# data[].attributes.headline
Aylin Cin-Öğrenci-Küre Dursun Fakıh Ortaokulu

# data[].attributes.subject
Aylin Cin-Öğrenci-Küre Dursun Fakıh Ortaokulu

# data[].attributes.body
Seni anlatmak zor, yazmak zor seni,
Bin kalem bir olsa yazamaz Anne!
Gölgen göğe yansır taze ve yeni,
Ressam bu düğümü çözemez Anne!

Mevla’nın cenneti ayak tozunda,
Sensiz ebabiller uçamaz Anne!
Hasretini söyler Veysel sazında,
Gül sensiz bahara açamaz Anne!

Of dahi denmeyecek ilahi emir,
Gönül asla senden geçemez Anne!
Sensin kainatta en şanlı amir,
Oğlun başka lider seçemez Anne!

Her derde şifasın ey nurlu varlık,
Yürek başka merhem bulamaz Anne!
Sen varsan gönül’e hiç düşmez darlık,
Evren sensiz mutlu olamaz Anne!

Güzel sensin, canan sensin, can sensin,
Sensiz kul ileri gidemez Anne!
Ömür sensin, hayat veren kan sensin,
Sevdan gönüllerde bitemez Anne!

# data[].attributes.headline
Elif Avcı/Öğrenci/Küre Dursun Fakıh Ortaokulu

# data[].attributes.subject
Elif Avcı/Öğrenci/Küre Dursun Fakıh Ortaokulu

# data[].attributes.body
Yüreğimi bir kalkan bilip sokaklara çıktım
Kahvelerde oturdum çocuklarla konuştum
Sıkıldım, dertlendim, sevgilimle buluştum
Bugün de ölmedim anne

Kapalıydı kapılar, perdeler örtük
Silah sesleri uzakta boğuk boğuk
Bir yüzüm ayrılığa, bir yüzüm hayata dönük
Bugün de ölmedim anne

Üstüme bir silah doğruldu sandım
Rüzgar, beline dolandığında bir dalın
Korktum, güldüm, kendime kızdım
Bugün de ölmedim anne

Bana böylesi garip duygular
Bilmem niye gelir, nereye gider?
Döndüm işte; acı, yüreğimden beynime sızar
Bugün de ölmedim anne.

(1979)

Ahmet Erhan

# data[].attributes.headline
Zehra Alev/Öğrenci/Küre Dursun Fakıh Ortaokulu

# data[].attributes.subject
Zehra Alev/Öğrenci/Küre Dursun Fakıh Ortaokulu

# data[].attributes.body
Ak sütünle beslediğin
Kundaklarda belediğin
Mutluluklar dilediğin
Kızın buğün gelin oldu
Senin değil elin oldu

Helal eyle helal eyle
Anam hakkın helal eyle
Gidiyorum el evine
Anam hakkın helal eyle

Kınam yakıldı elime
Kuşak bağlandı belime
Düğüncüler ev önüne
Geldi anam gidiyorum
Anam kızın gelin oldu
Senin değil elin oldu

Helal eyle helal eyle
Anam hakkın helal eyle
Gidiyorum el evine
Anam hakkın helal eyle

# data[].attributes.headline
Gülsüm Nur Cin-Öğrenci-Küre Dursun Fakıh Ortaokulu

# data[].attributes.subject
Gülsüm Nur Cin-Öğrenci-Küre Dursun Fakıh Ortaokulu

# data[].attributes.body
Sahi senden mi doğdum anne
Yollar nehirler kuşluk vakitleri dururken
bir insandan mı doğar bir çocuk

Anne senin yüreğin taş olsa dayanır mı
Kuş olsa çiçek olsa gündüz olsa
Kırılmaz mı acıdan bir sap menekşenin boynu

Bu kez dağlar doğursun beni anne
Sen de ılık bir yağmur ol
Durmadan yağ kanayan yerlerime

