# data[].attributes.headline
ΘΕΜΑΤΙΚΟΙ ΑΞΟΝΕΣ

# data[].attributes.subject
ΘΕΜΑΤΙΚΟΙ ΑΞΟΝΕΣ

# data[].attributes.body
Τι είναι η αστρολογία;
Η γέννηση της αστρολογίας.
Αστρολογία και αστρονομία: οι κοινές ρίζες.
Ο γενέθλιος αστρολογικός χάρτης.
Αστρολογία και πλανήτες.
Aστρολογία και Στατιστική: Το φαινόμενο του Άρη ( Μars effect του Gauquelin).

# data[].attributes.headline
Τι είναι η αστρολογία;

# data[].attributes.subject
Τι είναι η αστρολογία;

# data[].attributes.body
•Η αστρολογία είναι μια πανάρχαια γνώση και έχει όλα τα χαρακτηριστικά που συνθέτουν - συγκροτούν μια επιστημονική δραστηριότητα.
•Αστρολογία, είναι η δραστηριότητα εκείνη που δέχεται πως τα πάντα συνδέονται μεταξύ τους.
•Προσπαθεί με βάση το νόμο της αναλογίας και της συγχρονικότητας του Karl Jung, να ερμηνεύσει τον ανθρώπινο μικρόκοσμο με βάση τον πλανητικό μακρόκοσμο.

# data[].attributes.headline
Η γέννηση της Αστρολογίας

# data[].attributes.subject
Η γέννηση της Αστρολογίας

# data[].attributes.body
Πρώτοι οι Έλληνες σκεπτικιστές είχαν επινοήσει έναν θεμελιώδη ζωδιακό, ένα μαθηματικό μοντέλο αποτελούμενο από 12 ίσα ζώδια των 30 μοιρών το καθένα, το οποίο στηρίχθηκε στους υπάρχοντες αστερισμούς. Το πιο πιθανό είναι ότι η αστρολογία εξασκούνταν στην Ελλάδα από την εποχή των Ορφικών, εικασία που γίνεται εμφανής, κατά την ανάγνωση των Ορφικών ύμνων, κάτι που έρχεται σε αντίθεση με την επικρατούσα άποψη ότι, δηλαδή, οι Έλληνες διδάχτηκαν την αστρολογία από τους λαούς της Μεσοποταμίας! Κι ήταν ο Μέγας Αλέξανδρος, το 331 π.Χ, που με την εισβολή του, σηματοδότησε την κρίσιμη καμπή, κατά την οποία ο πολιτισμός της Μεσοποταμίας ήρθε αντιμέτωπος με τους αρχαίους Έλληνες και το πνεύμα τους, γεγονός που είχε ως αποτέλεσμα την γέννηση της σύγχρονης αστρολογίας.

https://www.astrology.gr/astrothesaurus/hellenistic-and-horary-astrology/story/155108/h-gennisi-tis-sygxronis-astrologias-xekinise-apo-toys-arxaioys-ellines-kai-yparxoyn-apodeixeis

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Ήξερες ότι πρώτοι οι Έλληνες σκεπτικιστές είχαν επινοήσει έναν θεμελιώδη ένα μαθηματικό μοντέλο αποτελούμενο από 12 ίσα ζώδια των 30 μοιρών το καθένα, το οποίο στηρίχθηκε στους υπάρχοντες αστερισμούς; Το πιο πιθανό είναι ότι η αστρολογία εξασκούνταν στην Ελλάδα από την εποχή των Ορφικών, εικασία που γίνεται εμφανής, κατά την ανάγνωση των Ορφικών ύμνων, κάτι που έρχεται σε αντίθεση με την επικρατούσα άποψη ότι, δηλαδή, οι Έλληνες διδάχτηκαν την αστρολογία από τους λαούς της Μεσοποταμίας! Κι ήταν ο Μέγας Αλέξανδρος, το 331 π.Χ, που με την εισβολή του, σηματοδότησε την κρίσιμη καμπή, κατά την οποία ο πολιτισμός της Μεσοποταμίας ήρθε αντιμέτωπος με τους αρχαίους Έλληνες και το πνεύμα τους, γεγονός που είχε ως αποτέλεσμα την γέννηση της σύγχρονης αστρολογίας.

Ας πάμε να δούμε την εξέλιξη της αστρολογίας από την αρχαιότητα έως τους Ελληνιστικούς χρόνους!

- Στο έργο του Περί Αστρολογίας, ο Λουκιανός γράφει χαρακτηριστικά: "Όσο για τους Έλληνες, ούτε από τους Αιθίοπες, ούτε από τους Αιγύπτιους άκουσαν τίποτα για την αστρολογία, μα πρώτος ο Ορφέας, ο γιος του Οίαγρου και της Καλλιόπης, τους την δίδαξε". Επίσης, σε άλλο σημείο αναφέρει:

"Ο Τειρεσίας από τη Βοιωτία, που είχε μεγάλη φήμη, δίδαξε τους Έλληνες ότι από τα πλανητικά αστέρια, άλλα είναι θηλυκά κι άλλα αρσενικά και ότι η ενέργεια τους είναι διαφορετική".

- Μερικές από τις αρχαιότερες αναφορές στην αστρονομία ανήκουν στον ποιητή στο έργο του Έργα και Ημέραι, που γράφτηκε πριν από το 750 π.Χ. Ο Ησίοδος συνέταξε ένα κατάλογο των ημερών του έτους, σύμφωνα με τον οποίο μπορούσε να βρει κανείς ποιες ήταν οι καλύτερες ημέρες για διάφορες δραστηριότητες βασιζόμενος στην ανατολή συγκεκριμένων αστέρων.

- Ιδρυτής της αρχαίας ελληνικής αστρονομίας θεωρείται ο Θαλής ο Μιλήσιος (γεννήθηκε το 624 π.Χ.) Στα επιτεύγματα του περιλαμβάνεται μεταξύ άλλων η πρόβλεψη μίας έκλειψης, το αποτέλεσμα της οποίας ήταν να σταματήσει ο πόλεμος μεταξύ των Μήδων και τον Λυδών. Η χρονολογία αυτής της έκλειψης ήταν πιθανώς το 585 π.Χ.

- Ο μεγάλος φιλόσοφος από την Ιωνία, ο Αναξίμανδρος (610 - 546 π.Χ), ήταν ο πρώτος που προσπάθησε να εξηγήσει την κίνηση των πλανητών ως ένα είδος μηχανισμού. Ήταν ο πρώτος φιλόσοφος που υπέθεσε ότι ο ουρανός περιείχε ξεχωριστές σφαίρες μέσω των οποίων ταξίδευαν οι πλανήτες. Υποστήριζε την ύπαρξη του "Απείρου" ως απέραντης πηγής, από την οποία προέρχονται όλα και στην οποία επιστρέφουν όλα και είναι αυτός, απ' όσο γνωρίζουμε, που σχεδίασε τον πρώτο γεωγραφικό χάρτη της γης.

- Άλλος φιλόσοφος από την Ιωνία ήταν ο Αναξιμένης (585 - 525 π.Χ. περίπου), που πρότεινε την υπόθεση ότι οι πλανήτες κινούνται στο διάστημα μέσα σε διαφανής κρυστάλλινες σφαίρες γύρω από τη γη, μια αντίληψη που επικράτησε έως το τέλος του Μεσαίωνα. Οι έννοιες του μακρόκοσμου και του μικρόκοσμου αποδίδονται επίσης στον Αναξιμένη ο οποίος, εκτός των άλλων, συνέβαλε στην εξέλιξη της αστρονομίας με τις παρατηρήσεις του για την απόκλιση της εκλειπτικής.

- Ο Θέων ο Αλεξανδρεύς, σημαντικός φιλόσοφος και αστρονόμος του 4ου αιώνα μετά μ.Χ., αναφέρει ότι ο Αναξιμένης γνώριζε το αληθινό αίτιο των εκλείψεων και ότι είναι αυτός που τελειοποίησε τον κανόνα και έστησε στη Σπάρτη το πρώτο ηλιακό ρολόι.

- Άλλος μεγάλος φιλόσοφος και αστρονόμος της εποχής εκείνης ήταν και ο Αναξαγόρας (500 - 428 π.Χ.), ο οποίος ανέπτυξε τη θεωρία ότι "έν αρχή" τα πάντα είναι αναμεμιγμένα, το υγρό και το ξηρό, το θερμό και το ψυχρό, το φωτεινό και το σκοτεινό και μόνο ο "Νους" υπερέχει όλων: Άπειρος, ανεξάρτητος, ο μόνος ικανός να επιδράσει στα πάντα. Ρεύματα και στρόβιλοι αέρα και αιθέρα, στα οποία την πρώτη ώθηση έδωσε ο "Νους" συνετέλεσαν από κοινού στην δημιουργία του κόσμου.

- Την ίδια περίπου εποχή, ο Ηράκλειτος, από την Έφεσο (540-480 π.Χ.), ανέπτυξε τη θεωρία του "είναι" -μίας ιδέας της κατάστασης μονιμότητας - και του "γίγνεσθαι" - μίας κατάστασης διαρκούς αλλαγής που επιδρά στο φυσικό κόσμο. Η θεωρία αυτή παρομοιάζεται με την διάκριση μεταξύ αρνητικών και θετικών ζωδίων στην αστρολογία.

- Ο Πυθαγόρας ο Σάμιος (586 - 572 π.Χ.) ήταν ο πρώτος που πρότεινε την ιδέα του σφαιρικού σχήματος της γης. Η κυρία συνεισφορά του Πυθαγόρα στην αστρολογία έγκειται στην θεωρία του ότι οι αριθμοί και οι αριθμητικοί συσχετισμοί είναι η βάση του σύμπαντος. Το ένα αντιπροσωπεύει την ενότητα, το δύο την δυαδικότητα κλπ. Το γεγονός, για παράδειγμα, ότι σε ένα σύγχρονο αστρολογικό χάρτη ο τέταρτος οίκος αντιπροσωπεύει το σπίτι, την οικογένεια, βασίζεται ακριβώς στην άποψη του Πυθαγόρα ότι αριθμός "τέσσερα" είναι ο αριθμός της δομής. Ο Πυθαγόρας είχε εκπαιδευτεί στα μαθηματικά στην Ιωνική σχολή, και γνώριζε τον Θαλή τον Μιλήσιο και τον Αναξίμανδρο. Επιπλέον, είχε μαθητεύσει στην Αίγυπτο, αλλά μετά την κατάκτηση της Αιγύπτου από τους Πέρσες, το 525 π.Χ., μεταφέρθηκε αιχμάλωτος στην Βαβυλώνα. Αποτέλεσμα αυτής της αιχμαλωσίας ήταν ότι ήρθε σε άμεση επαφή με τον πολιτισμό της Ανατολής και, παρ' όλο που δεν έφερε την αστρολογία στην Ελλάδα, έφερε την φιλοσοφία βάσει της οποίας εξελισσόταν η αστρολογία εκείνη την εποχή. Η κύρια συνεισφορά των Πυθαγορείων στην αστρονομία προέρχεται από τον Φιλόλαο, μαθητή του Πυθαγόρα. Ήταν επίσης αυτός που έκανε τα πρώτα βήματα για την διατύπωση της ηλιοκεντρικής θεωρίας.

- Παράλληλα, ο Εμπεδοκλής (495 - 430 π.Χ.), οπαδός του Πυθαγόρα, ανέπτυξε τη θεωρία ότι όλα τα πράγματα στο σύμπαν αποτελούνται από τέσσερα στοιχεία: τη φωτιά, το χώμα, τον αέρα και το νερό. Ο Εμπεδοκλής δεν ήταν βέβαια αστρολόγος, δεν μπορούμε όμως να υποτιμήσουμε την σπουδαιότητα της θεωρίας του σε σχέση με την εξέλιξη της αστρολογίας.

- Λίγα χρόνια αργότερα, ο Ιπποκράτης (430 π.Χ.) εφάρμοσε την θεωρία του Εμπεδοκλή στην ιατρική σχολή που είχες στην Κω. Συσχέτισε τα τέσσερα στοιχεία με τις τέσσερις ιδιοσυγκρασίες του ανθρώπου (χολερική, φλεγματική, μελαγχολική και αιματώδης): έτσι μπήκαν οι βάσεις για την εξέλιξη της ιατρικής αστρολογίας.

- Η "επιστημονική" αστρολογία στην αρχαία Ελλάδα καταξιώθηκε την εποχή του Μέτωνα, (450 - 400 π.Χ.) ο οποίος μας κληροδότησε ακριβείς μετρήσεις για το θερινό ηλιοστάσιο και τον κύκλο των εκλείψεων κάθε 19 χρόνια, που πήρε μάλιστα το όνομα του ο κύκλος του Μέτωνα.

