# data[].attributes.attachment_link.title
ΓΙΟΡΤΕΣ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ

# data[].attributes.attachment_link.title
Γερμανικά εργασία γιορτές

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
ΗΛΙΑΣ ΤΡΙΚΚΑΣ

# data[].attributes.attachment_link.title
Χριστούγεννα

# data[].attributes.attachment_link.title
Χριστούγεννα στην Γερμανία

# data[].attributes.attachment_link.title
Τείχος του Βερολίνου

# data[].attributes.headline
Θώμη Μ., Φωτεινή Μ., Αγάπη Κ., Λαμπρινή Μ.

# data[].attributes.subject
Θώμη Μ., Φωτεινή Μ., Αγάπη Κ., Λαμπρινή Μ.

# data[].attributes.attachment_link.title
Γιορτές στην Γερμανία

# data[].attributes.headline
Χριστουγεννα στην Γερμανια

# data[].attributes.subject
Χριστουγεννα στην Γερμανια

# data[].attributes.body
Χριστούγεννα στην Γερμανία
Νικος Καρετσος

Έθιμα & παραδόσεις

Χριστουγεννιάτικες αγορές:

Η Γερμανία είναι γνωστή για τις Χριστουγεννιάτικες αγορές της, όπου πωλούνται όλα τα είδη των Χριστουγέννων και των στολιδιών. Ίσως τα πιο διάσημα γερμανικά στολίδια είναι τα γυάλινα . Τα γυάλινα στολίδια ήταν αρχικά φυσητά γυαλιά και εισήχθησαν στις ΗΠΑ το 1880 από τα καταστήματα Woolworth.

Χριστουγεννιάτικο δέντρο:

Τα Χριστουγεννιάτικα δέντρα είναι πολύ σημαντικά στη Γερμανία. Χρησιμοποιήθηκαν για πρώτη φορά κατά τα τέλη του Μεσαίωνα. Εάν υπάρχουν μικρά παιδιά στο σπίτι, τα δέντρα είναι συνήθως κρυφά στολισμένα από τη μητέρα της οικογένειας. Το χριστουγεννιάτικο δέντρο παραδοσιακά αγοράζεται και μπαίνει στο σπίτι την παραμονή των Χριστουγέννων. Σε μερικά μέρη της Γερμανίας, το βράδυ, η οικογένεια θα διάβασει τη Βίβλο και θα τραγουδήσει τα Χριστουγεννιάτικα τραγούδια όπως το O Tannenbaum, το Ihr Kinderlein Kommet και το Stille Nacht (Slient Night) .
Η παραμονή των Χριστουγέννων είναι η κυρίως η μέρα που οι Γερμανοί ανταλλάσσουν δώρα με τις οικογένειές τους.

«Frohe Weihnachten». Καλά Χριστούγεννα!

Η χριστουγεννιάτικη μέρα ονομάζεται “Erste Feiertag” και η 26η Δεκεμβρίου είναι γνωστή ως “Zweite Feiertag” (“δεύτερη γιορτή”) και επίσης “Zweiter Weihnachtsfeiertag” η οποία μεταφράζεται ως η μέρα των δώρων
Σε ορισμένα μέρη της Γερμανίας, κυρίως στο νοτιοανατολικό τμήμα της , τα παιδιά γράφουν στο das Christkind /Μικρό Χριστό, ζητώντας δώρα. Τα γράμματα προς το Μικρό Χριστό είναι διακοσμημένα με ζάχαρη κολλημένη στο φάκελο, για να φαίνεται ελκυστικός. Τα παιδιά αφήνουν τα γράμματα στο περβάζι στην αρχή ή κατά τη διάρκεια του Advent.
Ο Άγιος Βασίλης ή ο πατέρας των Χριστουγέννων (der Weihnachtsmann) φέρνει τα κύρια Χριστουγεννιάτικα δώρα στις 24 Δεκεμβρίου. Σε άλλα μέρη της Γερμανίας, Μπορεί τα παιδιά γράφουν γράμμα στον Weihnachtsmann . Μερικοί πιστεύουν ότι ο Άγιος Βασίλης (Weihnachtsmann) φέρνει τα δώρα και κάποιοι ότι είναι Μικρός Χριστός!

Εκτός από την ελπίδα για δώρα από τον Μικρό Χριστό ή τον Άγιος Βασίλη, μερικά παιδιά ελπίζουν επίσης ότι ο «der Nikolaus» θα τους φέρει μερικά μικρά δώρα, όπως γλυκά και σοκολάτες στις 6 Δεκεμβρίου (Ημέρα του Αγίου Νικολάου). Έρχεται τη νύχτα και τοποθετεί τα δώρα στα παπούτσια των παιδιών, τα οποία συνήθως τα τοποθετούν στις πόρτες τους. Μπορεί επίσης να χτυπήσει στην πόρτα και τα παιδιά θα πρέπει να τραγουδήσουν ένα τραγούδι, να παίξουν ένα τραγούδι σε ένα όργανο ή να πουν μια ιστορία στον Άγιο Νικόλαο πριν τους δώσει τα δώρα τους.
Τα Χριστούγεννα και το Νέο Έτος στη Γερμανία και την Αυστρία , πραγματοποιείται το περίφημο σκι σκι “Four Hills Tournament” («Vierschanzentournee»). Ξεκινά στη Γερμανία με το Oberstdorf (Γερμανία) στις 29 ή 30 Δεκεμβρίου και στο Garmisch-Partenkirchen (Γερμανία) για την Πρωτοχρονιά και συνεχίζει στην Αυστρία με το Innsbruck (Αυστρία) στις 3 ή 4 Ιανουαρίου και στο Bischofshofen (Αυστρία) στις 6 Ιανουαρίου.

# data[].attributes.attachment_link.title
Βερολίνο-γερμανία-Χριστούγεννα

# data[].attributes.body
"Ostern in Europa" von Ioanna

# data[].attributes.attachment_link.description
MyAdvent let's you create personal online advent calendars with photos, voice messages and videos and share those with friends during the Christmas season.

# data[].attributes.attachment_link.title
Die Seite mit der Maus - Trudes Tier: Sankt Martin

# data[].attributes.attachment_link.description
Trudes Tier: Sankt Martin, Die Sendung mit der Maus, WDR, Das Erste

# data[].attributes.attachment_link.title
Απόκριες στην Γερμανία

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
H 9η Νοεμβρίου είναι σημαδιακή ημερομηνία για τη Γερμανία, με σημαντικά συμβάντα στη νεώτερη ιστορία της χώρας. Αποκαλείται από ιστορικούς και δημοσιογράφους Schicksalstag (Μοιραία Ημέρα).

Εκτελείται ο φιλελεύθερος πολιτικός Ρόμπερτ Μπλουμ. Ο θάνατός του συμβολίζει την αποτυχία της αστικοφιλελεύθερης επανάστασης του 1848 κατά της αριστοκρατίας στα γερμανικά κρατίδια.

Ο κάιζερ Γουλιέλμος Β' εκθρονίζεται και εξορίζεται στην Ολλανδία. Ο σοσιαλδημοκράτης πολιτικός Φίλιπ Σάιντεμαν ανακηρύσσει από ένα παράθυρο του Ράιχσταγκ (Βουλής), την Αβασίλευτη Δημοκρατία, που αποκλήθηκε Δημοκρατία της Βαϊμάρης. Αποδείχθηκε ασταθής και καταλύθηκε από τον Χίτλερ το 1933. Δύο ώρες αργότερα, από ένα μπαλκόνι του Δημαρχείου του Βερολίνου, ο κομμουνιστής ηγέτης Καρλ Λίμπκνεχτ ανακηρύσσει το θνησιγενές Ελεύθερο Σοσιαλιστικό Κράτος.

Αποτυγχάνει το αποκληθέν Πραξικόπημα της Μπυραρίας στο Μόναχο, η πρώιμη προσπάθεια του Αδόλφου Χίτλερ να καταλύσει την Δημοκρατία της Βαϊμάρης και να αναλάβει την εξουσία στη Γερμανία. Παρά την αποτυχία το Εθνικοσοασιαλιστικό Κόμμα, καθίσταται βασικός παίκτης στη γερμανική πολιτική σκηνή.

Κατά μία εκδοχή ιδρύονται τα SS, ο στρατιωτικός βραχίονας του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος.

. Το πρώτο οργανωμένο πογκρόμ εναντίον των Εβραίων από τους Ναζί σε Γερμανία και Αυστρία, που αποτέλεσε την απαρχή του Ολοκαυτώματος.

Αφορμή στάθηκε η δολοφονία του γραμματέα της γερμανικής πρεσβείας στο Παρίσι Ερνστ Φομ Ρατ από τον γερμανεβραίο εξόριστο Χέρσελ Γκρίνσπαν. Προκλήθηκαν μεγάλες καταστροφές σε συναγωγές, κοιμητήρια και περιουσίες, ενώ οι νεκροί Εβραίοι υπολογίζονται από 36 έως 200.

: Ανοίγουν τα σύνορα της Ανατολικής Γερμανίας για τους πολίτες της, έπειτα από δεκαετίες, με την πτώση του Τείχους του Βερολίνου, που άρχισε να κατασκευάζεται το 1961. Η εξέλιξη αυτή θα οδηγήσει στη γερμανική επανένωση, ένα χρόνο αργότερα.

# data[].attributes.attachment_link.title
Γερμανία: 09/11 Schicksalstag (Μοιραία Ημέρα)

# data[].attributes.attachment_link.description
H 9η Νοεμβρίου είναι σημαδιακή ημερομηνία για τη Γερμανία, με σημαντικά συμβάντα στη νεώτερη ιστορία της χώρας. Αποκαλείται από ιστορικούς και δημοσιογράφους Schicksalstag (Μοιραία Ημέρα). Εκτελείται ο φιλελεύθερος πολιτικός Ρόμπερτ Μπλουμ. Ο θάνατός του συμβολίζει την αποτυχία της αστικοφιλελεύθερης επανάστασης του 1848 κατά της αριστοκρατίας στα γερμανικά κρατίδια.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Το Πάσχα στις γερμανόφωνες χώρες έχουν ξεχωριστή ατμόσφαιρα σε σχέση με τις ορθόδοξες χώρες. Σίγουρα δεν γιορτάζεται σε αυτές τόσο λαμπρά όσο στις ορθόδοξες και όσο τα Χριστούγεννα, τα οποία στην Καθολική εκκλησία είναι η σημαντικότερη γιορτή.

Όπως φαίνεται στις εικόνες, στολίζουν τις πόλεις με όμορφα αυγά, μεγάλα και μικρά, με πολλά και όμορφα λουλούδια, κάνουν πασχαλινά παζάρια. Το συντριβάνι είναι χαρακτηριστικό (Osterbrunnen). Και στη Βιέννη αυτές τις μέρες είναι ο "Πάσχαλος δακτύλιος", κατά τον οποίο η Φιλαρμονική Ορχήστρα εκτελεί μπαρόκ μουσική.

Σε κάθε σπίτι βάζουν κλαδιά δέντρου σε ένα βάζο και πάνω στα κλαδιά κρεμούν ζωγραφισμένα αυγά (Osterstrauss)- στην τέχνη αυτή έχουν παράδοση:
Στη ζωγραφική αυγών διακρίνονται οι Σόρβοι, μία σλαβική μειονότητα στην ανατολική Γερμανία στα σύνορα με την Πολωνία και την Τσεχία. Έχουν αναγάγει τη ζωγραφική αυγών σε υψηλή τέχνη, εφόσον φτάνουν στο σημείο να κεντούν τα αυγά με νήματα φιλιγκράν. Κάποτε, σε ορισμένες χρονικές στιγμές, οι άνθρωποι έπρεπε να πληρώνουν φόρους. Σε εκείνες τις παλιές μέρες δεν υπήρχαν χρήματα και επιβάλλονταν φόροι στα φυσικά προϊόντα. Πληρώθηκαν επίσης με αυγά. Συχνά πληρώνονταν για την ενοικίαση λιβαδιών ή μικρών εκτάσεων. Αυτό το έθιμο καθορίστηκε ως ο παλιός γερμανικός "νόμος για τα αυγά", σύμφωνα με τον οποίο ήταν απαραίτητο να καταβληθεί η πληρωμή στο τέλος στο Πάσχα. Δηλαδή, την εποχή του χρόνου όταν οι όρνιθες κινούνται πιο έντονα. Φυσικά, τα αυγά "πληρωμής" δεν ήταν βαμμένα στη συνέχεια, αλλά απλά άσπρα, βρασμένα ή ωμά. Αλλά ακόμη και τότε είχαν μια υψηλή τιμή και ήταν αρκετά κατάλληλο για ένα δώρο.

Με την πάροδο του χρόνου, τα αυγά άρχισαν να διακοσμούν.

Η αργία ξεκινάει την Μεγάλη Πέμπτη (Gründonnerstag). Θυμίζει το τελευταίο γεύμα που μοιράζεται ο Ιησούς Χριστός με τους μαθητές του. Επόμενη είναι η Μεγάλη Παρασκευή (Karfreitag). Η παλαιά υψηλή γερμανική λέξη Kara σημαίνει "θλίψη", "φροντίδα". Σχεδόν κανείς δεν το γνωρίζει τώρα, αλλά αυτή η λέξη σηματοδοτεί αυτή τη μέρα. Την ημέρα που ο Χριστός σταυρώθηκε στο σταυρό. Για να μην παρεμβαίνουν στη μνήμη της σταύρωσης του Χριστού, όλες οι ντίσκο και οι χορευτικές λέσχες είναι κλειστές, δεν διεξάγονται αθλητικές εκδηλώσεις και μόνο "σοβαρές" παραστάσεις πραγματοποιούνται σε θέατρα. Αργά το βράδυ του Σαββάτου, οι Χριστιανοί συγκεντρώνονται στην εκκλησία για να χαιρετίσουν την ανάσταση του Χριστού στη νύχτα του Πάσχα. Το Πάσχα είναι η πιο σημαντική διακοπή των Χριστιανών. Επομένως, η Δευτέρα του Πάσχα είναι μια επιπλέον ημέρα ελεύθερη.

Την Κυριακή του Πάσχα ξυπνούν τα παιδιά όλο ανυπομονησία να ψάξουν και να βρουν τα σοκολατένια αυγά (Ostereier) που έχει κρύψει ο λαγός του Πάσχα (Osterhase, το έθιμο: Ostereiersuche) με σκοπό να βρουν τα περισσότερα από τα άλλα παιδιά. Το έθιμο χρονολογείται στο

1662 , όποτε γίνεται η πρώτη γραπτή αναφορά σε αυτό. Κυρίως είναι μια...έκρηξη σοκολάτα ς! Ο λαγός συμβολίζει τη γονιμότητα, όπως και το αυγό. Όμως υπάρχουν και παραλλαγές: Στη Θουριγγία θεωρούν ότι ο πελαργός έφερε τα αυγά, στη Βεστφαλία μια αλεπού, στη Σαξονία και στο Χόλσταϊν ένας κόκκορας. Επίσης φτιάχνονται κουνέλια από ζύμη.

Στο γιορτινό τραπέζι βρίσκεται συνήθως ψημένο ψάρι και λεμονάδα. Αλλά π Γερμανοί τρώνε αρνί για το Πάσχα. Αυτό το έθιμο επίσης επιστρέφει στην εβραϊκή παράδοση. Στο αρχαίο Ισραήλ, τα αρνιά ήταν τα κύρια θυσιαζόμενα ζώα. Ο ίδιος ο Χριστός ονομάζεται "Αρνί του Θεού".

Επιπλέον, υπάρχουν παραδόσεις παγανιστικής προέλευσης. Στις βόρειες περιοχές της Γερμανίας απαντάται το έθιμο της πασχαλινής φωτιάς ή του πασχαλινού τροχού. Στην περίπτωση αυτή βάζουν φωτιά σε έναν τροχό βελανιδιάς παραγεμισμένο με φρύγανα και άχυρο και τον αφήνουν να κατρακυλήσει σε μία παρακείμενη πλαγιά. Εάν φτάσει στο τέλος της πλαγιάς σε καλή κατάσταση, σημαίνει ότι η σοδειά θα είναι καλή. Η φωτιά πρέπει να απομακρύνει τα κακά πνεύματα. Σε ορεινές περιοχές, οι τροχοί από άχυρο και βούρτσα πλέκονται. Πυρκαγιάζονται και κατεβαίνουν κατά μήκος του βουνού για να απομακρύνουν τα φαντάσματα. Σήμερα μιλάμε για αρώματα σε μικρότερο βαθμό, οι άνθρωποι συναντώνται απλά από τη φωτιά, πίνουν μπύρα και επικοινωνούν.

Στην πόλη Traunstein της Βαυαρίας γίνεται τη Δευτέρα του Πάσχα μια μεγάλη πομπή αλόγων προς τιμή του Αγίου Γεωργίου, που θεωρείται προστάτης των βοοειδών. Οι ιππείς κινούνται προς την εκκλησία (3 χιλιόμετρα) όπου ο παππάς ευλογεί τα ζώα.

# data[].attributes.attachment_link.title
Πασχαλινό συντριβάνι, χρωματιστά αυγουλάκια κρεμασμένα σε κλαδιά & ένας λαγός που φέρνει και κρύβει αυγά στον κήπο!

# data[].attributes.attachment_link.description
Το Πάσχα στις γερμανόφωνες χώρες έχουν ξεχωριστή ατμόσφαιρα σε σχέση με τις ορθόδοξες χώρες. Σίγουρα δεν γιορτάζεται σε αυτές τόσο λαμπρά όσο στις ορθόδοξες και όσο τα Χριστούγεννα, τα οποία στην Καθολική εκκλησία είναι η σημαντικότερη γιορτή. Όπως φαίνεται στις εικόνες, στολίζουν τις πόλεις με όμορφα αυγά, μεγάλα και μικρά, με πολλά και όμορφα λουλούδια, κάνουν πασχαλινά παζάρια.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Ostereier natürlich zu färben, bringt nicht nur Spaß, sondern ist auch noch richtig leicht! Denn mit Produkten aus der Natur lassen sich tolle Effekte auf den Eierschalen erzielen. Und dabei könnt ihr auch noch auf eure Gesundheit achten, denn Zwiebelschalen, Spinat oder Kurkuma sind gesünder als Chemiefarben aus dem Supermarkt.

Ostern: Ostereier natürlich färben

Ostern ohne bunte Ostereier? Nicht auszudenken! In diesem Artikel zeigen wir euch deshalb, wie ihr Ostereier natürlich färben könnt - ganz ohne synthetische Farbstoffe. Denn auf die chemischen Farben aus dem Supermarkt oder der Drogerie könnt ihr ganz einfach verzichten, wenn ihr Ostereier färben möchtet. Denn mit Naturmaterialien wie Zwiebelschalen, Karotten, Rote Bete oder Curcuma könnt ihr Naturfarben selber herstellen.

Um Ostereier natürlich zu färben, braucht ihr:

hartgekochte oder ausgeblasene Eier

einen alten Topf

Löffel/Schöpfkelle

ca. 3 Tassen frische Substanzen oder 30g Färbepulver

Naturmaterialien: Was färbt die Eier wie?

Rot: Rote Beete oder rote Speisezwiebeln

Gelb: Kurkuma und Kamilleblüten

Grün: Spinat oder Brennnesseln

Braun: Schwarzer Tee, Kaffee oder Zwiebelschalen

Blau und Lila: Heidelbeeren, Fliederbeeren oder Rotkohlblätter

Ostereier färben im Sud - so wird's gemacht:

Um mit den natürlichen Substanzen Ostereier zu färben, kocht ihr sie in einem Liter Wasser zu einen so genannten Sud auf und lasst sie eine Viertelstunde darin ziehen. Am besten nehmt ihr dafür einen alten Topf, denn einige der Farbstoffe können Spuren hinterlassen, die man nicht so leicht wieder entfernen kann.

Er sollte so groß sein, dass die Eier zwei Zentimeter unter Wasser liegen. Die meisten natürlichen Färbemittel bekommt ihr auch als Pulver in der Apotheke, wenn ihr sie nicht im Haus habt. Dann braucht ihr nur 30g pro Liter Wasser für den Färbesud.

