# data[].attributes.body
การเขียนภาพฉาย เป็นวิธีเขียนอีกแบบหนึ่งที่เขียนแล้วสามารถมองเห็นลักษณะและรูปทรงของสิ่งนั้นๆ ได้ง่ายตามความเป็นจริง เพราะแบบงานที่จะนำไปใช้ผลิตจะต้องเป็นแบบที่มีรายละเอียดครบถ้วน วิธีการเขียนภาพฉายนั้นจะต้องเขียนลักษณะรูปทรงครบทุกด้าน คือด้านบน ด้านล่าง ด้านข้างซ้าย ด้านข้างขวา ด้านหน้า และด้านหลัง แต่ถ้าเป็นรูปทรงที่มีลักษณะด้านตรงข้ามเหมือนกันก็นิยมเขียนเพียง 3 ด้าน คือ ด้านบน ด้านหน้า และด้านข้าง

# data[].attributes.headline
เครื่องมือและอุปกรณ์ 

# data[].attributes.subject
เครื่องมือและอุปกรณ์ 

# data[].attributes.body
1   โต๊ะเขียนแบบ
2   กระดาษเขียนแบบ
3   ไม้ที
4   บรรทัดสามเหลี่ยม
5   บรรทัดมาตราส่วน
6   บรรทัดเขียนส่วนโค้ง
7   แผ่นแบบ
8   วงเวียน
9   วงเวียนวัดระยะ
10  ปากกาเขียนแบบ
11  เครื่องเหลาดินสอ
12   เครื่องมือทำความสะอาด
13   ยางลบ

202185132​  วิ​รัตน์​ หิน​กอง​

# data[].attributes.body
โต๊ะเขียนแบบโดยทั่ว ๆ ไปจะมีขนาดมาตรฐานจาก 600 X 900 มม.ถึง 1,050 X 2100 มม. คุณลักษณะที่ดีของโต๊ะเขียนแบบ คือ
1. สามารถควบคุมการปรับเอียงของโต๊ะได้ 1 ด้าน
2.  สามารถควบคุมการปรับความสูงได้ด้วยมือหรือเท้า
3. สามารถปรับตำแหน่งกระดานให้อยู่ในแนวตั้งได้
4. มีโคมไฟ
5.  มีอุปกรณ์ประกอบในการเขียนแบบ

นายอดิศร ศรีกุลวงศ์ 202185128

# data[].attributes.headline
1. มาตรฐานของเส้นในงานเขียนแบบงานเขียนแบบจะใช้เส้นชนิดต่างๆ ที่มีความแตกต่างกันทั้งขนาดและรูปร่างเพื่อเป็นการแสดงความหมายของแบบงาน ให้ผู้อ่านแบบเข้าใจความหมายของแบบ และท าให้แบบมีความถูกต้องสมบูรณ์ เส้นที่ใช้ในงานเขียนแบบตามมาตรฐาน DIN ISO 128-24 (1999-12)

# data[].attributes.subject
1. มาตรฐานของเส้นในงานเขียนแบบงานเขียนแบบจะใช้เส้นชนิดต่างๆ ที่มีความแตกต่างกันทั้งขนาดและรูปร่างเพื่อเป็นการแสดงความหมายของแบบงาน ให้ผู้อ่านแบบเข้าใจความหมายของแบบ และท าให้แบบมีความถูกต้องสมบูรณ์ เส้นที่ใช้ในงานเขียนแบบตามมาตรฐาน DIN ISO 128-24 (1999-12)

# data[].attributes.body
Cr. วรเชษฐ์ มณุรีย์  202185118

# data[].attributes.body
ไม้ที (T SQUARE)

ไม้ทีเป็นเครื่องมือที่สำคัญในงานเขียนแบบ ไม้ทีมีส่วนประกอบ 2 ส่วน คือหัว (HEAD) ทำจากไม้เนื้อแข็ง และใบ (BLADE)ทำจากไม้ทีขอบทำจากพลาสติกใส ทั้งสองส่วนจะยึดตั้งฉากกัน ไม้ทีใช้สำหรับเขียนเส้นในแนวนอน และใช้ประกอบกับฉากสามเหลี่ยม สำหรับเขียนเส้นในแนวดิ่ง และเส้นเอียงเป็นมุมต่าง ๆ
น.ส.อารียา บัวพันธุ์  202185112

# data[].attributes.headline
- ความหมายและความสำค

# data[].attributes.body
- ความหมายและความสำคัญของภาพฉาย

ภาพที่มองจากชิ้นงานจริงฉายไปปรากฏรูปทรงบนระนาบรับภาพ  โดยทั่วไปในการเขียนแบบชิ้นส่วนใด ๆ  ถ้าจะให้มองเห็นได้ชัดเจนและดูเหมือนจริงนั้นสามารถเขียนได้ด้วยภาพ 3มิติ  ซึ่งแสดงเพียงภาพเดียวก็สามารถมองได้ชัดเจนทั้งสามารถกำหนดรายละเอียดต่าง ๆ ได้และนำไปทำการผลิตได้ด้วย  แต่การเขียนภาพ 3 มิติ

หัตถพล นนฤาชา รหัส 202184629

# data[].attributes.body
เป็นเครื่องมืองานเขียนแบบที่ใช้สำหรับเขียนวงกลม ส่วนโค้งหรือใช้วัดระยะเพื่อถ่ายขนาดลงบนแบบงาน โดยทั่วไปแล้ววงเวียนจะมีลักษณะเป็นแท่งโลหะตรงสองแท่งประกบกันคล้ายกับขา ส่วนบนขาของวงเวียนยึดด้วยสกรูหรือตัวหนีบเข้าด้วยกัน ทำให้ขาวงเวียนทั้งสองข้างสามารถกางเข้า-ออกเพื่อปรับระยะรัศมีหรือขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางได้สะดวก
น.ส อรัญญา พินธุนิบาต 202185125

# data[].attributes.headline
มาตรฐานในการเขียนแบบ การเขียนแบบจัดเป็นกลุ่มของผู้เชี่ยวชาญช่างเทคนิคเป็นอาชีพที่เกี่ยวข้องกับงานด้านทฤษฎีและปฏิบัติ  ช่างเทคนิคที่เขียนแบบจะถ่ายทอดความคิด  และการสเกตซ์ของวิศวกรสถาปนิกมาเป็นรายละเอียดในงานเขียนแบบ  และการระบุรายการในงานเขียนแบบเพื่อให้เข้าใจตรงกันระหว่างผู้สั่งงานกับผู้ปฏิบัติงาน

# data[].attributes.subject
มาตรฐานในการเขียนแบบ การเขียนแบบจัดเป็นกลุ่มของผู้เชี่ยวชาญช่างเทคนิคเป็นอาชีพที่เกี่ยวข้องกับงานด้านทฤษฎีและปฏิบัติ  ช่างเทคนิคที่เขียนแบบจะถ่ายทอดความคิด  และการสเกตซ์ของวิศวกรสถาปนิกมาเป็นรายละเอียดในงานเขียนแบบ  และการระบุรายการในงานเขียนแบบเพื่อให้เข้าใจตรงกันระหว่างผู้สั่งงานกับผู้ปฏิบัติงาน

# data[].attributes.body
Cr.วายุ ชัยภูมี 202185120

# data[].attributes.headline
การเขียนตัวเลขและตัว

# data[].attributes.body
การเขียนตัวเลขและตัวอักษร
•ในการเขียนแบบซึ่งไม่สามารถแสดงเป็นรูปทรงโดยเส้นอาจแสดงโดยกำหนดขนาดเป็นตัวเลข  ตัวอักษร  ซึ่งจะให้รายละเอียดในแบบงานได้อย่างครบถ้วนและมีความหมายที่สมบูรณ์
•ตัวอักษรระบบโกติกใช้วิธีเขียนแบบซิงเกิลสโตรค  (Single  Stroke  Gothic  Lettering)  คำว่าชุดตัวพิมพ์  (front)  หมายถึง  การจำแนกหรือการจัดเป็นชุดเดียวกัน เหตุผลที่งานอุตสาหกรรมยอมรับการเขียนตัวอักษรรูปแบบนี้ก็เพราะว่าตัวอักษรชนิดเขียนได้เร็วมาก ตัวอักษรโกติกแบ่งออกเป็น ตัวอักษรพิมพ์ใหญ่ และตัวอักษรพิมพ์เล็ก(ตรงและเอียง)
•รูปแบบของการเขียนตัวอักษรตัวใหญ่นั้นบางกลุ่มมีอัตราส่วนระหว่างความกว้างต่อความสูงเท่ากันแต่ส่วนใหญ่แล้วจะมีอัตราส่วนระหว่างความกว้างต่อความสูง
•ตัวอักษรพิมพ์เล็กนั้นประกอบด้วย  3  ส่วน  คือ  ส่วนหลักซึ่งอยู่ตรงกลาง  ส่วนบน  และส่วนล่าง

202184565 นางสาวกรวิภา บุดดีคง

# data[].attributes.headline
ภาพที่ใช้ในง

# data[].attributes.body
ภาพที่ใช้ในงานเขียนแบบ
ในงานเขียนแบบชิ้นส่วนของเครื่องจักรกลหรือแบบงานทั่วไปภาพที่ใช้มีอยู่กด้วยกัน 2 ชนิด คือ ภาพ 2 มิติ และ ภาพ 3 มิติ
ภาพ 2 มิติ คือภาพที่แสดงรูปทรงของภาพใน 2 มิติ คือ ความกว้าง และความสูง หรือความกว้างและความยาวโดยจะมองเห็นเป็นลักษณะของพื้นที่เช่นรูปสามเหลี่ยมสี่เหลี่ยม ห้าเหลี่ยม หกเหลี่ยม วงกลม
ภาพ 3 มิติ คือภาพที่แสดงรูปทรงของภาพใน 3 มิติ คือ ความกว้าง ความยาว หรือความสูง และความลึกลักษณะของภาพจะแสดงปริมาตรของสิ่งที่อยู่ในภาพนั้น
นิชาภัทร แสนเพียง รหัส202184507

# data[].attributes.body
ภาพที่ใช้ในงานเขียนแบบที่นิยมเขียนเป็นแบบทำงานนั้นนิยมเขียนภาพ 2 แบบ คือ

•  ภาพสามมิติ ( ภาพ 3 D )

•  ภาพฉาย ( ภาพ 2 D )

ภาพสามมิติ

ภาพสามมิติ (Pictorial View) เป็นภาพที่แสดงให้เห็นมิติของภาพได้ถึง 3 ด้านด้วยกันในภาพเดียวกัน คือ ขนาดความกว้าง ความยาว และความลึกของชิ้นงาน มีลักษณะใกล้เคียงกับชิ้นงานจริง ในทางปฏิบัติไม่นิยมใช้ภาพ 3 มิติเป็นแบบทำงาน จะใช้สำหรับดูรูปร่างของชิ้นงาน ส่วนแบบในการปฏิบัติงานจะใช้ภาพฉาย โดยมีภาพ 3 มิติดูประกอบการทำงาน

ภาพสามมิตินั้นแบ่งออกเป็น 3 ประเภทด้วยกัน คือ

•  ภาพออบลิก มี 2 แบบ คือ

•  แบบคาวาเรียร์

•  แบบคาบิเนต
ภาพฉาย

ในวงการอุตสาหกรรมนิยมใช้แบบภาพฉายเป็นแบบสั่งงานและการปฏิบัติงานของช่างฝีมือ เพื่อนำไปสร้างเป็นผลิตภัณฑ์ แบบของชิ้นงานนั้นต้องมีรายละเอียดอย่างครบถ้วน ดังนั้น จึงควรมีความจำเป็นอย่างยิ่งที่ต้องศึกษา และทำความเข้าใจกับภาพฉาย ตลอดจนการอ่านแบบและเขียนแบบภาพฉายได้อย่างถูกต้อง

Cr.ปรียาภรณ์ สุนา 202184599

# data[].attributes.headline
ภาพที่ใช้ในงานเขียนแบบที่นิยมเขียนเป็นแบบทำงานนั้นนิยมเขียนภาพ 2 แบบ คือ•  ภาพสามมิติ ( ภาพ 3 D )•  ภาพฉาย ( ภาพ 2 D )ภาพสามมิติภาพสามมิติ (Pictorial View) เป็นภาพที่แสดงให้เห็นมิติของภาพได้ถึง 3 ด้านด้วยกันในภาพเดียวกัน คือ ขนาดความกว้าง ความยาว และความลึกของชิ้นงาน มีลักษณะใกล้เคียงกับชิ้นงานจริง ในทางปฏิบัติไม่นิยมใช้ภาพ 3 มิติเป็นแบบทำงาน จะใช้สำหรับดูรูปร่างของชิ้นงาน ส่วนแบบในการปฏิบัติงานจะใช้ภาพฉาย โดยมีภาพ 3 มิติดูประกอบการทำงานภาพสามมิตินั้นแบ่งออกเป็น 3 ประเภทด้วยกัน คือ•  ภาพออบลิก มี 2 แบบ คือ•  แบบคาวาเรียร์•  แบบคาบิเนต•  ทัศนียภาพ มี 3 แบบ คือ•  แบบ 1 จุด•  แบบ 2 จุด•  แบบ 3 จุด•  แบบแอกโซโนเมตริก มี 3 แบบ คือ•  ภาพไดเมตริก•  ภาพไตรเมตริก•  ภาพไอโซเมตริก

# data[].attributes.subject
ภาพที่ใช้ในงานเขียนแบบที่นิยมเขียนเป็นแบบทำงานนั้นนิยมเขียนภาพ 2 แบบ คือ•  ภาพสามมิติ ( ภาพ 3 D )•  ภาพฉาย ( ภาพ 2 D )ภาพสามมิติภาพสามมิติ (Pictorial View) เป็นภาพที่แสดงให้เห็นมิติของภาพได้ถึง 3 ด้านด้วยกันในภาพเดียวกัน คือ ขนาดความกว้าง ความยาว และความลึกของชิ้นงาน มีลักษณะใกล้เคียงกับชิ้นงานจริง ในทางปฏิบัติไม่นิยมใช้ภาพ 3 มิติเป็นแบบทำงาน จะใช้สำหรับดูรูปร่างของชิ้นงาน ส่วนแบบในการปฏิบัติงานจะใช้ภาพฉาย โดยมีภาพ 3 มิติดูประกอบการทำงานภาพสามมิตินั้นแบ่งออกเป็น 3 ประเภทด้วยกัน คือ•  ภาพออบลิก มี 2 แบบ คือ•  แบบคาวาเรียร์•  แบบคาบิเนต•  ทัศนียภาพ มี 3 แบบ คือ•  แบบ 1 จุด•  แบบ 2 จุด•  แบบ 3 จุด•  แบบแอกโซโนเมตริก มี 3 แบบ คือ•  ภาพไดเมตริก•  ภาพไตรเมตริก•  ภาพไอโซเมตริก

# data[].attributes.body
Cr.พัชรินทร์ พานพินิจ 202184597

# data[].attributes.body
ภาพที่ใช้ในงานเขียนแบบ

ภาพที่ใช้ในงานเขียนแบบที่นิยมเขียนเป็นแบบทำงานนั้นนิยมเขียนภาพ 2 แบบ คือ

•  ภาพสามมิติ ( ภาพ 3 D )

•  ภาพฉาย ( ภาพ 2 D )

ภาพสามมิติ

ภาพสามมิติ (Pictorial View) เป็นภาพที่แสดงให้เห็นมิติของภาพได้ถึง 3 ด้านด้วยกันในภาพเดียวกัน คือ ขนาดความกว้าง ความยาว และความลึกของชิ้นงาน มีลักษณะใกล้เคียงกับชิ้นงานจริง ในทางปฏิบัติไม่นิยมใช้ภาพ 3 มิติเป็นแบบทำงาน จะใช้สำหรับดูรูปร่างของชิ้นงาน ส่วนแบบในการปฏิบัติงานจะใช้ภาพฉาย โดยมีภาพ 3 มิติดูประกอบการทำงาน

ภาพสามมิตินั้นแบ่งออกเป็น 3 ประเภทด้วยกัน คือ

•  ภาพออบลิก มี 2 แบบ คือ

•  แบบคาวาเรียร์

•  แบบคาบิเนต

•  ทัศนียภาพ มี 3 แบบ คือ

•  แบบ 1 จุด

•  แบบ 2 จุด

•  แบบ 3 จุด

•  แบบแอกโซโนเมตริก มี 3 แบบ คือ

•  ภาพไดเมตริก

•  ภาพไตรเมตริก

•  ภาพไอโซเมตริก

CR วิชาญ สุวรรณชัยรบ  c202184536

# data[].attributes.body
บรรทัดเขียนส่วนโค้ง (IRREQULAR CURVES)

บรรทัดเขียนส่วนโค้ง เป็นการเขียนที่จะใช้ในการเขียนส่วนโค้ง หรือเส้นโค้งในแบบงานที่ไม่สามารถใช้วงเวียนเขียนการใช้บรรทัดส่วนโค้งเป็นการเขียนที่จะต้องให้เส้นต่อเนื่องกันโดยการให้ส่วนโค้งของบรรทัดสัมผัส 3 จุด แล้วจึงลากเส้นผ่านจุดซึ่งผู้ปฏิบัติงานจะต้องมีความชำนาญ และมีประสบการณ์ในการใช้บรรทัดเขียนส่วนโค้งจึงสามารถเขียนส่วนโค้งได้สมบูรณ์
น.ส.น้ำฝน มืมขุนทด 202185126

# data[].attributes.headline
ภาพไอโซเมตริก (Isome

# data[].attributes.body
ภาพไอโซเมตริก (Isometric) เป็นภาพสามมิติที่เส้นแนวตั้งจะแสดงด้านตั้งของ วัตถุ ส่วนแนวนอนจําใช้เส้นที่ทํามมุ 30 องศา กับ แกนนอน และเส้นทุก เส้นในภาพจะใช้มาตราส่วน เดียวกัน หลักการเขียนภาพไอโซเมติรกมีดังนี้
1) เขียนภาพฉายเพื่อให้ทราบความยาวและความกว้างจากภาพด้านบน ความยาว และความสงู จากภาพด้านหน้า และความกว้างหรือความหนาและความสูง จากภาพด้านข้าง
2)เขียนวัตถุรูปแบบกล่องสี่เหลี่ยมที่ประกอบด้วยแกนสามแกนทํามุมกัน120 องศา แกนแรกเขียนในแนวดิ่ง และแกนที่เหลือสองแกนเขียนไปทางซ้ายและทางขวา โดยทํามุม30 องศา กับเส้นแนวนอน
3. ภาพเพอร์สเปกทีฟ (Perspective) หรือภาพทัศนียภาพ เป็นภาพสามมิติที่มอง

นางสาว ศิริยากร ทองทิพย์ 64171114434

# data[].attributes.headline
ข้อสังเกตในการเขียนแบบภาพไอโซเมตริก     1. มุมที่ใช้ในการเขียนแบบภาพไอโซเมตริกนี้จะมีเพียง 2 มุมเท่านั้นคือมุม 30 และ 90  กล่าวคือ เส้นที่ขีดทำมุมด้านซ้ายและขวา จะทำมุม 30 องศา  ส่วนเส้นที่ขีดขึ้นหรือขีดลงจะเป็นมุม 90 องศา     2. เส้นที่ขีดจะเป็นเส้นขนานกันโดยตลอดคืนเส้นที่ทำมุมด้านซ้ายก็จะขนานกัน เส้นที่ลากด้านขวากจะขนานกัน และเส้นตั้งฉากก็จะขนานกัน     3. การเขียนเส้นระนาบเส้นแรกควรให้อยู่ด้านล่างเพราะภาพที่เขียนจะอยู่ด้านบนและควรคำนึงถึงความสูงของภาพที่จะเขียนด้วยเพื่อไม่ให้ภาพที่เขียนล้นกรอบกระดาษเขียนแบบ     4. ก่อนที่จะเขียนเส้นตั้งฉากจะต้องดูก่อนว่าภาพเอียงไปด้านใด หากภาพที่จะเขียนเอียงด้านซ้ายเส้นตั้งฉากจะต้องอยู่ด้านขวา เป็นต้น

# data[].attributes.subject
ข้อสังเกตในการเขียนแบบภาพไอโซเมตริก     1. มุมที่ใช้ในการเขียนแบบภาพไอโซเมตริกนี้จะมีเพียง 2 มุมเท่านั้นคือมุม 30 และ 90  กล่าวคือ เส้นที่ขีดทำมุมด้านซ้ายและขวา จะทำมุม 30 องศา  ส่วนเส้นที่ขีดขึ้นหรือขีดลงจะเป็นมุม 90 องศา     2. เส้นที่ขีดจะเป็นเส้นขนานกันโดยตลอดคืนเส้นที่ทำมุมด้านซ้ายก็จะขนานกัน เส้นที่ลากด้านขวากจะขนานกัน และเส้นตั้งฉากก็จะขนานกัน     3. การเขียนเส้นระนาบเส้นแรกควรให้อยู่ด้านล่างเพราะภาพที่เขียนจะอยู่ด้านบนและควรคำนึงถึงความสูงของภาพที่จะเขียนด้วยเพื่อไม่ให้ภาพที่เขียนล้นกรอบกระดาษเขียนแบบ     4. ก่อนที่จะเขียนเส้นตั้งฉากจะต้องดูก่อนว่าภาพเอียงไปด้านใด หากภาพที่จะเขียนเอียงด้านซ้ายเส้นตั้งฉากจะต้องอยู่ด้านขวา เป็นต้น

# data[].attributes.body
Cr. นาย กฤษฎา แสงรัตน์
(64171110444-4)

# data[].attributes.headline
ทิศทางการมองภาพฉายทั

# data[].attributes.body
ทิศทางการมองภาพฉายทั้ง 3 ด้าน
1. การหาภาพด้านหน้า เมื่อมีภาพด้านข้างและภาพด้านบนแล้ว ให้ใช่วิธีการลากเส้นฉายจากเส้นขอบรูปของภาพด้านข้างไปแนวนอนทางซ้าย และลากเส้นฉายจากภาพด้านบนขึ้นไป เพื่อให้มาตัดเป็นจุดขอบรูปของภาพด้านหน้า เมื่อต่อเส้นระหว่างจุดตัดก็จะได้ภาพด้านหน้า
2. การหาภาพด้านข้าง ให้ลากเส้นฉายเอียง 45 องศากับแนวราบจากมุมล่างขวาของภาพด้านหน้า แล้วลากเส้นฉายแนวนอนจากภาพด้านหน้าไปทางขวาเพื่อให้ตัดกับเส้นฉายของขอบรูปที่ลากมาจากภาพด้านบนผ่านเส้นเอียง 45 องศา แล้วหักขึ้นสู่ภาพด้านข้างไปตัดกันจะได้เป็นจุดตัดของขอบรูปของภาพด้านข้าง เมื่อต่อเส้นระหว่างจุดตัดก็จะได้ภาพด้านข้าง
3. การหาภาพด้านบน ให้ลากเส้นฉายแนวดิ่งจากภาพด้านหน้าลงมาตัดกับเส้นฉายที่ลากลงจากภาพด้านข้างซึ่งหักมุมผ่านเส้นเอียง 45 องศามาตัดเป็นจุดของขอบรูปของภาพด้านบน เมื่อต่อเส้นระหว่างจุดตัดก็จะได้ภาพด้านบน

- การบอกขนาดมิติของภาพฉาย ประกอบด้วย
1. เส้นบอกขนาด
2. เส้นช่วยบอกขนาด
3. หัวลูกศร
4. ตัวเลขบอกขนาด มีดังนี้
4.1 ตัวเลขจะต้องเขียนอยู่บนเส้นบอกขนาด และห่างเล็กน้อยในตำแหน่งกึ่งกลางเส้น
4.2 ตัวเลขในแนวนอนให้เขียนตัวเลขชี้ขึ้นบน
4.3 ตัวเลขในแนวตั้งให้เขียนตัวเลขชี้ไปทางขวา
4.4 ขนาดความสูงของตัวเลขควรเท่ากับความยาวของลูกศร

- ตัวอย่างการเขียนภาพฉายมุมที่ 1
การฉายภาพระบบมุมที่ 1 E (E –Method)ชิ้นงานจะถูกสมมติให้วางลอยอยู่ในควอแดรนท์ที่ 1 เมื่อฉายเส้นต่าง ๆไปตกที่ระนาบรับภาพของทั้ง 3 ด้าน แล้วคลี่ระนาบรับภาพทั้ง 3ออกให้อยู่ในระนาบดิ่ง จะได้ภาพด้านบนอยู่ข้างล่างของภาพด้านหน้า ภาพที่มองด้านซ้ายจะอยู่ขวามือของด้านหน้า
ศศิยามล นาสมภักดิ์
รหัสพนักงาน202184495

# data[].attributes.headline
แบบงานมาตรฐานที่ใช้แ

# data[].attributes.body
แบบงานมาตรฐานที่ใช้แสดงที่อยู่ 2  ลักษณะ  คือ
1.       แบบงานภาพ  3  มิติ
2.       แบบงานภาพ  2  มิติ

เมื่อเราจะกล่าวถึงลักษณะของวัตถุแต่ละอย่างแก่บุคคลทั่ว ๆ ไป  เรามักจะเปรียบเทียบวัตถุนั้นกับสิ่งอื่นที่ทุกคนรู้จักกันเป็นอย่างดี แต่ในวงการช่างซึ่งต้องการคำจำกัดความที่แน่นอนของรูปชิ้นงาน  เรามักจะใช้การเปรียบเทียบกับรูปทรงทางเรขาคณิต  เช่นทรงกลม  ทรงเหลี่ยม  ทรงกรวย เป็นต้น  ทั้งนี้เพื่อให้เกิดความง่ายต่อการเขียนและการอ่านแบบงาน  อีกทั้งยังช่วยให้ช่างสามารถหาวิธีการในการผลิตชิ้นงานนั้นได้ง่ายขึ้นด้วย

ภาพฉาย  หมายถึง  ภาพที่มองจากชิ้นงานจริงฉายไปปรากฏรูปทรงบนระนาบรับภาพ  โดยทั่วไปในการเขียนแบบชิ้นส่วนใด ๆ  ถ้าจะให้มองเห็นได้ชัดเจนและดูเหมือนจริงนั้นสามารถเขียนได้ด้วยภาพ 3 มิติ  ซึ่งแสดงเพียงภาพเดียวก็สามารถมองได้ชัดเจนทั้งสามารถกำหนดรายละเอียดต่าง ๆ ได้และนำไปทำการผลิตได้ด้วย  แต่การเขียนภาพ 3 มิติ  นั้นกระทำได้ยากต้องใช้เวลาในการเขียนแบบงานต้องมีเครื่องมือและอุปกรณ์ช่วยหลายอย่าง  จึงไม่เหมาะสมที่จะนำวิธีการนี้มาเขียนแบบเพื่อสั่งงานผลิต  เพราะจะทำให้ต้นทุนการผลิตสูงขึ้น  ภาพ 3  มิติ  เหมาะสำหรับแสดงรูปร่างและการประกอบกันอยู่ของชิ้นงานในคราวที่จำเป็นมากกว่า

นางสาว วราภรณ์ ไชยเชษฐ์
รหัสพนักงาน202184543

# data[].attributes.headline
ความหมายและความสำคัญของภาพฉาย     ภาพที่มองจากชิ้นงานจริงฉายไปปรากฏรูปทรงบนระนาบรับภาพ  โดยทั่วไปในการเขียนแบบชิ้นส่วนใด ๆ  ถ้าจะให้มองเห็นได้ชัดเจนและดูเหมือนจริงนั้นสามารถเขียนได้ด้วยภาพ 3มิติ  ซึ่งแสดงเพียงภาพเดียวก็สามารถมองได้ชัดเจนทั้งสามารถกำหนดรายละเอียดต่าง ๆ ได้และนำไปทำการผลิตได้ด้วย  แต่การเขียนภาพ 3 มิติ  นั้นกระทำได้ยากต้องใช้เวลาในการเขียนแบบงานต้องมีเครื่องมือและอุปกรณ์ช่วยหลายอย่าง  จึงไม่เหมาะสมที่จะนำวิธีการนี้มาเขียนแบบเพื่อสั่งงานผลิต  เพราะจะทำให้ต้นทุนการผลิตสูงขึ้น  ภาพ 3  มิติ  เหมาะสำหรับแสดงรูปร่างและการประกอบกันอยู่ของชิ้นงานในคราวที่จำเป็นมากกว่าการที่จะเขียนงานให้ง่ายและรวดเร็วขึ้นสามารถเขียนได้โดยวิธีการมองภาพทีละด้านและนำเอาแต่ละด้านมาเขียนลงบนกระดาษให้สัมพันธ์กัน  จะทำให้การเขียนลงบนกระดาษให้สัมพันธ์กันจะทำให้การเขียน ,การแสดงอัตราส่วน ,การแสดงขนาด ,การใช้อุปกรณ์ต่าง ๆ ช่วยและสะดวกยิ่งขึ้น - หลักการมองภาพฉาย ภายฉายสามารถเกิดขึ้นได้ 2 ลักษณะ     1. การเกิดเงา     2. การมองเห็นวัถุ

# data[].attributes.subject
ความหมายและความสำคัญของภาพฉาย     ภาพที่มองจากชิ้นงานจริงฉายไปปรากฏรูปทรงบนระนาบรับภาพ  โดยทั่วไปในการเขียนแบบชิ้นส่วนใด ๆ  ถ้าจะให้มองเห็นได้ชัดเจนและดูเหมือนจริงนั้นสามารถเขียนได้ด้วยภาพ 3มิติ  ซึ่งแสดงเพียงภาพเดียวก็สามารถมองได้ชัดเจนทั้งสามารถกำหนดรายละเอียดต่าง ๆ ได้และนำไปทำการผลิตได้ด้วย  แต่การเขียนภาพ 3 มิติ  นั้นกระทำได้ยากต้องใช้เวลาในการเขียนแบบงานต้องมีเครื่องมือและอุปกรณ์ช่วยหลายอย่าง  จึงไม่เหมาะสมที่จะนำวิธีการนี้มาเขียนแบบเพื่อสั่งงานผลิต  เพราะจะทำให้ต้นทุนการผลิตสูงขึ้น  ภาพ 3  มิติ  เหมาะสำหรับแสดงรูปร่างและการประกอบกันอยู่ของชิ้นงานในคราวที่จำเป็นมากกว่าการที่จะเขียนงานให้ง่ายและรวดเร็วขึ้นสามารถเขียนได้โดยวิธีการมองภาพทีละด้านและนำเอาแต่ละด้านมาเขียนลงบนกระดาษให้สัมพันธ์กัน  จะทำให้การเขียนลงบนกระดาษให้สัมพันธ์กันจะทำให้การเขียน ,การแสดงอัตราส่วน ,การแสดงขนาด ,การใช้อุปกรณ์ต่าง ๆ ช่วยและสะดวกยิ่งขึ้น - หลักการมองภาพฉาย ภายฉายสามารถเกิดขึ้นได้ 2 ลักษณะ     1. การเกิดเงา     2. การมองเห็นวัถุ

# data[].attributes.body
นาย ณัฐพล ตุ้งประโคน
รหัสพนักงาน 202184477

# data[].attributes.headline
มาตรฐานของเส้นในงานเขียนแบบ  งานเขียนแบบจะใช้เส้นชนิดต่างๆ ที่มีความแตกต่างกันทั้งขนาดและรูปร่างเพื่อเป็นการแสดง ความหมายของแบบงาน ให้ผู้อ่านแบบเข้าใจความหมายของแบบ และท าให้แบบมีความถูกต้องสมบูรณ์  เส้นที่ใช้ในงานเขียนแบบตามมาตรฐาน DIN ISO 128-24 (1999-12) แบ่งออกเป็น 7 กลุ่ม ได้แก่ 0.25, 0.35, 0.5, 0.7, 1.0, 1.4 และกลุ่มเส้น 2.0 มิลลิเมตร ส่วนการเลือกใช้กลุ่มเส้นใดนั้นจะขึ้นอยู่กับ ขนาดและรูปร่างของชิ้นงานที่น ามาเขียนแบบ เช่น กระดาษเขียนแบบขนาด A4 และ A3 นิยมใช้กลุ่ม เส้น 0.50 และกลุ่มเส้น 0.70 

