# data[].attributes.headline
XXXII MIEJSKI KONKURS RECYTATORSKI IM. MARII KONOPNICKIEJ

# data[].attributes.subject
XXXII MIEJSKI KONKURS RECYTATORSKI IM. MARII KONOPNICKIEJ

# data[].attributes.body
ŚWIĘTO SŁOWA

XXXII Miejski Konkurs Recytatorski im. Marii Konopnickiej, objęty honorowym patronatem Prezydenta Miasta Kalisza, odbył się w naszej szkole 20 maja 2025 roku. Do tegorocznych zmagań przystąpiło 21 uczniów z 10 kaliskich szkół podstawowych. Zadaniem uczestników było zaprezentowanie recytacji dwóch utworów lirycznych o dowolnej tematyce. W  komisji zasiedli: pan Andrzej Zmyślony – kaliski literat i publicysta oraz pani Izabela Wierzbicka
i pan  Zbigniew  Antoniewicz – aktorzy Teatru im. Wojciecha Bogusławskiego.
Po wysłuchaniu wszystkich recytatorów oraz ocenie interpretacji tekstów zgodnie
z przyjętymi kryteriami wyłoniono laureatów.

W kategorii klas I - III przyznano:

I miejsce – Marcie Zakharovej ze Szkoły Podstawowej nr 18,

II miejsce – Aleksandrowi Wypychowi ze Szkoły Podstawowej nr 23,

III miejsce – Antoniemu Jamnickiemu ze Szkoły Podstawowej nr 18,

wyróżnienie – Marii Minieckiej ze Szkoły Podstawowej nr 10.

W kategorii klas IV – VI nagrody otrzymali:

I miejsce – Lena Latańska ze Szkoły Podstawowej nr 17,

II miejsce – Jeremi Jamroziak ze Szkoły Podstawowej nr 17,

III miejsce – Piotr Kowalski ze Szkoły Podstawowej nr 3,

wyróżnienie – Michał Ptak ze Szkoły Podstawowej nr 10.

Laureatami w kategorii klas VII - VIII zostali:

I miejsce – Gabriela Janowska ze Szkoły Podstawowej nr 10,

II miejsce ex aequo – Amelia Grabska ze Szkoły Podstawowej nr 9, Wiktor Gwóźdź ze Szkoły Podstawowej nr 10.

# data[].attributes.body
Podążając z Konopnicką po północnych terenach Austrii i Włoch, widzimy pisarkę spacerującą po alpejskich łąkach, zasłuchaną w szum górskich potoków, rzek i wodospadów, dzielnie wędrującą po wyboistych szlakach do miejsc ewokujących pięknem natury - przyrody dzikiej, groźnej, nieujarzmionej, a jednocześnie wabiącej tajemnym urokiem i powabem nie z tego świata. Stajemy się też świadkami — o dziwo?! — ryzykownych eskapad mistrzyni pióra: m.in. na furmance — po niebezpiecznych szlakach komunikacyjnych, jej śmiertelnych zapasów z krwiożerczymi weneckimi komarami, a także ucieczki po drabinie z zalanego przez powódź hotelu w Weronie. (z Posłowia)

We Wrażeniach z podróży znajdujemy już na wstępie takie słowa: „Jeżeli kochasz przyrodę i chcesz wypatrzyć jej tajemnicze piękności, i posłyszeć jej gwary, i szumy, i uczuć jej pieszczotę pełną świeżości i siły - weź odzież wędrowca, kij w rękę i pójdź ze mną w góry". Wezwanie pisarki można odczytywać dwojako. Po pierwsze, stanowi ono zaproszenie do wspólnej - autorki i czytelnika - podróży do miejsc niezwykłych, których podstawowym desygnatem wyjątkowości jest szeroko rozumiane piękno. Po drugie, owo wezwanie wydaje się być zachętą do wędrówki znacznie ważniejszej i głębszej niż odkrywanie uroków świata przyrody, czy też artyzmu obiektów architektonicznych, estetyki dzieł sztuki, rangi pomników historii - wędrówki do prawdziwej, autentycznej Konopnickiej. W tym kontekście Wrażenia z podróży wydają się interesujące nie tylko ze względu na to, że wyznaczają punkt początkowy prozatorskiej twórczości Konopnickiej - bo dotychczas prozą pisywała ona wyłącznie krytyki literackie - ale również z uwagi na obecne w utworze - niekiedy ukryte, zakodowane - tropy biograficzne.
Lektura Wrażeń z podróży pozwala czytelnikowi zapoznać się z Konopnicką, jakiej zapewne do tej pory nie znał. Autorka [...] nie jawi się w tym dziele jako skostniała w dziewiętnastowiecznej poetyce autorka wierszyków o tematyce ludowej, dziecięcej i patriotycznej, ale jako jednostka aktywna, dynamiczna, ciekawa świata i życia, chłonąca piękno i ogrom natury oraz doskonaląca swój umysł medytacjami wytworów ludzkiego geniuszu - budynków, rzeźb, obrazów. (z Posłowia)

„Pierwszego dnia miałyśmy deszcz, czekoladę dość cienką, rozmowę ze Stefanem — i bardzo kwaśne humory. Drugiego — leciuchny promyczek słońca, deser z twardych jabłek werońskich i dużo nadziei. Trzeciego — pełno gliniastych mułów pod oknami, trochę błękitu na wschodzie i najpocieszniejszy w świecie widok bohaterskich oficerów Werony, którzy co gorętszy czas zalewu po kwaterach przesiedziawszy, teraz ruszyli się po dwóch, po trzech, malowniczo owinięci w płaszcze, groźni, chmurni, namarszczeni, z powagą zbawców miasta i narodu." (fragment książki)

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Wordwall - Twórz lepsze lekcje w krótszym czasie

# data[].attributes.attachment_link.description
Znajdź słowo - W siatce liter ukryte są słowa. Znajdź je tak szybko, jak tylko potrafisz.

# data[].attributes.headline
WPISZ PRAWIDŁOWE TYTUŁY UTWORÓW MARII KONOPNICKIEJ

# data[].attributes.subject
WPISZ PRAWIDŁOWE TYTUŁY UTWORÓW MARII KONOPNICKIEJ

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Wordwall - Twórz lepsze lekcje w krótszym czasie

# data[].attributes.attachment_link.description
Anagram - Przeciągnij litery w odpowiednie miejsce, aby odszyfrować słowo lub wyrażenie.

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Wordwall - Twórz lepsze lekcje w krótszym czasie

# data[].attributes.attachment_link.description
Koło fortuny - Zakręć kołem i zobacz, co wypadnie.

# data[].attributes.headline
Litografie pierwszej edycji „O krasnoludkach...” M. Konopnickiej zapożyczono z niemieckiego czasopisma

# data[].attributes.subject
Litografie pierwszej edycji „O krasnoludkach...” M. Konopnickiej zapożyczono z niemieckiego czasopisma

# data[].attributes.attachment_link.title
Litografie pierwszej edycji „O krasnoludkach...” M. Konopnickiej zapożyczono z niemieckiego czasopisma

# data[].attributes.attachment_link.description
Litografie do pierwszej edycji „O krasnoludkach i sierotce Marysi” Marii Konopnickiej z 1896 r. wydawca Michał Arct zaczerpnął z wydawanego w Norymberdze czasopisma „Kinder-Gartenlaube” - ustalili niezależnie od siebie badaczki UAM w Poznaniu i amator historii Michał K. Gajzler.

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Wordwall - Twórz lepsze zajęcia w krótszym czasie

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
1) Gdzie urodziła się pisarka? a) w Warszawie b) w Toruniu c) w Suwałkach 2) Ile Maria Konopnicka miała rodzeństwa? a) pięcioro b) dwojga c) jedno 3) Matka Marii zmarła, kiedy ona miała: a) 7 lat b) 12 lat c) 5 lat 4) Jak miał na imię mąż Marii Konopnickiej? a) Jan b) Jarosław c) Marcin 5) Jaki tytuł nosił pierwszy wiersz Marii? a) "Letnie popołudnie" b) "Jesienny wieczór" c) "Zimowy poranek" 6) Poetka udzielała korepetycji, pisała i tłumaczyła utwory napisane w języku: a) niemieckim, francuskim, rosyjskim b) hiszpańskim, czeskim, francuskim c) niemieckim, rosyjskim, angielskim 7) Poetka redagowała pismo dla kobiet: a) "Dom" b) "Uroda" c) "Świt" 8) Muzeum im. Marii Konopnickiej znajduje się w: a) Żarnowcu i w Suwałkach b) Warszawie i w Suwałkach c) Kaliszu i w Żarnowcu 9) Gdy była mała mówiono na nią: a) Mańka b) Marysia c) Mania

# data[].attributes.attachment_link.description
1) Gdzie urodziła się pisarka? a) w Warszawie b) w Toruniu c) w Suwałkach 2) Ile Maria Konopnicka miała rodzeństwa? a) pięcioro b) dwojga c) jedno 3) Matka Marii zmarła, kiedy ona miała: a) 7 lat b) 12 lat c) 5 lat 4) Jak miał na imię mąż Marii Konopnickiej?

# data[].attributes.headline
Google Doodle upamiętnia wybitną pisarkę z okazji jej 180. urodzin

# data[].attributes.subject
Google Doodle upamiętnia wybitną pisarkę z okazji jej 180. urodzin

# data[].attributes.body
23 maja w Google Doodle pojawiła się grafika przedstawiająca polską poetkę — Marię Konopnicką. W ten sposób upamiętniono 180. rocznicę urodzin wybitnej twórczyni realizmu. W Polsce ten jubileusz również został uczczony — ustanowieniem 2022 rokiem tej literatki.

# data[].attributes.body
Ad fontes!

ODKRYWAMY TAJEMNICE KALISZA I REGIONU KALISKIEGO

# data[].attributes.body
Jeśliś ze mną jest złączony,

Grodzie stary, grodzie mój,

Patrzaj pilno w one strony,

Gdzie straż trzymasz swej korony,

Na placówce dzielnie stój!

Jeśliś ze mną jednej wiary

W nieśmiertelną życia moc,

Strząśnij pleśnie, grodzie stary

W brzasku pracy i ofiary

Gnuśnych zmierzchów porzuć moc!

Jeśli moją masz nadzieję,

Z mej kotwicy linę wiń...

Skroś przez burze, przez zawieje

Podaj ster tam, gdzie dnieje,

I do wolnych brzegów płyń!

Jeśli moje ci kochanie

W żar wybucha, w pieśń i czyn,

Unia ci niosę zwiastowanie:

Światło niechaj ci się stanie,

Boś ty ducha prawy syn!

# data[].attributes.body
To wydawnictwo to jedyne w swoim rodzaju spotkanie z twórczością Marii Konopnickiej. Na płycie znalazły się przyjemne piosenki zaśpiewane przez wspaniałych aktorów i piosenkarzy oraz wciągające i zapierające dech w piersiach bajki, słuchowiska i wierszyki. W nagraniach zebranych na albumie utworów udział wzięli m.in. Marian Opania, Sława Przybylska, Ewa Sobczak, Anna Gronostaj i Stanisława Celińska.

Wykonawcy:
1: Sława Przybylska
2 - 8: Ewa Sobczak
9: Harcerski Zespół Artystyczny Słoneczni
10: Stanisława Celińska, Tadeusz Borowski, Anna Gronostaj, Aleksandra Koncewicz, Sylwester Pawłowski
11: Mirosława Krajewska, Marian Opania, Ilona Kuśmierska, Henryk Głębicki, Celina Mencner

# data[].attributes.headline
Koncert na zakończenie Roku Marii Konopnickiej 

# data[].attributes.subject
Koncert na zakończenie Roku Marii Konopnickiej 

# data[].attributes.body
W piątek, 16 grudnia 2022 roku, w Auli UAM odbył się okolicznościowy koncert Filharmonii Kaliskiej wieńczący obchody Roku Marii Konopnickiej w Kaliszu. Uroczystość uświetniły prawnuczka poetki, Joanna Modrzejewska oraz praprawnuczka Elżbieta Twardowska.

# data[].attributes.headline
Wizyta prawnuczki Marii Konopnickiej w naszej szkole 

# data[].attributes.subject
Wizyta prawnuczki Marii Konopnickiej w naszej szkole 

# data[].attributes.body
W dniu 17 grudnia 2022 roku po raz kolejny gościły w naszej szkole pani Joanna Modrzejewska, prawnuczka Marii Konopnickiej, oraz jej córka, Elżbieta Twardowska. Uczestnikami tego wyjątkowego spotkania byli uczniowie i nauczyciele SP 10, członkowie Stowarzyszenia im. Haliny Sutarzewicz – pani Elżbieta Stadtmüller oraz pan Andrzej Zmyślony, dyrektor Niepublicznego Przedszkola im. Marii Konopnickiej w Kaliszu, pani Karolina Szczerek oraz kaliska poetka, pani Izabela Fietkiewicz-Paszek.

Więcej znajdziesz na stronie szkoły: https://sp10.kalisz.pl/aktualnosci/4874-wizyta-prawnuczki-marii-konopnickiej.html

# data[].attributes.headline
Prawnuczka Marii Konopnickiej mieszka w Łodzi. Życiorys jej babki to scenariusz na film 

# data[].attributes.subject
Prawnuczka Marii Konopnickiej mieszka w Łodzi. Życiorys jej babki to scenariusz na film 

# data[].attributes.headline
Czarodziejka osobliwa. Opowieść o Marii Konopnickiej

# data[].attributes.subject
Czarodziejka osobliwa. Opowieść o Marii Konopnickiej

# data[].attributes.body
Koniecznie przeczytaj! Od dziecka zdradzała niesamowity talent literacki, jej twórczością zachwycał się sam Henryk Sienkiewicz. Zanim została podziwianą redaktorką postępowego „Świtu”, musiała godzić pisanie w obowiązkami matki gromadki dzieci. Jej otwarta głowa, nowoczesne spojrzenie na życie, pracowitość i talent zaowocowały sławą za życia i pamięcią potomnych.

Wydaje się nam, że ją znamy, każdy przecież wie, że jest autorką Roty i baśni O krasnoludkach i o sierotce Marysi oraz popularnych, do dziś czytanych małym dzieciom wierszy „Pucu! Pucu! Chlastu! Chlastu! Nie mam rączek jedenastu”, ale mało kto wie, jakie przeszkody musiała pokonać, żeby zostać pisarką.

Była jedną z sufrażystek, które utorowały kobietom drogę do możliwości kształcenia się, podejmowania pracy i uczestnictwa w wyborach.

# data[].attributes.headline
MUZEUM IM. MARII KONOPNICKIEJ W SUWAŁKACH

# data[].attributes.subject
MUZEUM IM. MARII KONOPNICKIEJ W SUWAŁKACH

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Maria Stanisława Konopnicka z Wasiłowskich urodziła się 23 maja 1842 roku w Suwałkach, w rodzinie Józefa, obrońcy Prokuratorii i patrona Trybunału Cywilnego Guberni Augustowskiej oraz Scholastyki z Turskich. Wraz z pięciorgiem rodzeństwa: Wandą Zenobią, Janem, Laurą Celiną, Zofią i Jadwigą Julią spędziła w mieście nad Czarną Hańczą pierwszych siedem lat życia. Rodzina Wasiłowskich dzierżawiła mieszkanie w kamienicy Zapiórkiewiczów przy ówczesnej ulicy Petersburskiej 200 (obecnie ul. T. Kościuszki 31 - Muzeum im. Marii Konopnickiej). We wrześniu 1849 roku Wasiłowscy opuścili Suwałki i wyjechali do Kalisza, gdzie urodziła się ich najmłodsza córka Celina Maria. Scholastyka Wasiłowska zmarła w 1854 roku i od tego czasu opieką, wychowaniem i wykształceniem dzieci zajmował się wyłącznie ojciec. W latach 1855-1856 Maria pobierała nauki na pensji sióstr sakramentek w Warszawie, gdzie poznała Elizę Pawłowską, późniejszą Orzeszkową, z którą połączyła ją wieloletnia przyjaźń. W 1862 roku wyszła za mąż za Jana Jarosława Konopnickiego. Wraz z nim zamieszkała w zarządzanym przez niego rodzinnym majątku w Bronowie, a później w Gusinie. Maria i Jarosław Konopniccy mieli liczne potomstwo: Tadeusza (1863-1891), bliźnięta Stefana i Władysława (1863-1864), Stanisława (1865-1929), Zofię (1866-1956), Helenę (1867-1904), Jana (1868-1930) i Laurę (1872-1935). W 1870 roku Maria Konopnicka zadebiutowała jako poetka publikując w tygodniku „Kaliszanin" wiersz „Zimowy poranek", jednak sukces literacki przyniósł jej dopiero cykl poetycki „W górach". Pochodzący z niego wiersz „Przygrywka", zamieszczony w 1876 roku w „Tygodniku Ilustrowanym", spotkał się z niezwykle przychylną opinią Henryka Sienkiewicza, która pozwoliła zaistnieć Konopnickiej w środowisku twórczym. Od 1877 roku poetka wraz z dziećmi zamieszkała w Warszawie, poświęcając się całkowicie pracy literackiej. W latach 1884-1886 była redaktorem naczelnym tygodnika naukowego dla kobiet „Świt". 13 lutego 1890 roku wyjechała do Krakowa, rozpoczynając swoją dwudziestoletnią podróż po Europie. Pomimo nieustannej wędrówki poetka nigdy nie utraciła kontaktu z rodziną i krajem, czego wyrazem jest jej niezwykle bogata korespondencja. Konopnicka zasłynęła jako autorka liryk, nowel i opowiadań, wiele miejsca poświęcając w nich tematyce społecznej, ludowej oraz dziecięcej. Szczególną sławę przyniosła jej twórczość patriotyczna, a zwłaszcza pieśń „Rota", opublikowana w 1908 roku w czasopiśmie „Przodownica" i po raz pierwszy odśpiewana publicznie do muzyki Feliksa Nowowiejskiego 15 lipca 1910, w trakcie uroczystego odsłonięcia Pomnika Grunwaldzkiego w Krakowie. W 1902 roku Konopnicka obchodziła jubileusz 25-lecia pracy literackiej. W darze od narodu otrzymała wówczas dworek w Żarnowcu na Podkarpaciu. Zmarła 8 października 1910 roku we Lwowie i spoczęła na Cmentarzu Łyczakowskim.

