# data[].attributes.body
w filmie Romeo i Julia z 1996r mi się nie podobało to, że film się wydawał niepoważny. Postacie w filmie (oprócz romea i julii) wydawały mi się niedopasowane do roli, i moim zdaniem nie do końca oddawał lekturę jak powinien. Na początku, film wydawał się być komedią, a pod koniec się zrobił bardziej smutny i poważny. W filmie mi się podobał pomysł unowocześnienia lektury ale myśle że był nieudany.

# data[].attributes.body
Co się podobało:

-

-

-

Co się nie podobało:

-chaotyczność na początku filmu

-zmiana mieczy na pistolety

-wypowiedzi bohaterów nie pasujące do czasu akcjii filmu

-na początku film jest komedią, a na końcu jest poważny

# data[].attributes.body
"Romeo i Julia" z 1996 roku, reżyserowana przez Baz Luhrmanna, to odważna i nowatorska adaptacja klasycznej tragedii Shakespeare'a. Film od razu przyciąga uwagę swoim świeżym podejściem do znanej historii, styl utworu został przełożony z renesansowej tragedii na wariant bardziej współczesny i przychylny większej ilości widzów. Na przykład ciekawym zabiegiem filmowej adaptacji jest przedstawienie konfliktów rodzin jako wojny włoskich gangów. Do różnic między dramatem, a filmem należą np. to, że niektóre sceny jak np. scena balkonowa zostały zmienione lub nie było ich wcale w scenariuszu. Miecze również zostały zmienione na pistolety. Do pozytywnych aspektów filmu można na pewno zaliczyć Leonarda DiCapria który wciela się w postać Romea. Jeszcze młody Leonardo dobrze pasuję do roli przystojnego członka wpływowego rodu. Scenografia była dobrze wykonana, ale muzyka według mnie miejscami nie pasowała do klimatu danej sceny. Dialogi które miały imitować inspirację dramatem Williama również jak dla mnie były nietrafionym zabiegiem. Podobał mi się niekonwencjonalny styl całej opowieści, jednak mimo wszystko ogół fabuły pozostał wierny oryginałowi Shakespeare'a. Film nie był zły ale nie był też szczególnie dobry, na pewno postać DiCapria wpływa pozytywnie na moją ocenę, lecz mimo wszystko film oceniam jako średni.

# data[].attributes.body
Według mnie film "Romeo i Julia" z 1996 roku to film który warto obejżeć. Ten twór kinematografii trafnie opowiada historię opartą na oryginale, w przeciwieństwie do dzisiejszych prób unowocześnienia starych dzieł literackich. Połączenie gangsterskich porachunków z XVI wiecznym językiem sprawiało ,że
film z poważnego zamieniał się w komedię.

# data[].attributes.body
Romeo i Julia z 1996 roku to niezwykle interesująca produkcja, która próbuje łączyć współczesne realia z renesansowymi czasami Shakespeare'a. Dzięki dłuższemu od sztuki czasu oraz możliwości lepszej i dokładniejszej scenografii film jest w stanie bardziej skupić się na emocjonalnych momentach jak śmierć Merkucja i Tybalta, które przebiegły w sztuce o wiele szybciej.

W filmie ucieszyła mnie większa różnorodność śmierci - spodziewałam się, że skoro większość postaci umarła w pojedynkach na miecze, tutaj te postacie zostaną zabite przez pojedynki strzałowe. Szczególnie zaskoczyło mnie użycie terenu i przedmiotów dookoła przy śmierci Merkucja oraz wypadek samochodowy towarzyszący śmierci Tybalta.

Jedną z rzeczy, które mi się nie spodobały w filmie, to scena, w której Julia i Romeo podczas pierwszego spotkania po śmierci Tybalta od razu się całują, zamiast wyjaśnić całość zdarzenia. Miałam wrażenie, jakbym przeoczyła całkiem dużo! Przez pominięcie rozmowy Marty z Romeo i Ojcem Laurentym, a także konwersacji julii z martą, ta scena wydaje się być nie na miejscu.

Ogólnie rzecz ujmując, był to całkiem dobry i interesujący film, nawet dla kogoś, kto filmów nie lubi, ale można było zrobić parę rzeczy lepiej.

