węzłem małżeńskim.

# data[].attributes.body
Dzień, w którym obchodzimy Walentynki jest powiązany ze śmiercią św. Walentego, która miała miejsce 14 lutego 269 roku.

# data[].attributes.headline
Skąd się wzięły zwyczaje związane z Walentynkami?

# data[].attributes.subject
Skąd się wzięły zwyczaje związane z Walentynkami?

# data[].attributes.body
Biorąc pod uwagę termin Walentynek można zauważyć, że są one pod tym względem zbliżone do  święta Cesarstwa Rzymskiego, kiedy to szukano wybranki serca. 14-15 lutego obchodzono Luperkalie, rzymskie święto religijne, święto płodności, pierwotnie poświęcone Luperkusowi oraz Junonie, rzymskiej bogini rodziny                    i małżeństwa. To właśnie ono stanowi prawdopodobnie pierwowzór dzisiejszych Walentynek.

# data[].attributes.body
Święty Walenty był lekarzem, kapłanem rzymskim oraz biskupem, żyjącym w czasach cesarza Klaudiusza II Gockiego. Biskup Walenty sprzeciwił się cesarzowi, który zakazał młodym legionistom zawierać związki małżeńskie. Udzielał im śluby i za nieposłuszeństwo został wtrącony do więzienia. Tam poznał niewidomą córkę strażnika, w której się zakochał. Stał się cud i dziewczyna dzięki tej miłości odzyskała wzrok. Przynajmniej tak mówi legenda.  Cesarz dowiedział się o tym i nałożył na biskupa karę śmierci. Na pożegnanie, Święty Walenty zostawił dziewczynie liść w formie serca, na którym napisał: „Od twojego Walentego”.

# data[].attributes.body
- Walentynki konkurują ze słowiańskim świętem miłości – Nocą Kupały, które obchodzimy w nocy z dnia 21 na 22 czerwca.
- W niektórych miastach, takich jak np. Kraków i Warszawa z okazji Walentynek zabytkowe tramwaje obwożą zakochanych turystycznymi trasami.
- Na ziemiach polskich, ok XIII wieku, zawsze w pierwszej połowie lutego trwały huczne karnawałowe zabawy, które sprzyjały poszukiwaniom przyszłego małżonka. Był to także intensywny czas pracy swatów, którzy zajmowali się umawianiem kawalerów i panien. Ciekawostką jest to, że w rozmowach o przyszłym małżeństwie nigdy nie mówiono wprost, tylko pytano rodziców panny, czy mają jałówkę do sprzedania :). Komu do końca karnawału nie udało się znaleźć pary, musiał ciągnąć drewnianą kłodę przyczepioną do pasa przez środek wsi, ku ogólnej radości wszystkich mieszkańców.

# data[].attributes.body
Biskup Walenty miał moc uzdrawiania. Wiedział o tym rzymski filozof Kraton, którego syn był bardzo ciężko chory na padaczkę. Święty Walenty obiecał pomóc, ale warunkiem było nawrócenie całej rodziny. Tak się też stało. Syn filozofa został uzdrowiony, a cała rodzina się nawróciła. Padaczka oraz wszelkiego rodzaju choroby nerwowe, były kiedyś w Europie bardzo częste. Święty Walenty znalazł licznych czcicieli na całym kontynencie. Do Polski jego sława dotarła dopiero w XV wieku.            Jest patronem chorych na epilepsję (padaczkę) i choroby psychiczne.

# data[].attributes.body
Pierwsze wzmianki o Walentynkach pochodzą z poematu Geoffreya Chaucera Sejm Ptasi, który powstał w latach od 1373 do 1385. Historia opowiada o wizji sennej autora, w której widział ptaki zbierające się w dniu świętego Walentego, aby dobrać się w pary.