DOROBEK LITERACKI MARII KONOPNICKIEJ

Nowele, szkice, obrazki:

Z przeszłości. Fragmenty dramatyczne (1881), Wrażenia z podróży (1884), Cztery Nowele (1888), Moi znajomi (1890), Na drodze (1893), Nowele (1897), Ludzie i rzeczy (1899), Na Normandzkim brzegu (1904), Pan Balcer w Brazylii (1909-1910).

Zbiory poezji:

Poezje (1881), Poezje. Seria druga (1883), Poezje. Seria trzecia (1887), Wybór poezji (1890), Poezje. Seria czwarta (1896), Linie i dźwięki (1897), Damnata. Poezje (1900), Italia (1901), Wybór pism (1902), Z mojej księgi (1903), Drobiazgi z podróżnej teki (1903), Ludziom i chwilom (1904), Nowe pieśni (1905), Śpiewnik historyczny (1905), Głos ciszy (1906), Imagina (1912).

Utwory dla dzieci:

Moja książeczka wierszem opisana (1889), Wesołe chwile małych czytelników (1889), Wiosna i dzieci. Nowa książeczka (1890), Śpiewnik dla dzieci (1891), Filuś, Miluś i Kizia. Wesołe kotki (1891), W domu i świecie. Książeczka dla dzieci od lat 10 do 12 (1891), Czytania dla Tadzia i Zosi (1892), Pod majowym słonkiem. Nowa książeczka dla dzieci napisana (1892), O Janku Wędrowniczku. Dzieciom opowiedziała (1893), O krasnoludkach i o sierotce Marysi (1896), Szczęśliwy światek. Książka dla dzieci (1895), Nowe latko (1896), Na jagody (1903), Jasełka (1906), Jak się dzieci z Rozalią w Bronowie bawiły (1911).

Maria Konopnicka, Warszawa 1879 rok.

Ulica Warszawska w Suwałkach, litografia Alojzego Misierowicza, ok. 1855 roku

Akt chrztu Marii Stanisławy Wasiłowskiej z 23 września 1842 roku

Kościół pod wezwaniem św. Aleksandra w Suwałkach, rycina z 1864 roku

Maria Konopnicka, Warszawa 1879 rok

Maria Konopnicka, Gratz ok. 1897 roku

Fotografia jubileuszowa Marii Konopnickiej, ok. 1902 roku

Maria Konopnicka, ok. 1910 roku

# data[].attributes.attachment_link.title
MUZEUM IM. MUZEUM IM. MARII KONOPNICKIEJ

# data[].attributes.attachment_link.description
Maria Stanisława Konopnicka z Wasiłowskich urodziła się 23 maja 1842 roku w Suwałkach, w rodzinie Józefa, obrońcy Prokuratorii i patrona Trybunału Cywilnego Guberni Augustowskiej oraz Scholastyki z Turskich. Wraz z pięciorgiem rodzeństwa: Wandą Zenobią, Janem, Laurą Celiną, Zofią i Jadwigą Julią spędziła w mieście nad Czarną Hańczą pierwszych siedem lat życia.

# data[].attributes.headline
Maria Konopnicka - biografia, wiersze, twórczość

# data[].attributes.subject
Maria Konopnicka - biografia, wiersze, twórczość

# data[].attributes.body
Maria Konopnicka - biografia, wiersze, twórczość źródło: https://poezja.org/wz/Maria_Konopnicka/

# data[].attributes.body
Jak dziś pisałaby Konopnicka?
Jak dziś pisałaby Konopnicka? Takie pytanie zadawali sobie uczniowie z klas I-III, którzy w ramach obchodów 180. rocznicy urodzin Marii Konopnickiej w dniach 24 – 31 maja 2022 roku wzięli udział w ćwiczeniach z tłumaczenia na język współczesny fragmentów wierszy poetki zawierających archaizmy.
Uczniowie podawali przykłady niezrozumiałych dla siebie wyrazów, dowiedzieli się, że ich znaczenie można poznać, korzystając ze słownika archaizmów, czyli słów zapomnianych, a później sami spróbowali swoich sił w tłumaczeniu. Podczas zajęć, które zaproponowały panie Ewelina Majewska i Agnieszka Kowalewska, a prowadzili nauczyciele edukacji wczesnoszkolnej oraz języka polskiego, powstały współczesne wersje wierszy naszej patronki.
Wybrane fragmenty zostały zaprezentowane w czasie szkolnego festynu z okazji Dnia Dziecka oraz opublikowane na łamach gazetki szkolnej Głos Ucznia, której majowy numer w całości poświęcono Marii Konopnickiej.

# data[].attributes.body
Kaliskie ścieżki Konopnickiej

Szkolne obchody 180. rocznicy urodzin Marii Konopnickiej uświetniło spotkanie z panem Krzysztofem Martyną - poetą, aforystą, publicystą i wykładowcą, autorem licznych publikacji internetowych, prasowych i książkowych. W dniu 9 czerwca 2022 roku nasz gość, korzystając z prezentacji multimedialnej „Kaliskie ścieżki Marii Konopnickiej”, zaproponował siódmoklasistom wędrówkę po ulicach Kalisza śladami patronki.
Uczniowie mogli porównać obraz naszego miasta z czasów kiedy mieszkała tu Maria Konopnicka z ulicami widzianymi dzisiaj. Tej wędrówce w czasie towarzyszyły informacje o tym, jak ówczesne życie Kalisza, porównywanego urodą do Warszawy, mogło wpłynąć na życie i twórczość poetki. Prelekcja koncentrowała się wokół ludzi i otoczenia, w którym dorastała, co pozwoliło młodzieży zobaczyć ten świat oczami patronki. Prelegent gościł w naszej szkole na zaproszenie pani dyrektor Beaty Prus, a przygotowaniem spotkania zajęła się pani Agnieszka Kowalewska.

# data[].attributes.body
W dniu 9 czerwca 2022 roku w budynku byłego Studium Nauczycielskiego im. Marii Konopnickiej w Kaliszu przy ul. Nowy Świat 28-30, a obecnie WPA UAM, odbyło się uroczyste odsłonięcie tablicy upamiętniającej Halinę Sutarzewicz, zasłużoną dla Kalisza polonistkę, wykładowcę literatury polskiej i powszechnej, badaczkę biografii i twórczości pisarzy związanych z ziemią kaliską, wśród których szczególne miejsce zajmowała Maria Konopnicka.
Inicjatorami tego wydarzenia byli: pani Elżbieta Stadtműller i pan Andrzej Zmyślony ze Stowarzyszenia im. Haliny Sutarzewicz oraz dyrektor naszej szkoły, pani Beata Prus, która przygotowała projekt tablicy i wystawę plansz dokumentujących działania Stowarzyszenia.

# data[].attributes.body
RAJD TYRYSTYCZNY IM. MARII KONOPNICKIEJ

W dniu 3 czerwca 2022 roku odbył się coroczny Rajd im. Marii Konopnickiej poświęcony życiu i twórczości naszej patronki. Uczestniczyły w nim trzy klasy czwarte wraz z opiekunami. Do zaliczenia rajdu konieczne było pokonanie wyznaczonej przez szkolnego koordynatora, p. Iwoną Ignaczak trasy i zaliczyć trzy punkty, w których czekały na uczniów ciekawe zadania. Jednym z nich była krzyżówka  dotycząca znajomości treści wybranych wierszy M. Konopnickiej (lokalizacja - pomnik Marii Konopnickiej przy ul. Nowy Świat). Kolejnym zadaniem było przyporządkowanie ilustracji przedstawiających miejsca związane z życiem poetki znajdujące się w naszym mieście do podanych opisów. Ostatnim zadaniem była rywalizacja w quizie na platformie quizziz, w której należało się wykazać wiedzą o życiu pisarki. Uczniowie odwiedzili Bibliotekę Główną Miejskiej Biblioteki Publicznej im. Adama Asnyka, gdzie mieli okazję zwiedzić wystawę poświęconą artystce. W trakcie rajdu uczniowie korzystali z przygotowanych zasobów w postaci kodów QR oraz z aplikacji ‘geocach’, za pomocą której śledzi trasę oraz poszukiwali ukrytej skrzynki  z informacjami na temat Marii Konopnickiej. Rajd był doskonałą okazją do wzbogacenia wiedzy o życiu patronki naszej szkoły oraz głębszej integracji klasy przez pracę zespołową. Autorami zadań w tegorocznej edycji rajdu byli: p. Iwona Ignaczak i p. Edmund Symanowicz.

# data[].attributes.body
LITERACKA GRA MIEJSKA

Wczesnym rankiem 23 maja 2022 roku młodzież ze szkół, którym patronuje Maria Konopnicka (SP10 w Kaliszu, SP1 w Ostrowie Wlkp., SP w Droszewie, SP w Godzieszach i SP w Kotlinie) oraz uczniowie SP7, SP17 i SOSW nr 1 w Kaliszu zebrali się przy Pomniku Książki na Plantach miejskich, gdzie rozpoczęła się Literacka Gra Miejska „Kaliskie Upamiętnienia Marii Konopnickiej” zorganizowana przez naszą szkołę i Stowarzyszenie im. Haliny Sutarzewicz w 180. rocznicę urodzin poetki. Każdy z uczestników otrzymał od organizatorów kartę do gry oraz wskazówki dotyczące trasy wyznaczonej przez miejsca, z którymi związana była patronka. Tam z kolejnymi instrukcjami czekali na nich
uczniowie naszej szkoły wcielający się w Konopnicką z lat jej wczesnej młodości oraz nowożeńców: Marię i Jarosława. Należało również znaleźć krasnoludki posiadające kolejne fragmenty wiersza. Okazało się, że wszyscy bardzo dobrze poradzili sobie z zadaniami, właściwie poukładali wersy utworu „Memu miastu” Marii Konopnickiej oraz rozpoznali postaci w ostatniej scence, która przedstawiona została w Młodzieżowym Domu Kultury. Tam też odbyło się podsumowanie gry i wręczenie nagród. W przygotowanie zadań i karty do gry zaangażowani byli: pani dyrektor Beata Prus, pani Urszula Papierska, pani Ewelina Majewska, pan Paweł Grudziński i pani Elżbieta Stadtműller – prezes Stowarzyszenia im. Haliny Sutarzewicz.

# data[].attributes.body
OGÓLNOPOLSKI KONKURS PLASTYCZNY IM. MARII KONOPNICKIEJ

W dniu 4 kwietnia 2022 roku podsumowano kolejną edycję Ogólnopolskiego Konkursu Plastycznego, propagującego twórczość Marii Konopnickiej. Łącznie wpłynęły 292 prace z klas I – III i 119 prac z klas  IV – VI  z 49 placówek. Jury w składzie: Maciej Guźniczak – doktor habilitowany sztuk plastycznych w dyscyplinie sztuki piękne, profesor Uniwersytetu im. A. Mickiewicza Wydział Pedagogiczno – Artystyczny w Kaliszu, Wiktor Jerzy Jędrzejak – artysta malarz, Ewa Ratajczyk – artysta malarz, nauczyciel rysunku i malarstwa, rzeźby i ceramiki w Liceum Plastycznym w Kaliszu, po uważnym obejrzeniu rysunków i długiej dyskusji, biorąc pod uwagę: samodzielność, inwencję twórczą, śmiałość i odwagę w doborze narzędzia oraz umiejętność posługiwania się nim, postanowiło przyznać:

w kategorii klas I – III równorzędne nagrody:

Kai Olejnik, kl. 2, SP w Raczycach, opiekun Hanna Pawlak

Arkadiuszowi Górnemu, kl. 2, SP w Raczycach, opiekun Hanna Pawlak

Fabianowi Gościniakowi, kl. 3, SP w Kucharkach, opiekun Ewelina Gościniak

Oliwierowi Sitarskiemu, kl. 3, SP nr 22 we Wrocławiu, opiekun Ewa Bator

Weronice Poradzie, kl. 2, SP nr 10 w Kaliszu, opiekun Ewa Pszczoła

wyróżnienia:

Antoninie Szczygieckiej, kl. 3, SP w Liskowie, opiekun Izabela Litwa

Hannie Sosińskiej, kl. 2, SP nr 184 w Łodzi, opiekun Małgorzata Nycz

Michałowi Płatkowi, kl. 2, SP w Koźminku, opiekun Mirosława Broniecka

Magdalenie Kuskowskiej, 1, SP nr 6 we Wrocławiu, opiekun Anna Wagner

Poli Martin, kl. 1, SP nr 15 w Koninie, opiekun Iwona Walkowiak

Diego Pietrali, kl. 1, SP nr 10 w Kaliszu, opiekun Małgorzata Leśniewicz

dyplomy honorowe:

Małgorzacie Harłajczuk, kl. 3, SP nr 6 we Wrocławiu, opiekun Joanna Osiniak,

Michalinie Jakubowskiej, kl. 2, SP nr 96 we Wrocławiu, opiekun Dorota Graboś

Aleksandrze Choi, kl. 1, SP w Liskowie, opiekun Izabela Litwa

Cezaremu Żurawce, kl. 3, SP w Raczycach, opiekun Barbara Stolarek

Piotrowi Niedbale, kl. 1, SP w Raczycach, opiekun Aleksandra Hoffman-Dzieran

Izabelli Wychert, kl. 2, SP w Kębłowie, opiekun Emanuela Jarzembińska

Jakubowi Binkowi, kl. 2, SP nr 10 w Kaliszu, opiekun Ewa Pszczoła

w kategorii klas IV - VI równorzędne nagrody:

Nadii Mikietyńskiej, kl. 5, ZSP nr 1 Bydgoszczy, opiekun Agata Zajdel - Banach,

Amelii Krysztofowicz, kl. 4, SP w Liskowie, opiekun Małgorzata Jerzak

Robertowi Kaczmarkowi, kl. 5, ZS w Choczu, opiekun Elżbieta Fagasińska

Wojciechowi Cichemu, kl. 4, SP w Koźminku, opiekun Grażyna Siewieja

Ninie Binek, kl. 6, SP nr 11 w Kaliszu, opiekun Dorota Janiak

wyróżnienia:

Zuzannie Dzitkowskiej, kl. 6, SP nr 80 we Wrocławiu, opiekun Jacek Adamowski

Igorowi Doruchowi, kl. 5, SP nr 17 z O. I. w Kaliszu, opiekun Iwona Trenkler

Zuzannie Pogorzelec, kl. 6, SP w Moskurni, opiekun Joanna Adamiak

Oliwii Sobeckiej, kl. 4, SP w Świecy, opiekun Beata Hęćka

Piotrowi Kurkowi, kl. 4, SP w Nowym Nakwasinie, opiekun Grażyna Siewieja

dyplomy honorowe:

Justynie Perskawiec, kl. 5, SP w Nowym Nakwasinie, opiekun Grażyna Siewieja

Zuzannie Pracy, kl. 4, ZSP nr 1 Bydgoszczy, opiekun Agata Zajdel - Banach

Lilianie Nowak, kl. 4, SP nr 80 we Wrocławiu, opiekun Jacek Adamowski

Hannie Drabińskiej, kl. 5, SP nr 16 w Kaliszu, opiekun Magdalena Piekarska

Julii Chojak, 5, SP nr 17 z O. I. w Kaliszu, opiekun Iwona Trenkler.

Dziękujemy za tak liczny udział w tegorocznej edycji konkursu. Serdecznie gratulujemy laureatom.

# data[].attributes.body
WOJEWÓDZKI KONKURS POETYCKI IM. MARII KONOPNICKIEJ

Podsumowanie XVI Wojewódzkiego Konkursu Poetyckiego im. Marii Konopnickiej zorganizowanego pod patronatem Prezydenta Miasta Kalisza, pana Krystiana Kinastowskiego nastąpiło 15 maja 2022 roku. Komisja konkursowa w składzie: Anna Górska –  Matyjasz – pedagog, poetka, córka Eligiusza Kor – Walczaka, Andrzej Zmyślony – literat, felietonista, twórca i reżyser widowisk artystycznych oraz Agnieszka Naskręcka – nauczyciel języka polskiego Szkoły Podstawowej nr 10 w Kaliszu dokonała oceny 57 wierszy napisanych przez uczniów klas drugich i trzecich, przesłanych na konkurs z następujących placówek: Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w Kościelcu, Szkoły Podstawowej nr 3 w Pleszewie, Szkoły Podstawowej w Zalesiu Małym, Szkoły Podstawowej w Tomicach, Szkoły Podstawowej w Kuźni, Szkoły Podstawowej w Moskurni, Szkoły Podstawowej nr 17 z O.I. w Kaliszu, Szkoły Podstawowej nr 18 w Kaliszu oraz Szkoły Podstawowej nr 10 w Kaliszu i postanowiła przyznać równorzędne nagrody oraz wyróżnienia:

w kategorii uczniów klas drugich:

nagrody:

Zofia Matuszak, Szkoła Podstawowa nr 3 w Pleszewie, opiekun: Renata Rudzińska

Anna Kuklińska, Szkoła Podstawowa im. Janusza Korczaka w Kuźni, opiekun: Monika Szablewska

Antonina Biesiada, Szkoła Podstawowa nr 10 w Kaliszu, opiekun: Ewa Pszczoła

wyróżnienia:

Barbara Kuciak, Zespół Szkolno – Przedszkolny w Kościelcu, opiekun: Paulina Krawczyk

Leon Nowak, Szkoła Podstawowa nr 10 w Kaliszu, opiekun: Ewa Pszczoła

Julia Woźniak, Szkoła Podstawowa im. Janusza Korczaka w Kuźni, opiekun: Jolanta Woźniak

w kategorii uczniów klas trzecich:

nagrody:

Jagoda Winiecka, Szkoła Podstawowa nr 3 w Pleszewie, opiekun: Hanna Borkowska

Helena Pisula, Szkoła Podstawowa nr 10 w Kaliszu, opiekun: Ilona Ozimek

Łucja Pipia, Szkoła Podstawowa nr 17 w Kaliszu, opiekun: Beata Mironowicz

wyróżnienia:

Tymoteusz Wypych, Szkoła Podstawowa w Moskurni, opiekun: Iwona Durman

Mateusz Jabłoński, Szkoła Podstawowa w Tomicach, opiekun: Monika Jabłońska.

Nad prawidłowym przebiegiem konkursu czuwały organizatorki: pani Ewa Pszczoła oraz pani Justyna Gremblewska. Fundatorem nagród było Miasto Kalisz oraz Rada Rodziców Szkoły Podstawowej nr 10.