- Μπορεί ο Πυθαγόρας να έθεσε τις βάσεις, αλλά ο είναι ο σημαντικότερος υποστηρικτής της αστρολογικής της αντίληψης. Παρ' όλο που δεν ήταν αστρολόγος, ήταν ενήμερος για την χρήση της αστρολογίας στην πρόβλεψη, πιθανώς μέσω των επαφών του με Βαβυλωνίους που επισκέπτονταν την Αθήνα. Στο βιβλίο του Τίμαιος σκιαγραφεί μία θεωρία περί της δημιουργίας και της λειτουργίας του πλανητικού συστήματος, η οποία ισχύει ακόμα στη σύγχρονη αστρολογία.

Όπως ο Εμπεδοκλής και ο Ηράκλειτος, έτσι και ο Πλάτωνας βλέπει το φυσικό μας κόσμο του "γίγνεσθαι" ως μία διεφθαρμένη εκδήλωση του ιδεατού κόσμου του "είναι".

Επιπλέον, ο Πλάτωνας πίστευε, όπως και ο Πυθαγόρας, ότι το σύμπαν μπορεί να περιγραφεί με την βοήθεια των αριθμών. Κατά συνέπεια, επηρέασε την μελλοντική εξέλιξη της αστρολογίας ως τέχνης στενά συνδεδεμένη με την αριθμολογία. Ιστορικά, οι πλατωνιστές υπήρξαν οι πιο πιστοί υποστηρικτές της αστρολογίας.

- Ο μαθητής του Πλάτωνα, (3ος αιώνας π.Χ.) ήταν ο πρώτος που ανέφερε ότι οι πλανήτες δεν κινούνται μόνο σε μία σφαίρα, προκειμένου να ερμηνεύσει την ελλειπτική τροχιά τους. Ισχυρίστηκε ότι υπάρχει ένα σύνολο 26 σφαιρών, έτσι ώστε να εξηγήσει την κίνηση των πλανητών και μία σφαίρα, για τους απλανείς συνολικά δηλαδή 27 σφαίρες.

Επινόησε ένα σύνολο αλληλοσυνδεόμενων σφαιρών για κάθε ουράνιο σώμα, δηλαδή τρεις σφαίρες για τον Ήλιο, τρεις για τη Σελήνη και τέσσερεις για κάθε έναν από τους υπόλοιπους πλανήτης (Ερμής, Αφροδίτη, Άρης, Δίας και Κρόνος). Σύμφωνα με τη θεωρία του, κάθε πλανήτης κινείται πάνω στην εσωτερική σφαίρα, εκτός από τη Σελήνη, που κινείται στην μεσαία από τις τρεις σφαίρες της.

Με το σύστημα των ομόκεντρων σφαιρών, ο Ευδόξος έδωσε την πρώτη συστηματική ερμηνεία για τις κινήσεις του Ηλιου, της Σελήνης και των πλανητών, τονίζοντας για μία ακόμα φορά την επιμονή των αρχαίων Ελλήνων στην σφαιρική τελειότητα.

- Ο πιο σημαντικός όμως μαθητής του Πλάτωνα ήταν ο Αριστοτέλης (384 - 323 π.Χ.), που έζησε από κοντά τις κατακτήσεις του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Οι κατακτήσεις αυτές έφεραν σε άμεση επαφή την Ανατολή με τη Δύση, με αποτέλεσμα να παρατηρηθούν εκ των υστέρων ομοιότητες ανάμεσα στο ιεραρχικό σύμπαν του Αριστοτέλη και την ινδική και κινέζικη φιλοσοφία. Ο Αριστοτέλης δεν πίστευε ότι οι πλανήτες είναι θεϊκές οντότητες και έθεσε τον Δημιουργό εκτός σύμπαντος, πέρα από την σφαίρα των απλανών αστέρων.

- Το επόμενο μεγάλο βήμα στην αστρονομία αποδίδεται στον Ηρακλείδη (απεβίωσε το 310 π.χ.). Ο Ηρακλείδης εμπνεύστηκε από τα έργα του Φιλολάου. Δημιούργησε το επονομαζόμενο " Αιγυπτιακό σύστημα", σύμφωνα με το οποίο η Γη παραμένει μεν το κέντρο του σύμπαντος, αλλά περιστρέφεται επίσης γύρω από τον άξονά της.

Η θεωρία του είναι ένα κράμα στοιχείων της γεωκεντρικής και της ηλιοκεντρικής θεωρίας. Σύμφωνα με αυτήν, ο Ερμής και η Αφροδίτη κινούνται σε τροχιά γύρω από τον Ήλιο, ενώ ίδιος ο Ήλιος, ο Άρης, ο Δίας και ο Κρόνος κινούνται γύρω από τη Γη. Εν μέρει, ο Ηρακλείδης προσπάθησε να εξηγήσει τις αδυναμίες του συστήματος του Αριστοτέλη, αλλά η απόλυτη ρήξη με την γεωκεντρική θεωρία έγινε από τον Αρίσταρχο.
Είσαι λάτρης της Αστρολογίας; Αυτά τα βιβλία δεν πρέπει να λείπουν από την συλλογή σου!
- Ο Αρίσταρχος (310 - 230 π.Χ.) ήταν ευρέως αναγνωρισμένος ως ένας από τους πιο αξιόλογους αστρονόμους της εποχής του. Ήταν ο πρώτος που δίδαξε ότι η Γη και όλοι οι πλανήτες περιστρέφονται γύρω από τον Ήλιο, μία ιδέα εντελώς επαναστατική για εκείνο τον καιρό, η οποία θαφτηκε όμως κάτω από την μεγάλη θρησκευτική και φιλοσοφική η έλξη του πλατωνικού και αριστοτελικού γεωκεντρικού σύμπαντος. Παρ' όλα αυτά, το Ηλιοκεντρικό σύστημα του Αριστάρχου δε λησμονήθηκε, αφού ήταν γνωστό στους Άραβες και τους Ευρωπαίους λόγιους του Μεσαίωνα.

Το 280 π.Χ. όταν ο Αρίσταρχος ήταν 30 ετών, η αστρολογία είχε ήδη διαδοθεί στην Ελλάδα.

- Την χρονιά εκείνη, ο Βερόσιος, ένας ιερέας από τη Βαβυλώνα, ίδρυσε μία σχολή αστρολογίας στην Κω, όπου βρισκόταν και η ιατρική σχολή του Ιπποκράτη. Λίγο αργότερα, ιδρύθηκε μία ελληνική σχολή στην Βαβυλώνα - που δεν ήταν πλέον πρωτεύουσα, αλλά το μορφωτικό κέντρο της ελληνικής αυτοκρατορίας των Σελευκιδών - και έτσι η αστρολογία άνθισε και διαδόθηκε σύντομα μεταξύ των Ελλήνων.

Κατά την διάρκεια των ελληνιστικών χρόνων, η αστρολογία εκδημοκρατίστηκε και έγινε πιο προσιτή στον κόσμο. Όσοι ασχολούνταν με την αστρολογία δεν ήταν πλέον απαραιτήτως ιερείς, αλλά μελετητές και φιλόσοφοι, που κατέστρωναν ωροσκόπια όχι μόνο για βασιλιάδες, αλλά για οποιονδήποτε ενδιαφερόταν σχετικά.

- Στην αρχαία Ελλάδα ο τελευταίος μεγάλος αστρονόμος ήταν ο Ίππαρχος (190 - 120 π.Χ.), που αναφέρεται συχνά ως ο "πατέρας της αστρονομίας". Ο Ίππαρχος ανακάλυψε την μετάπτωση των ισημεριών, το αποτέλεσμα της οποίας είναι ο διαχωρισμός ανάμεσα στον αστρικό ζωδιακό κύκλο, που βασίζεται στους αστερισμούς και τον τροπικό ζωδιακό κύκλο, που συνδέεται με τις εποχές. Επίσης, είναι γνωστός ως ο εφευρέτης των γεωγραφικών συντεταγμένων (γεωγραφικό μήκος και γεωγραφικό πλάτος), χωρίς τις οποίες δεν μπορεί να υπολογιστεί κανένας σύγχρονος αστρολογικός χάρτης.

- Ο Δωρόθεος της Σιδώναςέζησε το πρώτο μισό του 1ου αιώνα, πιθανότατα πριν από το 65 μ.Χ. Ήταν σύγχρονος του Μανίλιου ο οποίος συνέγραψε το περίφημο λυρικό ποίημα Astronomica. Το έργο του Δωρόθεου, , παρουσιάζει ιδιαίτερο ιστορικό ενδιαφέρον διότι είναι γραμμένο σε δακτυλικούς εξάμετρους στίχους, όπως και τα έπη του Ομήρου. Στις μέρες μας αποτελεί την θεμελιώδη πηγή γνώσης για τους σύγχρονους μελετητές, οι οποίοι επιθυμούν να γνωρίσουν την προέλευση των "κανόνων" που χρησιμοποιούνται σήμερα στην παραδοσιακή αστρολογία παγκοσμίως.

Με το έργο του ο Δωρόθεος αναδεικνύεται στον κυριότερο "φορέα" της αρχαίας ελληνικής αστρολογικής παράδοσης, η οποία, στους αιώνες που ακολούθησαν, είτε αλλοιώθηκε είτε αγνοήθηκε.

- Ένας μεγάλος τελευταίος στωικός φιλόσοφος, ο Ποσειδώνιος (γεννήθηκε το 135 μ.Χ.), έκανε την σύνθεση μεταξύ ελληνικής και μεσοποτάμιας αστρολογίας, βάσει της οποίας έλαβαν χώρα τα αστρολογικά επιτεύγματα της επόμενης εκατονταετηρίδας. Η σύνθεση αυτή ενέπνευσε επίσης ένα φιλοσοφικό κίνημα που είναι γνωστό ως "νέο-πυθαγορειανισμός", τα μέλη του οποίου ενθαρρύνονταν να διαδίδουν την αστρολογία. Την εποχή του Ποσειδωνίου, αρχίζει πλέον να δίνεται εμφανώς μεγαλύτερο βάρος στην αστρολογία παρά στην αστρονομία - σίγουρα πολύ περισσότερο από ό,τι την εποχή της ασσυριακής και περσικής κυριαρχίας.

- Παρ' όλα αυτά, η πλήρης ανάπτυξη της αστρολογίας, με τη μορφή που είναι γνωστή σήμερα, φαίνεται ότι έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, γύρω στο 150 μ.Χ., με τον Κλαύδιο Πτολεμαίο, ο οποίος έγραψε τα έργα του στην ελληνική γλώσσα, όπως άλλωστε και όλοι οι διανοούμενοι της εποχής του. Ήταν ο δημιουργός της Μαθηματικής Συντάξεωςκαι της Τετραβίβλου.

Κάθε εβδομάδα, θα ταξιδεύουμε μαζί, στον χρόνο από την αρχαιότητα και την Ελληνιστική περίοδο, μέχρι και τη σύγχρονη εποχή των κορυφαίων αστρολόγων. Όσα θα ήθελες να γνωρίζεις για την Ωριαία και την Ελληνιστική αστρολογία είναι μόνο εδώ, στη Νέα ενότητα του Astrology.gr - AstroThesaurus!

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
ελληνιστική και ωριαία αστρολογία

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
δεσποινα γιαννακοπουλου

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
ωριαια αστρολογια

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
δωροθεοσ τησ σιδωνασ

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
μεγασ αλεξανδροσ

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
ελληνιστική περίοδος

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
κλαυδιοσ πτολεμαιοσ

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Γιαννακοπούλου Δέσποινα

# data[].attributes.attachment_link.title
Η γέννηση της αστρολογίας ξεκίνησε από τους αρχαίους Έλληνες και υπάρχουν αποδείξεις!

# data[].attributes.attachment_link.description
Ήξερες ότι πρώτοι οι Έλληνες σκεπτικιστές είχαν επινοήσει έναν θεμελιώδη ένα μαθηματικό μοντέλο αποτελούμενο από 12 ίσα ζώδια των 30 μοιρών το καθένα, το οποίο στηρίχθηκε στους υπάρχοντες αστερισμούς; Το πιο πιθανό είναι ότι η αστρολογία εξασκούνταν στην Ελλάδα από την εποχή των Ορφικών, εικασία που γίνεται εμφανής, κατά την ανάγνωση των Ορφικών ύμνων, κάτι που έρχεται σε αντίθεση με την επικρατούσα άποψη ότι, δηλαδή, οι Έλληνες διδάχτηκαν την αστρολογία από τους λαούς της Μεσοποταμίας!