Wenn ihr mit frischen Zutaten arbeitet, braucht ihr deutlich mehr: etwa zwei bis drei Tassen voll. Aber das ist nur eine Faustregel - experimentiert ein bisschen herum, dann findet ihr schon die richtige Dosis.

Nach 15 Minuten siebt ihr die Eierschalen, Blüten, Blätter oder sonstige Rückstände aus dem Sud. Sie kommen danach in den Bio-Müll oder auf den Komposthaufen.

Ostereier färben: Wie lange? Wie intensiv?

Nun legt ihr die Eier in den Sud. Wie lange, bleibt euch überlassen. Beobachtet mal, wie unterschiedlich braune und weiße Eier die Farbe annehmen. Eier, die gerade hartgekocht wurden und noch warm sind, nehmen die Farben meist am besten an.

Wenn euch das zu hektisch sein sollte, könnt ihr aber auch Eier und Sud abkühlen lassen und die Eier einfach den ganzen Tag oder über Nacht im Sud liegen lassen.

Wie ihr Muster auf den Eiern erzielen könnt

Wenn euch einfarbig zu langweilig ist, hat die Natur noch einen tollen Trick parat, um Muster auf die Ostereier zu zaubern: Mit den Säuren, die in Essig und Zitronensaft stecken, könnt ihr die obere Farbschicht ein wenig wegätzen!

Je länger die Säure auf einer Stelle einwirkt, desto heller wird es dort. Klingt gefährlich, ist aber völlig unbedenklich. Und selbstverständlich bleiben die Eier dabei genießbar.

Muster auf die Eier auftragen - So wird's gemacht:

1. Ihr nehmt einfach ein Wattestäbchen, taucht es in den Essig oder den Zitronensaft, und tragt Punkte oder kleine Striche auf die Eier auf. Und zwar immer einen Punkt oder Strich zur Zeit.

2. Dann lasst ihr die Säure ein wenig arbeiten, tupft sie wieder ab, wenn euch der Farbton gefällt, und macht an einer anderen Stelle weiter.

Trick zum Eierfärben: Rote Eier

Achtung! Dieses einfache Färbe-Rezept ist für hartgekochte Eier gedacht - nicht für die Schalen!

Ihr braucht

So wird's gemacht:

1. Zuerst kocht ihr die gewünschte Anzahl der Eier hart. Währenddessen erhitzt ihr schon den Rote Beete-Saft in eurem alten Kochtopf.

2. Sind die Eier hartgekocht, pellt sie ab, solange sie noch heiß sind ( Handschuhe anziehen!) und legt sie sofort in den erhitzten Rote Beete-Saft.

3. Dort lasst ihr sie dann ziehen, bis euch die Farbintensität gefällt.

Unser Tipp: Unterschiedlich intensiv gefärbte Eier sehen auf einem Teller besonders gut aus! Dazu schmeckt ein grüner Salat, oder Kartoffeln mit Petersiliensoße.

# data[].attributes.attachment_link.description
Ostereier natürlich zu färben, bringt nicht nur Spaß, sondern ist auch noch richtig leicht! Denn mit Produkten aus der Natur lassen sich tolle Effekte auf den Eierschalen erzielen. Und dabei könnt ihr auch noch auf eure Gesundheit achten, denn Zwiebelschalen, Spinat oder Kurkuma sind gesünder als Chemiefarben aus dem Supermarkt.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Το Πάσχα των Καθολικών γιορτάζεται κάποιες φορές μαζί με των Ορθόδοξων και κάποιες όχι. Φέτος γιορτάστηκε μία εβδομάδα νωρίτερα. Αξίζει όμως να δούμε τι κάνουν οι Γερμανοί εκείνη την ημέρα σε κάποιες περιοχές. Στη βόρεια Γερμανία πηγαινουν τα παιδιά φύλλα βάγια στους παππούδες τους, παίρνοντας ένα δωράκι ως ανταπόδοση. Στη Βαυαρία και γενικά στη νότια Γερμανία συνηθίζονται από τον 10ο αιώνα οι πολύχρωμες πομπές που βλέπετε στις εικόνες, κρατώντας τα μπουκέτα αυτά (Palmbuschen) που είναι διαφορετικά από περιοχή σε περιοχή. Μετά τη γιορτή τα φυλάνε στο σπίτι τους, γιατί λένε ότι φέρνουν ευλογία, τα κρεμούν σε πόρτες ή βεράντες μέχρι να τα κάψουν όταν ξεραθούν σε φωτιές, όπως και τα χριστουγεννιάτικα δέντρα.

Λίγα λόγια για το Πάσχα στα Γερμανικά:

Wir hoffen, dass ihr uns außerdem beim Eierfärben begleitet, die griechischen Osterbräuche mit uns näher kennenlernt und erfahrt, warum das orthodoxe Ostern nicht immer mit dem Osterfest der Westkirche zusammenfällt.

# data[].attributes.attachment_link.title
Palmsonntag in Deutschland- Η Κυριακή των Βαΐων

# data[].attributes.attachment_link.description
Το Πάσχα των Καθολικών γιορτάζεται κάποιες φορές μαζί με των Ορθόδοξων και κάποιες όχι. Φέτος γιορτάστηκε μία εβδομάδα νωρίτερα. Αξίζει όμως να δούμε τι κάνουν οι Γερμανοί εκείνη την ημέρα σε κάποιες περιοχές. Στη βόρεια Γερμανία πηγαινουν τα παιδιά φύλλα βάγια στους παππούδες τους, παίρνοντας ένα δωράκι ως ανταπόδοση.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Grün donnerstag in der christlichen Tradition

Η Μεγάλη Πέμπτη, ο Μυστικός Δείπνος, η Σταύρωση και η Ανάσταση στα Γερμανικά!

Das letzte Abendmahl (Kindern erklärt)

Der Gründonnerstag ist der Tag vor Karfreitag und der fünfte Tag der Heiligen Woche. Mit ihm beginnt das sogenannte Triduum Sacrum, sprich die Feier der drei Ostertage Karfreitag, Karsamstag und Ostersonntag , an denen des Leidens, Todes und der Auferstehung Jesu Christi gedacht wird. Die Bezeichnung „ grün" ist irreführend. Nicht die Farbe ist gemeint, sondern vermutlich das mittelhochdeutsche Wort „ greinen", das so viel wie „ weinen " bedeutet. Der Name spielt auf die öffentlichen Büßer, die Weinenden an, die an diesem Tag wieder in die Kirchengemeinschaft aufgenommen wurden.

Alten Bräuchen zufolge Ein anderer Brauch besagt, dass Während die Kinder in der Oberlausitz von Tür zu Tür ziehen und - wie an Halloween - um Süßigkeiten bitten, bringt es in Mühlhausen offenbar essen einige Menschen am Gründonnerstag vor allem grünes Gemüse wie Kohl, Nesseln und Salate. Während der Karwoche gelten strenge Fastenvorschriften, die mit dem grünen Mahl eingehalten werden. Es gibt aber auch abergläubische Theorien, die besagen, dass mit dem Verzehr der grünen Nahrungsmittel die Kraft des Frühlings aufgenommen wird und so ein heilvolles Jahr bevorstünde. Manche Gemeindemitglieder verabreden sich für den Abend zu einem gemeinsamen Essen in privater Runde. Nach alter Tradition gehört dazu am Gründonnerstag viel grünes Obst und Gemüse. Auch Kräutersoßen und Kräutersuppen sind sehr beliebt. Ein anderer Erklärungsansatz geht auf das lateinische Wort "virides" zurück, was übersetzt "die Grünen" heißt. So wurden im Mittelalter die Büßer genannt, die nach der Fastenzeit und dem Kirchenbußerlass am Tag vor Karfreitag wieder in die kirchliche Gemeinschaft aufgenommen wurden. "Grüne" wurden sie genannt, da die lithurgische Farbe Grün für frisch, erneuert und sündenlos steht. Eier, die an diesem Tag gelegt werden, besonders viel Glück bringen. Glück, wenn jeder Einwohner an diesem Tag eine Brezel isst. Andernfalls drohen Eselsohren, so der Aberglaube. I n vielen katholischen Gemeinden gehört auch der Ritus der Fußwaschung zum Gottesdienstfeier. Nach dem Vorbild Jesu und als Symbol für die tätige Nächstenliebe werden meist zwölf Personen von Priestern, Bischöfen und vom Papst die Füße gewaschen.

In der Chrisammesse (lat. Missa chrismatis) werden traditionell am Vormittag des Gründonnerstags die heiligen Öle (Katechumenenöl für Taufbewerber, Krankenöl und Chrisamöl für Taufe, Firmung, Priesterweihe etc.) geweiht.

Was geschah laut Bibel an Gründonnerstag?

Nach den biblischen Überlieferungen feierte Jesus am Vorabend seiner Verhaftung mit den Jüngern das Pascha-Fest. Dabei brach Jesus das Brot und teilte den Wein aus und gab ihnen den Auftrag, dies in Zukunft zu seinem Gedächtnis zu tun. Jesus wusste bereits, dass Judas Iskariot ihn verraten und er sterben wird ( Mt 26,21 EU).

Im Johannesevangelium wird zudem berichtet, wie Jesus als Zeichen der Nächstenliebe den Jüngern die Füße wusch ( Joh 13,5-15 EU).

Nach dem Abendmahl gingen Jesus und die Jünger zum Ölberg. Dort prophezeite Jesus Petrus, dass dieser ihn drei Mal verleugnen würde, noch ehe der Hahn am Morgen gekräht haben würde. Dann ging Jesus mit drei der Jünger zum Garten Getsemani (auch Gethsemani oder Gethsemane). Sie sollten mit ihm wach bleiben, doch die Jünger schliefen immer wieder ein, während Jesus zu Gott betete. In großer Angst bat er seinen himmlischen Vater darum, das drohende Schicksal von ihm abzuwenden. Doch gleichzeitig akzeptierte er Gottes Wille ( Mt 26,30-44 EU).

Als Jesus zu den schlafenden Jüngern zurückkehrte, kam Judas mit bewaffneten Soldaten zum Garten Getsemani. Zum Zeichen, wen sie verhaften sollten, gab Judas Jesus einen Kuss und damit erfüllte sich die Vorhersage des Verrats. Die Soldaten nahmen Jesus gefangen und brachten ihn zum Verhör vor den Hohen Rat ( Mt 26,45-50 EU).

# data[].attributes.attachment_link.title
Η Μεγάλη Πέμπτη, ο Μυστικός Δείπνος, η Σταύρωση και η Ανάσταση στα Γερμανικά!

# data[].attributes.attachment_link.description
Η Μεγάλη Πέμπτη, ο Μυστικός Δείπνος, η Σταύρωση και η Ανάσταση στα Γερμανικά! Das letzte Abendmahl (Kindern erklärt) Der Gründonnerstag ist der Tag vor Karfreitag und der fünfte Tag der Heiligen Woche. Mit ihm beginnt das sogenannte Triduum Sacrum, sprich die Feier der drei Ostertage Karfreitag, Karsamstag und Ostersonntag , an denen des Leidens, Todes und der Auferstehung Jesu Christi gedacht wird.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Es ist ein Tag des Gedenkens, des Innehaltens und der Traditionen: Karfreitag erinnert an die Kreuzigung Jesu Christi. Jesus wurde nach Überlieferung der Bibel in Jerusalem ans Kreuz genagelt und starb. Um sich darauf zu besinnen, beten und fasten Christen an diesem Tag.

Der Name Karfreitag leitet sich vom althochdeutschen Wort "kara" ab, was Trauer oder Wehklage bedeutet. Karfreitag gilt zudem als Höhepunkt der Fastenzeit und gehört zu den heiligen drei Tagen ("Triduum Sacrum") von Leiden, Tod und Auferstehung des Herrn, die bis zum Ostersonntag andauern.

Karfreitag erinnert an die Leidenszeit und den Tod Jesu Christi. Gläubige gedenken an diesem Tag der qualvollen Kreuzigung und dem anschließenden Kreuzestod des Sohn Gottes auf dem Hügel Golgatha im heutigen Jerusalem.

Unter dem Vorwurf der Gotteslästerung wurde Jesus von den Hohepriestern angeklagt und vom römischen Statthalter Pontius Pilatus als Unruhestifter verurteilt. Infolgedessen wurde er zur Strafe ans Kreuz genagelt - eine damals übliche Hinrichtungsmethode. Laut Bibel nahm Jesus mit seinem Tod freiwillig die Sünden der Welt auf sich und ebnete so für die Menschen den Weg zu Gott und damit zum ewigen Leben.

Die Kirchenglocken bleiben bis in die Osternacht auf Ostersonntag still. Deswegen gilt der Tag auch als " stiller Feiertag". An Karfreitag herrscht Tanzverbot, weshalb keine Tanz- oder Sportveranstaltungen stattfinden dürfen.

Gottesdienste stehen an diesem Tag unter dem Zeichen der Trauer. Meist findet ein Wortgottesdienst um 15 Uhr statt - diese Zeit gilt als überlieferte Todesstunde Jesu. bezeichnet. Im Mittelpunkt der Karfreitagsgottesdienste steht hierbei die feierliche Verehrung des Kreuzes. Dazu gehören neben Gebeten die schrittweise Enthüllung und Erhebung eines Kreuzes.

Es gibt auch den Brauch, an Karfreitag Kreuzwegandachten abzuhalten. In 14 Stationen wird dabei dem Leiden und Sterben Jesu gedacht - von der Verurteilung durch Pontius Pilatus bis zur Kreuzigung und Grablegung. Die meist bildlichen Darstellungen sollen die Passionsgeschichte aufzeigen.

Die evangelischen Christen feiern den Karfreitag als Andacht zum Tod Jesu. Die Glocken der Kirchen bleiben auch bei ihnen ab Karfreitag bis zur Osternacht stumm, in einigen Gemeinden läuten die Glocken am Karfreitag aber zur Todesstunde Jesu um 15 Uhr. Im Zentrum des Gedenkens steht, dass Jesus die Sünden der Menschen auf sich genommen hat.

Während der Fastenzeit, die am Aschermittwoch beginnt und in der Osternacht endet, sollten Gläubige jeweils mittwochs und freitags kein Fleisch essen. Diese Regel liegt darin begründet, dass Jesus an einem Mittwoch verraten und an einem Freitag gekreuzigt worden sein soll. An den Leidensweg soll durch den Verzicht erinnert werden. Mit dieser Tradition bereiten sich Christen auf das Osterfest vor.

Karfreitag gilt als Höhepunkt der Fastenzeit. An diesem Tag ist für Gläubige eine einmalige Sättigung sowie zwei kleine Stärkungen erlaubt - auf Fleisch und Alkohol verzichten sie ganz. Der Verzehr von Fisch ist hingegen erlaubt. Damit gedenken Gläubige zudem Jesu, da Fische Symbole des christlichen Glaubens sind. Deshalb nehmen einige Christen nicht nur am Karfreitag vor Ostern traditionell Fisch zu sich, sondern auch an anderen Freitagen.

Wuppertal feiert den Karfreitag farbenfroh, aber ernst. Mitglieder der katholisch italienischen Gemeinde ziehen an diesem Tag in historische Gewänder gekleidet durch die Stadt. Diese Tradition fing klein an und hat sich inzwischen zu einem Zuschauermagneten entwickelt.

Auf den Philippinen nimmt die Tradition der Nachstellung des Kreuzganges extremere Ausmaße an. In San Pedro Cutud ziehen Männer barfuß mit Holzkreuzen durch die Straßen oder schlagen sich den Rücken mit Peitschen blutig. Manche tragen Dornenkronen. In San Juan ziehen Schauspieler in altertümlichen Soldatenkostümen auf, um die Teilnehmer zum Kreuz zu begleiten. Helfer treiben Nägel durch Handflächen und Füße der Männer, die auf kleinen Stützen ruhen. Die riesigen Kreuze werden dann aufgerichtet. Die katholische Kirche kritisiert diesen blutigen Brauch seit Jahren.

In Griechenland und auf Zypern werden während der gesamten Osterwoche in allen Kirchen Messen zelebriert, die mehrere Stunden dauern. Am Karfreitag folgt eine Prozession durch die Straßen der Gemeinde. Selbst weltlich orientierte Menschen gehen zur Osterzeit in die Kirche. Die Feiertage werden mit der Familie verbracht.

# data[].attributes.attachment_link.description
Es ist ein Tag des Gedenkens, des Innehaltens und der Traditionen: Karfreitag erinnert an die Kreuzigung Jesu Christi. Jesus wurde nach Überlieferung der Bibel in Jerusalem ans Kreuz genagelt und starb. Um sich darauf zu besinnen, beten und fasten Christen an diesem Tag.

# data[].attributes.headline
VATERTAG Δημήτρης Κακαβιάς

# data[].attributes.subject
VATERTAG Δημήτρης Κακαβιάς

# data[].attributes.body
Την ημέρα του πατέρα στην Γερμανία οι πατεράδες ντύνονται πολύ περίεργα και πίνουν πολύ μπύρα στα πάρκα μέχρι να λιποθυμήσουν. Είναι γνωστό πως στην Oktoberfest πίνουν αρκετή μπύρα αλλά εκεί πίνουν περισσότερη.

# data[].attributes.body
Την πρώτη μέρα στο σχολείο τα πρωτάκια της Γερμανίας έχουν ένα έθιμο που λέγεται Schultüte. Schultüte λέγονται κάτι κώνοι γεμάτοι με μικρές λιχουδιές μέσα έτσι ώστε να ξεκινήσει καλά η σχολική χρονιά. Είναι συνήθως πολύχρωμος και μοιάζει με καπέλο μάγου!

Βασιλική Γρανίτσα

# data[].attributes.attachment_link.title
Επανένωση Γερμανίας.

# data[].attributes.attachment_link.title
Γιορτές στην Γερμανία

# data[].attributes.body
Νικος Κ.

# data[].attributes.attachment_link.title
Ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου -Valentinstag

# data[].attributes.headline
Η μεγαλύτερη γιορτή μπύρας

# data[].attributes.subject
Η μεγαλύτερη γιορτή μπύρας

# data[].attributes.body
Το Oktoberfest είναι η μεγαλύτερη γιορτή μπύρας του κόσμου που διοργανώνεται κάθε χρόνο στο Μόναχο. Η γιορτή διαρκεί δύο ολόκληρες εβδομάδες, εννοείται πως ο απόλυτος πρωταγωνιστής της είναι η μπύρα, η οποία σερβίρεται σε τεράστια ποτήρια του ενός λίτρου και συνοδεύεται από τα κλασικά βαυαρικά λουκάνικα που καταναλώνονται κατά χιλιάδες υπό τους ήχους της πόλκα. Η γιορτή που διοργανώθηκε πρώτη φορά το 1810 ως το γαμήλιο πάρτι του Βαυαρού πρίγκιπα Λουδοβίκου του Α' και έκτοτε γίνεται ανελλιπώς κάθε χρόνο (με μόνο δύο εξαιρέσεις λόγω πολεμικών συγκρούσεων), επισκέπτονται περίπου 6 εκατομμύρια Γερμανοί και αλλοδαποί λάτρεις της μπύρας.
Αχιλλέας Κ.

# data[].attributes.headline
ΠΑΣΧΑΛΙΝΑ ΗΘΗ & ΕΘΙΜΑ ΣΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ

# data[].attributes.subject
ΠΑΣΧΑΛΙΝΑ ΗΘΗ & ΕΘΙΜΑ ΣΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ

# data[].attributes.body
Στη Γερμανία, είναι εδώ και πολλά χρόνια έθιμο τα παιδιά να ψάχνουν την Κυριακή του Πάσχα χρωματιστά αυγά που έκρυψε ο λαγός την προηγούμενη νύχτα στους κήπους: «Σε μας είναι έτσι, λέει ο μικρός Ραφαήλ. Πάμε για ύπνο και όταν κοιμόμαστε έρχεται ο λαγός στον κήπο και κρύβει όσο καλύτερα μπορεί τα αυγά. Πολλές φορές δεν τα βρίσκουμε. Έχει συμβεί μάλιστα να τα βρούμε την επόμενη μέρα, που δεν είναι πια Πάσχα».

Στην Γερμανία το κρύψιμο των αυγών και τα δώρα που φέρνει ο λαγός είναι το σημαντικότερο έθιμο.