# data[].attributes.headline
Święty Walenty                     jako patron zakochanych 

# data[].attributes.subject
Święty Walenty                     jako patron zakochanych 

# data[].attributes.body
W czasach, gdy zastępowano święta pogańskie chrześcijańskimi, uznano, że św. Walenty może godnie objąć pieczę nad świętem budzącej się wiosny, kiedy przyroda otrząsa się z zimowego snu, zwierzęta zaczynają łączyć się w pary, a ludzie chętniej szukają swoich drugich połówek. Na zachodzie Europy święty Walenty patronuje zakochanym co najmniej od XV wieku.

# data[].attributes.body
Innym źródłem, w którym pojawia się słowo Walentynki są dzieła Karola Orleańskiego. Natomiast      w późniejszym okresie dzieło Williama Szekspira – Hamlet, uczynił dzień świętego Walentego, świętem zakochanych.

# data[].attributes.body
*Walentynki w USA są tak popularne, że do szkół wprowadzono specjalne walentynkowe lekcje.
*W Stanach Zjednoczonych Walentynki pod względem komercyjnym to święto, na które łącznie wydaje w całym kraju 18 miliardów dolarów.
*W USA przygotowania do Walentynek rozpoczynają się już wiele tygodni wcześniej.
*W samych tyko Stanach Zjednoczonych sprzedaje się w Walentynki ponad 200 milionów róż.

# data[].attributes.body
Inną rzeczą, która różni niemieckie Walentynki od tych z innych krajów to symbol świnki, która wyparła serduszka. Świnka to w Niemczech symbol dobrobytu i powodzenia, także tego w miłości.

# data[].attributes.body
To właśnie w Anglii powstała pierwsza kartka walentynkowa. Była ona ozdobiona sercem i przeszła pełen obieg pocztowy brytyjskiej Royal Mail. Można ją obejrzeć w Bristih Postal Museum.

# data[].attributes.body
W Walii, w dniu zakochanych, pary obdarowują się drewnianymi łyżeczkami, zdobionymi w motywy serduszek, kluczy i kłódeczek, aby przesłanie było jasne : „Otwórz moje serce!

# data[].attributes.body
W Kraju Kwitnącej Wiśni Japończycy nazywają 14 lutego       "dniem czekoladek". Wbrew pozorom to nie mężczyźni obdarowują kobiety prezentami, lecz kobiety mężczyzn.

# data[].attributes.attachment_link.title
Niesamowite darmowe obrazy - Pixabay - Pixabay

# data[].attributes.attachment_link.description
Odkryj najlepsze źródło obrazów i filmów bez wynagrodzenia autorskiego. W pewnych przypadkach również do użytku komercyjnego ✓ Nie wymaga przypisania ✓

# data[].attributes.body
Czekoladki najczęściej są dawane współpracownikom, sąsiadom, kolegom lub innym mężczyznom, wobec których panie mają różne zobowiązania. Często na tych słodkościach widnieje napis "kansha", co oznacza "wdzięczność".

# data[].attributes.body
https://www.oyakata.com.pl/ksiega-mistrza-oyakata/kultura-japonska/walentynki-w-japonii-czekoladowy-dzien-zakochanych

# data[].attributes.body
http://tokis.pl/zapusty-czy-walentynki/

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Zwolenników jak i przeciwników współczesnych Walentynek mogłoby zapewne pogodzić inne, znacznie starsze, zimowe święto miłości i zabawy: staropolskie Zapusty. W swojej przebogatej obrzędowości Zapusty przechowywały lub przechowują nadal cały szereg wątków o charakterze przedchrześcijańskim. Nic zatem dziwnego, że już w XVI w. ks. Jakub Wujek potępiał to święto pisząc: „Mięsopusty od czarta wymyślone bardzo pilnie zachowują."