# data[].attributes.body
Moim zdaniem film bardzo dobrze oddaje lekture, jednak mimo tego nie mógłby on być jej zamiennikiem, ponieważ pomija on niektóre ważne kwestie.

Główne postaci czyli Romeo i Julia są idealnie odwzorowane przez aktorów. Leonardo DiCaprio świetnie pasuje jako Romeo, ponieważ jest on przystojny i ma charakterystyczne rysy twarzy. Przez co lepiej oddaje buntowniczy charakter bohatera. Julia również nie jest zbyt przerysowana, a jest delikatną młodą dziewczyną dokladnie tak jak było w książce. Pozostałe postaci w większosci są bardzo przerysowane przez co czesto wyrozniaja sie na tle glownych bohaterow.

Jedynym co nie podobało mi się w filmie było to, że postaci mówiły dokładnie tak jak napisał to Szekspir. Nie pasowało mi to do niektórych scen. Najlepszym przykładem jest to gdy bohaterzy używając pistoletu mówili o nim jak o mieczu.

# data[].attributes.body
Film autorstwa Baz Luhrmann’a pod tytułem „Romeo i Julia” z roku 1996. Film nawiązuje do dramatu Shakespeare’a o takim samym tytule. Największą zaletą tego filmu według mnie są dialogi. Zostały one wzięte prosto z dramatu co nadaje filmowi jego specyfiki. Tak samo był w filmie „Pan Tadeusz” reżyserii Andrzeja Wajdy, gdzie uzyskano podobny efekt. Do ról odgrywanych w filmie zostali przydzieleni odpowiedni aktorzy. Zgodność był w ich wieku jak i ich charakterze. Sam pomysł umieszczenia przygód, które miały miejsce w dawnych czasach, w świecie współczesnym, był bardzo dobry ze względu na to, że byłby on bardziej zrozumiały niż oryginalna wersja dramatu, ale film zawiera dużą ilość wad. Największą z nich jest to, że kamerze którą nagrywano film bliżej było do ziemniaka niżeli do faktycznego aparatu video. Dźwięk też najprawdopodobniej nagrywany był sprzętem nie najwyższej jakości patrząc na filmy współczesne. Odczuwalne jest to przy scenach między innymi wybuchów.  Jest to zrozumiałe przez wiek filmu i na to, że w filmach z dzisiejszych lat oba ta aspekty znacznie się poprawiły co mogło przyzwyczaić do dobrej jakości filmu.  Kolejną wadą jest fakt, że świat w filmie jest mocno przerysowany i pomimo tego, że nawiązuje do świata współczesnego, nie oddaje go  na tyle dobrze aby uzyskać dobry efekt filmu. Jedyny aktor, który zdołał według mnie w pełni ukazać historie dramatu w świecie teraźniejszym był aktor Romea grany prze Leonardo DiCaprio. O Jego gra aktorska spodobała mi się najbardziej spośród wszystkich aktorów, przez jego naturalne zachowanie postać, które można zobaczyć gdy aktor Romea rozmawia w filmie z Julią. Jednak pomimo wymienionych wad film był ciekawy i nawiązywał do treści dramatu za co bym ocenił całość filmu pozytywnie.

# data[].attributes.body
W filmie zachwyciło mnie wiele rzeczy na przykład: przedstawione emocje, które były autentyczne i takie jak w rzeczywistości bohaterzy mogli odczuć. Podobała mi się również obsada aktorów pierwszoplanowych ponieważ idealnie przedstawiły one swoich bohaterów, Julia pokazana jako drobna, młoda dziewczyna, Romeo jako przystojny młodzieniec, chodź niektóre postacie drugoplanowe w filmie przyćmiewały ich swoim wyolbrzymionym zachowaniem, czego nie było w książce. Nie podobało mi się to że bohaterowie używali dokładnie takiego samego języka, przez co niektóre sceny były dziwne, jak na przykład bohaterzy posługiwali się pistoletem, a w książce był to miecz. Moim zdaniem ten film jest dobrym odwzorowaniem książki chodź nie idealnym, nie można byłoby go dać jako zamiennik ponieważ w niektórych momentach odstaje od książki.