# data[].attributes.subject
มาตรฐานของเส้นในงานเขียนแบบ  งานเขียนแบบจะใช้เส้นชนิดต่างๆ ที่มีความแตกต่างกันทั้งขนาดและรูปร่างเพื่อเป็นการแสดง ความหมายของแบบงาน ให้ผู้อ่านแบบเข้าใจความหมายของแบบ และท าให้แบบมีความถูกต้องสมบูรณ์  เส้นที่ใช้ในงานเขียนแบบตามมาตรฐาน DIN ISO 128-24 (1999-12) แบ่งออกเป็น 7 กลุ่ม ได้แก่ 0.25, 0.35, 0.5, 0.7, 1.0, 1.4 และกลุ่มเส้น 2.0 มิลลิเมตร ส่วนการเลือกใช้กลุ่มเส้นใดนั้นจะขึ้นอยู่กับ ขนาดและรูปร่างของชิ้นงานที่น ามาเขียนแบบ เช่น กระดาษเขียนแบบขนาด A4 และ A3 นิยมใช้กลุ่ม เส้น 0.50 และกลุ่มเส้น 0.70 

# data[].attributes.body
Cr.กมลชัย เบิกบาน 202184514

# data[].attributes.headline
เส้นที่ใช้ในการเขียนแบบมีหลายชนิด​ แต่ละชนิดจะมีลักษณะและความหมายที่ต่างกันออกไป​ เช่น​

# data[].attributes.subject
เส้นที่ใช้ในการเขียนแบบมีหลายชนิด​ แต่ละชนิดจะมีลักษณะและความหมายที่ต่างกันออกไป​ เช่น​

# data[].attributes.body
1.เส้นร่างแบบ​ นำมาใช้ร่างเป็นแนวก่อนการเขียนตัวอักษรประกอบแบบ
2.เส้นขอบหรือเส้นกรอบ​ นำมาใช้เพื่อกำหนดให้แบบหรือรูปทรงที่เขียนอยู่ภายในกรอบ
3.เส้นประหรือเส้นไข่ปลา​ เป็นเส้นแสดงวุตถุในส่วนที่ถูกบังเอาไว้หรือด้านหลังซึ่งมองไม่เห็น
ฯลฯ

มาตราส่วน
การเขียบแบบงานจึงต้องมีการย่อหรือขยายภาพจากขนาดของจริงของชิ้นงาน​ ให้มีความเหมาะสมกับขนาดของกระดาษ​ และขนาดที่พอจะเขียนได้ง่าย​ มี2ชนิด​ คือ
1.​ การย่อส่วน​ ในกรณีที่ขนาดของวัตถุที่เรานำมาเขียนแบบมีขนาดใหญ่มากเกินกว่าขนาดของกระดาษเขียนแบบ​ เราจำเป็นต้องย่อส่วนให้มีขนาดเล็กลงเหมาะกับขนาดของกระดาษ​ เช่น​ มาตราส่วน​ 1​ : 20​ หมายความว่า ขนาดของจริง​ 20ส่วน​ ย่อลงเหลือเพียง​ 1ส่วน​ ในกระดาษเขียนแบบ
2.​ การขยายส่วน​ ในกรณีที่ขนาดของจริงเล็กมาก​ จนไม่สามารถกำหนดขนาดลงในกระดาษเขียนแบบให้เห็นอย่างชัดเจนได้​ เราจำเป็นต้องขยายส่วนให้มีขนาดใหญ่ขึ้น​ เพื่อให้สามารถกำหนดขนาดได้อย่างชัดเจนและเขียนลงในกระดาษเขียนแบบได้
เช่น​ มาตราส่วน​ 20​ : 1​ หมายความว่า​ ขนาดของจริง​ 1ส่วน​ นำไปขยาย​ 20เท่า​ เขียนลงในกระดาษเขียนแบบ
Cr.วรารัตน์​ แสนทวีสุข​ รหัสพนักงาน​ 202184606

# data[].attributes.headline
ออบลิก” (Oblique) แปลว่า เอียง เฉียงหรือทแยง ดังนั้นการเขียนภาพออบลิกจึงหมายถึง การเขียนภาพ 3 มิติ ที่เอียงเพียงด้านเดียว โดยจะเอียงเฉพาะด้านข้างเท่านั้น ส่วนด้านหน้า จะมองเห็นเป็นภาพฉายเต็มหน้า โดยมีสัดส่วนเป็น 1:1 กับชิ้นงานจริง เช่น วงกลม f 60 มม. เมื่อเขียนเป็นภาพด้านหน้าก็จะเห็นเป็นวงกลม f 60 มม. เป็นต้น

# data[].attributes.subject
ออบลิก” (Oblique) แปลว่า เอียง เฉียงหรือทแยง ดังนั้นการเขียนภาพออบลิกจึงหมายถึง การเขียนภาพ 3 มิติ ที่เอียงเพียงด้านเดียว โดยจะเอียงเฉพาะด้านข้างเท่านั้น ส่วนด้านหน้า จะมองเห็นเป็นภาพฉายเต็มหน้า โดยมีสัดส่วนเป็น 1:1 กับชิ้นงานจริง เช่น วงกลม f 60 มม. เมื่อเขียนเป็นภาพด้านหน้าก็จะเห็นเป็นวงกลม f 60 มม. เป็นต้น

# data[].attributes.body
Crสุนทร กุลวงศักดิ์ 202184465

# data[].attributes.headline
หลักการพื้นฐานของการฉายภาพ  ภาพฉาย  หมายถึง  ภาพที่มองจากชิ้นงานจริงแล้วฉายไปปรากฏรูปทรงบนระนาบรับภาพดังนั้นการมองภาพแต่ละด้านดังได้กล่าวมาแล้วนั้นคือการมองภาพเพื่อนำไปสู่การฉายภาพนั้นเอง  ปกติแล้วแสงที่ฉายผ่านชิ้นงานจะกระทบกับระนาบระนาบรองรับภาพ ภาพที่เกิดขึ้นบนระนาบจะมีขนาดขยายใหญ่ขึ้นตามระยะหางของระนาบนั้น   แต่การมองภาพเมื่อฉายไปยังระนาบรับภาพในทางเขียนแบบเครื่องกลให้ถือว่าเส้นที่ฉายไปยังระนาบนั้นเป็นเส้นขนานกันทุกเส้น ดังนั้นภาพที่ปรากฎบนระนาบจะมีสัดส่วนสองด้านที่มองเท่ากับของจริง 

# data[].attributes.subject
หลักการพื้นฐานของการฉายภาพ  ภาพฉาย  หมายถึง  ภาพที่มองจากชิ้นงานจริงแล้วฉายไปปรากฏรูปทรงบนระนาบรับภาพดังนั้นการมองภาพแต่ละด้านดังได้กล่าวมาแล้วนั้นคือการมองภาพเพื่อนำไปสู่การฉายภาพนั้นเอง  ปกติแล้วแสงที่ฉายผ่านชิ้นงานจะกระทบกับระนาบระนาบรองรับภาพ ภาพที่เกิดขึ้นบนระนาบจะมีขนาดขยายใหญ่ขึ้นตามระยะหางของระนาบนั้น   แต่การมองภาพเมื่อฉายไปยังระนาบรับภาพในทางเขียนแบบเครื่องกลให้ถือว่าเส้นที่ฉายไปยังระนาบนั้นเป็นเส้นขนานกันทุกเส้น ดังนั้นภาพที่ปรากฎบนระนาบจะมีสัดส่วนสองด้านที่มองเท่ากับของจริง 

# data[].attributes.body
ณัฐวุฒิ วงศ์สง่า รหัส202184588

# data[].attributes.headline
มาตราฐานในการเขียนแบบ 2.1  กระดาษเขียนแบบ2.2  เส้นต่าง ๆ ที่ใช้ในงานเขียนแบบ2.3  การเขียนตัวอักษร  2.  มาตรฐานในการเขียนแบบ การเขียนแบบจัดเป็นกลุ่มของผู้เชี่ยวชาญช่างเทคนิคเป็นอาชีพที่เกี่ยวข้องกับงานด้านทฤษฎีและปฏิบัติ  ช่างเทคนิคที่เขียนแบบจะถ่ายทอดความคิด  และการสเกตซ์ของวิศวกรสถาปนิกมาเป็นรายละเอียดในงานเขียนแบบ  และการระบุรายการในงานเขียนแบบเพื่อให้เข้าใจตรงกันระหว่างผู้สั่งงานกับผู้ปฏิบัติงาน  จึงมีการกำหนดมาตรฐานในงานเขียนแบบขึ้น ความหมายของมาตรฐานมาตรฐาน  หมายถึง  ข้อกำหนดหรือข้อตกลงกันระหว่างผู้ผลิต  และผู้ใช้เพื่อสร้างความเข้าใจให้ตรงกันเกี่ยวกับขนาดรูปร่าง น้ำหนัก  และส่วนผสมของวัสดุอย่างใดอย่างหนึ่งที่ทำการผลิตขึ้นจากแหล่งผลิตต่าง ๆ ให้มีคุณสมบัติและคุณภาพเหมือนกันสามารถนำมาใช้สับเปลี่ยนทดแทนกันได้ 2.1    กระดาษเขียนแบบ กระดาษเขียนแบบมีหลายขนาด  ผู้เขียนสามารถเลือกใช้ขนาดของกระดาษเขียนแบบให้เหมาะสมกับขนาดของแบบที่ต้องการ  ขนาดของกระดาษเขียนแบบในระบบ  SI unit  หรือระบบเมตริก  ขนาดของกระดาษ  A0  จะมีรูปร่างเป็นสี่เหลี่ยมผืนผ้า  โดยมีพื้นที่  1  ตารางเมตร  มีความกว้าง  : ความยาว  คือ  (1 : 1.141)  ดังแสดงในภาพที่  2.1   ภาพที่  2.1  แสดงวิธีการคำนวณหาขนาดของกระดาษ  A0       กระดาษเขียนแบบ  A0  ถ้านำไปแบ่งครึ่งออกไปเรื่อย ๆ กระดาษจะเล็กลงครึ่งหนึ่ง  จากกระดาษมาตรฐาน  A0  จะเปลี่ยนเป็นขนาด  A1, A2, A3 และ  A4  ตามลำดับ  โปรดสังเกตกระดาษ  A1  จะมีพื้นที่น้อยกว่ากระดาษ  A0  จำนวน 1  เท่า  และกระดาษ  A2  จะมีพื้นที่น้อยกว่ากระดาษ  A1  จำนวน  1  เท่า  เป็นสัดส่วนลงไปเรื่อย ๆ ดังแสดงในภาพที่  2.2 ภาพที่  2.2  แสดงสัดส่วนของกระดาษเขียนแบบตามมาตรฐานระบบเมตริกซึ่งมีอัตราส่วนความกว้าง : ความยาว  คือ  เปรียบเทียบขนาดของกระดาษเขียนแบบระบบเมตริกและระบบอังกฤษ        2.2  การติดกระดาษ ในการติดกระดาษจะต้องติดกระดาษลงบนกระดาษเขียนแบบให้สนิท โดยใช้เทปกาว  ควรวางตำแหน่งของกระดาษเขียนแบบให้ใกล้กับขอบซ้ายมือของกระดานเขียนแบบ  เพื่อให้เกิดระยะผิดพลาดจากการเขียนแบบน้อยที่สุด    ภาพที่  2.3  การติดกระดาษเขียนแบบ 2.3  ตารางรายการ เป็นตารางบอกรายละเอียดต่าง ๆ ของแบบ  เช่น ชื่อของแบบงาน  ชื่อผู้เขียนแบบ  มาตราส่วนชื่อบริษัทหรือสถานศึกษา  วัน/เดือน/ปี ที่เขียนแบบและหมายเลขแบบ  เป็นต้น  ตารางรายการนี้ถ้าใช้กระดาษเขียนแบบขนาด A4  สามารถแสดงไว้ด้านล่างตลอดความยาวของกระดาษ  แต่ถ้าใช้กระดาษ  A3  ซึ่งมีความยาวมาก  อาจเขียนไว้บริเวณมุมขวามือของกระดาษได้  ดังแสดงในภาพที่  2.4       ภาพที่  2.4  แสดงลักษณะและขนาดของตารางรายการของแบบ      ภาพที่  2.5  แสดงลักษณะและขนาดของตารางรายการของแบบของกระดาษขนาด  A3 3.  เส้น เส้นร่างแบบใช้เพื่อร่างแบบงานโดยเขียนอย่างเบาเพื่อที่จะได้ไม่ต้องเขียนอีกหรือเป็นการเข้าใจผิดกันเส้นอื่น ๆ  ในการเขียนแบบโดยทั่ว ๆ ไปชนิดของเส้นในงานวิศวกรรมมีอยู่หลายชนิด  ดังตารางแสดงชนิดของเส้น  ชื่อของเส้นและลักษณะการใช้งาน     ภาพที่ 2.6  ลักษณะของเส้นในการใช้งานเขียนแบบ 3.1.1          แสดงชนิดของเส้นการใช้งานและตัวอย่างการใช้งาน       4.   การเขียนตัวอักษรและตัวเลข ข้อมูลในการเขียนแบบซึ่งไม่สามารถแสดงเป็นรูปทรงโดยเส้นอาจแสดงโดยกำหนดขนาดเป็นตัวเลข  ตัวอักษร  ซึ่งจะให้รายละเอียดในแบบงานได้อย่างครบถ้วนและมีความหมายที่สมบูรณ์  การเขียนตัวเลขและตัวอักษรเขียนได้หลาย ๆ วิธี  การเขียนด้วยมือ  การเขียนด้วยอุปกรณ์โดยใช้แผ่นแม่แบบ  เป็นต้นตัวอักษรระบบโกติกใช้วิธีเขียนแบบซิงเกิลสโตรค  (Single  Stroke  Gothic  Lettering)  มาตรฐานของตัวอักษรได้พัฒนาดัดแปลงรูปแบบของชุดตัวพิมพ์ตัวอักษรแบบโกติก  คำว่าชุดตัวพิมพ์  (front)  หมายถึง  การจำแนกหรือการจัดเป็นชุดเดียวกันในขนาดและรูปแบบของตัวอักษรและคำว่า  ซิงเกิลสโตรก  (Single-stroke)  มาจากหลักความจริงว่า  แต่ละตัวอักษรเขียนขึ้นด้วยเส้นตรงเดี่ยวหรือเส้นโค้งพื้นฐาน  ซึ่งทำให้ง่ายต่อการเขียนและสะดวกต่อการอ่าน  เหตุผลที่งานอุตสาหกรรมยอมรับการเขียนตัวอักษรรูปแบบนี้ก็เพราะว่าตัวอักษรชนิดเขียนได้เร็วมาก ตัวอักษรโกติกแบ่งออกเป็น ตัวอักษรพิมพ์ใหญ่ และตัวอักษรพิมพ์เล็ก(ตรงและเอียง)ดังรูป  4.1           การเขียนตัวอักษรภาษาอังกฤษ    ภาพที่  4.7  การเขียนอักษรภาษาอังกฤษตัวพิมพ์ใหญ่ตรงและตัวพิมพ์เล็กตรง      ภาพที่  2.8  การเขียนอักษรภาษาอังกฤษตัวพิมพ์ใหญ่เอียงและตัวพิมพ์เล็กเอียง การเขียนตัวอักษรและตัวเลขไทย     ภาพที่  2.9  การเขียนตัวอักษรภาษาไทยและตัวเลขรูปแบบในการเขียนตัวอักษรภาษาอังกฤษตัวใหญ่ รูปแบบของการเขียนตัวอักษรตัวใหญ่นั้นบางกลุ่มมีอัตราส่วนระหว่างความกว้างต่อความสูงเท่ากันแต่ส่วนใหญ่แล้วจะมีอัตราส่วนระหว่างความกว้างต่อความสูง  คือ 5/6  แต่มีอยู่  1  ตัวที่มีความกว้างมากกว่าความสูง  นั่นก็คือ  ตัว  “W”  ดังแสดงในภาพที่  2.10  และภาพที่  2.11 ภาพที่  2.10  แสดงอัตราส่วนระหว่างความกว้างต่อความสูงของตัวอักษรตัวตรง      ภาพที่  2.11  แสดงอัตราส่วนระหว่างความกว้างต่อความสูงของตัวอักษรตัวเอียง   ตัวอักษรพิมพ์ตัวเล็กตัวอักษรพิมพ์เล็กนั้นประกอบด้วย  3  ส่วน  คือ  ส่วนหลักซึ่งอยู่ตรงกลาง  ส่วนบน  และส่วนล่าง  โดยส่วนหลักจะมีความสูงเป็น  2/3  ของความสูงของตัวอักษรนำ  ถ้าส่วนหลักเป็น  2/3  ของตัวอักษรนำส่วนบนและส่วนล่างก็จะเป็น  1/6  ของอักษรนำ  ดังแสดงในภาพที่  2.12  และ  2.13   ภาพที่  2.12  แสดงโครงสร้างของอักษรตัวพิมพ์เล็ก      ภาพที่  2.13  แสดงขั้นตอนการเขียนตัวอักษรภาษาอังกฤษตัวพิมพ์เล็ก    5.  มาตราส่วน มาตราส่วน  (scale)  โดยทั่ว ๆ ไปจะอยู่ใต้ภาพของชิ้นงานหรืออยู่ภายในบล็อคของกระดาษเขียนแบบเป็นการยากที่จะเขียนแบบขนาดเต็มเท่ากับชิ้นงานจริง  เช่น  เครื่องบิน  อาคารสิ่งก่อสร้าง  เป็นต้น  จึงจำเป็นต้องมีการลดขนาดโดยใช้มาตราส่วนย่อ  ในทางตรงกันข้ามกัน  ชิ้นส่วนเล็ก ๆ เช่น เฟืองนาฬิกา  ก็ต้องขยายภาพเพื่อให้ได้รายละเอียดที่ชัดเจน  จึงต้องมีการใช้มาตราส่วนขยายมาตราส่วนที่นิยมใช้ในงานเขียนแบบเครื่องกล  คือ1.       มาตรฐานส่วนเต็ม  เช่น  มาตราส่วน  1:1      ภาพที่ 2.14  มาตราส่วนเต็ม  1 :1   2.       มาตราส่วนย่อ  เช่น  มาตราส่วน  1:2  1:5  1:10  หรือ  1:1000  เป็นต้น     ภาพที่ 2.15  มาตราส่วน  1 :2   3.       มาตราส่วนขยาย  เช่น  มาตราส่วน  2:1  5:1  10:1 เป็นต้น   ภาพที่ 2.16  มาตราส่วนขยาย  2:1  ตัวอย่างมาตราส่วนเต็ม  มาตราส่วนขยาย  และมาตราส่วนย่อ       ตารางแสดงการเปรียบเทียบมาตราส่วน มาตราส่วนขนาดงานจริงขนาดที่เขียนลงในแบบงาน1 :12 :15 :110 :11 :21 :51 :101010205010052120204010020010423030601503001563 สัญลักษณ์ของหน่วยในระบบเมตริก                             การแปลงหน่วยระบบเมตริกเป็นระบบนิ้ว         มิลลิเมตร                 =          มม.                                           1  มิลลิเมตร         =             0.03937      นิ้ว         เซนติเมตร               =          ซม.                                           1  เซนติเมตร       =             0.3937        นิ้ว         เดซิเมตร                  =          ดม.                                           1  เมตร                 =             39.37           นิ้ว         เมตร                         =          ม.                                              1  กิโลเมตร          =             0.6214        ไมล์  

# data[].attributes.subject
มาตราฐานในการเขียนแบบ 2.1  กระดาษเขียนแบบ2.2  เส้นต่าง ๆ ที่ใช้ในงานเขียนแบบ2.3  การเขียนตัวอักษร  2.  มาตรฐานในการเขียนแบบ การเขียนแบบจัดเป็นกลุ่มของผู้เชี่ยวชาญช่างเทคนิคเป็นอาชีพที่เกี่ยวข้องกับงานด้านทฤษฎีและปฏิบัติ  ช่างเทคนิคที่เขียนแบบจะถ่ายทอดความคิด  และการสเกตซ์ของวิศวกรสถาปนิกมาเป็นรายละเอียดในงานเขียนแบบ  และการระบุรายการในงานเขียนแบบเพื่อให้เข้าใจตรงกันระหว่างผู้สั่งงานกับผู้ปฏิบัติงาน  จึงมีการกำหนดมาตรฐานในงานเขียนแบบขึ้น ความหมายของมาตรฐานมาตรฐาน  หมายถึง  ข้อกำหนดหรือข้อตกลงกันระหว่างผู้ผลิต  และผู้ใช้เพื่อสร้างความเข้าใจให้ตรงกันเกี่ยวกับขนาดรูปร่าง น้ำหนัก  และส่วนผสมของวัสดุอย่างใดอย่างหนึ่งที่ทำการผลิตขึ้นจากแหล่งผลิตต่าง ๆ ให้มีคุณสมบัติและคุณภาพเหมือนกันสามารถนำมาใช้สับเปลี่ยนทดแทนกันได้ 2.1    กระดาษเขียนแบบ กระดาษเขียนแบบมีหลายขนาด  ผู้เขียนสามารถเลือกใช้ขนาดของกระดาษเขียนแบบให้เหมาะสมกับขนาดของแบบที่ต้องการ  ขนาดของกระดาษเขียนแบบในระบบ  SI unit  หรือระบบเมตริก  ขนาดของกระดาษ  A0  จะมีรูปร่างเป็นสี่เหลี่ยมผืนผ้า  โดยมีพื้นที่  1  ตารางเมตร  มีความกว้าง  : ความยาว  คือ  (1 : 1.141)  ดังแสดงในภาพที่  2.1   ภาพที่  2.1  แสดงวิธีการคำนวณหาขนาดของกระดาษ  A0       กระดาษเขียนแบบ  A0  ถ้านำไปแบ่งครึ่งออกไปเรื่อย ๆ กระดาษจะเล็กลงครึ่งหนึ่ง  จากกระดาษมาตรฐาน  A0  จะเปลี่ยนเป็นขนาด  A1, A2, A3 และ  A4  ตามลำดับ  โปรดสังเกตกระดาษ  A1  จะมีพื้นที่น้อยกว่ากระดาษ  A0  จำนวน 1  เท่า  และกระดาษ  A2  จะมีพื้นที่น้อยกว่ากระดาษ  A1  จำนวน  1  เท่า  เป็นสัดส่วนลงไปเรื่อย ๆ ดังแสดงในภาพที่  2.2 ภาพที่  2.2  แสดงสัดส่วนของกระดาษเขียนแบบตามมาตรฐานระบบเมตริกซึ่งมีอัตราส่วนความกว้าง : ความยาว  คือ  เปรียบเทียบขนาดของกระดาษเขียนแบบระบบเมตริกและระบบอังกฤษ        2.2  การติดกระดาษ ในการติดกระดาษจะต้องติดกระดาษลงบนกระดาษเขียนแบบให้สนิท โดยใช้เทปกาว  ควรวางตำแหน่งของกระดาษเขียนแบบให้ใกล้กับขอบซ้ายมือของกระดานเขียนแบบ  เพื่อให้เกิดระยะผิดพลาดจากการเขียนแบบน้อยที่สุด    ภาพที่  2.3  การติดกระดาษเขียนแบบ 2.3  ตารางรายการ เป็นตารางบอกรายละเอียดต่าง ๆ ของแบบ  เช่น ชื่อของแบบงาน  ชื่อผู้เขียนแบบ  มาตราส่วนชื่อบริษัทหรือสถานศึกษา  วัน/เดือน/ปี ที่เขียนแบบและหมายเลขแบบ  เป็นต้น  ตารางรายการนี้ถ้าใช้กระดาษเขียนแบบขนาด A4  สามารถแสดงไว้ด้านล่างตลอดความยาวของกระดาษ  แต่ถ้าใช้กระดาษ  A3  ซึ่งมีความยาวมาก  อาจเขียนไว้บริเวณมุมขวามือของกระดาษได้  ดังแสดงในภาพที่  2.4       ภาพที่  2.4  แสดงลักษณะและขนาดของตารางรายการของแบบ      ภาพที่  2.5  แสดงลักษณะและขนาดของตารางรายการของแบบของกระดาษขนาด  A3 3.  เส้น เส้นร่างแบบใช้เพื่อร่างแบบงานโดยเขียนอย่างเบาเพื่อที่จะได้ไม่ต้องเขียนอีกหรือเป็นการเข้าใจผิดกันเส้นอื่น ๆ  ในการเขียนแบบโดยทั่ว ๆ ไปชนิดของเส้นในงานวิศวกรรมมีอยู่หลายชนิด  ดังตารางแสดงชนิดของเส้น  ชื่อของเส้นและลักษณะการใช้งาน     ภาพที่ 2.6  ลักษณะของเส้นในการใช้งานเขียนแบบ 3.1.1          แสดงชนิดของเส้นการใช้งานและตัวอย่างการใช้งาน       4.   การเขียนตัวอักษรและตัวเลข ข้อมูลในการเขียนแบบซึ่งไม่สามารถแสดงเป็นรูปทรงโดยเส้นอาจแสดงโดยกำหนดขนาดเป็นตัวเลข  ตัวอักษร  ซึ่งจะให้รายละเอียดในแบบงานได้อย่างครบถ้วนและมีความหมายที่สมบูรณ์  การเขียนตัวเลขและตัวอักษรเขียนได้หลาย ๆ วิธี  การเขียนด้วยมือ  การเขียนด้วยอุปกรณ์โดยใช้แผ่นแม่แบบ  เป็นต้นตัวอักษรระบบโกติกใช้วิธีเขียนแบบซิงเกิลสโตรค  (Single  Stroke  Gothic  Lettering)  มาตรฐานของตัวอักษรได้พัฒนาดัดแปลงรูปแบบของชุดตัวพิมพ์ตัวอักษรแบบโกติก  คำว่าชุดตัวพิมพ์  (front)  หมายถึง  การจำแนกหรือการจัดเป็นชุดเดียวกันในขนาดและรูปแบบของตัวอักษรและคำว่า  ซิงเกิลสโตรก  (Single-stroke)  มาจากหลักความจริงว่า  แต่ละตัวอักษรเขียนขึ้นด้วยเส้นตรงเดี่ยวหรือเส้นโค้งพื้นฐาน  ซึ่งทำให้ง่ายต่อการเขียนและสะดวกต่อการอ่าน  เหตุผลที่งานอุตสาหกรรมยอมรับการเขียนตัวอักษรรูปแบบนี้ก็เพราะว่าตัวอักษรชนิดเขียนได้เร็วมาก ตัวอักษรโกติกแบ่งออกเป็น ตัวอักษรพิมพ์ใหญ่ และตัวอักษรพิมพ์เล็ก(ตรงและเอียง)ดังรูป  4.1           การเขียนตัวอักษรภาษาอังกฤษ    ภาพที่  4.7  การเขียนอักษรภาษาอังกฤษตัวพิมพ์ใหญ่ตรงและตัวพิมพ์เล็กตรง      ภาพที่  2.8  การเขียนอักษรภาษาอังกฤษตัวพิมพ์ใหญ่เอียงและตัวพิมพ์เล็กเอียง การเขียนตัวอักษรและตัวเลขไทย     ภาพที่  2.9  การเขียนตัวอักษรภาษาไทยและตัวเลขรูปแบบในการเขียนตัวอักษรภาษาอังกฤษตัวใหญ่ รูปแบบของการเขียนตัวอักษรตัวใหญ่นั้นบางกลุ่มมีอัตราส่วนระหว่างความกว้างต่อความสูงเท่ากันแต่ส่วนใหญ่แล้วจะมีอัตราส่วนระหว่างความกว้างต่อความสูง  คือ 5/6  แต่มีอยู่  1  ตัวที่มีความกว้างมากกว่าความสูง  นั่นก็คือ  ตัว  “W”  ดังแสดงในภาพที่  2.10  และภาพที่  2.11 ภาพที่  2.10  แสดงอัตราส่วนระหว่างความกว้างต่อความสูงของตัวอักษรตัวตรง      ภาพที่  2.11  แสดงอัตราส่วนระหว่างความกว้างต่อความสูงของตัวอักษรตัวเอียง   ตัวอักษรพิมพ์ตัวเล็กตัวอักษรพิมพ์เล็กนั้นประกอบด้วย  3  ส่วน  คือ  ส่วนหลักซึ่งอยู่ตรงกลาง  ส่วนบน  และส่วนล่าง  โดยส่วนหลักจะมีความสูงเป็น  2/3  ของความสูงของตัวอักษรนำ  ถ้าส่วนหลักเป็น  2/3  ของตัวอักษรนำส่วนบนและส่วนล่างก็จะเป็น  1/6  ของอักษรนำ  ดังแสดงในภาพที่  2.12  และ  2.13   ภาพที่  2.12  แสดงโครงสร้างของอักษรตัวพิมพ์เล็ก      ภาพที่  2.13  แสดงขั้นตอนการเขียนตัวอักษรภาษาอังกฤษตัวพิมพ์เล็ก    5.  มาตราส่วน มาตราส่วน  (scale)  โดยทั่ว ๆ ไปจะอยู่ใต้ภาพของชิ้นงานหรืออยู่ภายในบล็อคของกระดาษเขียนแบบเป็นการยากที่จะเขียนแบบขนาดเต็มเท่ากับชิ้นงานจริง  เช่น  เครื่องบิน  อาคารสิ่งก่อสร้าง  เป็นต้น  จึงจำเป็นต้องมีการลดขนาดโดยใช้มาตราส่วนย่อ  ในทางตรงกันข้ามกัน  ชิ้นส่วนเล็ก ๆ เช่น เฟืองนาฬิกา  ก็ต้องขยายภาพเพื่อให้ได้รายละเอียดที่ชัดเจน  จึงต้องมีการใช้มาตราส่วนขยายมาตราส่วนที่นิยมใช้ในงานเขียนแบบเครื่องกล  คือ1.       มาตรฐานส่วนเต็ม  เช่น  มาตราส่วน  1:1      ภาพที่ 2.14  มาตราส่วนเต็ม  1 :1   2.       มาตราส่วนย่อ  เช่น  มาตราส่วน  1:2  1:5  1:10  หรือ  1:1000  เป็นต้น     ภาพที่ 2.15  มาตราส่วน  1 :2   3.       มาตราส่วนขยาย  เช่น  มาตราส่วน  2:1  5:1  10:1 เป็นต้น   ภาพที่ 2.16  มาตราส่วนขยาย  2:1  ตัวอย่างมาตราส่วนเต็ม  มาตราส่วนขยาย  และมาตราส่วนย่อ       ตารางแสดงการเปรียบเทียบมาตราส่วน มาตราส่วนขนาดงานจริงขนาดที่เขียนลงในแบบงาน1 :12 :15 :110 :11 :21 :51 :101010205010052120204010020010423030601503001563 สัญลักษณ์ของหน่วยในระบบเมตริก                             การแปลงหน่วยระบบเมตริกเป็นระบบนิ้ว         มิลลิเมตร                 =          มม.                                           1  มิลลิเมตร         =             0.03937      นิ้ว         เซนติเมตร               =          ซม.                                           1  เซนติเมตร       =             0.3937        นิ้ว         เดซิเมตร                  =          ดม.                                           1  เมตร                 =             39.37           นิ้ว         เมตร                         =          ม.                                              1  กิโลเมตร          =             0.6214        ไมล์  

# data[].attributes.body
Cr. นางสาวเกตุวรี คำลือฤทธิ์ รหัสพนักงาน 202184526

# data[].attributes.headline
งานเขียนแบบจะใช้เส้นชนิดต่างๆ ที่มีความแตกต่างกันทั้งขนาดและรูปร่างเพื่อเป็นการแสดง ความหมายของแบบงาน ให้ผู้อ่านแบบเข้าใจความหมายของแบบ และทาให้แบบมีความถูกต้องสมบูรณ์ เส้นที่ใช้ในงานเขียนแบบตามมาตรฐาน DIN ISO 128-24 (1999-12) แบ่งออกเป็น 7 กลุ่ม ได้แก่ 0.25, 0.35, 0.5, 0.7, 1.0, 1.4 และกลุ่มเส้น 2.0 มิลลิเมตร

# data[].attributes.subject
งานเขียนแบบจะใช้เส้นชนิดต่างๆ ที่มีความแตกต่างกันทั้งขนาดและรูปร่างเพื่อเป็นการแสดง ความหมายของแบบงาน ให้ผู้อ่านแบบเข้าใจความหมายของแบบ และทาให้แบบมีความถูกต้องสมบูรณ์ เส้นที่ใช้ในงานเขียนแบบตามมาตรฐาน DIN ISO 128-24 (1999-12) แบ่งออกเป็น 7 กลุ่ม ได้แก่ 0.25, 0.35, 0.5, 0.7, 1.0, 1.4 และกลุ่มเส้น 2.0 มิลลิเมตร