Haydar Ergülen

# data[].attributes.body
Uçtum ateş üstüne
Dağlansın diye sızım
Sorma halim ne olur
Yoruldum anlamsızım

Yağmur doldu içime
Acım sigarasızım
Uyuyor musun anne
Ben geldim vefasızım

Suç oldu suç üstüne
Her şarkım her yazım
Vuruştum türkülerle
Kanla beslendi sazım

Bir rüzgarın önünde
Kaçağım kuralsızım
Duyuyor musun anne
Yalnızım çok yalnızım

Ah dağılsam dizine
Uyusam doymaksızım
Sabah olmasa gece
Kaçmaktan dermansızım

Sür beni gül yüzüne
Ki sende kalsın sızım
Ağlıyor musun anne
Gidiyor hayırsızım.

# data[].attributes.headline
Ecenur AYGÜN/Öğrenci/Küre Dursun Fakıh  Ortaokulu

# data[].attributes.subject
Ecenur AYGÜN/Öğrenci/Küre Dursun Fakıh  Ortaokulu

# data[].attributes.body
İlk kundağın
Ben oldum, yavrum;
İlk oyuncağın
Ben oldum.

Acı nedir
Tatlı nedir... bilmezdin
Dilin damağın
Ben oldum.
Elinin ermediği
Dilinin dönmediği
Çağlarda, yavrum
Kolun kanadın
Ben oldum
Dilin dudağın
oldum yavrum
Annen oldum!
Ben oldum.

Belki kıskanırlar diye
Gördüklerini
Sakladım gözlerden
Gülücüklerini...
Tülün duvağın
Ben oldum!

Artık isterlerse adımı
Söylemesinler bana
'Onun Annesi' diyorlar...
Bu yeter sevgilim bu yeter bana!

Bir dediğini
İki etmiyeyim diye
Öyle çırpındım ki
Ve seni öyle sevdim sana
O kadar ısındım ki
Usanmadım, yorulmadım, çekinmedim
Gün oldu kırdın...
İncinmedim;
İlk oyuncağın
Ben oldum... Yavrum
Son oyuncağın
Ben oldum...

Layık değildim
Layık gördüler
Anne

# data[].attributes.headline
Aşık Veysel ŞATIROĞLU-İsmail Kulak Anadolu Lisesi

# data[].attributes.subject
Aşık Veysel ŞATIROĞLU-İsmail Kulak Anadolu Lisesi

# data[].attributes.body
ANAMA
Dokuz ay koynunda gezdirdi beni
Ne cefalar çekti ne etti anam
Acı tatlı zahmetime katlandı
Uçurdu yuvadan yürüttü anam

Anaların hakkı kolay ödenmez
Analara ne yakışmaz ne denmez
Kan uykudan gece kalkar gücenmez
Emzirdi salladı uyuttu anam

Anam doğurdu beni Sivas ilinde
Sivralan Köyünde tarla yolunda
Azığı sırtında orak elinde
Taşlı tarlalarda avuttu anam

Ben yürürdüm anam bakar gülerdi
Huysuzluk edersem kalkar döverdi
Hemen kucaklayıp okşar severdi
Çirkin huylarımı soyuttu Anam

Çocuğudum anam bana ders verdi
Okumamı çalışmamı öngördü
Milletine bağlı ol da dur derdi
Vatan sevgisini giyitti anam

Tükenmez borcum var anama benim
Onun varlığından oldu bedenim
Kimi köylü kızı kimisi hanım
Ta ezel tarihte kayıtlı anam

Veysel der kopar mı analar bağı
Analar doğurmuş ağayı beyi
İşte budur sözlerimin gerçeği
Okuttu öğretti büyüttü anam

# data[].attributes.body
Eve dönerken
Dolandım dolaştım boşandı yağmur
Saçım ıslak kunduram çamur
Eve döndüm yağmur getirdim
Ev yeşerdi ben yeşerdim.