# data[].attributes.headline
ΘΕΜΑΤΙΚΟΙ ΑΞΟΝΕΣ

# data[].attributes.subject
ΘΕΜΑΤΙΚΟΙ ΑΞΟΝΕΣ

# data[].attributes.body
Φωτορύπανση: ένα σύγχρονο περιβαλλοντικό πρόβλημα.
Διαστημικά "σκουπίδια" : μια νέα απειλή.

# data[].attributes.headline
ΘΕΜΑΤΙΚΟΙ ΑΞΟΝΕΣ

# data[].attributes.subject
ΘΕΜΑΤΙΚΟΙ ΑΞΟΝΕΣ

# data[].attributes.body
Ουράνια μυθολογία: ονοματολογία αστερισμών.
Διαστημικά ταξίδια και λογοτεχνία.
Διαστημικά ταξίδια και κινηματογράφος.

# data[].attributes.headline
ΘΕΜΑΤΙΚΟΙ ΑΞΟΝΕΣ

# data[].attributes.subject
ΘΕΜΑΤΙΚΟΙ ΑΞΟΝΕΣ

# data[].attributes.body
Η αστρονομία και οι ρίζες της.
Πλανήτες-άστρα και αστερισμοί
Το ηλιακό μας σύστημα.
Αστρονομικά δεδομένα πλανητών.
Ο μηχανισμός των Αντικυθήρων.

# data[].attributes.headline
ΟΙ ΚΟΙΝΕΣ ΡΙΖΕΣ ΤΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ-ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΑΣ

# data[].attributes.subject
ΟΙ ΚΟΙΝΕΣ ΡΙΖΕΣ ΤΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ-ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΑΣ

# data[].attributes.body
Η πρώτη φάση ανάπτυξης της Αστρονομίας (προϊστορικοί καθώς και αρχές των ιστορικών χρόνων) συνδέεται με την εξυπηρέτηση καθαρά πρακτικών αναγκών, όπως ήταν η ύπαρξη ημερολογίου, ο προσανατολισμός στην ξηρά και στη θάλασσα κ.ά. Μέσα στο ίδιο πλαίσιο όμως θα πρέπει να τοποθετηθεί και μία άλλη όψη της Αστρονομίας της αρχαιότητας: η πίστη, από άγνοια και φόβο, του τότε ανθρώπου, ότι τα άστρα και ιδιαίτερα ο Ήλιος, η Σελήνη και οι πλανήτες, επηρεάζουν άμεσα τα γεγονότα πάνω στη Γη, όπως είναι οι πόλεμοι, οι επιδημίες, οι πλημμύρες, οι πείνες, ακόμα και το πεπρωμένο κάθε ανθρώπου. Έτσι αναπτύχθηκε η Αστρολογία και μαζί της οι αστρονομικές παρατηρήσεις, οι οποίες με την πάροδο των αιώνων και των χιλιετιών οδήγησαν σε μετρήσεις σημαντικής ακρίβειας, αλλά και σε μια πολύ προχωρημένη γνώση διαφόρων αστρονομικών φαινομένων, χωρίς όμως να έχει γίνει καμιά σχεδόν προσπάθεια θεωρητικής ερμηνείας.

# data[].attributes.attachment_caption
Η Αστρονομία Θέσεως των ουρανίων αντικειμένων 

# data[].attributes.headline
H ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΑΣ: Από την Αρχαιότητα έως την Αναγέννηση.

# data[].attributes.subject
H ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΑΣ: Από την Αρχαιότητα έως την Αναγέννηση.

# data[].attributes.body
Η 1η περίοδος είναι η αυγή της Αστρονομίας. Ξεκινάει με τους ύμνους του Ορφέα (16ος αιώνας π.Χ.)  και φτάνει στα έπη του Ομήρου (9ος αιώνας π.Χ.) και του Ησιόδου (8ος αιώνας π.Χ.). Είναι μια εποχή όπου γίνονται παρατηρήσεις του ουρανού χωρίς κανένα θεωρητικό μοντέλο για τον Κόσμο. Σε αυτή την περίοδο αναφέρεται πως ο Χείρων έφτιαξε τον αστερισμό του Τοξότη για να οδηγήσει τους Αργοναύτες στην εκστρατεία τους. Στα Ορφικά κείμενα περιέχονται εκτός από κοσμογονικές αντιλήψεις και ονόματα αστερισμών, αειφανείς αστέρες, η ζωδιακή ζώνη και οι πλανήτες. Τέλος και ο Όμηρος μέσα στα έπη του δίνει σημαντικές πληροφορίες για τις αστρονομικές γνώσεις της εποχής. Ο ίδιος θεωρούσε τη Γη επίπεδη, ενώ γνώριζε ότι ο Αυγερινός είναι ο ίδιος με τον Έσπερο. Επίσης, αναφέρει τις Πλειάδες, τις Υάδες, τον Ωρίωνα, τη Μεγάλη Άρκτο, τον Αρκτούρο, τον Βοώτη και το λαμπρό Σείριο. Στην Οδύσσεια περιγράφει την κίνηση του Ήλιου στον ουρανό σαν καμπύλη και την παρομοιάζει με την σπείρα της έλικας.

Η 2η περίοδος είναι η προσωκρατική. Αρχίζει από τον 7ο αιώνα με κύριους εκπροσώπους του Ίωνες και φτάνει έως τους πυθαγόρειους φιλοσόφους του 5ου αιώνα π.Χ. Σπουδαίος αστρονόμος της εποχής αυτής ήταν ο Αναξίμανδρος (610 π.Χ. – 546 π.Χ.) και ο Φιλόλαος.

Η 3η περίοδος είναι της κλασσικής Ελλάδος. Διαρκεί από τον 5ο αιώνα έως τον 4ο αιώνα π.Χ., με κύριους εκπροσώπους τον Πλάτωνα, τον Αριστοτέλη, τον Εύδοξο και άλλους αστρονόμους.

Η 4η περίοδος είναι η ελληνιστική ή αλεξανδρινή. Άρχισε από τον 4ο αιώνα π.Χ. έως τον 4ο αιώνα μ.Χ. αυτή , με κύριους εκπροσώπους τον Αρίσταρχο, τον Ερατοσθένη, τον Ίππαρχο, τον Ηρακλείδη τον Ποντικό, τον Πτολεμαίο και άλλους.

https://theancientwebgreece.wordpress.com/2017/11/26/%CE%B7-%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B1%CF%83%CF%84%CF%81%CE%BF%CE%BD%CE%BF%CE%BC%CE%AF%CE%B1%CF%82-%CE%B1-%CE%BC%CE%AD%CF%81%CE%BF%CF%82-%CE%B1%CF%81%CF%87/

# data[].attributes.headline
Γενέθλιος Αστρολογικός Χάρτης

# data[].attributes.subject
Γενέθλιος Αστρολογικός Χάρτης

# data[].attributes.body
Ο γενέθλιος χάρτης, ή αλλιώς γενέθλιο ωροσκόπιο , είναι ένα αστρολογικό γράφημα που η δημιουργία του στηρίζεται στην ακριβή ώρα, ημερομηνία και τοποθεσία της γέννησης ενός ατόμου. Το γράφημα αυτό δίνει μια αποκαλυπτική, αναλυτική ματιά για τον χαρακτήρα καθώς προσφέρει ερμηνείες, εξηγήσεις και συμπεράσματα που βασίζονται στην μελέτη της ακριβής θέσης των πλανητικών σωμάτων και των αστρικών οίκων την στιγμή της γέννησης, στην ακριβή ώρα, ενός ατόμου. Τα τρία βασικά στοιχεία ενός γενέθλιου χάρτη είναι ο ζωδιακός κύκλος, οι πλανήτες και οι οίκοι. Ο ζωδιακός κύκλος, είναι ουσιαστικά τα δώδεκα ζώδια. Οι πλανήτες αναφέρονται στον ήλιο, τη σελήνη και τα άλλα πλανητικά σώματα στο ηλιακό σύστημα. Οι οίκοι υποδεικνύουν σε ποιους τομείς της ζωή μπορεί να εκφραστεί μια ενέργεια ή πόσο καλά θα τα πάει κάποιος στον τομέα της ανθρώπινης εμπειρίας. Έτσι μπορούμε να πούμε συνοπτικά ότι: οι πλανήτες δείχνουν τι συμβαίνει, τα ζώδια δείχνουν πώς συμβαίνει (τρόπος εκδήλωσης ενέργειας) και οι οίκοι δείχνουν πού συμβαίνει (δηλαδή σε ποιον τομέα της ζωής ενός ατόμου).

# data[].attributes.headline
Η δημιουργία της ελληνικής αστρονομικής μυθολογίας.

# data[].attributes.subject
Η δημιουργία της ελληνικής αστρονομικής μυθολογίας.

# data[].attributes.body
Τα ουράνια σώματα, σε συνδυασμό με την τρομακτική   εμφάνιση άλλων γήινων φαινομένων, όπως ο κεραυνός   και η αστραπή γέμισαν αρχικά τις καρδιές των ανθρώπων δέος και φόβο. Αποτέλεσμα ήταν η συγκλονισμένη ανθρώπινη σκέψη να θεοποιήσει και να λατρέψει  αρκετά από αυτά, στην προσπάθειά της να εξευμενίσει και να τα   κάνει φιλικά προς αυτήν. Με  αυτόν τον τρόπο ήθελε να κάνει αρωγούς στη ζωή της τόσο τους θεούς, όσο και  τους ημίθεους, αλλά και τους ήρωες που καταστερίστηκαν στον έναστρο ουρανό. Πράγματι, όλα τα ευδιάκριτα συμπλέγματα των άστρων ονομάστηκαν αστερισμοί και η   πλούσια φαντασία των αρχαίων Ελλήνων τα συνέδεσε με   την ύπαρξη θεών, ημίθεων και ηρώων.

Κατ’ αυτό τον τρόπο γεννήθηκε η υπέροχη ελληνική αστρονομική μυθολογία, αυτό το θαυμαστό παραμύθι των  άστρων, που θα το δούμε να ξετυλίγεται από τους έξι
αειφανείς αστερισμούς του Βόρειου ουρανού. Δηλαδή,  Μικρή και Μεγάλη Άρκτος, Δράκοντας, Κασσιόπη, Κηφέας, Καμηλοπάρδαλις. Οι   αστερισμοί   αυτοί  φαίνονται πάντα οποιαδήποτε νύχτα του έτους και οποιαδήποτε εποχή. Όλοι αυτοί οι αστερισμοί περιστρέφονται κατά τη διάρκεια του έτους και της νύχτας γύρω από τον Πολικό Αστέρα , το άστρο του Βορρά, που μας δείχνει τον βόρειο πόλο του ουρανού και τώρα είναι το λαμπρότερο αστέρι της Μικρής Άρκτου.

# data[].attributes.attachment_caption
 Η Μαθηματική Αστρονομία,

# data[].attributes.headline
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΑΣ: Από την Αναγέννηση έως τον 19ο αιώνα.

# data[].attributes.subject
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΑΣ: Από την Αναγέννηση έως τον 19ο αιώνα.

# data[].attributes.body
Ο Ήλιος στην... θέση της Γης – Η επανάσταση του Κοπέρνικου

Ήδη από τον 15ο αιώνα υπήρχαν επιστήμονες που αμφισβητούσαν το γεωκεντρικό σύστημα. Ο Κοπέρνικος ωστόσο ήταν αυτός που έκανε το μεγάλο βήμα, καταρρίπτοντας την ιδέα του Πτολεμαίου, δημιουργώντας ένα νέο σύστημα και διορθώνοντας ένα από τα «μακροβιότερα» λάθη στην ιστορία της επιστήμης. Ο Πολωνός επιστήμονας, το 1543 δημοσίευσε το βιβλίο του «De Revolutionibus Orbium Coelestium» στο οποίο πρότεινε ένα ηλιοκεντρικό σύστημα. Την θέση της Γης πήρε ο Ήλιος, με τους πλανήτες να κινούνται γύρω του την ώρα που αυτός παραμένει σταθερός. Το φεγγάρι είναι το μόνο ουράνιο σώμα με τροχιά γύρω από τη Γη, ενώ ο πλανήτης μας περιστρέφεται γύρω από έναν άξονα. Όσο κινείται η Γη γύρω από τον Ήλιο, τα αστέρια που βρίσκονται πάνω από τον νοητό άξονα περιστροφής της Γης αλλάζουν.

https://theancientwebgreece.wordpress.com/2017/11/26/%ce%b7-%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%bf%cf%81%ce%af%ce%b1-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b1%cf%83%cf%84%cf%81%ce%bf%ce%bd%ce%bf%ce%bc%ce%af%ce%b1%cf%82-%ce%b2-%ce%bc%ce%ad%cf%81%ce%bf%cf%82-%ce%b1%cf%83%cf%84/

# data[].attributes.attachment_caption
Η δημιουργία του κλάδου της Αστροφυσικής

# data[].attributes.headline
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΑΣ: Ο 20ος αιώνας των μεγάλων θεωριών.

# data[].attributes.subject
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΑΣ: Ο 20ος αιώνας των μεγάλων θεωριών.

# data[].attributes.body
Αρχίζει σιγά-σιγά η είσοδος της Φυσικής και των φυσικών μεθόδων στην Αστρονομία για να γεννηθεί, στην αρχή ως κλάδος της, η Αστροφυσική. Με την πάροδο όμως του χρόνου, η Αστροφυσική θα κυριαρχήσει εντελώς, έτσι ώστε σήμερα, κάτω από επιφανειακές διαφορές, να ταυτίζεται με την έννοια της Αστρονομίας. Ωστόσο, ο όρος χρησιμοποιείται ιδιαίτερα όταν η έρευνα αναφέρεται στη φυσική σύσταση και στις φυσικές ιδιότητες των ουρανίων σωμάτων.
https://theancientwebgreece.wordpress.com/2017/11/26/%ce%b7-%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%bf%cf%81%ce%af%ce%b1-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b1%cf%83%cf%84%cf%81%ce%bf%ce%bd%ce%bf%ce%bc%ce%af%ce%b1%cf%82-%ce%b3-%ce%bc%ce%ad%cf%81%ce%bf%cf%82-%ce%bf-20%ce%bf/

Η δημιουργία του κλάδου της Αστροφυσικής

# data[].attributes.headline
ΤΟ ΗΛΙΑΚΟ ΜΑΣ ΣΥΣΤΗΜΑ-ΟΙ 8 ΠΛΑΝΗΤΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΤΡΟΧΙΕΣ ΤΟΥΣ.