# data[].attributes.body
Cr.นางสาวศิริกัลยา คุณสิงห์ รหัสพนักงาน202184591

# data[].attributes.headline
งานเขียนแบบจะใช้เส้นชนิดต่างๆ ที่มีความแตกต่างกันทั้งขนาดและรูปร่างเพื่อเป็นการแสดง ความหมายของแบบงาน ให้ผู้อ่านแบบเข้าใจความหมายของแบบ และทาให้แบบมีความถูกต้องสมบูรณ์ เส้นที่ใช้ในงานเขียนแบบตามมาตรฐาน DIN ISO 128-24 (1999-12)

# data[].attributes.subject
งานเขียนแบบจะใช้เส้นชนิดต่างๆ ที่มีความแตกต่างกันทั้งขนาดและรูปร่างเพื่อเป็นการแสดง ความหมายของแบบงาน ให้ผู้อ่านแบบเข้าใจความหมายของแบบ และทาให้แบบมีความถูกต้องสมบูรณ์ เส้นที่ใช้ในงานเขียนแบบตามมาตรฐาน DIN ISO 128-24 (1999-12)

# data[].attributes.body
Crนางสาวรัชนี ศรีแก้ว 202184589

# data[].attributes.headline
มาตราฐานในการเขียนแบ

# data[].attributes.body
มาตราฐานในการเขียนแบบ
1. กระดาษเขียนแบบ
2. เส้นต่าง ๆ ที่ใช้ในงานเขียนแบบ
3. การเขียนตัวอักษร

การเขียนแบบจัดเป็นกลุ่มของผู้เชี่ยวชาญช่างเทคนิคเป็นอาชีพที่เกี่ยวข้องกับงานด้านทฤษฎีและปฏิบัติ  ช่างเทคนิคที่เขียนแบบจะถ่ายทอดความคิด  และการสเกตซ์ของวิศวกรสถาปนิกมาเป็นรายละเอียดในงานเขียนแบบ  และการระบุรายการในงานเขียนแบบเพื่อให้เข้าใจตรงกันระหว่างผู้สั่งงานกับผู้ปฏิบัติงาน  จึงมีการกำหนดมาตรฐานในงานเขียนแบบขึ้น

ความหมายของมาตรฐาน
มาตรฐาน  หมายถึง  ข้อกำหนดหรือข้อตกลงกันระหว่างผู้ผลิต  และผู้ใช้เพื่อสร้างความเข้าใจให้ตรงกันเกี่ยวกับขนาดรูปร่าง น้ำหนัก  และส่วนผสมของวัสดุอย่างใดอย่างหนึ่งที่ทำการผลิตขึ้นจากแหล่งผลิตต่าง ๆ ให้มีคุณสมบัติและคุณภาพเหมือนกันสามารถนำมาใช้สับเปลี่ยนทดแทนกันได้

กระดาษเขียนแบบ
กระดาษเขียนแบบมีหลายขนาด  ผู้เขียนสามารถเลือกใช้ขนาดของกระดาษเขียนแบบให้เหมาะสมกับขนาดของแบบที่ต้องการ  ขนาดของกระดาษเขียนแบบในระบบ  SI unit  หรือระบบเมตริก  ขนาดของกระดาษ  A0  จะมีรูปร่างเป็นสี่เหลี่ยมผืนผ้า  โดยมีพื้นที่  1  ตารางเมตร  มีความกว้าง  : ความยาว  คือ   เขียนแบบ  A0  ถ้านำไปแบ่งครึ่งออกไปเรื่อย ๆ กระดาษจะเล็กลงครึ่งหนึ่ง  จากกระดาษมาตรฐาน  A0  จะเปลี่ยนเป็นขนาด  A1, A2, A3 และ  A4  ตามลำดับ  โปรดสังเกตกระดาษ  A1  จะมีพื้นที่น้อยกว่ากระดาษ  A0  จำนวน 1  เท่า  และกระดาษ  A2  จะมีพื้นที่น้อยกว่ากระดาษ  A1  จำนวน  1  เท่า  เป็นสัดส่วนลงไปเรื่อย ๆ ดังแสดงในภาพที่  2.2

ภาพที่  2.2  แสดงสัดส่วนของกระดาษเขียนแบบตามมาตรฐาน

ระบบเมตริกซึ่งมีอัตราส่วนความกว้าง : ความยาว  คือ

เปรียบเทียบขนาดของกระดาษเขียนแบบระบบเมตริกและระบบอังกฤษ

2.2  การติดกระดาษ

ในการติดกระดาษจะต้องติดกระดาษลงบนกระดาษเขียนแบบให้สนิท โดยใช้เทปกาว  ควรวางตำแหน่งของกระดาษเขียนแบบให้ใกล้กับขอบซ้ายมือของกระดานเขียนแบบ  เพื่อให้เกิดระยะผิดพลาดจากการเขียนแบบน้อยที่สุด

ภาพที่  2.3  การติดกระดาษเขียนแบบ

2.3  ตารางรายการ

เป็นตารางบอกรายละเอียดต่าง ๆ ของแบบ  เช่น ชื่อของแบบงาน  ชื่อผู้เขียนแบบ  มาตราส่วนชื่อบริษัทหรือสถานศึกษา  วัน/เดือน/ปี ที่เขียนแบบและหมายเลขแบบ  เป็นต้น  ตารางรายการนี้ถ้าใช้กระดาษเขียนแบบขนาด A4  สามารถแสดงไว้ด้านล่างตลอดความยาวของกระดาษ  แต่ถ้าใช้กระดาษ  A3  ซึ่งมีความยาวมาก  อาจเขียนไว้บริเวณมุมขวามือของกระดาษได้  ดังแสดงในภาพที่  2.4

ภาพที่  2.4  แสดงลักษณะและขนาดของตารางรายการของแบบ

ภาพที่  2.5  แสดงลักษณะและขนาดของตารางรายการของแบบของกระดาษขนาด  A3

3.  เส้น

เส้นร่างแบบใช้เพื่อร่างแบบงานโดยเขียนอย่างเบาเพื่อที่จะได้ไม่ต้องเขียนอีกหรือเป็นการเข้าใจผิดกันเส้นอื่น ๆ  ในการเขียนแบบ

โดยทั่ว ๆ ไปชนิดของเส้นในงานวิศวกรรมมีอยู่หลายชนิด  ดังตารางแสดงชนิดของเส้น  ชื่อของเส้นและลักษณะการใช้งาน

ภาพที่ 2.6  ลักษณะของเส้นในการใช้งานเขียนแบบ

3.1.1          แสดงชนิดของเส้นการใช้งานและตัวอย่างการใช้งาน

4.   การเขียนตัวอักษรและตัวเลข

ข้อมูลในการเขียนแบบซึ่งไม่สามารถแสดงเป็นรูปทรงโดยเส้นอาจแสดงโดยกำหนดขนาดเป็นตัวเลข  ตัวอักษร  ซึ่งจะให้รายละเอียดในแบบงานได้อย่างครบถ้วนและมีความหมายที่สมบูรณ์  การเขียนตัวเลขและตัวอักษรเขียนได้หลาย ๆ วิธี  การเขียนด้วยมือ  การเขียนด้วยอุปกรณ์โดยใช้แผ่นแม่แบบ  เป็นต้น

ตัวอักษรระบบโกติกใช้วิธีเขียนแบบซิงเกิลสโตรค  (Single  Stroke  Gothic  Lettering)  มาตรฐานของตัวอักษรได้พัฒนาดัดแปลงรูปแบบของชุดตัวพิมพ์ตัวอักษรแบบโกติก  คำว่าชุดตัวพิมพ์  (front)  หมายถึง  การจำแนกหรือการจัดเป็นชุดเดียวกันในขนาดและรูปแบบของตัวอักษรและคำว่า  ซิงเกิลสโตรก  (Single-stroke)  มาจากหลักความจริงว่า  แต่ละตัวอักษรเขียนขึ้นด้วยเส้นตรงเดี่ยวหรือเส้นโค้งพื้นฐาน  ซึ่งทำให้ง่ายต่อการเขียนและสะดวกต่อการอ่าน  เหตุผลที่งานอุตสาหกรรมยอมรับการเขียนตัวอักษรรูปแบบนี้ก็เพราะว่าตัวอักษรชนิดเขียนได้เร็วมาก ตัวอักษรโกติกแบ่งออกเป็น ตัวอักษรพิมพ์ใหญ่ และตัวอักษรพิมพ์เล็ก(ตรงและเอียง)ดังรูป  4.1

การเขียนตัวอักษรภาษาอังกฤษ

ภาพที่  4.7  การเขียนอักษรภาษาอังกฤษตัวพิมพ์ใหญ่ตรงและตัวพิมพ์เล็กตรง

การเขียนตัวอักษรและตัวเลขไทย
รูปแบบในการเขียนตัวอักษรภาษาอังกฤษตัวใหญ่
รูปแบบของการเขียนตัวอักษรตัวใหญ่นั้นบางกลุ่มมีอัตราส่วนระหว่างความกว้างต่อความสูงเท่ากันแต่ส่วนใหญ่แล้วจะมีอัตราส่วนระหว่างความกว้างต่อความสูง  คือ 5/6  แต่มีอยู่  1  ตัวที่มีความกว้างมากกว่าความสูง  นั่นก็คือ  ตัว  “W”  ดังแสดงในภาพที่
ตัวอักษรพิมพ์ตัวเล็ก
ตัวอักษรพิมพ์เล็กนั้นประกอบด้วย  3  ส่วน  คือ  ส่วนหลักซึ่งอยู่ตรงกลาง  ส่วนบน  และส่วนล่าง  โดยส่วนหลักจะมีความสูงเป็น  2/3  ของความสูงของตัวอักษรนำ  ถ้าส่วนหลักเป็น  2/3  ของตัวอักษรนำส่วนบนและส่วนล่างก็จะเป็น  1/6  ของอักษรนำ

Cr. นายศักดินนท์  วิถาระพันธ์
รหัสพนักงาน 202184563

# data[].attributes.headline
ภาพสามมิติที่นิย

# data[].attributes.body
ภาพสามมิติที่นิยมใช้ในงานเขียนแบบมีอยู่ด้วยกัน 4ชนิดคือ 1. ภาพออบบลกิ (Oblique)
2. ภาพไดเมตริก(Dimetric)
3. ภาพไอโซเมตริก(Isometric) 4. เพอร์สเปกทีฟ(Perspective)
1. ภาพออบบลิก (Oblique) ลักษณะของภาพออบบลิก
(1) โครงร่างของขอบภาพจะประกอบด้วยเส้น 3 เส้น คือ เส้นในแนวนอน(180 องศา) เส้น ในแนวดิ่ง(90 องศา) และ เส้นเอียง 45 องศา
(2) ขนาดความกว้าง ความสูง ของภาพจะมีขนาดเท่ากับ ของจริง(1 :1) ส่วนนความลึก ของ ภาพจะมีขนาดเพียงครึ่งหนึ่ง(1:2) ของขนาดของจริง
(3)ขอบของชิ้นงานหรือส่วนที่ถูกบังเอาไว้จะแสดงด้วยเส้นประ ในกรณีที่รูปทรงของวัตถุมีวงกลมหรือรูปไม่ปกติเขียนยาก จะนํามาเขียนไว้
ด้านหน้าของภาพออบบลกิ เพราะเป็นด้านที่สามารถเขียนเป็นรูปจริงขนาดจริงได้ เช่นถ้ามีรูป วงกลมอยู่เมื่อนํามาเขียนไว้ที่รูปด้านหน้าของภาพออบบลกิ ก็ยังคงสภาพเป็นวงกลมตามเดิมแต่ ถ้านํารูปวงกลมไปเขียนที่ด้านที่เป็นมุม เอียงแล้ว รูปวงกลมนั้น จะกลายเป็นรูปเอลลิพ ส์ ซึ่งเขียนยากต้องมีหลกัการและวิธีการเขียนที่ซับซ้อนขึ้นไปอีก

2. ภาพไดเมตริก(Dimetric) ลักษณะของภาพไดเมตริก
(1) โครงร่างของขอบภาพจะประกอบด้วยเส้นสามเส้นคือเส้นเอียง7องศาเส้นใน แนวดิ่ง และเส้นเอียง 42 องศา
(2) ขนาดความกว้าง ความสงู จะมีขนาดเท่าของจริง (1 :1) ส่วนความลึก จะมีขนาด เพียงครึ่งหนึ่ง (1:2) ของขนาดของจริง
(3) ขอบของชิ้นงานหรือส่วนที่ถูกบัง มองไม่เห็นใส่เป็นเส้นประ ภาพไดเมตริกเป็นภาพที่เขียนได้ยากเนื่องจากมีเส้นเอียงทํามุม 7องศาและ42องศาต้องใช้ ฉากที่ปรับมุม ได้ แต่รูปร่างของภาพจะเหมือนจริงมากกว่า ภาพ 3 มิติ

3.ภาพไอโซเมตริก (Isometric)
ลักษณะของภาพไอโซเมตริก
(1) โครงร่างของขอบภาพจะประกอบด้วยเส้น 3 เส้น คือ เส้นเอียง 30 องศา 2 เส้น และ เส้นในแนวดิ่ง(90 องศา) 1 เส้น
(2) ขนาดความกว้าง ความสูงและความลึก ของภาพจะมีขนาดเท่ากับ ขนาดของจริง
(3)ขอบของชิ้นงานหรือส่วนที่ถูกบังเอาไว้หรือมองไม่เห็นจะถูกเขียนด้วยเส้นประ

4.เพอร์สเปกทีฟ(Perspective)
ภาพเพอร์สเปกทีฟเป็นภาพที่เหมือนที่คล้ายภาพจริงมากที่สดุ หรือคล้ายกับภาพ จริงที่ตามองเห็นมากที่สุดคือสิ่งที่อยู่ใกล้ตัวจะมีขนาดใหญ่สิ่งที่อยู่ไกลออกไปจะมีขนาดเลก็ลง เช่นการมองภาพทางรถไฟที่รางทั้งสองข้างพุ่ง บรรจบกัน ที่ปลายสุด สายตา นิยมใช้กัน มากในงานด้านสถาปัตยกรรม
ลักษณะของภาพเพอร์สเปกทีฟ
โครงร่างของขอบภาพจะประกอบด้วยเส้น 3 เส้น คือ เส้นเอียง 2 เส้น และเส้นในแนวดิ่ง 1 เส้นและมีจุดปลายสายตามองเห็นที่เรียกว่าVanishingPoint(VP)1-3จุด
CRนุชศรา จันทะทอง 202184567

# data[].attributes.headline
ภาพในงานเขีย

# data[].attributes.body
ภาพในงานเขียนแบบ

ภาพที่ใช้ในงานเขียนแบบที่นิยมเขียนเป็นแบบทำงานนั้นนิยมเขียนภาพ 2 แบบ คือ

•  ภาพสามมิติ ( ภาพ 3 D )

•  ภาพฉาย ( ภาพ 2 D )

ภาพสามมิติ

ภาพสามมิติ (Pictorial View) เป็นภาพที่แสดงให้เห็นมิติของภาพได้ถึง 3 ด้านด้วยกันในภาพเดียวกัน คือ ขนาดความกว้าง ความยาว และความลึกของชิ้นงาน มีลักษณะใกล้เคียงกับชิ้นงานจริง ในทางปฏิบัติไม่นิยมใช้ภาพ 3 มิติเป็นแบบทำงาน จะใช้สำหรับดูรูปร่างของชิ้นงาน ส่วนแบบในการปฏิบัติงานจะใช้ภาพฉาย โดยมีภาพ 3 มิติดูประกอบการทำงาน
ภาพสามมิติที่นิยมใช้ในงานเขียนแบบ มีอยู่ด้วยกัน 4 ชนิด คือ 1. ภาพออบบลิก (Oblique) 2. ภาพไดเมตริก(Dimetric) 3. ภาพไอโซเมตริก(Isometric) 4. ภาพเพอร์สเปกทีฟ(Perspective) 1. ภาพออบบลิก (Oblique) ลักษณะของภาพออบบลิก
Cr สุริยะ บริสุทธิ์ 202185114

# data[].attributes.headline
ตัวเลขและตัวอักษร

# data[].attributes.body
ตัวเลขและตัวอักษร
การเขียนแบบนอกจากจะใช้ภาษาแบบที่สร้างขนึ้แล้ว ยังต้องใช้ภาษาหนังสือ (written language) สาหรับอธิบายเพื่อให้แบบสมบูรณ์ยิ่งขนึ้ กล่าวคือ ภาษาหนังสืออาจอธิบาย ชนิดของวสั ดุ ขนาด ระยะและจานวน ตลอดจนประเภทของสิ่งของในแบบภาษาหนังสือดงั กล่าวนี ้ มาในรูปของตวัเลขและตัวอกัษรดงันัน้นอกจากตัวอกัษรและตวัเลขมีความหมายต่อแบบ กล่าวคือ จะต้องเป็ นตัวอักษรและตัวเลขท่สี ะอาด ชัดเจน อ่านได้ง่าย เข้าใจได้ง่าย ผ้เู รียน จะต้องหาประสบการณ์และทาความเข้าใจเร่ืองการเขียนตัวเลขและตัวอักษรอีกด้วย
ตวั อกั ษรและตวั เลขที่ใช้ในการเขียนแบบโดยทวั่ ไป คือ ถ้าแบบจะใช้ประโยชน์กว้างขวางถึง ประเทศอื่น ๆ ก็นิยมใช้ตัวอกั ษรภาษาองั กฤษ และตวั เลขอาราบิค แต่การใช้ภาษาไทยและตวั เลข ไทยก็ควรศกึ ษาไว้
ตัวอักษรภาษาอังกฤษ
นิยมใช้อกั ษรที่เรียกว่า Single Stroke Gothic เป็นตวั อกั ษรที่เขียนง่าย เขียนได้
รวดเร็วและอ่านได้เร็ว คาว่า Single Stroke หมายถึงตวั อกั ษรที่มีความกว้าง หรือความหนาของ เส้นเท่ากับความหนาของไส้ดินสอพดูง่ายๆก็คือตัวอกัษรที่เป็นเส้นชนั้เดียวการเขียนตวัอกัษร เพื่อใช้ในแบบนัน้ จะใช้ ตัวอักษรแบบตรง (vertical) หรือแบบเอียง(inclined) ก็ได้ ข้อสาคญั คือในแบบชุดหนึ่งๆถ้าใช้ตวัอกั ษรแบบใดก็ควรใช้แบบนัน้ตลอดไม่ควรปนกันทงั้สองแบบ

Cr เกษฎา ศรีมูลเขียว iD 202185121

# data[].attributes.headline
ความหมายของงานที่จะสร้างหรือต้องการผลิตขึ้นมา  ภาพหรือรูปร่างที่เรียกว่าแบบงานนั้น   เขียนขึ้นโดยใช้เส้นชนิดต่าง ๆ  สัญลักษณ์และเครื่องหมายเฉพาะอื่น ๆ   เมื่อประกอบกันขึ้นมาเป็นรูปทรง   สามารถใช้สื่อความหมายให้ผู้เกี่ยวข้องได้เห็นรูปร่าง   ขนาด   ลักษณะของผิวงานชนิดของวัสดุ  เข้าใจวิธีการและขั้นตอนในการสร้างหรือการผลิต สามารถนำแบบงานมาคำนวณหาปริมาณของวัสดุ ประมาณราคาและระยะเวลาในการสร้างหรือผลิตงานนั้นได้ เป็นการยากที่จะระบุว่าอาชีพใด ที่ไม่ต้องการความสามารถในการอ่านแบบและเข้าใจแบบ 

# data[].attributes.subject
ความหมายของงานที่จะสร้างหรือต้องการผลิตขึ้นมา  ภาพหรือรูปร่างที่เรียกว่าแบบงานนั้น   เขียนขึ้นโดยใช้เส้นชนิดต่าง ๆ  สัญลักษณ์และเครื่องหมายเฉพาะอื่น ๆ   เมื่อประกอบกันขึ้นมาเป็นรูปทรง   สามารถใช้สื่อความหมายให้ผู้เกี่ยวข้องได้เห็นรูปร่าง   ขนาด   ลักษณะของผิวงานชนิดของวัสดุ  เข้าใจวิธีการและขั้นตอนในการสร้างหรือการผลิต สามารถนำแบบงานมาคำนวณหาปริมาณของวัสดุ ประมาณราคาและระยะเวลาในการสร้างหรือผลิตงานนั้นได้ เป็นการยากที่จะระบุว่าอาชีพใด ที่ไม่ต้องการความสามารถในการอ่านแบบและเข้าใจแบบ 

# data[].attributes.body
CR ปภิชญา ชัยรัตน์ 202184482

# data[].attributes.headline
ความหมายและความสำคัญ          มนุษย์มีความแตกต่างจากสัตว์อื่น เพราะมนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตที่มีความคิดสร้างสรรค์ และมีความต้องการที่ไม่สิ้นสุด มนุษย์สามารถสร้างสรรค์สิ่งต่าง ๆ ออกมาตลอดเวลาและมีวิวัฒนาการพัฒนาการอย่างต่อเนื่อง ซึ่งผิดจากสัตว์ที่มีขีดจำกัดในเรื่องของการคิดและจะคิดตามสัญชาติญาณที่มีมาตามธรรมชาติ มนุษย์จึงพัฒนาไปอย่างไม่มีขีดจำกัด มนุษย์จึงต้องมีการสร้างสื่อขึ้นมาเพื่อให้เกิดความเข้าใจซึ่งกันและกัน ในแรกเริ่มมนุษย์อาจจะสื่อด้วยท่าทางเพราะภาษาท่าทางจะเป็นภาษาสากลเบื้องต้นที่มนุษย์จะเข้าใจกันได้ และสามารถสื่อสารได้ทั่วโลก จะเห็นได้ง่าย ๆ เวลาเดินทางไปต่างประเทศที่ไม่รู้จักภาษาของเขา แต่ก็สามารถสื่อสารอะไรง่าย ๆ โดยท่าทาง เช่น การสั่งอาหาร โดยแสดงการชี้ไปที่อาหารและแสดงอาการตักอาหารเข้าปากก็เป็นที่เข้าใจว่าต้องการสั่งอาหารชนิดนั้น ๆ แต่ถ้าต้องการอะไรที่ลึกซึ้งมากกว่านั้นก็คงจะต้องเรียนรู้ภาษาของประเทศนั้น เพื่อที่จะสื่อสารให้ได้มากกว่านั้น และจะมีความเข้าใจในเรื่องต่าง ๆ มากขึ้นก็ต้องศึกษาวัฒนธรรมจารีตประเพณีของเขาว่าเขาอยู่กันอย่างไรมีความคิดความเชื่อในการดำรงชีวิตอย่างไร ที่กล่าวมานี้ก็เพื่อที่จะให้เห็นว่ามนุษย์จะเข้าใจกันได้จะต้องมีสื่อกลางที่จะทำให้ผู้รับสารและผู้ส่งสารมีความเข้าใจได้ถูกต้องตามเจตนารมณ์ของทั้งสองฝ่าย การสื่อสารนอกจากกริยาท่าทาง ภาษาพูดภาษาเขียนแล้ว ยังมีเครื่องหมาย สัญลักษณ์ และสิ่งอื่น ๆ อีกมากมายที่จะทำให้มนุษย์สื่อสารทำความเข้าใจกันได้             การเขียนแบบจึงจัดเป็นภาษาที่ใช้ในการสื่อสารอีกภาษาหนึ่งเป็นภาษาสากลที่เข้าใจกันได้ในหลายชาติหลายภาษาและเป็นภาษาสากลบันทึกประวัติศาสตร์           การเขียนแบบ (Technical drawing, drafting or drawing) หมายถึง วิธีการเขียนถ่ายทอดความคิดของผู้ออกแบบลงบนกระดาษอย่างเป็นระเบียบแบบแผน   เพื่อให้บุคคลได้เข้าใจโดยไม่จำกัดระยะเวลาในการศึกษาทำความเข้าใจ การเขียนแบบเป็นภาษาอย่างหนึ่งที่ใช้กันในงานช่างหรืองานอุตสาหกรรม  เป็นภาษาที่ถ่ายทอดความคิดหรือความต้องการของผู้ออกแบบไปให้ผู้อื่นได้ทราบ   และเข้าใจได้อย่างถูกต้องไม่คลาดเคลื่อน โดยแบบที่เขียนขึ้นจะเป็นสื่อกลางที่จะนำความคิดไปสร้างได้อย่างถูกต้อง   อันจะเป็นการประหยัดและได้งานที่มีคุณภาพตรงตามความต้องการ อย่างไรก็ตามเพื่อให้ได้ความเข้าใจที่ตรงกันการเขียนแบบจะต้องเป็นภาษาสากล  โดยเครื่องหมายหรือสัญลักษณ์ และรูปแบบต่าง ๆ   จะต้องเข้าใจได้ง่าย แม้แต่ผู้ที่ไม่ได้ศึกษาวิชาเขียนแบบก็สามารถเข้าใจได้พอสมควร

# data[].attributes.subject
ความหมายและความสำคัญ          มนุษย์มีความแตกต่างจากสัตว์อื่น เพราะมนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตที่มีความคิดสร้างสรรค์ และมีความต้องการที่ไม่สิ้นสุด มนุษย์สามารถสร้างสรรค์สิ่งต่าง ๆ ออกมาตลอดเวลาและมีวิวัฒนาการพัฒนาการอย่างต่อเนื่อง ซึ่งผิดจากสัตว์ที่มีขีดจำกัดในเรื่องของการคิดและจะคิดตามสัญชาติญาณที่มีมาตามธรรมชาติ มนุษย์จึงพัฒนาไปอย่างไม่มีขีดจำกัด มนุษย์จึงต้องมีการสร้างสื่อขึ้นมาเพื่อให้เกิดความเข้าใจซึ่งกันและกัน ในแรกเริ่มมนุษย์อาจจะสื่อด้วยท่าทางเพราะภาษาท่าทางจะเป็นภาษาสากลเบื้องต้นที่มนุษย์จะเข้าใจกันได้ และสามารถสื่อสารได้ทั่วโลก จะเห็นได้ง่าย ๆ เวลาเดินทางไปต่างประเทศที่ไม่รู้จักภาษาของเขา แต่ก็สามารถสื่อสารอะไรง่าย ๆ โดยท่าทาง เช่น การสั่งอาหาร โดยแสดงการชี้ไปที่อาหารและแสดงอาการตักอาหารเข้าปากก็เป็นที่เข้าใจว่าต้องการสั่งอาหารชนิดนั้น ๆ แต่ถ้าต้องการอะไรที่ลึกซึ้งมากกว่านั้นก็คงจะต้องเรียนรู้ภาษาของประเทศนั้น เพื่อที่จะสื่อสารให้ได้มากกว่านั้น และจะมีความเข้าใจในเรื่องต่าง ๆ มากขึ้นก็ต้องศึกษาวัฒนธรรมจารีตประเพณีของเขาว่าเขาอยู่กันอย่างไรมีความคิดความเชื่อในการดำรงชีวิตอย่างไร ที่กล่าวมานี้ก็เพื่อที่จะให้เห็นว่ามนุษย์จะเข้าใจกันได้จะต้องมีสื่อกลางที่จะทำให้ผู้รับสารและผู้ส่งสารมีความเข้าใจได้ถูกต้องตามเจตนารมณ์ของทั้งสองฝ่าย การสื่อสารนอกจากกริยาท่าทาง ภาษาพูดภาษาเขียนแล้ว ยังมีเครื่องหมาย สัญลักษณ์ และสิ่งอื่น ๆ อีกมากมายที่จะทำให้มนุษย์สื่อสารทำความเข้าใจกันได้             การเขียนแบบจึงจัดเป็นภาษาที่ใช้ในการสื่อสารอีกภาษาหนึ่งเป็นภาษาสากลที่เข้าใจกันได้ในหลายชาติหลายภาษาและเป็นภาษาสากลบันทึกประวัติศาสตร์           การเขียนแบบ (Technical drawing, drafting or drawing) หมายถึง วิธีการเขียนถ่ายทอดความคิดของผู้ออกแบบลงบนกระดาษอย่างเป็นระเบียบแบบแผน   เพื่อให้บุคคลได้เข้าใจโดยไม่จำกัดระยะเวลาในการศึกษาทำความเข้าใจ การเขียนแบบเป็นภาษาอย่างหนึ่งที่ใช้กันในงานช่างหรืองานอุตสาหกรรม  เป็นภาษาที่ถ่ายทอดความคิดหรือความต้องการของผู้ออกแบบไปให้ผู้อื่นได้ทราบ   และเข้าใจได้อย่างถูกต้องไม่คลาดเคลื่อน โดยแบบที่เขียนขึ้นจะเป็นสื่อกลางที่จะนำความคิดไปสร้างได้อย่างถูกต้อง   อันจะเป็นการประหยัดและได้งานที่มีคุณภาพตรงตามความต้องการ อย่างไรก็ตามเพื่อให้ได้ความเข้าใจที่ตรงกันการเขียนแบบจะต้องเป็นภาษาสากล  โดยเครื่องหมายหรือสัญลักษณ์ และรูปแบบต่าง ๆ   จะต้องเข้าใจได้ง่าย แม้แต่ผู้ที่ไม่ได้ศึกษาวิชาเขียนแบบก็สามารถเข้าใจได้พอสมควร

# data[].attributes.body
Cr รัตติกาล เข็มเพชร. 202184596

# data[].attributes.headline
ภาพสามมิติแบบ OBQIUE        เป็นภาพสามมิติที่นิยมเขียนมาก สำหรับงานที่มีรูปร่างเป็นส่วนโค้ง หรือรูกลมเพราะสามารถเขียนได้ง่ายและรวดเร็วเนื่องจากภาพ OBQIUE จะวางภาพด้านหนึ่งอยู่ในแนวระดับ เอียงทำมุมเพียงด้านเดียว โดยเขียนเป็นมุม 45 องศา สามารถเขียนเอียงได้ทั้งด้านซ้ายและขวาความหนาของงานด้านเอียงขนาดลดลงครึ่งหนึ่ง ภาพ OBQIUE มี 2 แบบ คือ แบบคาวาเลียร์ (CAVALIER) และแบบคาบิเนต (CABINET)   การเขียนแบบภาพออบลิค     รูปออบลิคเป็นแบบภาพสามมิติอีกชนิดหนึ่ง มีลักษณะคล้ายกับรูปไอโซเมตริก ส่วนที่แตกต่างกันคือ  ภาพออบลิคจะแสดงด้านหน้าตรงๆ ส่วนด้านข้างจะทำมุม 45 องศา เพียงด้านเดียว คือด้านขวามือ  เนื่องจากภาพออบลิคแสดงด้านหน้าได้ชัดเจนดี  จึงนิยมเขียนภาพที่มีรายละเอียดด้านหน้ามาก ๆ

# data[].attributes.subject
ภาพสามมิติแบบ OBQIUE        เป็นภาพสามมิติที่นิยมเขียนมาก สำหรับงานที่มีรูปร่างเป็นส่วนโค้ง หรือรูกลมเพราะสามารถเขียนได้ง่ายและรวดเร็วเนื่องจากภาพ OBQIUE จะวางภาพด้านหนึ่งอยู่ในแนวระดับ เอียงทำมุมเพียงด้านเดียว โดยเขียนเป็นมุม 45 องศา สามารถเขียนเอียงได้ทั้งด้านซ้ายและขวาความหนาของงานด้านเอียงขนาดลดลงครึ่งหนึ่ง ภาพ OBQIUE มี 2 แบบ คือ แบบคาวาเลียร์ (CAVALIER) และแบบคาบิเนต (CABINET)   การเขียนแบบภาพออบลิค     รูปออบลิคเป็นแบบภาพสามมิติอีกชนิดหนึ่ง มีลักษณะคล้ายกับรูปไอโซเมตริก ส่วนที่แตกต่างกันคือ  ภาพออบลิคจะแสดงด้านหน้าตรงๆ ส่วนด้านข้างจะทำมุม 45 องศา เพียงด้านเดียว คือด้านขวามือ  เนื่องจากภาพออบลิคแสดงด้านหน้าได้ชัดเจนดี  จึงนิยมเขียนภาพที่มีรายละเอียดด้านหน้ามาก ๆ

# data[].attributes.body
นาย อัศวิน ชูชาติ 202185129

# data[].attributes.headline
ภาพฉาย  หมายถึง

# data[].attributes.body
ภาพฉาย  หมายถึง  ภาพที่มองจากชิ้นงานจริงฉายไปปรากฏรูปทรงบนระนาบรับภาพ  โดยทั่วไปในการเขียนแบบชิ้นส่วนใด ๆ  ถ้าจะให้มองเห็นได้ชัดเจนและดูเหมือนจริงนั้นสามารถเขียนได้ด้วยภาพ 3 มิติ  ซึ่งแสดงเพียงภาพเดียวก็สามารถมองได้ชัดเจนทั้งสามารถกำหนดรายละเอียดต่าง ๆ ได้และนำไปทำการผลิตได้ด้วย  แต่การเขียนภาพ 3 มิติ  นั้นกระทำได้ยากต้องใช้เวลาในการเขียนแบบงานต้องมีเครื่องมือและอุปกรณ์ช่วยหลายอย่าง  จึงไม่เหมาะสมที่จะนำวิธีการนี้มาเขียนแบบเพื่อสั่งงานผลิต  เพราะจะทำให้ต้นทุนการผลิตสูงขึ้น  ภาพ 3  มิติ  เหมาะสำหรับแสดงรูปร่างและการประกอบกันอยู่ของชิ้นงานในคราวที่จำเป็นมากกว่า
นาย ฌานิช จำปาลา รหัสพนักงาน 202184650