Zwyczaje związane z mięsopustem kształtowały się w ścisłym związku z kalendarzem liturgicznym, począwszy od przyjęcia przez Kościół czterdziestodniowego postu przed Wielkanocą w VII wieku. W okresie poprzedzającym praktyki wielkopostne urządzano wówczas uczty, podczas których w nadmiarze spożywano zakazane w poście potrawy (przede wszystkim mięsne, ale także przygotowywane w oparciu o tłuszcze, jak np. ciasta czy niektóre inne odmiany pieczywa, oraz jaja i alkohol). Genezy obyczaju należy zatem szukać w historii materialnej. Pierwotnie uczty owe ograniczały się do kręgu rodzinnego, mniej więcej od XIII wieku nabrały charakteru publicznego, przekształcając się w prawdziwe święta obfitości (fakt ten historycy łączą z rozwojem miast i rozbudową korporacji cechowych). Z czasem obok wspólnego biesiadowania pojawiły się formy zabawowe takie, jak taniec, śpiew, farsowe widowiska, a zwłaszcza przebieranki, maskarady i pochody o rozbudowanym programie. „Żegnanie mięsa" (łac. carne vale) nasyca sięstopniowo bogatym kodem symbolicznym, przy czym poszczególneelementy tego kodu miały dość zróżnicowane pochodzenie. Łączyła jeprzynależność do formacji pozostającej w wielopoziomowym dialogu zkulturą oficjalną, sankcjonowaną przez kościelnych moralizatorów. Dośćpowiedzieć, że mimo opozycji obu porządków kulturowych, to właśnie

rytuał oficjalny dostarczał tworzywa karnawałowym zwyczajom.

Już w renesansowej Polsce pochodzenie zwyczajów karnawałowych nie było zawsze jasne dla samych karnawałowiczów. W anonimowej Komedyi o mięsopuście z około 1550 r. Pleban krytykuje przedpostne zabawy, gdyż nie znajduje dla nich uzasadnienia w Biblii i rażą go związane z tym okresem zwyczaje, ale żaden inny z bohaterów sztuki nie potrafi dać odpowiedzi na pytanie o pochodzenie tych zwyczajów, jedynie Student przypomniał starożytne obchody ku czci Saturna i Bachusa, których przedłużeniem miał być karnawał. Pamięć rzymskich festa stultorum, tj.świąt głupców, była zatem aktualizowana w XVI stuleciu na zasadzie oczywistości.

Warto wspomnieć, że święta głupców w wiekach średnich odbywały sięw okresie Bożego Narodzenia i polegały, najkrócej mówiąc, naparodiowaniu liturgii, zawieszaniu obowiązującej wśród kleru hierarchiii odwracaniu jej poprzez wybór parodniowego biskupa czy opata z gronascholarów. Mniej lub bardziej aprobowany zwyczaj szybko przekształciłsię w typowe święto uliczne z korowodem imitującym procesję,nieodzownym osłem i orszakiem przebierańców. Niektóre elementykarnawału to ewidentne zapożyczenia z zabaw kandydatów do stanu

kapłańskiego, chociaż rzeczywiście dopatrzyć się tu można również wpływu zwyczajów związanych z rzymskimi saturnaliami, przechowywanych prawdopodobnie w jakiejś postaci przez kultury ludowe krajów byłego cesarstwa. Z pewnością wspólna była tym zabawom aura parodii, nastawiona na przedstawianie w krzywym zwierciadle relacji hierarchicznych czy oficjalnie uznawanych rytuałów kościelnych i świeckich.

Atmosferę zabawy karnawałowej tworzyła przede wszystkim maskarada. Zakładanie masek pozwalało zawiesić różnice stanowe, ale także dawało gwarancję bezkarnej anonimowości, sprzyjającej zachowaniom wysoce nieobyczajnym. Mogły one przybierać postać obscenicznych skeczy, w których „aktorzy" posługiwali się sprośnym i aluzyjnym słownictwem czy nieprzyzwoitym gestem oraz wykonywali tańce erotyczne. Ekspozycja cielesności związana była prawdopodobnie z potraktowaniem ciała jako secundum carnem, któremu także na 40 dni wielkopostnych należy powiedzieć kategoryczne vale! (post zakładał bowiem abstynencję seksualną). Nie powinno zatem dziwić, iż mięsopust stał się okresem nie tylko łamania norm życia społecznego, lecz także przekraczania tabu obyczajowego. W ten sposób pierwotne święto

obfitości - urozmaicane stopniowo przez formy o charakterze rytualnym, znakowym - przekształciło się w rozpasaną zabawę, wielki festyn chaosu etycznego, zachowując jednak ślady coraz mniej zrozumiałego porządku symbolicznego.