# data[].attributes.body
Podobało się:

-zamysł kłótni rodzin jako wojna gangów

-dobra gra aktorska

-przeniesienie akcji dramatu na dzisiejsze czasy co wyszło zaskakująco

-kreatywne scenerie i uatrakcyjnienie fabuły przez subtelne zmiany

-więcej interakcji z postaciami drugo- i trzecioplanowymi

Nie podobało się

-nie naturalne wypowiadanie się postaci

# data[].attributes.body
Tragedia Williama Szekspira „Romeo i Julia” doczekała się wielu ekranizacji. Jedną z nich jest film z 1996 roku, wyreżyserowany przez Baza Luhrmanna. Jest on naprawdę zaskakujący. Podczas gdy słyszymy oryginalny tekst, obraz odbiega od tego co spodziewalibyśmy się zobaczyć, jest mocno uwspółcześniony. Nawet jeśli z początku może się nam to wydawać dziwne, z czasem intryguje i z ciekawością czekamy na kolejną odsłonę dramatu. 
Akcja dzieje się w nowoczesnej Weronie, gdzie skłócone ze sobą dwa rody Montecchi i Capuletti przedstawione są jako mafie. Członkowie gangów zamiast walczyć na miecze, strzelają z pistoletów i jeżdżą drogimi samochodami. Modnie ubrani odwiedzają taneczne kluby. Mantua natomiast pokazana jest jako pustynia z kamperami i przyczepami.
Oglądając film, czasami można odnieść wrażenie jakby oglądało się jakiś teledysk. Kwestie chóru są przedstawione w postaci informacji telewizyjnych. To wszystko czyni film interesującym. Także doskonała gra aktorska, zwłaszcza głównego bohatera - Romea. Tytułowe role zagrali: Leonardo DiCaprio (Romeo) oraz Claire Danes (Julia). Jednak najbardziej zszokowała mnie postać Mercutjo, w którą wcielił się Harold Perrineau. Mercutjo przedstawiony tu został jako ciemnoskóry mężczyzna, lubiący przebierać się w kobiece stroje. Zaintrygowany Mercutiem z ciekawością oczekiwałem scen z udziałem Ojca Laurentego. Byłem ciekawy jak jego reżyser przedstawi. Tak jak podejrzewałem, również postać księdza pokazano w sposób nieoczywisty. Zwłaszcza wielki tatuaż krzyża na plecach, może szokować.
Jak to w adaptacjach filmowych bywa, niestety brakuje kilku scen z książki, kilka zmieniono. Np. nie pokazano śmierci Parysa oraz nie było informacji o śmierci matki Romea. Zamiast sceny balkonowej, jest scena basenowa - kochankowie pływają razem w basenie. Jest scena łóżkowa Romea i Julii, której nie ma w oryginale. Różni się przedstawienie pierwszego spotkania głównych bohaterów. Brakuje zeznania Ojca Laurentego o śmierci kochanków. Julia budzi się w trakcie umierania Romea, a nie po jego śmierci. 
Mimo, iż nie wszystko w ekranizacji mi się podobało, uważam, że jest warta obejrzenia. Film jak na lata 90-te jest bardzo dobrze zrobiony. Dysonans pomiędzy dialogami a obrazem jest ciekawym doświadczeniem dla widza. Czymś innym, niż dotychczas doświadczał. 



Kordian Stattler

# data[].attributes.body
Osobiście uważam, że film "Romeo i Julia" z 1996 roku nie jest zbyt dobrą produkcją. Film jest niesamowicie chaotyczny, niektóre ujęcia są nieklarowne. Całość jest bardzo nienaturalna przez co ciężko wczuć się w fabułę. Niektórzy bohaterowie są bardzo przerysowani. Należy przyznać, że przedstawienie dramatu Szekspira w nowoczesnej odsłonie jest ciekawe, jednak zastosowanie oryginalnego tekstu nie jest przy tym zbyt dobrym rozwiązaniem, ponieważ kwestie aktorów nie zawsze pokrywają się z tym co dzieje się w filmie. Wszelkiego rodzajuj efekty pozostawiają wiele do życzenia, nie spełniają współczesnych standardów. Nie jest to jednak dziwne biorąc pod uwagę fakt, że film ma prawie 30 lat.