# data[].attributes.headline
ข้อควรจำของการเขียนภาพไอโซเมตริก              1. การเขียนภาพไอโซเมตริก จะต้องเกิดจากเส้นแกนหลัก 3 เส้น คือ เส้นในแนวดิ่ง 1 เส้น และ เส้นเอียงทํามุม 30 องศา 2 เส้น                          2. การเขียนจะต้องขึ้นเป็นรูปกล่องสี่เหลี่ยมก่อนเสมอแล้วจึงค่อยใส่หรือเพิ่มเติมรายละเอียดในภายหลัง                                                            3. ขนาดของภาพจะมีขนาดเท่ากับขนาดของภาพฉายทุกด้าน

# data[].attributes.subject
ข้อควรจำของการเขียนภาพไอโซเมตริก              1. การเขียนภาพไอโซเมตริก จะต้องเกิดจากเส้นแกนหลัก 3 เส้น คือ เส้นในแนวดิ่ง 1 เส้น และ เส้นเอียงทํามุม 30 องศา 2 เส้น                          2. การเขียนจะต้องขึ้นเป็นรูปกล่องสี่เหลี่ยมก่อนเสมอแล้วจึงค่อยใส่หรือเพิ่มเติมรายละเอียดในภายหลัง                                                            3. ขนาดของภาพจะมีขนาดเท่ากับขนาดของภาพฉายทุกด้าน

# data[].attributes.body
Cr. นายวีระพงษ์  สวัสดี
( 64171110438-6 )

# data[].attributes.headline
การเขียนแบบภาพออบลิค            รูปออบลิคเป็นแบบภาพสามมิติอีกชนิดหนึ่ง มีลักษณะคล้ายกับรูปไอโซเมตริก ส่วนที่แตกต่างกันคือ  ภาพออบลิคจะแสดงด้านหน้าตรงๆ ส่วนด้านข้างจะทำมุม 45 องศา เพียงด้านเดียว คือด้านขวามือ  เนื่องจากภาพออบลิคแสดงด้านหน้าได้ชัดเจนดี  จึงนิยมเขียนภาพที่มีรายละเอียดด้านหน้ามาก ๆ

# data[].attributes.subject
การเขียนแบบภาพออบลิค            รูปออบลิคเป็นแบบภาพสามมิติอีกชนิดหนึ่ง มีลักษณะคล้ายกับรูปไอโซเมตริก ส่วนที่แตกต่างกันคือ  ภาพออบลิคจะแสดงด้านหน้าตรงๆ ส่วนด้านข้างจะทำมุม 45 องศา เพียงด้านเดียว คือด้านขวามือ  เนื่องจากภาพออบลิคแสดงด้านหน้าได้ชัดเจนดี  จึงนิยมเขียนภาพที่มีรายละเอียดด้านหน้ามาก ๆ

# data[].attributes.body
ธีรภัทร์  บำรุงพงษ์ 202185135

# data[].attributes.headline
ข้อสังเกตในการเขียนแบบภาพออบลิค                1.  มุมที่ใช้ในการเขียนแบบภาพออบลิคจะมีเพียง 2 มุมเท่านั้นคือ 45, 90  เส้นที่ขีดทำมุมด้านขวามือจะเป็นมุม 45 องศา  ส่วนเส้นที่ลากขึ้นหรือลากลงจะเป็นมุม 90 องศา                2.  เส้นที่ขีดจะเป็นเส้นขนานกันโดยตลอดคือ เส้นที่ลากทำมุมด้านขวาก็จะขนานกันกับด้านขวา เส้นที่ลากด้านซ้ายเป็นเส้นระนาบ และเส้นที่ลากขึ้นหรือลงก็จะขนานกัน                3.  การเขียนเส้นระนาบเส้นแรกควรให้อยู่ด้านล่างเพราะภาพที่เขียนจะอยู่ด้านบนและควรคำนึงถึงความสูงของภาพด้วย                4.  ก่อนที่จะเขียนเส้นตั้งฉากจะต้องคำนึงถึงความยาวด้านหน้าของภาพด้วยตัวอย่างภาพออบบริคที่มา : หนังสือเรียนงานช่างม.1-ม.3 สำนักพิมพ์วัฒนาพานิชย์3. การเขียนภาพไอโซเมตริกการเขียนแบบภาพไอโซเมตริกเป็นภาพลักษณะสามมิติอีกแบบหนึ่งของการเขียนแบบ  มีลักษณะเป็นภาพที่มองเห็นจากมุมที่กำหนดเป็นจุดเริ่มต้น  การสร้างภาพไอโซเมตริกนี้จึงเป็นการวัดเอาขนาดกว้าง ยาว ของด้านต่าง ๆ มาเป็นขนาดในภาพนั้นเอง  การเขียนแบบภาพไอโซเมตริกนี้จะแสดงการเขียนโดยใช้มุมทั้งสองข้างเท่ากัน คือ เป็นมุม 30 องศา โดยวัดจากเส้นระนาบ

# data[].attributes.subject
ข้อสังเกตในการเขียนแบบภาพออบลิค                1.  มุมที่ใช้ในการเขียนแบบภาพออบลิคจะมีเพียง 2 มุมเท่านั้นคือ 45, 90  เส้นที่ขีดทำมุมด้านขวามือจะเป็นมุม 45 องศา  ส่วนเส้นที่ลากขึ้นหรือลากลงจะเป็นมุม 90 องศา                2.  เส้นที่ขีดจะเป็นเส้นขนานกันโดยตลอดคือ เส้นที่ลากทำมุมด้านขวาก็จะขนานกันกับด้านขวา เส้นที่ลากด้านซ้ายเป็นเส้นระนาบ และเส้นที่ลากขึ้นหรือลงก็จะขนานกัน                3.  การเขียนเส้นระนาบเส้นแรกควรให้อยู่ด้านล่างเพราะภาพที่เขียนจะอยู่ด้านบนและควรคำนึงถึงความสูงของภาพด้วย                4.  ก่อนที่จะเขียนเส้นตั้งฉากจะต้องคำนึงถึงความยาวด้านหน้าของภาพด้วยตัวอย่างภาพออบบริคที่มา : หนังสือเรียนงานช่างม.1-ม.3 สำนักพิมพ์วัฒนาพานิชย์3. การเขียนภาพไอโซเมตริกการเขียนแบบภาพไอโซเมตริกเป็นภาพลักษณะสามมิติอีกแบบหนึ่งของการเขียนแบบ  มีลักษณะเป็นภาพที่มองเห็นจากมุมที่กำหนดเป็นจุดเริ่มต้น  การสร้างภาพไอโซเมตริกนี้จึงเป็นการวัดเอาขนาดกว้าง ยาว ของด้านต่าง ๆ มาเป็นขนาดในภาพนั้นเอง  การเขียนแบบภาพไอโซเมตริกนี้จะแสดงการเขียนโดยใช้มุมทั้งสองข้างเท่ากัน คือ เป็นมุม 30 องศา โดยวัดจากเส้นระนาบ

# data[].attributes.body
นาย อัสนี ชูชาติ 202185130

# data[].attributes.headline
คำว่า “ไอโซ  (ISO) มาจากภาษากรีกซึ่งแปลว่า “เท่ากันหรือเหมือนกัน” และคำว่า “เมตริก”  (Metric) หมายถึง หน่วยการวัด เมื่อนำคำทั้งสองมารวมกันเป็น ไอโซเมตริก (Isometric) จึงหมายถึง  ภาพ 3 มิติ ที่มีด้านเท่ากันทุกด้านและมีขนาดเท่ากับของจริง ดังนั้นภาพไอโซเมตริกจึงเป็นภาพ 3 มิติที่เขียนง่ายเพราะมีมุมเอียง สัดส่วนที่แน่นอน       

# data[].attributes.subject
คำว่า “ไอโซ  (ISO) มาจากภาษากรีกซึ่งแปลว่า “เท่ากันหรือเหมือนกัน” และคำว่า “เมตริก”  (Metric) หมายถึง หน่วยการวัด เมื่อนำคำทั้งสองมารวมกันเป็น ไอโซเมตริก (Isometric) จึงหมายถึง  ภาพ 3 มิติ ที่มีด้านเท่ากันทุกด้านและมีขนาดเท่ากับของจริง ดังนั้นภาพไอโซเมตริกจึงเป็นภาพ 3 มิติที่เขียนง่ายเพราะมีมุมเอียง สัดส่วนที่แน่นอน       

# data[].attributes.body
วิภาวรรณ ลัวะตื้น 64171110435-6
(202185152)

# data[].attributes.headline
มาตราส่วน ( SCALE ) หมายถึง อัตราที่ใช้ย่อหรือขยายส่วน             การเขียนแบบโดยทั่วไป ภาพที่เขียนแบบจะมีขนาดที่สัมพันธ์พอเหมาะกับขนาดกระดาษเขียนแบบเสมอ เมื่อมองภาพแล้วเห็นรายละเอียดได้ชัดเจนสมบูรณ์ ฉะนั้นการเลือกใช้มาตราส่วนที่เหมาะสมกับขนาดกระดาษเขียนแบบ ผู้เขียนแบบจึงต้องควรคำนึงถึงมากมาตราส่วน แบ่งออกเป็น 3 ชนิด1.  มาตราส่วนย่อ  ( BRIEF SCALE ) เช่น 1 : 10 อ่านว่า  หนึ่งต่อสิบ  หมายถึง ของจริง 10 ส่วน เขียนลงในกระดาษเขียนแบบ 1 ส่วน2.  มาตราส่วนขยาย ( EXTENDED SCALE ) เช่น 10 : 1 อ่านว่า  สิบต่อหนึ่ง  หมายถึง ของจริง 1 ส่วน เขียนลงในกระดาษเขียนแบบ 10 ส่วน3.  มาตราส่วนเท่าของจริง ( FULL SCALE ) เช่น 1 : 1 อ่านว่า  หนึ่งต่อหนึ่ง  หมายถึง ของจริง 1 ส่วน เขียนลงในกระดาษเขียนแบบ 1 ส่วน

# data[].attributes.subject
มาตราส่วน ( SCALE ) หมายถึง อัตราที่ใช้ย่อหรือขยายส่วน             การเขียนแบบโดยทั่วไป ภาพที่เขียนแบบจะมีขนาดที่สัมพันธ์พอเหมาะกับขนาดกระดาษเขียนแบบเสมอ เมื่อมองภาพแล้วเห็นรายละเอียดได้ชัดเจนสมบูรณ์ ฉะนั้นการเลือกใช้มาตราส่วนที่เหมาะสมกับขนาดกระดาษเขียนแบบ ผู้เขียนแบบจึงต้องควรคำนึงถึงมากมาตราส่วน แบ่งออกเป็น 3 ชนิด1.  มาตราส่วนย่อ  ( BRIEF SCALE ) เช่น 1 : 10 อ่านว่า  หนึ่งต่อสิบ  หมายถึง ของจริง 10 ส่วน เขียนลงในกระดาษเขียนแบบ 1 ส่วน2.  มาตราส่วนขยาย ( EXTENDED SCALE ) เช่น 10 : 1 อ่านว่า  สิบต่อหนึ่ง  หมายถึง ของจริง 1 ส่วน เขียนลงในกระดาษเขียนแบบ 10 ส่วน3.  มาตราส่วนเท่าของจริง ( FULL SCALE ) เช่น 1 : 1 อ่านว่า  หนึ่งต่อหนึ่ง  หมายถึง ของจริง 1 ส่วน เขียนลงในกระดาษเขียนแบบ 1 ส่วน

# data[].attributes.body
ณัฐวุฒิ ประสมสี
รหัส 202185139

# data[].attributes.headline
การเขียนแบบนอกจากจะใช้ภาษาแบบที่สร้างขึ ้นแล้ว ยังต้องใช้ภาษาหนังสือ(written language) ส าหรับอธิบายเพื่อให้แบบสมบูรณ์ยิ่งขึ ้น กล่าวคือ ภาษาหนังสืออาจอธิบายชนิดของวัสดุ ขนาด ระยะและจ านวน ตลอดจนประเภทของสิ่งของในแบบภาษาหนังสือดังกล่าวนี ้ มาในรูปของตัวเลขและตัวอักษร ดังนั ้นนอกจากตัวอักษรและตัวเลขมีความหมายต่อแบบ กล่าวคือ จะต้องเป็ นตัวอักษรและตัวเลขที่สะอาด ชัดเจน อ่านได้ง่าย เข้าใจได้ง่าย ผู้เรียนจะต้องหาประสบการณ์และท าความเข้าใจเรื่องการเขียนตัวเลขและตัวอักษรอีกด้วย ตัวอักษรและตัวเลขที่ใช้ในการเขียนแบบโดยทั่วไป คือ ถ้าแบบจะใช้ประโยชน์กว้างขวางถึงประเทศอื่น ๆ ก็นิยมใช้ตัวอักษรภาษาอังกฤษ และตัวเลขอาราบิค แต่การใช้ภาษาไทยและตัวเลขไทยก็ควรศึกษาไว้

# data[].attributes.subject
การเขียนแบบนอกจากจะใช้ภาษาแบบที่สร้างขึ ้นแล้ว ยังต้องใช้ภาษาหนังสือ(written language) ส าหรับอธิบายเพื่อให้แบบสมบูรณ์ยิ่งขึ ้น กล่าวคือ ภาษาหนังสืออาจอธิบายชนิดของวัสดุ ขนาด ระยะและจ านวน ตลอดจนประเภทของสิ่งของในแบบภาษาหนังสือดังกล่าวนี ้ มาในรูปของตัวเลขและตัวอักษร ดังนั ้นนอกจากตัวอักษรและตัวเลขมีความหมายต่อแบบ กล่าวคือ จะต้องเป็ นตัวอักษรและตัวเลขที่สะอาด ชัดเจน อ่านได้ง่าย เข้าใจได้ง่าย ผู้เรียนจะต้องหาประสบการณ์และท าความเข้าใจเรื่องการเขียนตัวเลขและตัวอักษรอีกด้วย ตัวอักษรและตัวเลขที่ใช้ในการเขียนแบบโดยทั่วไป คือ ถ้าแบบจะใช้ประโยชน์กว้างขวางถึงประเทศอื่น ๆ ก็นิยมใช้ตัวอักษรภาษาอังกฤษ และตัวเลขอาราบิค แต่การใช้ภาษาไทยและตัวเลขไทยก็ควรศึกษาไว้

# data[].attributes.body
Cr.มุขฤทัย สำราญพัฒน์ ID.202185144

# data[].attributes.body
6.ภาพสามมิติ

6.1  ประเภทของภาพ 3  มิติ

6.2  การเขียนภาพไอโซเมตริก  (Isometric)

6.3  การเขียนลายออพลิก  (oblique)

ภาพ  3  มิติ  (3D  Objects)

ในทางช่างภาษาที่ใช้ในการสื่อความหมายหรือสั่งงาน คือ แบบงาน  ซึ่งจะแยกออกไปในหลายด้าน  เช่น  สถาปัตย์, สำรวจ, ไฟฟ้า  และอื่น ๆ อีกมาก ซึ่งสาขาทั้งหมดล้วนใช้แบบงานเป็นตัวสั่งงานและสื่อความหมาย  ในทางเครื่องกลก็เช่นกัน  แบบที่ใช้คือ แบบเครื่องกล  และในการเขียนแบบทางเครื่องกลสามารถเขียนได้หลายวิธี  เช่น  ภาพ 3  มิติ  แบบภาพฉาย

ภาพ  3  มิติ แสดงลักษณะรูปร่าง  และรูปทรงได้เหมือนของจริงมาก  คือ  สามารถแสดงรายละเอียดได้ถึง  3  ด้าน  เหมือนกับได้เห็นชิ้นงานจริง

ภาพที่  6.1  ลักษณะของภาพ  3  มิติ

ภาพ  3  มิติ  สามารถแสดงให้เห็นรายละเอียดทั้งรูปร่างและรูปทรง  ลักษณะการประกอบกันอยู่ของชิ้นส่วนต่าง ๆ (ภาพประกอบ)  แต่ละชิ้น  ทั้งหมดในภาพเดียวกันทั้งหมด  สามารถทำความเข้าใจลักษณะการทำงานของเครื่องจักรนั้น ๆ ได้ดียิ่งขึ้น

6.1         ชนิดและประเภทของภาพ  3  มิติ

ภาพ  3  มิติ  สามารถเขียนได้หลายแบบ  ขึ้นอยู่กับลักษณะงานและความเหมาะสมแต่ละแบบ  ซึ่งภาพ 3  มิติ  สามารถแบ่งออกเป็น  3  ประเภทใหญ่  ดังนี้

1.       ภาพแอกโซโนเมตริก  (Axsonometric)  เป็นภาพสามมิติที่สามารถแบ่งออกได้เป็น  3  ชนิดด้วยกันคือ

·       ภาพไอโซเมตริก  (Isometric)

ภาพที่  6.2  ลักษณะของภาพไอโซเมตริก

·       ภาพไดเมตริก  (Dimetric)

ภาพที่  6.3  ลักษณะของภาพไดเมตริก

·       ภาพไตรเมตริก  (Trimetric)

ภาพที่  6.4  ลักษณะของภาพไตรเมตริก

2.       ภาพออบลิค  (Oblique)  เป็นภาพที่มุมเอียงด้านเดียว  แบ่งออกเป็น  2  ชนิด  คือ

·       แบบเต็มส่วน  (Cavalier)  มุมเอียง  45  องศา  สัดส่วนทั้ง  3  ด้านเป็น  1:1:1

ภาพที่  6.5  ลักษณะของภาพออบลิคแบบเต็มส่วน

·       แบบครึ่งส่วน  (Cabinet)  มุมเอียง  45  องศา  สัดส่วนทั้ง  3  ด้าน  เป็น  1:1:0:5

ภาพที่  6.6  ลักษณะของภาพออบลิคแบบครึ่งส่วน

3.       ภาพทัศนียภาพ  (Perspective)

เป็นภาพที่เป็นจริงตามที่มองเห็น  คือ  ชิ้นงานหรือวัตถุยิ่งอยู่ไกล  ภาพที่มองเห็นจะเล็กลงไปเรื่อย ๆ ดังนั้นภาพทัศนียภาพจะมีความลึกเล็กน้อย  แบ่งออกเป็น  2  ชนิด  คือ

·       แบบจุดรวมสายตาจุดเดียว  (Parallel)

ภาพที่  6.7  ลักษณะของภาพทัศนียภาพ  แบบจุดรวมสายตาจุดเดียว

·       แบบจุดรวมสายตา  2  จุด  (Angular)

ภาพที่  6.8  ลักษณะของภาพทัศนียภาพ  แบบจุดรวมสายตาสองจุด

# data[].attributes.headline
ลักษณะเส้นที่ใช้ในการเขียนแบบ มีดังต่อไปนี้                                                              1 เส้นร่าง (rayout or guideline) เป็นเส้นที่ใช้ร่างภาพหรือเส้นบรรทัดเป็นเส้นเบาและแคบ                                                      2 เส้นแสดงรูปวัตถุ (object line) เป็นเส้นหนักและใหญ่ ใช้แสดงขอบของรูป                                                                    3 เส้นแสดงส่วนที่บัง (hidden line) เป็นเส้นประ เส้นหนาปานกลาง แสดงตรงส่วนที่ถูกบัง                                                                   4 เส้นโยงขนาดและเส้นบอกขนาด (extension and dimension line) เส้นโยงขนาดใช้โยงขนาดขอบรูปวัตถุเพื่อแสดงรายละเอียดของขนาด ส่วนเส้นบอกขนาดเป็นเส้นแสดงความกว้างยาวของขนาดวัตถุ โดยโยงจากขอบวัตถุด้านหนึ่งไปยังอีกด้านหนึ่ง เป็นเส้นที่หนักและแคบ                                                            5 เส้นกรอบภาพ (border line) เป็นเส้นใหญ่และหนัก ใช้ตีกรอบงานเขียนแบบ                                                      มาตราส่วน ( SCALE ) หมายถึง อัตราที่ใช้ย่อหรือขยายส่วน   การเขียนแบบโดยทั่วไป ภาพที่เขียนแบบจะมีขนาดที่สัมพันธ์พอเหมาะกับขนาดกระดาษเขียนแบบเสมอ เมื่อมองภาพแล้วเห็นรายละเอียดได้ชัดเจนสมบูรณ์ ฉะนั้นการเลือกใช้มาตราส่วนที่เหมาะสมกับขนาดกระดาษเขียนแบบ ผู้เขียนแบบจึงต้องควรคำนึงถึงมาก 

# data[].attributes.subject
ลักษณะเส้นที่ใช้ในการเขียนแบบ มีดังต่อไปนี้                                                              1 เส้นร่าง (rayout or guideline) เป็นเส้นที่ใช้ร่างภาพหรือเส้นบรรทัดเป็นเส้นเบาและแคบ                                                      2 เส้นแสดงรูปวัตถุ (object line) เป็นเส้นหนักและใหญ่ ใช้แสดงขอบของรูป                                                                    3 เส้นแสดงส่วนที่บัง (hidden line) เป็นเส้นประ เส้นหนาปานกลาง แสดงตรงส่วนที่ถูกบัง                                                                   4 เส้นโยงขนาดและเส้นบอกขนาด (extension and dimension line) เส้นโยงขนาดใช้โยงขนาดขอบรูปวัตถุเพื่อแสดงรายละเอียดของขนาด ส่วนเส้นบอกขนาดเป็นเส้นแสดงความกว้างยาวของขนาดวัตถุ โดยโยงจากขอบวัตถุด้านหนึ่งไปยังอีกด้านหนึ่ง เป็นเส้นที่หนักและแคบ                                                            5 เส้นกรอบภาพ (border line) เป็นเส้นใหญ่และหนัก ใช้ตีกรอบงานเขียนแบบ                                                      มาตราส่วน ( SCALE ) หมายถึง อัตราที่ใช้ย่อหรือขยายส่วน   การเขียนแบบโดยทั่วไป ภาพที่เขียนแบบจะมีขนาดที่สัมพันธ์พอเหมาะกับขนาดกระดาษเขียนแบบเสมอ เมื่อมองภาพแล้วเห็นรายละเอียดได้ชัดเจนสมบูรณ์ ฉะนั้นการเลือกใช้มาตราส่วนที่เหมาะสมกับขนาดกระดาษเขียนแบบ ผู้เขียนแบบจึงต้องควรคำนึงถึงมาก 

# data[].attributes.body
Cr. ธนพงษ์ แสนบูราณ 202185122

# data[].attributes.headline
ความหมายและความสำคัญ

# data[].attributes.body
ความหมายและความสำคัญของภาพฉาย

ภาพที่มองจากชิ้นงานจริงฉายไปปรากฏรูปทรงบนระนาบรับภาพ  โดยทั่วไปในการเขียนแบบชิ้นส่วนใด ๆ  ถ้าจะให้มองเห็นได้ชัดเจนและดูเหมือนจริงนั้นสามารถเขียนได้ด้วยภาพ 3มิติ  ซึ่งแสดงเพียงภาพเดียวก็สามารถมองได้ชัดเจนทั้งสามารถกำหนดรายละเอียดต่าง ๆ ได้และนำไปทำการผลิตได้ด้วย  แต่การเขียนภาพ 3 มิติ  นั้นกระทำได้ยากต้องใช้เวลาในการเขียนแบบงานต้องมีเครื่องมือและอุปกรณ์ช่วยหลายอย่าง  จึงไม่เหมาะสมที่จะนำวิธีการนี้มาเขียนแบบเพื่อสั่งงานผลิต  เพราะจะทำให้ต้นทุนการผลิตสูงขึ้น  ภาพ 3  มิติ  เหมาะสำหรับแสดงรูปร่างและการประกอบกันอยู่ของชิ้นงานในคราวที่จำเป็นมากกว่า

การที่จะเขียนงานให้ง่ายและรวดเร็วขึ้นสามารถเขียนได้โดยวิธีการมองภาพทีละด้านและนำเอาแต่ละด้านมาเขียนลงบนกระดาษให้สัมพันธ์กัน  จะทำให้การเขียนลงบนกระดาษให้สัมพันธ์กันจะทำให้การเขียน ,การแสดงอัตราส่วน ,การแสดงขนาด ,การใช้อุปกรณ์ต่าง ๆ ช่วยและสะดวกยิ่งขึ้น

- หลักการมองภาพฉาย ภายฉายสามารถเกิดขึ้นได้ 2 ลักษณะ

1. การเกิดเงา

2. การมองเห็นวัถุ

- ทิศทางการมองภาพฉายทั้ง 3 ด้าน

1. การหาภาพด้านหน้า เมื่อมีภาพด้านข้างและภาพด้านบนแล้ว ให้ใช่วิธีการลากเส้นฉายจากเส้นขอบรูปของภาพด้านข้างไปแนวนอนทางซ้าย และลากเส้นฉายจากภาพด้านบนขึ้นไป เพื่อให้มาตัดเป็นจุดขอบรูปของภาพด้านหน้า เมื่อต่อเส้นระหว่างจุดตัดก็จะได้ภาพด้านหน้า

2. การหาภาพด้านข้าง ให้ลากเส้นฉายเอียง 45 องศากับแนวราบจากมุมล่างขวาของภาพด้านหน้า แล้วลากเส้นฉายแนวนอนจากภาพด้านหน้าไปทางขวาเพื่อให้ตัดกับเส้นฉายของขอบรูปที่ลากมาจากภาพด้านบนผ่านเส้นเอียง 45 องศา แล้วหักขึ้นสู่ภาพด้านข้างไปตัดกันจะได้เป็นจุดตัดของขอบรูปของภาพด้านข้าง เมื่อต่อเส้นระหว่างจุดตัดก็จะได้ภาพด้านข้าง

3. การหาภาพด้านบน ให้ลากเส้นฉายแนวดิ่งจากภาพด้านหน้าลงมาตัดกับเส้นฉายที่ลากลงจากภาพด้านข้างซึ่งหักมุมผ่านเส้นเอียง 45 องศามาตัดเป็นจุดของขอบรูปของภาพด้านบน เมื่อต่อเส้นระหว่างจุดตัดก็จะได้ภาพด้านบน

- การบอกขนาดมิติของภาพฉาย ประกอบด้วย

1. เส้นบอกขนาด

2. เส้นช่วยบอกขนาด

3. หัวลูกศร

4. ตัวเลขบอกขนาด มีดังนี้

4.1 ตัวเลขจะต้องเขียนอยู่บนเส้นบอกขนาด และห่างเล็กน้อยในตำแหน่งกึ่งกลางเส้น

4.2 ตัวเลขในแนวนอนให้เขียนตัวเลขชี้ขึ้นบน

4.3 ตัวเลขในแนวตั้งให้เขียนตัวเลขชี้ไปทางขวา

4.4 ขนาดความสูงของตัวเลขควรเท่ากับความยาวของลูกศร

- ตัวอย่างการเขียนภาพฉายมุมที่ 1

การฉายภาพระบบมุมที่ 1 E (E –Method)ชิ้นงานจะถูกสมมติให้วางลอยอยู่ในควอแดรนท์ที่ 1 เมื่อฉายเส้นต่าง ๆไปตกที่ระนาบรับภาพของทั้ง 3 ด้าน แล้วคลี่ระนาบรับภาพทั้ง 3ออกให้อยู่ในระนาบดิ่ง จะได้ภาพด้านบนอยู่ข้างล่างของภาพด้านหน้า ภาพที่มองด้านซ้ายจะอยู่ขวามือของด้านหน้า

Cr.ทัศพล ไตรวงค์ย้อย 202184600

# data[].attributes.body
ภาพไฮโซเมตริก ( Isometric ) การเขียนภาพไฮโซเมตริกเป็นภาพลักษณะสามมิติภาพที่มองเห็นจากมุมที่กำหนดจากจุดเริ่มต้น การสร้างภาพไอโซเมตริกเป็นการวัดเอาขนาดกว้าง ยาว ของด้านต่าง ๆ มาเป็นขนาดในภาพการเขียนแบบภาพไอโซเมตริกนี้จะแสดงการเขียนโดยใช้มุมทั้งสองข้างเท่ากัน คือ เป็นมุม 30 องศา โดยวัดจากเส้นระนาบ
ISOMETRIC แบ่งขั้นตอนการเขียนได้ 5 ขั้นตอน
1.  ภาพ ISOMETRIC คือภาพที่เขียนขึ้นจากส่วนประกอบทั้งสามของวัตถุ คือ ส่วนกว้าง ส่วนยาว และส่วนสูง คือมีเส้นแกนตั้งฉาก เส้นแกนเอียง จะทำมุมยกขึ้นเป็น 30 องศาทั้งสองด้าน
2. ถ้าต้องการจะเขียนกล่องรูปสี่เหลี่ยม ให้วัดความยาว ความกว้างของภาพกล่องสี่เหลี่ยม การเขียนควรเขียนเส้นเบาๆทุกเส้น
3. ให้ลากเส้นจากจุดที่วางวัดไว้ให้ตั้งฉากทั้งสามเส้น ขั้นต่อมาก็วัดขนาดส่วนสูง ของกล่อง หมายความว่า เส้นที่เป็นความสูงของกล่อง
4. ให้ลากเส้นจากจุดที่เป็นส่วนสูงของกล่องทั้งสองด้าน ให้ขนานกันกับเส้นแกนเอียงซ้ายและเส้นแกนเอียงขวา คือจะต้องมีมุมเป็น 30 องศา เช่นเดียวกัน
5. ลากเส้นทั้งสองด้านตัดกัน โดยใช้ฉากสามเหลี่ยมที่มีมุม 30 องศา ด้วยเส้นเบาๆก่อน แล้วจึงลงเส้นหนักทีหลัง ส่วนเส้นที่ประนั้นก็ควรเขียนเช่นกัน แต่เส้นที่ไม่สามารถมองเห็นนั้นก็ควรใช้เส้นประ การประเส้นควรประให้เส้นมีความห่างเท่ากัน เส้นเสมอกันโดยตลอด และควรต้องเป็นเส้นที่เบาบาง และเส้นคมที่สุด

นางสาว ปาริชาติ อยู่มา   64171110434-6
รหัสพนักงาน 202185136

# data[].attributes.body
ภาพฉาย

(Orthogonal Projection)

สิ่งที่มีบทบาทสำคัญอย่างยิ่งในการสื่อความหมายจากผู้ออกแบบชิ้นงานไปสู่ช่างผู้ผลิตงานก็คือแบบงาน (Drawing)  แบบงานจึงเป็นสิ่งที่แสดงถึงรูปร่าง  ขนาดและรายละเอียดต่าง ๆ  ของวัตถุที่ต้องการได้อย่างสมบูรณ์  และประกอบด้วยข้อมูลที่ต้องการทั้งหมดในการผลิตและตรวจสอบงานนั้น

แบบงานเป็นสื่อที่เเสดงให้ช่างผู้ชำนาญงานได้รู้ถึงรูปร่างและขนาดของชิ้นงานที่จะทำนั้น  โดยจะกำหนดข้อมูลที่จำเป็นสำหรับการทำงานลงในแบบงานนั้นด้วย เช่น วัสดุจองชิ้นงาน  ลักษณะงานสำเร็จ  ซึ่งเป็นไปตามมาตรฐานงานเขียนแบบ  ด้วยเหตุนี้ช่างที่ดีจึงจำเป็นต้องสามารถอ่านแบบหรือสร้างแบบงานได้เป็นอย่างดี  โดยเฉพาะอย่างยิ่งความสามารถอ่านแบบหรือสร้างแบบงานได้เป็นอย่างดี โดยเฉพาะอย่างยิ่งความสามารถในการอ่านแบบได้ถูกต้องตามมาตรฐาน

มีหลายวิธีในการที่จะอธิบายรูปร่างของวัตถุหรือชิ้นงานที่ต้องการจะถ่ายทอดจากบุคคลหนึ่งไปสู่อีกคนหนึ่ง  อาจอธิบายโดยคำพูดหรือถ้อยคำแทนการใช้ภาพถ่ายวัตถุนั้น  หรืออีกวิธีหนึ่งที่นิยมใช้กันคือ  การแสดงโดยการเขียนรูปภาพของวัตถุที่เรียกกันว่า  “ แบบงาน ( Drawing )”