Począwszy od XV wieku mięsopust stał się przedmiotem krytyki kaznodziejów. Silną opozycję między tymi okresami podkreślano przywołując Augustynową antynomię civitas Dei - civitas diaboli czy też porównując czas zapustny do upadku Babilonu. Post i karnawał zyskują wtedy postać obiegowych alegorii przedstawiających dwa modele życia, które między sobą rywalizują. Zmagania obu personifikacji to także temat ówczesnych widowisk i przedstawień ikonograficznych (pojedynek taki widnieje np. na znanym obrazie Pietera Bruegla Walka Karnawału z Postem z 1559 r.). Dramatyzacje zapustne przybierały także postać sądów nad Karnawałem, które kończyły się spaleniem kukły wyobrażającej czas rozpustnej zabawy.

Chociaż nie wiemy dokładnie, kiedy karnawał zadomowił się w polskimkalendarzu, to skierowane przeciwko mięsopustnemu świętowaniuwystąpienia pojawiają u nas w tym samym czasie co na zachodzieEuropy. Dzięki nim właśnie możemy, uwzględniwszy skrajną

jednostronność świadectw, poznać zwyczaje ostatkowe średniowiecznejPolski. W ogólnym zarysie nie odbiegały one wtedy odogólnoeuropejskiego modelu. Przykładowo w jednym z XV-wiecznychkazań, przeznaczonym do wygłoszenia w niedzielę zapustną (tzw.pięćdziesiątnicę), anonimowy kapłan gromi duchownych za to, żeskracają nabożeństwa, oraz rzemieślników, że opuszczają miejsca pracy,by uczestniczyć w zdrożnych hulankach inicjowanych przez igrców,muzykantów, śpiewaków i błaznów. Jest to dla niego czas naznaczonyaktywnością diabła, który rozmaitymi pokusami sprowadza ludzi na złądrogę (owe pokusy to nieprzystojne śpiewy i tańce, grzeszne zabawy,obżarstwo, pijaństwo itp.). Następnie kaznodzieja ukazuje alegorycznyobraz karnawałowego bożka, którego wyobraża odziana w pstre barwyprzewrotna kobieta z koroną na głowie, trzymająca w jednej ręce berło, aw drugiej pawia. Siedzi ona na wozie zaprzężonym w cztery lwysymbolizujące słabości pogrążonych w zabawie: zapomnienie o Bogu,niewdzięczność za Boże dobrodziejstwa, lekceważenie przykazań orazpychę. Świątynią „bałwana" jest każdy dom, w którym świętuje się wmięsopust, a ołtarzem - brzuchy i ciała ucztujących wtedy ludzi. Na wzórniewiasty mężczyźni zakładają barwne szaty kobiece i odwrotnie.Osiągana dzięki przebraniu tymczasowa „zmiana" tożsamości płciowej

służyła z pewnością sytuacjom komicznym, parodii zachowań płci przeciwnej, ale pozwalała również na dwuznaczność prowadzącą do rozwiązłości.

Karnawałowe przebrania były bardzo podatne na zmienność mody. Inwencja uczestników zabawy była w tym względzie nieograniczona i podyktowana dążnością do oryginalności. Na rycinach z XV i XVI w. często pojawiają się postacie w strojach błazeńskich, ale można było przebrać się także za króla, księcia, biskupa, żyda, Murzyna, Turka (modny strój od około połowy XV w.), diabła czy jakieś zwierzę (zwłaszcza osła i niedźwiedzia). Bogaci przebierali się w stroje ludowe, biedniejsi przeciwnie. Bardzo żywotny także i u nas okazał się zwyczaj wdziewania szat pontyfikalnych oraz prześmiewczego naśladowania ceremoniałów kościelnych. Staropolskie świadectwa potwierdzają, że w zapustny wtorek jeden z uczestników zabawy udający duchownego wygłaszał żartobliwe kazanie, pierwotnie z ambony, a od XVII wieku w mieszczańskich i szlacheckich domach - ze stołka. Było to swego rodzaju pożegnanie z czasem bezkarności.

