# data[].attributes.headline
ลักษณะของดนตรีในสมัยนั้น : 

# data[].attributes.subject
ลักษณะของดนตรีในสมัยนั้น : 

# data[].attributes.body
ดนตรีในยุคนี้เป็นเพลงร้องโดยมีทำนองหลายแนวประสานกัน ซึ่งพัฒนามาจากเพลงสวด ที่เรียกว่า แชนท์ และเป็นเพลงแบบมีทำนองเดียว(Monophy) ในระยะแรกเป็นดนตรีที่ไม่มีอัตราจังหวะ(Non-metrical) ต่อมาใช้อัตราจังหวะ 3/4 ในศตวรรษที่ 14 มักใช้อัตราจังหวะ 2/4 มีแนวการร้องสองประสาน เป็นเพลงร้องสองแนว และเริ่มที่จะมีอัตราจังหวะที่แน่นอน จนกลายเป็น รูปแบบการร้องประสานเสียง ที่มากกว่า 2 แนวขึ้นไป เพลงร้องสามารถพบเห็นได้ทั่วไป และยังเป็นที่นิยมมากว่าเพลงที่บรรเลงด้วยเครื่องดนตรี รูปแบบของเพลงเป็นทำนอง(Canon)

# data[].attributes.body
โน้ตสีดำ คือทำนองหลัก (Original Voice)

โน้ตสีแดง คือทำนองคู่ขนานกับทำนองหลัก (Organum)

# data[].attributes.headline
ลักษณะของดนตรีในสมัยนั้น :

# data[].attributes.subject
ลักษณะของดนตรีในสมัยนั้น :

# data[].attributes.body
ดนตรีศาสนา (Sacred Music)  ยังมีความสำคัญเหมือนในยุคกลาง  ทฤษฎีการประสานเสียงแบบต่าง ๆ ได้รับการพัฒนามาจากเพลงศาสนา
เพลงมักจะมี 3 แนว โดยแนวบนสุดจะมีลักษณะน่าสนใจกว่าแนวอื่น ๆ เพลงที่ประกอบด้วยเสียง 4 แนว ในลักษณะของโซปราโน อัลโต เทเนอร์ เบส เริ่มนิยมประพันธ์กันซึ่งเป็นรากฐานของการประสานเสียง 4 แนว ในสมัยต่อ ๆ มา เพลงโบสถ์จำพวกแมสซึ่งพัฒนามาจากแชนท์มีการประพันธ์กันเช่นเดียวกับในสมัยกลาง เพลงโมเต็ตยังมีรูปแบบคล้ายสมัยศิลป์ใหม่ ลักษณะของบทเพลงในยุคนี้จะมีอยู่ 2 ลักษณะ คือ

1) อิมมิเททีฟโพลีโฟนี (Imitative Polyphony) คือเพลงหลายแนวเสียง และจะบรรเลงไล่ล้อกัน ทุกแนวเสียงมีความสำคัญเท่าๆกัน
2) โฮโมโฟนี (Homophony) คือเพลงหลายแนวเสียง แต่จะมีเพียงแนวเสียงเดียวที่เด่นเป็นทำนองเพลง แนวเสียงอื่นๆเป็นเพียงส่วนประกอบ ลักษณะของเพลงร้องและเพลงบรรเลงด้วยเครื่องดนตรีมีความนิยมพอ ๆ กัน