แบบงานมาตรฐานที่ใช้แสดงที่อยู่ 2  ลักษณะ  คือ

1.       แบบงานภาพ  3  มิติ

2.       แบบงานภาพ  2  มิติ

เมื่อเราจะกล่าวถึงลักษณะของวัตถุแต่ละอย่างแก่บุคคลทั่ว ๆ ไป  เรามักจะเปรียบเทียบวัตถุนั้นกับสิ่งอื่นที่ทุกคนรู้จักกันเป็นอย่างดี แต่ในวงการช่างซึ่งต้องการคำจำกัดความที่แน่นอนของรูปชิ้นงาน  เรามักจะใช้การเปรียบเทียบกับรูปทรงทางเรขาคณิต  เช่นทรงกลม  ทรงเหลี่ยม  ทรงกรวย เป็นต้น  ทั้งนี้เพื่อให้เกิดความง่ายต่อการเขียนและการอ่านแบบงาน  อีกทั้งยังช่วยให้ช่างสามารถหาวิธีการในการผลิตชิ้นงานนั้นได้ง่ายขึ้นด้วย

ภาพฉาย  หมายถึง  ภาพที่มองจากชิ้นงานจริงฉายไปปรากฏรูปทรงบนระนาบรับภาพ  โดยทั่วไปในการเขียนแบบชิ้นส่วนใด ๆ  ถ้าจะให้มองเห็นได้ชัดเจนและดูเหมือนจริงนั้นสามารถเขียนได้ด้วยภาพ 3 มิติ  ซึ่งแสดงเพียงภาพเดียวก็สามารถมองได้ชัดเจนทั้งสามารถกำหนดรายละเอียดต่าง ๆ ได้และนำไปทำการผลิตได้ด้วย  แต่การเขียนภาพ 3 มิติ  นั้นกระทำได้ยากต้องใช้เวลาในการเขียนแบบงานต้องมีเครื่องมือและอุปกรณ์ช่วยหลายอย่าง  จึงไม่เหมาะสมที่จะนำวิธีการนี้มาเขียนแบบเพื่อสั่งงานผลิต  เพราะจะทำให้ต้นทุนการผลิตสูงขึ้น  ภาพ 3  มิติ  เหมาะสำหรับแสดงรูปร่างและการประกอบกันอยู่ของชิ้นงานในคราวที่จำเป็นมากกว่า

# data[].attributes.body
ภาพฉาย

(Orthogonal Projection)

สิ่งที่มีบทบาทสำคัญอย่างยิ่งในการสื่อความหมายจากผู้ออกแบบชิ้นงานไปสู่ช่างผู้ผลิตงานก็คือแบบงาน (Drawing)  แบบงานจึงเป็นสิ่งที่แสดงถึงรูปร่าง  ขนาดและรายละเอียดต่าง ๆ  ของวัตถุที่ต้องการได้อย่างสมบูรณ์  และประกอบด้วยข้อมูลที่ต้องการทั้งหมดในการผลิตและตรวจสอบงานนั้น

แบบงานเป็นสื่อที่เเสดงให้ช่างผู้ชำนาญงานได้รู้ถึงรูปร่างและขนาดของชิ้นงานที่จะทำนั้น  โดยจะกำหนดข้อมูลที่จำเป็นสำหรับการทำงานลงในแบบงานนั้นด้วย เช่น วัสดุจองชิ้นงาน  ลักษณะงานสำเร็จ  ซึ่งเป็นไปตามมาตรฐานงานเขียนแบบ  ด้วยเหตุนี้ช่างที่ดีจึงจำเป็นต้องสามารถอ่านแบบหรือสร้างแบบงานได้เป็นอย่างดี  โดยเฉพาะอย่างยิ่งความสามารถอ่านแบบหรือสร้างแบบงานได้เป็นอย่างดี โดยเฉพาะอย่างยิ่งความสามารถในการอ่านแบบได้ถูกต้องตามมาตรฐาน

มีหลายวิธีในการที่จะอธิบายรูปร่างของวัตถุหรือชิ้นงานที่ต้องการจะถ่ายทอดจากบุคคลหนึ่งไปสู่อีกคนหนึ่ง  อาจอธิบายโดยคำพูดหรือถ้อยคำแทนการใช้ภาพถ่ายวัตถุนั้น  หรืออีกวิธีหนึ่งที่นิยมใช้กันคือ  การแสดงโดยการเขียนรูปภาพของวัตถุที่เรียกกันว่า  “ แบบงาน ( Drawing )”

แบบงานมาตรฐานที่ใช้แสดงที่อยู่ 2  ลักษณะ  คือ

1.       แบบงานภาพ  3  มิติ

2.       แบบงานภาพ  2  มิติ

เมื่อเราจะกล่าวถึงลักษณะของวัตถุแต่ละอย่างแก่บุคคลทั่ว ๆ ไป  เรามักจะเปรียบเทียบวัตถุนั้นกับสิ่งอื่นที่ทุกคนรู้จักกันเป็นอย่างดี แต่ในวงการช่างซึ่งต้องการคำจำกัดความที่แน่นอนของรูปชิ้นงาน  เรามักจะใช้การเปรียบเทียบกับรูปทรงทางเรขาคณิต  เช่นทรงกลม  ทรงเหลี่ยม  ทรงกรวย เป็นต้น  ทั้งนี้เพื่อให้เกิดความง่ายต่อการเขียนและการอ่านแบบงาน  อีกทั้งยังช่วยให้ช่างสามารถหาวิธีการในการผลิตชิ้นงานนั้นได้ง่ายขึ้นด้วย

ภาพฉาย  หมายถึง  ภาพที่มองจากชิ้นงานจริงฉายไปปรากฏรูปทรงบนระนาบรับภาพ  โดยทั่วไปในการเขียนแบบชิ้นส่วนใด ๆ  ถ้าจะให้มองเห็นได้ชัดเจนและดูเหมือนจริงนั้นสามารถเขียนได้ด้วยภาพ 3 มิติ  ซึ่งแสดงเพียงภาพเดียวก็สามารถมองได้ชัดเจนทั้งสามารถกำหนดรายละเอียดต่าง ๆ ได้และนำไปทำการผลิตได้ด้วย  แต่การเขียนภาพ 3 มิติ  นั้นกระทำได้ยากต้องใช้เวลาในการเขียนแบบงานต้องมีเครื่องมือและอุปกรณ์ช่วยหลายอย่าง  จึงไม่เหมาะสมที่จะนำวิธีการนี้มาเขียนแบบเพื่อสั่งงานผลิต  เพราะจะทำให้ต้นทุนการผลิตสูงขึ้น  ภาพ 3  มิติ  เหมาะสำหรับแสดงรูปร่างและการประกอบกันอยู่ของชิ้นงานในคราวที่จำเป็นมากกว่า

นายทวีศักดิ์ ลิดภู รหัสพนักงาน202184593

# data[].attributes.headline
 บรรทัดสามเหลี่ยม (TRIANGLES)บรรทัดสามเหลี่ยมปกติทำจากพลาสติกใส  สามารถมองเป็นเส้นที่เขียนได้ชัดเจน บรรทัดสามเหลี่ยมจะใช้คู่กับไม้ทีสำหรับเขียนเส้นดิ่ง  เส้นเอียงเป็นมุมต่าง ๆ บรรทัดสามเหลี่ยมปกติจะมี 2 อัน คือ 90° -45° -45°และ 90°-30°-60°                                                  นาย อภิสิทธิ์ ลองจำนงค์ 202185131

# data[].attributes.subject
 บรรทัดสามเหลี่ยม (TRIANGLES)บรรทัดสามเหลี่ยมปกติทำจากพลาสติกใส  สามารถมองเป็นเส้นที่เขียนได้ชัดเจน บรรทัดสามเหลี่ยมจะใช้คู่กับไม้ทีสำหรับเขียนเส้นดิ่ง  เส้นเอียงเป็นมุมต่าง ๆ บรรทัดสามเหลี่ยมปกติจะมี 2 อัน คือ 90° -45° -45°และ 90°-30°-60°                                                  นาย อภิสิทธิ์ ลองจำนงค์ 202185131

# data[].attributes.headline
1.ภาพไอโซเมตริกเป็นภาพลักษณะสามมิติ                                                        2.การเขียนแบบภาพไอโซเมตริกจะแสดงการเขียนโดยใช้มุมทั้งสองข้างเท่ากัน คือ เป็นมุม 30องศา โดยวัดจากเส้นระนาบ                                                              3.อัตราส่วนย่อยขยายของเส้น30 องศา เเละ 90 องศา สามารถใช่ร่วมกัน

# data[].attributes.subject
1.ภาพไอโซเมตริกเป็นภาพลักษณะสามมิติ                                                        2.การเขียนแบบภาพไอโซเมตริกจะแสดงการเขียนโดยใช้มุมทั้งสองข้างเท่ากัน คือ เป็นมุม 30องศา โดยวัดจากเส้นระนาบ                                                              3.อัตราส่วนย่อยขยายของเส้น30 องศา เเละ 90 องศา สามารถใช่ร่วมกัน

# data[].attributes.body
อานนท์ คำฟู 202185145

# data[].attributes.headline
ตัวเลขและตัวอักษร

# data[].attributes.subject
ตัวเลขและตัวอักษร

# data[].attributes.body
การเขียนแบบนอกจากจะใช้ภาษาแบบที่สร้างขึ้นแล้ว ยังต้องใช้ภาษาหนังสือ
(written language) สำหรับอธิบายเพื่อให้แบบสมบูรณ์ยิ่งขึ้น กล่าวคือ ภาษาหนังสืออาจอธิบาย
ชนิดของวัสดุ ขนาด ระยะและจำนวน
มาในรูปของตัวเลขและตัวอักษร ดังนั้นนอกจากตัวอักษรและตัวเลขมีความหมายต่อแบบ
กล่าวคือ จะต้องเป็นตัวอักษรและตัวเลขที่สะอาด ชัดเจน อ่านได้ง่าย เข้าใจได้ง่าย ผู้เรียน
จะต้องหาประสบการณ์และทำความเข้าใจเรื่องการเขียนตัวเลขและตัวอักษรอีกด้วย
ตัวอักษรและตัวเลขที่ใช้ในการเขียนแบบโดยทั่วไป คือ ถ้าแบบจะใช้ประโยชน์กว้างขวางถึง
ประเทศอื่น ๆ ก็นิยมใช้ตัวอักษรภาษาอังกฤษ และตัวเลขอาราบิค แต่การใช้ภาษาไทยและตัวเลขไทยก็ควรศึกษาไว้
ตัวอักษรภาษาอังกฤษ
นิยมใช้อักษรที่เรียกว่า Single Stroke Gothic เป็นตัวอักษรที่เขียนง่าย เขียนได้
รวดเร็วและอ่านได้เร็ว คำว่า Single Stroke หมายถึงตัวอักษรที่มีความกว้าง หรือความหนาของเส้นเท่ากับความหนาของไส้ดินสอ พูดง่าย ๆ ก็คือ ตัวอักษรที่เป็นเส้นชั้นเดียว การเขียนตัวอักษรเพื่อใช้ในแบบนั้น จะใช้ ตัวอักษรแบบตรง (vertical) หรือแบบเอียง(inclined) ก็ได้ข้อสำคัญคือ ในแบบชุดหนึ่ง ๆ ถ้าใช้ตัวอักษรแบบใดก็ควรใช้แบบนั้นตลอด ไม่ควรปนกันทั้งสองแบบ
การเขียนตัวอักษรภาษาไทย
การเขียนตัวอักษรภาษาไทยเพื่ออธิบายแบบหรือประกอบแบบ นิยมเขียนเป็นตัวหนังสือคัดลายมือ คือ ตัวหนังสือที่มีความหนาหรือความกว้างของเส้นเท่ากับขนาดไส้ดินสอ ความหมายเดียวกับคำว่า Single Stroke ที่ใช้ในการเขียนตัวอักษรภาษาอังกฤษ ตัวหนังสือที่เขียนมี 2 แบบ คือ แบบตัวตรง หรือแบบตัวอียง ไม่ว่าจะเป็นตัวอักษรชนิดใด ข้อสำคัญเวลาเลือกใช้ในแต่ละครั้ง ขอให้ใช้ชนิดใดชนิดหนึ่งเพียงชนิดเดียว ตัวอย่างตัวอักษร

น.ส.ณิชา เถรพิทุม 202184594

# data[].attributes.headline
ภาพสามมิติภาพสาม

# data[].attributes.body
ภาพสามมิติ
ภาพสามมิติหมายถึง การเขียนภาพโดยการนำพื้นผิวแต่ละด้านของชิ้นงานมาเขียนประกอบกันเป็นรูปเดียว ทำให้สามารถมองเห็นลักษณะรูปร่าง พื้นผิว ได้ทั้งความกว้าง ความยาว และความหนาของชิ้นงาน ทำให้ภาพสามมิติมีลักษณะคล้ายกับการมองชิ้นงานจริง ภาพสามมิติที่เขียนในงานเขียนแบบมีหลายประเภท แต่ละประเภทก็มีความแตกต่างกันในการวางมุมการเขียน และขนาดของชิ้นงานจริง กับขนาดชิ้นงานในการเขียนแบบซึ่งผู้เขียนแบบต้องศึกษาลักษณะของภาพสามมิติแต่ละประเภทต่างๆ ให้เข้าใจ เพื่อสามารถปฏิบัติการเขียนแบบได้อย่างถูกต้อง

ภาพสามมิติสามารถแบ่งออกได้หลายประเภท ดังนี้

1 ภาพสามมิติแบบ TRIMETRIC เป็นภาพสามมิติที่มีความสวยงาม และลักษณะคล้ายของจริงมากที่สุดและเป็นภาพที่ง่ายต่อการอ่านแบบเพราะเป็นภาพที่เขียนได้ยาก เนื่องจากมุมที่ใช้เขียนเอียง 12 องศา และ 23 องศา และอัตราความยาวของแต่ละด้านไม่เท่ากัน

2 ภาพสามมิติแบบ DIMETRIC เป็นภาพสามมิติที่มีลักษณะคล้ายกับภาพถ่ายและง่ายต่อการอ่านแบบ แต่ไม่ค่อยนิยมในการเขียนแบบเพราะเป็นภาพที่เขียนได้ยาก เนื่องจากมุมที่ใช้เขียน เอียง 7 องศา และ 42 องศา และขนาดความหนาของภาพที่เขียนจะลดขนาดลงครึ่งหนึ่งของความหนาจริง

3 ภาพสามมิติแบบ ISOMETRIC เป็นภาพสามมิติที่นิยมเขียนมาก เพราะภาพที่เขียนง่าย เนื่องจากภาพมีมุมเอียง 30 องศา ทั้งสองข้างเท่ากัน และขนาดความยาวของภาพทุกด้านจะมีขนาดเท่าขนาดงานจริง
ภาพที่เขียนจะมีขนาดใหญ่มากทำให้เปลืองเนื้อที่กระดาษ

4 ภาพสามมิติแบบ OBQIUE

เป็นภาพสามมิติที่นิยมเขียนมาก สำหรับงานที่มีรูปร่างเป็นส่วนโค้ง หรือรูกลมเพราะสามารถเขียนได้ง่ายและรวดเร็วเนื่องจากภาพ OBQIUE จะวางภาพด้านหนึ่งอยู่ในแนวระดับ เอียงทำมุมเพียงด้านเดียว โดยเขียนเป็นมุม 45 องศา สามารถเขียนเอียงได้ทั้งด้านซ้ายและขวาความหนาของงานด้านเอียงขนาดลดลงครึ่งหนึ่ง ภาพ OBQIUE มี 2 แบบ คือ แบบคาวาเลียร์ (CAVALIER) และแบบคาบิเนต (CABINET)

5 ภาพสามมิติแบบ PERSPECTIVE หรือ ภาพทัศนียภาพ
เป็นภาพสามมิติที่มีมุมในลักษณะการมองไกล โดยจะเขียนภาพเข้าสู่จุดรวมของสายตา การเขียนภาพสามมิติชนิดนี้มีอยู่ด้วยกันหลายชนิด

การเขียนภาพสามมิติ
แกนไอโซเมตริก (ISOMETRIC AXIS) เส้น XO, YO, ZO ทำมุมระหว่างกัน 120 องศา เท่ากันทั้งสามมุม เส้นทั้งสามนี้เรียกว่า แกนไอโซเมตริก ซึ่งแกนไอโซเมตริกนี้สามารถวางได้หลายทิศทาง ขึ้นอยู่กับรูปร่างของชิ้นงานที่ต้องการแสดงรายละเอียด
1 การเขียนภาพ ISOMETRIC ทุกภาพจะเริ่มจากการเขียนเส้นร่างจากกล่องสี่เหลี่ยม โดยมีขนาดความกว้าง ความยาว และความสูง ซึ่งจะได้จากการกำหนดขนาดจากภาพฉาย จากนั้น เขียนรายละเอียดส่วนต่างๆ ของชิ้นงาน

การเขียนภาพ OBLIQUE ทุกภาพจะเริ่มจากการเขียนเส้นร่างจากกล่องสี่เหลี่ยม โดยมีขนาดความยาว ความยาว และความสูงเท่ากับขนาดของชิ้นงานจริง ซึ่งจะได้จากการบอกขนาดในภาพฉาย ลากเส้นเอียง 45 องศา จากขอบงานด้านหน้าไปยังด้านหลัง โดยให้มีความยาวเท่ากับครึ่งหนึ่งกับความกว้างที่กำหนดให้จากภาพฉายด้านข้าง ลากเส้นร่างเป็นรูปกล่องสี่เหลียม จากนั้น เริ่มเขียนส่วนต่างๆ ของชิ้นงาน ลบเส้นที่ไม่ใช้ออก และลงเส้นหนักที่รูปงาน
1. ลักษณะการฉายภาพ ภาพฉาย เป็นภาพลายเส้นที่บอกขนาดสัดส่วนต่างๆ ที่อ่านค่าแล้วเอามาทำงานได้ ภาพฉายส่วนใหญ่จะเขียนหรืออ่านมาจากภาพไอโซเมตริกหรือภาพของจริง มองแต่ละด้านแล้วเขียนออกมาตามภาพที่มองเห็นนั้นๆ ในแต่ละด้านของชิ้นงานตามปกติชิ้นงานจะมีทั้งหมด 6 ด้าน เหมือนลูกเต๋า แต่ภาพในการทำงานจริงจะใช้เพียง 3 ด้าน เท่านั้น ในส่วนที่มองไม่เห็นจะเขียนแสดงด้วยเส้นประ
2. ตำแหน่งการมองภาพฉาย
แสดงการมองภาพในตำแหน่งต่างๆ เพื่อจะเขียนภาพการมองภาพฉาย เกิดจากดวงตามองไปยังวัตถุ ถ้าเอาจอไปรับภาพของวัตถุวางไว้ด้านหลัง แล้วใช้ไฟฉายส่องไปยังวัตถุ แสงของไฟฉายผ่านวัตถุ ทำให้เกิดภาพบนจอ ในลักษณะของการขยายภาพให้โตขึ้น ซึ่งไม่ใช่ขนาดของภาพจริง ดังรูป 6.5 (ก) แต่ในทางการเขียนแบบต้องการขนาดภาพเท่ากับของจริง (วัตถุที่นำมามอง) ดังนั้นจึงต้องปรับเส้นในการฉายภาพให้เป็นภาพขนาน เพื่อจะให้ได้ขนาดตามความเป็นจริง โดยกำหนดให้เส้นการมองอยู่ในแนวระนาบพุ่งตรงจากวัตถุไปยังจอภาพ ภาพที่ปรากฏบนจอจะมีขนาดเท่ากับวัตถุนั้นๆ ดังรูป 6.5 (ข) การฉายภาพในลักษณะเช่นนี้ จัดเป็นการฉายภาพในมุมที่หนึ่งของหลักการมองภาพฉาย วัตถุจะอยู่หน้าจอรับภาพ ด้านที่นิยมได้แก่ ภาพด้านหน้า ภาพด้านข้าง และภาพด้านบนที่ใช้ในการเขียนภาพฉาย ซึ่งช่วยให้อ่านภาพได้ง่ายขึ้นขั้นที่
3. เมื่อนำชิ้นงานออก และหมุนฉากรับภาพไปตามทิศทางของลูกศร ดังรูป 6.11 ให้ฉากรับภาพให้อยู่ในแนวระนาบจะได้ภาพฉายสามด้าน
4. ภาพฉายมุมที่ 3
การมองภาพฉายในตำแหน่งมุมที่ 3 ฉากรับภาพจะอยู่ด้านหน้าของชิ้นงาน การฉายภาพ แสงส่องจะกระทบชิ้นงานแล้วสะท้อนมาปรากฎยังฉากรับภาพ จะได้ภาพตามที่มอง
ชิ้นงานจะวางอยู่ในมุมที่ 3 จะสังเกตได้ว่าเมื่อมองชิ้นงานตามทิศทางการมองภาพด้านหน้า ภาพด้านข้าง และภาพด้านบน ภาพจะสะท้อนกลับมาปรากฏบนฉากรับภาพ
ภาพสามมิติ
ภาพสามมิติหมายถึง การเขียนภาพโดยการนำพื้นผิวแต่ละด้านของชิ้นงานมาเขียนประกอบกันเป็นรูปเดียว ทำให้สามารถมองเห็นลักษณะรูปร่าง พื้นผิว ได้ทั้งความกว้าง ความยาว และความหนาของชิ้นงาน ทำให้ภาพสามมิติมีลักษณะคล้ายกับการมองชิ้นงานจริง ภาพสามมิติที่เขียนในงานเขียนแบบมีหลายประเภท แต่ละประเภทก็มีความแตกต่างกันในการวางมุมการเขียน และขนาดของชิ้นงานจริง กับขนาดชิ้นงานในการเขียนแบบซึ่งผู้เขียนแบบต้องศึกษาลักษณะของภาพสามมิติแต่ละประเภทต่างๆ ให้เข้าใจ เพื่อสามารถปฏิบัติการเขียนแบบได้อย่างถูกต้อง

ภาพสามมิติสามารถแบ่งออกได้หลายประเภท ดังนี้

1 ภาพสามมิติแบบ TRIMETRIC เป็นภาพสามมิติที่มีความสวยงาม และลักษณะคล้ายของจริงมากที่สุดและเป็นภาพที่ง่ายต่อการอ่านแบบเพราะเป็นภาพที่เขียนได้ยาก เนื่องจากมุมที่ใช้เขียนเอียง 12 องศา และ 23 องศา และอัตราความยาวของแต่ละด้านไม่เท่ากัน

2 ภาพสามมิติแบบ DIMETRIC เป็นภาพสามมิติที่มีลักษณะคล้ายกับภาพถ่ายและง่ายต่อการอ่านแบบ แต่ไม่ค่อยนิยมในการเขียนแบบเพราะเป็นภาพที่เขียนได้ยาก เนื่องจากมุมที่ใช้เขียน เอียง 7 องศา และ 42 องศา และขนาดความหนาของภาพที่เขียนจะลดขนาดลงครึ่งหนึ่งของความหนาจริง

3 ภาพสามมิติแบบ ISOMETRIC เป็นภาพสามมิติที่นิยมเขียนมาก เพราะภาพที่เขียนง่าย เนื่องจากภาพมีมุมเอียง 30 องศา ทั้งสองข้างเท่ากัน และขนาดความยาวของภาพทุกด้านจะมีขนาดเท่าขนาดงานจริง
ภาพที่เขียนจะมีขนาดใหญ่มากทำให้เปลืองเนื้อที่กระดาษ

4 ภาพสามมิติแบบ OBQIUE

เป็นภาพสามมิติที่นิยมเขียนมาก สำหรับงานที่มีรูปร่างเป็นส่วนโค้ง หรือรูกลมเพราะสามารถเขียนได้ง่ายและรวดเร็วเนื่องจากภาพ OBQIUE จะวางภาพด้านหนึ่งอยู่ในแนวระดับ เอียงทำมุมเพียงด้านเดียว โดยเขียนเป็นมุม 45 องศา สามารถเขียนเอียงได้ทั้งด้านซ้ายและขวาความหนาของงานด้านเอียงขนาดลดลงครึ่งหนึ่ง ภาพ OBQIUE มี 2 แบบ คือ แบบคาวาเลียร์ (CAVALIER) และแบบคาบิเนต (CABINET)

5 ภาพสามมิติแบบ PERSPECTIVE หรือ ภาพทัศนียภาพ
เป็นภาพสามมิติที่มีมุมในลักษณะการมองไกล โดยจะเขียนภาพเข้าสู่จุดรวมของสายตา การเขียนภาพสามมิติชนิดนี้มีอยู่ด้วยกันหลายชนิด

การเขียนภาพสามมิติ
แกนไอโซเมตริก (ISOMETRIC AXIS) เส้น XO, YO, ZO ทำมุมระหว่างกัน 120 องศา เท่ากันทั้งสามมุม เส้นทั้งสามนี้เรียกว่า แกนไอโซเมตริก ซึ่งแกนไอโซเมตริกนี้สามารถวางได้หลายทิศทาง ขึ้นอยู่กับรูปร่างของชิ้นงานที่ต้องการแสดงรายละเอียด
1 การเขียนภาพ ISOMETRIC ทุกภาพจะเริ่มจากการเขียนเส้นร่างจากกล่องสี่เหลี่ยม โดยมีขนาดความกว้าง ความยาว และความสูง ซึ่งจะได้จากการกำหนดขนาดจากภาพฉาย จากนั้น เขียนรายละเอียดส่วนต่างๆ ของชิ้นงาน

การเขียนภาพ OBLIQUE ทุกภาพจะเริ่มจากการเขียนเส้นร่างจากกล่องสี่เหลี่ยม โดยมีขนาดความยาว ความยาว และความสูงเท่ากับขนาดของชิ้นงานจริง ซึ่งจะได้จากการบอกขนาดในภาพฉาย ลากเส้นเอียง 45 องศา จากขอบงานด้านหน้าไปยังด้านหลัง โดยให้มีความยาวเท่ากับครึ่งหนึ่งกับความกว้างที่กำหนดให้จากภาพฉายด้านข้าง ลากเส้นร่างเป็นรูปกล่องสี่เหลียม จากนั้น เริ่มเขียนส่วนต่างๆ ของชิ้นงาน ลบเส้นที่ไม่ใช้ออก และลงเส้นหนักที่รูปงาน
1. ลักษณะการฉายภาพ ภาพฉาย เป็นภาพลายเส้นที่บอกขนาดสัดส่วนต่างๆ ที่อ่านค่าแล้วเอามาทำงานได้ ภาพฉายส่วนใหญ่จะเขียนหรืออ่านมาจากภาพไอโซเมตริกหรือภาพของจริง มองแต่ละด้านแล้วเขียนออกมาตามภาพที่มองเห็นนั้นๆ ในแต่ละด้านของชิ้นงานตามปกติชิ้นงานจะมีทั้งหมด 6 ด้าน เหมือนลูกเต๋า แต่ภาพในการทำงานจริงจะใช้เพียง 3 ด้าน เท่านั้น ในส่วนที่มองไม่เห็นจะเขียนแสดงด้วยเส้นประ
2. ตำแหน่งการมองภาพฉาย
แสดงการมองภาพในตำแหน่งต่างๆ เพื่อจะเขียนภาพการมองภาพฉาย เกิดจากดวงตามองไปยังวัตถุ ถ้าเอาจอไปรับภาพของวัตถุวางไว้ด้านหลัง แล้วใช้ไฟฉายส่องไปยังวัตถุ แสงของไฟฉายผ่านวัตถุ ทำให้เกิดภาพบนจอ ในลักษณะของการขยายภาพให้โตขึ้น ซึ่งไม่ใช่ขนาดของภาพจริง ดังรูป 6.5 (ก) แต่ในทางการเขียนแบบต้องการขนาดภาพเท่ากับของจริง (วัตถุที่นำมามอง) ดังนั้นจึงต้องปรับเส้นในการฉายภาพให้เป็นภาพขนาน เพื่อจะให้ได้ขนาดตามความเป็นจริง โดยกำหนดให้เส้นการมองอยู่ในแนวระนาบพุ่งตรงจากวัตถุไปยังจอภาพ ภาพที่ปรากฏบนจอจะมีขนาดเท่ากับวัตถุนั้นๆ ดังรูป 6.5 (ข) การฉายภาพในลักษณะเช่นนี้ จัดเป็นการฉายภาพในมุมที่หนึ่งของหลักการมองภาพฉาย วัตถุจะอยู่หน้าจอรับภาพ ด้านที่นิยมได้แก่ ภาพด้านหน้า ภาพด้านข้าง และภาพด้านบนที่ใช้ในการเขียนภาพฉาย ซึ่งช่วยให้อ่านภาพได้ง่ายขึ้นขั้นที่
3. เมื่อนำชิ้นงานออก และหมุนฉากรับภาพไปตามทิศทางของลูกศร ดังรูป 6.11 ให้ฉากรับภาพให้อยู่ในแนวระนาบจะได้ภาพฉายสามด้าน
4. ภาพฉายมุมที่ 3
การมองภาพฉายในตำแหน่งมุมที่ 3 ฉากรับภาพจะอยู่ด้านหน้าของชิ้นงาน การฉายภาพ แสงส่องจะกระทบชิ้นงานแล้วสะท้อนมาปรากฎยังฉากรับภาพ จะได้ภาพตามที่มอง
ชิ้นงานจะวางอยู่ในมุมที่ 3 จะสังเกตได้ว่าเมื่อมองชิ้นงานตามทิศทางการมองภาพด้านหน้า ภาพด้านข้าง และภาพด้านบน ภาพจะสะท้อนกลับมาปรากฏบนฉากรับภาพ

Cr.รจนา  พอสินธุ์   C202184473

# data[].attributes.headline
       วงเวียนวัดระยะ (DIVIDERS)        วงเวียนวัดระยะมีรูปร่างลักษณะคล้ายกับวงเวียนที่นำใช้งานเขียนแบบทั่วไปแต่ปลายขาวงเวียนจะเป็นปลายแหลมทั้งสองข้างใช้สำหรับวัดระยะจากเครื่องมือวัดแล้วนำไปถ่ายขนาดลงบนแบบงาน หรือใช้เส้นตรงออกเป็นส่วน ๆ กัน

# data[].attributes.subject
       วงเวียนวัดระยะ (DIVIDERS)        วงเวียนวัดระยะมีรูปร่างลักษณะคล้ายกับวงเวียนที่นำใช้งานเขียนแบบทั่วไปแต่ปลายขาวงเวียนจะเป็นปลายแหลมทั้งสองข้างใช้สำหรับวัดระยะจากเครื่องมือวัดแล้วนำไปถ่ายขนาดลงบนแบบงาน หรือใช้เส้นตรงออกเป็นส่วน ๆ กัน

# data[].attributes.body
ชัชพงศ์ สุทธิโสม รหัสพนักงาน 202185149

# data[].attributes.headline
ตัวเลขและตัว

# data[].attributes.body
ตัวเลขและตัวอักษร

การเขียนแบบนอกจากจะใช้ภาษาแบบที่สร้างขึ้นแล้ว ยังต้องใช้ภาษาหนังสือ (written language) สาหรับอธิบายเพื่อให้แบบสมบูรณ์ยิ่งขึ้นกล่าวคือ ภาษาหนังสืออาจอธิบาย ชนิดของวัสดุขนาด ระยะและจำนวน ตลอดจนประเภทของสิ่งของในแบบภาษาหนังสือดังกล่าวนี้มาในรูปของตัวเลขและตัวอักษรดังนั้นนอกจากตัวอักษรและตัวเลขมีความหมายต่อแบบ กล่าวคือ จะต้องเป็นตัวอักษรและตัวเลขที่สะอาด ชัดเจน อ่านได้ง่าย เข้าใจได้ง่าย ผู้เรียน จะต้องหาประสบการณ์และทาความเข้าใจเรื่องการเขียนตัวเลขและตัวอักษรอีกด้วย

ตัวอักษรและตัวเลขที่ใช้ในการเขียนแบบโดยทั่วไป คือ ถ้าแบบจะใช้ประโยชน์กว้างขวางถึง ประเทศอื่น ๆ ก็นิยมใช้ตัวอักษรภาษาอังกฤษ และตัวเลขอาราบิค แต่การใช้ภาษาไทยและตัวเลข ไทยก็ควรศึกษาไว้