# data[].attributes.subject
ΤΟ ΗΛΙΑΚΟ ΜΑΣ ΣΥΣΤΗΜΑ-ΟΙ 8 ΠΛΑΝΗΤΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΤΡΟΧΙΕΣ ΤΟΥΣ.

# data[].attributes.attachment_link.title
ΤΟ ΗΛΙΑΚΟ ΜΑΣ ΣΥΣΤΗΜΑ - ΟΙ ΟΚΤΩ ΠΛΑΝΗΤΕΣ - ΟΙ ΤΡΟΧΙΕΣ ΤΩΝ ΠΛΑΝΗΤΩΝ (HD)

# data[].attributes.headline
Ίππαρχος: ο συντάκτης του πρώτου καταλόγου των άστρων και των αστερισμών. Η αποτύπωση της ελληνικής μυθολογίας στον ουρανό.

# data[].attributes.subject
Ίππαρχος: ο συντάκτης του πρώτου καταλόγου των άστρων και των αστερισμών. Η αποτύπωση της ελληνικής μυθολογίας στον ουρανό.

# data[].attributes.body
Η Αστρονομία, συστηματοποιήθηκε  ως  η επιστήμη  των άστρων από τους αρχαίους Έλληνες φιλοσόφους  και  οι  απαρχές της βρίσκονται  στους προσωκρατικούς Ίωνες φιλοσόφους τον 6ο π.Χ. αιώνα. Θαλής ο Μιλήσιος και Πυθαγόρας.
Αστρονομία, λοιπόν, από  τις  ελληνικές λέξεις:  άστρο  +   νέμω  (κατανέμω),  είναι  η επιστήμη,  που ως κύριο   αντικείμενό  της  έχει τον προσδιορισμό  των  θέσεων, των διαστάσεων και των κινήσεων των ουρανίων σωμάτων.  Δηλαδή τους νόμους  που διέπουν την κίνηση των άστρων. Σκοπός της είναι επίσης και η συλλογή πληροφοριών για πρακτικούς σκοπούς της ζωής μας, όπως για τον προσανατολισμό μας τη μέρα και τη νύχτα, για τη ναυσιπλοΐα, για τη γεωργία και για τον υπολογισμό του χρόνου και των εποχών. Αυτό επιτεύχθηκε από τον Ίππαρχο, τον 2ο π.Χ. αιώνα, ο οποίος, με αφορμή την ανάλαμψη ενός υπερκαινοφανούς, το 134 π.Χ., μας έδωσε τον πρώτο κατάλογο των άστρων και των αστερισμών αποτυπώνοντας την αθάνατη ελληνική   μυθολογία στον  ουρανό. Έκτοτε ήταν ένα απλό   παιχνίδισμα μνήμης ο προσανατολισμός στην ξηρά και ιδιαίτερα στη θάλασσα για τους αρχάριους θαλασσοπόρους.

# data[].attributes.headline
Οι αστερισμοί της Μικρής και της Μεγάλης Άρκτου.

# data[].attributes.subject
Οι αστερισμοί της Μικρής και της Μεγάλης Άρκτου.

# data[].attributes.body
Η πλούσια σε φαντασία ελληνική Μυθολογία συνδέει τη   Μεγάλη Άρκτο με την ερωτική δραστηριότητα του Δία, που αγάπησε την πανέμορφη νύμφη Καλλιστώ, τη μονάκριβη κόρη του βασιλιά Λυκάονα, γιου του Πελασγού και της Μελίβοιας (ή της Κυλλήνης), με τους πενήντα γιους. Η Καλλιστώ, μεγάλη ιέρεια και ακόλουθος της Αρτέμιδος (της Πότνιας θηρών) ενώθηκε με τον Δία και από την παράνομη ερωτική της σχέση γέννησε τον ήρωα Αρκάδα, γενάρχη   των Αρκάδων. Η σχέση αυτή προκάλεσε, όπως ήταν επόμενο, τη ζήλια και την οργή της θεάς Ήρας. Γι’ αυτό τον
λόγο, για να εκδικηθεί, μεταμόρφωσε την πεντάμορφη Καλλιστώ σε αρκούδα, το πιο άσχημο ζώο του  ζωικού  βασιλείου. Η Καλλιστώ/άρκτος, περιπλανιόταν για χρόνια
μέσα στα τότε πυκνά δάση της Αρκαδίας, διατηρώντας όμως την ανθρώπινη σκέψη και τη νόηση, ώσπου κάποτε συνάντησε, παλικάρι πια, τον γιο της τον Αρκάδα, που
κυνηγούσε άγρια ζώα στο δάσος. Η Καλλιστώ επηρεασμένη από τη μητρική της αγάπη, ξεχνώντας ότι ήταν αρκούδα, έτρεξε να τον αγκαλιάσει. Ο Αρκάδας, όπως  ήταν   επόμενο, δεν αναγνώρισε τη μητέρα του. Βλέποντας μια αρκούδα να του επιτίθεται, σήκωσε το δόρυ του να τη σκοτώσει. Όμως, ο Δίας προκειμένου να προλάβει τη   μητροκτονία, μεταμόρφωσε και τον Αρκάδα σε άρκτο. Μόνο τότε το μικρό αρκουδάκι αναγνώρισε τη μάνα του και έτρεξε χαρούμενο να συναντηθεί μαζί της. Ο παντοδύναμος Ζευς, για να τους γλιτώσει εντελώς από την οργή της Ήρας, έστειλε και τους δύο στον ουρανό και  τους έκανε αστερισμούς, για να χαίρονται εκεί αιώνια τις νύχτες ο ένας  κοντά στον άλλο.

# data[].attributes.headline
Ο αστερισμός του Ωρίωνα

# data[].attributes.subject
Ο αστερισμός του Ωρίωνα

# data[].attributes.body
Ο Ωρίων ο κυνηγός αποτελεί αδιαμφισβήτητα τον γοητευτικότερο αστερισμό του χειμερινού ουρανού. Ακολουθείται από τον Σείριο, τον λαμπερότερο αστέρα στον αστερισμό του Μεγάλου Κυνός. Σύμφωνα με τη μυθολογία, ο Ωρίων συνδέεται με την Μερόπη, κόρη του βασιλιά της Χίου Οινοπίωνα. Ο κυνηγός την ερωτεύεται και την απάγει. Ο πατέρας της οργανώνει γιορτή, μεθά τον Ωρίωνα και για να τον εκδικηθεί τον τυφλώνει. Στη συνέχεια τον πετά στην θάλασσα κι εκείνος καταλήγει στη Λήμνο, στο εργαστήρι του θεού Ηφαίστου, ακολουθώντας τον ήχο των σφυριών του θεού. Τελικά ο Ωρίων ξαναβρίσκει το φως του, μετά την συμβουλή του Ηφαίστου να συναντήσει την Ηώ, αντικρίζοντας το πρώτο φως της  ανατολής

# data[].attributes.body
Ο αστερισμός του Βοώτη εντοπίστηκε για πρώτη φορά από τον Πτολεμαίο, τον 2ο αιώνα. Ο εντοπισμός του είναι εύκολος: αν ακολουθήσει κανείς την προέκταση της λαβής της κατσαρόλας της Μεγάλης Άρκτου, φτάνει στον πορτοκαλί αστέρα Αρκτούρο, τον τέταρτο λαμπρότερο του ουρανού. Ο Βοώτης έχει ρομβοειδές σχήμα και μοιάζει με χαρταετό. Παραδοσιακά, ο Βοώτης λέγεται πως είναι ο βοσκός που κρατά δύο σκυλιά με λουριά στο ένα του χέρι, και στο άλλο ένα ρόπαλο.

# data[].attributes.body
Ο Καρκίνος, το ουράνιο καβούρι, στα δυτικά του συνορεύει με τον αστερισμό των Διδύμων, ενώ ανατολικά του με τον Λέοντα και νότια με την Ύδρα. Παρ’ όλο που είναι αμυδρός αστερισμός, ο Καρκίνος διαθέτει πολλά αστρικά σμήνη. Στην ελληνική μυθολογία, ο Καρκίνος αντιπροσωπεύει το καβούρι που επιτέθηκε στον Ηρακλή κατά τη μονομαχία του με τη Λερναία Ύδρα. Ο Καρκίνος στον ουράνιο θόλο φαίνεται να έχει το σχήμα ανάποδου «Υ».

# data[].attributes.body
Ο Λέων είναι ένας από τους γνωστότερους ζωδιακούς αστερισμούς. Έλαβε το όνομά του από το ατρόμητο λιοντάρι της Νεμέας, της ελληνικής μυθολογίας. Οι αστέρες που τον απαρτίζουν σχηματίζουν ένα λιοντάρι στον ουρανό. Ο Βασιλίσκος, ένας μπλε-λευκός αστέρας πρώτου μεγέθους σηματοδοτεί τα μπροστινά πόδια του λιονταριού. Ο Λέων βρίσκεται μεταξύ των αστερισμών του Καρκίνου στα δυτικά, και της Παρθένου στα ανατολικά, καθιστώντας εύκολο τον εντοπισμό του στον νυχτερινό ουρανό της Άνοιξης.

# data[].attributes.headline
Η Κόμη της Βερενίκης 

# data[].attributes.subject
Η Κόμη της Βερενίκης 

# data[].attributes.body
Η Κόμη της Βερενίκης έλαβε το όνομά της προς τιμής της Βασίλισσας Βερενίκης Β’ της Αιγύπτου. Ο αστερισμός αυτός συνορεύει με τον αστερισμό του Βοώτη στα ανατολικά και με τον Λέοντα στα δυτικά. Σε σκοτεινή τοποθεσία και με γυμνό οφθαλμό, ο αστερισμός αυτός φαίνεται σαν θολή φωτεινή περιοχή στον ουρανό. Δύο από τα αστέρια του αστερισμού διαθέτουν σε τροχιά γύρω τους εξωηλιακούς πλανήτες.