Υπάρχουν ωστόσο και πασχαλινά έθιμα στη Γερμανία τα οποία χάνονται με τον καιρό, όπως είναι για παράδειγμα η νηστεία την περίοδο της Σαρακοστής. Σήμερα η περίπου 2 εκ Γερμανοί καθολικοί που νηστεύουν σε πολλές περιπτώσεις δεν απέχουν από τα ζωικά προϊόντα, κρέας, αυγά και γάλα. Απέχουν από γλυκίσματα, οινοπνευματώδη και καπνό.
Κων/νος Π.

# data[].attributes.headline
Πρωτοχρονία/ Neujahr

# data[].attributes.subject
Πρωτοχρονία/ Neujahr

# data[].attributes.body
Η πρωτοχρονία στη Γερμανία είναι αδιανόητη χωρίς βεγγαλικά. Στις 12 τα μεσάνυχτα όλοι οι Γερμανοί ανταλλάσουν το  πρωτοχρονιάτικο φιλί και πίνουν ένα ποτήρακι σαμπάνια. Καθώς έχουν μια παράδοση ότι μόλις αλλάζει ο χρόνος πρέπει να κάνουν θόρυβο για να διώξουν τα κακά πνεύματα. Τέλος να σημειώσουμε ότι οι Γερμανοί λένε <Σιλβέστερ> επειδή στις 31 Δεκεμβρίου του 335 μαρτύρησε ο άγιος Σίλβεστρος.

# data[].attributes.body
OKTOBERFEST

Στάθης Κατσ.......

# data[].attributes.attachment_link.title
ΓΙΟΡΤΗ ΜΠΙΡΑΣ

# data[].attributes.headline
xDΕλεάννα & Βάλια ;D 

# data[].attributes.subject
xDΕλεάννα & Βάλια ;D 

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Σε αυτή την #WomenScienceDay ας γνωρίσουμε αυτήν την ισπανική πρωτοβουλία για την ανάδειξη των γυναικών στην Επιστήμη. Αναπτύσσεται σε συνεργασία με το Γραφείο του Ευρωκοινοβουλίου στην Ισπανία. 🇪🇸 🇪🇺 Ο ιστός αφηγείται φανταστικές ιστορίες γυναικών και ρωτάει μερικές ερωτήσεις όπως τι θα συνέβαινε αν ο Αϊνστάιν είχε γεννηθεί γυναίκα. 👩 🔬 Μπορείτε να το χρησιμοποιήσετε για εκπαιδευτικούς σκοπούς 📕 https://www.nomorematildas.com/en 🏅 Γερμανίδες ερευνήτριες https://www.facebook.com/deutschland.de/videos/432163858203668/

# data[].attributes.attachment_link.title
11 Φεβρουαρίου Παγκόσμια Ημέρα Γυναικών στην Επιστήμη

# data[].attributes.attachment_link.description
Σε αυτή την #WomenScienceDay ας γνωρίσουμε αυτήν την ισπανική πρωτοβουλία για την ανάδειξη των γυναικών στην Επιστήμη. Αναπτύσσεται σε συνεργασία με το Γραφείο του Ευρωκοινοβουλίου στην Ισπανία. 🇪🇸 🇪🇺 Ο ιστός αφηγείται φανταστικές ιστορίες γυναικών και ρωτάει μερικές ερωτήσεις όπως τι θα συνέβαινε αν ο Αϊνστάιν είχε γεννηθεί γυναίκα.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Αρχικά είναι η μέρα που γιορτάζεται το τέλος της κρύας εποχής. Πολλά πολύχρωμα έθιμα και παραδόσεις καλούν τους ανθρώπους να βγουν από τα σπίτια τους (όχι φέτος λόγω κορωνοϊού!). Όμως η μέρα έχει και πολιτική σημασία: Πολλά εργατικά συνδικάτα θυμίζουν με τις δράσεις τους και τις κινητοποιήσεις τους τη σημασία του εργατικού κινήματος.

Ήδη από το βράδυ της παραμονής της Πρωτομαγιάς αρχίζει το εορταστικό κλίμα. Σε πολλές περιοχές της Γερμανίας φτιάχνουν και στήνουν νέοι άντρες τη νύχτα ένα μαγιάτικο δέντρο όπως λέγεται ( μπροστά από τα παράθυρα των κοριτσιών που αγαπούν. Τις περισσότερες φορές είναι ένα ξύλο από σημύδα στολισμένο με πολύχρωμες κορδέλες (το γνωστό γαϊτανάκι), γιατί συνήθως είναι τα πρώτα δέντρα που ανθίζουν και αποτελούν σύμβολο της ζωής και της δύναμης. Οι άντρες έχουν νωρίτερα πάει οι ίδιοι στο δάσος να κόψουν το ξύλο, πάντα βέβαια υπό το άγρυπνο βλέμμα του δασικού φύλακα!) Όμως τα Maibaum, ένα έθιμο που έχει τις ρίζες του στους Ρωμαίους) δίσεκτα έτη, που ο Φεβρουάριος έχει 29 μέρες, το έθιμο γίνεται αντίστροφα: Οι γυναίκες αφιερώνουν ένα μαγιάτικο δέντρο (ή σύνθεση λουλουδιών) στους αγαπημένους τους. Αυτή η συνήθεια προέρχεται από τον Μεσαίωνα και δείχνει το θάρρος των αντρών κυρίως που έκαναν κάτι που τότε θεωρούταν ειδωλολατρικό και αντίθετο με τα χριστιανικά ήθη. Στις 30 Απριλίου λαμβάνουν χώρα σε χωριά και πόλεις χορευτικές εκδηλώσεις, κυρίως παραδοσιακές, αλλά όχι μόνο. Μπορεί να χορέυουν και σε Clubs, σε πάρτι που διοργανώνουν.

Πολλές φορές τα δέντρα αυτά στήνονται και στο κέντρο της πόλης. Από περιοχή σε περιοχή υπάρχουν διαφοροποιήσεις στις παραδόσεις της Πρωτομαγιάς. Παράλληλα με το μαγιάτικο δέντρο- γαϊτανάκι γίνεται και η εκλογή μια βασίλισσας ή ενός βασιλιά (όπως και στο καρναβάλι). Αυτό συνηθίζεται στα χωριά και τις κοινότητες της Ρηνανίας και είναι σημαντικό γεγονός, δημοσιεύεται και στις εφημερίδες! Μαζεύονται γύρω από το δέντρο και κάνουν διάφορα παιχνίδια, για παράδειγμα το αλείφουν με σαπούνι και όποιος καταφέρει να μην γλιστρήσει και να ανέβει σε αυτό, γίνεται βασιλιάς! Γνωστό παιχνίδι επίσης είναι το κλέψιμο του μαγιάτικου δέντρου από το γειτονικό χωριό, κάτι που είναι ιδιαίτερα δύσκολο, διότι εννοείται ότι φυλάνε όλοι τα δέντρα τους με πολλή προσοχή. Αλλά όταν ο φρουρός κουραστεί, κάποιος αρπάζει την ευκαιρία και το δέντρο! Κάποιοι "κλέφτες" το έχουν μεταφέρει με ελικόπτερο στην υψηλότερη κορυφή των γερμανικών Άλπεων Zugspitze!

https://www.bavariagr.de/maibaum-to-magiatiko-dentro-kai-to-magiatiko-stefani3004/?fbclid=IwAR3nfXKsQ6NaCgj10gWeA3reoZ0bFuBqXhpV704KYNpwq-jX2szuHsDmppI

Στο κρατίδιο Baden-Württemberg κάνουν φάρσες ( , όπως για παράδειγμα ότι κρύβουν και καλύπτουν δημόσια αγάλματα και συντριβάνια με χαρτί. Σε πολλά μέρη φουντώνουν μαγιάτικες φωτιές. Τη νύχτα Maistreiche) 30 Απριλίου (Walpurgisnacht) ζωντανεύει μια παράδοση από τους Κέλτες που γιόρταζαν την άνθιση και καρπερότητα της γης (απ' όπου ξεκινάει η φωτιά) σε σύνδεση με τον ουρανό (όπου φτάνει η φωτιά). Λέγεται ότι οι μάγισσες (κακές;) ανεβαίνουν στο βουνό Blocksberg για να ανάψουν φωτιές, να χορέψουν γύρω από αυτές και να πηδήξουν πάνω από αυτές, να συνδεθούν με τον διάβολο και να αποκτήσουν ιδιαίτερες δυνάμεις, να προβλέπουν το μέλλον, να δουν τι γίνεται σε άλλους τόπους και πολλά ακόμη. Η φωτιά, βέβαια λένε ότι διώχνει τα κακά πνεύματα, ενώ φέρνει τύχη στα ζευγάρια που πηδούν μαζί πάνω από αυτήν. Πολλοί άνθρωποι ντύνονται εκείνη τη νύχτα μάγισσες ή διάβολος και γιορτάζουν με όλη τους την ψυχή. Το δέντρο μένει τις περισσότερες φορές στη θέση του μέχρι το τέλος του μήνα, ίσως και μέχρι το φθινόπωρο. Και το τέλος του γιορτάζεται.

Πολλές αναφορές αυτής της νύχτας έχουμε στη λογοτεχνία, όπως στον Faust του Goethe, στο παιδικό βιβλίο "η μικρή μάγισσα" ("Die kleine Hexe") του Otfried Preußler.

https://www.youtube.com/watch?v=aPEamWi8C54&list=RDaPEamWi8C54&start_radio=1&t=993&fbclid=IwAR2j-KQWVrxi6b47CFyLw5u7Teo97w49f_lB77hNqIg79yY95OBpDJnnNbw

Η ιστορία αυτή σε απλά Γερμανικά για τα παιδιά:

Εδώ ένα βίντεο στο οποίο εξηγεί ένας καθηγητής πανεπιστημίου στην γερμανική τηλεόραση τα έθιμα της Πρωτομαγιάς:

Όλα τα έθιμα σε σχέση με τη φωτιά (όχι μόνο την Πρωτομαγιά):

ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΤΗΝ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ

Η ημερομηνία αυτή είναι σημαντική για την κοινωνία: Ήδη από τα τέλη του 19ου αιώνα η μέρα αυτή ήταν αφορμή για διαδηλώσεις για τα δικαιώματα των εργαζομένων και την επισήμανση περιπτώσεων κακομεταχείρισης και εκμετάλλευσης στην εργασία. Συνήθως γίνονται σε ειρηνικό κλίμα εκείνη την ημέρα διαδηλώσεις σε όλο τον κόσμο. Όμως από το 1987 στο Berlin-Kreuzberg γίνονται συχνά επεισόδια, ακόμα και πυρκαγιές σε αυτοκίνητα και κτίρια.

Quellen: alumniportal-deutschland.org/ duda news/ kindernetz.de/ helles-koepfchen.de

# data[].attributes.attachment_link.title
1. Mai: Μια γιορτή με πολλά πρόσωπα

# data[].attributes.attachment_link.description
Αρχικά είναι η μέρα που γιορτάζεται το τέλος της κρύας εποχής. Πολλά πολύχρωμα έθιμα και παραδόσεις καλούν τους ανθρώπους να βγουν από τα σπίτια τους (όχι φέτος λόγω κορωνοϊού!). Όμως η μέρα έχει και πολιτική σημασία: Πολλά εργατικά συνδικάτα θυμίζουν με τις δράσεις τους και τις κινητοποιήσεις τους τη σημασία του εργατικού κινήματος.

# data[].attributes.headline
Erzgebirge: Γιορτή της πατάτας

# data[].attributes.subject
Erzgebirge: Γιορτή της πατάτας

# data[].attributes.attachment_link.title
Kanal 9 Erzgebirge, größtes Kartoffelfest Deutschlands, Moderatorin Dresden Berlin Janine Mehner

# data[].attributes.body
Κάθε χρόνο στις 11 Νοεμβρίου, όταν νυχτώσει, στη Γερμανία –κυρίως στις περιοχές γύρω από τον Ρήνο– παιδιά όλων των ηλικιών διασχίζουν τις συνοικίες ακολουθώντας τον Σανκτ Μάρτιν, έναν καβαλάρη ντυμένο με τη ρωμαϊκή στολή του λεγεωνάριου, σε μια πομπή (Laternenumzug) με χρωματιστά φαναράκια (Laterne) και τραγουδάνε παραδοσιακά τραγούδια αφιερωμένα στον Άγιο Μαρτίνο (Martinslieder) όπως: «Περπατώ στουςδρόμους με το φαναράκι μου και τραγουδώ για τον Σανκτ Μάρτιν – εκεί ψηλά στον ουρανό φωτίζουν τα άστρα και εδώ στη  γη εμείς…» (Ich gehe mit meiner Laterne). Τα φαναράκια είναι φτιαγμένα από τα ίδια τα παιδιά μερικές εβδομάδες πριν την γιορτή. Η πομπή του Σανκτ Μάρτιν προετοιμάζεται στα σχολεία τουλάχιστον επί ένα μήνα. Τα παιδιά φτιάχνουν μαζί με τους δασκάλους τους φαναράκια από διαφανές χρωματιστό χαρτί για να τους φωτίζουν το δρόμο στην παρέλαση. Η πομπή τελειώνει συνήθως σε μια πλατειά οπού ανάβουν μια μεγάλη φωτιά (Martinsfeuer) και τα παιδιά χορεύουν γύρω από την φωτιά τραγουδώντας τα παραδοσιακά τραγούδια.

# data[].attributes.headline
Την ημέρα του Αγίου Μαρτίνου συνηθίζεται ως γεύμα η πάπια....γιατί άραγε;;;

# data[].attributes.subject
Την ημέρα του Αγίου Μαρτίνου συνηθίζεται ως γεύμα η πάπια....γιατί άραγε;;;

# data[].attributes.body
Σε πολλά μέρη, τα παιδιά λαμβάνουν Weckmänner (στον ενικό: Weckmann), ένα γλυκό ψωμάκι που μοιάζει με τσουρέκι, ή Martinsbrezel, κουλουράκια, να μοιραστούν με τους άλλους. Μετά την πομπή (Martinszug), τα παιδιά πηγαίνουν σε ομάδες 4-5 παιδιών από σπίτι σε σπίτι τραγουδώντας ένα από τα παραδοσιακά τραγούδια στους νοικοκύρηδες και μαζεύουν γλυκά. Από το ακροατήριο λαμβάνουν καραμέλες, φρούτα ή μπισκότα ως ανταμοιβή για το τραγούδι τους.

Εκτός όμως από την παρέλαση με τα φαναράκια και τις φωτιές, τρώνε  «γλυκά του Αγίου Μαρτίνου» και τη «χήνα του Αγίου Μαρτίνου», ένα νοστιμότατο φαγητό: χήνα ψημένη  με μήλα, σταφίδες και κάστανα που συνοδεύεται από κόκκινο λάχανο βρασμένο με γαρίφαλα. Η παράδοση λέει ότι ο Σανκτ Μάρτιν όταν ήταν στρατιώτης κρύφτηκε σε ένα στάβλο με χήνες για να μην τον βρουν οι εχθροί, αλλά οι χήνες έκαναν τόσο θόρυβο που τον πρόδωσαν. Λένε πως γι` αυτό τον λόγο στις 11 Νοέμβριου ένα από τα πολλά φαγητά που μαγειρεύονται είναι και η χήνα, για να τιμωρηθεί ο προδότης.

# data[].attributes.headline
Μαρτίνος Λούθηρος- Μεταρρύθμιση

# data[].attributes.subject
Μαρτίνος Λούθηρος- Μεταρρύθμιση

# data[].attributes.attachment_link.title
Απόκριες στην Γερμανία!

# data[].attributes.attachment_link.title
Χριστούγεννα στην Γερμανία

# data[].attributes.attachment_link.title
Βίντεο για το Πάσχα και τα έθιμά του

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Η Πεντηκοστή είναι αρχικά μια θρησκευτική εορτή (50 μέρες μετά το Πάσχα), αλλά πολλά έθιμα που λαμβάνουν χώρα την ημέρα αυτή είναι σχετικά με την γονιμότητα της γης και τοπικές γιορτές που γίνονται και ίσως δεν είναι γνωστές έξω από τα σύνορα της χώρας όπως φωτιές, κυρίως Μεσαιωνικής προέλευσης. Η εορτή αυτή στη Γερμανία συνήθως συμπίπτει με σχολικές διακοπές και υπαίθριες δραστηριότητες. Στη φωτογραφία βλέπετε ένα βόδι (το πιο δυνατό ζώο) στολισμένο, όπως συνηθίζεται, με λουλούδια, κορδέλες και κουδούνια. Από αυτό προέρχεται η φράση "έχεις στολιστεί σαν το βόδι της Πεντηκοστής!" Παλαιότερα, βέβαια, το περίμενε, μετά την πομπή όλο καμάρι, η σούβλα...Σε παραλλαγή ονομάζουν κάποιον στη νότια Γερμανία "βόδι της Πεντηκοστής" όταν κοιμάται αυτή τη μέρα περισσότερο (όπως το αθώο ζώο παρέλαζε ζωρίς να γνωρίζει ότι το επριμένει η σούβλα, έτσι ο άνθρωπος που κοιμάται ως αργά, δεν ξέρει τι γίνεται γύρω του).

An Pfingsten wird in vielen Regionen das Vieh das erste Mal auf die Weide gebracht. Bei dieser Prozession schmückt man das kräftigste Tier, den Pfingstochsen, mit Blumen, Bändern und Glocken.

So entstand auch eine Redensart „geschmückt wie ein Pfingstochse". Das bedeutet, dass jemand sehr eitel ist, da er sich gerne „herausputzt" und viel Schmuck anlegt. Früher landete der Ochse nach der Prozession oft auf dem Bratenspieß.

Es gibt noch einen weiteren Brauch: Im süddeutschen Raum bezeichnet man eine Person als „Pfingstochsen", wenn diese an Pfingsten am längsten geschlafen hat. Genau wie der geschmückte Ochse nicht ahnte, dass er auf dem Bratenspieß landen wird, bekommen Leute, die lange schlafen, nicht mit, was um sie herum passiert.

Mehr über Pfingsten auf Deutsch:
Pfingsten ist ein christliches Fest, das am fünfzigsten Tag nach Ostern begangen wird. Im kirchlichen Sinne ist es auch der Geburtstag der Kirche. Zugleich wird an Pfingsten das Ende der Osterzeit eingeläutet. Pfingsten bezieht sich auf das griechische Wort „pentekoste", was übersetzt der „fünfzigste Tag" bedeutet.

Nach der christlichen Lehre kam an jenem Tag der Heilige Geist über Jesus' Jünger, die nach dessen Kreuzigung und Auferstehung orientierungslos waren. Der Heilige Geist sprach ihnen Mut zu und ermunterte sie, die Lehre Christi zu verbreiten. Noch vorhandene Quellen besagen, dass 130 Jahre nach Christus zum ersten Mal Pfingsten gefeiert wurde. Der Heilige Geist nimmt im Christentum eine herausragende Stellung ein. Es wird von der Heiligen Dreifaltigkeit gesprochen, aus der Gottes Gestalt besteht. Gemeint sind damit Gottvater, der Sohn und der Heilige Geist (Trinitas Dei). Pfingsten endet mit dem Pfingstmontag. Sowohl am Sonntag als auch am Pfingstmontag werden Gottesdienste abgehalten, mancherorts auch in der freien Natur.

Pfingsten und der Pfingstmontag werden nicht nur aus religiösen Gründen gefeiert. Viele Bräuche sind verbunden mit Fruchtbarkeitsritualen und beziehen sich auf die Natur, die zu neuem Leben erwacht. Bräuche, die speziell am Pfingstmontag stattfinden, sind nicht bekannt. Die Pfingstbräuche sind regional sehr verschieden.

Von den kirchlichen Riten sind das Pfingstfeuer, die Flurumritte am Pfingstmontag und der Wettersegen geblieben. Im Mittelalter war es Brauch, eine hölzerne Taube durch eine Öffnung im Kirchendach zu stecken und zu schwenken. Während der Gottesdienste am Sonntag und am Pfingstmontag durften Tauben frei in der Kirche fliegen.