# data[].attributes.body
Anne

Ağaç olsan
Dal olurum anne
Yaprak olurum
Sana gelirim

Deniz olsan
Sel olurum anne
Irmak olurum
Sana gelirim

Bahçe olsan
Gül olurum anne
Toprak olurum
Sana gelirim

Güneş olsan
Yol olurum anne
Bayrak olurum
Sana gelirim

# data[].attributes.body
EV HANIMI
Evinin hanı, ev hanımı.
Küçük dünyasının hükümdarı.
Ailesi için alır en iyi kararları.
Yüreği çatlamayan sabır taşı.
Savaşır her zorluğa karşı.

Kuytulara sinmiş tozları,
Temizler sinsi mikropları.
Bıkmadan yıkayıverir bulaşıkları,
Kirin kapladığı çamaşırları.

Az bir para ile gider pazara,
Alır en güzel sebze ile meyva.

Kanaatidir dayanağı.
Yaşam yeri mutfağı.
Elleri beceri harikası,
Yetenekli lezzet avcısı.
Düşünür eşini, çocuklarını.
Yedirip içirir ev halkını.

Dünyanın en zor mesleği
Ev hanımlığı.
Göstermek kolay değil
Gösterdiği fedakarlığı.
Hangi parayla ödenebilir ki hakkı.
Cennet ayaklarının altında saklı.

# data[].attributes.body
ANNE NE YAPTIN?
Anne sana kim dedi yavrunu doğurmayı?
Sanki karnında fazla yaramazlık mı ettim?
Senden istemiyordum ne tacı ne sarayı
Karnında yaşıyordum kafiydi saadetim.

Bir kere doğurdunsa sonra niçin büyüttün?
Kundakta beşikte de bir zahmetim mi vardı?
..

# data[].attributes.body
ESKI EV
Köşede altın oymalı Edirne kavukluğu,
Üstünde çeşm-i bülbül sürahi
Yıldız Serpintili mavi bir buğu...

Birinde kallavisini dinlendirmiş asırlar,
Öbürünün ışık göğsünde
Geceler dolusu sırlar! ..

# data[].attributes.attachment_link.title
Sinem ÇETİN- Ev temalı şiir- Cofeshow sunusu

# data[].attributes.attachment_link.title
Şükriye CEYLAN- Anne temalı şiir Cofeshow sunusu

# data[].attributes.attachment_link.title
Ümit Yaşar-Umurlu ÇPAL-AYDIN Cofeshow-Anne-ev temalı şiir

# data[].attributes.attachment_link.title
Ela ERGÖR- Anne-ev temalı Cofeshow çalışması

# data[].attributes.body
Evlerde Savaş

# data[].attributes.headline
Eda ERGÖR - Umurlu Çok Programı Anadolu Lisesi

# data[].attributes.subject
Eda ERGÖR - Umurlu Çok Programı Anadolu Lisesi

# data[].attributes.body
ODALAR VE SOFALAR

Evler, bir nara benzer,
Nar tanesi, sofalar,
Akşam, yol gibi gezer;
Sükûn, su gibi odalar.

Odada bir pancurun
Sofadadır güneşi;
Camlarda yanan korun
Düşer içime eşi.

Odada yığın yığın
Gölgenin salkımları;
Sofada yalnızlığın
Duyulur adımları.

Oda, içinden duyar
Oluktan düşenleri;
Sofa, geceyi oyar,
Dinler merdivenleri.

Toplar odam kuş gibi
Sofamın lâflarını.
Birer bibloymuş gibi
Süsler boş raflarını.

Beni duvar boyunca
Bir kum gibi ufalar
Odam uyku dolunca
Uyumayan sofalar.





Sabri Esat SİYAVUŞGİL

# data[].attributes.headline
Ümit Yaşar - öğrenci         Umurlu ÇPAL - Aydın 

# data[].attributes.subject
Ümit Yaşar - öğrenci         Umurlu ÇPAL - Aydın 

# data[].attributes.body
ANNELER - AHMET KUTSİ TECER

Dal bir gün dedi ki tomurcuğuna:
- Tenimde bir yara işler gibisin
Titrerim rüzgarlar keder vermesin.

Anneler beşikten der çocuğuna:
- Acını görmesin gözüm alemde
Teselli demeksin bana son demde.