Do trwałych zwyczajów należał również wybór mięsopustnego króla,patronującego błazeńskim fanfaronadom - najprawdopodobniej

odziedziczony po święcie głupców, podczas którego obowiązkowo obierany był episcopus puerorum. Efemeryczny władca ucieleśniał czasowe odwrócenie ról społecznych, zawieszenie obowiązującej na co dzień hierarchii. Jego panowaniu towarzyszyła atmosfera parodii, ogarniająca wszystko, co poważne, uświęcone i podporządkowane tabu. Wyrazem tego był chociażby strój karnawałowego króla (niedopasowany, włożony na lewą stronę, rażąco jaskrawy, uzupełniony groteskowymi ekwiwalentami monarszych atrybutów), a także żartobliwy ceremoniał naśladujący oficjalny rytuał itp.

Obalenie błazeńskiego króla czy kazanie wygłaszane ze stołka oznaczały, że kończy się czas zabawy, a zaczyna post. Jednak nie wszyscy skłonni byli uszanować to przejście. Napomnienia staropolskich moralistów każą sądzić, że zabawy mięsopustne nierzadko przeciągały się na następne dni, a niektórzy lekceważyli w ogóle postne nakazy. Przykładowo Marcin Białobrzeski pisał w swojej Postylli (1581): „Siła najdziesz, którzy staryzwyczaj święty postu czterdzieści dni ganią i natrząsają się z niego, apilnie się starają, jakoby stare szatańskie postanowienie wypełnili, to jestdni szalone mięsopustne, że nie uprzykrzyłyby się drugiemu mięsopustyi cały rok, a czas krótki postu uprzykrzy się wnet". A wtórował mu

przywołany już Miaskowski w swoim opisie Popielca:

Jedni idą, zwiesiwszy do kościołów głowy [...],

ale drugich (a kto ich tak wiele policzy)

jeszcze skrzypki i dudy słyszeć na ulicy.

Ci gonią dziewki, co je w kloce zaprzęgają,

a one się nie barzo, widzę, ociągają,

ci chłopa w grochowiny ubrawszy, prowadzą,

a do której gospody wprzód iść mają, radzą.

# data[].attributes.attachment_link.description
Zwolenników jak i przeciwników współczesnych Walentynek mogłoby zapewne pogodzić inne, znacznie starsze, zimowe święto miłości i zabawy: staropolskie Zapusty. W swojej przebogatej obrzędowości Zapusty przechowywały lub przechowują nadal cały szereg wątków o charakterze przedchrześcijańskim. Nic zatem dziwnego, że już w XVI w. ks. Jakub Wujek potępiał to święto pisząc: Mięsopusty od czarta wymyślone bardzo pilnie zachowują.

# data[].attributes.body
Jedynym wyrazem miłości, na jaki pozwalają sobie Japonki w tym wyjątkowym dniu, to własnoręczne wykonanie słodkiego przysmaku dla wybranka serca. Pozostałych mężczyzn obdarowuje się kupnymi smakołykami.