Einer der bekanntesten Bräuche ist der sog. Pfingstlotter. Dabei handelt es sich um eine Puppe, die aus Stroh, Holz und Kleidungsstücken gefertigt wird. Die jungen Männer des Ortes stellen den Pfingstlotter möglichst unbemerkt vor die Tür, vor das Fenster oder aufs Dach einer jungen Dame, um ihr damit etwas unliebsam zu signalisieren, dass sie bald unter die Haube kommen solle. Aufgeweckte junge Frauen drehen manchmal den Spieß um und tragen das Bett eines abwesenden Burschen auf die Straße.

Wer am Pfingstsonntag zuletzt aus dem Bett steigt, gilt als "Pfingstlucke" (auch: "Pfingstochse" oder "Pfingstnigl"). Die gleiche Bezeichnung trägt ein Blumenstrauß vermengt mit Brennesseln, der Langschläfern ins Bett gelegt wird.1

Ein Brauch der etwas anderen Art ist das sogenannte Pfingststehlen (auch "Zamtragn"), das in der Bosheits- beziehungsweise Unfugnacht stattfindet. Junge Leute stehlen in der Nacht zum Sonntag bewegliche Gegenstände aus den Vorgärten. Am Sonntag werden diese auf dem Markplatz ausgestellt und können von den Eigentümern zurückgeholt werden. Allerdings funktioniert der Brauch nur noch in Dörfern, wo wirklich jeder jeden kennt. Ansonsten kann es passieren, dass spätestens nach dem Pfingstmontag den Pfingststehlern eine Anzeige droht.

Die Pfingstmilch spielt bis heute beim Pfingstessen eine große Rolle: Nach der langen Zeit im Stall gaben die Kühe nach den ersten Tagen auf der Weide eine besonders gute Milch. Die Pfingstmilch, eine Milchsuppe aus Eiern und Mandeln, wurde von den Mägden ihren Verehrern serviert. Bauern schenkten die Pfingstmilch den Armen in der Hoffnung auf eine reiche Ernte. Aber auch die cremige Maibutter, gewonnen aus der ersten Milch mit einem besonderem Aroma und hohem Karotinanteil, darf beim traditionellen Pfingstessen nicht fehlen.

Bis ins 19. Jahrhundert wurde im Rahmen des Pfingstochsenfestes derPfingstochse zum Festmahl geschlachtet. Im Gegensatz zu Deutschland ist dieser Brauch in Österreich jedoch unüblich.

Mancherorts werden auch Pfingstbrezeln gebacken, ein ursprünglich aus Böhmen stammender Brauch.

# data[].attributes.attachment_link.title
Πεντηκοστή, έθιμα και παραδόσεις (Pfingstmontag)

# data[].attributes.attachment_link.description
Η Πεντηκοστή είναι αρχικά μια θρησκευτική εορτή (50 μέρες μετά το Πάσχα), αλλά πολλά έθιμα που λαμβάνουν χώρα την ημέρα αυτή είναι σχετικά με την γονιμότητα της γης και τοπικές γιορτές που γίνονται και ίσως δεν είναι γνωστές έξω από τα σύνορα της χώρας όπως φωτιές, κυρίως Μεσαιωνικής προέλευσης.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Βίντεο με την εφεύρεση του ποδηλάτου στα Γερμανικά:

Από τη ρήση του κοινωνιολόγου Leszek Sibilski, " το ποδήλατο είναι υπόθεση όλων " (2015), γεννήθηκε ένα ολόκληρο κίνημα που επισφραγίστηκε από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών στις 12 Απριλίου 2018, ορίζοντας την 3η Ιουνίου ως παγκόσμια ημέρα ποδηλάτου (ήταν από το 1998 Ευρωπαϊκή Ημέρα Ποδηλάτου).

Λέγεται ότι ο στην ποτελεί κεντρική φυσιογνωμία στην ιστορία του ποδηλάτου, καθώς σχεδίασε και κατασκεύασε την "Γεννήθηκε στις 29 Απριλίου του 1785 στην Καρλσρούη και πέθανε στις 10 Δεκεμβρίου του 1851 στην ίδια πόλη. Από το 1803 μέχρι το 1805 σπούδασε αρχιτεκτονική, γεωπονία και φυσική στο πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης. Αρχικά διορίστηκε ως δασικός υπάλληλος, στη συνέχεια όμως αφοσιώθηκε στη δημιουργία μίας σειράς εφευρέσεων. Το 1817 ανακάλυψε ένα είδος ποδηλάτου που θα τον βοηθούσε να μετακινηθεί στους βασιλικούς κήπους πιο γρήγορα. Εικάζεται πως ένας ακόμα λόγος που ώθησε τον Karl Drais στην εφεύρεσή του, ήταν οι από το Η πρώτη περιήγηση με ποδήλατο στον κόσμο, πριν από 200 χρόνια, ήταν η διάνυση μιας απόστασης σχεδόν 14 χλμ. αλλά το δίτροχό του, η "draisienne" όπως έμεινε στην ιστορία, δεν ενθουσίασε το κοινό. Η πρώιμη μορφή σημερινού ποδηλάτου ήταν υπερβολικά Η περιήγηση του Ντράις, καθισμένου πάνω σε ξύλινο δοκό που συνέδεε δύο ρόδες, θεωρείται τουλάχιστον Από το 1817, το ποδήλατο υπέστη αμέτρητες βελτιώσεις και συνοδεύτηκε από κοινωνικές εξελίξεις. Από την πρώιμη μορφή του ως το ηλεκτρικό ποδήλατο, Λεονάρδος ντα Βίντσι ή ένας από τους μαθητές του, έφτιαξε το 1493, τα πρώτα σχέδια μιας μηχανής που κινιόταν με πετάλια και είχε συνδετικές βέργες μεταξύ των τροχών. Τ ο πρώτο ποδήλατο, ή καλύτερα αυτό που έμοιαζε σαν ποδήλατο εφευρέθηκε Γαλλία το 1790 από τον Δεν είχε πετάλια και τιμόνι και το είχε ονομάσει Σελεριφέρ. Ήταν ξύλινο και μάλλον δύσχρηστο. Αργότερα, το 1816, ο γ ερμανικής καταγωγής Καρλ βον Ντράις, βαρώνος του Σάρμπουρν, 32 ετών τότε, το εξέλιξε και το ονόμασε Ντράισιέν. Α μηχανή περπατήματος" ή " draisienne" η αλλιώς " αλογάκι για χόμπι", μια πολύ πρώιμη μορφή του. Από αρκετούς θεωρείται ως " κλιματικές συνθήκες που επικρατούσαν στην Ευρώπη το 1816. Εκείνη η χρονιά έχει μείνει στην ιστορία ως η "χρονιά δίχως καλοκαίρι", λόγω των ανωμαλιών στις καιρικές συνθήκες που είχαν σαν αποτέλεσμα την πείνα των αλόγων με τα ανάλογα προβλήματα που προέκυψαν στις μετακινήσεις και που φυσικά δεν άφησε αμέτοχη την Γερμανία. Η κατασκευή του Φον Ντράις, αντανακλούσε την πεποίθηση των οπαδών της ότι θα Μάνχαϊμ στο Σβέτσιγκεν. ακριβή στις αρχές του 19ου αιώνα. η ημερομηνία έναρξης της ατομικής κινητικότητας. η ιδέα δεν άλλαξε: δύο ρόδες, ένα τιμόνι, η δυναμική του ποδηλάτη και τακτική συντήρηση του μηχανισμού του. Έκτοτε, το ποδήλατο δεν σταματά να εκσυγχρονίζεται σταδιακά και να γίνεται όλο και πιο λειτουργικό. Το 1817 σηματοδοτεί εξάλλου την απαρχή πολλών ακόμη εφευρέσεων. Το ταξίδι χωρίς άλογο ήταν μέχρι τότε αδύνατον. Η εφεύρεση του Ντράις δεν διέθετε σύστημα διεύθυνσης και επέτρεπε τη γρήγορη μετακίνηση μόνο σε ευθεία κατεύθυνση. αντικαθιστούσε το βασικό μεταφορικό μέσο του 19ου αιώνα, το άλογο. Η μηχανή περπατήματος είχε δύο ισομεγέθεις τροχούς όπου στον μπροστινό υπήρχε η δυνατότητα να ακουμπήσει κανείς το πόδι του. Ο τρόπος λειτουργίας του ήταν αρκετά απλός. Ο αναβάτης έπρεπε να δίνει ώθηση με το ένα πόδι. Ήταν κατασκευασμένο πλήρως από ξύλο. Δεν έγινε ευρέως γνωστό, αφού δεν είχε την δυνατότητα να κυλήσει πουθενά αλλού, πέρα από πολύ καλά στρωμένους δρόμους, όπως τα πάρκα και κήποι. Το πρώτο καταγεγραμμένο ταξίδι ποδηλάτου, έγινε από τον ίδιο τον Drais, στις 2 Ιουνίου 1817 ο πατέρας του ποδηλάτου ". Του πρόσθεσε τιμόνι, και ο ποδηλάτης καθόταν ανάμεσα στις δυο ρόδες.

Με αφορμή την επέτειο των 200 χρόνων από την εφεύρεση του ποδηλάτου, το 2017 παρουσίασε το Μουσείο Εργασίας και Τεχνικής στο ΜάνχαΪμ τη μεγάλη έκθεση του κρατιδίου της Βάδης- Βυρτεμβέργης "200 χρόνια ποδήλατο". Ο βαρόνος φον Ντράις και η ιστορία του ποδηλάτου" ( Η έκθεση παρουσιάζει το πορτρέτο του Καρλ φον Ντράις, ενός ευφυούς εφευρέτη, του οποίου οι ιδέες ήταν πολύ πιο μπροστά από την εποχή του. Χρειάστηκε να περάσουν 50 χρόνια μετά το πρώτο αυτό ταξίδι, ώστε το ποδήλατο να αναπτυχθεί γρήγορα. Το 1867, ο Πιέρ Μισό παρουσιάζει στη Διεθνή 'Έκθεση των Παρισίων το ποδήλατό του, ένα δίτροχο εξοπλισμένο με πετάλια στην μπροστινή ρόδα. Το ποδήλατο γρήγορα κατασκευάστηκε μαζικά και αποτέλεσε παγκόσμια εμπορική επιτυχία. Η ανάπτυξή του επιτρέπει τη συντόμευση του χρόνου κατασκευής και τη χρήση ελαφρύτερων υλικών ώστε το ποδήλατο να γίνει λιγότερο βαρύ. Οι ποδηλάτες είναι ενθουσιασμένοι. Το ποδήλατο γίνεται μαζικό προϊόν μέσα σε μερικά χρόνια. Η έκθεση στο Μάνχαϊμ παρουσίασε το εργαστήρι ενός παλιού καροτσέρη, αντικείμενα που δείχνουν τα διάφορα στάδια της εξέλιξης του ποδηλάτου και ιδέες γεμάτες φαντασία που επηρέασαν τη διαμόρφωση αυτού του μέσου μετακίνησης, άθλησης και ψυχαγωγίας. Από απούλητο προϊόν έγινε αγαθό μαζικής παραγωγής
(Με πληροφορίες από Deutschland.de, Cyclable, Le blog du velo, ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Ο κόσμος το δέχθηκε με ενθουσιασμό, αν και ήταν δύσκολο στο χειρισμό του, πράγμα που έκανε τη χρήση του περιορισμένη σε κήπους και πάρκα κυρίως. Το 1867 ήταν η χρονιά που το ποδήλατο άλλαξε μορφή . Οι τιμές των ποδηλάτων πέφταν διαρκώς, έγιναν προσιτά στον κόσμο, καθώς οι μέθοδοι κατασκευής βελτιώνονταν διαρκώς. Ήρθε η ώρα για φουσκωτές λαστιχένιες ρόδες οι οποίες ανακούφισαν από το επώδυνο καβάλημά του. Έτσι, το ποδήλατο έγινε ασφαλές και ευχάριστο. Το ποδήλατο έγινε πολύ δημοφιλές τα τέλη του 19ου αιώνα και συμπεριλήφθηκε και στους πρώτους Ολυμπιακούς αγώνες της Αθήνας το 1896. Διάφοροι αγώνες ταχύτητας διοργανώθηκαν στην Ευρώπη και στην Αμερική εκείνη την περίοδο ακόμα και με διαδρομές μεταξύ πόλεων. Το 1903 έγινε ο πρώτος ποδηλατικός γύρος στο Παρίσι.

Και η "Το ποδήλατο είναι υπόθεση όλων". Όλοι οι ποδηλάτες, είτε το χρησιμοποιούν για τη δουλειά, είτε για τον ελεύθερο χρόνο, έχουν ως κοινό σημείο ότι αισθάνονται ελεύθεροι, γιατί το ποδήλατο έιναι ένα σύμβολο της προόδου του ανθρώπου, ένα μέσο επαφής, αμοιβαίου σεβασμού και κατανόησης, διευκολύνει την κοινωνικοποίηση και αναδεικνύει τον πολιτισμό και την ειρήνη. Ελλάδα φαίνεται να ακολουθεί το καλό παράδειγμα στην ποδηλασία των άλλων Ευρωπαϊκών χωρών: Από τα ποδήλατα που ξεφύτρωσαν στους δρόμους με οικογένειες ολόκληρες να απολαμβάνουν πρωινούς και απογευματινούς περιπάτους, αναβάτες κάθε ηλικίας να πηγαίνουν για δουλειά με το ποδήλατο και να κατακλύζουν τους ελεύθερους από αυτοκίνητα δρόμους των πόλεων, τον συνωστισμό στα βουνήσια μονοπάτια, μέχρι και εφήβους να περπατούν και να κουβεντιάζουν με τα ποδήλατά τους στα χέρια, ανάμεσά τους, τηρώντας τις επιβεβλημένες κοινωνικές αποστάσεις. Μύρισε π οδηλατική Άνοιξη στη χώρα!

Υπάρχουν σχέδια και ελπίδες πως το 2021 θα υπάρχει το πρώτο μεγάλο δίκτυο ποδηλατοδρόμων στην Αθήνα, ότι θα παρθούν άμεσα έκτακτα μέτρα που στοχεύουν στην ενίσχυση του ποδηλάτου καθώς και στην αύξηση της ασφάλειας για περπάτημα και ήπια μέσα μετακίνησης. Έχει ήδη κατατεθεί τροπολογία σε νομοσχέδιο με την οποία θεσπίζονται γρήγορες διαδικασίες για την προσωρινή δημιουργία ποδηλατοδρόμων και πεζοδρόμων. Κι ύστερα, έρχεται ο "Μεγάλος Περίπατος" της Αθήνας, μια πρόταση για την πόλη αυτή που καταδυναστεύεται δεκατίες τώρα και που ουσιαστικά έρχεται να αλλάξει τη ζωή μας με απλό τρόπο. Μια πρόταση που θα επιτρέψει σε χιλιάδες πολίτες να βγουν στους δρόμους και να περπατήσουν στο ιστορικό κέντρο, θα κάνει το κέντρο της πόλης προορισμό για χιλιάδες ποδηλάτες και, με δεδομένη τη σύνδεση κέντρου, παραλίας μέσω του ποδηλατοδρόμου "Γκάζι - Φάληρο", προτείνει μια διέξοδο προς το θαλάσσιο μέτωπο της πόλης. Ακολουθεί το "Μνημόνιο Συνεργασίας για τα μονοπάτια του Υμηττού". Ένα μνημόνιο διαφορετικό: ο Υμηττός, το βουνό με τους 11 όμορους δήμους και το 1 εκατομμύριο πολίτες που ζουν σε αυτούς, θα αποκτήσει ένα μητροπολιτικό δίκτυο 6 μονοπατιών, συνολικού μήκους 90 χιλιομέτρων που θέτει πλέον τις βάσεις για να γίνει ο Υμηττός επισκέψιμος για όλους, για ψυχαγωγία, άθληση, περιήγηση και συνάντηση με το φυσικό περιβάλλον. Τ ην έρχονται και τα ευρωπαϊκά βραβεία για την Τετάρτη 3 Ιουνίου μαθαίνουμε πως εγκαθίστανται κοινόχρηστα ενοικιαζόμενα ποδήλατα, ακόμη και ηλεκτρικά, σε διάφορα σημεία στη χώρα. Παράλληλα Καρδίτσα και το Ρέθυμνο να επιβεβαιώσουν πως μπορούν οι πόλεις να έχουν βιώσιμο πρόσημο, να τις απολαμβάνουν οι κάτοικοί τους.

Η Παγκόσμια Ημέρα Ποδηλάτου

Ενθαρρύνει τα κράτη-μέλη να δώσουν σημασία στο ποδήλατο και να το συμπεριλάβουν σε διεθνή, εθνικά και τοπικά προγράμματα.

Ενθαρρύνει τα κράτη-μέλη να βελτιώσουν την οδική ασφάλεια και να ενσωματώσουν πολιτικές βελτίωσης της βιώσιμης κινητικότητας και δημιουργίας ασφαλών υποδομών για το ποδήλατο και το περπάτημα.

Ενθαρρύνει τους εμπλεκόμενους φορείς να δώσουν έμφαση και να προωθήσουν τη χρήση του ποδηλάτου, της ήπιας άσκησης, να δημιουργήσουν προγράμματα εκπαίδευσης για τα παιδιά και τους νέους και να αναπτύξουν πολιτικές για τη μείωση της παχυσαρκίας και των ασθενειών που σχετίζονται με τη μείωση της άσκησης.

Ενθαρρύνει τα κράτη-μέλη να υιοθετήσουν καλές πρακτικές προκειμένου να προωθήσουν τη χρήση του ποδηλάτου στην κοινωνία μέσα από τη δημιουργία δράσεων για το ποδήλατο σε εθνικό και τοπικό επίπεδο, βελτιώνοντας την ποδηλατική κουλτούρα στην κοινωνία.

# data[].attributes.attachment_link.title
3η Ιουνίου: Παγκόσμια Ημέρα Ποδηλάτου (World Bicycle Day)

# data[].attributes.attachment_link.description
Βίντεο με την εφεύρεση του ποδηλάτου στα Γερμανικά: Από τη ρήση του κοινωνιολόγου Leszek Sibilski, " το ποδήλατο είναι υπόθεση όλων " (2015), γεννήθηκε ένα ολόκληρο κίνημα που επισφραγίστηκε από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών στις 12 Απριλίου 2018, ορίζοντας την 3η Ιουνίου ως παγκόσμια ημέρα ποδηλάτου (ήταν από το 1998 Ευρωπαϊκή Ημέρα Ποδηλάτου).

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Κάθε χρόνο συγκεντρώνονται πάνω από 150 μουσικοί από όλο τον κόσμο που παίζουν αυτό το παραδοσιακό, μοναδικό μεταλλικό πνευστό μουσικό όργανο (Alphorn= το κέρατο των Άλπεων) με φυσικό ήχο, που είναι το σύμβολο της Ελβετίας, αλλά το οποίο οι περισσότεροι δεν το έχουμε δει ποτέ ξανά, και συμμετέχουν σε ένα ιδιαίτερο φεστιβάλ στην Ελβετία με συναυλίες, παραστάσεις γεμάτες παράδοση. Εκτός από την Ελβετία, το συναντάμε και σε περιοχές των Αυστριακών και των Βαυαρικών Άλπεων. Σε ιστορίες της περιοχής από το 1212 λέγεται ότι το όργανο αυτό είχε χρήση συνήθως ως σειρήνα, συναγερμός για κίνδυνο. Η πρώτη γραπτή αναφορά σε αυτό γίνεται το 1527. Ο 18ος αιώνας δεν ήταν ο καλύτερος για το μουσικό όργανο αυτό, διότι πέρασε μια περίοδο όπου γινόταν αντικείμενο περίγελου. Όμως ο Ρομαντισμός και οι τουρίστες στις Ελβετικές Άλπεις (κυρίως οι Άγγλοι) επανέφεραν την περίοδο δόξας και άνθησης αυτού του μουσικού οργάνου και της παράδοσης. Μαζί με τον σουγιά, το τυρί και τη σοκολάτα, θεωρείται σύμβολο της Ελβετικής κουλτούρας. Οι πρώτες γιορτές με αυτο έγιναν το 1805 και 1808. Το μήκος του είναι εντυπωσιακό, το πιο μακρύ είναι 47 μέτρα! Σίγουρα δεν συνηθίζεται στην κλασσική μουσική, αλλά στην παραδοσιακή, όμως σήμερα πάιζει και τζαζ! Η ταινία του Stefan Schwietert με τίτλο "
Υπάρχουν αμέτρητοι μουσικοί που παίζουν το Alphorn σε φεστιβάλ παγκόσμιας εμβέλειας. Στο γαλλικό κομμάτι της Ελβετίας, στο Munster (Elsass), που είναι επηρεασμένο από τους μετανάστες από τις χώρες των Άλπεων μετά τον Τριακονταετή πόλεμο, έχει γίνει το φεστιβάλ αυτό πια θεσμός εδώ και 200 χρόνια.

