# data[].attributes.body
ΝΕΟΙ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΧΡΟΝΟΣ

Ελεύθερος χρόνος είναι ο προσωπικός, χωρίς υποχρεώσεις χρόνος, μετά από τις διάφορες, κυρίως επαγγελματικές, υποχρεώσεις του ανθρώπου. Είναι ένα σύνολο δραστηριοτήτων στις οποίες επιδίδεται το άτομο με τη θέληση του, για να αναπαύεται, να ενημερώνεται, να μορφώνεται, να αθλείται, να δημιουργεί και να συμμετέχει στις διάφορες κοινωνικές εκδηλώσεις  ύστερα από την απαλλαγή από τις διάφορες υποχρεώσεις του.

Ο ελεύθερος χρόνος αποτελεί αναμφίβολα βιολογική και ψυχολογική ανάγκη. Οι διάφορες υποχρεώσεις, κυρίως επαγγελματικές, ο σύγχρονος τρόπος ζωής αλλά και το άγχος κουράζουν τον σημερινό άνθρωπο σωματικά, αλλά και ψυχικά. Η κατάσταση γίνεται ακόμη χειρότερη διότι η εργασία έπαυσε να προσφέρει τη τέρψη της δημιουργίας και της προσωπικής επικοινωνίας. Γι' αυτό το λόγο παρ' όλο που άνθρωπος εργάζεται λιγότερο από πριν (λόγω πολλών διακοπών, μείωσης των ωρών και ημερών εργασίας, μηχανοποίησης της εργασίας), κουράζεται πιο πολύ, κυρίως ψυχικά. Όλα αυτά είναι αρκετά νομίζω, για να μας κάνουν να αντιληφθούμε πόσο απαραίτητος είναι ο ελεύθερος χρόνος για τους μεγάλους, αλλά ιδιαίτερα για τους νέους. Το σχολείο, τα φροντιστήρια, η στρατιωτική ζωή, οι επαγγελματικές και οι ποικίλες άλλες υποχρεώσεις κουράζουν τα παιδιά και τους νέους με αποτέλεσμα να  αναζητούν ελεύθερο χρόνο για να ξεκουραστούν και να δημιουργήσουν.

Όλοι μας λίγο ή πολύ, σκεφτόμαστε και προβληματιζόμαστε για το πώς θα αξιοποιήσουμε τον ελεύθερο μας χρόνο. Όλοι οι άνθρωποι έχουν ελεύθερο χρόνο, άλλοι λιγότερο και άλλοι περισσότερο, και προσπαθούν να τον αξιοποιήσουν όσο καλύτερα μπορούν.

Ο ελεύθερος χρόνος πρέπει να αξιοποιείται σωστά. Όταν τα παιδιά, οι έφηβοι και οι νέοι δεν εκμεταλλεύονται σωστά τον ελεύθερο τους χρόνο, υπάρχουν δυσμενείς επιπτώσεις στην διαμόρφωση της προσωπικότητάς τους και του χαρακτήρα τους. Πολλοί έφηβοι και νέοι δυστυχώς, δεν εκμεταλλεύονται σωστά τον ελεύθερό τους χρόνο καθώς δεν αναγνωρίζουν την σωστή χρήση του. Δεν είναι λίγοι οι νέοι που συχνάζουν σε χώρους αμφιβόλου ποιότητας. Στους χώρους αυτούς παίζουν τυχερά παιχνίδια, πίνουν οινοπνευματώδη ποτά και κάνουν διάφορα άλλα παρόμοια τα οποία δεν αρμόζουν στην ηλικία τους και σίγουρα τους φθείρουν. Άλλοι πάλι παρακολουθούν με τις ώρες τηλεόραση. Βλέπουν συνήθως χαμηλής ποιότητας θεάματα και όχι εκπομπές που θα τους βοηθήσουν να αποκτήσουν επιπλέον γνώσεις. Τα θεάματα αυτά τους φθείρουν ψυχικά ενώ παράλληλα αποτελούν εμπόδιο στη διαμόρφωση του χαρακτήρα τους, στην ομαλή κοινωνικοποίηση και ωρίμανση τους. Επίσης και το διαδίκτυο αποτελεί πολλές φορές αγκάθι στην τρυφερή καρδιά των εφήβων και των νέων διότι πολλές φορές δεν γίνεται σωστή χρήση αυτού.