# data[].attributes.body
https://godanparty.pl/historia-walentynek-skad-sie-wziely-walentynki,40,261

# data[].attributes.body
O Walentynkach w Paryżu nie przypomina się na każdym kroku. Owszem, kwiaciarnie proponują piękne bukiety i kuszą tulipanami,    a w cukierniach można znaleźć specjalne limitowane kolekcje czekoladek i walentynkowych łakoci. Niemniej sugestie są  subtelne i nienachalne.
Walentynki w Paryżu świętują tak spektakularnie jedynie turyści. Przyjeżdżają na kilka dni, chodzą na romantyczne spacery, publicznie okazują swoje uczucia trzymając się za ręce, dają sobie buziaki i jedzą kolacje przy świecach.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
W Ameryce, a właściwie w USA, walentynkowe kartki wysyła się do wszystkich osób obdarzanych sympatią, niezależnie od płci i wieku. Także walentynkowym prezentem obdarować można każdego, wszystkich członków rodziny, przyjaciół, kolegów i koleżanki, nauczycieli, szefów, pracowników. Podstawowym prezentem dla ukochanej od lat są bombonierki, najlepiej w kształcie serca, i czerwone róże. Walentynki w USA są tak popularne, że do szkół wprowadzono specjalne walentynkowe lekcje. W sklepach oprócz walentynkowych gadżetów kupić można tematyczne poradniki i instrukcje walentynkowych gier i zabaw.

W Anglii istniał zwyczaj przebierania się dzieci za dorosłych i odwiedzania kolejnych domów ze śpiewem. Niewielkie grupki ucharakteryzowanych dzieciaków raczyły słuchaczy piosenkami o miłości, w których cyklicznie powtarzał się motyw: „Dzień dobry, Walenty". Do popularnych upominków należą kartonowe serca z postaciami Romea i Julii.

W Walii w dniu walentynek zakochani obdarowywali się drewnianymi łyżeczkami, zdobionymi w motywy serduszek, kluczy i kłódeczek. Przesłanie było jasne „Otwórz moje serce!".

W Niemczech symbolem walentynek niezmiennie pozostają czerwone róże świadczące o miłości i wiecznej świeżości uczucia oraz czekoladowe lub piernikowe słodycze w kształcie serca. Jeśli czekoladki, koniecznie z marcepanu w polewie z mlecznej czekolady, jeśli z piernika, to w polewach lukrowych z miłosnymi wzorkami. Tradycją stała się też uroczysta kolacja we dwoje, najczęściej w lokalu pośród innych par.

W Austrii w St. Valentin przez miasteczko przejeżdża orszak młodych par w ustrojonych dorożkach. Towarzyszy im dęta orkiestra, każda z par otrzymuje od miejskich władz 15 tysięcy szylingów, a każda panna młoda bukiet. W miastach odbywają się uliczne pochody.

We Francji walentynki to święto o charakterze narodowym. Zamiast kartek wysyła się bukiety kwiatów zaopatrzone bilecikiem, zaprasza ukochanych na kolację lub do teatru.

We Włoszech rozpowszechnił się zwyczaj obdarowywania ukochanych odzieżą w kolorze czerwieni. Najchętniej kupowana jest seksowna bielizna.

W Hiszpanii prezenty mają charakter bardziej praktyczny i użyteczny. Panie otrzymują: sprzęt AGD, pralki, zmywarki, lodówki. Panowie sprzęt komputerowy, audio-video, gry.

W Japonii walentynki też są popularne. W Japonii przyjął się zwyczaj, że w tym dniu to panie obdarowują mężczyzn. Prezentami są na głównie czekoladki, a daje się je nie tylko ukochanym, ale wolnym i żonatym przyjaciołom, znajomym, szefom i współpracownikom, często bardziej dla konwenansu niż z faktycznej sympatii. Czekoladki dzieli się na dwa rodzaje: „giri-choko", czyli czekoladki dawane z obowiązku, (najczęściej są to wyroby z Belgii i Szwajcarii) oraz „honmei-choko" dla ukochanego. „Honmei-choko" (ciastka w kształcie serca z czekoladowym nadzieniem) powinny być wykonane własnoręcznie.

Na prezenty dla pań przeznaczony jest Biały Dzień. 13 marca panowie rewanżują się kobietom do słodyczy, dołączając bieliznę.

W Umbrii w niedzielę poprzedzającą Święto Zakochanych odbywa się Święto Zaręczyn. Setki par z różnych zakątków świata zgromadzone przy grobie św. Walentego ślubują sobie miłość i wierność do czasu połączenia węzłem małżeńskim.

