# data[].attributes.attachment_caption
เอกสารอ้างอิง/บรรณานุกรม คณะวิชาการ The Justice Group. (2562).รวมกฏหมายปกครอง. (พิมพ์ครั้งที่2). กรุงเทพฯ : ห้างหุ้นส่วนพิมพ์อักษร.

# data[].attributes.body
งานมอบหมาย

# data[].attributes.headline
นางสาววรณยุดา อพรรัม

# data[].attributes.body
นางสาววรณยุดา อพรรัมย์
ชั้นปีที่3 หมู่3
รหัสนึกศึกษา 630112801137
สาขารัฐประศาสนศาสตร์
0644470983

# data[].attributes.body
วิธีการกระจายอำนาจมีกี่วิธี
วิธีการกระจายอำนาจมีด้วยกัน 3 รูปแบบดังนี้
1. การกระจายอำนาจทางการปกครอง
คือ การที่รัฐบาลกลางมอบอำนาจบาง
ส่วนให้กับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นทำ
หน้าที่ในการบริการสาธารณะหรือไปทำ
ภารกิจในพื้นที่เขตปกครองตามที่
กฎหมายกำหนด
2. การกระจายอำนาจทางการเมือง
เป็นการกระจายอำนาจที่ให้ความอิสระ
ในการตัดสินใจให้ไปอยู่ระดับล่างหรือ
ระดับรอง มีการแทรกแซงอำนาจจาก
ส่วนกลางน้อย
3. การกระจายอำนาจทางเศรษฐกิจ
เป็นการที่รัฐบาลกลางมอบอำนาจบาง
ส่วนให้กับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น
หรือองค์กรที่อยู่ในระดับเมืองทำหน้าที่
ในการตัดสินใจทางเศรษฐกิจทำกิจกรรม
ทางเศรษฐกิจได้อย่างอิสระในระดับหนึ่ง
(รงค์ บุญสวยขวัญ, 2561 : 73-74)

วิธีการกระจายอำนาจปกครอง
· การกระจายอำนาจปกครองทางเขตแดน
. การกระจายอำนาจปกครองตามกิจการ

# data[].attributes.headline
งานหมอบหมาย 2/11/65

# data[].attributes.subject
งานหมอบหมาย 2/11/65

# data[].attributes.body
ความแตกต่างระหว่างการแบ่งอำนาจและการกระจายอำนาจ

ความแตกต่างระหว่างหลักการแบ่งอำนาจปกครองและการกระจายอำนาจปกครอง หมายถึง การกระจายอำนาจภายในรัฐเกี่ยวข้องกับการถ่ายโอนอำนาจหน้าที่เพื่อให้บริการบางอย่างแก่ประชาชนจากบุคคลหรือหน่วยงานของรัฐบาลกลางไปยังคนอื่นที่ใกล้ชิดกับประชาชนที่รับบริการมากกว่าฐานความคิดของการถ่ายโอนอำนาจมี 2 ด้านได้แก่เขตแดนซึ่งเป็นฐานของการกำหนดอำนาจหน้าที่ในระดับร่างตามลำดับชั้นของเขตแดนและความใกล้ชิดระหว่างผู้ให้บริการกับผู้รับบริการและ 2 หน้าที่เป็นการถ่ายโอนอำนาจ ให้แก่หน่วยงานที่ทำหน้าที่เฉพาะ แต่งการแบ่งอำนาจ 1 ระบบตามหน้าที่ระบบนี้ให้ข้าราชการระดับสูงของรัฐที่เป็นตัวแทนในจังหวัดรับผิดชอบการทำหน้าที่เฉพาะรัฐเช่นการศึกษาสุขภาพการพัฒนาอุตสาหกรรมหรือการขยายการเกษตรการประสานงานเกิดขึ้นในระดับรัฐบาลกลางหรือระดับภาคและยังไม่มีตัวแทนทั่วไปของรัฐบาลกลางในระดับอำเภอหรือพื้นที่ ที่รองลงไปจากจังหวัดระบบนี้เน้นการสื่อสารตามแนวตั้งความชำนาญทางเทคนิคการแบ่งอำนาจการตามความชำนาญเฉพาะด้านและการให้บริการรูปแบบเดียวกัน 2  ระบบจังหวัดแบบบูรณาการระบบนี้ให้ตัวแทนของรัฐบาลกลางมีอำนาจมากเช่นผู้ว่าราชการจังหวัดหรือนายอำเภอผู้ว่าราชการจังหวัดรับผิดชอบต่อการปกครองภายในจังหวัดเป็นผู้บังคับบัญชาของข้าราชการในจังหวัดและหัวหน้าผู้บริหารองค์การปกครองท้องถิ่นการออกแบบดังกล่าวจัดสรรหน้าที่ได้แก่การบริหารในพื้นที่ซึ่งจำกัดความเป็นอิสระของการปกครองส่วนย่อย 3 ระบบจังหวัดที่ไม่ใช่แบบบูรณาการระบบนี้ยึดจังหวัดเป็นเขตแดนแต่ผู้ว่าราชการจังหวัดมีอำนาจน้อยรับผิดชอบการประสานงาน หน่วยงานแต่ไม่ได้เป็นผู้บังคับบัญชาของเจ้าหน้าที่ระดับสูงในเขตจังหวัดสำหรับองค์การปกครองท้องถิ่นก็เช่นกันผู้ว่าราชการจังหวัดทำหน้าที่ให้คำแนะนำแต่ไม่สามารถสั่งการได้ในระบบนี้พยายามใช้ระบบการจัดการแบบเมตริกซ์ ซึ่งใช้การสื่อสารทั้งแนวตั้งและแนวนอน(เรืองวิทย์ เกษสุวรรณ , 2558 : 205)