Musik der Alpen - Das Alphorn", 76', πραγματεύεται την προέλευση του μουσικού οργάνου, αλλά και την εξέλιξή του στη μοντέρνα του εκδοχή. https://www.nendazcordesalpes.ch/en/

# data[].attributes.attachment_link.description
Κάθε χρόνο συγκεντρώνονται πάνω από 150 μουσικοί από όλο τον κόσμο που παίζουν αυτό το παραδοσιακό, μοναδικό μεταλλικό πνευστό μουσικό όργανο (Alphorn= το κέρατο των Άλπεων) με φυσικό ήχο, που είναι το σύμβολο της Ελβετίας, αλλά το οποίο οι περισσότεροι δεν το έχουμε δει ποτέ ξανά, και συμμετέχουν σε ένα ιδιαίτερο φεστιβάλ στην Ελβετία με συναυλίες, παραστάσεις γεμάτες παράδοση.

# data[].attributes.attachment_link.title
Ανοικτά μουσεία τη νύχτα και όχι καταστήματα

# data[].attributes.attachment_link.description
Αντί για Black Friday και νυχτερινά ψώνια σε ανοικτά καταστήματα, πολλές πόλεις διοργανώνουν νύχτες σε ανοικτά μουσεία και φωταγωγημένα μνημεία και αξιοθέατα. Μόναχο, Βερολίνο, Κολωνία, Φρανκφούρτη, Στουτγκάρδη, Ντίσελντορφ, Αμβούργο, Χαϊδελβέργη και Μάνχαϊμ μόνο στη Γερμανία... Βιέννη, Ζυρίχη, Παρίσι, Άμστερνταμ και πολλές ακόμα πόλεις της Ευρώπης, αλλα σιγά σιγά και όλου του κόσμου (εμείς;)!

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
The Burning River (Sehnsuchtfluss) είναι το έργο του Βερολινέζου καλλιτέχνη Jan Kuck που "βάζει φωτιά" με την σύγχρονη τέχνη του κάθε βράδυ για 9 ημέρες σε 100 μέτρα του ποταμού Isar στο Μόναχο (Praterinsel) μετά τις 18:00 (7-15 Μαρτίου). Το έργο είναι διαδραστικό: Μπορεί ο καθένας να δηλώσει online την επιθυμία, το πάθος που τον "καίει" και αυτό να καταγραφεί και να παρουσιαστεί στο έργο αυτό!
https://www.the-burning-river.com/

# data[].attributes.attachment_link.title
Διαδραστική τέχνη στο Μόναχο!

# data[].attributes.attachment_link.description
The Burning River (Sehnsuchtfluss) είναι το έργο του Βερολινέζου καλλιτέχνη Jan Kuck που "βάζει φωτιά" με την σύγχρονη τέχνη του κάθε βράδυ για 9 ημέρες σε 100 μέτρα του ποταμού Isar στο Μόναχο (Praterinsel) μετά τις 18:00 (7-15 Μαρτίου).

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Κι αν είναι δύσκολη η περίοδος που διανύουμε σε πολλές χώρες του πλανήτη, κι αν οι εορτασμοί του Πάσχα έχουν ακυρωθεί ή περιοριστεί, είναι μια εσωτερική υπόθεση του καθενός και τίποτα δεν το ακυρώνει.

Ας γνωρίσουμε τις παραδόσεις του εορτασμού του Πάσχα στις διάφορες χώρες, που είναι πολύχρωμες και αστείες. Η Ανάσταση του Χριστού είναι η παλαιότερη εορτή με τις πλουσιότερες παραδόσεις, η ενσάρκωση της χαράς και της συγχώρεσης. Σε αυτή τη φωτεινή μέρα, κάθε σπίτι είναι διακοσμημένο με ιδιαίτερο τρόπο, δίνει τα πιο εκπληκτικά δώρα και λέει τα ευγενέστερα λόγια. Το Πάσχα γιορτάζεται πολύ ευρέως σε πολλές χώρες του κόσμου: Αυστραλία, Αργεντινή, Αρμενία, Βραζιλία, Μεγάλη Βρετανία, Ουγγαρία, Δανία, Ινδία, Ιταλία, Καναδά, Κόστα Ρίκα, Τζαμάικα (δεν αναφέρω την Ελλάδα ή τις γερμανόφωνες χώρες, γιατί έχω κάνει ξεχωριστή αναφορά):

Στη Ρωσία το Πάσχα είναι μια από τις πιο δημοφιλείς γιορτές. Τώρα δεν είναι τόσο μια θρησκευτική εορτή ως παράδοση που ενώνει ανθρώπους μιας θρησκείας. Οι πιστοί μέχρι αργά τη νύχτα περιμένουν την κάθοδο της Αγίας Φωτιάς από την εκκλησία του Παναγίου Τάφου, η οποία βρίσκεται στην Ιερουσαλήμ (τώρα μεταφέρεται στη Μόσχα αεροπορικώς και στη συνέχεια μεταφέρεται σε όλες τις μεγάλες πόλεις της χώρας). Πολλοί πιστοί εκείνο το βράδυ παίρνουν τους λαμπτήρες με φωτιά στα σπίτια τους. Και την ημέρα του Πάσχα, οι ενορίτες πηγαίνουν στους ναούς και αφιερώνουν τα προϊόντα εκεί - αυγά, κέικ, πασχαλινό τυρί, και στη συνέχεια μαζεύονται στο σπίτι σε ένα μεγάλο τραπέζι.

Οι σύγχρονες παραδόσεις του εορτασμού του Πάσχα στο Ηνωμένο Βασίλειο είναι πολύ αστείες, ζωντανές, πολύχρωμες και χαρούμενες. Το Πάσχα θεωρείται μία από τις σημαντικότερες διακοπές του έτους. Οι καθολικές εκκλησίες φιλοξενούν συναυλίες μουσικής οργάνων. Τα σχολεία κλείνουν για δύο εβδομάδες στις διακοπές του Πάσχα και οι οικογένειες απολαμβάνουν το χρόνο στο σπίτι ή το περπάτημα στην πόλη. Στην Αγγλία, όπως και στη Ρωσία, υπάρχει μια παράδοση να θεραπεύεται με αυγά. Είναι αλήθεια ότι αντικαθιστούν τη συνηθισμένη βρασμένη σοκολάτα με γέμιση καραμέλας. Ωστόσο, άλλα καλούδια είναι πολύ δημοφιλή - αυτήν την ημέρα οι άνθρωποι δίνουν ο ένας τον άλλον και γλυκά και μπισκότα.

Υπάρχει μια άλλη παράδοση που ευχαριστεί όλους τους fashionistas - στο Πάσχα είναι συνηθισμένο να βγαίνουν μόνο με νέα ρούχα. Εξάλλου, το Πάσχα στην Αγγλία, όπως και αλλού, είναι ένα σύμβολο της άνοιξης, ο πρώτος ζεστός ήλιος, η αφύπνιση της φύσης και η αρχή μιας νέας σκηνής. Με την ευκαιρία, Βασίλισσα Ελισάβετ ΙΙ ακολουθεί πάντα αυτή την παράδοση και, παρακολουθώντας την εκκλησιαστική υπηρεσία, ντύνεται πάντα σε νέα φορέματα και καπέλα (τα οποία όμως μπορούν να διακριθούν μόνο από τα άλλα ρούχα της από εκείνους που παρακολουθούν στενά την ντουλάπα του βασιλικού προσώπου).

Το Πάσχα στην Ιταλία είναι μια από τις κύριες διακοπές, μαζί με τα Χριστούγεννα. Παρά το τοπικό ρητό: "Γιορτάστε τα Χριστούγεννα με την οικογένειά σας και το Πάσχα με όποιον θέλετε!", οι περισσότεροι Ιταλοί γιορτάζουν σήμερα με την οικογένειά τους. Στην Ιταλία, είναι συνηθισμένο να κανονίσετε ένα πασχαλινό πρωινό, όπου τους αρέσουν τα αυγά, το τυρί και το Casello - μια νεολιθική πίτα με αυγά, τυρί και λουκάνικο. Μια πανηγυρική γιορτή δεν είναι πλήρης χωρίς ένα τηγανισμένο νεαρό αρνί ή παιδί. Στην Ιταλία, οι γαστρονομικές παραδόσεις διαφέρουν πολύ ανάλογα με την περιοχή και, για παράδειγμα, στη Friuli, το κύριο πιάτο στο Πάσχα θα είναι μια γλυκιά τούρτα της Τεργέστης και στο Lazio ένα αρνί με παραπροϊόντα. Και οι κάτοικοι και οι επισκέπτες της πρωτεύουσας απολαμβάνουν μια ιδιαίτερη χαρά - πηγαίνουν στην πλατεία του Βατικανού, όπου βρίσκεται ο Πάπας. Οι οικογένειες τηρούν ορισμένα πασχαλινά έθιμα που δεν θα βρείτε σε καμία άλλη χώρα του κόσμου. Όπως συμβαίνει σε πολλές χώρες, οι εορτασμοί του Πάσχα ξεκινούν από την Μεγάλη Παρασκευή, όταν ολόκληρη η οικογένεια συγκεντρώνεται για ένα ευγενικό δείπνο. Τρώνε ένα μείγμα θαλασσινών - μεγάλες γαρίδες, καλαμάρια, μύδια και στρείδια. Μετά το δείπνο, ο φρέσκος παρασκευασμένος εσπρέσο σερβίρεται με παραδοσιακά κανέλια, πακέτες πανετίνης και τυραμισού. Την Κυριακή του Πάσχα, οι οικογένειες συγκεντρώνονται για μια γιορτή με τηγανητό αρνί, ειδικά πιάτα ζυμαρικών - λαζάνια και μανιόττες. Για επιδόρπια, συνήθως σερβίρονται γλυκά αρτοσκευάσματα, διακοσμημένα με αυγά σκληρά βρασμένα και σταυρωτά κουλουράκια.

Η γιορτή της Ημέρας του Πάσχα στην Ισπανία δεν είναι πολύ διαφορετική από τη ρωσική - αυτή είναι η υπηρεσία πρωινού και το δείπνο σε ένα μεγάλο τραπέζι, στο οποίο πέφτουν ζωγραφισμένα αυγά και πίτα. Αλλά όλη την εβδομάδα μέχρι την Κυριακή, η Ισπανία φιλοξενεί το Semana Santa, το οποίο στη χώρα μας ονομάζεται Μεγάλη Εβδομάδα. Όλο αυτό το διάστημα, τα περισσότερα από τα θεσμικά όργανα είναι κλειστά και οι άνθρωποι παίρνουν στους δρόμους της πόλης σε μάλλον ασυνήθιστα ρούχα: όλοι οι συμμετέχοντες στις πομπές (οι αποκαλούμενοι πεπειραμένοι αμαρτωλοί) είναι ντυμένοι με αιχμηρά καπάκια με ανοίγματα για τα μάτια. Πιστεύεται ότι ένα τέτοιο κοστούμι βοηθά στη διατήρηση της ανωνυμίας του πεποίθηση. Όλοι οι συμμετέχοντες στην πομπή κατέχουν κεριά στα χέρια τους και τραγουδούν. Οι τουρίστες που δεν είναι εξοικειωμένοι με τέτοιες εορταστικές εκδηλώσεις, σύμφωνα με πολυάριθμες παραδοχές, χύδην χάντρες τρέχουν από αυτό που είδαν.

Στην Τσεχία το Πάσχα γιορτάζεται για αρκετές ημέρες. Σημαντικότερη από την Κυριακή είναι η κόκκινη Δευτέρα, που είναι συνηθισμένο οι άντρες και τα αγόρια να ποτίσουν εύκολα τα κορίτσια και τις γυναίκες με ένα κλαδί ιτιάς διακοσμημένο με πολύχρωμες κορδέλες. Σύμφωνα με το μύθο, με αυτόν τον τρόπο η ιτιά, όπως ήταν, μεταφέρει τη ζωντάνια και τη γονιμότητά της σε μια γυναίκα. Έτσι, οι άνδρες κάνουν τις γυναίκες ένα είδος φιλοφρόνησης με μια ευχή για την ομορφιά και τη νεολαία. Και σε απάντηση, μια γυναίκα πρέπει να δώσει στον άνδρα ένα χρωματισμένο αυγό, πασχαλινά δώρα ή να χύσουν νερό πάνω τους.

Στην Πολωνία, το Πάσχα γιορτάζεται για δύο ημέρες, οργανώνοντας πραγματικά υπέροχες και ασυνήθιστες γιορτές. Οι ρίζες είναι βαθιά σεβαστές εδώ, οπότε η συγκέντρωση με όλη την οικογένεια, συμπεριλαμβανομένων των βρεφών και των ηλικιωμένων, θεωρείται αδιαμφισβήτητος νόμος. Στο κέντρο του τραπεζιού εκείνη την ημέρα δεν είναι το πασχαλινό κέικ, αλλά η "γιαγιά του Πάσχα", η οποία επίσης παρασκευάζεται από ζύμη ζύμης. Αλλά η επόμενη μέρα είναι πραγματικά διασκεδαστική για τους νέους, ειδικά στα χωριά. Οι τύποι ρίχνουν νερό πάνω από τα κορίτσια, και εκείνοι που φωνάζουν δυνατά φεύγουν από αυτά. Παρά την αναταραχή, οι νέοι αγαπούν πραγματικά το έθιμο, επειδή είναι ένα είδος αναγνώρισης των συναισθημάτων, έτσι ώστε τα κορίτσια να μάθουν ποιος "έβαλε τα μάτια τους". Ο μύθος λέει ότι η κοπέλα που θα είναι η βροχή αυτή την ημέρα θα παντρευτεί πριν από οποιονδήποτε άλλον. Πιστεύεται επίσης ότι το νερό φέρνει την υγεία, την επιτυχία και το κέρδος ...

Το Πάσχα είναι συνηθισμένο να οργανώνουν εορταστικές εκδηλώσεις με τραγούδια και στρογγυλεμένους χορούς γύρω από τη φωτιά. Αυτή τη μέρα θεωρείται καλό να πλύνετε τον εαυτό σας από το ρέμα. Αυτό, σύμφωνα με το μύθο, δίνει δύναμη και υγεία. Οι άνδρες το Πάσχα περπατούν γύρω από την πόλη με κλαδιά και εύκολα τους κόβουν τα κορίτσια. Πιστεύεται ότι το κοριτσάκι θα γίνει πιο όμορφο και πιο επιτυχημένο. Οι "γυναίκες" ψήνονται από γλυκιά ζύμη ζύμης σε τεράστιες κυλινδρικές μορφές. Η πλήρωσή τους μπορεί να είναι πολύ διαφορετική: από το μαρτζιπάνι μέχρι τη σοκολάτα. "Mazuriki" - shortcakes διακοσμημένα με αυγά σακχάρου, λουλούδια κρέμα και κούπες σοκολάτας.

Στη Βουλγαρία διατηρούν τα ίδια αμετάβλητα χαρακτηριστικά του Πάσχα: χρωματιστά αυγά, πασχαλινό και πασχαλινό κέικ - Kozunak. Η ιδιαιτερότητα του παστεριού είναι μια μεγάλη ποσότητα βανίλιας και σχήματος. Από αυτό, το κέικ του Πάσχα γίνεται κίτρινο, όπως ο ζεστός βουλγαρικός ήλιος. Όλες οι προετοιμασίες τελειώνουν την Μεγάλη Πέμπτη. Την παραμονή της Μεγάλης Παρασκευής, όλα θα πρέπει να είναι έτοιμα έτσι ώστε να μην αποσπάται η προσοχή από τις υπηρεσίες. Η Παρασκευή είναι μια μαύρη μέρα, μια ημέρα πένθους και προσευχής. Το Πάσχα, πολλά χρωματιστά αυγά τοποθετούνται γύρω από το μεγάλο ψωμί του Πάσχα. Όπως και στην Ουκρανία, οι Βούλγαροι "κτυπιούνται" με τα αυγά του Πάσχα - ένας από τους άκρους ενός βαμμένου αυγού χτυπά ένα αυγό του αντιπάλου. Εκείνος ο οποίος έμεινε άθικτος άθικτος και μη ραγισμένος κέρδισε.

Για το Πάσχα στη Γεωργία, όπως στην Ουκρανία, ψήνουν τα πασχαλινά κέικ, χρωματίζουν τα αυγά και πηγαίνουν στην εκκλησία. Ο εορτασμός του Ορθόδοξου Πάσχα στη Γεωργία αρχίζει σε μη εργάσιμη Παρασκευή και διαρκεί μέχρι την Τρίτη της επόμενης εβδομάδας. Το ίδιο το Πάσχα γιορτάζεται ταυτόχρονα με ολόκληρο τον Ορθόδοξο κόσμο. Η Μεγάλη Παρασκευή κηρύσσεται επίσημα αργία στη Γεωργία, όπως τη Δευτέρα του Πάσχα. Το αποκορύφωμα του Πάσχα είναι η νύχτα όλη τη νύχτα την Κυριακή το βράδυ και η πομπή. Στις οικιακές τελετουργίες, όπως και τα έθιμα αυτής της ημέρας μεταξύ άλλων Ορθοδόξων λαών, εμφανίστηκαν οι αρχαιότερες ιδέες για την πεθαμένη και αναζωογονητική φύση. Τη δεύτερη μέρα μετά το Πάσχα, οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί στη Γεωργία μνημονεύουν τους απομακρυσμένους συγγενείς τους, πηγαίνουν στους τάφους τους, φέρνουν βαμμένα αυγά και πασχαλινό τυρί.

Οι Χριστιανοί αποτελούν το ήμισυ του πληθυσμού της Νιγηρίας, έτσι το Πάσχα γιορτάζεται εδώ υπέροχα. Η καρναβαλική κουλτούρα που είναι εγγενής σε αυτό το αφρικανικό κράτος επεκτείνεται σε αυτόν τον εορτασμό. Για παράδειγμα, στην κεντρική πλατεία της πόλης του Λαγού, διοργανώνονται κάθε χρόνο υπέροχες γιορτές. Εκατοντάδες εξειδικευμένοι χορευτές και μια παρέλαση των χρωμάτων μπορεί να συγκριθεί ακόμα και από το περίφημο βραζιλιάνικο καρναβάλι.

Το Πάσχα στην Πορτογαλία κάνει τη χώρα να μοιάζει με μια καθαρή και αθώα νύφη, καθώς όλες οι εκκλησίες στις πόλεις είναι πλούσια διακοσμημένες με λευκά λουλούδια. Το Braga, το παραδοσιακό κέντρο της Καθολικής Εκκλησίας, καθαρίζεται εντελώς από λουλούδια, τις μέρες του Πάσχα είναι η πιο κομψή και όμορφη πόλη της χώρας και οι κύριοι εορτασμοί πραγματοποιούνται εκεί.

Το Σάββατο πριν από το Πάσχα, πολλές πόλεις συνεχίζουν την παράδοση της "καύσης του Ιούδα". Ένα γεμιστό ζώο γεμιστό με άχυρο κρεμάζεται σε έναν πόλο μαζί με γλυκά και άλλα γλυκά και διοργανώνεται ένας διαγωνισμός ανάμεσα σε παιδιά που αναρριχώνται σε έναν πόλο και σπάζοντας αυτά τα γλυκά από την κορυφή του. Μετά την τελική απογύμνωση του "Ιούδα", το σκιάχτρο καίγεται στην παγκόσμια χαρά ... .