# data[].attributes.attachment_link.title
Coma_Berenices_160x160 Η κώμη της Βερενίκης

# data[].attributes.headline
Αστρολογία και πλανήτες

# data[].attributes.subject
Αστρολογία και πλανήτες

# data[].attributes.attachment_link.title
ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ: ΟΙ ΠΛΑΝΗΤΕΣ

# data[].attributes.headline
ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ ΕΡΜΗ 

# data[].attributes.subject
ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ ΕΡΜΗ 

# data[].attributes.body
Ο Ερμής είναι ο μικρότερος από τους πλανήτες του Ηλιακού Συστήματος. Η τροχιά του γύρω από τον ήλιο διαρκεί 87.97 ημέρες, η μικρότερη από όλους τους πλανήτες του Ηλιακού Συστήματος
Όπως η Αφροδίτη, η περιφορά του Ερμή γύρω από τον Ήλιο γίνεται εντός της τροχιάς της Γης ως κατώτερος πλανήτης, και η φαινομενική του απόσταση από τον Ήλιο φαίνεται από την Γη να μην ξεπερνά ποτέ τις 28°. Η εγγύτητα του πλανήτη στον Ήλιο σημαίνει πως γίνεται ορατός μετά την δύση κοντά στον δυτικό ορίζοντα ή στον ανατολικό ορίζοντα πριν την ανατολή, συνήθως στο λυκόφως. Καθώς ο πλανήτης περιφέρεται στην σχετική εσωτερική τροχιά της Γης, παρουσιάζει μία σειρά από φάσεις, παρόμοιες με την Αφροδίτη και την Σελήνη, οι οποίες επαναλαμβάνονται σε μία συνοδική περίοδο περίπου 116 ημερών.
Ο Ερμής περιστρέφεται γύρω από τον άξονά του με έναν τρόπο που είναι μοναδικός στο Ηλιακό Σύστημα. Είναι παλιρροϊκά κλειδωμένος με τον Ήλιο σε έναν συντονισμό περιστροφής-τροχιάς 3:2, το οποίο σημαίνει ότι σχετικά με τους απλανείς αστέρες περιστρέφεται γύρω από τον άξονά του ακριβώς τρεις φορές για κάθε δύο περιφορές γύρω από τον Ήλιο. Αν κάποιος ήταν στον Ηλιο και έβλεπε τον Ερμή, θα τον έβλεπε να περιστρέφεται γύρω από τον άξονά του κάθε δύο χρόνια του Ερμή, ενώ αν ήταν κάποιος επάνω στον Ερμή θα έβλεπε το φως της ημέρες κάθε δύο χρόνια του Ερμή

# data[].attributes.headline
ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΦΡΟΔΙΤΗ 

# data[].attributes.subject
ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΦΡΟΔΙΤΗ 

# data[].attributes.body
Η Αφροδίτη είναι ένας πλανήτης που ονομάζεται ως η «δίδυμη αδελφή» της Γης, επειδή έχει περίπου το ίδιο μέγεθος, μάζα, και απόσταση από τον Ηλιο. Όμως από όλες τις απόψεις είναι εντελώς διαφορετική από την Γη. Οι αστρονόμοι λένε πως η Αφροδίτη είναι μία καυτή κόλαση, με ρήγματα και αρχαία ηφαίστεια, και μία πυκνή ατμόσφαιρα που αποτελείται από δηλητηριώδη αέρια. Με μία θερμοκρασία επιφανείας στους 464° C, με ατμόσφαιρα αποτελούμενη από τοξικά αέρια, με πίεση εκατό φορές μεγαλύτερη από της Γης, πλανήτης είναι ένα μέρος που απέχει παρασάγγας από το να ονομαστεί ειδυλλιακό μέρος, καθιστώντας την Αφροδίτη μη κατοικήσιμη.

# data[].attributes.headline
ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΑ 

# data[].attributes.subject
ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΑ 

# data[].attributes.body
Ο Δίας είναι ο μεγαλύτερος πλανήτης του ηλιακού μας συστήματος. Έχει περισσότερο όγκο από ό,τι όλοι οι πλανήτες μαζί, και άνετα θα χωρούσε 1.330 φορές την Γη μας. Το πιο γνώριμο χαρακτηριστικό του είναι η Μεγάλη Ερυθρή Κηλίδα, η οποία είναι ένας κυκλώνας με μέγεθος σχεδόν το διπλάσιο της Γης και που διαρκεί εδώ και τριακόσια χρόνια.

# data[].attributes.headline
ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ 

# data[].attributes.subject
ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ 

# data[].attributes.body
Ο Ουρανός είναι ο έβδομος πλανήτης σε απόσταση από τον Ήλιο. Είναι ο τρίτος μεγαλύτερος σε μέγεθος πλανήτης και ανήκει και αυτός στην κατηγορία των Γιγάντων Αερίων. Ανακαλύφθηκε το 1781 από τον Βρετανό αστρονόμο Ουίλιαμ Χέρσελ (William Herschel). Η ατμόσφαιρά του απαρτίζεται από πυκνά νέφη υδρογόνου, ηλίου και μεθανίου. Η θερμοκρασία του είναι στους -190 βαθμούς Κελσίου, έχει και αυτός δακτυλίους και διαθέτει είκοσι επτά δορυφόρους μικρών διαστάσεων. Η περίοδος περιφοράς του είναι 84 έτη περίπου, ενώ η περίοδος περιστροφής του (ανάδρομη) 18 ώρες περίπου. Η μάζα του είναι 14,50 φορές μεγαλύτερη από εκείνη της Γης. Το χαρακτηριστικό που ξεχωρίζει τον Ουρανό από όλους τους άλλους πλανήτες του ηλιακού συστήματος είναι ότι ο άξονας περιστροφής γύρω από τον εαυτό του βρίσκεται σχεδόν πάνω στην εκλειπτική, το επίπεδο δηλαδή πάνω το οποίο βρίσκεται η τροχιά του γύρω από τον Ήλιο (οι πόλοι του είναι στον ισημερινό του). Έτσι, καθώς ο Ουρανός περιστρέφεται γύρω από τον ήλιο και τον εαυτό του, μοιάζει σαν να «κυλά» πάνω στην τροχιά του. Η ημέρα και η νύκτα του διαρκούν περίπου 42 έτη.

# data[].attributes.body
Ο Ποσειδώνας είναι ο όγδοος πλανήτης του ηλιακού συστήματος και ο πιο μακρυνός. Η ανακάλυψή του οφείλεται κυρίως σε μαθηματικές υποθέσεις παρά σε εμπειρικές παρατηρήσεις. Εντοπίστηκε στις 23 Σεπτεμβρίου 1846, από τον Γερμανό αστρονόμο Γιόχαν Γκόντφριντ Γκάλε (Johann Gottfried Galle, 1812-1910), που με τις δικές του παρατηρήσεις επιβεβαίωσε τις υποθέσεις των μαθηματικών Ουρμπέν Λεβεριέ (Urbain Leverrier, 1811-1877) και Τζον Κάουτς Άνταμς (John Couch Adams) για έναν πλανήτη πέρα από τον Ουρανό. Απέχει από τον Ήλιο περίπου 4,5 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα και η περίοδος περιφοράς του γύρω από αυτόν διαρκεί περίπου 164,79 έτη. Η περίοδος περιστροφής του πλανήτη γύρω από τον άξονά του είναι 16,08 ώρες. Η επιφανειακή θερμοκρασία του Ποσειδώνα αγγίζει τους -228° Κελσίου. Ο καιρός στον Ποσειδώνα είναι εξαιρετικά βίαιος, με σφοδρές καταιγίδες και ανέμους που πνέουν με ταχύτητες που σχεδόν αγγίζουν στο φράγμα του ήχου. Χαρακτηριστικό φαινόμενο είναι η Μεγάλη Σκοτεινή Κηλίδα στο Νότιο Ημισφαίριό του. Έχει πέντε δακτυλίους και 13 γνωστούς δορυφόρους, με μεγαλύτερο τον Τρίτωνα. Είναι ο τέταρτος μεγαλύτερος πλανήτης σε διάμετρο, ο τρίτος μεγαλύτερος σε όγκο, και είναι ο πιο πυκνός από τους πλανήτες γίγαντες του ηλιακού μας συστήματος. Ο Ποσειδώνας έχει δέκα επτά φορές μεγαλύτερη μάζα από την Γη, και ελαφρά μεγαλύτερη από τον Ουρανό. Ο Ποσειδώνας είναι πυκνότερος από τον Ουρανό αλλά μικρότερος σε μέγεθος διότι η μεγαλύτερη μάζα του πλανήτη προκαλεί μεγαλύτερη βαρυτική πίεση στην ατμόσφαιρά του. Ο Ποσειδώνας δεν είναι ορατός στο γυμνό μάτι.

Κάποιες από τις πρώτες καταγεγραμμένες παρατηρήσεις που έγιναν από με την χρήση τηλεσκοπίου υπάρχουν στα σχέδια του Γαλιλαίου που σχεδίασε στις 29 Δεκεμβρίου 1612 και στις 27 Ιανουαρίου 1613, περιέχουν γραφικές παραστάσεις σημείων που σήμερα γνωρίζουμε ως την θέση του Ποσειδώνα. Και στις δύο περιπτώσεις, ο Γαλιλαίος λανθασμένα νόμισε τον Ποσειδώνα ως απλανή αστέρα που βρισκόταν σε σύνοδο με τον Δία, και για αυτό δεν του πιστώθηκε η ανακάλυψη του πλανήτη. Η πρώτη παρατήρηση που έκανε τον Δεκέμβριο του 1612, ο Ποσειδώνας φαινόταν σχεδόν στάσιμος και αυτό επειδή εκείνη την ημέρα γινόταν ανάδρομος. Επειδή ο Ποσειδώνας μόλις ξεκινούσε την ετήσια ανάδρομη πορεία του, η κίνηση του ήταν πολύ μικρή ώστε να γίνει αντιληπτή από το μικρό τηλεσκόπιο που χρησιμοποιούσε ο Γαλιλαίος.

Διακόσια χρόνια αργότερα, ο Ποσειδώνας εξακολουθούσε να είναι άγνωστος. Περί τα μέσα του 19ου αιώνος, δύο επιστήμονες, ένας Γάλλος κι ένας Άγγλος, εργαζόμενοι ξεχωριστά, εντόπισαν θεωρητικά την θέση του πλανήτη, αλλά λόγω του γεγονότος ότι δεν μπορούσαν να έχουν πρόσβαση σε μεγαλύτερο τηλεσκόπιο δεν μπορούσαν να αποδείξουν την θεωρία τους. Αν μπορούσαν, θα τον είχαν βρει ακριβώς στο σημείο που τον είχαν υπολογίσει (Υδροχόος). Δυστυχώς όμως δεν την είχαν αυτήν την δυνατότητα. Εν τέλει, το 1846, ένας από εκείνους ζήτησαν από αστρονόμους στην Γερμανία να αναλάβουν εκείνοι την έρευνα για αυτόν τον νέο πλανήτη. Ένας νεαρός βοηθός που εργαζόταν στο Αστεροσκοπείο του Βερολίνου, ονόματι Johann Galle, μέσα σε μία ώρα τον είχε ανακαλύψει.

# data[].attributes.headline
ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΦΩΤΟΡΥΠΑΝΣΗ

# data[].attributes.subject
ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΦΩΤΟΡΥΠΑΝΣΗ

# data[].attributes.body
Με τον όρο φωτορύπανση περιγράφουμε τις συνέπειες του υπερβολικού φωτισμού των πόλεων. Στην αστρονομική πλευρά του θέματος, η συνέπεια είναι γνωστή σε όλους μας, ο νυχτερινός ουρανός είναι φωτεινός και λίγα ή και καθόλου ουράνια αντικείμενα είναι ορατά. Κατά συνέπεια δεν χάνουν μόνο οι ερασιτέχνες αστρονόμοι την ευκαιρία να παρατηρούν τα ουράνια αντικείμενα με τα τηλεσκόπια αλλά και όλος ο κόσμος χάνει την ευκαιρία να θαυμάζει τον όμορφο νυχτερινό ουρανό δια γυμνού οφθαλμού.

# data[].attributes.headline
ΤΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΦΩΤΟΡΥΠΑΝΣΗΣ

# data[].attributes.subject
ΤΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΦΩΤΟΡΥΠΑΝΣΗΣ

# data[].attributes.body
Τα άφθονα φώτα των πόλεων ανακλώνται και διαχέονται στην ατμόσφαιρα με αποτέλεσμα το γνωστό σε όλους φωτισμένο ουρανό των αστικών περιοχών. Λανθασμένα όμως θα μπορούσε κανείς να παρατηρήσει ότι η φωτορύπανση είναι άρρηκτα δεμένη με την ανάπτυξη που συνεπάγονται οι μεγάλες πόλεις. Κι όμως, μπορούμε να έχουμε και μεγάλες πόλεις και να μειώσουμε τη φωτορύπανση. Κι αυτό γιατί η φωτορύπανση προκαλείται κατά μεγάλο μέρος από φως που πάει χαμένο. Μελέτη που έγινε στην Αμερική έδειξε ότι μεγάλο μέρος του εξωτερικού φωτισμού πάει χαμένο διότι είτε από κακή κατασκευή είτε από κακή τοποθέτηση το 30% του φωτός στοχεύει προς τον ουρανό. Αυτό αποτελεί και την κύρια αιτία της φωτορύπανσης καθώς η ποσότητα αυτή του φωτός όχι μόνο δεν χρησιμεύει, αλλά φωτίζει και τον νυχτερινό ουρανό στερώντας τη μαγεία του από τους ανθρώπους.