# data[].attributes.body
WOJEWÓDZKI KONKURS LITERACKI
IM. MARII KONOPNICKIEJ

Wojewódzki Konkurs Literacki im. Marii Konopnickiej ma najdłuższą tradycję z konkursów realizowanych przez naszą szkołę. W tym roku odbyła jego 30. edycja. Jurorzy: pani Joanna Kostrzewa - nauczycielka języka polskiego i wykładowca na Wydziale Pedagogiczno - Artystycznym
w Kaliszu, pani Joanna Montelatic - doktor nauk humanistycznych i nauczyciel I LO im. Adama Asnyka w Kaliszu oraz pan Jakub Pokojowczyk - nauczyciel języka polskiego, poeta i dyrektor Szkoły Podstawowej w Rychnowie przeanalizowali w dniu 12 maja 2022 roku 23 prace następujących placówek: Szkoła Podstawowa nr 7 w Kaliszu, Szkoła Podstawowa nr 14 w Kaliszu, Niepubliczna Szkoła Podstawowa KSO „Edukator”, Szkoła Podstawowa nr 10 w Kaliszu, Szkoła Podstawowa nr 7 w Ostrowie Wielkopolskim, Szkoła Podstawowa w Tomicach, Szkoła Podstawowa w Koźminku oraz Szkoła Podstawowa w Koźmińcu. Oceniano przygotowane przez uczniów klas
IV-VIII parafrazy wybranego utworu Marii Konopnickiej, opowiadania lub utwory dramatyczne. Przyznano łącznie 4 równorzędne nagrody i 4 wyróżnienia.

W kategorii klas IV-VI nagrody otrzymali:

· Michalina Bartczak, Szkoła Podstawowa nr 7 w Kaliszu, nauczyciel prowadzący: Małgorzata Wasilkowska

· Natasza Pieczyńska, Szkoła Podstawowa w Tomicach, nauczyciel prowadzący: Arleta Kaźmierska

wyróżnienia:

· Karolina Obsadna, Szkoła Podstawowa w Koźminku, nauczyciel prowadzący: Żaneta Morsiołek – Trzebińska

· Szymon Szkadun, Szkoła Podstawowa w Koźminku, nauczyciel prowadzący: Anna Paszkowska

W kategorii klas VII-VIII nagrody otrzymali:

· Wiktoria Magoch, Szkoła Podstawowa nr 10 w Kaliszu, nauczyciel prowadzący: Agnieszka
Naskręcka

· Laura Królak, Szkoła Podstawowa nr 10 w Kaliszu, nauczyciel prowadzący: Ewa Fiechowska

wyróżnienia:

· Laura Krawczyk, Szkoła Podstawowa w Koźmińcu, nauczyciel prowadzący: Dagmara Kozłowska - Stodolna

· Wiktor Jabłoński, Szkoła Podstawowa w Tomicach, nauczyciel prowadzący: Arleta Kaźmierska.

Szkolnymi koordynatorami konkursu były panie: Ewa Fiechowska i Agnieszka Naskręcka.
Nagrody ufundowali: Miasto Kalisz i Rada Rodziców Szkoły Podstawowej nr 10.

# data[].attributes.body
POEZJE M. MARII KONOPNICKIEJ W RECYTACJACH

XXIX Miejski Konkurs Recytatorskiego im. Marii Konopnickiej, objęty honorowym patronatem Prezydenta Miasta Kalisza, odbył się w naszej szkole 18 maja 2022 r.
Do tegorocznych zmagań przystąpiło 18 uczniów kaliskich szkół podstawowych . W związku z obchodami 180. rocznicy urodzin Marii Konopnickiej zadaniem uczestników było przygotowanie do recytacji dwóch wierszy poetki. W  komisji tegorocznej edycji konkursu zasiedli: pan Andrzej Zmyślony – kaliski literat i publicysta, aktorzy Teatru im. Wojciecha Bogusławskiego w Kaliszu: pan Michał Wierzbicki
i pan Zbigniew Antoniewicz. Oceniali kulturę słowa, właściwe interpretowanie tekstów, a także umiejętność radzenia sobie z tremą. Po wysłuchaniu wszystkich recytatorów jury wyłoniło laureatów konkursu:

w kategorii klas I - III komisja przyznała:

I miejsce – Marii Józefiak ze Szkoły Podstawowej nr 18 w Kaliszu, opiekun: Ewa Holeksa

II miejsce – Milenie Olejnik ze Szkoły Podstawowej nr 18 w Kaliszu, opiekun: Margerita Keler

III miejsce – Michałowi Ptakowi ze Szkoły Podstawowej nr 10 w Kaliszu, opiekun: Danuta Trzepacz.

W kategorii klas IV – VI nagrody otrzymali:

I miejsce – Bruno Strug ze Szkoły Podstawowej nr 14 w Kaliszu, opiekun: Marta Konieczna

II miejsce – Marianna Wierzbicka ze Szkoły Podstawowej nr 10 w Kaliszu, opiekun: Paweł Grudziński

III miejsce – Maja Andrzejak ze Szkoły Podstawowej nr 18 w Kaliszu, opiekun: Barbara Raczyk

Laureatkami w kategorii klas VII - VIII zostały:

I miejsce – Anna Zaczykiewicz ze Szkoły Podstawowej nr 10 w Kaliszu, opiekun: Ewelina Majewska

II miejsce – Zuzanna Wojciechowska ze Szkoły Podstawowej nr 10 w Kaliszu, opiekun: Ewa Fiechowska

III miejsce – Iga Lewandowska ze Szkoły Podstawowej nr 17 w Kaliszu, opiekun: Ewa Krawczyk.

Laureatom i uczestnikom konkursu wręczono dyplomy oraz nagrody ufundowane przez Miasto Kalisz oraz Radę Rodziców Szkoły Podstawowej nr 10. Przygotowaniem konkursu zajęły się panie: Danuta Trzepacz, Ewelina Majewska, Agnieszka Kowalewska i Urszula Papierska.

Raz jeszcze gratulujemy zwycięzcom oraz uczestnikom! Zapraszamy za rok!

# data[].attributes.body
RECYTACJE POEZJI KONOPNICKIEJ

Uczestnicy XXX Szkolnego Konkursu Recytatorskiego im. Marii Konopnickiej zaprezentowali swoje umiejętności interpretacji tekstów patronki naszej szkoły. Prezentacja wybranych tekstów była podzielona na kategorie wiekowe i odbyła się w dniach 21 i 26 kwietnia 2022  r. Konkurs pozwolił odkryć nieznane dotąd, mniej popularne, choć równie piękne utwory poetki. Uczniowie musieli wykazać się kulturą słowa, umiejętnością interpretacji tekstu, do której chcieli przekonać słuchaczy.
Komisja konkursowa wyłoniła laureatów:

w kategorii klas I – III nagrody otrzymali:

I miejsce – Michał Ptak z klasy 2a, opiekun: Danuta Trzepacz
II miejsce – Aleksander Rainer z klasy 1b, opiekun : Sylwia Tyda
III miejsce – Wiktoria Mrugalska z klasy 3b, opiekun Ilona Ozimek
wyróżnienie – Marina Olszyna z klasy 2a, opiekun: Danuta Trzepacz

w kategorii klas IV– VI komisja konkursowa przyznała:

I miejsce – Milenie Młynarczyk z klasy 5b, opiekun: Ewelina Majewska

II miejsce – Mariannie Wierzbickiej z klasy 5a, opiekun: Paweł Grudziński

III miejsce – Małgorzacie Przybyła z klasy 5b, opiekun: Ewelina Majewska

wyróżnienie – Martynie Wierchlewskiej z klasy 4c, opiekun: Paweł Grudziński

wyróżnienie – Gabrieli Janowskiej z klasy 4c, opiekun: Paweł Grudziński.

w  kategorii klas VII– VIII jury przyznało:

I miejsce – Annie Zaczykiewicz z klasy 7b, opiekun: Ewelina Majewska

II miejsce – Zuzannie Wojciechowskiej z klasy 8a, opiekun: Ewa Fiechowska

III miejsce – Antoninie Kruk z klasy 8a, opiekun: Ewa Fiechowska
wyróżnienie – Hubertowi Efinowiczowi z klasy 7b, opiekun: Ewelina Majewska.

Laureatom i uczestnikom konkursu wręczono dyplomy oraz  nagrody książkowe ufundowane przez Radę Rodziców. Zdobywcy pierwszych i drugich miejsc każdej kategorii reprezentowali naszą szkołę w XXIX Miejskim Konkursie Recytatorskim im. Marii Konopnickiej.

# data[].attributes.body
KAPELUSZE PANI MARII
Uczniowie naszej szkoły w nietypowy sposób uczcili 180. rocznicę urodzin Marii Konopnickiej. Postanowili nieco odświeżyć słynny kapelusz poetki. Na lekcjach plastyki uzupełniali portret patronki o autorski projekt jej nakrycia głowy. W ten sposób powstały ciekawe prace, w których każdy twórca wykazał się kreatywnością i nadał swój autorski charakter znanemu portretowi. Pod kierunkiem nauczycielki plastyki, pani Magdaleny Molczyk-Magdańskiej powstała praca „Kapelusze pani Marii” składająca się z wielu podobizn Konopnickiej, stworzonych przez uczniów z klas 4,5,6,7. Można ją podziwiać na szkolnym korytarzu. Akcja cieszy się zainteresowaniem uczniów, którzy przychodzą podziwiać prace swoje oraz kolegów. Wszyscy chętnie
robią sobie zdjęcie z patronką.

# data[].attributes.body
STEFEK BURCZYMUCHA I TEATRZYK KAMISHIBAI

Przypadająca w 2022 roku 180. rocznica urodzin Marii Konopnickiej jest okazją do podejmowania różnorodnych przedsięwzięć popularyzujących tę postać oraz twórczość literacką. W związku z tym do klas drugich i trzecich
w dniach 11, 12, 17 i 19 maja zawitał teatrzyk kamishibai.
W takiej właśnie formie bibliotekarka szkolna, pani Urszula Papierska, przedstawiała uczniom znany utwór poetki „Stefek Burczymucha”. Rozpoczynająca przedstawienie rozmowa na temat teatru, dźwięki dzwoneczka rozlegające się przed „spektaklem” i efekt otwierającej się przed widzami sceny sugestywnie przywołały do sal lekcyjnych atmosferę teatru, a to wszystko za sprawą techniki opowiadania wywodzącej się z Japonii, wykorzystującej plansze
z obrazkami i tekstem oraz drewnianą skrzynkę. Towarzyszące spotkaniom zajęcia czytelnicze prowadzone były dla klas drugich w oparciu o tekst utworu Marii
Konopnickiej, natomiast dzieci z klas trzecich rozwiązywały dodatkowo interaktywną krzyżówkę, poznając przy tym inne wiersze autorstwa naszej patronki.

# data[].attributes.body
SPOTKANIE Z PANIĄ MARIĄ

Pierwszoklasiści przyjęli zaproszenie pani Agnieszki Kowalewskiej  i 13 maja 2022 roku przybyli do biblioteki na spotkanie związane z Marią Konopnicką. Punktem wyjścia do rozmów o patronce  było wysłuchanie wiersza  pt. „Czy to bajka, czy nie bajka…”  i rozmowa na temat istnienia krasnoludków. Na podstawie treści wysłuchanego wiersza uczniowie wymieniali cechy, którymi charakteryzują się te bajkowe stworki, ustalali gdzie można je spotkać, czym się zajmują i komu pomagają. Aby ustalić kto jest autorem wysłuchanego wcześniej tekstu dzieci musiały rozwiązać zadanie. Polegało ono na  wyszukaniu ukrytych w bibliotece karteczek z ilustracjami krasnoludków, na odwrocie których znajdowały się litery, a te ułożone we właściwej kolejności utworzyły odpowiedź: MARIA KONOPNICKA. Teraz dopiero przedstawiono dzieciom główny powód ich wizyty
w bibliotece – 180. rocznicę urodzin poetki. Uczniowie dzielili się wiedzą o tej postaci. Opowiadali kim była i dlaczego wybrano ją na patronkę szkoły. Wspólnie z bibliotekarką ustalali, jakie znają miejsca w Kaliszu poświęcone Marii Konopnickiej i w których punktach miasta się one znajdują. Kolejnym etapem zajęć była wizyta w szkolnej Izbie Pamięci. Pierwszoklasiści byli tutaj po raz pierwszy i miejsce to zrobiło na nich duże wrażenie. Z zainteresowaniem oglądali zgromadzone pamiątki, przymierzali się do biurka i pióra
z kałamarzem, podziwiali  suknię stylizowaną na te, jakie nosiły kobiety w czasach, gdy żyła Konopnicka. Podczas spotkania zaprezentowano uczniom książki autorstwa Marii Konopnickiej oraz inne, których bohaterami są krasnale, zachęcano do ich czytania i oglądania.

# data[].attributes.body
Msza św. w intencji Marii Konopnickiej

W dniu 22 maja 2022 roku w katedrze kaliskiej odbyła się msza św. w intencji Marii Konopnickiej w 180. rocznicę jej urodzin zamówiona przez zarząd Stowarzyszenia im. Haliny Sutarzewicz. Uczestniczyli w niej przedstawiciele władz miasta, mieszkańcy Kalisza, nauczyciele i uczniowie szkół noszących imię Marii Konopnickiej oraz poczty sztandarowe z naszej szkoły i Szkoły Podstawowej z Droszewa. Katedra jest jednym z miejsc upamiętniających Konopnicką, bowiem właśnie tam  w 1862 roku wzięła ślub z Jarosławem Konopnickim.

# data[].attributes.body
Szlakiem Marii Konopnickiej

Grupa wychowanków z Ośrodka Szkolno-Wychowawczego im. Marii Konopnickiej z Wyszkowa koło Warszawy odwiedziła naszą szkołę. W czwartek, 19 maja 2022 roku, młodzież wraz z opiekunami przyjechała do Kalisza, aby poznać miejsca związane z Marią Konopnicką. W planie zwiedzania nie mogło więc zabraknąć szkolnej Izby Pamięci, będącej jedynym miejscem w naszym mieście, gdzie zgromadzone są zdjęcia i dokumenty potwierdzające związki Konopnickiej z Kaliszem, a także kontakty z jej potomkami. Uczestników wycieczki oprowadzała pani Agnieszka Kowalewska, która opowiadała o tradycjach szkoły
i pielęgnowaniu pamięci o patronce. Goście dowiedzieli się także o kolejnych spotkaniach w roku 2006 i 2009
z prawnukiem Konopnickiej, panem Janem Bieleckim, oraz
o wizytach prawnuczki, pani Joanny Modrzejewskiej w 2012
i 2016 roku, a także o spotkaniu z praprawnuczką, panią Elżbietą Twardowską w roku 2010, 2012 i 2016. Na zakończenie spotkania goście otrzymali ulotki z krótkimi informacjami, na temat miejsc w Kaliszu związanych z Marią
Konopnicką.

# data[].attributes.body
Wystawa o Marii Konopnickiej

Uczniowie klasy 4c uczestniczyli w wyjątkowym wydarzeniu kulturalnym. 6 maja 2022 roku wybrali się do Biblioteki Głównej Miejskiej Biblioteki Publicznej im. Adama Asnyka
w Kaliszu, gdzie wzięli udział w inauguracji wystawy „Mariaże Marii” przygotowanej w ramach obchodów Roku Marii Konopnickiej.  Ekspozycja przygotowana przez pracowników biblioteki opowiada o Marii Konopnickiej poprzez różne aspekty jej życia i działalności - suwałczanki, kaliszanki, kobiety, matki, pisarki, redaktorki, turystki, patriotki. Czwartoklasiści zobaczyli na wystawie skany wielu dotąd nieudostępnianych w Kaliszu dokumentów, fotografii oraz rękopisów w tym: kartę „Kaliszanina” z wierszem
„W zimowy poranek” stanowiącym debiut literacki Konopnickiej oraz reprint rękopisu „Roty” uznawanej za jedną z najbardziej patriotycznych polskich pieśni. Mieli również okazję wyrazić swoje opinie na temat patronki ich szkoły
i wpisać się do Księgi gości. Uczniowie pierwszy raz brali udział w takiej uroczystości jak otwarcie wystawy, mimo to czuli się swobodnie, byli bardzo zainteresowani ekspozycją, śmiało rozmawiali z innymi gośćmi i chętnie pozowali do zdjęć.

# data[].attributes.body
180.URODZINY MARII KONOPNICKIEJ

W poniedziałek, 23 maja 2022 roku, uroczyście świętowaliśmy 180. urodziny Marii Konopnickiej. Tuż przed 13.00 wszyscy uczniowie klas IV-VIII wraz z nauczycielami i panią dyrektor Beatą Prus zgromadzili się przy pomniku patronki, aby złożyć kwiaty i zaśpiewać Rotę. Byli tam również: wiceprezydent Grzegorz Kulawinek, wiceprzewodniczący Rady Miasta Mirosław Gabrysiak, radni, przedstawiciele organizacji pozarządowych, członkowie Stowarzyszenia im. Haliny Sutarzewicz, harcerze
i bibliotekarze oraz delegacje ze szkół noszących imię Marii Konopnickiej: z Droszewa, Godziesz Wielkich i SP1 z Ostrowa Wielkopolskiego.
Na dalszą część obchodów wszyscy udali się do auli Wydziału Pedagogiczno-Artystycznego UAM, gdzie pani Elżbieta Stadtműller przypomniała związki Konopnickiej z Kaliszem, a wiceprezydent powiedział: Trudno wyobrazić sobie Marię Konopnicką bez Kalisza i Kalisz bez Marii Konopnickiej.
Tu założyła rodzinę, tu dojrzewała artystycznie i debiutowała na łamach Kaliszanina. Miasto pamięta o tej wielkiej pisarce. Jej ślady są obecne w przestrzeni Kalisza. Dziś, w 180. rocznicę urodzin Marii Konopnickiej, składamy jej hołd inaugurując w Kaliszu rok jej poświęcony.
Miłym zaskoczeniem dla zebranych były pozdrowienia wygłoszone w formie nagrania video przez prawnuczkę Konopnickiej, Joannę Modrzejewską. Następnie odbyło się podsumowanie czterech nawiązujących do twórczości pisarki konkursów: Ogólnopolskiego Konkursu Plastycznego,
Wojewódzkiego Konkursu Poetyckiego, Wojewódzkiego Konkursu Literackiego i Miejskiego Konkursu Recytatorskiego, w których wzięli udział uczniowie szkół podstawowych.
Zwieńczeniem obchodów był koncert muzyczny, podczas którego Maria Rutkowska wykonała na fortepianie kompozycję Artura Żuchowskiego „Soundtrack Konopnicka”, Aleksandra Kamińska-Rykowska przeniosła zebranych w krainę pieśni bliskich Konopnickiej, a Elżbieta Sałata recytowała utwory poetki. Na koniec wystąpiła grupa wokalna z Zespołu Szkół Techniczno-Elektronicznych w Kaliszu z piosenką „Mario Stanisławo” do popularnej melodii Roberta Łukowskiego i słów Anety Kolańczyk.