Προς τιμήν του τέλους της Σαρακοστής, οι Πορτογάλοι εφευρέθηκαν μια πολύ πρωτότυπη γιορτή: "Η κηδεία του γάδου". Ως αποχαιρετισμός στον "παλιό φίλο", γίνεται μια πραγματική πομπή φιλαργού: ένα φέρετρο με μουσική που φέρνουν ψαράδες, διαβάζοντας νεκρολογίες, θρηνή "διασκέδαση" με κόκκινους κλόουν σε μαύρους σφαιριστές και τσέπες γεμιστές με κομφετί ...

Το Πάσχα στη Φινλανδία, όπως και σε ολόκληρο τον χριστιανικό κόσμο, είναι μια μεγάλη γιορτή. Αλλά εκτός από τη θρησκευτική αρχή, το φινλανδικό Πάσχα περιλαμβάνει ένα άλλο σημαντικό γεγονός - την άφιξη της άνοιξης. Οι Φινλανδοί γιορτάζουν την άφιξη αυτής της πολυαναμενόμενης εποχής του χρόνου, παρά το γεγονός ότι τον Μάρτιο και τον Απρίλιο το χειμώνα εξακολουθεί να ισχύει σε αυτή τη βόρεια γωνία της Ευρώπης. Ένα από τα πιο διασκεδαστικά παιχνίδια των παιδιών είναι η αναζήτηση των αυγών του Πάσχα κρυμμένα εκ των προτέρων από τους γονείς στο σπίτι ή στην αυλή. Τα αυγά σοκολάτας είναι μια ιδιαίτερη χαρά. Μια άλλη ενδιαφέρουσα παράδοση είναι το φεστιβάλ μάγισσας. Σύμφωνα με την πίστη, οι μάγισσες είναι παλιές γυναίκες που πωλούσαν τις ψυχές τους στον διάβολο, τους φοβόντουσαν πολύ, επειδή οι μάγισσες μπορούσαν να βλάψουν τους ανθρώπους και τα κατοικίδια ζώα. Η παράδοση της κατασκευής φωτιάς για να τρομάξει κακή δύναμη υπάρχει μέχρι σήμερα. Κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ, τα μικρά παιδιά φορούν μαγιό και κοστούμια και ικετεύουν για καραμέλα ή νομίσματα από τους ενήλικες. Το πιο ασυνήθιστο φαγητό του Πάσχα είναι φιλέτο. Πρόκειται για ένα κέικ βύνης γλυκού σίκαλης, φρυγμένο σε σκούρο καφέ. Τώρα η μασίλα σερβίρεται σαν επιδόρπιο με κρέμα και ζάχαρη, αλλά αρχικά αυτό το πιάτο ήταν ένα απαραίτητο χαρακτηριστικό της νηστείας.

Για τους Γάλλους, το Πάσχα δεν είναι μόνο θρησκευτική εορτή, δεν θεωρούν απαραίτητο να τηρούνται όλα τα χριστιανικά μυστήρια. Οι Γάλλοι συγχαίρουν τους συγγενείς, τους συγγενείς, τους φίλους και τους γνωστούς, όχι τόσο με θρησκευτικές ημερομηνίες, αλλά με κάτι καλό, άνοιξη και χαρούμενη. Για το Πάσχα στη Γαλλία, είναι συνηθισμένο να κανονίζουν πικνίκ, κυρίως με ομελέτα. Μερικές φορές δημιουργούν ακόμη και ένα τεράστιο τηγάνι στο κέντρο της πόλης, έτσι ώστε όλοι να μπορούν να απολαύσουν μια ομελέτα του Πάσχα.

Οι βιτρίνες της ζαχαροπλαστικής είναι γεμάτες με αυγά σοκολάτας, ψάρια, κουνέλια, καθώς και καμπάνες με ροζ, λευκές και μπλε κορδέλες. Τα κουνέλια και τα κοτόπουλα είναι τα "διεθνή" σύμβολα του Πάσχα. Σύμφωνα με το μύθο, την Καλή Παρασκευή, όλα τα καμπάνες της εκκλησίας στη Γαλλία μεταφέρθηκαν με θαυματουργό τρόπο στο Βατικανό και επέστρεψαν το πρωί του Πάσχα. Σύμφωνα με αυτή την παράδοση, οι γαλλικές καμπάνες δεν κουδουνίζουν από την Μεγάλη Παρασκευή έως την Κυριακή του Πάσχα.

Μέχρι τον 12ο αιώνα, στη Γαλλία, η παράδοση του χρωματισμού των αυγών υπήρχε μόνο στους απλούς ανθρώπους. Κατά τη διάρκεια των 40 ημερών της Μεγάλης Σαρακοστής, τα αυγά κοτόπουλου τα ζωγραφίζουν σε διαφορετικά χρώματα με φυσικές χρωστικές: αφέψημα του σπανάκι - σε πράσινο, τεύτλα - σε ροζ, φλούδες κρεμμυδιού - σε μαύρισμα. Τα ζωγραφισμένα αυγά στοιβάζονται σε ένα καλάθι με επένδυση από άχυρο.

Το Αυστραλιανό Πάσχα είναι μια τετραήμερη γιορτή που ξεκινά την Μεγάλη Παρασκευή και τελειώνει τη Δευτέρα. Το Πάσχα είναι μια πολύ δημοφιλής εποχή για μεγάλες οικογενειακές εκδηλώσεις - όπως γάμους, βαπτίσεις ή βραδιές επετείου ...

Στην Αυστραλία, τα αυγά σοκολάτας ή ζαχαροπλαστικής είναι δημοφιλή. Αλλά το σύμβολο αυτών των διακοπών δεν είναι ένα παραδοσιακό κουνέλι του Πάσχα, αλλά ένα τοπικό ζώο bilby. Πρώτα απ 'όλα, επειδή το κουνέλι καταστρέφει τη συγκομιδή των αγροτών, δακρύζει τη γη και καταστρέφει τους μικρούς κατοίκους της. Και οι Αυστραλοί εκτιμούν τη χλωρίδα και την πανίδα τους.

Το μενού του Πάσχα αποτελείται συνήθως από ψητό αρνί, μοσχάρι ή κοτόπουλο με ψητά λαχανικά. Για επιδόρπιο σερβίρεται ένα παραδοσιακό αυστραλιανό γλυκό πιάτο - ένα κέικ μαρέγκας διακοσμημένο με φράουλες, ανανά και μανταρίνια. Τα γλυκά καυτά ψωμάκια που οι Αυστραλοί τρώνε για πρωινό το πρωί του Πάσχα, πριν πάνε στην εκκλησία, είναι πολύ δημοφιλή.

Στην Αμερική, ένα παιχνίδι είναι πολύ δημοφιλές στο Πάσχα: να κυνηγούν τα αυγά στο γκαζόν. Τα παιδιά ανταγωνίζονται ποιος θα συνεχίσει να κυλά με το αυγό του.

Ένα παραδοσιακό αμερικάνικο γεύμα Πάσχα αποτελείται από ζαμπόν με ανανά, πατάτες, φρουτοσαλάτα και λαχανικά. Τα παιδιά λαμβάνουν καλάθια από λαγουδάκι του Πάσχα, τα οποία νωρίς το πρωί τα γεμίζουν με χρωματιστά αυγά και μάζα σοκολάτας.

Την Κυριακή του Πάσχα, οι αμερικανικές οικογένειες πρέπει να παρευρεθούν σε μια εκκλησία όπου γίνεται μια υπηρεσία για τη δόξα του Ιησού Χριστού. Η θεία λειτουργία συνοδεύεται από συλλογικό τραγούδι.

# data[].attributes.attachment_link.description
Κι αν είναι δύσκολη η περίοδος που διανύουμε σε πολλές χώρες του πλανήτη, κι αν οι εορτασμοί του Πάσχα έχουν ακυρωθεί ή περιοριστεί, είναι μια εσωτερική υπόθεση του καθενός και τίποτα δεν το ακυρώνει. Ας γνωρίσουμε τις παραδόσεις του εορτασμού του Πάσχα στις διάφορες χώρες, που είναι πολύχρωμες και αστείες.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
‚Faust I' ένα ποίημα: ο λόγος για τον πασχαλινό περίπατο. Τι περιλαμβάνει όμως αυτός στις μέρες μας;

Ein nahezu in Vergessenheit geratener Brauch auf Ostermontag ist der sogenannte " Emmausgang" oder " Emmaus Osterspaziergang" zur Erinnerung an den Gang der beiden Jünger Christi von Jerusalem nach Emmaus. Meist beginnt er vor der Pfarrkirche und endete bei einer Kapelle. Während des Spaziergangs kann man Stationen festlegen, wo gesungen und gebetet wird. Diese Tradition geht auf die Erzählung aus dem Lukas-Evangelium zurück. Nachdem das Grab Jesus` leer aufgefunden wurde, machten sich zwei seiner Jünger auf den Weg nach Emmaus, auf dem sie Jesus trafen, ihn aber nicht erkannten. Erst als sie an ihrem Zielort angelangt waren und Jesus mit ihnen beim Abendmahl das Brot brach, erkannten sie ihn.

Aus dem Emmausgang abgeleitet ist der oft mit viel Heiterkeit verbundene " Osterspaziergang", bei dem die Kinder noch einmal Ostereier suchen können.

Beim traditionellen Schwertertanz am Ostermontag- eigentlich ein heidnisches Jahreszeitenritual- vertreiben die Tänzer mit ihren Schwertern spielend den ewig andauernden Kampf zwischen den Jahreszeiten Winter und Frühling. Glocken, Fanfaren, Trommeln und Pfeifen klingen, wenn anschließend Reiter, Bürger und Bauern auf ihren geschmückten Pferden beim "Georgiritt" durch den Ort ziehen. Es gibt diesen alten Brauch z. B. noch in Traunstein.

Aus dieser Geschichte entstand der sogenannte Emmaus-
Gang, der eigentlich mit Gesang und Gebet vollzogen wird.
Aus dem Emmaus-Gang wurde dann mit der Zeit der
Osterspaziergang, wie wir ihn heute kennen - ohne
liturgische Zutaten, sondern eher als Spaziergang in der
freien Natur, die gerade aus dem Winterschlaf erwacht.

Vom Eise befreit sind Strom und Bäche

durch des Frühlings holden, belebenden Blick.

Im Tale grünet Hoffnungsglück.
Der alte Winter in seiner Schwäche

zog sich in rauhe Berge zurück.

Von dorther sendet er, fliehend, nur

ohnmächtige Schauer körnigen Eises

in Streifen über die grünende Flur.

Aber die Sonne duldet kein Weisses.

Überall regt sich Bildung und Streben,

alles will sie mit Farbe beleben.

Doch an Blumen fehlts im Revier.

Sie nimmt geputzte Menschen dafür.

Kehre dich um, von diesen Höhen

nach der Stadt zurückzusehen!

Aus dem hohlen, finstern Tor

dringt ein buntes Gewimmel hervor.

Jeder sonnt sich heute so gern.

Sie feiern die Auferstehung des Herrn,

denn sie sind selber auferstanden.

Aus niedriger Häuser dumpfen Gemächern,

aus Handwerks- und Gewerbesbanden,

aus dem Druck von Giebeln und Dächern,

aus der Strassen quetschender Enge,

aus der Kirchen ehrwürdiger Nacht

sind sie alle ans Licht gebracht.

Sieh nur, sieh, wie behend sich die Menge

durch die Gärten und Felder zerschlägt,

wie der Fluss in Breit und Länge

so manchen lustigen Nachen bewegt,

und, bis zum Sinken überladen,

entfernt sich dieser letzte Kahn.

Selbst von des Berges ferner Pfaden

blinken uns farbige Kleider an.

Ich höre schon des Dorfs Getümmel.

Hier ist des Volkes wahrer Himmel.

Zufrieden jauchzet gross und klein:

Hier bin ich Mensch, hier darf ichs sein!

# data[].attributes.attachment_link.description
‚Faust I' ένα ποίημα: ο λόγος για τον πασχαλινό περίπατο. Τι περιλαμβάνει όμως αυτός στις μέρες μας; Ein nahezu in Vergessenheit geratener Brauch auf Ostermontag ist der sogenannte " Emmausgang" oder " Emmaus Osterspaziergang" zur Erinnerung an den Gang der beiden Jünger Christi von Jerusalem nach Emmaus.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Ο σύλλογος Γερμανικής φορεσιάς:

Χορός από την ημέρα αυτή:

Παιδιά βιώνουν την παράδοση:

Η ιστορία της δημιουργίας της εθνικής ενδυμασίας άρχισε στην αρχαιότητα, ακόμα και σε περιόδους πρωτόγονης κοινωνίας. Μπορεί να μην είναι αυτό που θα ονομαστεί παραδοσιακή στολή, αλλά τότε γεννήθηκε ο γερμανικός πολιτισμός, με τα δέρματα και τα ζεστά ρούχα που είχαν ανάγκη να φορούν. Δεν υπήρχε τίποτα αισθητικό στην αρχαία ενδυμασία - το μόνο που χρειαζόταν ήταν να προσφέρει στον εαυτό του ζεστασιά και προστασία από μικρά έντομα. Στα αρχικά στάδια της διαμόρφωσης της εθνικής γερμανικής ενδυμασίας επηρέασε την τεράστια επιρροή της Ρώμης. Εκπρόσωποι του γερμανικού έθνους εμφανίζονταν συνεχώς στην επικράτεια της μεγάλης αυτοκρατορίας και τα ενδύματα των αυτόχθονων λαών τους προσέλκυσαν. Έχοντας μελετήσει τις λεπτομέρειες του φόρεματος, οι Γερμανοί άρχισαν να εκμεταλλεύονται με ευχαρίστηση πολλά στοιχεία της Ρωμαϊκής φορεσιάς. Την εποχή της Αναγέννησης, η γερμανική ενδυμασία πήγε στην αντίθετη κατεύθυνση. Τα ρούχα έχουν υποστεί δραματικές αλλαγές προκειμένου να φτάσουν στην εμφάνιση που είναι τόσο οικεία σε έναν άνθρωπο του εικοστού πρώτου αιώνα.

Σε κάθε περιοχή της χώρας, το κοστούμι είχε κάποιες διαφορές: Οι Γερμανοί, που έχουν μια μεγάλη περιουσία, ντυμένοι με κοστούμια από ακριβά υφάσματα - λινάρι, μαλλί, βελούδο, πήραν προτεραιότητα. Δεν επιτρέπεται στα άτομα με χαμηλό εισόδημα να φορούν όμορφα ρούχα σύμφωνα με το νόμο. Περιορίστηκαν σε σπιτικά κοστούμια. Για τη δημιουργία τους χρησιμοποιούσαν τα φθηνότερα υλικά. Οι αποχρώσεις της ένδυσης δεν μπορούσαν να έχουν ποικιλομορφία - επιτρέπονταν μόνο γκρι και καφέ. Το εθνικό ντύσιμο του λαού της Γερμανίας δημιουργήθηκε ανάλογα με τα γεωγραφικά χαρακτηριστικά της περιοχής. Το μάλλον ζεστό κλίμα της χώρας επέτρεψε στους Γερμανούς να μην τυλίγονται σε γούνες, φεύγοντας από το κρύο. Οι άνθρωποι που ζουν σε ορεινές περιοχές ήταν πιο επιρρεπείς σε βρεγμένους ανέμους, επομένως μόνο παχύ ύφασμα χρησιμοποιήθηκε για ραπτική. Το έδαφος του Πεδεμοντίου ήταν ευχάριστα ξηρό, οι βροχοπτώσεις ήταν εξαιρετικά σπάνιες, έτσι οι Γερμανοί φτιάχναν παπούτσια βρώμης ή άχυρο. Η παράκτια περιοχή, αντίθετα, δολοφόνησε τους κατοίκους με υψηλό επίπεδο υγρασίας. Οι άνθρωποι έβαζαν δερμάτινα είδη και τα παπούτσια μπορούσαν ακόμη και να κατασκευάζονται από ξύλινα υλικά. Στον κάμπο, οι Γερμανοί φορούσαν ένα λινάρι.

Η εμφάνιση της παραδοσιακής φορεσιάς της Γερμανίας δεν εξαρτάται μόνο από το κλίμα, είναι επηρεασμένη από τη φύση των Γερμανών. Σε αντίθεση με τα περισσότερα άλλα έθνη, το γερμανικό έθνος δεν έχει διακριθεί ποτέ από μια ιδιαίτερη επιθυμία για πολυτέλεια. Η ελκυστικότητα των ενδυμάτων για αυτούς ήταν με μέτρια αυστηρότητα και ακρίβεια. Φυσικά, οι Γερμανοί δεν αρνήθηκαν τα διακοσμητικά στοιχεία, τα κεντήματα και τις δαντέλες, ωστόσο, οι διακοσμήσεις δεν θεωρούνταν το κύριο πράγμα. Το πιο κοινό χρώμα του κοστουμιού στη Γερμανία ήταν το μπλε και το γκρι. Τα ρούχα, που έγιναν σε βαθύ μπλε αποχρώσεις, φορούσαν οι Γερμανοί και οι Γερμανοί σε ειδικές περιπτώσεις, πηγαίνοντας σε κάποιο επίσημο γεγονός.Οι περισσότερες οικογένειες θα μπορούσαν επίσης να αντέξουν οικονομικά μια μπλε στολή κάθε Κυριακή. Οι πλούσιοι εμφανίστηκαν δημόσια σε ρούχα με κυρίαρχο κόκκινο και πράσινο χρώμα. Για την αγροτική φορεσιά χρησιμοποιήθηκαν συχνότερα καφέ αποχρώσεις. Τα ενδύματά τους είχαν ως στόχο την πρακτικότητα - τα ίχνη σκόνης και βρωμιάς δεν μπορούν να γίνουν αντιληπτά σε θαμπό ύφασμα. Τα στολίδια για τις εθνικές φορεσιές φάνηκαν εκπληκτικά. Οι βελόνες έβαλαν όλο το ταλέντο τους στη δημιουργία υπέροχων σχεδίων. Κυρίως τα ρούχα ήταν διακοσμημένα με εφαρμογές κέντημα και ύφασμα με φυσικό και φυτικό προσανατολισμό, τα κορίτσια ήταν πολύ λάτρης των λουλουδιών μοτίβα. Η φορεσιά των οικογενειών με μεγάλη γενεαλογία διακρίθηκε επίσης από κεντημένη εραλδική.

Το Dirndl είναι ίσως το πιο γνωστό παραδοσιακό ένδυμα της Γερμανίας, πολύ δημοφιλές στη νότια Γερμανία, την Αυστρία και το Τιρόλο, εμπνευσμένο από τις ανώτερες τάξεις στην Αυστρία και την ενδυμασία τους. Είναι ένδυμα βαμβακερής ύφανσης, που αποτελείται από εσωτερικό πουκάμισο- κορμάκι, φούστα με ράντες και ποδιά. Το ντεκολτέ του συνήθως δένεται με κορδόνια και είναι διακοσμητικό, τα μανίκια του είναι κοντά. Η θερινή εκδοχή του είναι πιο ανοικτόχρωμη. Πρωτοεμφανίστηκε τον 19ο αιώνα ως στολή για τις υπηρέτριες στις οικίες των Αυστριακών. Λιγότερο περίτεχνες μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως ένδυμα εργασίας. Το 1870 χρησιμοποιήθηκε ως ένδυμα της ανώτερης τάξης.

Η εθνική γερμανική ποδιά μπορεί να αναγνωριστεί από τα σχέδια λωρίδων, αλλά υπάρχουν και στερεές επιλογές. Η ποδιά είχε μια λεπτομέρεια που θα μπορούσε να πει πολλά για τη γυναίκα. Εάν το τόξο ήταν δεμένο προς τα δεξιά - αυτό σήμαινε ότι η κοπέλα ήταν παντρεμένη, και στα αριστερά - μια γερμανική γυναίκα που αναζητούσε σχέσεις. Οι γυναίκες που θρηνούν για τον νεκρό σύζυγό τους, δέουν ένα τόξο στη μέση.

Σήμερα η φορεσιά φοριέται σε επίσημες εκδηλώσεις στη νότια Γερμανία, την Αυστρία και το Τιρόλο, με επίκεντρο βέβαια την μεγαλύτερη γιορτή μπύρας του κόσμου στο Μόναχο, την Oktoberfest.