# data[].attributes.headline
คีตกวีที่สำคัญในสมัยนั้น :

# data[].attributes.subject
คีตกวีที่สำคัญในสมัยนั้น :

# data[].attributes.body
เลโอนิน ( Leonin ) ค.ศ. 1130-1180

# data[].attributes.body
แลนดินี ( Francesco Landini ) ค.ศ. 1325-1397

# data[].attributes.body
มาโชท์ ( Guillaume de Machaut ) ค.ศ. 1300-1377

# data[].attributes.headline
บทเพลงที่สำคัญในสมัยนั้น :

# data[].attributes.subject
บทเพลงที่สำคัญในสมัยนั้น :

# data[].attributes.body
บทเพลงที่สำคัญส่วนมากจะเป็นบทสวดเพราะเพลงแต่งเพื่อพิธีทางศาสนาคริสต์เป็นส่วนใหญ่ โดยนำคำสอนจากพระคัมภีร์มาร้องเป็นทำนอง เพื่อให้ประชาชนได้เกิดอาราณ์ซาบซึ้ง และมีศรัทธาแก่กล้าในศาสนา ไม่ใช่เพื่อความไพเราะของทำนอง หรือความสนุกสนานของจังหวะ

# data[].attributes.headline
ตัวอย่าง เพลงสวด ( Chant )

# data[].attributes.subject
ตัวอย่าง เพลงสวด ( Chant )

# data[].attributes.body
https://youtu.be/ApX4DJvPpEg

# data[].attributes.headline
ลักษณะของวงดนตรีในสมัยนั้น :

# data[].attributes.subject
ลักษณะของวงดนตรีในสมัยนั้น :

# data[].attributes.body
ปลายยุคกลางได้มีการเล่นดนตรีนอกวงการศาสนา โดยมีกลุ่มนักดนตรีเร่ร่อนเที่ยวไปในที่ต่าง ๆ เปิดการแสดงดนตรีประกอบการเล่านิทาน เล่าเรื่องการต่อสู้ของนักรบผู้กล้าหาญ ร้องเพลง หรือบรรเลงดนตรีประกอบการแสดงมายากล แสดงกายกรรม แสดงการต้นระบำต่างๆ
จุดมุ่งหมาย คือความบันเทิง นักดนตรีพเนจรเหล่านี้ กระจายอยุ่ทั่วภาคพื้นยุโรป มีชื่อเรียกต่างกันไป
- พวกจองเกลอ (Jonglour)
อยู่ทั่วไปในยุโรป
- พวกมิสสเทรล (Minstrel)
เร่ร่อนอยู่ในอังกฤษ
- พวกทรูแวร์ (Trouveres)
ทำหน้าที่บรรเลงเพลงในราชสำนักทางตอนเหนือของประเทศฝรั่งเศส
- พวกทรูบาร์ดัวร์ (Troubadour)
ทำหน้าทีบรรเลงเพลงในราชสำนักทางตอนใต้ของประเทศฝรั่งเศส

# data[].attributes.headline
คีตกวีที่สำคัญในสมัยนั้น :

# data[].attributes.subject
คีตกวีที่สำคัญในสมัยนั้น :

# data[].attributes.headline
จอสกิน เดอส์ เพรส์ (

# data[].attributes.body
จอสกิน เดอส์ เพรส์ ( Josquin des Prez ) ค.ศ.1450-1521

# data[].attributes.headline
ลักษณะของดนตรีในสมัยนั้น :

# data[].attributes.subject
ลักษณะของดนตรีในสมัยนั้น :

# data[].attributes.body
การสอดประสาน เป็นลักษณะที่พบได้เสมอในปลายยุค ช่วงต้นยุค มีการใช้เสียงประสาน (Homophony)เริ่มนิยมการใช้เสียงเมเจอร์ และไมเนอร์ แทนการใช้โหมดต่างๆการประสานเสียงมีหลักเกณฑ์เป็นระบบ มีการใช้เสียงหลัก (Tonalcanter) อัตราจังหวะเป็นสิ่งสำคัญของบทเพลง การใช้เสียงแบบดัง-ค่อย เป็นลักษณะของความดังค่อย มากกว่าจะใช้กับลักษณะดังขึ้นหรือค่อย ๆ ลง (Crescendo, diminuendo)ไม่มีลักษณะ ของความดังค่อยอย่างมาก (Fortissimo,pianisso) บทเพลงบรรเลงด้วยเครื่องดนตรีเป็นที่นิยมมากข้ึน บทเพลงร้องยังคงมีอยู่และเป็นทีนิยมเช่นกัน