ID.202185150 mr. นาตยา เรืองดี

# data[].attributes.headline
ตัวเลขและตัวอักษร

# data[].attributes.subject
ตัวเลขและตัวอักษร

# data[].attributes.body
การเขียนแบบนอกจากจะใช้ภาษาแบบที่สร้างขึ้นแล้ว ยังต้องใช้ภาษาหนังสือ
(written language) สำหรับอธิบายเพื่อให้แบบสมบูรณ์ยิ่งขึ้น กล่าวคือ ภาษาหนังสืออาจอธิบาย
ชนิดของวัสดุ ขนาด ระยะและจ านวน ตลอดจนประเภทของสิ่งของในแบบภาษาหนังสือ
การเขียนตัวเลข (Numberals)
ผู้เขียนควรเอาใจใส่เป็นพิเศษโดยการสังเกตลักษณะของตัวเลขต่าง ๆ ดูความ
แตกต่างในรูปร่างและขนาด เช่น เลข 1 ขนาดเล็กกว่า 2 , 4 , 6 และ 9 โดยปกติเวลาเขียนตัวเลขในระยะฝึกหัด มักสร้างเป็นรูปสี่เหลี่ยมเช่นเดียวกับตัวอักษร
การเขียนตัวอักษรอังกฤษ และตัวเลขตามมาตรฐาน DIN EN ISO 3098 และ DIN EN ISO 3098-2   จะมีการเขียนอักษรแบ่งได้ 2 แบบ คือ  แบบตัวตรง และแบบตัวเอียง
มาตรฐานตัวอักษร และตัวเลข
ตัวหนังสือแบบ B, S (ตัวเอียง)

น.ส.สาวิตรี ภูบุญอ้วน 202184466

# data[].attributes.headline
การเขียนภาพฉาย

# data[].attributes.subject
การเขียนภาพฉาย

# data[].attributes.body
การเขียนภาพฉายคือ การเขียนภาพสองมิติ ที่มองเห็นเพียงด้านใดด้านหนึ่งของภาพสามมิติ
แล้วนำภาพแต่ละด้านมาจัดเรียงอยู่ในระบบของการมองภาพฉายที่เป็นมาตรฐานสากล
1.1 การเกิดภาพฉาย
การเกิดภาพฉายมีการเกิดอยู่ 2 ลักษณะ คือ
1. เกิดในลักษณะการเกิดเงา กล่าวคือ เมื่อมีแสงมากระทบกับวัตถุแล้วเงาของวัตถุจะไป
ปรากฎที่ฉากรับภาพ หรือเหมือนกับการใช้เครื่องฉายภาพยนต์ฉายแสงผ่านแผ่นฟิล์มแล้วจะเกิดภาพ
ปรากฎบนจอหรือฉากรับภาพนั่นเอง
2. การเกิดในลักษณะการมองเห็นวัตถุ กล่าวคือ การที่คนเรามองเห็นอะไรได้นั้น เกิดจาก
แสงกระทบกับวัตถุแล้วภาพของวัตถุนั้นสะท้อนเข้าตาเราจึงทำให้เรามองเห็นวัตถุนั้นได้ โดยภาพที่
ปรากฎนั้นมีตาเป็นฉากรับภาพนั่นเอง
1.2 การแสดงภาพของชิ้นงานด้วยภาพฉาย
การแสดงภาพฉายเป็นการแสดงที่เกิดขึ้นจากการมองชิ้นงานในทิสทางตั้งฉากกับหน้า
งาน ซึ่งอาจมองได้เป็น 6 ทิศทางตั้งฉากซึ่งกันและกัน
ลักษณะการมองและการเขียนภาพฉายของชิ้นงานทั้ง 6 ด้าน จะแสดงได้ด้วยการมอง
วัตถุ แล้วปรากฎภาพที่เห็นบนจอรับภาพซึ่งอยู่ข้างหลังของตัววัตถุชิ้นงานนั้น เมื่อมองภาพครบ 6
ด้านก็จะเห็นภาพไปปรากฏบนจอรับภาพที่อยู่หลังวัตถุที่มองทั้ง 6 ด้าน ซึ่งจอรับภาพฉายทั้ง 6 ด้านที่
วางตั้งฉากกันอาจถูกคลี่ออกในแนวแบนราบได้

นายอมรเทพ แดงสะอาด รหัส 202184471

# data[].attributes.headline
การเขียนภาพฉาย

# data[].attributes.subject
การเขียนภาพฉาย

# data[].attributes.body
1.การอ่านค่าและเขียนแบบภาพฉายของงานรูปทรงเหลี่ยมตัดตรง การอ่านและเขียนแบบ ภาพฉายเป็นบทเรียนที่สําคัญยิ่งบทเรียนหนึ่งในการเรียนวิชาเขียนแบบ เพราะจะเป็นบทเรียนที่จะ นําไปสู่การเรียนในเนื้อหาอื่นๆ ที่สัมพันธ์กับภาพฉาย การเรียนเขียนแบบภาพฉายนั้นถ้าจะให้เข้าใจ ได้ดีต้องมีการเริ่มต้นที่ดี ใช้วิธีการที่ง่าย และให้ความสนใจอย่างจริงจัง ในบทเรียนนี้จะเริ่มต้นให้ ผู้เรียนมีความเข้าใจโดยพื้นฐานการเกิดภาพก่อน
2.การเขียนภาพฉาย (Orthographic Projection)
การเขียนภาพฉายคือ การเขียนภาพสองมิติ ที่มองเห็นเพียงด้านใดด้านหนึ่งของภาพสามมิติ แล้วนําภาพแต่ละด้านมาจัดเรียงอยู่ในระบบของการมองภาพฉายที่เป็นมาตรฐานสากล
2.1 การเกิดภาพฉาย
การเกิดภาพฉายมีการเกิดอยู่ 2 ลักษณะ คือ
1. เกิดในลักษณะการเกิดเงา กล่าวคือ เมื่อมีแสงมากระทบกับวัตถุแล้วเงาของวัตถุจะไป ปรากฎที่ฉากรับภาพ หรือเหมือนกับการใช้เครื่องฉายภาพยนต์ฉายแสงผ่านแผ่นฟิล์มแล้วจะเกิดภาพ ปรากฎบนจอหรือฉากรับภาพนั่นเอง
2. การเกิดในลักษณะการมองเห็นวัตถุ กล่าวคือ การที่คนเรามองเห็นอะไรได้นั้น เกิดจาก แสงกระทบกับวัตถุแล้วภาพของวัตถุนั้นสะท้อนเข้าตาเราจึงทําให้เรามองเห็นวัตถุนั้นได้ โดยภาพที่ ปรากฎนั้นมีตาเป็นฉากรับภาพนั่นเอง
2.2 การแสดงภาพของชิ้นงานด้วยภาพฉาย
การแสดงภาพฉายเป็นการแสดงที่เกิดขึ้นจากการมองชิ้นงานในทิสทางตั้งฉากกับหน้า งาน ซึ่งอาจมองได้เป็น 6 ทิศทางตั้งฉากซึ่งกันและกัน
ลักษณะการมองและการเขียนภาพฉายของชิ้นงานทั้ง 6 ด้าน จะแสดงได้ด้วยการมอง วัตถุแล้วปรากฎภาพที่เห็นบนจอรับภาพซึ่งอยู่ข้างหลังของตัววัตถุชิ้นงานนั้นเมื่อมองภาพครบ 6 ด้านก็จะเห็นภาพไปปรากฏบนจอรับภาพที่อยู่หลังวัตถุที่มองทั้ง 6 ด้าน ซึ่งจอรับภาพฉายทั้ง 6 ด้านที่ วางตั้งฉากกันอาจถูกคลี่ออกในแนวแบนราบได้
ณัฐวุฒิ บุตตะอินทร์
รหัสพนักงาน 202184652

# data[].attributes.headline
การเขียนแบบภ

# data[].attributes.body
การเขียนแบบภาพไอโซเมติก

ภาพ  Isometric ภาพไอโซเมตริกเป็นภาพที่นิยมเขียนมาก  เพราะเป็นภาพที่เขียนง่าย  ด้านความสูงอยู่ในเส้นแนวดิ่ง  ความกว้างและความยาวจะอยู่ในเส้นแนวเอียงทำมุม  30  องศากับแนวระดับ
ภาพ ISOMETRIC เป็นภาพที่มองเห็นสัดส่วนใกล้และไกลออกไป   มีขนาดเท่ากัน ลักษณะภาพเป็นภาพจริง สามารถวัดขนาดต่างๆของด้านความยาว ความกว้าง และความสูงได้ ภาพ ISOMETRICประกอบด้วย เส้นต่าง ๆ  ดังนี้ เส้นแกนนอน เส้นแกนตั้งฉาก เส้นแกนเอียงซ้ายและแกนเอียงขวายกขึ้น ทำมุม  30 องศาทั้งสองข้างกับเส้นแกนนอน

การเขียนภาพ ISOMETRIC ประกอบด้วยแกนสามแกนทำมุมกัน  120 องศา แกนแรกเขียนในแนวดิ่ง และแกนที่เหลือสองแกนเขียนไปทางซ้ายและขวา โดยทำมุม  30 องศากับเส้นแนวนอน งานเขียนแบบภาพสามมิติ โดยทั่วไปแล้วนิยมให้แกนด้านซ้ายมือเป็นภาพด้านหน้า แกนด้านขวามือเป็นภาพด้านข้าง และให้พิจารณาส่วนที่จัดให้เป็นภาพด้านหน้านั้นจะต้องไม่มีเส้นประแสดง เป็นด้านที่ดูแล้วสวยงาม สะดวกในการอ่านแบบ
ขนิษฐา พรมส่วน
รหัสพนักงาน 202184521

# data[].attributes.headline
ลำดับขั้นการเขียนแบบภาพออบลิค1. ให้เขียนภาพด้านหน้าก่อน 2. ขีดเส้นด้านข้าง 45 องศา                                    3. ขีดเส้นตั้งฉากและเส้นระนาบให้ครบ

# data[].attributes.subject
ลำดับขั้นการเขียนแบบภาพออบลิค1. ให้เขียนภาพด้านหน้าก่อน 2. ขีดเส้นด้านข้าง 45 องศา                                    3. ขีดเส้นตั้งฉากและเส้นระนาบให้ครบ

# data[].attributes.body
สุดารัตน์ ตะวันแสง 202184467

# data[].attributes.body
ไอโซเมตริก (Isometric) หมายถึง ภาพ 3 มิติ ที่มีด้านเท่ากันทุกด้าน ดังนั้นภาพไอโซเมตริกจึงเป็นภาพ 3 มิติ ที่เขียนง่ายที่มีมุมเอียงและสัดส่วนแน่นอน ภาพไอโซเมตริกนี้จะแสดงให้เห็นถึงด้านหน้า ด้านข้าง และด้านบนโดยที่ขอบงานจะตั้งตรงขึ้นในแนวดิ่งและชิ้นงานจะถูกสมมติให้วางเอียงไปด้านหน้าประมาณ 35 องศา 16 ลิปดา ซึ่งจะได้ภาพด้านข้างทำมุม 30 องศากับแนวระดับเท่ากันทั้งสองด้าน

ภาพสามมิติแบบ ISOMETRIC เป็นภาพสามมิติที่นิยมเขียนมาก เพราะภาพที่เขียนง่าย เนื่องจากภาพมีมุมเอียง 30 องศา ทั้งสองข้างเท่ากัน และขนาดความยาวของภาพทุกด้านจะมีขนาดเท่าขนาดงานจริง ภาพที่เขียนมีขนาดใหญ่มากทำให้เปลืองเนื้อที่กระดาษ

ทัศนีย์ ท้าวน้อย
รหัสพนักงาน 202184517

# data[].attributes.headline
ปากกาเขียนแบบและหมึก ปากกาเขียนแบบ เป็นเครื่องมือที่ใช้สำหรับการขีดเขียนเส้นลงในกระดาษไข ลักษณะคล้ายปากกาหมึกซึม เส้นที่เขียนจะได้ความหนาของเส้นตามมาตรฐาน มีหลายขนาดตั้งแต่ 0.10,  0.18,  0.25,  0.35,  0.5,  0.7,  1.0,  1.4 และ 2.0 มิลลิเมตร  สำหรับงานเขียนแบบทั่วไปจะนิยมใช้กลุ่มเส้น 0.5 ซึ่งจะใช้ปากกาเขียนแบบจำนวน 3 ด้าม คือปากกาขนาด 0.5,  0.35 และ 0.25 มิลลิเมตร  

# data[].attributes.subject
ปากกาเขียนแบบและหมึก ปากกาเขียนแบบ เป็นเครื่องมือที่ใช้สำหรับการขีดเขียนเส้นลงในกระดาษไข ลักษณะคล้ายปากกาหมึกซึม เส้นที่เขียนจะได้ความหนาของเส้นตามมาตรฐาน มีหลายขนาดตั้งแต่ 0.10,  0.18,  0.25,  0.35,  0.5,  0.7,  1.0,  1.4 และ 2.0 มิลลิเมตร  สำหรับงานเขียนแบบทั่วไปจะนิยมใช้กลุ่มเส้น 0.5 ซึ่งจะใช้ปากกาเขียนแบบจำนวน 3 ด้าม คือปากกาขนาด 0.5,  0.35 และ 0.25 มิลลิเมตร  

# data[].attributes.body
นายอนุวัฒณ์  ละดาห์
รหัสพนักงาน 202185134

# data[].attributes.headline
การเขียนตัวอักษรและตัวเลข ข้อมูลในการเขียนแบบซึ่งไม่สามารถแสดงเป็นรูปทรงโดยเส้นอาจแสดงโดยกำหนดขนาดเป็นตัวเลข  ตัวอักษร  ซึ่งจะให้รายละเอียดในแบบงานได้อย่างครบถ้วนและมีความหมายที่สมบูรณ์  การเขียนตัวเลขและตัวอักษรเขียนได้หลาย ๆ วิธี  การเขียนด้วยมือ  การเขียนด้วยอุปกรณ์โดยใช้แผ่นแม่แบบ  เป็นต้นตัวอักษรระบบโกติกใช้วิธีเขียนแบบซิงเกิลสโตรค  (Single  Stroke  Gothic  Lettering)  มาตรฐานของตัวอักษรได้พัฒนาดัดแปลงรูปแบบของชุดตัวพิมพ์ตัวอักษรแบบโกติก  คำว่าชุดตัวพิมพ์  (front)  หมายถึง  การจำแนกหรือการจัดเป็นชุดเดียวกันในขนาดและรูปแบบของตัวอักษรและคำว่า  ซิงเกิลสโตรก  (Single-stroke)  มาจากหลักความจริงว่า  แต่ละตัวอักษรเขียนขึ้นด้วยเส้นตรงเดี่ยวหรือเส้นโค้งพื้นฐาน  ซึ่งทำให้ง่ายต่อการเขียนและสะดวกต่อการอ่าน  เหตุผลที่งานอุตสาหกรรมยอมรับการเขียนตัวอักษรรูปแบบนี้ก็เพราะว่าตัวอักษรชนิดเขียนได้เร็วมาก ตัวอักษรโกติกแบ่งออกเป็น ตัวอักษรพิมพ์ใหญ่ และตัวอักษรพิมพ์เล็ก

# data[].attributes.subject
การเขียนตัวอักษรและตัวเลข ข้อมูลในการเขียนแบบซึ่งไม่สามารถแสดงเป็นรูปทรงโดยเส้นอาจแสดงโดยกำหนดขนาดเป็นตัวเลข  ตัวอักษร  ซึ่งจะให้รายละเอียดในแบบงานได้อย่างครบถ้วนและมีความหมายที่สมบูรณ์  การเขียนตัวเลขและตัวอักษรเขียนได้หลาย ๆ วิธี  การเขียนด้วยมือ  การเขียนด้วยอุปกรณ์โดยใช้แผ่นแม่แบบ  เป็นต้นตัวอักษรระบบโกติกใช้วิธีเขียนแบบซิงเกิลสโตรค  (Single  Stroke  Gothic  Lettering)  มาตรฐานของตัวอักษรได้พัฒนาดัดแปลงรูปแบบของชุดตัวพิมพ์ตัวอักษรแบบโกติก  คำว่าชุดตัวพิมพ์  (front)  หมายถึง  การจำแนกหรือการจัดเป็นชุดเดียวกันในขนาดและรูปแบบของตัวอักษรและคำว่า  ซิงเกิลสโตรก  (Single-stroke)  มาจากหลักความจริงว่า  แต่ละตัวอักษรเขียนขึ้นด้วยเส้นตรงเดี่ยวหรือเส้นโค้งพื้นฐาน  ซึ่งทำให้ง่ายต่อการเขียนและสะดวกต่อการอ่าน  เหตุผลที่งานอุตสาหกรรมยอมรับการเขียนตัวอักษรรูปแบบนี้ก็เพราะว่าตัวอักษรชนิดเขียนได้เร็วมาก ตัวอักษรโกติกแบ่งออกเป็น ตัวอักษรพิมพ์ใหญ่ และตัวอักษรพิมพ์เล็ก

# data[].attributes.body
นางสาว​พร​ทิพย์​ ​ผา​ยวง​ษา​ 202184459​

# data[].attributes.headline
รูปแบบในการเขียนตัวอักษรภาษาอังกฤษตัวใหญ่ รูปแบบของการเขียนตัวอักษรตัวใหญ่นั้นบางกลุ่มมีอัตราส่วนระหว่างความกว้างต่อความสูงเท่ากันแต่ส่วนใหญ่แล้วจะมีอัตราส่วนระหว่างความกว้างต่อความสูง  คือ 5/6  แต่มีอยู่  1  ตัวที่มีความกว้างมากกว่าความสูง  นั่นก็คือ  ตัว  “W”ตัวอักษรพิมพ์ตัวเล็กตัวอักษรพิมพ์เล็กนั้นประกอบด้วย  3  ส่วน  คือ  ส่วนหลักซึ่งอยู่ตรงกลาง  ส่วนบน  และส่วนล่าง  โดยส่วนหลักจะมีความสูงเป็น  2/3  ของความสูงของตัวอักษรนำ  ถ้าส่วนหลักเป็น  2/3  ของตัวอักษรนำส่วนบนและส่วนล่างก็จะเป็น  1/6  ของอักษรนำ 

# data[].attributes.subject
รูปแบบในการเขียนตัวอักษรภาษาอังกฤษตัวใหญ่ รูปแบบของการเขียนตัวอักษรตัวใหญ่นั้นบางกลุ่มมีอัตราส่วนระหว่างความกว้างต่อความสูงเท่ากันแต่ส่วนใหญ่แล้วจะมีอัตราส่วนระหว่างความกว้างต่อความสูง  คือ 5/6  แต่มีอยู่  1  ตัวที่มีความกว้างมากกว่าความสูง  นั่นก็คือ  ตัว  “W”ตัวอักษรพิมพ์ตัวเล็กตัวอักษรพิมพ์เล็กนั้นประกอบด้วย  3  ส่วน  คือ  ส่วนหลักซึ่งอยู่ตรงกลาง  ส่วนบน  และส่วนล่าง  โดยส่วนหลักจะมีความสูงเป็น  2/3  ของความสูงของตัวอักษรนำ  ถ้าส่วนหลักเป็น  2/3  ของตัวอักษรนำส่วนบนและส่วนล่างก็จะเป็น  1/6  ของอักษรนำ 

# data[].attributes.body
นางสาว​กนก​วรรณ​ ​บุญ​รอด​202184522​

# data[].attributes.headline
การเขียนภาพ ISOMETRIC

# data[].attributes.subject
การเขียนภาพ ISOMETRIC

# data[].attributes.body
การเขียนภาพ ISOMETRIC ประกอบด้วยแกนสามแกนทำมุมกัน  120 องศา แกนแรกเขียนในแนวดิ่ง และแกนที่เหลือสองแกนเขียนไปทางซ้ายและขวา โดยทำมุม  30 องศากับเส้นแนวนอน งานเขียนแบบภาพสามมิติ โดยทั่วไปแล้วนิยมให้แกนด้านซ้ายมือเป็นภาพด้านหน้า แกนด้านขวามือเป็นภาพด้านข้าง และให้พิจารณาส่วนที่จัดให้เป็นภาพด้านหน้านั้นจะต้องไม่มีเส้นประแสดง เป็นด้านที่ดูแล้วสวยงาม
สะดวกในการอ่านแบบ

นาย ฉลองชัย เห็มพลชม รหัสพนักงาน 202184458

# data[].attributes.headline
งานเขียนแบบ เป็นการถ

# data[].attributes.body
งานเขียนแบบ เป็นการถ่ายทอดความคิดสร้างสรรค์ด้วยการเขียนหรือวาดเส้น รูปภาพ สัญลักษณ์และรายการประกอบแบบลงบนกระดาษเขียนแบบหรือคอมพิวเตอร์เพื่อใช้เป็นแนวทางให้ การสร้างหรือการซ่อมแซมชิ้นงานต่าง ๆ เป็นไปอย่างถูกต้องโดยแบบจะแสดงรายละเอียดหรือข้อกําหนด ของงานที่ช่างหรือผู้ปฏิบัติงานต้องเข้าใจตรงกันกับผู้ออกแบบสามารถอ่านแบบได้ถูกต้องและปฏิบัติตาม รูปแบบรายการท่ีกําหนดไว้ได้

ลักษณะของแบบ แบบโดยทั่วไปมี 3 ลักษณะ ได้แก่ รูปแปลนและรูปด้าน รูปตัดและรูปขยาย

เพชรลดา แสงจันทร์
รหัสพนักงาน 202184480

# data[].attributes.headline
งานเขียนแบบจะใช้เส้นชนิดต่างๆ ที่มีความแตกต่างกันทั้งขนาดและรูปร่างเพื่อเป็นการแสดง ความหมายของแบบงาน ให้ผู้อ่านแบบเข้าใจความหมายของแบบ และทาให้แบบมีความถูกต้องสมบูรณ์ เส้นที่ใช้ในงานเขียนแบบตามมาตรฐาน DIN ISO 128-24 (1999-12) แบ่งออกเป็น 7 กลุ่ม ได้แก่ 0.25, 0.35, 0.5, 0.7, 1.0, 1.4 และกลุ่มเส้น 2.0 มิลลิเมตร 

# data[].attributes.subject
งานเขียนแบบจะใช้เส้นชนิดต่างๆ ที่มีความแตกต่างกันทั้งขนาดและรูปร่างเพื่อเป็นการแสดง ความหมายของแบบงาน ให้ผู้อ่านแบบเข้าใจความหมายของแบบ และทาให้แบบมีความถูกต้องสมบูรณ์ เส้นที่ใช้ในงานเขียนแบบตามมาตรฐาน DIN ISO 128-24 (1999-12) แบ่งออกเป็น 7 กลุ่ม ได้แก่ 0.25, 0.35, 0.5, 0.7, 1.0, 1.4 และกลุ่มเส้น 2.0 มิลลิเมตร 

# data[].attributes.body
ธรรมรัตน์ ขันทะวงค์ 202185124

# data[].attributes.headline
ตัวอักษรและตัวเลขที่ใช้ในการเขียนแบบโดยทั่วไป คือ ถ้าแบบจะใช้ประโยชน์กว้างขวางถึง. ประเทศอื่น ๆ ก็นิยมใช้ตัวอักษรภาษาอังกฤษ และตัวเลขอาราบิค

# data[].attributes.subject
ตัวอักษรและตัวเลขที่ใช้ในการเขียนแบบโดยทั่วไป คือ ถ้าแบบจะใช้ประโยชน์กว้างขวางถึง. ประเทศอื่น ๆ ก็นิยมใช้ตัวอักษรภาษาอังกฤษ และตัวเลขอาราบิค

# data[].attributes.body
ธรรมรัตน์ ขันทะวงค์ 202185124

# data[].attributes.headline
การจัดวางภาพออบลิกการเขียนภาพออบลิกจะต้องจัดวางภาพให้เหมาะสม  ง่ายต่อการเขียนและมองภาพ  โดยยึดหลักการที่ว่าให้เลือกด้านที่ชัดเจนและแสดงรายละเอียดมากที่สุดเป็นภาพด้านหน้าดังภาพที่  6.21

# data[].attributes.subject
การจัดวางภาพออบลิกการเขียนภาพออบลิกจะต้องจัดวางภาพให้เหมาะสม  ง่ายต่อการเขียนและมองภาพ  โดยยึดหลักการที่ว่าให้เลือกด้านที่ชัดเจนและแสดงรายละเอียดมากที่สุดเป็นภาพด้านหน้าดังภาพที่  6.21

# data[].attributes.body
4.       การวางตำแหน่งและทิศทางการเขียนภาพออบลิก

การวางตำแหน่งและทิศทางของแนวแกนในการเขียนภาพออบลิก  สามารถทำได้  4  ลักษณะคือ  เอียงขวา  เอียงซ้าย  เอียงขวากลับข้าง  และเอียงซ้ายกลับข้าง  ดังตัวอย่างในภาพที่  6.22
5.       ขั้นตอนการสร้างวงรีบนภาพออบลิก

ในหัวข้อนี้จะยกตัวอย่างการเขียนภาพวงรีที่ด้านบนและด้านข้างขวาของภาพออบลิก
สุดารัตน์ ตะวันแสง 202184467

# data[].attributes.headline
เครื่องมือในงานเขียนแบบ

# data[].attributes.subject
เครื่องมือในงานเขียนแบบ

# data[].attributes.body
1. โต๊ะเขียนแบบ หรือกระดานเขียนแบบ (Drawing Board) ใช้รองกระดาษเขียนแบบ ในกรณีที่ไม่มีโต๊ะเขียนแบบให้ใช้กระดานเขียนแบบแทนก็ได้

2. ไม้ฉากรูปตัวที (T - Square) มีลักษณะคล้ายรูปตัว T ซึ่งมีส่วนประกอบ 2 ส่วน คือ ส่วนหัว (Fixed Head) และส่วนตัวไม้ทีประกบกันเป็นมุม 90 องศา ใช้สำหรับเขียนเส้นตรงในแนวนอน หรือเส้นระดับอย่างเดียวเท่า นั้น ซึ่งจะต้องใช้ร่วมกับโต๊ะเขียนแบบหรือกระดานเขียนแบบ พร้อมนี้จะต้องใช้ร่วมกับฉากสามเหลี่ยม (Set - Square) สำหรับลากเส้นให้เป็นมุมต่าง ๆ ลักษณะของไม้ฉากที หรือ T - Square ที่ดีนั้น หัวไม้ฉากทีต้องไม่โยกคลอนยึดติดกันแน่นกับก้านไม้ตัวขวางของไม้ฉากที ขอบบนของตัวไม้ฉากทีต้องเรียบและตรงไม่บิดงอ การเขียนเส้นนอน ต้องลากเส้นจากซ้ายไปขวาเสมอ หัวไม้ฉากทีแนบกับโต๊ะเขียนแบบด้านซ้ายมือจรดปลายดินสอให้เอนไปในทิศทางของการลากเส้นทำมุมกับกระดาษเขียนแบบเป็นมุม 60 องศา ขณะเดียวกันให้ดินสอเอนออกจากขอบบรรทัดเล็กน้อย เพื่อให้ปลายดินสออยู่ชิดขอบบรรทัดมากที่สุด ในขณะที่ลากเส้น ควรหมุนดินสอไปด้วย ซึ่งจะช่วยรักษาปลายไส้ดินสอ เป็นกรวยแหลม และช่วยให้เส้นดินสอโตสม่ำเสมอกัน

3. ฉากสามเหลี่ยม (Set - Square) ชุดหนึ่งมีอยู่ ๒ แบบ มีมุมต่างกันดังนี้ อันแรกเรียกว่า ฉาก 30 60, และ 90 องศา ส่วนอันที่ 2 เรียกว่า ฉาก 45,  และ 90 องศา การเขียนมุมของฉากสามเหลี่ยมทั้ง 2 อันนี้ จะต้องใช้ร่วมควบคู่กับไม้ฉากทีทุกครั้ง ในขณะทำการปฏิบัติงานเขียนแบบ ฉากสาม เหลี่ยมใช้สำหรับเขียนเส้นตรงในแนวดิ่ง และเส้นเอียงทำมุมต่าง ๆ เวลาเขียนเส้นดิ่งให้ลากดินสอขึ้นไปตามแนวดิ่ง จับดินสอให้เอนไปในทิศ ทางของการลากเส้น ทำมุม 60 องศา กับกระดานเขียนแบบ และให้ดินสอเอนออกจากตัวฉากสามเหลี่ยมเล็กน้อย

4. วงเวียน เป็นอุปกรณ์สำหรับเขียนวงกลม หรือส่วนโค้ง ด้วยดินสอดำหรือหมึกก็ได้ วงเวียนมีหลายแบบ สามารถเลือกใช้แล้วแต่ความสำคัญของความต้องการในแต่กรณี วิธีเขียนวงกลมหรือส่วนโค้ง ให้ปรับขาวงเวียนที่เป็นเหล็กแหลม ให้ยาวกว่าข้างที่เป็นไส้ดินสอเล็กน้อย ใช้ปลายแหลม ปักลงตรงจุดที่กำหนดให้เป็นศูนย์กลางของวงกลม ปรับขาวงเวียนจนกางได้ระยะเท่ากับรัศมีที่ต้องการจับก้านวงเวียนไว้ระหว่างนิ้วหัวแม่ มือกับนิ้วชี้ หมุนวงเวียนเอนไปในทิศทางของการลากเส้นเล็กน้อย พยายามเขียนวงกลมให้สมบูรณ์ โดยการหมุนวงเวียนไปเพียงครั้งเดียว

5. ดินสอดำ หรือดินสอเขียนแบบ (Drawing Pencil) ดินสอเขียนแบบทำด้วยไส้ดินสอที่มีระดับความแข็งต่างกันความแข็งของไส้ดินสอมีการระบุไว้บนแท่งดินสอด้วยตัวเลขและตัวอักษร ดินสอที่ใช้ในการเขียนแบบ ควรมีความอ่อนแข็งดังนี้ 2H, 3H, H, HB อย่างน้อยควรมี 4 แท่ง คือ ดินสอที่มีไส้อ่อนได้แก่เกรด F, HB ไส้ขนาดกลาง H – 2H ไส้แข็ง 4H – 5H ในงานเขียนแบบปัจจุบันนี้นิยมใช้ดินสอสำเร็จแบบไส้เลื่อน หรือไส้กด เพราะสะดวกรวดเร็ว ไม่เสียเวลาต่อการเหลาดินสอ มีความยาวคงที่ บรรจุไส้ใหม่สะดวก ทำให้งานสะอาด ไม่สกปรก

6. ยางลบ ควรเป็นยางลบชนิดนุ่ม ๆ มีคุณภาพใช้ลบดินสอดำที่เขียนผิด หรือลบในสิ่งที่ต้องการจะลบ

7. กระดาษเขียนแบบ มีทั้งขนาดความหนา 80 ปอนด์ ถึง 100 ปอนด์ เป็นชนิดไม่มีเส้นขนาดความกว้างความยาวแล้วแต่จะต้องการเขียนหรือต้องการใช้ขั้นตอนการติดกระดาษเขียนแบบที่ปฏิบัติถูกต้องตามขั้นตอนต่าง ๆ

8. ผ้ายาง หรือเทปกาว (Scotch Tape) ใช้ติดกระดาษเขียนแบบกับโต๊ะเขียนแบบ หรือกระดานเขียนแบบให้แน่นในขณะเขียนแบบทุกครั้ง เพื่อป้องกันกระดาษเลื่อน การติดกระดาษเขียนแบบที่ถูกวิธีนั้น ต้องติดขวางมุมกระดาษเขียนแบบทั้ง 4 มุมกระดาษ

9. บรรทัดสเกล (Scale) ใช้สำหรับย่อส่วนตามต้องการ มีลักษณะเป็นแท่งสามเหลี่ยม 6 ด้าน ในแต่ละด้านจะมีมาตราส่วนย่อไว้ดังนี้ 1 : 20, 1 : 25, 1 : 50, 1 : 75, และ 1 : 100

ธรรมรัตน์ ขันทะวงค์ 202185124

# data[].attributes.headline
ภาพสามมิติที่นิยมใช้ในงานเขียนแบบ มีอยู่ด้วยกัน 4 ชนิด คือ 1. ภาพออบบลิก (Oblique) 2. ภาพไดเมตริก(Dimetric) 3. ภาพไอโซเมตริก(Isometric) 4. ภาพเพอร์สเปกทีฟ(Perspective)

# data[].attributes.subject
ภาพสามมิติที่นิยมใช้ในงานเขียนแบบ มีอยู่ด้วยกัน 4 ชนิด คือ 1. ภาพออบบลิก (Oblique) 2. ภาพไดเมตริก(Dimetric) 3. ภาพไอโซเมตริก(Isometric) 4. ภาพเพอร์สเปกทีฟ(Perspective)