# data[].attributes.headline
 ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΦΩΤΟΡΥΠΑΝΣΗΣ ΣΤΗΝ ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΑ

# data[].attributes.subject
 ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΦΩΤΟΡΥΠΑΝΣΗΣ ΣΤΗΝ ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΑ

# data[].attributes.body
Ο πλέον έκδηλος τρόπος με τον οποίο γίνεται αισθητό το πρόβλημα της φωτορύπανσης είναι η σχεδόν πλήρης εξαφάνιση των ουράνιων αντικειμένων από τον νυχτερινό ουρανό των πόλεων. Στις χειρότερες περιπτώσεις, όπως στην Αθήνα, στο νυχτερινό ουρανό δε φαίνονται παρά μόνο μερικά από τα λαμπρά αστέρια του ουρανού. Οι σχηματισμοί των αστερισμών έχουν εξαφανιστεί, εκτός ίσως από έναν-δυο όπως η Μεγάλη Άρκτος και ο Ωρίων. Φυσικά, δε γίνεται λόγος για τον Γαλαξία μας, η θέαση του οποίου είναι πια μακρινή ανάμνηση για όλες τις μεγάλες ελληνικές πόλεις. Ανησυχητικό είναι το ότι το πρόβλημα γρήγορα αφορά όλο και περισσότερο την επαρχία και τις μικρότερες πόλεις. Οι επιπτώσεις του γεγονότος αυτού για την αστρονομία είναι πολλές. Για τους ερασιτέχνες αστρονόμους, η φωτορύπανση στις πόλεις καθιστά ιδιαίτερα δύσκολη την παρατήρηση οποιουδήποτε αντικειμένου δεν ανήκει στο ηλιακό σύστημα. Η παρατήρηση των ουράνιων αντικειμένου βαθέως ουρανού είναι εν πολλοίς κάτι που γίνεται μόνο μερικές φορές το χρόνο σε εξορμήσεις στην ύπαιθρο. Για τους επαγγελματίες αστρονόμους, η φωτορύπανση δυσκολεύει την παρατήρηση στο ορατό φάσμα και με τις αυξανόμενες διαστάσεις του φαινομένου απειλεί και τα παρατηρητήρια της υπαίθρου. Για κάθε έναν πολίτη, όμως, η φωτορύπανση τον αποκόπτει από τη θέα του νυχτερινού ουρανού. Η επαφή του ανθρώπου με το νυχτερινό ουρανό, τα ερωτήματα που γεννούσε η κίνηση των ουρανίων σωμάτων αλλά και η ομορφιά της θέας του Γαλαξία, των αστερισμών, των μετεώρων και όλων των ουράνιων φαινομένων αποτέλεσαν για χιλιετίες κινητήριο μοχλό και έμπνευση για τις επιστήμες, τις τέχνες, τη φιλοσοφία. Ο σύγχρονος άνθρωπος των πόλεων συχνά μεγαλώνει σε ένα τεχνητό περιβάλλον αποκομμένο από τη φύση και συγκεκριμένα στην περίπτωσή μας από το νυχτερινό ουρανό.

# data[].attributes.headline
ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΣΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

# data[].attributes.subject
ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΣΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

# data[].attributes.body
Ο υπερβολικός τεχνητός φωτισμός μπορεί να επηρεάσει τα οικοσυστήματα με διάφορους τρόπους. Ενδεικτικά αναφέρουμε τους εξής:

Δυσκολία προσανατολισμού των ζώων. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα των χελωνών careta όπου τα νεογέννητα προσανατολίζονται προς τη θάλασσα με οδηγό την ανάκλαση φωτός στη θάλασσα. Το ίδιο ισχύει και για πουλιά που παραπλανώνται  από φωτεινά και ψηλά κτίρια.

Επιπτώσεις σε συμπεριφορά και φυσιολογία νυχτόβιων ζώων αλλά και επίδραση σε φυτά που ανθίζουν τη νύχτα.

Επίδραση στο ζωοπλαγκτόν με έμμεσες επιδράσεις σε οικοσυστήματα λιμνών αλλά και στους υδάτινους πόρους

Εμμέσως, η φωτορύπανση επηρεάζει το περιβάλλον από την ενεργειακή σπατάλη που την προκαλεί. Η σπατάλη ηλεκτρικής ενέργειας συνεπάγεται άμεσα αυξημένη παραγωγή καυσαερίων και αερίων που συντελούν στο φαινόμενο του θερμοκηπίου. Η σπατάλη ενέργειας για φωτισμό είναι και αυτή ένα κομμάτι της σύγχρονης υπερκατανάλωσης ενέργειας που οδηγεί στην εξάντληση των ενεργειακών πόρων της Γης αλλά και στο φαινόμενο του θερμοκηπίου.

# data[].attributes.headline
ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

# data[].attributes.subject
ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

# data[].attributes.body
Η φωτορύπανση πηγάζει επί της ουσίας από σπατάλη ενέργειας. Τα πραγματικά αίτια του προβλήματος είναι ο υπερβολικός αλλά και ο λανθασμένος φωτισμός. Κατά συνέπεια, μεγάλα ποσά ενέργειας ξοδεύονται είτε για φωτισμό που πάει χαμένος, για παράδειγμα στοχεύοντας τον ουρανό, είτε για το φωτισμό χώρων όπου δεν είναι απαραίτητος. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα μεγάλη σπατάλη ηλεκτρικής ενέργειας με το αντίστοιχο οικονομικό κόστος. Πολύ συνηθισμένη είναι η σπατάλη ενέργειας από το ίδιο το κράτος και τους δημόσιους φορείς για το φωτισμό των δημόσιων χώρων και κτιρίων. Η επιβάρυνση αυτή αφενός ζημιώνει όλους τους πολίτες οικονομικώς, αφετέρου αποτελεί σπατάλη πολύτιμων ενεργειακών πόρων.

# data[].attributes.headline
ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΣΤΗ ΖΩΗ ΣΤΙΣ ΠΟΛΕΙΣ

# data[].attributes.subject
ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΣΤΗ ΖΩΗ ΣΤΙΣ ΠΟΛΕΙΣ

# data[].attributes.body
Οι κυριότεροι τρόποι με τους οποίους η φωτορύπανση επιδρά στη ζωή του ανθρώπου είναι οι εξής:

Θάμβωση και οπτική όχληση

Πρόκληση ατυχημάτων

Επίδραση στην ψυχολογία και την υγεία Το ανθρώπινο σώμα έχει ανάγκη από χρόνο παραμονής στο σκοτάδι για να συντελεστούν διάφορες λειτουργίες του, ωστόσο το σύγχρονο "διαρκώς φωτεινό" αστικό περιβάλλον μειώνει αυτή τη δυνατότητα.

# data[].attributes.headline
ΜΕΤΡΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ ΦΩΤΟΡΥΠΑΝΣΗΣ

# data[].attributes.subject
ΜΕΤΡΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ ΦΩΤΟΡΥΠΑΝΣΗΣ

# data[].attributes.body
Σωστός Φωτισμός
Ο σωστός και αποδοτικός φωτισμός είναι το κλειδί για την αντιμετώπιση της φωτορύπανσης. Προκειμένου να φτάσουμε σε ένα αποδοτικό σύστημα φωτισμού για έναν χώρο, είναι αναγκαίο να γίνουν προσεκτικά τα παρακάτω δύο βήματα:

Προσδιορισμός των αναγκών φωτισμού
Αρχικά πρέπει να γίνει η καταγραφή των πραγματικών αναγκών σε φωτισμό. Αυτό περιλαμβάνει τον προσδιορισμό των χώρων που πρέπει να φωτίζονται, τον προσδιορισμό του πότε είναι αναγκαίος ο φωτισμός καθώς και τον προσδιορισμό της έντασης του φωτισμού που απαιτείται.

Επιλογή των χώρων που έχουν ανάγκη να φωτίζονται

Επιλογή του χρόνου κατά τον οποίο πρέπει να υπάρχει ο φωτισμός

Επιλογή της έντασης του αναγκαίου φωτισμού

Επιλογή κατάλληλου ηλεκτρολογικού υλικού
Η επιλογή σωστών υλικών είναι καθοριστική. Τα φωτιστικά σώματα πρέπει να είναι τέτοια ώστε να κατευθύνουν το φως προς τον χώρο που πρέπει να φωτίζεται και όχι να έχουν απώλειες προς τον ουρανό.
Νομοθεσία
Δυστυχώς σε εθνικό επίπεδο δεν υπάρχει ειδική νομοθεσία που να στοχεύει ειδικά τη φωτορύπανση. Εθνικές διατάξεις σχετικά με το φωτισμό υπάρχουν αλλά αφενός δεν είναι επαρκείς ούτε λεπτομερειακές, αφετέρου στοχεύουν μόνο σε κάποια οικονομία ενέργειας. Ούτε σε ευρωπαϊκό επίπεδο υπάρχει κάποια νομοθεσία ειδικά για τη φωτορύπανση. Μερικές προσπάθειες σε μεμονωμένες χώρες έχουν αποδώσει καρπούς με πρώτο παράδειγμα την Τσεχία, τη Σλοβενία και την Ιταλία (τοπικός νόμος της Λομβαρδίας).
Καταγραφή της Φωτορύπανσης
Είναι χρήσιμη αφενός για την προσπάθεια αποτύπωσης και καταγραφής του προβλήματος, αφετέρου για βοήθεια στους παρατηρητές του ουρανού ώστε να γνωρίζουν πόση επίπτωση έχει στην παρατήρηση του ουρανού σε κάθε μέρος. Ένας τρόπος αποτύπωσης του προβλήματος είναι μέσω δορυφορικών εικόνων κατά τη διάρκεια της νύχτας και επεξεργασία τους με ειδικά μοντέλα ώστε να αναδειχτούν οι τεχνητές πηγές φωτισμού. Κάτι που μπορεί να κάνει ο καθένας και που αποτελεί έναν εύκολο και περιγραφικό τρόπο καταγραφής της φωτορύπανσης είναι η εύρεση των αμυδρότερων αστέρων που είναι ορατοί σε κάθε τόπο. Αυτό είναι γνωστό ως οριακό μέγεθος (limiting magnitude) και ισούται με το φαινόμενο μέγεθος του αμυδρότερου ορατού αστέρα διά γυμνού οφθαλμού.

# data[].attributes.headline
ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΔΙΑΣΤΗΜΙΚΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ

# data[].attributes.subject
ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΔΙΑΣΤΗΜΙΚΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ

# data[].attributes.body
Τα διαστημικά συντρίμμια (επίσης γνωστά ως διαστημικά σκουπίδια, διαστημική ρύπανση,[1] διαστημικά απόβλητα, διαστημικά απορρίμματα ή σκουπίδια διαστήματος ) είναι ανενεργά τεχνητά αντικείμενα στο διάστημα - κυρίως σε τροχιά της Γης - τα οποία δεν έχουν πλέον κάποια χρήσιμη λειτουργία. Αυτά περιλαμβάνουν εγκαταλελειμμένα διαστημόπλοια - μη λειτουργικά διαστημικά σκάφη και στάδια εγκαταλελειμμένων οχημάτων εκτόξευσης - συντρίμμια που σχετίζονται με αποστολές και ιδιαίτερα πολλά σε τροχιά της Γης, συντρίμμια κατακερματισμού από τη διάλυση εγκαταλελειμμένων πυραυλικών σωμάτων και διαστημικών σκαφών. Εκτός από τα εγκαταλελειμμένα ανθρώπινα αντικείμενα που παραμένουν σε τροχιά, άλλα παραδείγματα διαστημικών συντριμμιών περιλαμβάνουν θραύσματα από την αποσύνθεσή τους, τη διάβρωση και τις συγκρούσεις, ή ακόμα και νιφάδες βαφής, στερεοποιημένα υγρά που εκδιώχθηκαν από διαστημικά σκάφη και άκαυστα σωματίδια από κινητήρες πυραύλων. Τα διαστημικά συντρίμμια αποτελούν κίνδυνο για τα διαστημικά σκάφη.

# data[].attributes.attachment_link.title
ΔΙΑΣΤΗΜΙΚΆ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ

# data[].attributes.headline
ΚΙΝΔΥΝΟΙ ΔΙΑΣΤΗΜΙΚΩΝ ΣΚΟΥΠΙΔΙΩΝ

# data[].attributes.subject
ΚΙΝΔΥΝΟΙ ΔΙΑΣΤΗΜΙΚΩΝ ΣΚΟΥΠΙΔΙΩΝ

# data[].attributes.body
Τα "διαστημικά σκουπίδια", κυρίως απενεργοποιημένοι ή και κατεστραμμένοι δορυφόροι σε τροχιά γύρω από τη Γη, αποτελούν σημαντικό πρόβλημα για την εξερεύνηση του διαστήματος και γι' αυτό απαιτούν διαρκή χαρτογράφηση για να μην απειλούν τους ενεργούς δορυφόρων και τις διαστημικές πτήσεις. Το 1957 ο Σπούτνικ, ήταν το πρώτο ανθρώπινο αντικείμενο στο διάστημα.  Από τότε περισσότεροι από 6.000 δορυφόροι έχουν εκτοξευτεί και οι περισσότεροι από αυτούς παραμένουν μέχρι σήμερα σε τροχιά παρόλο που δεν είναι σε λειτουργία. Είναι πολλοί και, το χειρότερο, συχνά καταστρέφονται από εκρήξεις ή συγκρούσεις τους με άλλα αντικείμενα, δημιουργώντας ακόμα περισσότερα διαστημικά απόβλητα, τα οποία με τη σειρά τους δημιουργούν περισσότερες συγκρούσεις απειλώντας άμεσα τις διαστημικές πτήσεις.

