# data[].attributes.body
Jedna z najbardziej znanych człowiekowi cywilizacji starożytnych, słynna z piramid oraz Sfinksa, była również prekursorem wielu trendów modowych oraz inspiracją dla wielu współczesnych projektantów. Co tak naprawdę nosili starożytni Eipcjanie?

# data[].attributes.body
Z uwagi na panujący na terenie egipskim klimat, ubrania noszone na co dzień przez jego mieszkańców były wykonane z cienkiego lnu. Mężczyźni nosili tzw. szedżit czyli przepaskę, przypominającą dzisiejszą damską spódniczkę. Kobiety zaś odziane zazwyczaj były w kalasiris, czyli długą tunikę, przypominającą kimono.

# data[].attributes.body
Tak wyglądał mężczyzna, ubrany w szendżit.

# data[].attributes.body
Tak wyglądała kobieta, ubrana w kalasiris.

# data[].attributes.body
Podczas odprawiania rytuałów na cześć egipskich bóstw wypadało ubrać się bardziej odświętnie. Kobiety zakładały suknie z siatki, zdobione kolorowymi paciorkami (najczęściej były one niebieskie, zielone lub turkusowe - tzw. kolory Nilu). Suknie te dopasowywały się do ciała, podkreślając kobiece atuty takie, jak biodra, które uważane były za symbol płodności. Co ciekawe, taką część garderoby zaadaptowały sobie również tancerki, które zabawiały gości na ucztach. Kapłani oraz kapłanki upoważnieni byli do noszenia bardziej wyszukanej biżuterii, np. złotych bransolet i kolczyków. Ci pierwsi odziani byli też często w zwięrzęce skóry.

# data[].attributes.body
Oryginalna suknia siatkowa z paciorkami. Prawdopodobnie należała do tancerki.

# data[].attributes.body
To, co nosili na sobie faraonowie i ich małżonki musiało odróżniać się od ubrań przeciętnych Egipcjan. Tę rolę spełniała zazwyczaj bardziej wyszukana, tworzona z nubijskiego złota lub srebra biżuteria, składająca się z kamieni pół-szlachetnych, takich jak lapis lazuli, ametyst, zielony jaspis czy kwarc.
Innym, wyróżniającym elementem ubioru były bogate, kunsztowne stroje głowy, zdobione złotymi dyskami solarnymi oraz kolorowymi piórami. Nakrycia głowy władców były bardzo różne, bardzo wyszukane i stanowiły o ich potędze.

# data[].attributes.body
Tutanchamon i jego żona w królewskich nakryciach głowy

# data[].attributes.body
Z racji tego, iż większość ubrań tkanych było z lnu, którego farbowanie nie należy do najłatwiejszych, Egipcjanie chodzili ubrani na biało. Całe walory kolorystyczne ukazane więc zostać musiały za pomocą dodatków. Mogły to być naszyjniki z koralikami, które swoje kolory zawdzięczały paście szklanej bądź szkliwionej ceramice, bransolety dopasowane do przegubów rąk lub frędzle zdobione muszlami ślimaków, które stanowiły dodatek do sukien bądź peruk. Te, chętnie zakładane przez Egipcjan i plecione w niewielkie warkocze, czasem farbowane były indygo. Do ich wykonania używano ludzkich bądź końskich włosów.

# data[].attributes.body
Rzeźba przedstawia kobietę w peruce farbowaną indygo.

# data[].attributes.body
Starożytni Egipcjanie wierzyli, że po śmierci człowiek rozpoczyna nowe życie w zaświatach. Dzięki tym wierzeniom do grobów zamożniejszych trafiały przedmioty codziennego użytku, które dostarczyły później informacji o tej cywilizacji archeologom.
Jako że zaświaty były dla Egipcjan odmiennym światem, według ich wyobrażeń, panowała tam również inna moda. Kobieta, która trafiła tam po śmierci, odziana była w wąską, zszytą z przodu suknię/szatę, wykonaną z najcieńszego, a więc śnieżnobiałego lnu. Szew ciągnął się wzdłuż prostego odzienia po całej jego długości, a nadmiar materiału ciągnął się po ziemi.

# data[].attributes.body
Panująca w Egipcie od około 1353 r. p.n.e. królowa słynęła ze swej urody, którą podkreślać lubiła ubiorem. Po raz pierwszy w historii starożytnego Egiptu nastąpił ruch w modzie, która wcześniej nie zmieniała się praktycznie wcale, mimo mijających stuleci. Podczas panowania Nefertiti pojawiły się bardziej skomplikowane drapowania większych płatów tkaniny, które wcześniej jedynie plisowano.
W 1912 r. na wykopaliskach dokonano niezwykłego odkrycia - odnaleziono słynne, malowane popiersie królowej (zdjęcie powyżej). Udostępnienie go publiczności w 1923 r. wywołało zachwyt oraz falę Egiptomanii, która wywarła duży wpływ na modę lat 20. XX wieku. Do łask powróciły wtedy drapowane suknie, chętnie zdobione elementami, kojarzącymi się z cywilizacją starożytnego Egiptu, takimi jak kwiaty lotosu. Popularne stały się także egzotyczne hafty i motywy piramid oraz biżuteria ze skarabeuszami. Próbowano nawet stworzyć suknię, zainspirowaną wyglądem mumii.

# data[].attributes.body
Rycina modowa z lat 20. przedstawiająca propozycje sukien wieczorowych, w których wyróżnia się inspiracja kulturą starożytnego Egiptu.