# data[].attributes.body
ธรรมรัตน์ ขันทะวงค์ 202185124

# data[].attributes.body
หลักการเขียนภาพฉาย(Orthographic projection) Orthographic projection คือ วิธีการฉายภาพหรือถ่ายทอดภาพจริงของวัตถุจากลักษณะ ภาพสามมิติ ออกมาเป็นภาพสองมิติภาพที่ตามองเห็น เช่น โต๊ะ เก้าอี ้ ฯลฯ เป็นภาพสามมิติ คือมองเห็นความกว้าง ความยาว หนา สูง หรือลึก เมื่อน าไปเขียนในแบบหรือถ่ายทอดออกมาเป็น เพียงรูปด้าน เช่น ด้านบน ด้านหน้า ฯ รูปด้านต่าง ๆ จะมีเพียงสองมิติ เช่น รูปด้านบนก็จะแสดง ให้เห็นเพียงความกว้างกับความยาว หรือรูปด้านหน้าแสดงให้เห็นเพียงความยาวกับความสูง เท่านั ้น วิธีการของ Orthographic ก็คือ การถ่ายทอดรูปร่างจริงของวัตถุแต่ละมุมแต่ละด้านออก ไปสู่พื ้นราบนั่นเอง

ธรรมรัตน์ ขันทะวงค์ 202185124

# data[].attributes.headline
สิ่งที่มีบทบาทสำคัญอ

# data[].attributes.body
สิ่งที่มีบทบาทสำคัญอย่างยิ่งในการสื่อความหมายจากผู้ออกแบบชิ้นงานไปสู่ช่างผู้ผลิตงานก็คือแบบงาน (Drawing)  แบบงานจึงเป็นสิ่งที่แสดงถึงรูปร่าง  ขนาดและรายละเอียดต่าง ๆ  ของวัตถุที่ต้องการได้อย่างสมบูรณ์  และประกอบด้วยข้อมูลที่ต้องการทั้งหมดในการผลิตและตรวจสอบงานนั้น

แบบงานเป็นสื่อที่เเสดงให้ช่างผู้ชำนาญงานได้รู้ถึงรูปร่างและขนาดของชิ้นงานที่จะทำนั้น  โดยจะกำหนดข้อมูลที่จำเป็นสำหรับการทำงานลงในแบบงานนั้นด้วย เช่น วัสดุจองชิ้นงาน  ลักษณะงานสำเร็จ  ซึ่งเป็นไปตามมาตรฐานงานเขียนแบบ  ด้วยเหตุนี้ช่างที่ดีจึงจำเป็นต้องสามารถอ่านแบบหรือสร้างแบบงานได้เป็นอย่างดี  โดยเฉพาะอย่างยิ่งความสามารถอ่านแบบหรือสร้างแบบงานได้เป็นอย่างดี โดยเฉพาะอย่างยิ่งความสามารถในการอ่านแบบได้ถูกต้องตามมาตรฐาน

มีหลายวิธีในการที่จะอธิบายรูปร่างของวัตถุหรือชิ้นงานที่ต้องการจะถ่ายทอดจากบุคคลหนึ่งไปสู่อีกคนหนึ่ง  อาจอธิบายโดยคำพูดหรือถ้อยคำแทนการใช้ภาพถ่ายวัตถุนั้น  หรืออีกวิธีหนึ่งที่นิยมใช้กันคือ  การแสดงโดยการเขียนรูปภาพของวัตถุที่เรียกกันว่า  “ แบบงาน ( Drawing )”

แบบงานมาตรฐานที่ใช้แสดงที่อยู่ 2  ลักษณะ  คือ

1.       แบบงานภาพ  3  มิติ

2.       แบบงานภาพ  2  มิติ

เมื่อเราจะกล่าวถึงลักษณะของวัตถุแต่ละอย่างแก่บุคคลทั่ว ๆ ไป  เรามักจะเปรียบเทียบวัตถุนั้นกับสิ่งอื่นที่ทุกคนรู้จักกันเป็นอย่างดี แต่ในวงการช่างซึ่งต้องการคำจำกัดความที่แน่นอนของรูปชิ้นงาน  เรามักจะใช้การเปรียบเทียบกับรูปทรงทางเรขาคณิต  เช่นทรงกลม  ทรงเหลี่ยม  ทรงกรวย เป็นต้น  ทั้งนี้เพื่อให้เกิดความง่ายต่อการเขียนและการอ่านแบบงาน  อีกทั้งยังช่วยให้ช่างสามารถหาวิธีการในการผลิตชิ้นงานนั้นได้ง่ายขึ้นด้วย

ภาพฉาย  หมายถึง  ภาพที่มองจากชิ้นงานจริงฉายไปปรากฏรูปทรงบนระนาบรับภาพ  โดยทั่วไปในการเขียนแบบชิ้นส่วนใด ๆ  ถ้าจะให้มองเห็นได้ชัดเจนและดูเหมือนจริงนั้นสามารถเขียนได้ด้วยภาพ 3 มิติ  ซึ่งแสดงเพียงภาพเดียวก็สามารถมองได้ชัดเจนทั้งสามารถกำหนดรายละเอียดต่าง ๆ ได้และนำไปทำการผลิตได้ด้วย  แต่การเขียนภาพ 3 มิติ  นั้นกระทำได้ยากต้องใช้เวลาในการเขียนแบบงานต้องมีเครื่องมือและอุปกรณ์ช่วยหลายอย่าง  จึงไม่เหมาะสมที่จะนำวิธีการนี้มาเขียนแบบเพื่อสั่งงานผลิต  เพราะจะทำให้ต้นทุนการผลิตสูงขึ้น  ภาพ 3  มิติ  เหมาะสำหรับแสดงรูปร่างและการประกอบกันอยู่ของชิ้นงานในคราวที่จำเป็นมากกว่า

การที่จะเขียนงานให้ง่ายและรวดเร็วขึ้นสามารถเขียนได้โดยวิธีการมองภาพทีละด้านและนำเอาแต่ละด้านมาเขียนลงบนกระดาษให้สัมพันธ์กัน  จะทำให้การเขียนลงบนกระดาษให้สัมพันธ์กันจะทำให้การเขียน ,การแสดงอัตราส่วน ,การแสดงขนาด ,การใช้อุปกรณ์ต่าง ๆ ช่วยและสะดวกยิ่งขึ้น

ธรรมรัตน์ ขันทะวงค์ 202185124

# data[].attributes.headline
คำว่า “ออบลิก” (Obli

# data[].attributes.body
คำว่า “ออบลิก” (Oblique) แปลว่า เอียง เฉียงหรือทแยง ดังนั้นการเขียนภาพออบลิกจึงหมายถึง การเขียนภาพ 3 มิติ ที่เอียงเพียงด้านเดียว โดยจะเอียงเฉพาะด้านข้างเท่านั้น ส่วนด้านหน้า จะมองเห็นเป็นภาพฉายเต็มหน้า โดยมีสัดส่วนเป็น 1:1 กับชิ้นงานจริง เช่น วงกลม f 60 มม. เมื่อเขียนเป็นภาพด้านหน้าก็จะเห็นเป็นวงกลม f 60 มม. เป็นต้น

ธรรมรัตน์ ขันทะวงค์ 202185124

# data[].attributes.body
การเขียนแบบภาพไอโซเมตริกเป็นภาพลักษณะสามมิติอีกแบบหนึ่งของการเขียนแบบ  มีลักษณะเป็นภาพที่มองเห็นจากมุมที่กำหนดเป็นจุดเริ่มต้น  การสร้างภาพไอโซเมตริกนี้จึงเป็นการวัดเอาขนาดกว้าง ยาว ของด้านต่าง ๆ มาเป็นขนาดในภาพนั้นเอง  การเขียนแบบภาพไอโซเมตริกนี้จะแสดงการเขียนโดยใช้มุมทั้งสองข้างเท่ากัน คือ เป็นมุม 30 องศา โดยวัดจากเส้นระนาบ

ธรรมรัตน์ ขันทะวงค์ 202185124

# data[].attributes.headline
ความสำคัญของมาตราส่ว

# data[].attributes.body
ความสำคัญของมาตราส่วน
ในปัจจุบันขนาดของกระดาษเขียนแบบมีอยู่หลายขนาดตั้งแต่ขนาด A0ถึงขนาด
A6 แต่ในบางครั้งการเขียนแบบก็ยังไม่สามารถใช้ขนาดจริงของชิ้นงานได้ทุกกรณี เนื่องจาก
บางครั้งชิ้นงานนั้นมีขนาดใหญ่กว่ากระดาษเขียนแบบมาก ท าให้ไม่สามารถเขียนแบบของชิ้นงาน
ลงในกระดาษที่มีอยู่ได้ และในบางครั้งชิ้นงานก็มีขนาดเล็กมากจนเราไม่สามารถก าหนดขนาด
และเขียนแบบออกมาให้เห็นได้อย่างชัดเจน หรือแบบที่เขียนมีขนาดไม่เหมาะสมกับขนาดของ
กระดาษ ดังนั้นการเขียนแบบงานจึงต้องมีการย่อหรือขยายภาพจากขนาดของจริงของชิ้นงาน ให้มี
ความเหมาะสมกับขนาดของกระดาษ และขนาดที่พอจะเขียนได้ง่าย มีอยู่ 2 ชนิด คือ
1. การย่อส่วนในกรณีที่ขนาดของวัตถุที่เราน ามาเขียนแบบมีขนาดใหญ่มาก
เกินกว่าขนาดของกระดาษเขียนแบบ เราจ าเป็นต้องย่อส่วนให้มีขนาดเล็กลงเหมาะกับขนาด
ของกระดาษ เช่น มาตราส่วน 1:20 หมายความว่า ขนาดของจริง 20 ส่วน ย่อลงเหลือเพียง 1 ส่วน
ในกระดาษเขียนแบบ
ตัวอย่าง ชิ้นงานมีความกว้าง 500 มม. และยาว 1,000 มม. ใช้มาตราส่วน 1:10 ขนาดของ
ภาพที่เขียนลงในแบบจะมีความกว้างเท่ากับ (500/10)50 มม.ความยาวเท่ากับ(1,000/10)
100 มม. ซึ่งมีขนาดเล็กลง 10 เท่า
2. การขยายส่วน ในกรณีที่ขนาดของจริงเล็กมาก จนไม่สามารถก าหนดขนาด
ลงในกระดาษเขียนแบบให้เห็นอย่างชัดเจนได้ เราจ าเป็นต้องขยายส่วนให้มีขนาดใหญ่ขึ้น เพื่อให้
สามารถก าหนดขนาดได้อย่างชัดเจนและเขียนลงบนกระดาษเขียนแบบได้ เช่น มาตราส่วน 20:1
หมายความว่า ขนาดของจริง 1 ส่วน น าไปขยาย 20 เท่า เขียนลงในกระดาษเขียนแบบ
ตัวอย่าง ชิ้นงานมีความยาว 5 มม. และกว้าง 2 มม. เมื่อเขียนด้วยมาตราส่วน 10:1 ขนาดที่
เขียนจะมีความยาวเท่ากับ (5x10) 50 มม. ความกว้างเท่ากับ(2x10) 20 มม.

นาย นันทชัย โคตรสงคราม
202185116

# data[].attributes.headline
ตัวเลขและตัวอักษร

# data[].attributes.body
ตัวเลขและตัวอักษร
การเขียนแบบนอกจากจะใช้ภาษาแบบที่สร้างขึ้นแล้ว ยังต้องใช้ภาษาหนังสือ
(writtenlanguage) ส าหรับอธิบายเพื่อให้แบบสมบูรณ์ยิ่งขึ้น กล่าวคือ ภาษาหนังสืออาจอธิบาย
ชนิดของวัสดุ ขนาด ระยะและจ านวน ตลอดจนประเภทของสิ่งของในแบบภาษาหนังสือดังกล่าวนี้
มาในรูปของตัวเลขและตัวอักษร ดังนั้นนอกจากตัวอักษรและตัวเลขมีความหมายต่อแบบ

การเขียนตัวอักษรนั้นไม่ยากนัก ในขั้นต้นควรเรียนรู้รูปร่างลักษณะตัวอักษร เรียน
หลักการเขียน เช่น ช่องไฟ ความสูง และการฝึกปฏิบัติ เวลาเขียนควรหมุนดินสอเพื่อให้ได้เส้น
ตัวอักษรคม และมีน ้าหนักสม ่าเสมอ ขยันเหลาหรือฝนไส้ดินสอเมื่อเห็นว่าเส้นแตกหนา

เส้นนำ(Guide Line) จากรูปแสดงการใช้เส้นน าในการเขียนตัวอักษร เป็นเส้น
เบามาก ไม่ต้องลบเมื่อเขียนตัวอักษรเสร็จแล้ว แต่เส้นน านี้จะไม่ปรากฏเมื่อน าแบบไปท า
พิมพ์เขียว เส้นน าเป็นเส้นที่ก าหนดความสูง ความตรง หรือเอียงของตัวอักษรอีกด้วย (ตัวอักษร
เอียงท ามุม 67.5 องศา)

ช่องไฟ (Spacing) ไม่มีกฎเกณฑ์ที่แน่นอนและรวดเร็ว เพื่อใช้ในการก าหนด
ช่องไฟในการเขียนตัวอักษรแบบSingle Strokeแต่ใช้สายตาจัดระยะช่องไฟระหว่างตัวอักษร
มากกว่าใช้การวัด หลักการก็คือ พยายามให้ตัวอักษรอยู่ห่างจากกันเท่ากัน โดยสายตา ข้อสังเกต
ส าหรับตัวอักษรภาษาอังกฤษคือ ตัวอักษรที่สร้างขึ้นด้วยเส้นตรง จะต้องการเนื้อที่มากกว่า
ตัวอักษรที่สร้างขึ้นด้วยเส้นโค้ง ตัวอย่างเช่น ตัว M และ W โตกว่า O และ D เป็นต้นส าหรับ
ระยะห่างระหว่างค าและระหว่างประโยคนั้น ควรมีความห่างเท่ากับความสูงของตัวอักษรส่วน
ระยะห่างระหว่างแถว เช่น แถวบนกับแถวล่างห่างกันเท่ากับความสูงของตัวอักษร หรือน้อยกว่า
ความสูงของตัวอักษรเล็กน้อย

นาย นันทชัย โคตรสงคราม
202185116

# data[].attributes.headline
เครื่องมือและอุปกรณ์

# data[].attributes.body
เครื่องมือและอุปกรณ์

1.1   โต๊ะเขียนแบบ

1.2   กระดาษเขียนแบบ

1.3   ไม้ที

1.4   บรรทัดสามเหลี่ยม

1.5   บรรทัดมาตราส่วน

1.6   บรรทัดเขียนส่วนโค้ง

1.7   แผ่นแบบ

1.8   วงเวียน

1.9   วงเวียนวัดระยะ

1.10  ปากกาเขียนแบบ

1.11  เครื่องเหลาดินสอ

1.12   เครื่องมือทำความสะอาด

1.13   ยางลบ

เครื่องมือและอุปกรณ์ที่ใช้ในการเขียนแบบ

การปฏิบัติการเขียนแบบ ที่จะได้แบบงานที่ถูกต้องและเป็นมาตรฐาน จะต้องอาศัย ทักษะของผู้ปฏบัติการเขียนแบบรวมทั้งเครื่องมือและอุปกรณ์ที่ใช้ในการเจียนแบบมีความสำคัญมากและได้คุณภาพงานที่เป็นมาตรฐานเครื่องมือและอุปกรณ์ที่ใช้ในการเขียนแบบมีดังนี้

1.1          โต๊ะเขียนแบบ (DRAWING TABLE)

โต๊ะเขียนแบบโดยทั่ว ๆ ไปจะมีขนาดมาตรฐานจาก 600 X 900 มม.ถึง 1,050 X 2100 มม. คุณลักษณะที่ดีของโต๊ะเขียนแบบ คือ

1.สามารถควบคุมการปรับเอียงของโต๊ะได้ 1 ด้าน

2.สามารถควบคุมการปรับความสูงได้ด้วยมือหรือเท้า

3.สามารถปรับตำแหน่งกระดานให้อยู่ในแนวตั้งได้

4.มีโคมไฟ

5.มีอุปกรณ์ประกอบในการเขียนแบบ

โต๊ะเขียนแบบที่เป็นรางเลื่อน           มีแขนเลื่อนตามขวางซึ่งเลื่อนไปทางซ้ายและขวาของโต๊ะเขียนแบบรูปร่างและการเคลื่อนที่ ตลอดจนการควบคุมการเคลื่อนที่จะแตกต่างกันไปตามบริษัทผู้ผลิต ดังรูป 1.1 ซึ่งแสดงถึงส่วนต่างๆ ของโต๊ะเขียนแบบที่เป็นรางเลื่อน ซึ่งมีข้อดีดังนี้

1.มั่นคงและแม่นยำ

2.ขณะใช้งานสามารถเอียงโต๊ะเป็นมุมชัน และชุดหัวไม่เลื่อนลง

3.ทั้งชุดหัวและแขนเลื่อนตามขวางล็อคได้ทุกตำแหน่ง ซึ่งเป็นคุณลักษณะที่สำคัญเมื่อต้องเขียนตัวอักษรหรือใช้อุปกรณ์อื่นๆ ในการเขียนแบบที่ต้องการตำแหน่งอันมั่นคง

นาย นันทชัย โคตรสงคราม
202185116

# data[].attributes.headline
ภาพที่ใช้ในงานเขียนแ

# data[].attributes.body
ภาพที่ใช้ในงานเขียนแบบ
ในงานเขียนแบบชิ้นส่วนของเครื่องจักรกล หรือแบบงานทั่วไป ภาพที่ใช้มีอยู่ด้วยกัน
2 ชนิด คือ ภาพ 2 มิติ และ ภาพ 3 มิติ

1. ภาพ 2 มิติ
ภาพ 2 มิติ คือภาพที่แสดงรูปทรงของภาพใน 2 มิติ คือ ความกว้าง และความสูง
หรือ ความกว้างและความยาว โดยจะมองเห็นเป็นลักษณะของพื้นที่ เช่น รูปสามเหลี่ยม สี่เหลี่ยม
ห้าเหลี่ยม หกเหลี่ยม วงกลม หรือรูปทรงอื่น ๆ

2. ภาพ 3 มิติ
ภาพ 3 มิติ คือภาพที่แสดงรูปทรงของภาพใน 3 มิติ คือ ความกว้าง ความยาว
หรือความสูง และความลึก ลักษณะของภาพจะแสดงปริมาตรของสิ่งที่อยู่ในภาพนั้น ๆ

ภาพสามมิติที่นิยมใช้ในงานเขียนแบบ มีอยู่ด้วยกัน 4 ชนิด คือ
1. ภาพออบบลิก (Oblique)
2. ภาพไดเมตริก(Dimetric)
3. ภาพไอโซเมตริก(Isometric)
4. ภาพเพอร์สเปกทีฟ(Perspective)

นาย นันทชัย โคตรสงคราม
202185116

# data[].attributes.headline
หลักการเขียนภาพฉาย(O

# data[].attributes.body
หลักการเขียนภาพฉาย(Orthographic projection)
Orthographic projectionคือ วิธีการฉายภาพหรือถ่ายทอดภาพจริงของวัตถุจากลักษณะ
ภาพสามมิติ ออกมาเป็นภาพสองมิติภาพที่ตามองเห็น เช่น โต๊ะ เก้าอี้ ฯลฯ เป็นภาพสามมิติ
คือมองเห็นความกว้าง ความยาว หนา สูง หรือลึก เมื่อน าไปเขียนในแบบหรือถ่ายทอดออกมาเป็น
เพียงรูปด้าน เช่น ด้านบน ด้านหน้า ฯ รูปด้านต่าง ๆ จะมีเพียงสองมิติ เช่น รูปด้านบนก็จะแสดง
ให้เห็นเพียงความกว้างกับความยาว หรือรูปด้านหน้าแสดงให้เห็นเพียงความยาวกับความสูง
เท่านั้น วิธีการของOrthographicก็คือ การถ่ายทอดรูปร่างจริงของวัตถุแต่ละมุมแต่ละด้านออก
ไปสู่พื้นราบนั่นเอง

การมองภาพฉาย
การมองภาพฉายเป็นการมองตั้งฉากกับระนาบด้านต่าง ๆ ที่ชิ้นงานตั้งอยู่ ซึ่ง
ระนาบด้านจะมีอยู่ 6 ด้าน เหมือนชิ้นงานตั้งอยู่ในกล่องแก้วสี่เหลี่ยมที่มีผนังของกล่องแก้วเป็น
ระนาบด้านต่าง ๆ ดังตัวอย่างในรูปที่

ภาพที่เกิดขึ้นจากการมองจะมีลักษณะเป็นพื้นที่ของผิวชิ้นงานที่มีเส้นขอบของ
ชิ้นงานล้อมรอบอยู่ การมองชิ้นงานในแต่ละด้าน จะเกิดภาพที่แตกต่างกันไปตามรูปร่างของ
ชิ้นงาน และจ านวนพื้นที่ผิวของชิ้นงานในแต่ละด้าน

นาย นันทชัย โคตรสงคราม
202185116

# data[].attributes.headline
 การเขียนแบบภาพ

# data[].attributes.body
การเขียนแบบภาพฉายตามขั้นตอนนั้น จะนำเอาหลักการพื้นฐานเหล่านี้มาเป็นพื้นฐานในการมองภาพสามารถเขียนได้รวดเร็วและถูกต้องยิ่งขึ้น

การเขียนแบบจริงๆ นั้น ผู้ที่มีความชำนาญจะใช้ขั้นตอนที่ 4 ดังนั้นผู้ที่เขียนแบบจึงจำเป็นต้องเข้าใจในหลักการและความเป็นมาของการฉายภาพเหล่านี้เป็นอย่างดีจึงจะสามารถเขียนแบบตามขั้นตอนที่ 4 ได้ถูกต้องและรวดเร็ว

นาย นันทชัย โคตรสงคราม
202185116

# data[].attributes.headline
านเขียนแบบจะใช้เส้นชนิดต่างๆ ที่มีความแตกต่างกันทั้งขนาดและรูปร่างเพื่อเป็นการแสดง ความหมายของแบบงาน ให้ผู้อ่านแบบเข้าใจความหมายของแบบ และทาให้แบบมีความถูกต้องสมบูรณ์ เส้นที่ใช้ในงานเขียนแบบตามมาตรฐาน DIN ISO 128-24 (1999-12) แบ่งออกเป็น 7 กลุ่ม ได้แก่ 0.25, 0.35, 0.5, 0.7, 1.0, 1.4

# data[].attributes.subject
านเขียนแบบจะใช้เส้นชนิดต่างๆ ที่มีความแตกต่างกันทั้งขนาดและรูปร่างเพื่อเป็นการแสดง ความหมายของแบบงาน ให้ผู้อ่านแบบเข้าใจความหมายของแบบ และทาให้แบบมีความถูกต้องสมบูรณ์ เส้นที่ใช้ในงานเขียนแบบตามมาตรฐาน DIN ISO 128-24 (1999-12) แบ่งออกเป็น 7 กลุ่ม ได้แก่ 0.25, 0.35, 0.5, 0.7, 1.0, 1.4

# data[].attributes.body
ปัชชัยญาณ์ ทานัง
รหัส 202185119

# data[].attributes.headline
การเขียนแบบภาพออบลิค

# data[].attributes.body
การเขียนแบบภาพออบลิค

ภาพสามมิติหมายถึง การเขียนภาพโดยการนำพื้นผิวแต่ละด้านของชิ้นงานมาเขียนประกอบกันเป็นรูปเดียว ทำให้สามารถมองเห็นลักษณะรูปร่าง พื้นผิว ได้ทั้งความกว้าง ความยาว และความหนาของชิ้นงาน ทำให้ภาพสามมิติมีลักษณะคล้ายกับการมองชิ้นงานจริง ภาพสามมิติที่เขียนในงานเขียนแบบมีหลายประเภท แต่ละประเภทก็มีความแตกต่างกันในการวางมุมการเขียน และขนาดของชิ้นงานจริง กับขนาดชิ้นงานในการเขียนแบบซึ่งผู้เขียนแบบต้องศึกษาลักษณะของภาพสามมิติแต่ละประเภทต่างๆ ให้เข้าใจ เพื่อสามารถปฏิบัติการเขียนแบบได้อย่างถูกต้อง

รูปออบลิคเป็นแบบภาพสามมิติอีกชนิดหนึ่ง มีลักษณะคล้ายกับรูปไอโซเมตริก ส่วนที่แตกต่างกันคือ  ภาพออบลิคจะแสดงด้านหน้าตรงๆ ส่วนด้านข้างจะทำมุม 45 องศา เพียงด้านเดียว คือด้านขวามือ  เนื่องจากภาพออบลิคแสดงด้านหน้าได้ชัดเจนดี  จึงนิยมเขียนภาพที่มีรายละเอียดด้านหน้ามาก ๆ

ลำดับขั้นการเขียนแบบภาพออบลิค

1. ให้เขียนภาพด้านหน้าก่อน
2. ขีดเส้นด้านข้าง 45 องศา
3. ขีดเส้นตั้งฉากและเส้นระนาบให้ครบ

นาย นันทชัย โคตรสงคราม
202185116

# data[].attributes.body
การเขียนภาพสามมิติไอโซเมตริก

ภาพISOMETRIC เป็นภาพที่มองเห็นสัดส่วนใกล้และไกลออกไป   มีขนาดเท่ากัน ลักษณะภาพเป็นภาพจริง สามารถวัดขนาดต่างๆของด้านความยาว ความกว้าง และความสูงได้ ภาพ ISOMETRIC ประกอบด้วย เส้นต่าง ๆ  ดังนี้ เส้นแกนนอน เส้นแกนตั้งฉาก เส้นแกนเอียงซ้ายและแกนเอียงขวายกขึ้น ทำมุม  30 องศาทั้งสองข้างกับเส้นแกนนอน

การเขียนภาพ ISOMETRIC ประกอบด้วยแกนสามแกนทำมุมกัน  120 องศา แกนแรกเขียนในแนวดิ่ง และแกนที่เหลือสองแกนเขียนไปทางซ้ายและขวา โดยทำมุม  30 องศากับเส้นแนวนอน งานเขียนแบบภาพสามมิติ โดยทั่วไปแล้วนิยมให้แกนด้านซ้ายมือเป็นภาพด้านหน้า แกนด้านขวามือเป็นภาพด้านข้าง และให้พิจารณาส่วนที่จัดให้เป็นภาพด้านหน้านั้นจะต้องไม่มีเส้นประแสดง เป็นด้านที่ดูแล้วสวยงาม สะดวกในการอ่านแบบ

การเขียนภาพ ISOMETRIC แบ่งขั้นตอนการเขียนได้ 5 ขั้นตอน ดังนี้

1.  ภาพ ISOMETRIC คือภาพที่เขียนขึ้นจากส่วนประกอบทั้งสามของวัตถุ คือ ส่วนกว้าง ส่วนยาว และส่วนสูงตามรูปลักษณะที่ปรากฏ ในภาพที่ (1) คือมีเส้นแกนตั้งฉาก เส้นแกนเอียง จะทำมุมยกขึ้นเป็น ๓๐ องศาทั้งสองด้าน

2. ถ้าเราต้องการจะเขียนกล่องรูปสี่เหลี่ยม ให้วัดความยาว ความกว้างของภาพกล่องสี่เหลี่ยม การเขียนควรเขียนเส้นเบาๆทุกเส้น

3. ให้ลากเส้นจากจุดที่วางวัดไว้ให้ตั้งฉากทั้งสามเส้น ขั้นต่อมาก็วัดขนาดส่วนสูง ของกล่อง หมายความว่า เส้นที่เป็นความสูงของกล่อง

4. ให้ลากเส้นจากจุดที่เป็นส่วนสูงของกล่องทั้งสองด้าน ให้ขนานกันกับเส้นแกนเอียงซ้ายและเส้นแกนเอียงขวา คือจะต้องมีมุมเป็น ๓๐ องศา เช่นเดียวกัน

5. ลากเส้นทั้งสองด้านตัดกัน โดยใช้ฉากสามเหลี่ยมที่มีมุม 30 องศา ด้วยเส้นเบาๆก่อน แล้วจึงลงเส้นหนักทีหลัง ส่วนเส้นที่ประนั้นก็ควรเขียนเช่นกัน แต่เส้นที่เราไม่สามารถมองเห็นนั้นก็ควรใช้เส้นประ การประเส้นควรประให้เส้นมีความห่างเท่ากัน เส้นเสมอกันโดยตลอด และควรต้องเป็นเส้นที่เบาบาง และเส้นคมที่สุด

นาย นันทชัย โคตรสงคราม
202185116

# data[].attributes.headline
4.   การเขียนตัวอักษรและตัวเลข ข้อมูลในการเขียนแบบซึ่งไม่สามารถแสดงเป็นรูปทรงโดยเส้นอาจแสดงโดยกำหนดขนาดเป็นตัวเลข  ตัวอักษร  ซึ่งจะให้รายละเอียดในแบบงานได้อย่างครบถ้วนและมีความหมายที่สมบูรณ์  การเขียนตัวเลขและตัวอักษรเขียนได้หลาย ๆ วิธี  การเขียนด้วยมือ  การเขียนด้วยอุปกรณ์โดยใช้แผ่นแม่แบบ  เป็นต้นตัวอักษรระบบโกติกใช้วิธีเขียนแบบซิงเกิลสโตรค  (Single  Stroke  Gothic  Lettering)  มาตรฐานของตัวอักษรได้พัฒนาดัดแปลงรูปแบบของชุดตัวพิมพ์ตัวอักษรแบบโกติก  คำว่าชุดตัวพิมพ์  (front)  หมายถึง  การจำแนกหรือการจัดเป็นชุดเดียวกันในขนาดและรูปแบบของตัวอักษรและคำว่า  ซิงเกิลสโตรก  (Single-stroke)  มาจากหลักความจริงว่า  แต่ละตัวอักษรเขียนขึ้นด้วยเส้นตรงเดี่ยวหรือเส้นโค้งพื้นฐาน  ซึ่งทำให้ง่ายต่อการเขียนและสะดวกต่อการอ่าน  เหตุผลที่งานอุตสาหกรรมยอมรับการเขียนตัวอักษรรูปแบบนี้ก็เพราะว่าตัวอักษรชนิดเขียนได้เร็วมาก ตัวอักษรโกติกแบ่งออกเป็น ตัวอักษรพิมพ์ใหญ่ และตัวอักษรพิมพ์เล็ก

# data[].attributes.subject
4.   การเขียนตัวอักษรและตัวเลข ข้อมูลในการเขียนแบบซึ่งไม่สามารถแสดงเป็นรูปทรงโดยเส้นอาจแสดงโดยกำหนดขนาดเป็นตัวเลข  ตัวอักษร  ซึ่งจะให้รายละเอียดในแบบงานได้อย่างครบถ้วนและมีความหมายที่สมบูรณ์  การเขียนตัวเลขและตัวอักษรเขียนได้หลาย ๆ วิธี  การเขียนด้วยมือ  การเขียนด้วยอุปกรณ์โดยใช้แผ่นแม่แบบ  เป็นต้นตัวอักษรระบบโกติกใช้วิธีเขียนแบบซิงเกิลสโตรค  (Single  Stroke  Gothic  Lettering)  มาตรฐานของตัวอักษรได้พัฒนาดัดแปลงรูปแบบของชุดตัวพิมพ์ตัวอักษรแบบโกติก  คำว่าชุดตัวพิมพ์  (front)  หมายถึง  การจำแนกหรือการจัดเป็นชุดเดียวกันในขนาดและรูปแบบของตัวอักษรและคำว่า  ซิงเกิลสโตรก  (Single-stroke)  มาจากหลักความจริงว่า  แต่ละตัวอักษรเขียนขึ้นด้วยเส้นตรงเดี่ยวหรือเส้นโค้งพื้นฐาน  ซึ่งทำให้ง่ายต่อการเขียนและสะดวกต่อการอ่าน  เหตุผลที่งานอุตสาหกรรมยอมรับการเขียนตัวอักษรรูปแบบนี้ก็เพราะว่าตัวอักษรชนิดเขียนได้เร็วมาก ตัวอักษรโกติกแบ่งออกเป็น ตัวอักษรพิมพ์ใหญ่ และตัวอักษรพิมพ์เล็ก