# data[].attributes.body
MARIA MA MOC. Pod takim hasłem, Miejska Biblioteka Publiczna im. Adama Asnyka wraz ze Stowarzyszeniem Promocji Sztuki "Łyżka Mleka" rozpoczęła cykl rozmów poświęconych Marii Konopnickiej, w roku który zadedykowany został przez Radę Miasta wybitnej poetce, pisarce, publicystce związanej z Kaliszem. W cyklu ukażą się kolejne audycje traktujące o sprawach mniej oczywistych, często pomijanych przez biografów autorki "Roty". Z Anetą Kolańczyk rozmowy prowadzi Izabela Fietkiewicz-Paszek. Zapraszamy

Film obejrzycie pod linkiem https://youtu.be/PFb6S3u01_Q

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Menu Nagłówek

MARIA MA MOC! Obchody Roku Marii Konopnickiej w Kaliszu rozpoczęte

MARIA MA MOC. Pod takim hasłem, Miejska Biblioteka Publiczna im. Adama Asnyka wraz ze Stowarzyszeniem Promocji Sztuki "Łyżka Mleka" rozpoczęła cykl rozmów poświęconych Marii Konopnickiej, w roku który zadedykowany został przez Radę Miasta wybitnej poetce, pisarce, publicystce związanej z Kaliszem. W cyklu ukażą się kolejne audycje traktujące o sprawach mniej oczywistych, często pomijanych przez biografów autorki "Roty". Z Anetą Kolańczyk rozmowy prowadzi Izabela Fietkiewicz-Paszek. Zapraszamy

Film obejrzycie pod linkiem https://youtu.be/PFb6S3u01_Q

# data[].attributes.attachment_link.title
MARIA MA MOC! Obchody Roku Marii Konopnickiej w Kaliszu rozpoczęte

# data[].attributes.attachment_link.description
Menu Nagłówek MARIA MA MOC. Pod takim hasłem, Miejska Biblioteka Publiczna im. Adama Asnyka wraz ze Stowarzyszeniem Promocji Sztuki "Łyżka Mleka" rozpoczęła cykl rozmów poświęconych Marii Konopnickiej, w roku który zadedykowany został przez Radę Miasta wybitnej poetce, pisarce, publicystce związanej z Kaliszem.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
© MUZEUM IM. MARII KONOPNICKIEJ.

# data[].attributes.attachment_link.title
Przeczytaj Marię – kampania społeczno-edukacyjna Rok Marii Konopnickiej w Suwałkach – MUZEUM IM. MARII KONOPNICKIEJ

# data[].attributes.body
Składamy hołd Marii Konopnickiej
Z okazji 180. rocznicy urodzin Marii Konopnickiej w dniu 15 czerwca 2022 roku uczniowie klasy 7b: Mikołaj Juszczak oraz Antonii i Cezary Krzywańscy, pod kierunkiem pana Mateusza Łańducha, wydrukowali na drukarce 3D popiersie patronki. Przedsięwzięcie polegało na użyciu skanera 3D w celu odtworzenia popiersia znajdującego się w szkolnej Izbie Pamięci. Możliwe to było dzięki współpracy z firmą Vision Distribution z Kalisza. Kolejnym krokiem po uzyskaniu obiektu w formie cyfrowej była poprawa zeskanowanych elementów w technologii druku przyrostowego w programie Fusion360 firmy Autodesk. Na końcu należało przygotować ustawienia druku, w tym procent wypełnienia, typ wypełnienia, filament i współczynnik skalowania. Działania przeprowadzono w ramach dodatkowych zajęć Centrum Mistrzostwa Informatycznego organizowanych bezpłatnie przez naszą szkołę we współpracy z Politechniką Łódzką.

# data[].attributes.body
Książki napisane brajlem mają dużo większą objętość i są znacznie cięższe niż zwykłe książki. Przede wszystkim dlatego, że litera brajlowska zajmuje więcej miejsca niż zwykła litera, papier brajlowski jest grubszy niż normalny, a strona książki ma format A4.

# data[].attributes.headline
Poetka idei. Maria Konopnicka w materiałach archiwalnych Archiwum Narodowego w Krakowie - zapraszamy do obejrzenia wystawy internetowej

# data[].attributes.subject
Poetka idei. Maria Konopnicka w materiałach archiwalnych Archiwum Narodowego w Krakowie - zapraszamy do obejrzenia wystawy internetowej

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
23 maja 2022 roku przypada 180. rocznica urodzin Marii Konopnickiej.

Z tej okazji Sejm Rzeczypospolitej Polskiej postanowił uhonorować jedną z najwybitniejszych pisarek w historii,

realistkę, twórczynię Roty doceniając jej literacki dorobek oraz wkład w działalność patriotyczną

ustanowił rok 2022 Rokiem Marii Konopnickiej.

Maria Konopnicka (1842-1910) zadebiutowała w czasopiśmie "Kaliszanin" w 1870 roku, używając pseudonimu "Marko", ale jej właściwym startem poetyckim był cykl W górach z 1876 roku - przychylnie zrecenzowany przez Henryka Sienkiewicza. W 1881 roku wydała pierwszy tomik poezji. Redagowała pismo "Świt", współpracowała z tygodnikiem "Bluszcz", wieloma czasopismami, wydawnictwami towarzystwami polskimi trzech zaborów oraz na obczyźnie.

Konopnicka zyskała ogromną popularność i wielki autorytet społeczny po wydaniu czterech tomów Poezji w latach 1881-1896. Jej liryka o tematyce wiejskiej ujawniła słabość pozytywistycznego programu społecznego, stąd sięgała ona do romantycznych tradycji, w tym folkloru ludowego z wyrazistą kreacją chłopskiego narratora. Była autorką liryków refleksyjno-filozoficznych i krajobrazowych, pokazujących piękno polskiego krajobrazu w zmieniających się porach roku. Wielkie walory reprezentowała jej nowelistyka o tematyce społecznej i psychologicznej. Cenne były jej studia historyczne, w tym Mickiewicz, jego życie i duch (1899). Znając psychikę dzieci po swych bogatych doświadczenia rodzicielskich, napisała dla nich popularną opowieść O krasnoludkach i sierotce Marysi (1896). Starsze dzieci uczyła patriotyzmu w wierszach poświęconych rocznicy Konstytucji 3 Maja 1791 i Insurekcji Kościuszkowskiej 1794 roku.

W uchwale z 14 października 2021 roku, ustanawiającej rok 2022 rokiem Marii Konopnickiej podkreślono, iż zasłynęła ona prozą nowelistyczną i utworami dla dzieci oraz zajmowała się krytyką literacką m.in. na łamach „Kuriera Warszawskiego". Była najwybitniejszą reprezentantką nurtu ludowej stylizacji pieśniowej, stosując język poetycki zaczerpnięty z historycznych i baśniowych motywów, inspirowany pięknem przyrody ojczystej. „Tworzyła liryki i pieśni o tematyce patriotycznej i społecznej oraz obrazki poetyckie. Dokonała przełomu w polskiej literaturze dla dzieci, podnosząc tę dziedzinę pisarstwa na wyżyny artyzmu" - oceniono.

Przy pomocy utworów literackich protestowała przeciwko antypolskiej polityce zaborców i niesprawiedliwości społecznej. Współorganizowała protest światowej opinii publicznej przeciwko niemieckim represjom wobec dzieci polskich we Wrześni w latach 1901-1902 i ustawom wywłaszczeniowym. Walczyła o prawa kobiet oraz pomagała uwięzionym z przyczyn politycznych przez rosyjskie władze.

W 1902 roku w Krakowie i we Lwowie odbyły się obchody 25-lecia pracy literackiej Marii Konopnickiej, a rok później otrzymała ona w darze od narodu polskiego dworek z parkiem w Żarnowcu koło Krosna - dziś muzeum biograficzne. Była honorową członkinią Towarzystwa Szkoły Ludowej oraz wielu towarzystw i instytucji działających na ziemiach polskich, w Europie i USA.

W 1908 roku opublikowała Rotę - wiersz patriotyczny, który był protestem przeciw polityce germanizacji w zaborze pruskim i odegrał znaczącą rolę w dziejach Polaków. Po raz pierwszy pieśń, do muzyki Feliksa Nowowiejskiego, została wykonana 15 lipca 1910 roku pod Pomnikiem Grunwaldzkim w Krakowie, który ufundował Ignacy Jan Paderewski z okazji 500. rocznicy zwycięstwa nad zakonem krzyżackim. W 1926 roku władze niepodległej Rzeczypospolitej rozważały Rotę jako hymn narodowy.

Archiwum Narodowe w Krakowie posiada w swoim zasobie niewiele materiałów związanych z poetką. Są to głównie dokumenty obchodów 25. rocznicy jej pracy twórczej, Osobną grupę dokumentów stanowią przechowywane w Zbiorze ikonograficznym Jana Augustyna prace upamiętniające Marię Konopnicką oraz materiały prasowe gromadzone przez twórcę zbioru.

dr Barbara Berska

# data[].attributes.attachment_link.title
Poetka idei. Maria Konopnicka w materiałach archiwalnych Archiwum Narodowego w Krakowie - Archiwalne Opowieści

# data[].attributes.attachment_link.description
23 maja 2022 roku przypada 180. rocznica urodzin Marii Konopnickiej. Z tej okazji Sejm Rzeczypospolitej Polskiej postanowił uhonorować jedną z najwybitniejszych pisarek w historii, realistkę, twórczynię Roty doceniając jej literacki dorobek oraz wkład w działalność patriotyczną ustanowił rok 2022 Rokiem Marii Konopnickiej.

# data[].attributes.body
„Ludzie to anioły z jednym skrzydłem,
dlatego aby się wznieść, musimy trzymać się razem…”

# data[].attributes.body
Wiersz „Stefek Burczymucha” Marii Konopnickiej napisany alfabetem Braille’a, wydany w USA. Tekst napisany brajlem zajmuje znacznie więcej miejsca niż napisany czarnodrukiem. Książki napisane brajlem mają dużo większą objętość i są znacznie cięższe niż zwykłe książki. Przede wszystkim dlatego, że litera brajlowska zajmuje więcej miejsca niż zwykła litera, papier brajlowski jest grubszy niż normalny, a strona książki ma format A4.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Przed nami wiersz Marii Konopnickiej „Powitanie wiosny". Czy Wy dzieci, lubicie wiosnę i jak ją witacie?
A kto ogłosił dzieciom nadejście wiosny w wierszu?
Leci pliszka
spod kamyczka:
- Ja się macie dzieci!
Już przybyła
wiosna miła,
już słoneczko świeci!

Poszły rzeki w
świat daleki,
płyną het - do morza;
A ja śpiewam,
a ja lecę,
gdzie ta ranna zorza!

Więcej piosenek i wierszy wiosennych TUTAJ

piosenki
Wiosenka

Przed nami urokliwy wierszyk "Wiosenka". Przyszła wiosenka, z kwiatów wonią miłą, przeprosiła zimę, że jej rok nie było. Błękitnymi oczy spojrzała do góry, przeprosiła słonko za zimowe chmury. Przeprosiła pola za zimowe śniegi, wypełniła sobą cały świat po brzegi. Więcej piosenek i wierszy wiosennych...

# data[].attributes.attachment_link.title
Powitanie wiosny, wierszyk dla dzieci. Maria Konopnicka. Wiosenne wierszyki i piosenki - MiastoDzieci.pl

# data[].attributes.attachment_link.description
Przed nami wiersz Marii Konopnickiej „Powitanie wiosny". Czy Wy dzieci, lubicie wiosnę i jak ją witacie? A kto ogłosił dzieciom nadejście wiosny w wierszu? Leci pliszka spod kamyczka: - Ja się macie dzieci! Już przybyła wiosna miła, już słoneczko świeci! Poszły rzeki w świat daleki, płyną het - do morza; A ja śpiewam, a ja lecę, gdzie ta ranna zorza!

# data[].attributes.headline
Muzyczna bajka „O krasnoludkach i sierotce Marysi”

# data[].attributes.subject
Muzyczna bajka „O krasnoludkach i sierotce Marysi”

# data[].attributes.body
Adaptacja: Janina Gillowa i Wiesław Opałek

# data[].attributes.attachment_link.title
Bajka Muzyczna: O krasnoludkach i o sierotce Marysi

# data[].attributes.headline
Wiosna z Koszałkiem Opałkiem - rozwiąż krzyżówkę

# data[].attributes.subject
Wiosna z Koszałkiem Opałkiem - rozwiąż krzyżówkę

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Biblioteka Publiczna w Dzielnicy Targówek m.st. Warszawy

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Zapraszamy do rozwiązania krzyżówki na podstawie książki Marii Konopnickiej „O krasnoludkach i sierotce Marysi".

„W opowiadaniu tym, jak słońce w kropelce rosy, odbija się cały olśniewający talent poetycki Konopnickiej i odbija się jej wielkie serce. Nie ma tu ludzi bogatych wiodących beztroskie życie. Główną postacią jest ubożuchna sierotka Marysia zatroskana o swe siedem gąsek. I gromada krasnali - Ubożąt...."

Jest to fragment przedmowy do I wydania tej opowieści, która ukazała się w 1895 r. i od razu zauroczyła dzieci i dorosłych. Wstęp „Najpiękniejsza książka" napisała Janina Porazińska.

1. Jest lepsza niż kłamstwo.
2.Inaczej kompania.
3. Reprezentacyjna siedziba króla, magnata lub dostojnika.
4 Król krasnoludków.
5. Inaczej sąd.
6. Niezmiernie lubią je krasnoludki.
7. Nalot ze szronu.
8. Pogardliwie o lekarzu.
9. Żona Piasta.
10. Jadł za czterech, poddany króla Błystka.
11. Małe, kwaśne, niedojrzałe gruszki; można je jeść dopiero, jak się uleżą.
Kliknij tutaj, aby rozwiązać krzyżówkę online Kliknij tutaj, aby pobrać krzyżówkę do wydruku Kliknij tutaj, aby sprawdzić w katalogu online dostępność opowiadania Marii Konopnickiej „O krasnoludkach i sierotce Marysi" w placówkach Biblioteki Publicznej na Targówku

# data[].attributes.attachment_link.title
Wiosna z Koszałkiem Opałkiem - krzyżówka dla dzieci

# data[].attributes.attachment_link.description
Zapraszamy do rozwiązania krzyżówki na podstawie książki Marii Konopnickiej „O krasnoludkach i sierotce Marysi". „W opowiadaniu tym, jak słońce w kropelce rosy, odbija się cały olśniewający talent poetycki Konopnickiej i odbija się jej wielkie serce. Nie ma tu ludzi bogatych wiodących beztroskie życie. Główną postacią jest ubożuchna sierotka Marysia zatroskana o swe siedem gąsek.

# data[].attributes.attachment_link.title
Czytanie, wierszyk promujący czytelnictwo. Stare wierszyki i piosenki dla dzieci – MiastoDzieci.pl

# data[].attributes.attachment_link.description
Wesoły wierszyk dla dzieci o czytaniu. Po dniu zabawy, dzieci siadają do wieczornego czytania. Tylko jakich opowieści chcą dziś posłuchać? Wierszyk promujący czytelnictwo wśród dzieci, zapraszamy!

# data[].attributes.headline
"CO SŁONKO WIDZIAŁO" - sam się przekonaj

# data[].attributes.subject
"CO SŁONKO WIDZIAŁO" - sam się przekonaj

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Czy jesteście ciekawi, co słonko widziało podczas pracowitego dnia na bezchmurnym niebie. Posłuchajcie wierszyka dla dzieci doskonałego na każdy słoneczny dzień. Zapraszamy! Maria Konopnicka
piosenki
Ciężkie życie biedroneczki

U biedronek niemałe zamieszanie. A to za sprawą zgubionych kropek. Cały tydzień trwały poszukiwania, a gdy wreszcie kropki trafiły na swoje miejsca, radości nie było końca. Przeczytaj zabawny wierszyk o biedronkach: W poniedziałek biedroneczki gdzieś zgubiły swe kropeczki. Cały wtorek ich szukały, bo ich domek nie był mały. W środę poszły na...

# data[].attributes.attachment_link.title
Co słonko widziało, wierszyk dla dzieci. Stare wierszyki i piosenki dla dzieci - MiastoDzieci.pl

# data[].attributes.attachment_link.description
Czy jesteście ciekawi, co słonko widziało podczas pracowitego dnia na bezchmurnym niebie. Posłuchajcie wierszyka dla dzieci doskonałego na każdy słoneczny dzień. Zapraszamy! Maria Konopnicka piosenki U biedronek niemałe zamieszanie. A to za sprawą zgubionych kropek. Cały tydzień trwały poszukiwania, a gdy wreszcie kropki trafiły na swoje miejsca, radości nie było końca.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Teledysk do wiersza „Muchy samochwały" Marii Konopnickiej promujący drugą część płyty „Niezwykłe Lekcje Rytmiki". Maria Konopnicka znana jest przede wszystkim jako autorka prozy i poezji przeznaczonej dla dorosłych, podczas gdy, ma ona w swoim dorobku także piękne wiersze dla najmłodszych.

10 najbardziej znanych w formie piosenek znajdzie się na płycie. Dzięki lekkim, wpadającym w ucho melodiom - nauka wierszy Marii Konopnickiej staje się dziecinnie prosta. Autorem muzyki i wykonawcą jest Mariusz Totoszko.

„Muchy Samochwały" - tekst Maria Konopnicka

U chomika w gospodzie
Siedzą muchy przy miodzie.
Siedzą, piją koleją,
I z pająków się śmieją.
Nad pełnemi kuflami.
Podparły się łapkami
Zagiął chomik żupana,
Miód dolewa do dzbana.