Μοναδικός τρόπος αντιμετώπισής τους σήμερα είναι η λεπτομερής χαρτογράφησή τους, ώστε να μπορούν τα ενεργά διαστημόπλοια να τους αποφεύγουν. Αυτό όμως κοστίζει…

# data[].attributes.headline
ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΒΙΝΤΕΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΑΣΤΗΜΙΚΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ

# data[].attributes.subject
ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΒΙΝΤΕΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΑΣΤΗΜΙΚΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ

# data[].attributes.body
https://www.youtube.com/watch?v=GiB9cSnFhKU

# data[].attributes.headline
ΤΑ ΔΙΑΣΤΗΜΙΚΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΚΑΙ Η ΑΠΟΚΟΜΙΔΗ ΤΟΥΣ

# data[].attributes.subject
ΤΑ ΔΙΑΣΤΗΜΙΚΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΚΑΙ Η ΑΠΟΚΟΜΙΔΗ ΤΟΥΣ

# data[].attributes.body
https://www.youtube.com/watch?v=z2Rp6PewqHk

# data[].attributes.attachment_link.title
Τα διαστημικά σκουπίδια και η αποκομιδή τους | 12/05/2021 | ΕΡΤ

# data[].attributes.headline
Μια ενδιαφέρουσα παρουσίαση του πλανητικού μας συστήματος.

# data[].attributes.subject
Μια ενδιαφέρουσα παρουσίαση του πλανητικού μας συστήματος.

# data[].attributes.body
https://www.astro.auth.gr/~mplionis/Lecture2.pdf

# data[].attributes.headline
Ελληνική μυθολογία και αστερισμοί: ευχάριστο κινουμένων σχεδίων βίντεο κινουμένων σχεδίων

# data[].attributes.subject
Ελληνική μυθολογία και αστερισμοί: ευχάριστο κινουμένων σχεδίων βίντεο κινουμένων σχεδίων

# data[].attributes.body
https://www.youtube.com/watch?v=BpvC3T8-__Q

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Εναλλακτικός Κύκλος

# data[].attributes.attachment_link.title
Ελληνικη Μυθολογια - Αρχαιοι Αστερισμοι

# data[].attributes.headline
Νυχτερινός Ουρανός και αστρονομία: σύντομο βίντεο που απαντά στις κυριότερες απορίες μας.

# data[].attributes.subject
Νυχτερινός Ουρανός και αστρονομία: σύντομο βίντεο που απαντά στις κυριότερες απορίες μας.

# data[].attributes.body
https://www.youtube.com/watch?v=TmKwHSlCZxI

# data[].attributes.attachment_link.title
4. Νυχτερινός Ουρανός και Αστρονομία

# data[].attributes.headline
Λουκιανός: Μια αληθινή ιστορία. 2ος αι.μ.Χ.

# data[].attributes.subject
Λουκιανός: Μια αληθινή ιστορία. 2ος αι.μ.Χ.

# data[].attributes.body
Ο Λουκιανός ο Σαμοσατεύς (120-180 μ.Χ. περίπου) γεννήθηκε στα Σαμόσατα, μια πόλη δίπλα στον ποταμό Ευφράτη, στο σημερινό Κουρδιστάν, στην εξελληνισμένη τότε Συριακή επαρχία με το όνομα Κομμαγηνή (τα Σαμόσατα λέγονται σήμερα Σαμσάτ και ανήκουν στην Τουρκία). Στην αρχή τον βρίσκουμε μέσα στο εργαστήρι του θείου του, που ήταν γλύπτης. Στο μικρό Λουκιανό όμως δεν άρεσε καθόλου η γλυπτική, ούτε και ήθελε να δουλεύει μαζί με το θείο του. Αντί γι' αυτό προτίμησε να μάθει τα ελληνικά και να σπουδάσει τη ρητορική τέχνη, στην οποία έγινε πράγματι πολύ καλός. Αυτό του έδωσε τη δυνατότητα να κάνει πολλά ταξίδια και να γνωρίσει πολλές χώρες. Από την Αντιόχεια της Συρίας, όπου εργάστηκε για πρώτη φορά ως ρήτορας, και τη Μικρασία, πέρασε στην Ελλάδα και ταξίδεψε πολλές φορές στην Ιταλία και τη μακρινή Γαλατία. Γύρω στα σαράντα εγκαταστάθηκε οριστικά στην Αθήνα, βιοποριζόμενος από τη σοφιστική, και ασχολήθηκε παράλληλα με τον σατιρικό διάλογο και την επικούρεια φιλοσοφία. Ο Λουκιανός έγραψε πολλά έργα. Σε μια εποχή που οι διανοοούμενοι φρόντιζαν να "ελληνοφέρνουν", τόνιζε πάντα τη Συριακή καταγωγή του, δίνοντας το παράδειγμα ενός Έλληνα μετέχοντος της Ελληνικής Παιδείας και όχι κατ' όνομα. Θεωρείται, μεταξύ άλλων, ο πατέρας της επιστημονικής φαντασίας, με έργα για διαστημικά ταξίδια και αστροναύτες, ανάμεσα στα οποία περιλαμβάνονται τα "Αληθής ιστορία" και "Ικαρομένιππος".

https://www.mixanitouxronou.gr/star-wars-loykianos-alithis-istoria/

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Από το 1977, όταν προβλήθηκε στους κινηματογράφους η πρώτη ταινία "Πόλεμος των Άστρων" η σειρά, αποτελεί το βασικό έργο επιστημονικής φαντασίας, με θέμα τον πόλεμο και την κυριαρχία στο διάστημα.

Σε πολλές από τις ταινίες αυτές πρωταγωνιστής είναι ο Luke Skywalker ενώ ο πρώτος σκηνοθέτης των ταινιών ήταν ο George Lukas.

Όμως, όσο κι αν ακούγεται απίθανο, ο πρώτος συγγραφέας που ασχολήθηκε με το θέμα ήταν ο Λουκιανός που έζησε τον 2 ο αιώνα μ. Χ.

δηλαδή, περίπου 1.800 χρόνια πριν από τον "Πόλεμο των Άστρων"και η αναφορά έγινε στο έργο του "Αληθής ιστορία", ή "Αληθή διηγήματα".

Οι περισσότεροι σύγχρονοι μελετητές αποδέχονται ότι η "Αληθής ιστορία" είναι το πρώτο δείγμα επιστημονικής φαντασίας που έχει σωθεί και αναφέρει παραμέτρους που αργότερα αναφέρθηκαν σταθερά σε αυτού του είδους τη λογοτεχνία, όπως είναι η απαγωγή γήινων από εξωγήινους, "επαφές τρίτου τύπου", εξερεύνηση και αποίκιση πλανητών, διαγαλαξιακοί πόλεμοι. Ο Λουκιανός αναφέρει ακόμη, ότι οι εξωγήινοι είναι διαφορετικοί σε σχέση με τους ανθρώπους, έχουν περίεργα οχήματα που κάνουν διαστημικές πτήσεις, τεχνητή ατμόσφαιρα, διαφορετικούς φυσικούς νόμους στο Διάστημα, κ.ά.

Ο Λουκιανός όμως δεν ισχυρίστηκε ότι εμπνεύστηκε το έργο μετά από επαφή με εξωγήινους. Σκοπός του ήταν να κάνει μία παρωδία των ταξιδιωτικών μυθιστορημάτων που ήταν δημοφιλή με τους κατοίκους της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Ο τίτλος "Αληθής ιστορία" είναι ειρωνικός αφού ο Λουκιανός στην αρχή επισημαίνει ότι λέει ψέματα και όλες οι περιπέτειες είναι φανταστικές, αλλά σε πολλά σημεία του κειμένου ισχυρίζεται ότι λέει αλήθειες!

Στην αρχή του έργου του, ο Λουκιανός κάνει την εκπληκτική αναφορά ότι πέρα από τον Ατλαντικό υπάρχουν εδάφη που κατοικούνται από ανθρώπους. Για το λόγο αυτό πήρε ένα πλοίο με 30 κωπηλάτες προκειμένου να τους επισκεφθεί. Αυτή η καταγραφή είναι περίπου 1.300 χρόνια, πριν από τον Χριστόφορο Κολόμβο και ο Λουκιανός ειρωνευόταν τους σύγχρονούς του που ισχυρίζονταν ότι υπήρχε μία τέτοια ήπειρος πέρα από τον Ατλαντικό ωκεανό.

Στη μέση του ωκεανού το πλοίο του Λουκιανού έφθασε σ' ένα νησί όπου τα ποτάμια έρρεαν με κρασί και τα δέντρα είχαν σχήματα γυναικών. Αφού απέπλευσε από εκεί με δυτική κατεύθυνση, ένας τυφώνας μέσα στον ωκεανό σήκωσε το πλοίο τόσο ψηλά που το πέταξε στο διάστημα όπου έπλευσε μέχρι το φεγγάρι (η "πρώτη προσσελήνωση"). Όταν έφθασαν εκεί, ο Λουκιανός και το πλήρωμά του συνελήφθησαν αιχμάλωτοι από εξωγήινους με αλλόκοτες μορφές. Αυτοί τους πήγαν σ' ένα κτίριο όπου υπήρχε ένας μακρύς διάδρομος.

Στο βάθος του διαδρόμου πρόσεξαν ένα γήινο που καθόταν πάνω σ' ένα θρόνο. Ο Λουκιανός και οι σύντροφοί του φοβήθηκαν ότι ήταν ο αρχηγός των εξωγήινων που θα διέταζε την εκτέλεσή τους. Έτσι τον πλησίασαν με τρόμο ενώ οι εξωγήινοι τους έσπρωχναν προς το μέρος του. Τότε αυτός σηκώθηκε όρθιος και φώναξε με χαρά στα ελληνικά, "Είστε Έλληνες;"

Όπως τους είπε, ήταν και ο ίδιος Έλληνας και τον έλεγαν Ενδυμίων. Ένα βράδυ όταν κοιμόταν οι εξωγήινοι τον απήγαγαν και τον μετέφεραν στο φεγγάρι όπου και τον έκαναν βασιλιά. Μία πρώτη ενέργεια του Ενδυμίωνα ως βασιλιά της Σελήνης ήταν να δημιουργήσει αποικία στον Αυγερινό αλλά ο βασιλιάς του Ήλιου, Φαέθων, αντέδρασε και του κήρυξε τον πόλεμο. Σε αυτόν τον πρώτο καταγεγραμμένο "Πόλεμο των Άστρων" για τον αποικισμό ενός πλανήτη, οι κάτοικοι της Σελήνης γνώρισαν ήττες.

Όμως τώρα με τη βοήθεια του Λουκιανού και των 30 Ελλήνων ναυτών που είχε μαζί του, ο Ενδυμίων ήλπιζε ότι θα κέρδιζε την τελική νίκη. Ο Λουκιανός περιγράφει τα πολλά και διαφορετικά στρατεύματα που πολεμούσαν στο Διάστημα, είτε με τον Ενδυμίωνα είτε με τον Φαέθοντα. Πρόκειται για αλλόκοτους εξωγήινους, κάποιοι που είναι τέρατα της φύσης και άλλοι τεχνητές κατασκευές.

Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Λουκιανός περιγράφει αυτά τα τέρατα ως γίγαντες, κάτι που θα γίνει κοινός τόπος στα σύγχρονα έργα επιστημονικής φαντασίας για δυνάμεις που πολεμούν στο διάστημα. Η περιγραφή του δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από σενάριο ταινίας του "Πολέμου των Άστρων". Ο ίδιος ο Λουκιανός συμμετείχε στην τρομερή διαγαλαξιακή σύγκρουση, αλλά σαν τον Luke Skywalker συλλαμβάνεται αιχμάλωτος όταν παγιδεύεται στον ιστό τεράστιων αραχνών που πολεμούσαν για τον Φαέθοντα.