W Polsce w niektórych miastach (Kraków i Warszawa) z okazji walentynek zabytkowe tramwaje obwożą zakochanych turystycznymi trasami, a część polskich handlowców, głównie w sklepach z bielizną i ze słodyczami, udziela prowizji parom robiącym w tym dniu zakupy.

W Malezji walentynkową atrakcją jest konkurs „Więźniowie miłości". Uczestniczą w nim pary skute metalowymi kajdankami i obserwowane. Zwycięska para, która wytrzymuje tydzień w okowach, otrzymuje nagrodę pieniężną.

W Iranie, rządzonym od ponad dwóch dziesiątków lat przez szyickich duchownych, walentynki staja się coraz bardziej popularne i tolerowane.

W Tajlandii 14 lutego stał się ulubionym dniem zawierania małżeństw.

W Indiach walentynki stają się coraz popularniejsze, głównie wśród młodzieży, mimo protestów ortodoksyjnych Hindusów.

Tekst pochodzi z portalu www.swieta.biz

Fot. Shutterstock.com

# data[].attributes.attachment_link.description
Wręczanie czerwonych róż, pochody zakochanych, zbiorowe ślubowania miłości i ubieranie seksownej bielizny. Jak świętują walentynki za granicą? W Ameryce, a właściwie w USA, walentynkowe kartki wysyła się do wszystkich osób obdarzanych sympatią, niezależnie od płci i wieku. Także walentynkowym prezentem obdarować można każdego, wszystkich członków rodziny, przyjaciół, kolegów i koleżanki, nauczycieli, szefów, pracowników.

# data[].attributes.body
Zarówno zwolennicy przeżyć walentynkowych, jak i tych kulinarnych, powinni odwiedzić znajdującą się na Wieży Eiffla restaurację „58 Tour Eiffel”. Kolacja na najsłynniejszej wieży na świecie to niezapomniane przeżycie: znakomita kuchnia francuska, magiczna atmosfera oraz fantastyczne widoki na cały Paryż. Czyż można wyobrazić sobie coś bardziej romantycznego? Stolik w restauracji należy zarezerwować z dużym wyprzedzeniem, gdyż cieszy się ona ogromny zainteresowaniem, w szczególności w Walentynki.

# data[].attributes.body
https://www.naszeszlaki.pl/archives/46237

# data[].attributes.attachment_link.title
Walentynki Dzień zakochanych w Polsce i na świecie, historia i ciekawostki

# data[].attributes.attachment_link.description
Walentynki czyli dzień zakochanych obchodzony jest nie tylko w Polsce czy Europie ale i na całym świecie. Co więcej historia dnia miłości jest bardzo stara.

# data[].attributes.body
14 lutego, w Kraju Kwitnącej Wiśni, nie znajdziemy typowych walentynkowych dekoracji. Giri choco wręczane są przez kobiety każdemu mężczyźnie, wobec którego mają jakieś zobowiązania. Ilość i jakość czekoladek zmienia się w zależności od rangi społecznej osoby, która je dostaje.

# data[].attributes.body
Tradycja zaczyna się zmieniać.       W sklepach kupić już można tak zwane honmei choco, czekoladki, które wręczane są z miłości lub tomo choco- czekoladowe upominki, które wręcza się przyjaciołom. Mężczyźni odwdzięczają się kobietom miesiąc po Walentynkach 14 marca. W tym dniu obchodzi się tak zwany "Biały dzień", podczas którego Japonki wydają od 3 do 15 tysięcy jenów na czekoladę.

# data[].attributes.body
https://zwiedzamyparyz.pl/praktyczne-informacje/walentynki-w-paryzu

# data[].attributes.body
https://gadzetomania.pl/26603,swieto-zakochanych-w-roznych-kulturach

# data[].attributes.attachment_link.title
Helene Fischer - Atemlos durch die Nacht

# data[].attributes.attachment_link.title
Piotr Rubik - Niech mówią, że to nie jest miłość [Official Music Video 2005]