# data[].attributes.headline
τι ωραία όλα αυτά !!!

# data[].attributes.subject
τι ωραία όλα αυτά !!!

# data[].attributes.headline
Αχχχχχχχχχχχχχχχχχχχ!!!!!

# data[].attributes.subject
Αχχχχχχχχχχχχχχχχχχχ!!!!!

# data[].attributes.body
κ.χ

# data[].attributes.headline
 Κορίτσια, διαβάζοντας τα σχόλιά  σας για τα τριαντάφυλλα, μου ήρθε στο μυαλό  ένα απόσπασμα από το " Μικρό Πρίγκιπα " με τη σοφή αλεπού και το μικρό πρίγκιπα -ίσως να το θυμάστε κι εσείς από πέρσι- που τον συμβουλεύει  να βλέπει μόνο με την καρδιά και όχι με τα μάτια. Κρατήστε λοιπόν και σεις στη ζωή σας την ίδια συμβουλή.                   Να μην παρασύρεστε από ψεύτικες εικόνες, αλλά να προσπαθείτε να αντιληφθείτε την πραγματικότητα με τη δύναμη της καρδιάς.  Γιατί τα μάτια συχνά ξεγελούν  τον άνθρωπο, η καρδιά όμως με τη δύναμη της αγάπης μπορεί να διακρίνει τι είναι πραγματικό και ψεύτικο και τι  ΟΧΙ !  Διαβάστε το παρακάτω απόσπασμα και θα καταλάβετε τι εννοώ.                                                                                                                                                                                             Μια φορά και έναν καιρό, ήταν ένας μικρός πρίγκιπας...                                                                  Ήρθε η στιγμή που ο μικρός πρίγκιπας, αφού πολύ περπάτησε στην άμμο, στους βράχους και στα χιόνια, ανακάλυψε επιτέλους ένα δρόμο.  «Καλημέρα», είπε. Ήταν ένας ανθισμένος κήπος με τριαντάφυλλα. «Καλημέρα», είπαν τα τριαντάφυλλα.Ο μικρός πρίγκιπας τα κοίταξε. Έμοιαζαν όλα στο λουλούδι του. «Τι είσαστε;», τα ρώτησε έκπληκτος. «Είμαστε τριαντάφυλλα», είπαν τα τριαντάφυλλα. «Α!» έκανε ο μικρός πρίγκηπας... Κι αισθάνθηκε πολύ δυστυχισμένος. Το λουλούδι του, του 'χε πει, πως ήταν το μοναδικό στο σύμπαν. Και να που υπήρχαν πέντε χιλιάδες, όλα τους όμοια, μέσα σ' έναν μόνο κήπο. «θα αισθανόταν πολύ προσβεβλημένο, αν το 'βλεπε αυτό», σκέφτηκε, «θα 'βηχε πολύ καί θα 'κανε πως πεθαίνει, για ν' αποφύγει τη γελοιοποίηση. Και θα 'μουνα υποχρεωμένος να κάνω, πως το φροντίζω, γιατί αλλιώς για να με ταπεινώσει κι εμένα, θ' αφηνόταν στ' αλήθεια να πεθάνει...» Μετά σκέφτηκε κι αυτό: «Νόμιζα, πως έχω τον πλούτο ενός μοναδικού στον κόσμο λουλουδιού και δεν έχω παρά ένα συνηθισμένο τριαντάφυλλο. Αυτό και τα τρία μου ηφαίστεια, που μου φτάνουν ως το γόνατο και που το ένα τους ίσως να 'χει σβήσει για πάντα, δεν με κάνουν δα και κανένα μεγάλο πρίγκιπα...» Καί ξάπλωσε στα χορτάρια κι έκλαψε.........................................