# data[].attributes.headline
คีตกวีที่สำคัญในสมัยนั้น :

# data[].attributes.subject
คีตกวีที่สำคัญในสมัยนั้น :

# data[].attributes.body
โยฮัน เซบัสทีอัน บาค ( Johann Sebastian Bach )  ค.ศ.1685-1759

# data[].attributes.headline
อันโตนิโอ วิวัลดิ ( 

# data[].attributes.body
อันโตนิโอ วิวัลดิ ( Antonio Vivaldi ) ค.ศ.1678-1741

# data[].attributes.headline
จอร์จ ฟริดริ

# data[].attributes.body
จอร์จ ฟริดริก แฮนเดิล ( George Frederick Handel ) ค.ศ.1685-1795

# data[].attributes.headline
บทเพลงที่สำคัญในสมัยนั้น :

# data[].attributes.subject
บทเพลงที่สำคัญในสมัยนั้น :

# data[].attributes.body
https://youtu.be/usfiAsWR4qU

# data[].attributes.headline
ลักษณะของดนตรีในสมัยนั้น :

# data[].attributes.subject
ลักษณะของดนตรีในสมัยนั้น :

# data[].attributes.body
สมัยนี้ดนตรีได้เริ่มออกมาแพร่หลายถึงประชาชนมากยิ่งขึ้น สถาบันศาสนาไม่ได้เป็นศูนย์กลางของดนตรีอีกต่อไป ดนตรีในยุคนี้ถือว่าเป็นดนตรีบริสุทธิ์ (Pure Music หรือ Absolute Music) เพลงต่างๆ นิยมแต่งขึ้นเพื่อการฟังโดยเฉพาะ มิใช่เพื่อประกอบพิธีศาสนาหรือพิธีอื่นๆ เป็นระยะเวลาแห่งดนตรีเพื่อดนตรี เพลงส่วนใหญ่เป็นเพลงบรรเลง เพื่อฟังความไพเราะของเสียงดนตรีอย่างแท้จริง เป็นยุคที่ดนตรีมีกฎเกณฑ์แบบแผนอย่างมาก การใส่เสียงประสานเป็นลักษณะเด่นของยุคนี้ การสอดประสานพบได้แต่ไม่เด่นเท่าการใส่เสียงประสาน การใช้บันไดเสียงเมเจอร์และไมเนอร์เป็นหลักในการประพันธ์เพลง มีการใช้ลักษณะของเสียงดังค่อย มีการบรรเลงเพลงโดยใช้วงและการเดี่ยวดนตรีของผู้เล่นเพียงคนเดียวมากขึ้น เป็นลักษณะดนตรีที่ต้องใช้แสดงความสามารถในการบรรเลงมากขึ้น การประสานทำนองแบบโพลีโฟนีใช้น้อยลงไป การประสานทำนองแบบโฮโมโฟนีถูกนำมาใช้มากขึ้น มีการนำกฎเกณฑ์มาใช้ในการแต่งเพลงอย่างเคร่งครัด รวมทั้งนำเอาองค์ประกอบของดนตรีมาใช้อย่างครบถ้วน มีการกำหนดอัตราจังหวะ กำหนดให้จำนวนจังหวะสม่ำเสมอเท่ากันทุกห้อง การเขียนเพลงในยุคนี้สนใจความแตกต่าง (Contrast) การใช้จังหวะ มีทั้งจังหวะช้า และเร็ว สลับกันไปตามจำนวนของท่อนเพลงการเขียนทำนองเพลง มีการพัฒนาให้มีหลักเกณฑ์และมีความสมดุล เช่น ทำนองประโยคหนึ่งจะแบ่งเป็น 2 วรรค คือ วรรคถาม และวรรคตอบ ให้มีความยาวเท่าๆ กัน ด้านเสียงประสานนั้นก็ได้พัฒนาก้าวหน้าต่อไปอีก นำการเปลี่ยนบันไดเสียงในระหว่างบทเพลงมาใช้แล้วจึงกลับมาหาบัน ไดเสียงเดิมในตอนจบเพลง