Αντίθετα με τον Αυτοκράτορα στον "Πόλεμο των Άστρων", ο βασιλιάς του Ήλιου δεν ήταν και τόσο κακός και μεταχειρίστηκε με σεβασμό τον Λουκιανό όταν μεταφέρθηκε στον Ήλιο ως αιχμάλωτος πολέμου. Ο πόλεμος ήταν ιδιαίτερα αιματηρός και σύμφωνα με τον Λουκιανό το ροδαλό χρώμα στον ουρανό κάθε αυγή είναι το αίμα των σκοτωμένων εξωγήινων. Οι πολεμιστές του Ηλίου πήραν τελικά τη νίκη αφού περικύκλωσαν τη σελήνη με μία τεχνητή ατμόσφαιρα που εμπόδιζε το ηλιακό φως να φθάσει μέχρι εκεί και οι κάτοικοί της άρχιζαν να πεθαίνουν από το κρύο.

Έτσι, ο Ενδυμίων υπέγραψε συνθήκη ειρήνης με τον Φαέθοντα, βάσει της οποίας όλοι οι αιχμάλωτοι θα απελευθερώνονταν και η αποικία στον Αυγερινό θα γινόταν από κοινού. Ο Λουκιανός επέστρεψε στο φεγγάρι όπου τον υποδέχτηκε συγκινημένος ο Ενδυμίων. Αυτό έδωσε την ευκαιρία στον συγγραφέα να περιγράψει τη ζωή στο φεγγάρι και να καταδείξει πόσο διαφορετική ήταν σε σχέση με εκείνη στη Γη. Στο σημείο αυτό η φαντασία του Λουκιανού οργιάζει αφού καταγράφει δεκάδες λεπτομέρειες, η μία πιο απίστευτη από την άλλη. Για παράδειγμα, το φαγητό των Σεληνίων ήταν ο καπνός από βατράχια που έψηναν στα κάρβουνα και τον οποίο ρουφούσαν από τη μύτη, ή έτρωγαν μέλι που έβγαινε από τα ρουθούνια τους!

Οι πλούσιοι εξωγήινοι φορούσαν ρούχα από γυαλί και οι φτωχοί από μέταλλο. Τα μέλη τους ήταν τεχνητά, των πλουσίων από ελεφαντόδοντο και των πτωχών από ξύλο. Έβγαζαν τα μάτια τους όταν δεν ήθελαν να βλέπουν και τα έβαζαν και πάλι στη θέση τους όταν ήθελαν να τα χρησιμοποιήσουν και πάλι. Πολλοί όταν έχαναν τα μάτια τους, δανείζονταν απ' άλλους και οι πλούσιοι είχαν αποθηκευμένα αρκετά ζευγάρια μάτια. Το πρότυπο ομορφιάς στη Σελήνη ήταν οι φαλακροί και άτριχοι.

Στόχος του Λουκιανού ήταν βέβαια να διασκεδάσει τους αναγνώστες του, αλλά με τον τρόπο αυτό εισήγαγε τη διαφορετικότητα των εξωγήινων σε σχέση με τους ανθρώπους, κοινός τόπος όλων των έργων επιστημονικής φαντασίας τους τελευταίους δύο αιώνες. Όμως, στο φεγγάρι ο Λουκιανός συνάντησε και κάποια στοιχεία που φαίνονται οικεία στο σύγχρονο αναγνώστη. Οι κάτοικοί της είχαν την τεχνολογία να μπορούν να παρακολουθούν και να ακούνε τα πάντα στη Γη. Για το πρώτο χρησιμοποιούσαν ένα τεράστιο φακό που το γυρνούσαν προς οποιοδήποτε σημείο της και παρακολουθούσαν όποιον ήθελαν! (η αναφορά αυτή είναι 1.500 χρόνια πριν από την εφεύρεση του τηλεσκοπίου και 1.800 πριν από τον πρώτο δορυφόρο).

Μάλιστα, όπως ισχυρίζεται ο Λουκιανός, και ο ίδιος χρησιμοποίησε αυτό το φακό για να δει τι έκανε η οικογένειά του στη Γη. Κάτω από το φακό υπήρχε ένα πηγάδι που όποιος έμπαινε μέσα μπορούσε να ακούσει τι έλεγαν οι κάτοικοι της Γης. Αφού ο Ενδυμίων ευχαρίστησε τον Λουκιανό και το πλήρωμά του για τη βοήθειά τους στον πόλεμο με το βασιλιά του Ηλίου, τους άφησε να φύγουν από το φεγγάρι και έτσι με το πλοίο τους ξεκίνησαν την πτώση τους προς τη Γη όπου όμως οι περιπέτειές τους συνεχίστηκαν.

του ιστορικού Κωνσταντίνου Λαγού

Για να λαμβάνετε στο email σας μια επιλογή από τα καλύτερα άρθρα της Μηχανής του Χρόνου

# data[].attributes.attachment_link.title
Η συγκλονιστική περιγραφή του Λουκιανού για το ταξίδι του στο φεγγάρι το 2ο αιώνα μ.Χ. Οι ομοιότητες με τον "Star Wars", είναι ουκ ολίγες - ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

# data[].attributes.attachment_link.description
Από το 1977, όταν προβλήθηκε στους κινηματογράφους η πρώτη ταινία "Πόλεμος των Άστρων" η σειρά, αποτελεί το βασικό έργο επιστημονικής φαντασίας, με θέμα τον πόλεμο και την κυριαρχία στο διάστημα. Σε πολλές από τις ταινίες αυτές πρωταγωνιστής είναι ο Luke Skywalker ενώ ο πρώτος σκηνοθέτης των ταινιών ήταν ο George Lukas.

# data[].attributes.headline
Η πρώτη ταινία επιστημονικής φαντασίας: Ταξίδι στη Σελήνη (The first trip to the moon) του σκηνοθέτη Ζ. Μελιέ 1902!

# data[].attributes.subject
Η πρώτη ταινία επιστημονικής φαντασίας: Ταξίδι στη Σελήνη (The first trip to the moon) του σκηνοθέτη Ζ. Μελιέ 1902!

# data[].attributes.body
Η πρώτη ταινία επιστημονικής φαντασίας και μία από τις πρώτες ταινίες που δημιουργήθηκαν ποτέ. Είναι του Ζορζ Μελιέ και χρονολογείται από το 1902. Αναφέρεται σε μια ομάδα αστρονόμων που ταξιδεύει με έναν πύραυλο στην Σελήνη, για να δει τους σεληνάνθρωπους από κοντά...

https://www.youtube.com/watch?v=u2WXZwiuRus

# data[].attributes.attachment_link.title
The first trip to the Moon - Ταξίδι στην Σελήνη

# data[].attributes.headline
Αστρολογία και στατιστική: Μichel Gauquelin

# data[].attributes.subject
Αστρολογία και στατιστική: Μichel Gauquelin

# data[].attributes.body
Ο Michel Gauquelin ήταν Γάλλος ψυχολόγος και στατιστικολόγος, πρωτοπόρος της επιστημονικής έρευνας της αστρολογίας.

•Από το 1949 άρχισε με τη σύζυγό του να συγκεντρώνουν ημερομηνίες γεννήσεως χιλιάδων ανθρώπων από όλη την Ευρώπη, μελετώντας τη θέση των πλανητών κατά τη γέννησή τους σε σχέση με την επιλογή του επαγγέλματος και τα στοιχεία της προσωπικότητάς τους. H πρώτη έρευνα πραγματοποιήθηκε σε ένα δείγμα 30.000 ανθρώπων με σκοπό να δείξει αν υπάρχει συνάφεια μεταξύ κάποιων ψυχολογικών χαρακτηριστικών των ανθρώπων και της τοποθέτησης κάποιων πλανητών στο γενέθλιο χάρτη.

https://www.youtube.com/watch?v=Vvxn8T2Lahs

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
0:00 / 2:28:43•Watch full video

# data[].attributes.attachment_link.title
The Gauquelin Research and the Mars Effect in Astrology

# data[].attributes.headline
Τα αποτελέσματα των ερευνών του ζεύγους Gauquelin: Mars effect (το φαινόμενο του Άρη)

# data[].attributes.subject
Τα αποτελέσματα των ερευνών του ζεύγους Gauquelin: Mars effect (το φαινόμενο του Άρη)

# data[].attributes.body
Το ζεύγος Gauquelin έθεσε τα θεμέλια μιας νέας αστρολογίας, εμπλουτίζοντας την εξέλιξή της.

•Το πολυσυζητημένο «Mars effect» απασχόλησε τους επιστήμονες για πάνω από 40 χρόνια.

•Επρόκειτο για τη συχνότερη από το μέσο όρο εμφανιζόμενη γωνιακή θέση του πλανήτη Άρη στα ωροσκόπια κορυφαίων αθλητών, είτε κοντά στον ωροσκόπο, είτε κοντά στο μεσουράνημα κατά τη στιγμή της γέννησης.

# data[].attributes.headline
 Τα αποτελέσματα των μετρήσεών μας.

# data[].attributes.subject
 Τα αποτελέσματα των μετρήσεών μας.

# data[].attributes.body
Με το πείραμα του Ερατοσθένη που πραγματοποιήσαμε στην αυλή του σχολείου μας, την 21η Μαρτίου 2022, την ημέρα της εαρινής Ισημερίας, υπολογίσαμε το γεωγραφικό πλάτος της θέσης μας και μέσω αυτού την περίμετρο της γης. Οι μετρήσεις του πειράματος μάς έδωσαν τις παρακάτω τιμές:

Γεωγραφικό πλάτος φ=38 μοίρες

Περίμετρος της γης = 41864 km

Ακτίνα της γης = 6662 km.

Ευχαριστούμε θερμά την καθηγήτρια των Φυσικών Επιστημών κα Άννα Κωτούλα για την πολύτιμη συμβολή της στη διεξαγωγή του πειράματος.

# data[].attributes.attachment_link.title
Σχέδιο χωρίς τίτλο (8)

# data[].attributes.headline
Οι φωτογραφίες μας!

# data[].attributes.subject
Οι φωτογραφίες μας!

# data[].attributes.attachment_link.title
Σχέδιο χωρίς τίτλο (6)

# data[].attributes.attachment_link.title
Σχέδιο χωρίς τίτλο (4)

# data[].attributes.attachment_link.title
Σχέδιο χωρίς τίτλο (3)

# data[].attributes.attachment_link.title
Σχέδιο χωρίς τίτλο (7)

# data[].attributes.attachment_link.title
Σχέδιο χωρίς τίτλο (2)

# data[].attributes.headline
Οι εικονικές μας περιηγήσεις στο σύμπαν!

# data[].attributes.subject
Οι εικονικές μας περιηγήσεις στο σύμπαν!

# data[].attributes.body
https://worldwidetelescope.org/webclient/

http://stellarium.org/

# data[].attributes.attachment_link.description
AAS Worldwide Telescope is a tool for showcasing astronomical data and knowledge.

# data[].attributes.headline
Το ψηφιακό μας μουσείο!

# data[].attributes.subject
Το ψηφιακό μας μουσείο!

# data[].attributes.body
Επισκεφτείτε το ψηφιακό μας μουσείο με θέμα: Τα αστρονομικά μετρητικά όργανα των αρχαίων Ελλήνων.

# data[].attributes.attachment_link.description
Artsteps provides you with a platform to create, design & share your own VR exhibitions and stories

# data[].attributes.headline
Η μπαλάντα του Ούρι

# data[].attributes.subject
Η μπαλάντα του Ούρι

# data[].attributes.body
Κάθε δειλινό κοιτώ τον ουρανό τον γαλανό
και μια φωνή τρελή σα χάδι κι απειλή
κοντά της με καλεί.....

Στίχοι: Νίκος Γκάτσος
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκης
Ερμηνεία: Βασίλης Λέκκας

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
0:00 / 3:07•Watch full video

# data[].attributes.attachment_link.title
" H ΜΠΑΛΑΝΤΑ ΤΟΥ ΟΥΡΙ "  (Αχ ουρανέ) - ΒΑΣΙΛΗΣ ΛΕΚΚΑΣ

# data[].attributes.headline
Ο μηχανισμός των Αντικυθήρων: Υπολογιστής 2000 ετών!

# data[].attributes.subject
Ο μηχανισμός των Αντικυθήρων: Υπολογιστής 2000 ετών!

# data[].attributes.body
https://www.youtube.com/watch?v=5Nzo2QEbk90

# data[].attributes.attachment_link.title
Υπολογιστής 2000 Ετών - Ντοκιμαντέρ

# data[].attributes.attachment_link.description
Ο Μηχανισμός των Αντικυθήρων Το 1901, μια ομάδα δυτών που έκανε ανασκαφές στο αρχαίο ρωμαϊκό ναυάγιο κοντά στο νησί των Αντικυθήρων, ανοικτά των νότιων ακτών της Ελλάδας, βρήκε ένα μυστηριώδες αντικείμενο - ένα κομμάτι απο ασβεστοποιημένη πέτρα που περιέχει αρκετά γρανάζια κολλημένα όλλα μαζί, και αυτό μετά από αρκετά χρόνια κάτω από τη θάλασσα.