- Żebyś, kumo, wiedziała,
Com z pająków nadrwiła,
Com już sieci narwała,
Tobyś ledwo wierzyła!
- Moja kumo jedyna!
Czy mi pająk nowina?

Śmiech doprawdy mnie bierze...
Pająk!... Także mi zwierzę!
- Żebyś, kumo, wiedziała,
Trzem pająkom bez mała,
Jak się dobrze zasadzę,

Trzem pająkom poradzę!...
- Moja kumo kochana!
(Chomik! dolej do dzbana!)
Moja kumo jedyna,
Czy mi pająk nowina?

Prawi jedna, to druga,
A tu z kąta coś mruga...
Prawi czwarta i piąta,
A coś czai się z kąta.
Pająk ci to, niecnota,

Nić - tak długą - namota!
Zdusił muchy przy miodzie,
W chomikowej gospodzie.

# data[].attributes.attachment_link.title
Muchy Samochwały Maria Konopnicka, tekst i melodia piosenki dla dzieci - MiastoDzieci.pl

# data[].attributes.attachment_link.description
Teledysk do wiersza „Muchy samochwały" Marii Konopnickiej promujący drugą część płyty „Niezwykłe Lekcje Rytmiki". Maria Konopnicka znana jest przede wszystkim jako autorka prozy i poezji przeznaczonej dla dorosłych, podczas gdy, ma ona w swoim dorobku także piękne wiersze dla najmłodszych. 10 najbardziej znanych w formie piosenek znajdzie się na płycie.

# data[].attributes.headline
"WIERZBA" - wiosenny wiersz Marii Konopnickiej.

# data[].attributes.subject
"WIERZBA" - wiosenny wiersz Marii Konopnickiej.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Wiosna to radości czas. Czas budzenia się do życia przyrody - zobacz to, co przynosi nam wiosna.
Przed nami wiosenny wiersz Marii Konopnickiej.
Kocanki, kocanki,
Gałązka wierzbowa!
Rozwinęła nam się
Ta palma kwietniowa.

Rozwinęła nam się
Nad tą bystrą wodą,
Zapachniała wiosną,
Kwietniową pogodą!

Więcej piosenek i wierszy wiosennych TUTAJ

piosenki
Dary wiosny

Tak, jak w uroczym wierszu "Dary wiosny". Jestem wiosna, zielona wiosna. Kiedy nadchodzę, to świąteczne dary w koszyku przynoszę. To jest zając, tu palemka, tu kurczaczek z barankiem mieszka. A na końcu pisaneczki: białe, żółte, malowane na talerzu układane, te dary świąteczne dziś tu przynoszę. I bajeczkę o nich dziś Wam opowiem. Oto zając, smutny...

# data[].attributes.attachment_link.title
Wierzba, wiosenny wierszyk dla dzieci Marii Konopnickiej. Wiersze i piosenki na wiosnę - MiastoDzieci.pl

# data[].attributes.attachment_link.description
Wiosna to radości czas. Czas budzenia się do życia przyrody - zobacz to, co przynosi nam wiosna. Przed nami wiosenny wiersz Marii Konopnickiej. Kocanki, kocanki, Gałązka wierzbowa! Rozwinęła nam się Ta palma kwietniowa. Rozwinęła nam się Nad tą bystrą wodą, Zapachniała wiosną, Kwietniową pogodą! piosenki Tak, jak w uroczym wierszu "Dary wiosny".

# data[].attributes.headline
"JABŁONKA" - w oczekiwaniu na pierwsze słodkie jabłka ...

# data[].attributes.subject
"JABŁONKA" - w oczekiwaniu na pierwsze słodkie jabłka ...

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Zakwitają sady wiosennie - im więcej kwiecia, tym większej ilości jabłek, gruszek i śliw spodziewamy się latem na drzewkach owocowych.
W oczekiwaniu na pierwsze słodkie jabłka wysłuchajmy wiersza o jabłonce.
Jabłoneczka biała
kwieciem się odziała.
Obiecuje nam jabłuszka,
jak je będzie miała.

Mój wietrzyku miły,
nie wiej z całej siły.
Nie trącaj tego kwiecia,
żeby jabłka były.
Maria Konopnicka
Więcej piosenek i wierszy wiosennych TUTAJ

piosenki
Przyloty ptaków

Posłuchaj pięknego wierszyka o powracających na wiosnę ptakach. Słonko jest już coraz wyżej i uśmiecha do nas się wesoło. Chmurki białe są na niebie to wiosna, wiosna wokoło. ref: Przylatują do nas wiosną ptaki nie pytając się nikogo A my dziwimy się co roku jak one trafią do domu. Jest już bociek, ten mądrala wypatruje co dzień żab na stawie. Leci do...

# data[].attributes.attachment_link.title
Jabłonka, wierszyk dla dzieci na wiosnę, Maria Konopnicka. Wiosenne wierszyki i piosenki - MiastoDzieci.pl

# data[].attributes.attachment_link.description
Zakwitają sady wiosennie - im więcej kwiecia, tym większej ilości jabłek, gruszek i śliw spodziewamy się latem na drzewkach owocowych. W oczekiwaniu na pierwsze słodkie jabłka wysłuchajmy wiersza o jabłonce. Jabłoneczka biała kwieciem się odziała. Obiecuje nam jabłuszka, jak je będzie miała. Mój wietrzyku miły, nie wiej z całej siły.

# data[].attributes.headline
Rozwiąż krzyżówkę "Wiersze Marii Konopnickiej"

# data[].attributes.subject
Rozwiąż krzyżówkę "Wiersze Marii Konopnickiej"

# data[].attributes.attachment_link.description
Rozwiąż krzyżówkę „Wiersze Marii Konopnickiej

# data[].attributes.headline
Wywiad z Janem Bieleckim – prawnukiem Marii Konopnickiej

# data[].attributes.subject
Wywiad z Janem Bieleckim – prawnukiem Marii Konopnickiej

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
23 maja 2012 mija 170. rocznica urodzin Marii Konopnickiej.

Przypominamy tekst z archiwum tygodnika Plus Minus

z września 2010

Maria Konopnicka miała sporą gromadkę dzieci. Zapowiadało to wyjątkowo liczną rodzinę. Jednak potomstwa doczekała jedynie po najmłodszym Janie i tylko jego potomkowie przekazują rodzinne tradycje. Jedynym prawnukiem poetki został Jan Bielecki z Warszawy - wnuk jej syna Jana Konopnickiego oraz Jadwigi Rajkowskiej, córki ciechanowskiego Judyma, lekarza, społecznika i pozytywisty Franciszka Rajkowskiego, przyjaciela Aleksandra Świętochowskiego. Jego życie jest niemal tak niezwykłe jak jego sławnej prababki.

Jan Bielecki przyszedł na świat we Lwowie, we wrześniu 1933 roku, w okolicznościach dość niecodziennych. Matka Aniela z Konopnickich Bielecka (urodzona w Warszawie, a wychowana w podciechanowskim majątku Przedwojewo, którego właścicielem był jej ojciec Jan Konopnicki), jako żona rotmistrza, dowódcy szwadronu w 9. Pułku Ułanów Małopolskich, trafiła tuż przed porodem do szpitala wojskowego we Lwowie. I... została zapomniana przez medyczny personel. Pozostawiono ją na korytarzu, a kiedy po trzech godzinach przypomniano sobie o rodzącej rotmistrzowej, pierworodny syn Jan był już owinięty przez nią żołnierską koszulą. W szpitalu wybuchła awantura, ale przez pierwsze godziny życia Jana obeszło się bez medycznej pomocy.

- Do dziś uważam, że mam szczęście od urodzenia - uśmiechał się Jan Bielecki, gładząc swoją bambusową laskę. Choć w 2010 roku kończył 77 lat, zachował doskonałą kondycję intelektualną i fizyczną. A także klasę i elegancję, na pewno nie z tego wieku.

W głąb Kazachstanu

Jego rodzice mieszkali w Trembowli - uroczym, wielonarodowym i wielojęzycznym, pięciotysięcznym kresowym miasteczku powiatowym w tarnopolskim województwie (dziś na Ukrainie). Jan był z ojcowskim pułkiem związany od dzieciństwa. Całe życie jego familii obracało się bowiem wokół wojska. Nawet on sam przez kilkanaście lat Polski Ludowej pełnił w kraju funkcję prezesa Koła 9. Pułku Ułanów Małopolskich, gdyż przebywający na emigracji generał Klemens Rudnicki wyznaczył go do tej roli. Jan Bielecki kierował Kołem, zanim nie odeszli ostatni oficerowie i nie wygasło ono w sposób naturalny.

Tuż przed napaścią Niemiec na Polskę, w końcu sierpnia 1939 roku, rotmistrza Antoniego Bieleckiego powołano do obrony ojczyzny. Jego młoda żona, absolwentka psychologii Uniwersytetu Warszawskiego, po wybuchu II wojny światowej musiała sobie radzić sama. Tułała się w obcych dla niej stronach z dwojgiem małych dzieci. Najpierw przeniosła się z koszar do miasteczka, potem kilkakrotnie zmieniała w Trembowli adresy. Była często wzywana przez NKWD, przesłuchiwana, bolszewicy proponowali jej współpracę. Kiedy odmówiła, znalazła się na liście do wywózki w głąb Rosji. Przyszli po nią w kwietniu 1940 roku, o trzeciej w nocy, pod pretekstem rewizji. Straszyli rozstrzelaniem, a dzieci domem dziecka. Nie pozwolili prawie nic zabrać, nawet jedzenia i podstawowych rzeczy. Zawieźli saniami na dworzec kolejowy i w towarowym wagonie, przez ponad miesiąc, w nieludzkich warunkach, deportowano ją z dwojgiem dzieci w głąb Kazachstanu. Było stamtąd bliżej do granicy z Chinami niż do większego miasta Semipałatyńska. Później się okazało, że jej siostrę, Krystynę z Konopnickich Elsnerową, żonę oficera 9. Pułku Ułanów Małopolskich, także deportowano z malutkim dzieckiem, choć w inny rejon ZSRR - do tajgi w republice Komi.

Niespełna siedmioletni Janek zapamiętał z tej długiej podróży, o głodzie i chłodzie, że zmarłych wyrzucano z kibitek na pobocza torów. Ale najbardziej przeżył chwilę, kiedy cały pociąg zaczął śpiewać „Rotę". Mijali właśnie polsko-rosyjską granicę, gdy ktoś zaintonował tę pieśń. I nagle „Nie rzucim ziemi skąd nasz ród" zabrzmiało głosami dwóch i pół tysiąca zesłańców.

- Wiedziałem już wtedy, że autorką „Roty" jest moja prababka. Ale po raz pierwszy usłyszałem ją wykonaną przez tak niezwykły chór. Śpiewał cały pociąg, aż drżały wagony. Nie pomogło walenie bolszewików kolbami w ściany pociągu. Narodowa pieśń, symbol walki Polaków w niewoli, niosła się daleko. Zesłańcy krzepili nią zrozpaczone serca i dusze - zapamiętał na całe życie.

Matka, Aniela z Konopnickich Bielecka, nie wytrzymała zsyłki. Pracując w sowchozie zachorowała na tyfus. Była pierwszą Polką pochowaną w tamtym zakątku Kazachstanu. Młoda, zaledwie 28-letnia rotmistrzowa, utalentowana poetka, zmarła 14 października 1940 roku. Starszy jej syn Jan miał wtedy siedem, a jego młodszy brat Adam zaledwie trzy latka. Wnuczka Marii Konopnickiej spoczęła na kazachskim stepie. Dziś już nie można odnaleźć jej grobu.

Z kolei jej mąż rotmistrz Antoni Bielecki walczył w kampanii wrześniowej, od granicy niemieckiej do Warszawy. Dostał się do niewoli. Był jeńcem oflagu Woldenberg, w dzisiejszym Dobiegniewie pod Szczecinem. Ocalał.

Jankiem i Adamem zaopiekowała się Rosjanka - Dunia, która mimo nędzy przygarnęła ich na kilka miesięcy. Później zamieszkali u dwóch Polek z Trembowli, nauczycielki i znajomej oficerowej, w pobliskim miasteczku Bolszaja Bukoń. Największym marzeniem Janka i jego małego braciszka było wówczas mieć tyle chleba, aby najeść się nim do syta... Ale i tak radzili sobie nie najgorzej. Jan nauczył się od miejscowych chłopców łowić ryby, do jego zadań należało też dbanie o opał. Uratowały ich paczki od cioci Anny Sikorskiej z Warszawy.

Kiedy po układzie Sikorski - Majski (30 lipca 1941), gen. Władysław Anders zaczął tworzyć polską armię, chłopcy, którym zagrażał dzieckij dom, pragnęli do niej dotrzeć. Nie było to z początku możliwe, ponieważ wcześniejsze starania, jakie podjął przez dwór szwedzki ich kuzyn, kawaler maltański, aby ich ściągnąć do Szwecji, oraz stosowna prośba złożona w ambasadzie sowieckiej zaowocowały nadzwyczajną opieką, czyli supernadzorem. Rodzina kawaleryjska była jednak silniejsza. Któregoś dnia, podczas burzy śnieżnej, pojawił się przysłany przez generała Rudnickiego ułan oraz Kazach z saniami. Przykryto dzieci burką i dowieziono do miasteczka Kokpekty. Spotkały tam księdza Tadeusza Fedorowicza, który dobrowolnie pojechał na zesłanie i przemierzając tysiące kilometrów, odwiedzał skupiska Polaków. To on udzielił Jankowi Pierwszej Komunii Świętej. Pozostawiona przez wysłannika gen. Rudnickiego spora suma - 7 tysięcy rubli - umożliwiła chłopcom dalszą drogę. Droga liczyła kilka tysięcy kilometrów i można by o niej napisać osobną opowieść.

Zaproszenie maharadży

Dwóch chłopców - dziewięcioletni i pięcioletni - zmierzało w jedynym wybranym kierunku: na południe. Wiedzieli, że tam tworzy się polskie wojsko. Wędrowali piechotą, jeździli koleją, ciężarówkami i innymi różnymi pojazdami, także z radzieckimi żołnierzami. Chłopcy wielokrotnie się gubili, musieli uciekać z pociągów w celu uniknięcia kontroli, nauczyli się przekupywać Sowietów. Niejednokrotnie bardzo chorowali. Jan - „mały polski panek", jak go nazwano - odmroził sobie w syberyjskich warunkach nogę. Miał jednak nadal szczęście, bo trafił na lekarza, który mu nogę uratował przed amputacją, wykonując operację. Bez znieczulenia!

- Całe szczęście, że byłem przyzwyczajony do dyscypliny wojskowej, zahartowany dzięki ojcu - wspomina dziś Jan Bielecki, bez wchodzenia w szczegóły tej niezwykłej tułaczki, spokojnie zapalając papierosa. - Różnymi sposobami i drogami trafiliśmy w końcu do Taszkientu, do domu uchodźców. Tam Hanka Ordonówna gromadziła polskie dzieci. Zbierała je z ulic, dworców, przytułków i przewoziła do utworzonego ośrodka w Ashabadzie. Stamtąd trafiłem z bratem do Iranu, i dalej przez Afganistan, do Indii. A potem dostaliśmy się do Jamnagaru - księstwa, które nie należało do Indii Brytyjskich. Maharadża Jam Saheb of Navanagar zaprosił ponad tysiąc polskich dzieci, rozbitków wojennych. Do dziś jestem jemu wdzięczny za ocalenie.

Druty w obozie repatriacyjnym

Do maharadży przyjechali we wrześniu 1942 r. Przyjazny Polakom, wykształcony, światły, wielki patriota indyjski Jam Saheb of Navanagar, przewodniczył Radzie Książąt Indyjskich. Przez pewien okres reprezentował też Indie w ONZ. Polska nie była mu obca. Jako młody chłopak przebywał ze swoim stryjem w Szwajcarii; stryj przyjaźnił się z Ignacym Janem Paderewskim, często odwiedzał więc wielkiego artystę i gorącego patriotę. Nie pozostało to bez wpływu na przygarnięcie polskich dzieci w czasie wojny.

- Maharadża był dobry i hojny. Zbudował dla nas całe nowoczesne osiedle: z boiskami, szpitalem i szkołami. Zawsze był dla nas miły i serdeczny. Pamiętam, jak się cieszył, kiedy występowaliśmy w pałacu podczas jego urodzin - opowiada Jan Bielecki, który do dziś utrzymuje kontakt ze swoimi kolegami z obozu u indyjskiego maharadży, jak też z Indiami. Wraz z kolegami odwiedził Indie w latach 80. Spotkał wtedy jednego z synów maharadży. Dziś w miejscu ich obozu jest szkoła kadetów. Kiedy tam dotarli, zgotowano im wspaniałe przyjęcie.

Ocalone przez maharadżę polskie dzieci odwdzięczyły się jego księstwu. Choć wychowankowie indyjskiego obozu rozsiali się po całym świecie, to zebrali pieniądze i odbudowali tam szpital po trzęsieniu ziemi.

- Indie to dla mnie bliski kraj. Jestem zapraszany do ambasady Indii w Warszawie na różne uroczystości. Co parę lat mamy zjazdy wychowanków maharadży. Przyjeżdża nas coraz mniej, ale na ostatnim było jeszcze około 250 osób, z różnych części świata - kontynuuje swoją opowieść Jan Bielecki.

Decyzja o powrocie do Polski nie była łatwa. Chłopcy zbyt dobrze wiedzieli, co w Polsce zastaną. A cały świat stał przed nimi otworem... Jednak ojciec nalegał na powrót, Adam był jeszcze taki mały.

Wrócili do kraju w maju 1947 roku. Po drodze, w Pradze, widzieli po raz pierwszy pochód pierwszomajowy, z niesionymi portretami Stalina. Trochę im mina zrzedła... A kiedy dobili do miasta Czechowice-Dziedzice i zobaczyli w tamtejszym obozie repatriacyjnym druty (po byłym obozie niemieckim) - chcieli uciekać z powrotem.

