# data[].attributes.body
https://www.parquenacionalillasatlanticas.com/index.php?option=com_content&view=article&id=178&Itemid=619&lang=es

https://www.parquenacionalillasatlanticas.com/files/Folletos2020/Salvora/gallego.pdf

https://www.turismo.gal/que-visitar/destacados/parque-nacional-das-illas-atlanticas-de-galicia?langId=es_ES

https://asinec.org/wp-content/uploads/2017/03/REV_2012_N%C2%BA71.pdf

https://parquesnacionales.ign.es/islas-atlanticas

https://www.miteco.gob.es/es/red-parques-nacionales/nuestros-parques/islas-atlanticas/

http://bueu.esy.es/Revistas/Aunios/21/007-Toponimia.pdf

https://www.lavozdegalicia.es/noticia/sociedad/2014/10/31/salvora-convierte-reserva-amenazada-raza-caballar-gallega/0003_201410G31P26991.htm

http://belaguaediciones.com/vivirgaliciaturismo/leyendas-de-salvora-i-leyenda-de-la-sirena-marina/

https://cies.gal/el-naufragio-del-santa-isabel-en-salvora-i/

# data[].attributes.body
-Traer de volta todos os residuos.
-Respectar e non tocar a fauna nin molestala. Non alimentar ás gaivotas nin os peixes.
-Non introducir especies animais  alóctonas.
-Non arrincar a flora.
-Non levar cunchas, pedras ou outros.
-Non acender lume.
-Non pescar.
-Non levar animais domésticos.

Carmela Macías

# data[].attributes.body
Non é que sexan unhas illas mentireiras,senón que é o nome dunha pelicula rodada entre a illa de Sálvora, e a ria de Arousa.
A película trata sobre as heroínas que rescataron  a tantas persoas,sendo unhas nenas,do naufraxio do Santa Isabel.
A directora é galega.Chámase Paula Cons.

Sira Eiras.

# data[].attributes.body
A illa de Sálvora é moi afortunada en canto á vida mariña, nela podemos atopar unha gran variedade de peixes como a dourada, a robaliza,  a maragota, así como camaróns, raias, polbo, centolas, percebes e outras variedades de marisco.

Daniela Pérez

# data[].attributes.body
O relevo das illas atlánticas de Galicia.
Ao longo da historia xeolóxica recente a costa atlántica de Galicia presentou paisaxes e ambientes sedimentarios diferentes aos actuais. Estes cambios producíronse polas distintas condicións climáticas relacionadas coas distintas glaciacións que afectaron á Terra durante o periodo Cuaternario.
Coa progresiva fusión dos xeos do norte de Europa, o aumento do nivel do mar foi conformando a costa actual, inundando os antigos vales fluviais ata configura-las actuales rías. As illas de Cíes, Ons, Sálvora e Cortegada, constitúen os cumios dos antigos releves costeiros que abranguían a costa atlántica durante o máximo descenso do nivel do mar (durante a glaciación coñecida como periodo de Würm, hai uns 18.000 anos).

# data[].attributes.headline
**As lendas de Sálvora: A Santa Compaña**

# data[].attributes.subject
**As lendas de Sálvora: A Santa Compaña**

# data[].attributes.body
No alto de Gralleiros, na ruta do Faro, concéntranse unha grande cantidade de de bolos, peculiares formacións rochosas (xa explicadas noutros artigos), que a imaxinación popular vencellou á lenda da Santa Compaña. A macabra procesión de mortos ou ánimas en pena que percorre polas noites os camiños anunciando a morte de algún veciño.
Se cre que van en dúas filas, portando cadanseu unha cruz, pés espidos e vestidos con túnicas brancas e que os encabeza un humán vivo con unha cruz e un caldeiro con agua bendita que foi condenado a vagar polas noites ata atopar no seu camiño a outro humán ó que lle entregará a cruz e o caldeiro. Mentres chega ese momento, irá palidecendo pouco a pouco, desmellorando seu aspecto, pero polo día non lembrará os seus percorridos nocturnos.
A imaxinería das xentes de Sállvora e das costas próximas conta que a Santa Compaña sae tódolos venres de entre as grandes pedras de Gralleiros cara á aldea da illa. Despois, dirixese á Praia dos Bois, onde se mete na auga en dirección á illa de Noro, alí agachada nas súas covas pasa a fin de semana e o luns regresa a Sálvora.
Ah! Unha recomendación. Se vos encontrades coa Santa Compaña non miredes á cara dos mortos, trazade un círculo no chan, metédevos nel tumbados cara abaixo. So así evitaredes ter que unirvos á compaña nocturna.
Este tipo de lenda é común tamén noutros puntos de Galicia. Ainda que a Santa Compaña non existe, contábase para meter medo a todo aquel que quixera crer nela.
Nicolás Rial