Ο ελεύθερος χρόνος αξιοποιείται δημιουργικά όταν ο άνθρωπος ηρεμεί, απαλλάσσεται από το άγχος, ξεκουράζεται και ειρηνεύει. Η ανάγνωση ψυχωφελών βιβλίων και εντύπων, οι εκπομπές που ωφελούν, οι επισκέψεις σε μουσεία και ιστορικούς χώρους, σε μοναστήρια και εκκλησίες και διάφορες άλλες παρόμοιες δραστηριότητες, καλλιεργούν πνευματικά, επιμορφώνουν, ψυχαγωγούν σωστά και ξεκουράζουν. Επιπλέον, κατά τον ελεύθερο χρόνο πρέπει ο άνθρωπος να έρχεται σε επαφή με τον συνάνθρωπό του, ιδιαίτερα αυτόν που χρειάζεται βοήθεια (επίσκεψη σε νοσοκομεία, γηροκομεία  κ.α). Έτσι νιώθει τη χαρά της προσφοράς και της ανθρώπινης επικοινωνίας. Ακόμη η άθληση, αλλά και διάφορες άλλες δραστηριότητες (γυμναστική, κολύμβηση, στίβος, ομαδικά παιχνίδια, χόμπι κ.ά.) εξασφαλίζουν σωματική και ψυχική υγεία. Αυτά βοηθούν επίσης τους νέους, να εκτονωθούν, να αποκτήσουν άμιλλα, να καλλιεργήσουν τις δεξιότητές τους, να ψυχαγωγηθούν και να αποκτήσουν αυτοπεποίθηση και αυτοκυριαρχία. Τέλος, η επαφή με την φύση (εκδρομές στο βουνό, περίπατος στο δάσος, εκδρομή στη θάλασσα κ.ά.)  συμβάλει στην ηρεμία και την αναζωογόνηση του ανθρώπου. Όλα αυτά είναι ωφέλιμα για τους νέους, για τη συγκρότηση ομαλής και συγκροτημένης προσωπικότητας.

# data[].attributes.headline
Κείμενο 2 και 3

# data[].attributes.subject
Κείμενο 2 και 3

# data[].attributes.body
Από Μηχανής Θέατρο

Η θρυλική παράσταση που κέρδισε τις
καρδιές κοινού και κριτικών αναβιώνει στο
Από Μηχανής Θέατρο από την Τετάρτη 30 Οκτωβρίου 2019.

Μια μεγάλη θεατρική στιγμή, ένα ρεσιτάλ ερμηνειών από τους
Νικήτα Τσακίρογλου, Χρήστο Βαλαβανίδη, Αλέξανδρο Μπουρδούμη, Άννα Ελεφάντη, Μαρούσκα Παναγιωτοπούλου, Παναγιώτη Γουρζουλίδη, Δημήτρη Μπούρα, Κώστα Κουτρούλη.

Στο Από Μηχανής Θέατρο παρουσιάζεται για δεύτερη χρόνια το βραβευμένο αριστούργημα «Προσωπική Συμφωνία» (Taking sides) του Ρόναλντ Χάργουντ σε σκηνοθεσία Δημήτρη Μυλωνά, από τις 30 Οκτωβρίου. Ένα πολιτικό θρίλερ με έντονες συγκινήσεις και ανατροπές, μια αληθινή ιστορία από το παρελθόν για τη σημασία και τον τρόπο με τον οποίο ο άνθρωπος, ανεξαρτήτου  χρονικής συγκυρίας, παίρνει θέση στις «μικρές» και «μεγάλες» μάχες του χθες, του σήμερα, του αύριο. Σε μία σύμπραξη πρωταγωνιστών διαφορετικών γενεών, η παράσταση  κατέκτησε κοινό και κριτικούς και έδωσε στον Νικήτα Τσακίρογλου μια από τις δυνατότερες ερμηνείες της καριέρας του, στον Χρήστο Βαλαβανίδη μία σπουδαία θεατρική στιγμή και στον Αλέξανδρο Μπουρδούμη έναν ρόλο σταθμό στη σκηνική του διαδρομή.

ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 120 λεπτά

Από Μηχανής Θέατρο  –  Κάτω  Σκηνή

Ημέρες και ώρες παραστάσεων:

Τετάρτη στις 18.00

Παρασκευή και Σάββατο στις 21.00

Κυριακή στις 18.00

Τιμές εισιτηρίων:

Γενική είσοδος :

Τετάρτη και Παρασκευή 15 ευρώ

Σάββατο και Κυριακή 18 ευρώ

Μειωμένο:

Τετάρτη και Παρασκευή 12 ευρώ

Σάββατο και Κυριακή 15 ευρώ

Χένρικ Ίψεν, Αρχιμάστορας Σόλνες

Ο Γρηγόρης Βαλτινός είναι ο Χάλβαρντ Σόλνες στο αυτοβιογραφικό αριστούργημα του Ίψεν, Αρχιμάστορας Σόλνες (1892). Η μετάφραση, η διασκευή και η σκηνοθεσία είναι της Αθανασίας Καραγιαννοπούλου.

Ένας ώριμος και φημισμένος αρχιτέκτονας παλεύει με την τρέλα των τύψεων που έχει για το παρελθόν και τη γυναίκα του. Τρέμει πως κάποιος νεώτερος θα τον αντικαταστήσει και τρέμει το ύψος των πύργων που χτίζει. Ο παθιασμένος, ξαφνικός έρωτας για ένα κορίτσι θα τον οδηγήσει να αντιμετωπίσει τον φόβο του για τα νιάτα και τον φόβο του ύψους. Με ρυθμούς ψυχολογικού θρίλερ η εξέλιξη της ιστορίας θα φωτίσει την αλήθεια: Έγινε ένα έγκλημα στο παρελθόν; Ποια είναι η νεαρή Χίλντα που εισβάλλει στη ζωή του Σόλνες και των ανθρώπων του; Είναι ο έρωτας η κινητήρια δύναμη για το αδύνατο; Μαζί με τον Γρηγόρη Βαλτινό, η Κατερίνα Λέχου, Αντίνοος Αλμπάνης, Ιώβη Φραγκάτου, Μιχάλης Αεράκης, Κατερίνα Κρέπη και ο Κώστας Καστανάς.