# data[].attributes.headline
คีตกวีที่สำคัญในสมัยนั้น :

# data[].attributes.subject
คีตกวีที่สำคัญในสมัยนั้น :

# data[].attributes.body
คริสท็อฟ วิลลีบัลท์ ริทเทอร์ ฟ็อน กลุค ( Christoph Willibald Ritter von Gluck ) ค.ศ.1714-1787

# data[].attributes.headline
ฟรันทซ์ โยเซ

# data[].attributes.body
ฟรันทซ์ โยเซ็ฟ ไฮเดิน ( Franz Joseph Haydn ) ค.ศ.1732 – 1809

# data[].attributes.headline
ว็อล์ฟกัง อม

# data[].attributes.body
ว็อล์ฟกัง อมาเดอุส โมทซาร์ท  ( Wolfgang Amadeus Mozart ) ค.ศ. 1756 – 1791

# data[].attributes.headline
ลูทวิช ฟัน เ

# data[].attributes.body
ลูทวิช ฟัน เบทโฮเฟิน ( Ludwig van Beethoven ) ค.ศ.1770-1827

# data[].attributes.headline
บทเพลงที่สำคัญในสมัยนั้น :

# data[].attributes.subject
บทเพลงที่สำคัญในสมัยนั้น :

# data[].attributes.body
https://youtu.be/D_qzdbTmd80

# data[].attributes.headline
ลักษณะของวงดนตรีในสมัยนั้น :

# data[].attributes.subject
ลักษณะของวงดนตรีในสมัยนั้น :

# data[].attributes.body
การแสดงดนตรีคลาสสิกจะใช้เครื่องดนตรี 4 กลุ่ม กลุ่มแรก คือ เครื่องสาย(String) แบ่งออกเป็น ไว โอลิน วิโอลา เชลโล และดับเบิลเบส กลุ่มที่สอง คือ เครื่องลมไม้ (Woodwind) เช่น ฟลูต คลาริเน็ต โอโบ บาสชูน ปิคโคโลกลุ่มที่ สาม คือ เครื่องลมทองเหลือง (Brass) เช่น ทรัมเป็ต ทรอมโบน ทูบา เฟรนช์ฮ อรัน กลุ่มที่สื่ คือ เครื่องกระทบ (Percussion) เช่น กลองทิมปานี ฉาบ กลองใหญ่ (Bass Drum) กิ้ง (Triangle) เมื่อเล่นรวมกันเป็นวงเรียกว่าวงดุริยางค์ หรือ ออร์เคสตรา (Orchestra) ซึ่งมีผู้อำนวยเพลง (conductor) เป็นผู้ควบคุมวง

# data[].attributes.headline
ลักษณะของดนตรีในสมัยนั้น :

# data[].attributes.subject
ลักษณะของดนตรีในสมัยนั้น :

# data[].attributes.body
เป็นยุคของดนตรีระหว่างคริสต์ศตวรรยที่ 19 (ราว ค.ศ. 1825-1900) ลักษณะเด่นของคนตรีในยุดนี้ คือเป็นดนตรีที่แสดงความรู้สึกของนักประพันธ์เพลงเป็นอย่างมาก กระนั้นโครงสร้างของคนตรีจึงมีหลากหลายแตกต่างกันไปในรายละเอียด โดยการพัฒนาหลักการต่างๆ ต่อจากยุคคลาสสิก หลักการใช้บันไดเสียงไมเนอร์และเมเจอร์ ยังเป็นสิ่งสำคัญ แต่