# data[].attributes.headline
HISTORIA E POBOADORES DA ILLA DE SALVORA 

# data[].attributes.subject
HISTORIA E POBOADORES DA ILLA DE SALVORA 

# data[].attributes.body
A partir dalgún estudo arqueolóxico que se fixo en Sálvora, pénsase que xa na idade de Bronce a illa estaba habitada, posto que se atoparon materiais cerámicos que parecen desa época na Praia de Zafra.

O que si é seguro é que a illa tivo un xacemento poboacional da época romana na zona chamada Area dos Bois, con outras dúas zonas de abrigo destinadas a refuxio (en Punta Filgueirido e Alto de Milreu).

No século IX, o rei Alfonso II o Casto deulle a Illa ao Cabildo de Santiago de Compostela. Da época medieval (séculos X-XI) é o concheiro do Almacén, que indica que nesa época polo menos na illa de desenvolvían actividades pesqueiras e marisqueiras, aínda que non é seguro que houbese un asentamento permanente. Sábese que a finais do século XIII a illa estaba baixo un réxime foral especial, existindo restos desta época na praia de Zafra e Area dos Bois.

No século XVI, a illa pasa a ser propiedade  privada da familia Fandiño Mariño a cambo de dúas ducias de coellos que estes lle dan á Igrexa, posto que a carne de coello é moi valorada nesa época para curar aos enfermos.

Nos séculos XVI e XVII a illa estivo deshabitada, sendo principalmente refuxio de vikingos e piratas e foi no século XVIII cando se construíu a fábrica de salazón (O Almacén) e volveu a habitarse, construíndose a aldea actual, na que vivía bastante xente.

Xa no século XX, a familia propietaria fixo un coto de caza na illa, traendo incluso animais que non eran autóctonos. A partir do ano 1972 a illa deixou de estar habitada, xa que as condicións climatolóxicas en inverno son moi duras, quedando únicamente o Fareiro ata o ano 2017 que se xubilou.

No ano 2007 a illa de de Salvora deixou de ser privada, comprándoa o Estado por 8,5 millons de euros.
ALICIA BRITO GONZALEZ

# data[].attributes.body
UBICACION DE SALVORA
Esta situado no oceano Atlantico ria de Arosa en Galicia.
Case toda  asuperficie da illa e rochosa, agas tres praias
de area branca e fina.

# data[].attributes.body
Un dos maiores atractivos cando se visita a illa máis descoñecida do parque nacional das Illas Atlánticas é visitar a aldea abandonada de Sálvora. Unha viaxe que, a pesar de poder facerse só cun guía autorizado, é unha das rutas favoritas e máis recomendables dentro deste espazo natural protexido.

Esta aldea construiuse no século XIX, debido ás dificultades económicas da época, os veciños da parroquia de Carreira instaláronse na illa para facerse coas explotacións agrícolas e gandeiras. Así, estableceuse en Sálvora unha pequena aldea de oito casas, na que vivían unhas 70 persoas.

O paseo ou a Ruta da Aldea guiarannos ata o antigo asentamento, unha aldea en forma de U composta por 8 casas ao redor dunha praza e 2 bebedoiros. Un espazo con casas baixas a ambos lados unidas entre si que deixan no medio, unha especie de praza ou recinto protexido do vento e das tormentas onde se poden atopar para poder protexerse das inclemencias do tempo. Cada unha das casas desta zona constaba de 2 habitacións, antes unha cociña e un dormitorio, e nelas podían vivir ata 12 persoas.

En 1972 o último habitante permanente abandonou a vila, por falta de traballo, despois do peche da fábrica.

Hoxe a aldea está abandonada, con casas en mellor ou peor estado. Algúns están perfectamente conservados, coas súas portas de cores e o interior dunha casa antiga típica. A aldea de Sálvora é un testemuño único da historia da illa, o que nos permite comprender mellor como vivía a xente naquel tempo.