Οι Γερμανοί αγαπούν την τάξη σε όλα, συμπεριλαμβανομένων των ρούχων. Τι περιλαμβάνει μια παραδοσιακή γερμανική αντρική στολή;

Ως συνήθως, η εθνική στολή ανδρών περιλάμβανε γιλέκο, σακάκι και παντελόνι. Αντί για παντελόνια, οι Γερμανοί συχνά αντικαταστάθηκαν με δερμάτινα παντελόνια, δημιουργώντας μια αυστηρή εικόνα ενός ατόμου με αυτοπεποίθηση. Δεν ήταν λιγότερο δημοφιλές τα παντελόνια. Παντελόνια σε συνδυασμό με χαμηλές κάλτσες με μπλε και άλλες αποχρώσεις. Οι άντρες αγαπούσαν να χρησιμοποιούν ζαρντινιέρες και ζώνες. Κάθε Γερμανός είχε ένα μαχαίρι κυνηγιού. Προκειμένου να μην το φέρουν στα χέρια τους, σκέφτηκαν να ράψουν μια ευρύχωρη τσέπη στο παντελόνι τους. Εάν ένας άνδρας είχε μια σοβαρή συνάντηση, θα φορούσε ένα κομψό παλτό διπλής ραφής. Οι δεσμοί χρησιμοποιήθηκαν ως αντρικά αξεσουάρ και το κύριο χαρακτηριστικό ήταν ένα παραδοσιακό καπέλο - ένα πράσινο καπέλο με ένα μεγάλο φτερό.

Πηγή: Βικιπαίδεια

# data[].attributes.attachment_link.title
24 Απριλίου: Deutsche Trachtentag (Ημέρα της παραδοσιακής Γερμανικής φορεσιάς)

# data[].attributes.attachment_link.description
Ο σύλλογος Γερμανικής φορεσιάς: Χορός από την ημέρα αυτή: Παιδιά βιώνουν την παράδοση: Η ιστορία της δημιουργίας της εθνικής ενδυμασίας άρχισε στην αρχαιότητα, ακόμα και σε περιόδους πρωτόγονης κοινωνίας. Μπορεί να μην είναι αυτό που θα ονομαστεί παραδοσιακή στολή, αλλά τότε γεννήθηκε ο γερμανικός πολιτισμός, με τα δέρματα και τα ζεστά ρούχα που είχαν ανάγκη να φορούν.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Η πόλη της Νυρεμβέργης είναι από τις πιο όμορφες αυτές τις μέρες και κανει την αναμονή για τα Χριστούγεννα να αξίζει! Στην κεντρική πλατεία της παλιάς πόλης στήνεται κάθε χρόνο από τις 30 Νοεμβρίου ως τις 24 Δεκεμβρίου μία από τις πιο δημοφιλείς χριστουγεννιάτικες αγορές στον κόσμο, με περισσότερους από δύο εκατομμύρια επισκέπτες κάθε χρόνο.

Το έθιμο ορίζει ότι οι εορτασμοί ανοίγονται επίσημα με μια ομιλία του Christkind - του παραδοσιακού δωρητή και συμβόλου της χριστουγεννιάτικης αγοράς - από το μπαλκόνι της Frauenkirche, μνημειώδους γοτθικής εκκλησίας. Για τα δύο επόμενα χρόνια τον ρόλο αυτό θα υποδυθεί η 17χρονη Benigna Munsi.

Η όμορφη ατμόσφαιρα όμως έχει και συνέχεια: Τα γιορτινά διακοσμημένα παλιά τραμ από το 1952 έως το 1960, θα κυκλοφορούν από τις 29 Νοεμβρίου 2019, Τετάρτη έως Κυριακή, σε μια ξεχωριστή περιήγηση στην πόλη. Περιηγηθείτε γύρω από την όμορφη παλιά πόλη της Νυρεμβέργης, κατά μήκος του μεσαιωνικού τείχους της πόλης και του Kaiserburg, καθώς και στην πρώην βιομηχανική καρδιά της Νυρεμβέργης, το Südstadt. Κατά τη διάρκεια της περιήγησης στην πόλη, θα έχετε την ευκαιρία να απολαύσετε χειροποίητο γλυκό Elisenlebkuchen και ζεστό χριστουγεννιάτικο κρασί Glühwein, ενώ ταυτόχρονα θα ακούτε ιστορίες της πόλης και ιστορίες για τα αξιοθέατα στα αριστερά και δεξιά της διαδρομής που δεν θα βρείτε σε κανένα ταξιδιωτικό οδηγό.

Ειδικά με τις διαδρομές του Σαββάτου ταξιδεύετε με τα πιο παλιά τρένα του 1904 και 1913 και ταυτόχρονα συμβάλλετε σε καλό σκοπό, καθώς μέρος των εσόδων από τα εισιτήρια διατίθενται στη συντήρηση ιστορικών οχημάτων.

# data[].attributes.attachment_link.title
Νυρεμβέργη ή αλλιώς, το όνειρο των Χριστουγέννων

# data[].attributes.attachment_link.description
Η πόλη της Νυρεμβέργης είναι από τις πιο όμορφες αυτές τις μέρες και κανει την αναμονή για τα Χριστούγεννα να αξίζει! Στην κεντρική πλατεία της παλιάς πόλης στήνεται κάθε χρόνο από τις 30 Νοεμβρίου ως τις 24 Δεκεμβρίου μία από τις πιο δημοφιλείς χριστουγεννιάτικες αγορές στον κόσμο, με περισσότερους από δύο εκατομμύρια επισκέπτες κάθε χρόνο.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Εικόνες βγαλμένες από παραμύθι! Αν νομίζετε ότι οι χριστουγεννιάτικες αγορές βρίσκονται μόνο μέσα σε αστικά κέντρα, με πολυκοσμία και βουή, μάλλον δεν έχετε μάθει ακόμα για το φαράγγι Ravenna στον Μέλανα δρυμό. Κάτω από την επιβλητική γέφυρα του τρένου, μέσα στη φύση και τα χιονισμένα δέντρα, ίσως είναι η κατάλληλη ατμόσφαιρα για τα Χριστούγεννα!

https://www.hochschwarzwald.de/weihnachtsmarkt

# data[].attributes.attachment_link.title
Η χριστουγεννιάτικη αγορά στο φαράγγι Ravenna (Black forrest, Schwarzwald)

# data[].attributes.attachment_link.description
Εικόνες βγαλμένες από παραμύθι! Αν νομίζετε ότι οι χριστουγεννιάτικες αγορές βρίσκονται μόνο μέσα σε αστικά κέντρα, με πολυκοσμία και βουή, μάλλον δεν έχετε μάθει ακόμα για το φαράγγι Ravenna στον Μέλανα δρυμό. Κάτω από την επιβλητική γέφυρα του τρένου, μέσα στη φύση και τα χιονισμένα δέντρα, ίσως είναι η κατάλληλη ατμόσφαιρα για τα Χριστούγεννα!

# data[].attributes.attachment_link.title
Λειψία: Η παλαιότερη χριστουγεννιάτικη αγορά από το 1458!

# data[].attributes.attachment_link.description
Μπροστά στο Παλαιό Δημαρχείο, εκεί που ο Johann Sebastian Bach υπέγραψε σύμβαση εργασίας (έζησε 30 χρόνια εδώ) και που θα βρείτε ό,τι μπορεί...

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Μέσα στην καρδιά του δάσους η πιο ρομαντική χριστουγεννιάτικη αγορά στο κάστρο Thurn & Taxis στο Regensburg στη βαυαρία, το οποίο είναι μόνο αυτλη την περίοδο μέχρι τα Χριστούγεννα ανοικτό στο κοινό (αυστηρά προστατευμένο μνημείο φύσης). Η 22χρονη Amelie Thaler ήταν πέρσι (διότι φέτος δεν γίνονται εκδηλώσεις λόγω του κορωνοϊού) ο άγγελος που απαιτεί το έθιμο στη Νότια Γερμανία και την Αυστρία, σύμφωνα με το οποίο ένα κορίτσι ή αγόρι αποκαλείται Christkind και φέρνει τα δώρα των Χριστουγέννων. Κάθε απόγευμα από τις 22.11 εμφανίζεται στη χριστουγεννιάτικη αυτή αγορά και συγκεκριμένα σε ένα μεγαλοπρεπές μπαλκόνι στην εσωτερική αυλή του κάστρου και απαγγέλει με χαρούμενη, αλλά και στοχαστική διάθεση ένα ποίημα. Πριν να εξαφανιστεί μέσα στα σύννεφα, ρίχνει στους εκστασιασμένους επισκέπτες αστερόσκονη που φέρνει τύχη. Εύκολα παρασύρεται κάποιος από τη μεσαιωνική ατμόσφαιρα και μεταφέρεται στην εποχή των αμαξών, των αριστοκρατών και των κυριών επί των τιμών. Σε όλα τα σπίτια υπάρχει μια έντονη κινητικότητα, διότι αναβιώνουν τα επαγγέλματα των χειρονακτών που τείνουν να εξαφανιστούν σήμερα: Καλαθοποιοί, χρυσοχόοι, ξυλογλύπτες και πολλοί που παρουσιάζουν την τέχνη τους και δίνουν στους μικρούς επισκέπτες την ευακιρία να τα δοκιμάσουν σε παιδικά εργαστήρια. Σε όλα τα δρομάκια ανάβουν φωτιές για ζέστη και θαλπωρή. Ιδιαίτερες και οι γαστρονομικές εμπειρίες στην περιοχή, προερχόμενες από το δάσος και την περιοχή του.
https://www.wm-tut.de/startseite

# data[].attributes.attachment_link.title
Η πιο ρομαντική χριστουγεννιάτικη αγορά της Γερμανίας

# data[].attributes.attachment_link.description
Μέσα στην καρδιά του δάσους η πιο ρομαντική χριστουγεννιάτικη αγορά στο κάστρο Thurn & Taxis στο Regensburg στη βαυαρία, το οποίο είναι μόνο αυτλη την περίοδο μέχρι τα Χριστούγεννα ανοικτό στο κοινό (αυστηρά προστατευμένο μνημείο φύσης).

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Το γερμανικό έθιμο του χριστουγεννιάτικου ημερολογίου που υπάρχει σε κάθε παιδικό δωμάτιο από την 1η Δεκεμβρίου μέχρι την παραμονή των Χριστουγέννων και έχει 24 πορτάκια που πίσω τους κρύβονται γλυκές εκπλήξεις, είναι πια αρκετά γνωστό και διαδεδομένο και σε άλλες χώρες. Το πιο μεγάλο, όμως, χριστουγεννιάτικο ημερολόγιο σε όλο τον κόσμο βρίσκεται στην πρόσοψη του δημαρχείου στο Gengenbach! "Ένα διαμάντι μέσα στις ρομαντικές πόλεις" το χαρακτηρίζουν οι δημοσιογράφοι. Εδώ και πάνω από 20 χρόνια "φοράει" το μεγαλειώδες νεοκλασικό δημαρχείο κάθε χρόνο τέτοια εποχή τα γιορτινά του. Κάθε βράδυ του Δεκεμβρίου φωνάζουν οι επισκέπτες "Türchen auf" και σε εορταστική ατμόσφαιρα φωτίζεται ένα πορτάκι και εντυπωσιάζει με μοτίβα από την παγκόσμια τέχνη, όπως τον μικρό πρίγκηπα. Είναι μοναδικό στο είδος του!

# data[].attributes.attachment_link.description
Το γερμανικό έθιμο του χριστουγεννιάτικου ημερολογίου που υπάρχει σε κάθε παιδικό δωμάτιο από την 1η Δεκεμβρίου μέχρι την παραμονή των Χριστουγέννων και έχει 24 πορτάκια που πίσω τους κρύβονται γλυκές εκπλήξεις, είναι πια αρκετά γνωστό και διαδεδομένο και σε άλλες χώρες. Το πιο μεγάλο, όμως, χριστουγεννιάτικο ημερολόγιο σε όλο τον κόσμο βρίσκεται στην πρόσοψη του δημαρχείου στο Gengenbach!

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Η Δρέσδη και η χριστουγεννιάτικη αγορά της δεν είναι γνωστές μόνο για το παραδοσιακό κέικ Stollen, που φτιάχνεται σε πολύ μεγάλες διαστάσεις και ποσότητες και μοιράζεται στους επισκέπτες, αλλά, φέτος ειδικά, και για έναν άλλο λόγο: Ένα χειμωνιάτικο παραμύθι από πάγο και χιόνι στήθηκε από καλλιτέχνες από όλον τον κόσμο με 500 φανταστικές φιγούρες ύψους μέχρι 7 μέτρα! Το θέμα τους τα Χριστούγεννα, αλλά και ξεχωριστά κτίρια της παλιάς πόλης. Η έκθεση θα είναι ανοικτή μέχρι τις 23 Φεβρουαρίου.

# data[].attributes.attachment_link.title
Χριστούγεννα στη Δρέσδη

# data[].attributes.attachment_link.description
Η Δρέσδη και η χριστουγεννιάτικη αγορά της δεν είναι γνωστές μόνο για το παραδοσιακό κέικ Stollen, που φτιάχνεται σε πολύ μεγάλες διαστάσεις και ποσότητες και μοιράζεται στους επισκέπτες, αλλά, φέτος ειδικά, και για έναν άλλο λόγο: Ένα χειμωνιάτικο παραμύθι από πάγο και χιόνι στήθηκε από καλλιτέχνες από όλον τον κόσμο με 500 φανταστικές φιγούρες ύψους μέχρι 7 μέτρα!

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Das Holstentor ohne Lichterglanz? Nicht denkbar. So sorgt die winterliche Inszenierung der Lübecker Altstadt mit Tannenbäumen, Lichterketten und Girlanden für vorweihnachtliche Stimmung, auch wenn der traditionelle Weihnachtsmarkt abgesagt werden musste.

Manchmal genügt auch ein beleuchteter Tannenbaum, um die Vorweihnachtszeit zu begleiten. Wenn das mittelalterliche Zentrum so reizvoll rekonstruiert wurde, wie rund um den Prinzipalmarkt im westfälischen Münster, dann kann die Stadt sowieso nur gewinnen, vielleicht nicht an Umsatzsteuer, aber an Atmosphäre.

Die Vorweihnachtszeit 2020 ist anders, das merkt man vor allem an der Leere auf den großen Plätzen in den Innenstädten. Dabei können sie auch an Ausstrahlung gewinnen, wie etwa der weihnachtlich geleuchtete Augustusplatz in Leipzig. Ach ja, und die schon vorproduzierten Glühwein-Tassen für den Weihnachtsmarkt könne man auch online erwerben, sagt die Stadt.

In vielen deutschen Großstädten werden in der Vorweihnachtszeit die Prachtstraßen stimmungsvoll beleuchtet, wie hier in Hamburg die Bäume am Jungfernstieg. Statt Weihnachtsmärkten werden einzelne Verkaufsstände in der Hansestadt verteilt aufgestellt.

Auch Bochum leuchtet. Und die Elchfamilie auf dem zentralen Dr.-Ruer-Platz hat Zuwachs bekommen, ist zu einem kleinen Rudel geworden. Einige Einzelhändler des abgesagten Weihnachtsmarktes konnten übrigens in leerstehende Ladenlokale umziehen, um ihre Waren anzubieten.

Weihnachtsstimmung trotz Corona-Beschränkungen heißt es auch in der niedersächsischen Hansestadt Lüneburg. Die Märkte sind auch hier abgesagt. Stattdessen soll die festliche Beleuchtung in Lüneburgs Gassen und vor dem Rathaus (Bild) den vorweihnachtlichen Spaziergänger in Stimmung bringen.

Nürnberg
Der Nürnberger Christkindlesmarkt ist der wohl berühmteste Weihnachtsmarkt in Deutschland. Von der Empore der Frauenkirche (Foto) sollte auch 2020 das Nürnberger Christkind den Markt eröffnen. In einer Videobotschaft sagte die alle zwei Jahre gewählte Christkindl-Darstellerin nach der Absage: "Wir lassen uns diese Freude nicht nehmen. Es gibt so vieles, was uns Freude, Glück und Wärme gibt."

# data[].attributes.attachment_link.title
Χριστουγεννιάτικη φωτισμένη Γερμανία

# data[].attributes.attachment_link.description
Das Holstentor ohne Lichterglanz? Nicht denkbar. So sorgt die winterliche Inszenierung der Lübecker Altstadt mit Tannenbäumen, Lichterketten und Girlanden für vorweihnachtliche Stimmung, auch wenn der traditionelle Weihnachtsmarkt abgesagt werden musste. Manchmal genügt auch ein beleuchteter Tannenbaum, um die Vorweihnachtszeit zu begleiten.

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Berlinale - Berlin International Film Festival

# data[].attributes.attachment_link.title
Cinema brings us together | Berlinale 2020

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Schlepperballett

Weltweit einmalig

Das Schlepperballett ist weltweit einzigartig und begeistert jedes Jahr hunderttausende Besucher an den Landungsbrücken. Ganz Wagemutige stellen sich direkt an die Hafenkante und nehmen den einen oder anderen Wasserspritzer und nasse Füße gern in Kauf. Denn so verpassen sie keine Pirouette der bis zu 3000 PS-starken und äußerst wendigen Schlepper, die bis auf wenige Zentimeter an das Ufer heranschunkeln.

Wenn Schlepper tanzen

Die Kommandos zu dieser einzigartigen Choreographie kommen in diesem Jahr von Kapitän Dietrich Petersen. Erfahrung mit den tanzenden Hafenschleppern hat der 73-Jährige reichlich. Bereits von 1999 bis zum Jahr 2010 leitete er das Schlepperballett, bevor er von Michael Schnabel abgelöst wurde. Nun schwingt Petersen wieder den Taktstock für die fünf PS-Protze auf der Elbe, die am Schlepperballett mitwirken. Sie tanzen abgestimmt auf die Klänge der Musik umeinander herum, schunkeln, drehen Pirouetten, fahren rückwärts und einen Slalomkurs. Eingebunden in die Choreographie und quasi Ehrengast ist ein Feuerlöschboot. Das bewegt sich zwar nicht ganz so geschmeidig auf der Elbe wie die Schlepper, setzt dafür aber mit beeindruckend hohen Fontänen optische Glanzlichter.

Klassische Stücke und hanseatische Evergreens

Viel Zeit verwendet der Koordinator des Schlepperballetts auf die Auswahl der Musik. Petersen legt seinen Fokus auf klassische Stücke wie den Walzer von Johan Strauss sowie hanseatische Evergreens, wie "Auf der Reeperbahn nachts um halb eins", die natürlich nicht fehlen dürfen. Auch die eine oder andere Polka soll im Repertoire auftauchen. Zum Abschluss des Schlepperballetts wird es noch einmal richtig hamburgisch, wenn Heidi Kabel die Tänzer mit ihrem Klassiker „In Hamburg sagt man Tschüs" verabschiedet.

Verfolgen Sie das Schlepperballett live!

Die Livecam am BLOCKBRÄU zeigt die Elbe in Fernsehqualität: Verfolgen Sie das bunte Treiben an den Landungsbrücken und im Hamburger Hafen rund um die Uhr.

Die Highlights der vergangenen Jahre

Hafengeburtstag 2019: Das Schlepperballett in voller Länge

Zu klassischen Klängen und zu klassischen musikalischen Hamburgensien schunkeln die Schlepper über die Elbe und tanzen miteinander. Kaum vorstellbar bei diesen Kraftprotzen, aber wirklich wahr - das gibt es nur in Hamburg. Schauen Sie sich das Schlepperballett von 2019 noch einmal in voller Länge an.
Hafengeburtstag 2018: An Bord beim Schlepperballett

Das war wirklich etwas ganz besonderes: Wir waren an Bord beim Schlepperballett. Das traditionelle Schlepperballett ist einer der Höhepunkte des Hafengeburtstags und weltweit einzigartig. Vor den Landungsbrücken tanzen die Kraftpakete zu klassischer Musik. Das es auf den Schleppern dann auch recht schaukelig wird, wurde unser Fotograf damals ordentlich festgezurrt, damit er nicht über Bord geht.