ลักษณะการประสานเสียงมีการพัฒนาและคิดค้นหลักใหม่ๆ ขึ้นอย่างมากเพื่อเป็นการสื่อสารแสดงออกทางอารมณ์และความรู้สึกของผู้ประพันธ์เพลง การใส่เสียงประสานจึงเป็นลักษณะเด่นของเพลงในยุคนี้ บทเพลงมักจะมีความยาวมากขึ้น  เนื่องจากมีการขยายรูปแบบของโครงสร้างคนตรี มีการใส่สีสันของเสียงจากเครื่องดนตรีเป็นสื่อในการแสดงออกทางอารมณ์ ลักษณะการผสมวงพัฒนาไปมาก  วงออร์เคสตร้ามีขนาดใหญ่มากขึ้นกว่าในยุคคลาสสิคบทเพลงมีลักษณะต่างๆกันออกไป เพลงซิมโฟนี โซนาตา และเซมเบอร์มิวสิก  ยังคงเป็นรูปแบบที่นิยมนอกเหนือไปจากเพลงลักษณะอื่นๆ เช่น Prelude, Etude, Fantasia เป็นต้น

# data[].attributes.headline
ลักษณะของดนตรีในสมัยนั้น :

# data[].attributes.subject
ลักษณะของดนตรีในสมัยนั้น :

# data[].attributes.body
ดนตรีในยุคศตวร รษที่ 20 เป็นยุดของการทดลองสิ่งแปลกๆ ใหม่ๆ และนำเอาหลักการเก่าๆ มากพัฒนาเปลี่ยนแปลงปรับปรุงให้เข้ากับแนวความคิดในยุปัจจุบัน เช่น หลักการเคาเตอร์พอยต์ (Counterpoint) ของโครงสร้างคนตรีแบบการสอดประสาน มีการใช้ประสานเสียงโดยการใช้บันไดเสียงต่างๆ รวมกัน (Polytonatisy) และการไม่ใช่เสียงหลักในการแต่งทำนองหรือประสานเสียงจึงเป็นเพลงแบบใช้บันไดเสียง 12 เสียง(Twelve-tone scale)ซึ่งเรียกว่าAtonaliy อัตราจังหวะที่ใช้ที่การกลับไปกลับมา ลักษณะสำคัญอีกประการหนึ่งคือ การใช้การประถานเสียงที่ฟังระคายหูเป็นพื้น (Dissonance) วงคนตรีกลับมาเป็นวงเล็กแบบเชมเบอร์มิวสิก ไม่นิยมวงออร์เคสตรา มักมีการใช้อิเลกโทรนิกส์ ทำให้เกิดเสียงคนตรีซึ่งมีสีสันที่แปลกออกไป เน้นการใช้จังหวะรูปแบบต่างๆ บางครั้งไม่มีทำนองที่ โดดเด่น ในขณะที่แนวคิดแบบโรแมนติกมีการพัฒนาควบคู่ไปเช่นกัน เรียกว่า นีโอโร แมนดิก (Neo-Romantie) กล่าวโดยสรุปคือ โครงสร้างของเพลงในศตวรรษที่ 20 นี้มีหลากหลายมาก  สามารถพบสิ่งต่างๆตั้งแต่ยุค ต่างๆมาที่ผ่านมา แต่มีแนวคิดใหม่ที่เพิ่มเข้า