Noela García Rayo

# data[].attributes.body
Aínda que a maioría do perímetro de Sálvora é rocoso, a isla conta con varias praias como: a praia de Os Lagos, a de Zafra, a de Área dos Bois, e a praia do Almacén ou tamén chamada praia do Castelo, ésta última é a única que se pode visitar. É unha praia moi fermosa, e como curiosidade dicir que se encontra entre as 25 praias máis bonitas de Galicia.  É unha praia de area fina e branca, flanqueada pola escultura dunha serea a un lado e un precioso pazo a outro, e bañada por unha tranquila bahía de augas cristalinas e tons turquesa.
Un consello: si vas a visitar esta praia leva un equipo de snorkel, xa que esta zona goza duns fondos mariños cheos de vida.
Giulia

# data[].attributes.body
Sabiades  que tamén se lle chaman monstros?

Son rochas grandes de granito erosionadas polo vento e polo mar. Por iso teñen esas formas tan curiosas.

Éstas son únicas no mundo.

Xavi

Foto de Pedro Figueras

# data[].attributes.body
No século IX a Illa de Sálvora pertencía á Coroa Galego-Asturiana e o seu rei, Alfonso II de Asturias (O Casto), regalou a illa á Igrexa de Santiago, que se aproveitou dos seus recursos.
A partir do século XII, a illa empregouse como base militar para vikingos, sarracenos, piratas e corsarios.
No século XVI, a Igrexa entregou a illa á familia nobre de Marcos Fandiño Mariño, quen instaurou un réxime feudal onde os poboadores da illa entregaban parte do seu gando e froitos aos nobres.
Lois Rodríguez

# data[].attributes.body
O 2 de Xaneiro do 1921 o buque correo Santa Isabel,náufragou con 84 tripulantes e 185 pasaxeiros a bordo,a escasos 200metros o suroeste da illa de Salvora.Tres mulleres se convertiron nas heroínas desta historia,as xovens María Fernandez Oujo,Josefa Parada e Cipriana Oujo Maneiro de 14,16 e 24 anos respectivamente rescataron en varios viaxes entre 15 e 20 persoas.Esta acción levoulle a recibir xunto con Cipriana Crujeiras a entrega da medalla de Salvamento Marítimo otorgado polo consexo do estado,convirtiéndose así nas heroínas de Salvora.

Xoel

# data[].attributes.body
En Sálvora podemos atopar diferentes paisaxes. Vexetación baixa, toxos e fentos, que acompañan aos bloques de granito característicos da illa. Nos cantís, vexetación con formas redondeadas debido ás rachas de vento. E nalgúns espazos dos illotes podemos ver flora dunar.

Por exemplo, podemos atopar amplas superficies da herba de namorar, formando grandes tapices que cando florecen son moi fermosos. A herba de namorar forma parte do noso patrimonio cultural, segundo o noso imaxinario esta planta é efectiva para remediar o mal de amores.
Tamén podemos ver nas dunas a Linaria arenaria (paxariños). É unha pequena planta de flores amarelas que se atopa en perigo de extinción.

Lara Toledano

# data[].attributes.body
O faro de Salvora
O faro se construiu para axudar os barcos a entrar no illa axudados tamen polo faro de Corrubedo.
Esta situado no Sur da illa, esta formado por un edificio que ten 6  lados todos eles de distintos tamaño.
Ten unha torre no medio de 6 metros.
Esta habitado por dúos fareiros (un Home e unha muller). Non e posible acercarse moito por que está enreixado.
Elena L.

# data[].attributes.body
LENDAS DE SÁLVORA
Hai moitas lendas sobre a illa de Sálvora. Unha delas trata de Roldán, heroe de guerra, sobriño do emperador Carlomagno. Un día coñeceu a unha serea na illa de Sálvora e inmediatamente namorouse dela. Cando lle preguntou o seu nome non puido contestarlle porque era muda. Decidiu chamarlle Mariña. Xuntos tiveron un fermoso fillo chamado Mariño. Unha noite de San Xoan, estaban celebrando a tradición ao redor dunha fogueira e Roldán colleu o seu fillo para saltala. Mariña pensou que se volvera tolo e ía tirar o neno ó lume e por primeira vez dixo “Fillo”. Dende ese momento viviron felices.
Daniela Najera.