Pamięć o prababce

Czekał na nich jednak ojciec major Antoni Bielecki. Jan pamięta, że jak wysiedli na dworcu w Warszawie, ze swoimi tułaczymi tłumoczkami z trzech kontynentów, to ledwie się z nim rozpoznali. Nie widzieli się przecież od ośmiu lat! Zamieszkali z ojcem w zrujnowanej Warszawie - w wojskowym budynku u zbiegu Niepodległości i Koszykowej. Zaczęli od uzupełnienia podstawowego wykształcenia. Potem Jan ukończył gimnazjum im. Stefana Batorego i pragnął studiować prawo albo historię. Ale przy składaniu dokumentów na uniwersytecie powiedziano mu, że się nie dostanie. - Był pan w Związku Radzieckim i nigdy nie da się pan do socjalizmu przekonać - usłyszał tak w dziekanacie. Ta sama pani poleciła mu Szkołę Główną Gospodarstwa Wiejskiego. To dlatego w 1957 roku ukończył weterynarię na warszawskim SGGW, choć mimo iż zawsze kochał zwierzęta, zawód ten wcale go nie zachwycał.

Ożenił się już podczas studiów. Żonę, Danutę z domu Zamoyską, znał jeszcze przed wojną. Jest prawnuczką Franciszka Rajkowskiego, a więc są spokrewnieni. Jako absolwentka Liceum Sztuk Plastycznych rozpoczęła studia malarstwa na warszawskiej ASP. W 1958 roku urodziła się im córka Ewa Małgorzata. Jan Bielecki miał po otrzymaniu dyplomu duże kłopoty ze znalezieniem zatrudnienia. Do tego stopnia, że Danuta musiała przerwać studia i dla utrzymania rodziny podjęła pracę w Centralnym Biurze Wzornictwa. Wreszcie, dzięki jednemu z przyjaciół rodziny, młody lekarz weterynarii znalazł na kilkanaście lat zatrudnienie w Ministerstwie Przemysłu Spożywczego. Potem, aż do emerytury, pracował w Instytucie Ekonomiki Rolnictwa. Cały czas mieszkał w Warszawie, ale dużo czasu spędzał też w Żarnowcu na Podkarpaciu, w podarowanym jego prababce przez naród dworku (dziś Muzeum Marii Konopnickiej ).

- Miałem bardzo serdeczny związek z ukochaną córką mojej prababki, Zofią Konopnicką, po drugim mężu Mickiewiczową. Mieszkała w Żarnowcu do ostatnich dni. Mieliśmy z nią niezwykłe wieczory. Dostawałem od niej codziennie do przeczytania plik listów poetki, które potem omawialiśmy - wspomina Jan Bielecki.

Maria Konopnicka jest stale obecna w jego życiu. Dużo jej też zawdzięcza. Nawet na zesłaniu w Związku Radzieckim, kiedy wspomniał, że poetka ta była jego prababką, budziło to szacunek i odruchy pomocy. Pieśniarka ludu do dziś jest tam znana, jej utwory czytane są po rosyjsku, niektóre śpiewał nawet Szalapin. Sławna prababka strzegła go także w Peerelu. Mimo iż działał w opozycji, to potraktowano go nie najgorzej, choć „jeden z dżentelmenów" wypomniał mu kiedyś: „My uważamy Konopnicką za pieśniarkę proletariatu, a wy taki...".

Grunwaldzka premiera

Jan Bielecki stara się oddać hołd swojej prababci. Jest prezesem Towarzystwa im. Marii Konopnickiej, które powstało w Warszawie w 1958 roku. Pragnie obalić krzywdzące i tendencyjne, stereotypowe wizerunki poetki, w pełni zobrazować niezwykłą i wszechstronną działalność i osobowość Konopnickiej, przywrócić jej należne miejsce w historii literatury, dziennikarstwa i aktywności społecznej.

Cieszy się jednak, że ponad 300 szkół i instytucji w Polsce i za granicą nosi jej imię, i co roku liczba ta rośnie. Prawnuk jeździ więc na uroczystości nadawania patronatu Marii Konopnickiej, na rocznice i zjazdy. Ustawicznie też przypomina o jej znaczeniu w historii i literaturze narodu. Uczestniczy w organizacji corocznego międzynarodowego festiwalu poezji Marii Konopnickiej w Przedborzu, spotkaniach szkół jej imienia, w seminariach naukowych i uroczystościach rocznicowych poświęconych poetce.

Kilkakrotnie rodziły się zamysły, aby niezwykłe przeżycia prawnuków Marii Konopnickiej utrwalić na filmie. Jan Bielecki posłał raz nawet jednej reżyserce swoje wspomnienia. Wybierano jednak zwykle inne, prostsze scenariusze. Żałuje, bo niewiele już osób pamięta, śpiewając „Nie rzucim ziemi skąd nasz ród", że tę patriotyczną pieśń, która dodawała rodakom otuchy na niejednym dziejowym zakręcie, napisała Maria Konopnicka. Mało Polaków wie również, że „Rota" ma związek z wiktorią grunwaldzką. Uroczystą proklamację miała w Krakowie przed stu laty, 15 lipca 1910 roku, w 500-lecie zwycięstwa pod Grunwaldem. Wykonało ją kilkanaście chórów na 600 głosów, pod dyrekcją Feliksa Nowowiejskiego, który skomponował do niej muzykę. I obok płomiennej mowy fundatora pomnika Grunwaldzkiego - wielkiego Polaka, artysty i męża stanu Ignacego Jana Paderewskiego, stała się najbardziej podniosłym momentem zlotu grunwaldzkiego, zagrzewając Polaków z trzech zaborów do walki o niepodległy kraj. A i dziś utwór ten - o wierności swojej ziemi i narodowi - jest wciąż aktualny...

Tekst z tygodnika Plus Minus

, wrzesień 2010

# data[].attributes.attachment_link.title
Prawnuk Marii Konopnickiej opowiada o losach wojennych

# data[].attributes.attachment_link.description
23 maja 2012 mija 170. rocznica urodzin Marii Konopnickiej. Przypominamy tekst z archiwum tygodnika Plus Minus z września 2010 Maria Konopnicka miała sporą gromadkę dzieci. Zapowiadało to wyjątkowo liczną rodzinę. Jednak potomstwa doczekała jedynie po najmłodszym Janie i tylko jego potomkowie przekazują rodzinne tradycje.

# data[].attributes.body
Zjazd rodzinny w 1899 roku w Kapitule pod Łowiczem u syna Jana. Od prawej: Anna (wnuczka poetki), Jarosław Konopnicki (mąż), Zofia (córka), Jadwiga (żona Jana), Jan, Zofia (wnuczka - na ręku niani), p. Brzozowska (teściowa Jana), Maria Konopnicka - stoi w drzwiach w cieniu, Stanisław (syn), Maria Dulębianka, Laura (córka), Stanisław Pytliński (mąż Laury), Janusz (wnuk), Bolesław Królikowski (stoi).

# data[].attributes.headline
Konopnicka na rowerze? Jej przejażdżki po okolicy wzbudzały lokalną sensację.

# data[].attributes.subject
Konopnicka na rowerze? Jej przejażdżki po okolicy wzbudzały lokalną sensację.

# data[].attributes.body
W latach 90. XIX wieku rower stał się symbolem Nowej Kobiety, która była niezależna, postępowa i chciała mieć głos polityczny. / Photograph by Universal History Archive, Universal Images Group/Getty

# data[].attributes.headline
Konopnicka z powodu częstych chorób gardła wyjeżdżała na kuracje w góry. 

# data[].attributes.subject
Konopnicka z powodu częstych chorób gardła wyjeżdżała na kuracje w góry. 

# data[].attributes.body
Uwielbiała podziwiać górskie krajobrazy i słuchać góralskich opowieści. Jako turystka odbyła wyprawę w Tatry oraz Alpy.

# data[].attributes.attachment_link.description
Tatry oraz Podtatrze, aktualne informacje oraz ciekawostki przyrodnicze.

# data[].attributes.body
Za dwudziestopięcioletnią pracę pisarską Maria Konopnicka otrzymała w darze narodowym dworek z ogrodem w Żarnowcu koło Krosna. Z tej okazji odbyła się wielka uroczystość, w której wzięło udział wiele sławnych osób: pisarzy, naukowców, polityków. Obecnie w dworku znajduje się Muzeum im. Marii Konopnickiej.

# data[].attributes.headline
Portale i blogi internetowe prezentują własne propozycje na ROK KONOPNICKIEJ...

# data[].attributes.subject
Portale i blogi internetowe prezentują własne propozycje na ROK KONOPNICKIEJ...

# data[].attributes.body
W 1908 roku Maria Konopnicka opublikowała "Rotę" - "wiersz patriotyczny, który był protestem przeciw polityce germanizacji w zaborze pruskim i odegrał znaczącą rolę w dziejach Polaków". "Po raz pierwszy pieśń, do muzyki Feliksa Nowowiejskiego, została wykonana 15 lipca 1910 roku pod Pomnikiem Grunwaldzkim w Krakowie, który ufundował Ignacy Jan Paderewski - z okazji 500. rocznicy zwycięstwa nad zakonem krzyżackim. W 1926 roku władze niepodległej Rzeczypospolitej rozważały Rotę jako hymn narodowy" - napisano.

# data[].attributes.body
Jaka to była sieć zmarszczek! Życie, co przędło nitki tej sieci, musiało być długie, bardzo długie; musiało też nie spoczywać nigdy. Musiało ono rankiem przy ogarku do pracy się brać, a kończyć ją pół ślepo, o pianiu północnych kurów. Musiało na szare wrzeciono swoje wytargać z tej piersi wszystkie włókienka; musiało nić swoją rwać, plątać i znów rwać, i znów plątać, nie wygładzając węzłów, tylko śpiesząc, śpiesząc, śpiesząc…

Maria Konopnicka
Źródło: https://quotepark.com/pl/autorzy/maria-konopnicka/?page=2

# data[].attributes.body
A ja wam mówię, że Bóg też ma noce
Bezsenne…

Maria Konopnicka
Źródło: https://quotepark.com/pl/autorzy/maria-konopnicka/?page=2

# data[].attributes.body
Nie będzie Polak, z ojczyzny wyjęty,
Luzem rzucony pomiędzy narody,
Ale zbuduje Dom własny i święty,
Dom przypodoban do starej zagrody.
Już założone serc są fundamenty,
Węgielny kamień jedności i zgody
Pod gmach ojczystej wiary, uczuć, mowy,
Pod Nową Polskę i pod żywot nowy.

Maria Konopnicka
Źródło: https://quotepark.com/pl/autorzy/maria-konopnicka/

# data[].attributes.body
Nasza czarna jaskółeczka
przyleciała do gniazdeczka przez daleki kraj!
Bo w tym gniazdku się rodziła
bo tu jest jej strzecha miła,
bo tu jest jej raj!

Maria Konopnicka
Źródło: https://quotepark.com/pl/autorzy/maria-konopnicka/

# data[].attributes.body
Szanuj, drogie dziecię moje,
W małym ziarnku – przyszłe plony,
W małej kropli – przyszłe zdroje,
W szelągu – miliony.
W każdej myśli – zaród czynu,
Życie – w chwilce co ucieka,
A sam w sobie – szanuj, synu,
Przyszłego człowieka!

Maria Konopnicka
Źródło: https://quotepark.com/pl/autorzy/maria-konopnicka/

# data[].attributes.body
Ej, ty praco, twarda praco,
Zmyślili cię, nie wiem, na co.

Maria Konopnicka
Źródło: https://quotepark.com/pl/autorzy/maria-konopnicka/

# data[].attributes.body
Choćbyś poznał ziemię całą
Milion gwiazd jeszcze zostało!
Choćbyś gwiazdy znał na niebie,
Jeszcze musisz znać… sam siebie.

Maria Konopnicka
Źródło: https://quotepark.com/pl/autorzy/maria-konopnicka/

# data[].attributes.body
Tylko miłość jest siłą, co złagodzić może ból świata.

Maria Konopnicka

# data[].attributes.body
Prędko przy pracy przemija dzień, a wiek i życie - to tylko cień...

Maria Konopnicka, O krasnoludkach i sierotce Marysi

# data[].attributes.body
I miasto i wioska
To jeden nasz świat!
I wszędzie, dziecino,
Twa siostra, twój brat!
I wszędzie, dziecino,
Wśród lasów, wśród pól,
Jak ty czują radość,
Jak ty czują ból.

Maria Konopnicka, Co słonko widziało

# data[].attributes.body
O! śpiesz się, słońce! Zbyt wschodzisz powoli
Nad przepaściami głębokich niedoli!
O! śpiesz się, słońce! Niech dzień nowy wstanie!...
Wszak tylko światło zwycięża otchłanie.

Maria Konopnicka, Wybór poezji

# data[].attributes.body
I choćby wszyscy milczeli, ja przecie
Błękity wstrząsać będę mym protestem...
I gdy Bóg spyta: Są smutni na świecie?...
Odpowiem: Jestem!

Maria Konopnicka, Wybór poezji

# data[].attributes.body
Miły Boże, po co się człowiek ma spieszyć. Czas i tak leci.

Maria Konopnicka, Miłosierdzie gminy

# data[].attributes.body
Ja lubię słyszeć mądre słowo! Mądre słowo to jest jak ojciec i jak matka człowiekowi.

Maria Konopnicka, Mendel Gdański

# data[].attributes.body
A gdy serce twe przytłoczy
Myśl, że żyć nie warto,
Z łez ocieraj cudze oczy,
Chociaż twoich nie otarto.

Maria Konopnicka

# data[].attributes.body
Czy to bajka, czy nie bajka,
Myślcie sobie, jak tam chcecie.
A ja przecież wam powiadam:
Krasnoludki są na świecie.
Naród wielce osobliwy.
Drobny - niby ziarnka w bani:
Jeśli które z was nie wierzy,
Niech zapyta starej niani.
W górach, w jamach, pod kamykiem,
Na zapiecku czy w komorze

Siedzą sobie Krasnoludki
W byle jakiej mysiej norze.
Pod kominem czy pod progiem
Wszędzie ich napotkać można:
Czasem który za kucharkę
Poobraca pieczeń z rożna…

Czasem skwarków porwie z rynki
Albo liźnie cukru nieco
I pozbiera okruszynki,
Co ze stołu w obiad zlecą.
Czasem w stajni z bicza trzaśnie,
Koniom spląta długie grzywy,
Czasem dzieciom prawi baśnie…
Istne cuda! Istne dziwy!

Gdzie chce - wejdzie, co chce - zrobi,
Jak cień chyżo, jak cień cicho,
Nie odżegnać się od niego,
Takie sprytne małe licho!
Zresztą myślcie, jako chcecie,
Czy kto chwali, czy kto gani,
Krasnoludki są na świecie!
Spytajcie się tylko niani.

Maria Konopnicka

# data[].attributes.body
GDZIE MIESZKAJĄ KRASNOLUDKI?

W malowniczym ogródku na tyłach muzeum im. Marii Konopnickiej, patroni Zaułka Krasnoludków, Król Błystek wraz ze swoją świtą i niania Anusia, przeprowadzą najmłodszych przez przygodę w bajowym świecie.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Myślcie sobie, jak tam chcecie. A ja przecież wam powiadam: Krasnoludki są na świecie!"
W opowieści „O siedmiu krasnoludkach i sierotce Marysi" Maria Konopnicka zapewnia nas, że baśniowe postacie żyją wśród nas. Czy wiesz, gdzie je znaleźć? Rozpocznij poszukiwania na Baśniowym Szlaku Sulwaszczyzny.

Pierwszym przystankiem na bajkowej trasie jest Zaułek Krasnoludków, znajdujący się przy dawnym domu Marii Konopnickiej na ulicy Tadeusza Kościuszki w Suwałkach. To tu pisarka przyszła na świat i spędziła swoje dziecięce lata.

GDZIE MIESZKAJĄ KRASNOLUDKI?

W malowniczym ogródku na tyłach muzeum im. Marii Konopnickiej, patroni Zaułka Krasnoludków, Król Błystek wraz ze swoją świtą i niania Anusia, przeprowadzą najmłodszych przez przygodę w bajowym świecie.

Magiczny przewodnicy przygotowali dla Małych Wędrowców specjalne zadania. Potrzebna jest pomoc w odnalezieniu zagubionych gąsek sierotki Marysi, które rozbiegły się po całym ogrodzie. Wędrowcy spróbują swoich sił również podczas poszukiwań skarbu siedmiu krasnoludków - klucza, korony i klejnotów króla Błystka.

Obok zaczarowanej studni, niania Anusia i Król Błystek opowiedzą legendę o powstaniu Suwałk, po czym wszystkie dzieci rozpoczną wspólną zabawę, grając na nietypowej planszy w grę o mieście - pionki do gry są naprawdę ogromne!

PRZENIESIEMY SIĘ DO INNYCH CZASÓW

A to nie koniec atrakcji! Na dzieci czeka też altana teatralna, krzesełka i stoły krasnoludków i olbrzymów, lustra działające jak magiczne zwierciadła i karuzela rodem z epoki Marii Konopnickiej. Podróż w czasie ułatwi też niedzisiejsza melodia kataryniarza.

Po rozwiązaniu wszystkich zagadek i zabawie, na Małych Wędrowców czeka miła niespodzianka oraz możliwość zrobienia zdjęcia na królewskim tronie, które będzie wyjątkową pamiątką z tej niezwykłej przygody.

JAK DOTRZEĆ DO ZAUŁKA KRASNOLUDKÓW?

Adres: ul. Tadeusza Kościuszki 31, Suwałki, ogród przy Muzeum im. Marii Konopnickiej.

# data[].attributes.attachment_link.title
Zaułek Krasnoludków w Suwałkach. Baśniowy Szlak

# data[].attributes.attachment_link.description
Myślcie sobie, jak tam chcecie. A ja przecież wam powiadam: Krasnoludki są na świecie!" W opowieści „O siedmiu krasnoludkach i sierotce Marysi" Maria Konopnicka zapewnia nas, że baśniowe postacie żyją wśród nas. Czy wiesz, gdzie je znaleźć? Rozpocznij poszukiwania na Baśniowym Szlaku Sulwaszczyzny.

# data[].attributes.headline
SUWAŁKI Szlak turystyczny im. Marii Konopnickiej „Krasnoludki są na świecie”

# data[].attributes.subject
SUWAŁKI Szlak turystyczny im. Marii Konopnickiej „Krasnoludki są na świecie”

# data[].attributes.body
Dziesięciu bohaterów baśni Marii Konopnickiej „O krasnoludkach i Sierotce Marysi” można spotkać w Suwałkach. Figurki zostały wykonane według znakomitych ilustracji Jana Marcina Szancera przez wytwórnię rzeźby Piotra Makały we Wrocławiu.

Spacer szlakiem turystycznym im. poetki pod nazwą „Krasnoludki są na świecie” to jednocześnie okazja do poznania najciekawszych miejsc w Suwałkach.