# data[].attributes.subject
 Κορίτσια, διαβάζοντας τα σχόλιά  σας για τα τριαντάφυλλα, μου ήρθε στο μυαλό  ένα απόσπασμα από το " Μικρό Πρίγκιπα " με τη σοφή αλεπού και το μικρό πρίγκιπα -ίσως να το θυμάστε κι εσείς από πέρσι- που τον συμβουλεύει  να βλέπει μόνο με την καρδιά και όχι με τα μάτια. Κρατήστε λοιπόν και σεις στη ζωή σας την ίδια συμβουλή.                   Να μην παρασύρεστε από ψεύτικες εικόνες, αλλά να προσπαθείτε να αντιληφθείτε την πραγματικότητα με τη δύναμη της καρδιάς.  Γιατί τα μάτια συχνά ξεγελούν  τον άνθρωπο, η καρδιά όμως με τη δύναμη της αγάπης μπορεί να διακρίνει τι είναι πραγματικό και ψεύτικο και τι  ΟΧΙ !  Διαβάστε το παρακάτω απόσπασμα και θα καταλάβετε τι εννοώ.                                                                                                                                                                                             Μια φορά και έναν καιρό, ήταν ένας μικρός πρίγκιπας...                                                                  Ήρθε η στιγμή που ο μικρός πρίγκιπας, αφού πολύ περπάτησε στην άμμο, στους βράχους και στα χιόνια, ανακάλυψε επιτέλους ένα δρόμο.  «Καλημέρα», είπε. Ήταν ένας ανθισμένος κήπος με τριαντάφυλλα. «Καλημέρα», είπαν τα τριαντάφυλλα.Ο μικρός πρίγκιπας τα κοίταξε. Έμοιαζαν όλα στο λουλούδι του. «Τι είσαστε;», τα ρώτησε έκπληκτος. «Είμαστε τριαντάφυλλα», είπαν τα τριαντάφυλλα. «Α!» έκανε ο μικρός πρίγκηπας... Κι αισθάνθηκε πολύ δυστυχισμένος. Το λουλούδι του, του 'χε πει, πως ήταν το μοναδικό στο σύμπαν. Και να που υπήρχαν πέντε χιλιάδες, όλα τους όμοια, μέσα σ' έναν μόνο κήπο. «θα αισθανόταν πολύ προσβεβλημένο, αν το 'βλεπε αυτό», σκέφτηκε, «θα 'βηχε πολύ καί θα 'κανε πως πεθαίνει, για ν' αποφύγει τη γελοιοποίηση. Και θα 'μουνα υποχρεωμένος να κάνω, πως το φροντίζω, γιατί αλλιώς για να με ταπεινώσει κι εμένα, θ' αφηνόταν στ' αλήθεια να πεθάνει...» Μετά σκέφτηκε κι αυτό: «Νόμιζα, πως έχω τον πλούτο ενός μοναδικού στον κόσμο λουλουδιού και δεν έχω παρά ένα συνηθισμένο τριαντάφυλλο. Αυτό και τα τρία μου ηφαίστεια, που μου φτάνουν ως το γόνατο και που το ένα τους ίσως να 'χει σβήσει για πάντα, δεν με κάνουν δα και κανένα μεγάλο πρίγκιπα...» Καί ξάπλωσε στα χορτάρια κι έκλαψε.........................................

# data[].attributes.body
...Μετά η αλεπού πρόσθεσε. «Πήγαινε να ξαναδείς τα τριαντάφυλλα, θα καταλάβεις ότι το δικό σου είναι μοναδικό στον κόσμο, θα ξανάρθεις να μ' αποχαιρετήσεις, κι εγώ θα σου χαρίσω ένα μυστικό.».
Ο μικρός πρίγκιπας έφυγε να δει ακόμη μια φορά τα τριαντάφυλλα.
«Δε μοιάζετε καθόλου με το δικό μου τριαντάφυλλο», είπε... «Είστε όμορφα, αλλά κενά... Αν κάποιος τυχαίος περαστικός έβλεπε το τριαντάφυλλό μου, θα νόμιζε ότι σας μοιάζει. Εκείνο όμως είναι πολύ πιο σημαντικό από όλα σας, γιατί είναι το τριαντάφυλλο που έχω εγώ ποτίσει. Γιατί είναι το λουλούδι που προστάτεψα. Γιατί έχω σκοτώσει τα σκουλήκια του, γιατί είναι το τριαντάφυλλο που έχω ακούσει να παραπονιέται, να καμαρώνει ή να σιωπά. Γιατί είναι το τριαντάφυλλό μου το καλύτερο απ' όλα! »
Ξανάρθε στην αλεπού.
«Αντίο» είπε.
«Αντίο», είπε η αλεπού. «Να το μυστικό μου. Είναι πολύ απλό: μόνο με την καρδιά βλέπεις καλά. Την ουσία δεν την βλέπουν τα μάτια.. Ο χρόνος που έχασες για το τριαντάφυλλό σου αυτός είναι που κάνει το τριαντάφυλλό σου τόσο σημαντικό.Οι άνθρωποι ξέχασαν αυτή την αλήθεια. Αλλά εσύ δεν πρέπει να το ξεχάσεις. Γίνεσαι για πάντα υπεύθυνος γι' αυτό που έχεις εξημερώσει. Είσαι υπεύθυνος για το τριαντάφυλλό σου...».
«Είμαι υπεύθυνος για το τριαντάφυλλό μου», επανέλαβε ο μικρός πρίγκηπας, για να το θυμάται.

# data[].attributes.headline
αθανασια παγωνη

# data[].attributes.body
αθανασια παγωνη

# data[].attributes.headline
κυρια κατερινα ειστε πολυ ρομαντικη 

# data[].attributes.subject
κυρια κατερινα ειστε πολυ ρομαντικη 

# data[].attributes.body
αθανασια παγωνη

# data[].attributes.headline
Αχ κυρία,τι ρομαντικά όλα αυτά τα τριαντάφυλλα!Και είναι και κόκκινα,το χρώμα της αγάπης!! 

# data[].attributes.subject
Αχ κυρία,τι ρομαντικά όλα αυτά τα τριαντάφυλλα!Και είναι και κόκκινα,το χρώμα της αγάπης!! 

# data[].attributes.body
Στελλίνα Μανωλά!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

# data[].attributes.body
Κωνσταντίνα Χαρμαντζή