# data[].attributes.body
A FAUNA
A Illa de Salvora ten unha fauna moi variada, dende cabalos de pura raza galega, gaivotas patiamarelas e sombrías,  o paiño europeo,  o alcatraz, a pardela balear, o alcaldía común,  o arao común, lapas, carangexos, o largarto pinta fontes común, o sapo pinto, lagartos arnais, coellos e que máis me gusta a min, o cormorán moñudo!
O cormorán moñudo, é propio de Europa a das zonas limítrofes do norte de África e Oriente próxima. Habitan nas costas e xeralmente é unha especie sedentaria nas súas áreas de cría.
Este é o meu debuxo da Illa de Salvora.
Un saudo Martina!!!

# data[].attributes.body
En 1770 o comerciante coruñés Jerónimo de Hijosa establece en Sálvora a primeira fábrica de secado e salgadura de peixe. Posteriormente no 1960, engadíronselle dúas torres que a converterían no famoso Pazo de Sálvora coñecido popularmente como o “Almacén”. O emprazamento xeográfico da illa resultaba perfecto para as tarefas de desembarco, especialmente pola ausencia de infraestruturas portuarias no actual pobo de Aguiño.
Na parte interna do almacén de Sálvora atopábanse os píos para o salgado da sardiña e máis as prensas, que se utilizaban para o seu envasado. Nos redondos tabais de madeira as sardiñas e máis os arenques estaban colocados circularmente coa cabeza mirando ao exterior. (Emma Díaz)

# data[].attributes.body
( As heroínas e os heroes de Sálvora)

O 2 de xaneiro de 1921 o barco Santa Isabel afundiuse frente as costas de Sálvora. Morreron 213 persoas nun dos peores accidentes navais de Galiza. Pero grazas a coraxe dun grupo de mozos e mozas da illa, lograron salvar a 56 persoas. En duas pequenas dornas, tres mozos e tres mozas (de 14, 16 e 24 anos) votáronse a o mar no medio dun temporal mentres outros dous foron a Ribeira noutra dorna a dar aviso.
Morgana

# data[].attributes.body
A illa de Sálvora conta con 2 rutas señalizadas para facer senderismo :
RUTA DO FARO : a distancia ata o faro é de 1,2 km , uns 30 minutos.
Color da ruta: vermello ( foto)
RUTA DA ALDEA: esta ruta só pode facerse cun guía . Ten 1,7 km de ida, uns 40 minutos.
Color da ruta: azul ( foto)
Consellos para facer a ruta :
Levar auga
Usar crema solar, gorra, e calzado deportivo.
Elena S.

# data[].attributes.body
• OS CABALOS DE SALVORA •

Hemos investigado máis porqué á illa de Sálvora lle din “O paraíso dos cabalos de raza galega”.

Isto se debe a que fai uns anos, na illa, vivían un grupo de 9 cabalos, que vivían de forma libre e salvaxe. Pero no ano 2014, déronse de conta que esos cabalos estaban mal porque a raza viuse alterada polos continuos cruces dos mesmos cabalos unha e outra vez. Así que xuntaronse un grupo de persoas para levar eses cabalos fora da illa e introducir outros sanos e de raza pura.

No ano 2014, levaron á illa catro eguas e un semental para que a raza do cabalo galego fora pura e estivera protexida.
Ademáis, estos cabalos tiñan un localizador gps para que puideran controlalos por satélite e estudiar as costumes da manada.

Para que non volvera a pasar o mesmo, cada certo tempo (uns anos) cambian o semental para que a raza siga siendo pura.

No debuxo se ve un cabalo galego, coa sua casiña de pedra.

Pareceunos moi interesante. Esperamos que tamén fora interesante para todos a nosa pequena investigación.

Izan Barreiro Pérez

# data[].attributes.body
A illa de Sálvora é un dos arquipélagos que xunto co de Cíes, Ons e Cortegada forman parte do Parque Nacional das Illas Atlánticas.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
LOS VISITANTES A LAS ISLAS CÍES Y ONS EN TEMPORADA ALTA DEBERÁN CONTAR CON LA AUTORIZACIÓN DE LA XUNTA DE GALICIA EN EL MOMENTO DE COMPRAR EL BILLETE A LA NAVIERA Solicite su autorización AQUÍ

# data[].attributes.attachment_link.description
LOS VISITANTES A LAS ISLAS CÍES Y ONS EN TEMPORADA ALTA DEBERÁN CONTAR CON LA AUTORIZACIÓN DE LA XUNTA DE GALICIA EN EL MOMENTO DE COMPRAR EL BILLETE A LA NAVIERA Solicite su autorización AQUÍ