# data[].attributes.body
Film pod tytułem “Romeo i Julia” w reżyserii Baza Luhrmanna został ciekawie przedstawiony. Podobało mi się jak twórcy filmu udało się umieścić tą historię w współczesnych czasach na przykład zamienienie mieczy na pistolety czy konflikt rodzin obrócony w wojnę gangów. Leonardo di Caprio świetnie zagrał buntowniczego i rozkochanego Romea. Myślę że bardzo pasował do tej roli również dzięki jego rysom twarzy.Claire Danes idealnie pasowała do roli jako nieśmiała i delikatnaJulia. Bardzo podobało mi się także to że reżyser lekko zmodyfikował niektóre sceny np scenę balkonowa zamienił na scenę basenową żeby bardziej pasowały one do dzisiejszych czasów. Dialogi rzetelnie odzwierciedlały dzieło Szekspira jednak moim zdaniem nie pasowały one do czasów w jakich rozgrywała się akcja. Myślę że film jest dobrym odzwierciedleniem książki a także dobra metoda na jej lepsze zrozumienie jednak dla przeciętnego widza myślę że byłby on raczej nudny.

# data[].attributes.body
Ekranizacja dramatu Shakespeare’a „Romeo i Julia” z 1996 roku w reżyserii Baza Luhrmanna to ciekawy film postmodernistyczny, opowiadający językiem oryginału,  oryginalną historię. Realia, jednak, różnią się znacząco od wczesnorenesansowej Werony; ów miastu zmieniono nazwę na Verona beach, a bohaterowie nazywają swe pistolety rapierami. Sam film od strony technicznej został zrealizowany bardzo porządnie; wiele dynamicznych, trzymających w napięciu scen akcji dodaje temu utworowi dreszczyku emocji, bohaterowie są wiarygodni i dobrze zagrani, oraz jest to produkcja angażująca, pomimo iż pierwowzorem jej była tragedia Shakespeare’a. Niestety, podczas seansu można ocenić wrażenie, iż sam Romeo jest postacią niezwykle płytką i nieznacznie upośledzoną intelektualnie (z resztą jak większość pojawiających się w utworze, oprócz ojca Laurentego; w tym przypadku może wynikać to z niewielkiej ilości jego wypowiedzi), tak  jak i Julia, Merkucjo, Benwolio, Tybalt, słudzy Montekich i Kapuletów, pan Kapulet i pani Kapulet). Pomimo tego, iż  produkcja ta nakręcona została tak, by owe ułomności bohaterów nie wysuwały się na pierwszy plan, to Romeo i  tak pozostał Romeem.
Film z pewnością  przypadnie do gustu zarówno zagorzałym fanom tego poety, jak i szerszej widowni,  pomagając tym samym spopularyzować oryginał, który pomimo jego wad wciąż stanowi wartościową lekturę.

# data[].attributes.body
Film „Romeo i Julia” reżyserii Lurhmanna to opowieść, który ogółem jest naprawdę dobrym filmem, ale jest w nim trochę nieścisłości. Na przykład na początku filmu, ma się wrażenie jakby była to komedia, a już pod koniec ton filmu jest bardziej smutny, opanowany. Pojawił się również aspekt przełożenia oryginalnego dzieła na współczesne czasy. I trzeba przyznać że w niektórych miejscach naprawdę im się to udało. Widać jak dobre to było przełożenie na film po tym jak w nim jest dużo więcej interakcji z postaciami trzecia planowymi. W samej książę nie pojawiało się tego zbyt dużo ze względu na to, że trzeba by było dodawać jakieś wątki do postaci trzecioplanowych inaczej było by to po prostu niepotrzebne i dezorientujące. Podobało mi się również zamienienie kłótni rodzin na walki gangów. Tak myślę, że po prostu w dzisiejszych czasach nie wyglądało by to dobrze że po prostu rodziny się kłócą. Dużo bardziej to pasuje do XVI wieku. Niestety miałem wrażenie że dialogi postaci wyszły jakoś sztucznie. Zdaje sobie sprawę że jest to czytane z scenariusza, ale i tak rozmowy w tym filmie wydają mi się strasznie nienaturalne.