ไป

# data[].attributes.headline
คีตกวีที่สำคัญในสมัยนั้น :

# data[].attributes.subject
คีตกวีที่สำคัญในสมัยนั้น :

# data[].attributes.body
ฟรันทซ์ เพเทอร์ ชูเบิร์ท ( Franz Peter Schubert ) ค.ศ.1797-1828

# data[].attributes.headline
คีตกวีที่สำคัญในสมัยนั้น :

# data[].attributes.subject
คีตกวีที่สำคัญในสมัยนั้น :

# data[].attributes.body
พอล ฮินเดอมิธ ( Paul Hindemith ) ค.ศ.1895 - 1963

# data[].attributes.body
ปาเลสตรินา ( Giovanni Pierluigi da palestrina ) ค.ศ.1526-1594

# data[].attributes.body
เบิร์ด ( William Byrd ) ค.ศ.1543-1623

# data[].attributes.headline
บทเพลงที่สำคัญในสมัยนั้น :

# data[].attributes.subject
บทเพลงที่สำคัญในสมัยนั้น :

# data[].attributes.body
https://youtu.be/VXeT2HWpwc4

# data[].attributes.attachment_link.title
William Byrd: Mass for 4 Voices, The King's Singers

# data[].attributes.headline
ลักษระของวงดนตรีในสมัยนั้น :

# data[].attributes.subject
ลักษระของวงดนตรีในสมัยนั้น :

# data[].attributes.body
เริ่มมีการผสมวงออร์เคสตรา เพื่อใช้ประกอบการแสดงละครเพลงหรือโอเปรา (Opera) แต่ลักษณะการผสมวงของเครื่องดนตรียังไม่มีการ
กำหนดที่แน่นอน

# data[].attributes.headline
เฟรเดริก ฟร็

# data[].attributes.body
เฟรเดริก ฟร็องซัว ชอแป็ง ( Frédéric François Chopin ) ค.ศ.1810-1849

# data[].attributes.headline
จาโกโม อันโต

# data[].attributes.body
จาโกโม อันโตนีโอ โดเมนีโก มีเกเล เซกอนโด มารีอา ปุชชีนี (Giacomo Puccini ) ค.ศ.1858-1924

# data[].attributes.headline
บทเพลงที่สำคัญในสมัยนั้น :

# data[].attributes.subject
บทเพลงที่สำคัญในสมัยนั้น :

# data[].attributes.body
https://youtu.be/R-G7hujeTXA

# data[].attributes.headline
ลักษณะของวงดนตรีในสมัยนั้น :

# data[].attributes.subject
ลักษณะของวงดนตรีในสมัยนั้น :

# data[].attributes.body
ในส่วนของการผสมวงออร์เคสตรา ยังคงใช้หลักการ ผสมวงออร์เคสตราตามยุคคลาสสิคและเพิ่มขนาด โดยการเพิ่มจำนวนเครื่องดนตรีให้มีความยิ่งใหญ่ขึ้นเพื่อให้อารมณ์ของบทเพลงมีความหลากหลายและสามารถสื่อถึงผู้ฟังได้อย่างเด่นชัด

# data[].attributes.headline
อีกอร์ เฟโดโ

# data[].attributes.body
อีกอร์ เฟโดโรวิช สตราวินสกี ค.ศ.1882-1971

# data[].attributes.body
ชาลส์ ไอฟส์ ( Charles Ives ) ค.ศ.1874 - 1954

# data[].attributes.headline
บทเพลงที่สำคัญในสมัยนั้น :

# data[].attributes.subject
บทเพลงที่สำคัญในสมัยนั้น :

# data[].attributes.body
https://youtu.be/ne4PoC7V0Mk

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
TopClassicalMusic - Music History Channel

# data[].attributes.headline
ลักษณะของวงดนตรีในสมัยนั้น :

# data[].attributes.subject
ลักษณะของวงดนตรีในสมัยนั้น :

# data[].attributes.body
รูปแบบดนตรีมีการผสมผสานรูปแบบใหม่ขึ้น ซึ่งมีการนำเสียงจากเครื่องอิเล็กทรอนิกส์มาใช้เป็นเครื่องดนตรีด้วย ในยุคนี้เริ่มมีวงดนตรีผสมผสานรูปแบบใหม่ซึ่งเป็นรูปแบบวงดนตรีที่ผสมผสานระหว่างแอฟริกาตะวันตกอเมริกาและยุโรป ที่เรียกว่าวงดนตรีแจ๊ส (Jazz) เครื่องดนตรีที่ใช้ในวงมักประกอบด้วย ทรัมเป็ต คลาริเน็ตทรอมโบน ทูบา และกลองประเภทต่างๆ