# data[].attributes.body
ปัชชัยญาณ์ ทานัง
รหัส 202185119

# data[].attributes.headline
1.                  เครื่องมือและอุปกรณ์ที่ใช้ในการเขียนแบบ                การปฏิบัติการเขียนแบบ ที่จะได้แบบงานที่ถูกต้องและเป็นมาตรฐาน จะต้องอาศัย ทักษะของผู้ปฏบัติการเขียนแบบรวมทั้งเครื่องมือและอุปกรณ์ที่ใช้ในการเจียนแบบมีความสำคัญมากและได้คุณภาพงานที่เป็นมาตรฐานเครื่องมือและอุปกรณ์ที่ใช้ในการเขียนแบบมีดังนี้1.1          โต๊ะเขียนแบบ (DRAWING TABLE)โต๊ะเขียนแบบโดยทั่ว ๆ ไปจะมีขนาดมาตรฐานจาก 600 X 900 มม.ถึง 1,050 X 2100 มม. คุณลักษณะที่ดีของโต๊ะเขียนแบบ คือ1.                   สามารถควบคุมการปรับเอียงของโต๊ะได้ 1 ด้าน2.                   สามารถควบคุมการปรับความสูงได้ด้วยมือหรือเท้า3.                   สามารถปรับตำแหน่งกระดานให้อยู่ในแนวตั้งได้4.                    มีโคมไฟ5.                   มีอุปกรณ์ประกอบในการเขียนแบบ

# data[].attributes.subject
1.                  เครื่องมือและอุปกรณ์ที่ใช้ในการเขียนแบบ                การปฏิบัติการเขียนแบบ ที่จะได้แบบงานที่ถูกต้องและเป็นมาตรฐาน จะต้องอาศัย ทักษะของผู้ปฏบัติการเขียนแบบรวมทั้งเครื่องมือและอุปกรณ์ที่ใช้ในการเจียนแบบมีความสำคัญมากและได้คุณภาพงานที่เป็นมาตรฐานเครื่องมือและอุปกรณ์ที่ใช้ในการเขียนแบบมีดังนี้1.1          โต๊ะเขียนแบบ (DRAWING TABLE)โต๊ะเขียนแบบโดยทั่ว ๆ ไปจะมีขนาดมาตรฐานจาก 600 X 900 มม.ถึง 1,050 X 2100 มม. คุณลักษณะที่ดีของโต๊ะเขียนแบบ คือ1.                   สามารถควบคุมการปรับเอียงของโต๊ะได้ 1 ด้าน2.                   สามารถควบคุมการปรับความสูงได้ด้วยมือหรือเท้า3.                   สามารถปรับตำแหน่งกระดานให้อยู่ในแนวตั้งได้4.                    มีโคมไฟ5.                   มีอุปกรณ์ประกอบในการเขียนแบบ

# data[].attributes.body
1.2          กระดานเขียนแบบ

จะต้องมีพื้นผิวเรียบที่ขอบด้านซ้ายมือจะต้องเรียบและตรง  เนื่องจากหัวของไม้ที (T-Square) จะต้องแนบและเลื่อนขึ้นลงที่ขอบด้านซ้ายมือนั้น กระดานเขียนแบบส่วนใหญ่นิยมนำมาใช้ในการเขียนแบบสนามหรือเขียนแบบนอกสถานที่  บางครั้งก็นำมาใช้เขียนแบบในโรงเรียนบ้างเหมือนกันกรณีที่โรงเรียนนั้นไม่มีโต๊ะเขียนแบบมาตรฐาน เพราะถ้าหากว่านักศึกษาเขียนไม่เสร็จ  สามารถนำไปเขียนต่อที่บ้านได้โดยไม่ต้องแกะแบบออกจากกระดาน
1.3               ไม้ที (T SQUARE)

ไม้ทีเป็นเครื่องมือที่สำคัญในงานเขียนแบบ ไม้ทีมีส่วนประกอบ 2 ส่วน คือหัว (HEAD) ทำจากไม้เนื้อแข็ง และใบ (BLADE)ทำจากไม้ทีขอบทำจากพลาสติกใส ทั้งสองส่วนจะยึดตั้งฉากกัน ไม้ทีใช้สำหรับเขียนเส้นในแนวนอน และใช้ประกอบกับฉากสามเหลี่ยม สำหรับเขียนเส้นในแนวดิ่ง และเส้นเอียงเป็นมุมต่าง ๆ
1.4               บรรทัดสามเหลี่ยม (TRIANGLES)

บรรทัดสามเหลี่ยมปกติทำจากพลาสติกใส  สามารถมองเป็นเส้นที่เขียนได้ชัดเจน บรรทัดสามเหลี่ยมจะใช้คู่กับไม้ทีสำหรับเขียนเส้นดิ่ง  เส้นเอียงเป็นมุมต่าง ๆ บรรทัดสามเหลี่ยมปกติจะมี 2 อัน คือ 90° -45° -45°และ 90°-30°-60°
1.5               บรรทัดมาตราส่วน (SCALE)

เป็นบรรทัดที่มีมาตราส่วนต่าง ๆ หลายขนาด เช่น 1:1, 1:2, 1:5, 1.25 เพื่อสะดวกในการเขียนแบบลักษณะต่างๆ ที่ต้องใช้มาตราส่วนในการเขียนแบบเพื่อย่อหรือขยายทำให้สะดากและรวดเร็วซึ่งจะใช้มากในงานเขียนแบบทางสถาปัตยกรรม

1.6               บรรทัดเขียนส่วนโค้ง (IRREQULAR CURVES)

บรรทัดเขียนส่วนโค้ง เป็นการเขียนที่จะใช้ในการเขียนส่วนโค้ง หรือเส้นโค้งในแบบงานที่ไม่สามารถใช้วงเวียนเขียนการใช้บรรทัดส่วนโค้งเป็นการเขียนที่จะต้องให้เส้นต่อเนื่องกันโดยการให้ส่วนโค้งของบรรทัดสัมผัส 3 จุด แล้วจึงลากเส้นผ่านจุดซึ่งผู้ปฏิบัติงานจะต้องมีความชำนาญ และมีประสบการณ์ในการใช้บรรทัดเขียนส่วนโค้งจึงสามารถเขียนส่วนโค้งได้สมบูรณ์

1.7          แผ่นแบบ (Templates)

มีให้เลือกหลายขนาดและหลายแบบ เช่น วงกลม วงรี สามเหลี่ยม สี่เหลี่ยม ห้าเหลี่ยม  และหกเหลี่ยม เป็นต้น
1.8       วงเวียน (COMPASS)

วงเวียนเป็นเครื่องมือสำหรับใช้เขียนส่วนโค้ง หรือวงกลม ก่อนจะใช้วงเวียนควรจะปรับระยะไส้ดินสอให้เสมอกับหลักศูนย์กลาง และควรลับดินสอให้เอียงเพื่อสะดวกในการวัดระยะรัศมี และจะทำให้เขียนส่วนโค้งสะดวก วงเวียนที่ใช้งานในการเขียนแบบมีหลายลักษณะควรเลือกใช้วงเวียนให้เหมาะสมกับขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางของวงกลมที่จะเขียน เช่น

1.8.1      วงเวียนวงกลมเล็ก (BOW COMPASS)        เป็นวงเวียนสำหรับใช้เขียนวงกลมที่มีรัศมีไม่เกิน 15 มิลลิเมตร วงเวียนชนิดนี้ใช้แรงสปริง และสกรูเป็นตัวปรับขนาดความกว้างของรัศมี

ปัชชัยญาณ์ ทานัง
รหัส 202185119

# data[].attributes.headline
ภาพที่ใช้ในงานเขียนแบบที่นิยมเขียนเป็นแบบทำงานนั้นนิยมเขียนภาพ 2 แบบ คือ•  ภาพสามมิติ ( ภาพ 3 D )•  ภาพฉาย ( ภาพ 2 D )ภาพสามมิติภาพสามมิติ (Pictorial View) เป็นภาพที่แสดงให้เห็นมิติของภาพได้ถึง 3 ด้านด้วยกันในภาพเดียวกัน คือ ขนาดความกว้าง ความยาว และความลึกของชิ้นงาน มีลักษณะใกล้เคียงกับชิ้นงานจริง ในทางปฏิบัติไม่นิยมใช้ภาพ 3 มิติเป็นแบบทำงาน จะใช้สำหรับดูรูปร่างของชิ้นงาน ส่วนแบบในการปฏิบัติงานจะใช้ภาพฉาย โดยมีภาพ 3 มิติดูประกอบการทำงานภาพสามมิตินั้นแบ่งออกเป็น 3 ประเภทด้วยกัน คือ•  ภาพออบลิก มี 2 แบบ คือ•  แบบคาวาเรียร์•  แบบคาบิเนต•  ทัศนียภาพ มี 3 แบบ คือ•  แบบ 1 จุด•  แบบ 2 จุด•  แบบ 3 จุด•  แบบแอกโซโนเมตริก มี 3 แบบ คือ•  ภาพไดเมตริก•  ภาพไตรเมตริก•  ภาพไอโซเมตริก

# data[].attributes.subject
ภาพที่ใช้ในงานเขียนแบบที่นิยมเขียนเป็นแบบทำงานนั้นนิยมเขียนภาพ 2 แบบ คือ•  ภาพสามมิติ ( ภาพ 3 D )•  ภาพฉาย ( ภาพ 2 D )ภาพสามมิติภาพสามมิติ (Pictorial View) เป็นภาพที่แสดงให้เห็นมิติของภาพได้ถึง 3 ด้านด้วยกันในภาพเดียวกัน คือ ขนาดความกว้าง ความยาว และความลึกของชิ้นงาน มีลักษณะใกล้เคียงกับชิ้นงานจริง ในทางปฏิบัติไม่นิยมใช้ภาพ 3 มิติเป็นแบบทำงาน จะใช้สำหรับดูรูปร่างของชิ้นงาน ส่วนแบบในการปฏิบัติงานจะใช้ภาพฉาย โดยมีภาพ 3 มิติดูประกอบการทำงานภาพสามมิตินั้นแบ่งออกเป็น 3 ประเภทด้วยกัน คือ•  ภาพออบลิก มี 2 แบบ คือ•  แบบคาวาเรียร์•  แบบคาบิเนต•  ทัศนียภาพ มี 3 แบบ คือ•  แบบ 1 จุด•  แบบ 2 จุด•  แบบ 3 จุด•  แบบแอกโซโนเมตริก มี 3 แบบ คือ•  ภาพไดเมตริก•  ภาพไตรเมตริก•  ภาพไอโซเมตริก

# data[].attributes.body
ภาพฉาย

ในวงการอุตสาหกรรมนิยมใช้แบบภาพฉายเป็นแบบสั่งงานและการปฏิบัติงานของช่างฝีมือ เพื่อนำไปสร้างเป็นผลิตภัณฑ์ แบบของชิ้นงานนั้นต้องมีรายละเอียดอย่างครบถ้วน ดังนั้น จึงควรมีความจำเป็นอย่างยิ่งที่ต้องศึกษา และทำความเข้าใจกับภาพฉาย ตลอดจนการอ่านแบบและเขียนแบบภาพฉายได้อย่างถูกต้อง

หลักการอ่านและการฉายภาพ

ภาพฉายเป็นที่แสดงรูปลักษณะของงานแต่ละด้านเพื่อให้เห็นขนาดที่แท้จริง ปกติการเขียนภาพฉายนิยม 2-3 ด้าน คือ ภาพด้านหน้า (Front View : FV) ภาพด้านข้าง (Side View : SV) และภาพด่านบน (Top View : TV)

การมองภาพฉายนั้นมีการมองด้วยกัน 2 แบบ คือ

•  การมองภาพฉายด้านที่ 1 (First - Angle Projection)

•  การมองภาพฉายมุมที่ 3 (Third - Angle Projection)

ในที่นี้ผู้จัดทำ จะขอกล่าวเฉพาะการฉายภาพมุมที่ 1 เท่านั้น เพราะเป็นการฉายภาพที่นิยมใช้

กันมากในแถบทวีปยุโรปและแถบทวีปเอเชีย ปัจจุบัน คือ ระบบ ISO ภาพที่ได้จากการฉายภาพจะอยู่มุมที่ 1 ภาพด้านบนจะปรากฏในระนาบนอน ภาพด้านหน้าจะปรากฏในระนาบดิ่ง และภาพด้านข้างซ้ายปรากฏในระนาบข้าง

ปัชชัยญาณ์ ทานัง
รหัส 202185119

# data[].attributes.headline
หลักการเขียนภาพฉาย(Orthographic projection)Orthographic projection คือ วิธีการฉายภาพหรือถ่ายทอดภาพจริงของวัตถุจากลักษณะภาพสามมิติ ออกมาเป็นภาพสองมิติภาพที่ตามองเห็น เช่น โต๊ะ เก้าอี ้ ฯลฯ เป็นภาพสามมิติคือมองเห็นความกว้าง ความยาว หนา สูง หรือลึก เมื่อน าไปเขียนในแบบหรือถ่ายทอดออกมาเป็นเพียงรูปด้าน เช่น ด้านบน ด้านหน้า ฯ รูปด้านต่าง ๆ จะมีเพียงสองมิติ เช่น รูปด้านบนก็จะแสดงให้เห็นเพียงความกว้างกับความยาว หรือรูปด้านหน้าแสดงให้เห็นเพียงความยาวกับความสูงเท่านั ้น วิธีการของ Orthographic ก็คือ การถ่ายทอดรูปร่างจริงของวัตถุแต่ละมุมแต่ละด้านออกไปสู่พื ้นราบนั่นเองการมองภาพฉายการมองภาพฉายเป็นการมองตั ้งฉากกับระนาบด้านต่าง ๆ ที่ชิ ้นงานตั ้งอยู่ ซึ่งระนาบด้านจะมีอยู่ 6 ด้าน เหมือนชิ ้นงานตั ้งอยู่ในกล่องแก้วสี่เหลี่ยมที่มีผนังของกล่องแก้วเป็นระนาบด้านต่าง ๆ

# data[].attributes.subject
หลักการเขียนภาพฉาย(Orthographic projection)Orthographic projection คือ วิธีการฉายภาพหรือถ่ายทอดภาพจริงของวัตถุจากลักษณะภาพสามมิติ ออกมาเป็นภาพสองมิติภาพที่ตามองเห็น เช่น โต๊ะ เก้าอี ้ ฯลฯ เป็นภาพสามมิติคือมองเห็นความกว้าง ความยาว หนา สูง หรือลึก เมื่อน าไปเขียนในแบบหรือถ่ายทอดออกมาเป็นเพียงรูปด้าน เช่น ด้านบน ด้านหน้า ฯ รูปด้านต่าง ๆ จะมีเพียงสองมิติ เช่น รูปด้านบนก็จะแสดงให้เห็นเพียงความกว้างกับความยาว หรือรูปด้านหน้าแสดงให้เห็นเพียงความยาวกับความสูงเท่านั ้น วิธีการของ Orthographic ก็คือ การถ่ายทอดรูปร่างจริงของวัตถุแต่ละมุมแต่ละด้านออกไปสู่พื ้นราบนั่นเองการมองภาพฉายการมองภาพฉายเป็นการมองตั ้งฉากกับระนาบด้านต่าง ๆ ที่ชิ ้นงานตั ้งอยู่ ซึ่งระนาบด้านจะมีอยู่ 6 ด้าน เหมือนชิ ้นงานตั ้งอยู่ในกล่องแก้วสี่เหลี่ยมที่มีผนังของกล่องแก้วเป็นระนาบด้านต่าง ๆ

# data[].attributes.body
ปัชชัยญาณ์ ทานัง
รหัส 202185119

# data[].attributes.headline
ภาพฉาย (Orthogonal Projection)                 สิ่งที่มีบทบาทสำคัญอย่างยิ่งในการสื่อความหมายจากผู้ออกแบบชิ้นงานไปสู่ช่างผู้ผลิตงานก็คือแบบงาน (Drawing)  แบบงานจึงเป็นสิ่งที่แสดงถึงรูปร่าง  ขนาดและรายละเอียดต่าง ๆ  ของวัตถุที่ต้องการได้อย่างสมบูรณ์  และประกอบด้วยข้อมูลที่ต้องการทั้งหมดในการผลิตและตรวจสอบงานนั้น                แบบงานเป็นสื่อที่เเสดงให้ช่างผู้ชำนาญงานได้รู้ถึงรูปร่างและขนาดของชิ้นงานที่จะทำนั้น  โดยจะกำหนดข้อมูลที่จำเป็นสำหรับการทำงานลงในแบบงานนั้นด้วย เช่น วัสดุจองชิ้นงาน  ลักษณะงานสำเร็จ  ซึ่งเป็นไปตามมาตรฐานงานเขียนแบบ  ด้วยเหตุนี้ช่างที่ดีจึงจำเป็นต้องสามารถอ่านแบบหรือสร้างแบบงานได้เป็นอย่างดี  โดยเฉพาะอย่างยิ่งความสามารถอ่านแบบหรือสร้างแบบงานได้เป็นอย่างดี โดยเฉพาะอย่างยิ่งความสามารถในการอ่านแบบได้ถูกต้องตามมาตรฐาน                มีหลายวิธีในการที่จะอธิบายรูปร่างของวัตถุหรือชิ้นงานที่ต้องการจะถ่ายทอดจากบุคคลหนึ่งไปสู่อีกคนหนึ่ง  อาจอธิบายโดยคำพูดหรือถ้อยคำแทนการใช้ภาพถ่ายวัตถุนั้น  หรืออีกวิธีหนึ่งที่นิยมใช้กันคือ  การแสดงโดยการเขียนรูปภาพของวัตถุที่เรียกกันว่า  “ แบบงาน ( Drawing )”                 แบบงานมาตรฐานที่ใช้แสดงที่อยู่ 2  ลักษณะ  คือ1.       แบบงานภาพ  3  มิติ2.       แบบงานภาพ  2  มิติ เมื่อเราจะกล่าวถึงลักษณะของวัตถุแต่ละอย่างแก่บุคคลทั่ว ๆ ไป  เรามักจะเปรียบเทียบวัตถุนั้นกับสิ่งอื่นที่ทุกคนรู้จักกันเป็นอย่างดี แต่ในวงการช่างซึ่งต้องการคำจำกัดความที่แน่นอนของรูปชิ้นงาน  เรามักจะใช้การเปรียบเทียบกับรูปทรงทางเรขาคณิต  เช่นทรงกลม  ทรงเหลี่ยม  ทรงกรวย เป็นต้น  ทั้งนี้เพื่อให้เกิดความง่ายต่อการเขียนและการอ่านแบบงาน  อีกทั้งยังช่วยให้ช่างสามารถหาวิธีการในการผลิตชิ้นงานนั้นได้ง่ายขึ้นด้วย  ภาพฉาย  หมายถึง  ภาพที่มองจากชิ้นงานจริงฉายไปปรากฏรูปทรงบนระนาบรับภาพ  โดยทั่วไปในการเขียนแบบชิ้นส่วนใด ๆ  ถ้าจะให้มองเห็นได้ชัดเจนและดูเหมือนจริงนั้นสามารถเขียนได้ด้วยภาพ 3 มิติ  ซึ่งแสดงเพียงภาพเดียวก็สามารถมองได้ชัดเจนทั้งสามารถกำหนดรายละเอียดต่าง ๆ ได้และนำไปทำการผลิตได้ด้วย  แต่การเขียนภาพ 3 มิติ  นั้นกระทำได้ยากต้องใช้เวลาในการเขียนแบบงานต้องมีเครื่องมือและอุปกรณ์ช่วยหลายอย่าง  จึงไม่เหมาะสมที่จะนำวิธีการนี้มาเขียนแบบเพื่อสั่งงานผลิต  เพราะจะทำให้ต้นทุนการผลิตสูงขึ้น  ภาพ 3  มิติ  เหมาะสำหรับแสดงรูปร่างและการประกอบกันอยู่ของชิ้นงานในคราวที่จำเป็นมากกว่าการที่จะเขียนงานให้ง่ายและรวดเร็วขึ้นสามารถเขียนได้โดยวิธีการมองภาพทีละด้านและนำเอาแต่ละด้านมาเขียนลงบนกระดาษให้สัมพันธ์กัน  จะทำให้การเขียนลงบนกระดาษให้สัมพันธ์กันจะทำให้การเขียน ,การแสดงอัตราส่วน ,การแสดงขนาด ,การใช้อุปกรณ์ต่าง ๆ ช่วยและสะดวกยิ่งขึ้น 

# data[].attributes.subject
ภาพฉาย (Orthogonal Projection)                 สิ่งที่มีบทบาทสำคัญอย่างยิ่งในการสื่อความหมายจากผู้ออกแบบชิ้นงานไปสู่ช่างผู้ผลิตงานก็คือแบบงาน (Drawing)  แบบงานจึงเป็นสิ่งที่แสดงถึงรูปร่าง  ขนาดและรายละเอียดต่าง ๆ  ของวัตถุที่ต้องการได้อย่างสมบูรณ์  และประกอบด้วยข้อมูลที่ต้องการทั้งหมดในการผลิตและตรวจสอบงานนั้น                แบบงานเป็นสื่อที่เเสดงให้ช่างผู้ชำนาญงานได้รู้ถึงรูปร่างและขนาดของชิ้นงานที่จะทำนั้น  โดยจะกำหนดข้อมูลที่จำเป็นสำหรับการทำงานลงในแบบงานนั้นด้วย เช่น วัสดุจองชิ้นงาน  ลักษณะงานสำเร็จ  ซึ่งเป็นไปตามมาตรฐานงานเขียนแบบ  ด้วยเหตุนี้ช่างที่ดีจึงจำเป็นต้องสามารถอ่านแบบหรือสร้างแบบงานได้เป็นอย่างดี  โดยเฉพาะอย่างยิ่งความสามารถอ่านแบบหรือสร้างแบบงานได้เป็นอย่างดี โดยเฉพาะอย่างยิ่งความสามารถในการอ่านแบบได้ถูกต้องตามมาตรฐาน                มีหลายวิธีในการที่จะอธิบายรูปร่างของวัตถุหรือชิ้นงานที่ต้องการจะถ่ายทอดจากบุคคลหนึ่งไปสู่อีกคนหนึ่ง  อาจอธิบายโดยคำพูดหรือถ้อยคำแทนการใช้ภาพถ่ายวัตถุนั้น  หรืออีกวิธีหนึ่งที่นิยมใช้กันคือ  การแสดงโดยการเขียนรูปภาพของวัตถุที่เรียกกันว่า  “ แบบงาน ( Drawing )”                 แบบงานมาตรฐานที่ใช้แสดงที่อยู่ 2  ลักษณะ  คือ1.       แบบงานภาพ  3  มิติ2.       แบบงานภาพ  2  มิติ เมื่อเราจะกล่าวถึงลักษณะของวัตถุแต่ละอย่างแก่บุคคลทั่ว ๆ ไป  เรามักจะเปรียบเทียบวัตถุนั้นกับสิ่งอื่นที่ทุกคนรู้จักกันเป็นอย่างดี แต่ในวงการช่างซึ่งต้องการคำจำกัดความที่แน่นอนของรูปชิ้นงาน  เรามักจะใช้การเปรียบเทียบกับรูปทรงทางเรขาคณิต  เช่นทรงกลม  ทรงเหลี่ยม  ทรงกรวย เป็นต้น  ทั้งนี้เพื่อให้เกิดความง่ายต่อการเขียนและการอ่านแบบงาน  อีกทั้งยังช่วยให้ช่างสามารถหาวิธีการในการผลิตชิ้นงานนั้นได้ง่ายขึ้นด้วย  ภาพฉาย  หมายถึง  ภาพที่มองจากชิ้นงานจริงฉายไปปรากฏรูปทรงบนระนาบรับภาพ  โดยทั่วไปในการเขียนแบบชิ้นส่วนใด ๆ  ถ้าจะให้มองเห็นได้ชัดเจนและดูเหมือนจริงนั้นสามารถเขียนได้ด้วยภาพ 3 มิติ  ซึ่งแสดงเพียงภาพเดียวก็สามารถมองได้ชัดเจนทั้งสามารถกำหนดรายละเอียดต่าง ๆ ได้และนำไปทำการผลิตได้ด้วย  แต่การเขียนภาพ 3 มิติ  นั้นกระทำได้ยากต้องใช้เวลาในการเขียนแบบงานต้องมีเครื่องมือและอุปกรณ์ช่วยหลายอย่าง  จึงไม่เหมาะสมที่จะนำวิธีการนี้มาเขียนแบบเพื่อสั่งงานผลิต  เพราะจะทำให้ต้นทุนการผลิตสูงขึ้น  ภาพ 3  มิติ  เหมาะสำหรับแสดงรูปร่างและการประกอบกันอยู่ของชิ้นงานในคราวที่จำเป็นมากกว่าการที่จะเขียนงานให้ง่ายและรวดเร็วขึ้นสามารถเขียนได้โดยวิธีการมองภาพทีละด้านและนำเอาแต่ละด้านมาเขียนลงบนกระดาษให้สัมพันธ์กัน  จะทำให้การเขียนลงบนกระดาษให้สัมพันธ์กันจะทำให้การเขียน ,การแสดงอัตราส่วน ,การแสดงขนาด ,การใช้อุปกรณ์ต่าง ๆ ช่วยและสะดวกยิ่งขึ้น 

# data[].attributes.body
ปัชชัยญาณ์ ทานัง
รหัส 202185119

# data[].attributes.headline
การเขียนภาพออบบลิก(Oblique)

# data[].attributes.subject
การเขียนภาพออบบลิก(Oblique)

# data[].attributes.body
การเขียนแบบภาพออบลิค

รูปออบลิคเป็นแบบภาพสามมิติอีกชนิดหนึ่ง มีลักษณะคล้ายกับรูปไอโซเมตริก ส่วนที่แตกต่างกันคือ  ภาพออบลิคจะแสดงด้านหน้าตรงๆ ส่วนด้านข้างจะทำมุม 45 องศา เพียงด้านเดียว คือด้านขวามือ  เนื่องจากภาพออบลิคแสดงด้านหน้าได้ชัดเจนดี  จึงนิยมเขียนภาพที่มีรายละเอียดด้านหน้ามาก ๆ

ลำดับขั้นการเขียนแบบภาพออบลิค

1. ให้เขียนภาพด้านหน้าก่อน
2. ขีดเส้นด้านข้าง 45 องศา
3. ขีดเส้นตั้งฉากและเส้นระนาบให้ครบ

ปัชชัยญาณ์ ทานัง
รหัส 202185119

# data[].attributes.headline
การเขียนภาพสามมิติไอโซเมตริก             ภาพ ISOMETRIC เป็นภาพที่มองเห็นสัดส่วนใกล้และไกลออกไป   มีขนาดเท่ากัน ลักษณะภาพเป็นภาพจริง สามารถวัดขนาดต่างๆของด้านความยาว ความกว้าง และความสูงได้ ภาพ ISOMETRIC ประกอบด้วย เส้นต่าง ๆ  ดังนี้ เส้นแกนนอน เส้นแกนตั้งฉาก เส้นแกนเอียงซ้ายและแกนเอียงขวายกขึ้น ทำมุม  30 องศาทั้งสองข้างกับเส้นแกนนอน            การเขียนภาพ ISOMETRIC ประกอบด้วยแกนสามแกนทำมุมกัน  120 องศา แกนแรกเขียนในแนวดิ่ง และแกนที่เหลือสองแกนเขียนไปทางซ้ายและขวา โดยทำมุม  30 องศากับเส้นแนวนอน งานเขียนแบบภาพสามมิติ โดยทั่วไปแล้วนิยมให้แกนด้านซ้ายมือเป็นภาพด้านหน้า แกนด้านขวามือเป็นภาพด้านข้าง และให้พิจารณาส่วนที่จัดให้เป็นภาพด้านหน้านั้นจะต้องไม่มีเส้นประแสดง เป็นด้านที่ดูแล้วสวยงาม สะดวกในการอ่านแบบ

# data[].attributes.subject
การเขียนภาพสามมิติไอโซเมตริก             ภาพ ISOMETRIC เป็นภาพที่มองเห็นสัดส่วนใกล้และไกลออกไป   มีขนาดเท่ากัน ลักษณะภาพเป็นภาพจริง สามารถวัดขนาดต่างๆของด้านความยาว ความกว้าง และความสูงได้ ภาพ ISOMETRIC ประกอบด้วย เส้นต่าง ๆ  ดังนี้ เส้นแกนนอน เส้นแกนตั้งฉาก เส้นแกนเอียงซ้ายและแกนเอียงขวายกขึ้น ทำมุม  30 องศาทั้งสองข้างกับเส้นแกนนอน            การเขียนภาพ ISOMETRIC ประกอบด้วยแกนสามแกนทำมุมกัน  120 องศา แกนแรกเขียนในแนวดิ่ง และแกนที่เหลือสองแกนเขียนไปทางซ้ายและขวา โดยทำมุม  30 องศากับเส้นแนวนอน งานเขียนแบบภาพสามมิติ โดยทั่วไปแล้วนิยมให้แกนด้านซ้ายมือเป็นภาพด้านหน้า แกนด้านขวามือเป็นภาพด้านข้าง และให้พิจารณาส่วนที่จัดให้เป็นภาพด้านหน้านั้นจะต้องไม่มีเส้นประแสดง เป็นด้านที่ดูแล้วสวยงาม สะดวกในการอ่านแบบ

# data[].attributes.body
1.  ภาพ ISOMETRIC คือภาพที่เขียนขึ้นจากส่วนประกอบทั้งสามของวัตถุ คือ ส่วนกว้าง ส่วนยาว และส่วนสูงตามรูปลักษณะที่ปรากฏ ในภาพที่ (1) คือมีเส้นแกนตั้งฉาก เส้นแกนเอียง จะทำมุมยกขึ้นเป็น ๓๐ องศาทั้งสองด้าน
2. ถ้าเราต้องการจะเขียนกล่องรูปสี่เหลี่ยม ให้วัดความยาว ความกว้างของภาพกล่องสี่เหลี่ยม การเขียนควรเขียนเส้นเบาๆทุกเส้น
3. ให้ลากเส้นจากจุดที่วางวัดไว้ให้ตั้งฉากทั้งสามเส้น ขั้นต่อมาก็วัดขนาดส่วนสูง ของกล่อง หมายความว่า เส้นที่เป็นความสูงของกล่อง

4. ให้ลากเส้นจากจุดที่เป็นส่วนสูงของกล่องทั้งสองด้าน ให้ขนานกันกับเส้นแกนเอียงซ้ายและเส้นแกนเอียงขวา คือจะต้องมีมุมเป็น ๓๐ องศา เช่นเดียวกัน
5. ลากเส้นทั้งสองด้านตัดกัน โดยใช้ฉากสามเหลี่ยมที่มีมุม 30 องศา ด้วยเส้นเบาๆก่อน แล้วจึงลงเส้นหนักทีหลัง ส่วนเส้นที่ประนั้นก็ควรเขียนเช่นกัน แต่เส้นที่เราไม่สามารถมองเห็นนั้นก็ควรใช้เส้นประ การประเส้นควรประให้เส้นมีความห่างเท่ากัน เส้นเสมอกันโดยตลอด และควรต้องเป็นเส้นที่เบาบาง และเส้นคมที่สุด

ปัชชัยญาณ์ ทานัง
รหัส 202185119

# data[].attributes.headline
ตัวอักษรภาษาอังกฤษ

# data[].attributes.body
ตัวอักษรภาษาอังกฤษ
นิยมใช้อักษรที่เรียกว่า Single Stroke Gothic เป็นตัวอักษรที่เขียนง่าย เขียนได้รวดเร็วและอ่านได้เร็ว คาว่า Single Stroke หมายถึงตัวอักษรที่มีความกว้าง หรือความหนาของเส้นเท่ากับความหนาของไส้ดินสอ พูดง่าย ๆ ก็คือ ตัวอักษรที่เป็นเส้นชั้นเดียว การเขียนตัวอักษรเพื่อใช้ในแบบนั้น จะใช้ ตัวอักษรแบบตรง (vertical) หรือแบบเอียง(inclined) ก็ได้ ข้อสาคัญคือ ในแบบชุดหนึ่ง ๆ ถ้าใช้ตัวอักษรแบบใดก็ควรใช้แบบนั้นตลอด ไม่ควรปนกันทั้งสองแบบ

นาย อนุชา บุญสีมา
รหัสพนักงาน 202185115

# data[].attributes.headline
อุปกรณ์เขียนเเบบ

# data[].attributes.subject
อุปกรณ์เขียนเเบบ

# data[].attributes.body
1   โต๊ะเขียนแบบ

2   กระดาษเขียนแบบ

3   ไม้ที

4   บรรทัดสามเหลี่ยม
5   บรรทัดมาตราส่วน

6   บรรทัดเขียนส่วนโค้ง

7   แผ่นแบบ

8   วงเวียน

9   วงเวียนวัดระยะ

10  ปากกาเขียนแบบ

11  เครื่องเหลาดินสอ

1.12   เครื่องมือทำความสะอาด

1.13   ยางลบ

ศักดิ์ชัย สัมมุตถี
รหัสพนักงาน 202185147