# data[].attributes.body
co mi się nie podobało:

dialogi - niektóre z nich brzmią sztucznie i nie zawsze oddają naturalność rozmów między bohaterami

podoba mi się pomysł tego, że został on uwspółcześniony - konflikt rodzin został przedstawiony jako konflikt gangu a miecze zostały zamieniona na postolety

tempo - w niektorych momentach film wydawał sie dłużyć że i w niektórych momentach widz może zacząć się nudzić

co mi się podobało:

obsada aktorska - można powiedzieć że w taki sposób wyobrażałam sobie Romea i Julię, a sami Romeo i Julia grali tak, że można było się wczuć w sytuację

estetyka - scenografia, kostiumy i estetyka są przyjemna do oglądania i dobrze oddają klimat opowieści

# data[].attributes.body
Ekranizacja dramatu Shakespeare’a „Romeo i Julia” z 1996 roku w reżyserii Baza Luhrmanna to ciekawy film postmodernistyczny, opowiadający językiem oryginału,  oryginalną historię. Realia, jednak, różnią się znacząco od wczesnorenesansowej Werony; ów miastu zmieniono nazwę na Verona beach, a bohaterowie nazywają swe pistolety rapierami. Sam film od strony technicznej został zrealizowany bardzo porządnie; wiele dynamicznych, trzymających w napięciu scen akcji dodaje temu utworowi dreszczyku emocji, bohaterowie są wiarygodni i dobrze zagrani, oraz jest to produkcja angażująca, pomimo iż pierwowzorem jej była tragedia Shakespeare’a. Niestety, podczas seansu można odnieś  wrażenie, iż sam Romeo jest postacią niezwykle płytką i nieznacznie upośledzoną intelektualnie (z resztą jak większość pojawiających się w utworze, oprócz ojca Laurentego ( w tym przypadku może wynikać to z niewielkiej ilości kwestii tej postaci) tak  jak i Julia, Merkucjo, Benwolio, Tybalt, słudzy Montekich i Kapuletów, pan Kapulet i pani Kapulet). Pomimo tego, iż  produkcja ta nakręcona została tak, by owe ułomności bohaterów nie wysuwały się na pierwszy plan, to Romeo i  tak pozostał Romeem.
Film z pewnością  przypadnie do gustu zarówno zagorzałym fanom tego poety, jak i szerszej widowni,  pomagając tym samym spopularyzować oryginał, który pomimo jego wad wciąż stanowi wartościową lekturę.

# data[].attributes.body
Co mi się podobało:

-nie odbieganie od fabuły książki, choć pominięto kilka scen, lecz uważam, że nie są tak ważne, żeby wpłynąć na przekaz lektury,

-dynamika filmu,

-pokazanie różnic pomiędzy rodem Monteków i Kapuletów poprzez dobranie odpowiedniej stylizacji strojów,

-ukazanie najważniejszych cech;

-Julii jako niewinne, głęboko wierzące dziecko, dobierając odpowiednie umeblowanie jej pokoju,

-Romeo, doskonale było widać jego zarówno romantyczny jak niedojrzały i porywczy charakter,

-Niani, której nie można odmówić opiekuńczości w stosunku do Julii.

Co mi się nie podobało:

-przerysowanie niektórych postaci, np;

-rodziców Julii, zrobienie z jej ojca osobę nadużywającą alkohol,

-wycięcie fragmentu z przyjściem ojca Laurentego do grobu Julii, co może sugerować o nieodpowiedzialności księdza.

Podsumowując, uważam, że film ,,Romeo i Julia" z 1996 roku, jest interesującą ekranizacją książki, lecz nie oceniam jej jednoznacznie pozytywnie. Uważam, że przerysowano wiele postaci, a sam świat przedstawiony nie oddaje reali dzisiejszego świata. Pomimo to uważam, że warto obejrzeć ten film, nawet dla własnych refleksji.