Oto miejsca, gdzie należy szukać krasnoludków:
1. Pietrzyk, miłośnik sportów – przed wejściem do Aquaparku, ul. Jana Pawła II 7,
2. Modraczek, miłośnik muzyki i kwiatów – w pobliżu fontanny przed Suwalskim Ośrodkiem Kultury u zbiegu ulic: Karola Brzostowskiego i Papieża Jana Pawła II,
3. Koszałek Opałek, kronikarz – pasaż Grande-Synthe, vis-a-vis Domu Handlowego „Arkadia”,
4, 5. Król Błystek i Kocie Oczko – przy pomniku Marii Konopnickiej w samym sercu Placu Marii Konopnickiej,
6. Podziomek, łasuch – na słupie latarni oświetleniowej na ul. Chłodnej,
7. Sikorek, miłośnik ptaków – w pobliżu fontanny w Parku im. Konstytucji 3 Maja,
8, 9. Pakuła i Mikuła, strażnicy – przed wejściem do Muzeum im. Marii Konopnickiej,
10. Żagiewka, miłośnik ziół – przed wejściem do budynku administracyjno-socjalnego na terenie stadionu piłkarskiego.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Dziesięciu bohaterów baśni Marii Konopnickiej „O krasnoludkach i Sierotce Marysi" można spotkać w Suwałkach. Figurki zostały wykonane według znakomitych ilustracji Jana Marcina Szancera przez wytwórnię rzeźby Piotra Makały we Wrocławiu.

Spacer szlakiem turystycznym im. poetki pod nazwą „Krasnoludki są na świecie" to jednocześnie okazja do poznania najciekawszych miejsc w Suwałkach.

Oto miejsca, gdzie należy szukać krasnoludków:
1. Pietrzyk, miłośnik sportów - przed wejściem do Aquaparku, ul. Jana Pawła II 7,
2. Modraczek, miłośnik muzyki i kwiatów - w pobliżu fontanny przed Suwalskim Ośrodkiem Kultury u zbiegu ulic: Karola Brzostowskiego i Papieża Jana Pawła II,
3. Koszałek Opałek, kronikarz - pasaż Grande-Synthe, vis-a-vis Domu Handlowego „Arkadia",
4, 5. Król Błystek i Kocie Oczko - przy pomniku Marii Konopnickiej w samym sercu Placu Marii Konopnickiej,
6. Podziomek, łasuch - na słupie latarni oświetleniowej na ul. Chłodnej,
7. Sikorek, miłośnik ptaków - w pobliżu fontanny w Parku im. Konstytucji 3 Maja,
8, 9. Pakuła i Mikuła, strażnicy - przed wejściem do Muzeum im. Marii Konopnickiej,
10. Żagiewka, miłośnik ziół - przed wejściem do budynku administracyjno-socjalnego na terenie stadionu piłkarskiego.

Szlak krasnoludkowy został zrealizowany w ramach projektu nr WND-RPPD.03.01.00-20-007/12 pt. „Poprawa atrakcyjności turystycznej Suwałk poprzez przebudowę Placu Marii Konopnickiej". Projekt współfinansowany jest przez Unię Europejską ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Podlaskiego na lata 2007-2013.

# data[].attributes.attachment_link.title
Szlak turystyczny im. Marii Konopnickiej „Krasnoludki są na świecie"

# data[].attributes.attachment_link.description
Dziesięciu bohaterów baśni Marii Konopnickiej „O krasnoludkach i Sierotce Marysi" można spotkać w Suwałkach. Figurki zostały wykonane według znakomitych ilustracji Jana Marcina Szancera przez wytwórnię rzeźby Piotra Makały we Wrocławiu. Spacer szlakiem turystycznym im. poetki pod nazwą „Krasnoludki są na świecie" to jednocześnie okazja do poznania najciekawszych miejsc w Suwałkach.

# data[].attributes.body
Ziemię włoską odwiedziła Konopnicka wielokrotnie. Po raz pierwszy przyjechała tu w 1882 roku i zwiedziła Wenecję
i Weronę. Po raz drugi udała się do Italii na początku lat dziewięćdziesiątych i od tego czasu prawie co roku wpadała do swoich ukochanych Włoch. Tym razem zwiedziła Mediolan, Rzym, Neapol, Florencje Capri, Sorrento oraz Genuę. Urzeczona krajobrazem włoskiego wybrzeża pozostała tu na prawie pół roku. W Nervi, na pamiątkę jej pobytu umieszczono tablice upamiętniająca miejsca,
z których poetka czerpała inspirację do swoich utworów. Podczas drugiego pobytu odbyła również z wycieczkę do Pompei, Rapallo oraz Pizy. Udała się także do Florencji, gdzie zamieszkiwała pod adresem: via Lungo il Mugnone 23. W swoich wędrówkach po Włoszech nie ominęła też Rzymu, który zwiedzała bardzo dokładnie.

Ziemia Włoska wraz ze swoimi dziełami sztuki i jej pięknem stała się źródłem inspiracji dla wielu utworów Konopnickiej, które początkowo publikowane pojedynczo złożyły się na tom poetycki „Italia”, z tego czasu pozostały również szkice literackie, wspomnienia i liczna korespondencja. Maria Konopnicka przyswoiła polskiemu czytelnikowi utwory włoskich twórców. Przetłumaczyła m. in. powieść dla dzieci „Serce” Edmonda de Amicisa, zbiorki poezji Ady Negri oraz opowiadania Gabriela D’Annuzio.

We Włoszech „wieszczka naszych pól i lasów” dała się poznać nie tylko jako literatka, ale również jako działaczka społeczna, usiłująca zainteresować i poruszyć sprawami polskimi tutejsza opinie społeczną. Szczególnie szerokim echem odbił się we Włoszech jej apel w sprawie dzieci polskich we Wrześni – doprowadził do powstania ogromnej fali protestów, które urosły do manifestacji politycznych pod hasłem niepodległości Polski.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Przeczytaj również

Włochy dla Marii Konopnickiej stają się miejscem spotkania tego, co znane, z nieznanym, chwili z wiecznością, ulotnego z trwałym. Wszystkie te paradoksy są obecne właśnie w Italii, wydanej po raz pierwszy w Warszawie w 1901 roku. W każdym przywołanym krajobrazie pisarka dostrzega piękno. Absorbuje tę przestrzeń całą sobą, dostrzega w niej pierwiastki wspólne i kataloguje je we wspaniałe obrazy. Jest otwarta na novum, daje się zachwycić i oczarować. Poszukuje piękna lub piękno samo staje na jej drodze. Italia to bukiet złożony z włoskich kwiatów owiniętych polską wstęgą. Te włoskie kwiaty to cykle wchodzące w skład tomu, a wstęgę buduje pojawiający się mimochodem obraz polskiej wsi opisywany przez poetkę. Italię możemy określić jako zbiór cykli, który łączy wspólna dla całego zestawienia myśl. Warto w tym miejscu przywołać definicję stworzoną przez Wiesławę Wantuch:

cykl liryczny to kompozycja rozpięta między dwoma biegunami: dążeniami do zamknięcia, ujawnienia specyficznych właściwości struktury, która nie jest sumą składników, a autonomią poszczególnych utworów w jej skład wchodzących.

To wyjaśnienie omawianego zjawiska jest najbardziej pojemnym spośród proponowanych w badaniach teoretycznych i zdaje się uwzględniać również Italię. Autorka tomu pisze w korespondencji do Wacława Anczyca o cyklach Morze i W Sykstynie - na tej podstawie Italię należy postrzegać jako obszerny zbiór, na który składają się pomniejsze cykle: Sonety włoskie, Po drodze, Prace Amora, Faun, Echa florenckie, Madonna, W Sykstynie i Morze.

Definicję cyklu rozszerza Rolf Fieguth w pracy pt. Rozpierzchłe gałązki. Cykliczne\ i skojarzeniowe formy kompozycyjne w twórczości Adama Mickiewicza. Ta pozycja jest cennym źródłem informacji na temat przywoływanego pojęcia. Znajdziemy w tejże rozprawie szereg narzędzi do badania każdego tekstu literackiego, który przejawia znamiona cykliczności. Dla Fiegutha cykl jest nadrzędną kategorią, nie wyróżnia w swej klasyfikacji żadnego hierarchicznie wyższego pojęcia. Stąd pojawia się dylemat, jak całościowo określać Italię. W Rozpierzchłych gałązkach... badacz charakteryzuje wybrane realizacje cyklu w literaturze polskiej i przy pomocy zaproponowanych wyznaczników łączy dwie oddzielne publikacje, tj. Sonety krymskie i Sonety odeskie Adama Mickiewicza, w jeden cykl, opierając się na kategorii podmiotu cyklicznego. Dzieło Marii Konopnickiej stanowi całkowicie niepowtarzalny zbiór kilku serii tekstów wydanych w jednym tomie, który traktuję jako swoisty maksicykl liryczny Italia. Pomniejsze łańcuchy tekstów zespala wiele wyznaczników cykliczności, które tylko w minimalny sposób ujawnią się w mojej pracy. Jest to temat bardzo rozległy, przekraczający możliwości artykułu. Poetka układa swe cykle w sposób nieprzypadkowy. Jest to przemyślany układ dzieł lirycznych, co będę chciała omówić w dalszej części tej pracy.

Którzy idziemy... to utwór otwierający Italię, lecz nieprzypisany do żadnego z pojawiających się w zbiorze cyklów. Tekst zbudowany został z siedmiu nieregularnych zwrotek. Liczba ta symbolizuje harmonię czasu i przestrzeni, a ponadto w wielu religiach oznacza pełnię i całość. W starożytnych Rzymianach budziła również skojarzenia z miastem, które znajduje się na siedmiu wzgórzach. Utwór zaczyna i kończy się tytułową frazą „którzy idziemy". Warto zwrócić uwagę na interpunkcję, która ulega zmianie w drugim wydaniu Italii. W pierwszym, z 1901 roku, ostatni wers zakończony jest wykrzyknikiem, natomiast w następnym, z 1911 roku, pojawia się w tym miejscu wielokropek. Jan Czubek w wydaniu krytycznym z 1915 roku optuje za drugą wersją. Nawiązuje ona do tytuł i nadaje utworowi otwarty charakter, zapowiada też niejako tajemnicę, z którą zetknie się czytelnik w następnych lirykach. Ten pierwszy nasycony jest metaforami mającymi na celu wprowadzenie odbiorcę w poetycki świat wiecznego piękna. Podmiot prosi trzecią ideę z triady platońskiej o dar dostrzegania w świecie tego, co zachwycające. Mówi w imieniu zbiorowości, przez co utwór zyskuje charakter wypowiadanej chórem modlitwy. Podmiot zbiorowy prosi o łaskę, dzięki której pozna tajemnicę dostępną tylko nielicznym.

Po utworze otwierającym tom rozpoczyna się pierwszy pomniejszy cykl poetycki zatytułowany Sonety włoskie. Zanim przejdę do krótkiej charakterystyki tego zbioru, chciałabym skupić się na pierwszym utworze. Jego interpretacja może ułatwić analizę konceptu całego tomu poetyckiego. W Inowkacyi podmiot liryczny udziela wskazówek czytelnikowi, by z otwartością przyjął to, co będzie mu proponowane. Inwokację jako środek stylistyczny najczęściej spotykamy w poematach i eposach. Tę najbardziej znaną w Polsce napisał, ceniony przez poetkę, Adam Mickiewicz. U Konopnickiej wezwanie skierowane jest do odbiorcy-pątnika, by oddał cześć i hołd miejscu, do którego przybył. Figura pielgrzyma często pojawia się w całej tomie. Celem wędrówki jest właśnie Italia. Włochy to nie tylko kolebka religii chrześcijańskiej jako takiej, lecz także obszar doskonale rozwiniętej kultury i sztuki. Osoba mówiąca, przebywając w takich przestrzeniach, każde traktuje jak święte, sama czując się uniżonym pątnikiem. Jednocześnie jest dumna, że może doświadczyć wyjątkowej atmosfery miejsc, do których każdy podąża. Stara się z nich czerpać jak najwięcej, dlatego otwiera się na nowe doznania. Wymaga takiej samej otwartości również od swoich odbiorców - by z należytym szacunkiem zanurzali się w świat, który przedstawia w swoich lirykach i choć w ten sposób odczuli niezwykłą aurę tej wiecznej krainy.

Z którejkolwiek, wędrowcze, przychodzisz krainy,
Stań, i obróć źrenice w cztery świata strony.
I czołem uniżonem bij cztery pokłony,
I pieśni swoich korne złóż tutaj daniny:
Morze, słońce, ogromne duchy i ruiny,
Mają tutaj nieśmiertelne i królewskie trony.

Zwrócenie się w cztery strony świata ma wymiar symboliczny, podobnie jak udzielone błogosławieństwo. Przez "ogromne duchy" rozumie się tutaj wielkie postaci, które żyły i tworzyły we Włoszech. Piękny włoski krajobraz przedstawiony został przez Konopnicką w liryku jako ruiny, morze i słońce.

I otocz się błękitnym zadumy obłokiem,
I idź oczarowanym, zgubionym w snach krokiem,
A na lutni co słodsze i czystsze bierz tony.

Kolor błękitny ma tutaj znaczenie symboliczne, jest nie tylko połączeniem z niebiosami, z czymś pięknym i odległym, lecz także ekwiwalentem bezmiaru i nieskończoności. Wykreowany przez Konopnicką zarówno w tym sonecie, jak i w całym tomie podmiot pragnie, by czytelnik dał się oczarować wiecznym pięknem ukrytym w świecie i pozwolił prowadzić przez jego meandry. Tylko w taki sposób będzie miał możliwość odkryć to, co chce przekazać w Italii poetka. Jednak by tego doświadczyć, trzeba spełnić kilka warunków - oddać cześć czterem stronom świata i dać się ponieść temu, co zachwyca. To zagubienie, o którym mowa w ostatnich wersach Iwnokacyi, jest zgodą na poznawanie świata w sposób, jaki proponuje nam artystka.

Cykl Sonety włoskie składa się z dziesięciu utworów poetyckich dopracowanych pod względem formalnym. Każdy z nich to misternie zbudowany obraz liryczny utrwalający ważne doświadczenie z Włoch. „W sonetach włoskich wskrzesza Konopnicka symboliczną postać romantycznego pielgrzyma - pątnika, wędrującego starymi szlakami kultury, odkrywającego piękno tego kraju i... samego siebie". Pielgrzym skupia się na rodzajowych obrazkach, które przywołuje, by zwrócić uwagę na wyjątkowość i niepowtarzalność chwil, w których uczestniczył.

Bezpośrednie zetknięcie z pamiątkami starożytnego świata rozbudziło w pisarce jeszcze żywsze niż dotąd zainteresowanie i zrozumienie antyku. Sonety włoskie pogłębiają zrozumienie dla twórczych osiągnięć ludzkiego geniuszu. W pomnikach antycznej i renesansowej kultury Konopnicka szukała przede wszystkim człowieka. Z ruin zmarłego świata potrafi odczytać utajony nurt życia niewolników, w dziejach malarstwa włoskiego podziwia namiętną walkę o wyzwolenie twórczości z więzów kościelnego dogmatyzmu.

Nazwa tego zbioru bezpośrednio nawiązuje do Sonetów krymskich i odeskich. Główny cel podróży pisarki to poszukiwanie - zarówno sztuki, jak i człowieka pragnącego piękna.

Po drodze to następny cykl przynależący do tomu Italia. W jego skład wchodzi czternaście utworów o różnej tematyce i układzie wersyfikacyjnym. Konopnicka poetycko przedstawiła tam różne miejsca, zjawiska i obiekty, spotkane właśnie po drodze, np. wierzbę w Prato, wschód i zachód słońca na Carignano, willę, w której przebywali Mickiewicz i Cyceron. Autorka nie skupia się już tylko na pięknym włoskim krajobrazie, lecz włącza do swojej poetyckiej przestrzeni składniki budzące skojarzenia z wielkimi artystami. Spotkania „po drodze" niosą w sobie element zaskoczenia. Nigdy nie wiadomo, na co się natkniemy, zagłębiając się w nieznaną przestrzeń. Taki obraz może jawić się jako nieprzemyślany, ponieważ brak w nim reguł, jednak jest to tylko pozorny nieład, który wpisany jest w praktykę pielgrzymowania. Nie zawsze zachwycają nas wielkie rzeczy, największy wpływ wywierają na człowieka sytuacje prozaiczne, doświadczone właśnie po drodze.

Kolejny cykl to Prace Amora. W liryku o tym samym tytule opisane zostały czynności wykonywane przez mitycznego bożka, by połączyć dwie dusze. Źródło inspiracji Konopnickiej znajduje się na fryzie pompejańskim, który przykryła lawa z Wezuwiusza w I wieku naszej ery. Według przypisu Jana Czubka do wydania krytycznego Konopnicka - podobnie jak inni turyści - turyści dowiedziała się o przetrwaniu antycznej pamiątki z przewodnika.

Następnym łańcuchem tekstów nawiązującym do mitologii i umieszczonym po Pracach Amora jest Faun. W skład tego minicyklu wchodzą trzy ekfrazy: Faun tańczy, Faun pijany i Faun śpiący. Utwory te odwołują się do posągów, które Konopnicka oglądała w muzeach. Wyraziła w nich zachwyt nad sztuką i tajemnicą upływającego czasem, który nie zniekształcił dzieł rzeźbiarskich. Różne przedstawienia tej samej postaci za każdym razem wywołują w oglądającej nowe refleksje dotyczące przemijania.

Całkowicie inną serię stanowią Echa florenckie, napisane w hołdzie Teofilowi Lenartowiczowi. Składa się na nie dziesięć utworów bez tytułów. Powstały po śmierci poety i są poetyckim odzwierciedleniem relacji, która łączyła dwoje pisarzy. Co interesujące, spotkali się tylko raz i to właśnie we Włoszech. W cyklu tym autorka podejmuje się misji kontynuowania drogi artystycznej rozpoczętej przez Lenartowicza. To najbardziej osobisty zbiór liryków w całym tomie, jednocześnie stanowiący jego centralny punkt. Ten układ nie jest przypadkowy, ponieważ Teofil Lenartowicz nauczył poetkę oglądać dzieła sztuki w taki sposób, by czerpać z nich to, co najpiękniejsze i najbardziej wartościowe dla duszy. Tego rodzaju bogactwo niosą w sobie właśnie liryki znajdujące się w cyklach: Prace Amora, Faun, W Sykstynie czy Madonna.