หลักการแบ่งอำนาจ การปกครองนี้ถูกนำมาใช้กับรูปแบบของรัฐที่มีการจัดระเบียบบริหารราชการแผ่นดินด้วย หลักการรวมอำนาจที่ประสบปัญหาในการดำเนินงาน ด้วยเหตุที่ว่าการรวมอำนาจการ ปกครองไว้ที่ส่วนกลางทั้งหมดย่อมทำให้การดำเนินการต่างๆ ของรัฐเป็นไปอย่างไม่ทั่วถึงอย่างเท่า เทียมกันทั้งประเทศและในบางครั้งก็เป็นไปอย่างล่าช้า จึงได้มีการขยายหลักการรวมอำนาจ การปกครองออกไปเป็นการแบ่งอำนาจการปกครองให้ส่วนภูมิภาค โดยมีการมอบอำนาจ ในการวินิจฉัยสั่งการบางส่วนให้แก่เจ้าหน้าที่ของส่วนกลางที่ออกไปประจำในการปกครองต่างๆของประเทศ แต่เจ้าหน้าที่นั้นยังคงเป็นเจ้าหน้าที่ของส่วนกลางและอยู่ภายใต้การบังคับบัญชา ของส่วนกลาง การแบ่งอำนาจจึงเป็นส่วนหนึ่งของหลักการรวมอำนาจปกครอง ไม่ใช่เป็นการกระจายอำนาจปกครอง
(นันทวัฒน์ บรมานันท์. 2560 : 61-63)

การบริหารราชการส่วนภูมิภาคนี้ ใช้หลักการแบ่งอำนาจ ( Deconcentration)  คือการที่รัฐบาลกลางได้มอบอำนาจในการตัดสินใจสำหรับการปฏิบัติราชการในบางเรื่องให้แก่เจ้าหน้าที่ของรัฐบาลกลางที่ถูกส่งไปประจำในส่วนภูมิภาค แต่เจ้าหน้าที่ตัวแทนส่วนกลางนั้นยังอยู่ภายใต้การบังคับบัญชาของรัฐบาลกลาง และหลักการแบ่งอำนาจต้องใช้ควบคู่กับหลักการรวมศูนย์อำนาจ
ส่วนการกระจายอำนาจมีข้อแตกต่าง คือ
การบริหารส่วนท้องถิ่น ดำเนินการโดยใช้หลักการกระจายอำนาจ (Decentralization) คือ การที่รัฐบาลกลางได้โอนหรือมอบอำนาจการปกครองบางส่วนให้แก่องค์กรอื่นนอกจากองค์กรหรือหน่วยงานราชการส่วนกลาง เพื่อดำเนินการจัดทำบริการสาธารณะบางอย่างได้โดยอิสระตามที่กฎหมายกำหนด ส่วนกลางจะมีหน้าที่เฉพาะเพียงการกำกับ ดูแล เท่านั้น (โกวิท วงศ์สุรวัฒน์ , 2556:109-111)

หลักการแบ่งอำนาจไม่ว่าส่วนกลางจะแบ่งอำนาจหรือมอบอำนาจให้แก่ส่วนภูมิภาคมากน้อยเพียงใด อำนาจที่แท้จริงทั้งหมดยังคงขึ้นอยู่กับส่วนกลาง เพราะการแบ่งอำนาจประชาชนไม่มีโอกาสในการควบคุม กำกับ ตรวจสอบผู้ใช้อำนาจ การควบคุมกำกับและตรวจสอบการใช้อำนาจของระบบบริหารส่วนภูมิภาคเป็นของส่วนกลาง ตรงกันข้ามกับการกระจายอำนาจซึ่งเป็นเรื่องที่ส่วนกลางยินยอมให้ประชาชนในท้องถิ่นมีอำนาจในการปกครองตนเอง ประชาชนมีอำนาจในการกำหนดผู้บริหารของท้องถิ่นโดยตรง โดยผ่านกระบวนการเลือกตั้ง และผู้บริหารท้องถิ่นจะมีหน้าที่ในการนำเสนอปัญหาและความต้องการของประชาชนในท้องถิ่นให้สภาท้องถิ่นเป็นผู้พิจารณาให้สอดคล้องกับความต้องการของประชาชน
(ศิริพร เชาวลิต,2559 : 10)

ความแตกต่างระหว่าง
หลักการแบ่งอำนาจปกครองกับหลักการกระจายอำนาจปกครอง
* ด้านเจ้าหน้าที่ขององค์กร
*ด้านการคาบคุมบังคับบัญชาและการกำกับคุแล

# data[].attributes.body
การรวมอำนาจ

# data[].attributes.body
การรวมอำนาจ

# data[].attributes.headline
พระราชบัญญัติความรับ

# data[].attributes.body
พระราชบัญญัติความรับผิดทาง
ละเมิดของเจ้าหน้าที่
พระราชบัญญัติความรับผิดทางละเมิดของ
เจ้าหน้าที่ พ.ศ. 2539. (2539,
พฤศจิกายน 14). ราชกิจจานุเบกษา,
113(60ก), 25-29.

ระเบียบสำนักนายกว่าด้วยหลักเกณฑ์การ
ปฏิบัติเกี่ยวกับความรับผิดทางละเมิดของ
เจ้าหน้าที่(ฉบับที่2) พ.ศ.2559 (2559,
กันยายน 15). ราชกิจจานุเบกษา,
133(207ง), 1-2.

# data[].attributes.headline
กิจกรรมตักบาตร วันพ่

# data[].attributes.body
กิจกรรมตักบาตร วันพ่อ

# data[].attributes.headline
ประวัติการยืมหนังสือ

# data[].attributes.body
ประวัติการยืมหนังสือ