Bütün ümitleri yel alır gider
Tomurcuk açılır, sel alır gider
Anneler büyütür, el alır gider.

# data[].attributes.headline
Eda ERGÖR - Umurlu Çok Programı Anadolu Lisesi

# data[].attributes.subject
Eda ERGÖR - Umurlu Çok Programı Anadolu Lisesi

# data[].attributes.body
Behçet Necatigil - Evlerle Savaş

Körükler cılız olmak
Evlerin hiddetini,
Evlerle savaşımız
Savaşların çetini.

Evler her gün yollar bizi dışarı :
- Git, getir !
Emredilen ekmeği akşamları
Alın terlerimiz getirecektir.

Evler ezer insanları dağ gibi,
Dışarıdan küçücük !
Çeker evler boynumuzdaki ipi :
Taşı develerce yük !

Nedir anlamıyorum
Evlerdeki hırsı :
Cansızlarla birlik
Canlılara karşı.

Tencerenin azgınlığı başta.
Sofralarla beraber : - Getir !
Dünya durdukça
Tencere pişirecek, sofra eritecektir.

Eşyaların azgınlığı tamam
Hepsi evlerden taraf.
Kopar musluk, kırılır cam
Hiç yoktan bir masraf.

Geri mi kalır kumaş, deri
Onlar da zalim, kalleş.
Alalı kaç gün oldu
Eskir üst baş.

Erzaklar halimizden anlasa ya.
Anlamaz.
Biter sabun, biter şeker, biter yağ
Biter gaz.

Bir yılan güneşlerde uyanmış
"Ateş yak" der oda.
Dışarda karakış,
İstersen yakma.

Körükler cılız olmak
Evlerin hiddetini,
Evlerle savaşımız
Savaşların çetini.

# data[].attributes.headline
Osman Burak Kolancı- Öğrenci-Umurlu ÇPAL-AYDIN

# data[].attributes.subject
Osman Burak Kolancı- Öğrenci-Umurlu ÇPAL-AYDIN

# data[].attributes.body
Evim,

Ahşap ev, camlarından kızıl biberler sarkan!
Arsız gökdelenlerle çevrilmiş önün, arkan!
Kefensiz bir cenaze, çırılçıplak, ortada…
Garanti yok sen gibi faniye sigortada!
Bir köşende anneannem, dalgın Kuran okurdu
Ve karşısında annem, sessiz gergef dokurdu.
Semaverde huzuru besteleyen bir şarkı;
Asma saatte tık tık zamanın hazin çarkı…
Çam kokulu tahtalar, gıcır gıcır silinmiş;
Sular cömert, “temizlik imandandır” bilinmiş…
Komşuya hatır soran sıra sıra terlikler.
Ölçülü uzaklıkta, yakın beraberlikler…
Seni yiyip bitiren, kırk katlı ejder oldu;
Komşuluk, mana ve ruh, ne varsa heder oldu;
Bir yeni nesil geldi, üst üste binenlerden;
Göğe çıkayım derken boşluğa inenlerden .
Necip Fazıl Kısakürek

# data[].attributes.headline
Sudenur kocabıyık  Umurlu Çok Programlı Anadolu Lisesi

# data[].attributes.subject
Sudenur kocabıyık  Umurlu Çok Programlı Anadolu Lisesi

# data[].attributes.body
Beyaz Ev

Gözlerimin önünde hep aynı beyaz ev.
Her dağ yamacına kurduğum,
Beliren her su kenarında,
Pembe damlı, yeşil pancurlu, balkonlu,
Balkonuna tırmanan sarmaşık.
Gece, pencerelerinden sızacak ışık,
Kışın tütecek bacası.

Kapıyı ittiğinde çalacak bir çıngırak.
--Duyuyorum o sesi şimdiden, berrak
Geçecegim yol, çıkacağım üç basamak,
Ellerinden sıyırıp atacağım eldiven,
Her halin, gülüşün, kokun, bütün ruhun.

Ziya Osman Saba