Na kolejny cykl tomu Italia zatytułowany Madonna składa się dziesięć ekfraz odwołujących się do (głównie malarskich) przedstawień Matki Boskiej. Historię życia Madonny Konopnicka przedstawiła, czerpiąc natchnienie z dziewięciu obrazów znajdujących się w muzeach włoskich i jednej rzeźby usytuowanej we Francji. Tytuł każdego z liryków odnosi się do twórcy pierwowzoru. Za pośrednictwem tej grupy tekstów do Italii przenika sfera sacrum.

Seria W Sykstynie składa się z pięciu utworów lirycznych. Każdy z nich jest ekfrazą nawiązującą do dzieł malarskich z Kaplicy Sykstyńskiej w Watykanie. Dzieła nie mają jednolitej budowy - zmienia się ona zależnie od poruszanej tematyki. Konopnicka W Sykstynie stwarza człowieka na wzór fresku Michała Anioła i razem z renesansowym malarzem, w innym utworze, poetycko przedstawia Sąd Boży.

Ostatnim cyklem wchodzącym w skład tomu Italia jest Morze. W pierwszym wydaniu tomu przez błąd drukarza nie zostało ono wydzielone. To najbardziej rozbudowana część całego zbioru. Należy do niej aż dwadzieścia pięć utworów. Każdy z nich jest poetyckim opisem morza i ma regularną budowę sonetu. W tym zbiorze widoczne są echa impresjonistyczne, które docierają do nas poprzez mnogość przedstawień jednego przedmiotu. W Morzu następuje również powrót do natury oraz zachwyt nad jej różnorodnością. Sonet Mare morto zamyka ten cykl i jednocześnie tom Italia.

A więc rozlej się za mną, morze zapomnienia...
A więc opłyń mnie w koło wodami cichemi...
Niechaj nikt, nigdy, w żadnym zakątku tej ziemi
Nie szuka okiem mego znikomego cienia!

- Konopnicka w tym utworze pragnie zniknąć w wodnej przestrzeni, oddać się jej bez reszty. W ten sposób wyraża swoją małość w stosunku do wielkości i potęgi morza.

Wulkan gorzał, gdzie dzisiaj fala twoja bije...
Morze łez gasi wszystko, co płonie, co żyje...
Ciszy chcę! Do wiecznego tęskno mi spęcznienia.
W ogrom twego żywiołu, w roztocze te mgliste,
Oddaję ducha, bracie rybołowów, Chryste!...
A ty się rozlej ze mną, morze zapomnienia!

Rozpłynięcie się w morzu okazuje się być sposobem na doskonałe złączenie z Chrystusem. Ten akt to spełnienie próśb z utworu rozpoczynającego Którzy idziemy... Przywołam raz jeszcze cytat z tego liryku: „A imię nasze rozegrzmij skroś mórz,/ W brzask nieśmiertelnych twych zórz,/ Którzy idziemy!". Rozkoszowanie się pięknem sztuki i krajobrazów przyniosło owoce. By być gotowym na przejście do wieczności, najpierw należy odrzucić wszystko, co może być przeszkodą. Ciało podmiotu scala się w jedno z morską wodą, a duch z Jezusem. Wieczność jest miejscem wytchnienia i radości. Obraz drogi, który zarysowuje się już w pierwszym liryku, odsyła do zakończenia, odsłaniając tam swój ostateczny sens - doskonalenie ducha to pielgrzymowanie ku wiecznemu pięknu.

Przypisy

M. Konopnicka, Italia, Warszawa 1901, s. 7.
W. Wantuch, O poetyce cyklu lirycznego, w: Miejsca wspólne. Szkice o komunikacji literackiej i artystycznej, red. E. Balcerzan, S. Wysłouch, Warszawa 1985, s. 43.
Zbiór Morze nie został wyodrębniony w pierwszym wydaniu Italii (1901), to skutek błędu drukarza.
Szerzej na ten temat opisałam w swojej pracy licencjackiej pt. „ Madonna" Marii Konopnickiej jako cykl poetycki.
M. Konopnicka, Italia, op. cit., s. 3.
J. Dickstein-Wieleżyńska, Konopnicka dzieje natchnień i myśli, Warszawa 1927, s.7, modernizacja tekstu do współczesnej normy - A.B.
J. Sztachelska, Pejzaże tęsknoty. Wiersze Marii Konopnickiej z okresu „emigracyjnego", w: Miejsca Konopnickiej. Przeżycia-pejzaż-pamięć, red. T. Budrewicz, M. Zięba, Kraków 2001, s. 128.
A. Brodzka, Maria Konopnicka, Warszawa 1956, s. 38-39.
M. Konopnicka, Poezye, t. IV, wydanie zupełne, krytyczne, red. J. Czubek, Warszawa 1915, s. 55.
Faun - pochodzi z mitologii starożytnej Italii. Później utożsamiany został z greckim Panem.
M. Konopnicka, Italia, op. cit., s. 197.
Ibidem.
Ibidem, s. 4.

# data[].attributes.attachment_link.title
„I otocz się błękitnym zadumy obłokiem i idź oczarowanym, zgubionym w snach krokiem". O koncepcie tomu Italia Marii Konopnickiej - Las Rzeczy

# data[].attributes.attachment_link.description
Włochy dla Marii Konopnickiej stają się miejscem spotkania tego, co znane, z nieznanym, chwili z wiecznością, ulotnego z trwałym. Wszystkie te paradoksy są obecne właśnie w Italii, wydanej po raz pierwszy w Warszawie w 1901 roku. W każdym przywołanym krajobrazie pisarka dostrzega piękno.

# data[].attributes.headline
Maria Konopnicka ma w Białymstoku swój mural

# data[].attributes.subject
Maria Konopnicka ma w Białymstoku swój mural

# data[].attributes.body
- Myślcie sobie co tam chcecie… a ja: Dziękuję sympatycznym ludziom w Firmie Energa-Operator SA w Ciechanowie… Krasnoludki są na świecie – napisał na swym fejsbukowym profilu znany, ciechanowski artysta Marek Zalewski wieszcząc ukończeniu muralu na stacji “trafo” na pasażu Marii Konopnickiej w Ciechanowie.

# data[].attributes.headline
MARIA KONOPNICKA Kolekcjonerska Moneta 20zł

# data[].attributes.subject
MARIA KONOPNICKA Kolekcjonerska Moneta 20zł

# data[].attributes.headline
W pogrzebie Marii Konopnickiej wzięło udział 50 tys. osób

# data[].attributes.subject
W pogrzebie Marii Konopnickiej wzięło udział 50 tys. osób

# data[].attributes.body
Konopnicka zmarła na zapalenie płuc 8 października 1910 roku we Lwowie. Jej pogrzeb odbył się trzy dni później. Wzięło w nim udział prawie 50 tys. osób i był on manifestacją polityczną.  Została pochowana na Cmentarzu Łyczakowskim, w Panteonie Wielkich Lwowian.

# data[].attributes.headline
Sejm ustanowił 2022 Rokiem Marii Konopnickiej

# data[].attributes.subject
Sejm ustanowił 2022 Rokiem Marii Konopnickiej

# data[].attributes.body
Uchwała głosi, że "Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, doceniając literacki dorobek Marii Konopnickiej oraz jej wkład w działalność patriotyczną, ustanawia rok 2022 Rokiem Marii Konopnickiej".
W uchwale oceniono, że Konopnicka była "jedną z najwybitniejszych pisarek w historii literatury polskiej".

# data[].attributes.headline
Ilustracja do książki Marii Konopnickiej                              „O krasnoludkach i o sierotce Marysi”. 

# data[].attributes.subject
Ilustracja do książki Marii Konopnickiej                              „O krasnoludkach i o sierotce Marysi”. 

# data[].attributes.body
Dom Kultury w Krasnobrodzie organizuje od trzydziestu lat warsztaty ilustratorów. W 2009 roku tematem spotkania była baśń M. Konopnickiej. W ten sposób powstała wyjątkowa pozycja z pracami wybitnych artystów, laureatów wielu nagród, twórców i kontynuatorów znanej w świecie polskiej szkoły ilustracji.

# data[].attributes.headline
Ilustracja do książki Marii Konopnickiej                              „O krasnoludkach i o sierotce Marysi”. 

# data[].attributes.subject
Ilustracja do książki Marii Konopnickiej                              „O krasnoludkach i o sierotce Marysi”. 

# data[].attributes.body
Dom Kultury w Krasnobrodzie organizuje od trzydziestu lat warsztaty ilustratorów. W 2009 roku tematem spotkania była baśń M. Konopnickiej. W ten sposób powstała wyjątkowa pozycja z pracami wybitnych artystów, laureatów wielu nagród, twórców i kontynuatorów znanej w świecie polskiej szkoły ilustracji.

# data[].attributes.headline
Ilustracja do książki Marii Konopnickiej                              „O krasnoludkach i o sierotce Marysi”. 

# data[].attributes.subject
Ilustracja do książki Marii Konopnickiej                              „O krasnoludkach i o sierotce Marysi”. 

# data[].attributes.body
Dom Kultury w Krasnobrodzie organizuje od trzydziestu lat warsztaty ilustratorów. W 2009 roku tematem spotkania była baśń M. Konopnickiej. W ten sposób powstała wyjątkowa pozycja z pracami wybitnych artystów, laureatów wielu nagród, twórców i kontynuatorów znanej w świecie polskiej szkoły ilustracji.

# data[].attributes.headline
Ilustracja do książki Marii Konopnickiej                              „O krasnoludkach i o sierotce Marysi”. 

# data[].attributes.subject
Ilustracja do książki Marii Konopnickiej                              „O krasnoludkach i o sierotce Marysi”. 

# data[].attributes.body
Dom Kultury w Krasnobrodzie organizuje od trzydziestu lat warsztaty ilustratorów. W 2009 roku tematem spotkania była baśń M. Konopnickiej. W ten sposób powstała wyjątkowa pozycja z pracami wybitnych artystów, laureatów wielu nagród, twórców i kontynuatorów znanej w świecie polskiej szkoły ilustracji.

Realizacja projektu , obejmującego wystawę ilustracji i wydanie książki, ma na celu popularyzację i przywrócenie do obiegu czytelniczego najbardziej znanej polskiej książki o krasnoludkach i zachowanie w kulturze polskiej wypieranych przez obcą literaturę rodzimych bohaterów bajek.

# data[].attributes.headline
W zbiorach Biblioteki Narodowej przechowywane są liczne rękopisy wierszy Konopnickiej.

# data[].attributes.subject
W zbiorach Biblioteki Narodowej przechowywane są liczne rękopisy wierszy Konopnickiej.

# data[].attributes.headline
Biblioteka Narodowa posiada w swoich zbiorach listy Marii Konopnickiej.

# data[].attributes.subject
Biblioteka Narodowa posiada w swoich zbiorach listy Marii Konopnickiej.

# data[].attributes.headline
W zbiorach Biblioteki Narodowej przechowywane są liczne rękopisy wierszy Konopnickiej, np.: Wolny najmita.

# data[].attributes.subject
W zbiorach Biblioteki Narodowej przechowywane są liczne rękopisy wierszy Konopnickiej, np.: Wolny najmita.

# data[].attributes.headline
W zbiorach Biblioteki Narodowej przechowywane są liczne rękopisy wierszy Konopnickiej, np.: Kiedy Pan Jezus chodził po świecie. 

# data[].attributes.subject
W zbiorach Biblioteki Narodowej przechowywane są liczne rękopisy wierszy Konopnickiej, np.: Kiedy Pan Jezus chodził po świecie. 

# data[].attributes.headline
W zbiorach Biblioteki Narodowej przechowywane są liczne rękopisy wierszy Konopnickiej, np.: Wolny najmita, Kiedy Pan Jezus chodził po świecie, W Palmową Niedzielę, Choinka czy Bociany, a także W willi Wołkońskich, Po bitwie czy liczący cztery strony poemat 24 grudnia 1898 r. Poza tym, BN posiada listy Konopnickiej do malarza Piotra Stachiewicza oraz do przyjaciółki Zofii Lazer i jej rodziny. Wśród licznych dokumentów uwagę zwraca fotografia poetki, wykonana w Grazu.

# data[].attributes.subject
W zbiorach Biblioteki Narodowej przechowywane są liczne rękopisy wierszy Konopnickiej, np.: Wolny najmita, Kiedy Pan Jezus chodził po świecie, W Palmową Niedzielę, Choinka czy Bociany, a także W willi Wołkońskich, Po bitwie czy liczący cztery strony poemat 24 grudnia 1898 r. Poza tym, BN posiada listy Konopnickiej do malarza Piotra Stachiewicza oraz do przyjaciółki Zofii Lazer i jej rodziny. Wśród licznych dokumentów uwagę zwraca fotografia poetki, wykonana w Grazu.

# data[].attributes.headline
Wyremontowany budynek Muzeum im. Marii Konopnickiej w Suwałkach czeka na instalację wystawy stałej poświęconej urodzonej w Suwałkach poetce. Kto spodziewa się nudnej, „szkolnej” ekspozycji, może być zaskoczony. I to bardzo.

# data[].attributes.subject
Wyremontowany budynek Muzeum im. Marii Konopnickiej w Suwałkach czeka na instalację wystawy stałej poświęconej urodzonej w Suwałkach poetce. Kto spodziewa się nudnej, „szkolnej” ekspozycji, może być zaskoczony. I to bardzo.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Wyremontowany budynek Muzeum im. Marii Konopnickiej czeka na instalację wystawy stałej poświęconej urodzonej w Suwałkach poetce. Kto spodziewa się nudnej, „szkolnej" ekspozycji, może być zaskoczony. I to bardzo.

Właśnie został rozstrzygnięty trzeci przetarg na wykonanie wystawy stałej w Muzeum im. Marii Konopnickiej w Suwałkach. Podpisanie umowy z wyłonionym wykonawcą, który zaproponował kwotę 1,5 mln złotych za realizację prac objętych zadaniem, odbędzie się w przyszłym tygodniu. Za około 6 miesięcy ekspozycja powinna być gotowa. Zobaczymy ją najpewniej pod koniec roku.
O przetargach i wystawie opowiada Jerzy Brzozowski, dyrektor Muzeum Okręgowego w Suwałkach:
https://www.niebywalesuwalki.pl/wp-content/uploads/2021/05/JBrzozowski_wystawaMKonopnickiej.mp3

W tworzenie ekspozycji zaangażowany jest Michał Urban, autor wystaw archeologicznej i historycznej w Muzeum Okręgowym w Suwałkach, ale też w Centrum Hewelianum w Gdańsku, Muzeum Śląskim w Katowicach, Fabryce Schindlera w Krakowie i innych. Twórczość Marii Konopnickiej według najnowszej koncepcji zostanie zaprezentowana z użyciem technologii, które angażują zwiedzających do bezpośredniej interakcji, poszukiwań i odkrywania ciekawostek z przeszłości. Będzie to wizja oparta na rzetelnej wiedzy historycznej i literackiej.

Wystawa składa się z dwóch części i w sumie - jedenastu scen. W większości z nich odwiedzający muzeum skorzystają z konsoli z artefaktem. Brzmi jak science-fiction? To dopiero początek. Na zwiedzających będą czekać materiały wideo, animowane kompozycje typograficzne (scena „Skaner pamięci"), rzeźby osób związanych z życiem Marii Konopnickiej w 3D i w skali 1:1 (scena „Fantomy"), a nawet rękawice z sensorami, których użycie spowoduje zmianę muzealnej przestrzeni.

W scenie „Fantomy" - jak zdradza dyrektor Muzeum Okręgowego, Jerzy Brzozowski - zwiedzający napotkają „duchy przeszłości" - osoby związane z Marią Konopnicką - jej córki, postać Henryka Sienkiewicza, ale też Elizę Orzeszkową, Jarosława Konopnickiego i Marię Dulębiankę. - Projekty tych rzeźb już są gotowe. Michał Urban zaprosił do współpracy aktorów scen krakowskich, którzy przebrani w stroje z epoki, zostali zeskanowani - tłumaczy J. Brzozowski. Na razie wydrukowana została mała Maria Konopnicka (patrz: wizualizacja).

Na wystawie natknąć się będzie można również na inne „duchy" - prawdziwe z nazwy - w muzeum zostaną wykorzystane „projekcje holograficzne" w technologii pepper ghost. Wykorzystywana już w XIX w. technika iluzji powraca. Tego typu realizacje można zobaczyć w muzeach w Wielkiej Brytanii, RPA oraz w Niemczech.
Wizualizacje udostępnione przez Muzeum Okręgowe w Suwałkach.

# data[].attributes.attachment_link.title
Maria Konopnicka, projekcje holograficzne i wydruki 3D - takiej wystawy u nas nie było (zobacz wizualizacje)

# data[].attributes.attachment_link.description
Właśnie został rozstrzygnięty trzeci przetarg na wykonanie wystawy stałej w Muzeum im. Marii Konopnickiej w Suwałkach. Podpisanie umowy z wyłonionym wykonawcą, który zaproponował kwotę 1,5 mln złotych za realizację prac objętych zadaniem, odbędzie się w przyszłym tygodniu. Za około 6 miesięcy ekspozycja powinna być gotowa. Zobaczymy ją najpewniej pod koniec roku.

# data[].attributes.headline
Muzeum im. Marii Konopnickiej w Suwałkach

# data[].attributes.subject
Muzeum im. Marii Konopnickiej w Suwałkach

# data[].attributes.attachment_link.title
MUZEUM IM. MUZEUM IM. MARII KONOPNICKIEJ

# data[].attributes.attachment_link.description
Muzeum im. Marii Konopnickiej Oddział Muzeum Okręgowego w Suwałkach ul. T. Kościuszki 31, 16-400 Suwałki tel. 087-566-41-33 konopnicka@muzeum.suwalki.pl

# data[].attributes.headline
Portret Marii Konopnickiej, drzeworyt Aleksandra Regulskiego według rysunku Józefa Buchbindera (1883)

# data[].attributes.subject
Portret Marii Konopnickiej, drzeworyt Aleksandra Regulskiego według rysunku Józefa Buchbindera (1883)

# data[].attributes.attachment_link.title
Portret Marii Konopnickiej, drzeworyt Aleksandra Regulskiego według rysunku Józefa Buchbindera (1883)