# data[].attributes.attachment_link.description
Das Schlepperballett ist weltweit einzigartig und begeistert jedes Jahr hunderttausende Besucher an den Landungsbrücken. Ganz Wagemutige stellen sich direkt an die Hafenkante und nehmen den einen oder anderen Wasserspritzer und nasse Füße gern in Kauf. Denn so verpassen sie keine Pirouette der bis zu 3000 PS-starken und äußerst wendigen Schlepper, die bis auf wenige Zentimeter an das Ufer heranschunkeln.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
In diesem Jahr feiern wir beim Sandskulpturen-Festival unser 10-jähriges Jubiläum und dafür haben wir uns etwas ganz Besonderes für Euch überlegt: Es gibt nicht nur ein Motto, sondern ein „Best of" aller Themen der vergangenen Jahre. Das heißt von Märchen, Film und Musik über Geschichte und Natur bis hin zu Welt der Bücher und Reise um die Welt ist alles dabei.

Freut Euch auf Einstein, die Puhdys und Goethe, das Sandmännchen, Rammstein und den Froschkönig, Sterntaler, die Terrakotta-Armee und viele, viele mehr! Jack Sparrow, unser Lieblingspirat aus „Fluch der Karibik" ist mit dabei und natürlich Rügens bekanntester Freibeuter - Störtebeker. Bestaunt Szenen aus „Star Wars", „Harry Potter" und „König der Löwen", reist nach Indien zum Taj Mahal und entdeckt die schillernde Welt des Ozeans.

Um die Sandskulpturen zu erschaffen, werden im ersten Schritt Sandblöcke gepresst und aufeinandergestapelt. Aus diesen modellieren die Künstler dann Menschen, Gebäude und Landschaften. Hierfür benutzen sie Sägen, Schaufeln, Skalpelle und Pinsel - ihre wichtigsten „Werkzeuge" sind aber ihre Vorstellungskraft und Kreativität. Das Team anno 2019 kam u.a. aus Russland, Polen, Tschechien, Lettland, Ungarn, Holland und den USA.

Da die Rügener Skulpturen sich in Zelten befinden, haben sie eine fast unbegrenzte Lebensdauer. Aber der Sand ist natürlich kein Ostseesand, sondern ein scharfkantiger junger Sand, der noch nicht von Wind und Wasser abgeschliffen wurde. Da man diesen „stapeln" kann, ist es möglich damit die beeindruckenden Kunstwerke aus Sand zu schaffen.

# data[].attributes.attachment_link.title
aktuelle Ausstellung | Sandskulpturen Festival Insel Rügen

# data[].attributes.attachment_link.description
In diesem Jahr feiern wir beim Sandskulpturen-Festival unser 10-jähriges Jubiläum und dafür haben wir uns etwas ganz Besonderes für Euch überlegt: Es gibt nicht nur ein Motto, sondern ein „Best of" aller Themen der vergangenen Jahre. Das heißt von Märchen, Film und Musik über Geschichte und Natur bis hin zu Welt der Bücher und Reise um die Welt ist alles dabei.

# data[].attributes.headline
Τρίκκας Ηλίας 

# data[].attributes.subject
Τρίκκας Ηλίας 

# data[].attributes.body
Frauentag
Γερμανία: Επίσημη αργία από φέτος η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας
Ως γενική αργία για το κρατίδιο του Βερολίνου - συνεπώς και για την ομοσπονδιακή κυβέρνηση - καθιερώνεται από φέτος η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας.

Η κυβέρνηση συνασπισμού Σοσιαλδημοκρατών (SPD), Αριστεράς και Πρασίνων επέλεξε την Ημέρα της Γυναίκας, ανάμεσα στην Ημέρα της Επετείου της Μεταρρύθμισης του Λούθηρου (31 Οκτωβρίου) και στην Ημέρα της Γερμανικής Ενότητας (17 Ιουνίου), προκειμένου να τιμήσει την Κλάρα Τσέτκιν, πρωτοπόρο των αγώνων για τα δικαιώματα των γυναικών και μια από τις πρώτες ακτιβίστριες που προώθησαν την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, στις αρχές του 20ού αιώνα.

Στη Γερμανία οι επίσημες αργίες καθορίζονται από το κάθε κρατίδιο, συνήθως με θρησκευτικά κριτήρια. Είναι ενδεικτικό ότι η καθολική Βαυαρία εορτάζει 13 αργίες ετησίως, η συντηρητική Βάδη-Βυρτεμβέργη 12, ενώ το - εν πολλοίς, άθεο - Βερολίνο μόλις εννέα, που μόλις έγιναν δέκα με την καθιέρωση της 8ης Μαρτίου.

Η επιλογή της τοπικής κυβέρνησης να καθιερώσει ως αργία μια ημέρα κατά την οποία ατα υπόλοιπα κρατίδια της χώρας οι πάντες εργάζονται κανονικά έχει προκαλέσει αντιδράσεις από διάφορες πλευρές, καθώς στο Βερολίνο εδρεύει η ομοσπονδιακή κυβέρνηση, η οποία θα «κατεβάσει ρολά».

Οι επικριτές της απόφασης, ιδίως το Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα (CDU), «βλέπουν» στην επιλογή της συγκεκριμένης ημέρας «σοσιαλιστικές ρίζες», καθώς η Ημέρα της Γυναίκας εορταζόταν με ιδιαίτερη έμφαση στην πρώην Ανατολική Γερμανία, ενώ σήμερα παραμένει γενική αργία στη Ρωσία, την Κούβα, την Κίνα, το Τουρκμενιστάν κ.λπ. «Η πλειοψηφία των Βερολινέζων δεν μπορεί να ταυτιστεί με την επιλογή», είπε ο Γενικός Γραμματέας του CDU στο Βερολίνο Στέφαν Έβερς. Επιπλέον, σύμφωνα με την Frankfurter Allgemeine Ζeitung, το Εμπορικό Επιμελητήριο του κρατιδίου υπολογίζει τις οικονομικές απώλειες της αργίας σε 160 εκατομμύρια ευρώ. Αντιθέτως, τα καταστήματα του γειτονικού Βρανδεμβούργου αναμένουν σήμερα αυξημένη πελατεία από το Βερολίνο.

# data[].attributes.headline
Τρίκκας Ηλίας

# data[].attributes.subject
Τρίκκας Ηλίας

# data[].attributes.attachment_link.description
MyAdvent let's you create personal online advent calendars with photos, voice messages and videos and share those with friends during the Christmas season.

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
ΗΛΙΑΣ ΤΡΙΚΚΑΣ

# data[].attributes.body
Από το 1993 για τον Klaus Störtebeker που έσωσε την περιοχή από τους πειρατές.

# data[].attributes.attachment_link.title
Φεστιβάλ του φωτός

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Κάθε χρόνο έχει την τιμητική της! Από Αύγουστο μέχρι Νοέμβριο την γιορτάζουν την κολοκύθα με ένα ξεχωριστό φεστιβάλ! Κι αν εσείς την γνωρίζετε μόνο στη μαγειρική, δείτε πώς την αξιοποιούν με τη φαντασία τους οι άνθρωποι...Μέχρι βάρκα γίνεται!

# data[].attributes.attachment_link.description
Κάθε χρόνο έχει την τιμητική της! Από Αύγουστο μέχρι Νοέμβριο την γιορτάζουν την κολοκύθα με ένα ξεχωριστό φεστιβάλ! Κι αν εσείς την γνωρίζετε μόνο στη μαγειρική, δείτε πώς την αξιοποιούν με τη φαντασία τους οι άνθρωποι...Μέχρι βάρκα γίνεται!

# data[].attributes.body
Στις γερμανόφωνες χώρες, το Erntedankfest ή η Ημέρα των Ευχαριστιών γιορτάζεται την πρώτη Κυριακή τον Οκτώβριο, η οποία συνήθως είναι επίσης η πρώτη Κυριακή μετά τον Michaelistag ή τον Michaelmas. Είναι κυρίως μια θρησκευτική γιορτή, αλλά με χορό, φαγητό, μουσική και παρελάσεις. Η αμερικανική παράδοση των Ευχαριστιών που τρώει γαλοπούλα έχει σφετεριστεί το παραδοσιακό γεύμα της χήνας τα τελευταία χρόνια.

# data[].attributes.body
Η Ημέρα του Αγίου Νικολάου είναι μια αγαπημένη γιορτή με παιδιά των Γερμανών. Τη νύχτα της 5ης Δεκεμβρίου, τα παιδιά καθαρίζουν και γυαλίζουν τις μπότες τους και τα αφήνουν έξω από την πόρτα πριν κοιμηθούν. Το επόμενο πρωί, βρίσκουν τα παπούτσια τους γεμάτα με καρύδια, καραμέλες και μικρά δώρα από τον Άγιο Νικόλαο. Εμφανίζεται επίσης σε εμπορικά κέντρα και παιδικά κλαμπ. Αν και ο Άγιος Βασίλης έχει γίνει επίσης δημοφιλής στη Γερμανία, ο Άγιος Νικόλαος είναι πολύ πιο σημαντικός από τον Αμερικανό ομόλογό του. Η Ημέρα του Αγίου Νικολάου παρατηρείται επίσης σε μερικές άλλες δυτικές χριστιανικές χώρες, αν και ο τρόπος εορτασμού ποικίλλει από χώρα σε χώρα.

Ο Κράμπους ο διάβολος είναι ένας παράδοξος του Αγίου Νικολάου. Πιστεύεται ότι συνοδεύει τον Άγιο Νικόλαο για να διδάξει στα άτακτα παιδιά ένα σκληρό μάθημα. Στη Νότια Βαυαρία, άνδρες με φοβερά κοστούμια Krampus περιπολούν στους δρόμους τη νύχτα του Αγίου Νικολάου και μερικές φορές προσκαλούνται από γονείς ιδιαίτερα άτακτων παιδιών.

# data[].attributes.body
Τα Χριστούγεννα είναι μια γιορτή που οι πιο πολλοί πιστεύουν ότι γίνεται μόνο για την γέννηση  του Χριστού. Άλλοι πιστεύουν ότι  τα Χριστούγεννα είναι και για τον Άγιο Βασίλη αλλά και για την γέννηση του Χριστού εγώ είμαι ένας από αυτούς.

Τέλος πάντων το θέμα μας είναι τα Χριστούγεννα  και πιο συγκεκριμένα τα Χριστούγεννα στην Γερμανία.

Τα  Χριστούγεννα  στην Γερμανία τα γιορτάζουν κάπως έτσι:έχουν ένα ημερολόγιο για να μετράνε τις μέρες και όταν έρχεται η πρώτη μέρα ανοίγουν το κουτάκι και παίρνουν το δωράκι που έχει μέσα αυτό επαναλαμβάνεται μέχρι να τελειώσουν όλες οι μέρες και όταν γίνει αυτό σημαίνει ότι έχει έρθει η πρωτοχρονιά.Ένα άλλο έθιμο είναι το Χριστουγεννιάτικο παζάρι  που πρωτοεμφανίστηκε τον 14ο αιώνα και εκεί μπορεί κάποιος να βρει ότι θέλει από παιχνίδια μέχρι και Χριστουγεννιάτικα γλυκά.

# data[].attributes.body
Από τον Μεσαίωνα ο αριθμός έντεκα αντιπροσωπεύει την υπέρβαση και την αμαρτία. Ένας αριθμός όπως αυτός με τα επαναλαμβανόμενα ψηφία είναι γνωστός ως Schnapszahl (αριθμός schnapps) στα γερμανικά. Η προέλευση του όρου αυτού φαίνεται να συνδέεται με το γεγονός ότι όταν πίνεις τα βλέπεις διπλά (!!!) ή με τα drinking games. Και οι γλεντζέδες σίγουρα θα ξεσαλώσουν αυτές τις ημέρες. Το Hoppeditz είναι η μασκότ του καρναβαλιού  στο Ντίσελντορφ. Στις 11:11 π.μ. ακριβώς, το Hoppeditz ξυπνάει μπροστά στο δημαρχείο και αναγγέλει την έναρξη της «Πέμπτης Εποχής». Στη συνέχεια οι καρναβαλιστές ξεχύνονται στις pubs της πόλης και γιορτάζουν τη νέα καρναβαλική περίοδο με τραγούδια, χορούς και ποτά.

# data[].attributes.body
Η γιορτή του Αγίου Μαρτίνου είναι γνωστή σε όλο τον Δυτικό κόσμο και ο εν λόγω Άγιος, από τους πιο δημοφιλείς του Καθολικού εορτολογίου, γιορτάζεται με ιδιαίτερο τρόπο σε πολλές χώρες στην Ευρώπη, κυρίως στην Καθολική, αλλά και στην Αμερική. Ο Άγιος Μαρτίνος, θεωρείται ο προστάτης άγιος των φτωχών, των αδυνάτων, αλλά και των βαρελοποιών και των ταβερνιάρηδων, η ημέρα αυτή συνδέεται με την γιορτή του κρασιού και της αμπελουργίας. Η ημέρα της γιορτής του Αγίου συμπίπτει με την έναρξη της λεγόμενης αγροτικής χρονιάς, καθώς από αυτή ακριβώς την ημέρα, κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα, οι αγρότες ξεκινούσαν να οργανώνουν τις νέες τους καλλιέργειες, να νοικιάζουν νέα χωράφια και να ξεπληρώνουν τα παλιά τους χρέη. Μια τέτοια ημέρα δεν θα μπορούσε παρά να εορτασθεί με άφθονο κρασί και φαγητό (το έθιμο επιβάλει χήνα ψητή!).

Αυτό το γερμανικό έθιμο έχει ως σκοπό να μας μάθει τη σημασία του να μοιράζεσαι και να προσφέρεις χωρίς να περιμένεις αντάλλαγμα .Ο Άγιος της Συμπόνιας που μοιράστηκε όλα τα υπάρχοντα του με τους συνανθρώπους τους, μας διδάσκει το νόημα της συμπαράστασης και στήριξης αυτών που το έχουν ανάγκη. Ένα νόημα τόσο επίκαιρο στις μέρες μας, αφού όπως λέει και μια γερμανική παροιμία:

«Μοιρασμένη χαρά, είναι διπλή χαρά, μοιρασμένος πόνος, είναι μισός πόνος».

“geteilte Freude ist doppelte Freude und geteiltes Leid ist halbes Leid“

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Για πρώτη φορά το 2017 η 31η Οκτωβρίου είναι παγγερμανική αργία. Αλλά και για τελευταία... Ο λόγος είναι ότι το 2017 συμπληρώνονται 500 χρόνια από τις 31 Οκτωβρίου του 1517 που ο Λούθηρος θυροκόλλησε στον Καθεδρικό Ναό της Βυρτεμβέργης 95 Θέσεις για τη Μεταρρύθμιση του Καθολικισμού.

Στόχος του Μαρτίνου Λούθηρου ήταν να καυτηριάσει τις καταχρήσεις της Καθολικής Εκκλησίας. Η θυροκόλληση των 95 Θέσεών του στην είσοδο του Καθεδρικού της Βιτεμβέργης στις 31 Οκτωβρίου του 1517 έμελλε να αλλάξει συθέμελα όχι μόνο τη Γερμανία και την Ευρώπη αλλά και όλον τον κόσμο.

Οι 95 θέσεις του Λούθηρου στην είσοδο του Καθεδρικού Ναού της Βιτεμβέργης.

Ενάμιση χρόνο μετά το ταξίδι στη Ρώμη ο Λούθηρος ολοκλήρωσε το διδακτορικό του στη Θεολογία και αργότερα αναγορεύθηκε καθηγητής Βιβλικής Ερμηνείας στο πανεπιστήμιο της Βιτεμβέργης. Το ερώτημα που συνέχιζε να τον απασχολεί ήταν το εξής: "Τι πρέπει να κάνω για να κερδίσω τη Θεία Χάρη;" Η πειθαρχία του μοναχισμού αλλά και η βοήθεια της εκκλησίας δεν έδιναν όμως απαντήσεις. Ξαφνικά βρήκε την απάντηση που ζητούσε στην Καινή Διαθήκη, ειδικότερα στην "Προς Ρωμαίους Επιστολή" του αποστόλου Παύλου. Ο Λούθηρος άρχισε να εστιάζει ολένα περισσότερο στην έννοια της δικαιοσύνης του Θεού. Mέσα από την μελέτη των ιερών κειμένων κατέληξε στο συμπέρασμα που αργότερα θα αποτελούσε την ουσία της προτεσταντικής θεολογίας: ο Θεός δεν είναι μόνο σκληρός δικαστής αλλά και πατέρας των ανθρώπων, τους οποίους και δημιούργησε με αγάπη. Η θεολογία του Λούθηρου στηρίζεται σε τέσσερις πυλώνες: 1. Στη Βίβλο, που αποτελεί τη μοναδική πηγή αλήθειας. Στην Καθολική Εκκλησία θεωρούσαν αντίθετα ότι ο Πάπας και οι Σύνοδοι διαμορφώνουν τους κανόνες της πίστης. 2. Στη Θεία Χάρη. Οι χριστιανοί δεν μπορούν να σωθούν μέσα από τις πράξεις και τα συγχωροχάρτια αλλά μόνο μέσω της Χάρης του Θεού. 3. Στον Χριστό. Η σταύρωση του Ιησού για τη σωτηρία των ανθρώπων είναι η γέφυρα προς τον Θεό. 4. Στην ίδια την πίστη. Για τον Λούθηρο η χριστιανική ζωή είναι ζήτημα πίστης. Μέσω της πίστης ο Χριστός είναι ένα με μας και βρίσκεται μέσα μας.

Σαν σήμερα ο Λούθηρος σχεδίαζε να παρουσιάσει τις σκέψεις του περί πίστης σε μια ανοιχτή συζήτηση στον Καθεδρικό της Βιτεμβέργης. Δεν εμφανίστηκε όμως κανένας να τον ακούσει κι έτσι αναγκάστηκε να στείλει τις 95 θέσεις του στον Καρδινάλιο Αλβέρτο του Βραδεμβούργου. Παράλληλα τις θυροκόλλησε στην είσοδο του ναού. Λίγο αργότερα όμως οι Θέσεις αυτές πήραν δημοσιότητα και χάρη στην πρόοδο της τυπογραφίας διαδόθηκαν στους πιστούς. Η Προτεσταντική Επανανάσταση είχε μόλις αρχίσει.

Πηγή: Deutsche Welle (Κλάους Κρέμερ / Δήμητρα Κυρανούδη)

# data[].attributes.attachment_link.title
Γιατί είναι η 31η Οκτωβρίου του 2017 (μόνο!) ήταν αργία στη Γερμανία;

# data[].attributes.attachment_link.description
Για πρώτη φορά το 2017 η 31η Οκτωβρίου είναι παγγερμανική αργία. Αλλά και για τελευταία... Ο λόγος είναι ότι το 2017 συμπληρώνονται 500 χρόνια από τις 31 Οκτωβρίου του 1517 που ο Λούθηρος θυροκόλλησε στον Καθεδρικό Ναό της Βυρτεμβέργης 95 Θέσεις για τη Μεταρρύθμιση του Καθολικισμού.

# data[].attributes.body
Στα καθολικά κρατίδια είναι αργία (Baden-Württemberg, Bayern, Nordrhein-Westfalen, Rheinland-Pfalz, Saarland). Επειδή όμως είναι μια ήσυχη γιορτή (όπως το ορθόδοξο Ψυχοσάββατο), υπάρχουν αρκετές απαγορεύσεις εκείνη την ημέρα, όπως χορού. Γι’ αυτό και όσοι είναι σε πάρτι Halloween το προηγούμενο βράδυ, μπορούν να έχουν δυνατή μουσική μέχρι τις 2 τα ξημερώματα. Πώς πήρε το όνομά της από τους Αγίους Πάντες; Επειδή ήθελαν να συμπεριλάβουν όλους τους Αγίους και Μάρτυρες της καθολικής εκκλησίας, τους οποίους θυμούνται εκείνη την ημέρα (1η Νοεμβρίου) μαζί με τους δικούς τους νεκρούς. Συνήθως επισκέπτονται τα νεκροταφεία και στολίζουν τους τάφους.