Από τον Οκτώβριο 2019 στο θέατρο ΙΛΙΣΙΑ.

Ημέρες και ώρες προβολών:

Παρασκευή και Σάββατο στις 21.00

Κυριακή στις 18.00

Τιμές εισιτηρίων

Γενική είσοδος :

10 ευρώ

Μειωμένο:

7 ευρώ

# data[].attributes.body
Στίβεν Σπίλμπεργκ

«Θέλω να σκηνοθετώ κάθε μέρα, και τις Κυριακές τις διπλές ώρες», μέσα σε μια μόνο φράση μπορεί να αποτυπωθεί το πάθος του Στίβεν Σπίλμπεργκ για τη σκηνοθεσία και κατ’ επέκταση να καταλάβει κανείς γιατί είναι ένας από τους σπουδαιότερους σκηνοθέτες όλων των εποχών.

Ο γεννημένος στις 18 Δεκεμβρίου 1946, στο Οχάιο, Στίβεν Σπίλμπεργκ, έδειξε από πολύ νεαρή ηλικία την αγάπη και την κλίση του στον κινηματογράφο. Ως έφηβος συνήθιζε να γυρίζει ερασιτεχνικές, μικρού μήκους ταινίες με την παρέα του τις οποίες στη συνέχεια προέβαλε κόβοντας εισιτήριο 25 σεντς.

Αφού τελείωσε το σχολείο ήταν αποφασισμένος ότι ήθελε να ασχοληθεί με τη σκηνοθεσία, ωστόσο παρά τις δύο φορές που υπέβαλε αίτηση, δεν έγινε δεκτός στη σχολή Καλών Τεχνών του πανεπιστημίου της Νότιας Καλιφόρνιας. Έτσι αναγκάστηκε να φοιτήσει σε άλλο πανεπιστήμιο, ελπίζοντας σε κάποια μετέπειτα μεταγραφή. Αν και η μεταγραφή αυτή δεν συνέβη, ο Σπίλμπεργκ τελικά, αφού έγινε διάσημος, πήρε τιμητικό πτυχίο από το πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνιας. Λίγο αργότερα, 35 ολόκληρα χρόνια μετά την εγγραφή του, αποφοίτησε επίσημα από το άλλο πανεπιστήμιο που σπούδαζε.

Στα 22 του ο Σπίλμπεργκ, μαθητευόμενος ακόμη, έφτιαξε την πρώτη μικρού μήκους ταινία για τους κινηματογράφους. Η ταινία δεν πέρασε απαρατήρητη κι έτσι ένα χρόνο αργότερα ο Σπίλμπεργκ υπογράφει συμβόλαιο για τηλεοπτικές παραγωγές. Η μεγάλη καταξίωση για το Σπίλμπεργκ τόσο σε καλλιτεχνικό επίπεδο όσο και σε επίπεδο διασημότητας, ήταν αδιαμφισβήτητα η ταινία «Τα σαγόνια του καρχαρία», το 1975. Η εταιρεία παραγωγής της ταινίας του εμπιστεύτηκε τη σκηνοθεσία. Το φιλμ, αν και αντιμετώπισε πολλές δυσκολίες που λίγο έλειψαν να ματαιώσουν την παραγωγή του, εξελίχθηκε σε τεράστια εισπρακτική επιτυχία. Κέρδισε τρία βραβεία Όσκαρ κι έδωσε στον Σπίλμπεργκ μεγάλη ελευθερία για τα επόμενα σχέδιά του. Ο ίδιος σήμερα λέει για την ταινία, «όλες οι δυσκολίες που αντιμετώπισα τελικά βοήθησαν. Όταν παρουσιαζόταν βλάβη στον καρχαρία, κάτι έπρεπε να τραβήξω… έπρεπε να βρω κόλπα, να κάνω το νερό να φαίνεται τρομακτικό. Ήμουν υποχρεωμένος να βασιστώ στη φαντασία του θεατή.

Αν έκανα σήμερα την ταινία, ο καρχαρίας θα ήταν ψηφιακός. Πιο ακριβός μεν, αλλά δεν θα χαλούσε ποτέ. Ως αποτέλεσμα θα τον χρησιμοποιούσα πολύ περισσότερο και θα έκανα την ταινία πολύ λιγότερο τρομακτική. Στα «Σαγόνια του καρχαρία» σε τρομάζει αυτό που δεν βλέπεις, και νομίζω πρέπει να επιστρέψουμε σε αυτή την πρακτική». Από εκεί και μετά, βέβαια, η επιτυχία για τον Σπίλμπεργκ συνεχίζεται.