# data[].attributes.headline
BİTKİ HÜCRELERİ BÖLÜNDÜKÇE KÜÇÜLÜR MÜ???? 

# data[].attributes.subject
BİTKİ HÜCRELERİ BÖLÜNDÜKÇE KÜÇÜLÜR MÜ???? 

# data[].attributes.body
Bu konuda İnternette hiçbir şey bulamadım. Ben de bu görselleri yorumlayarak evet bölündükçe küçülür diyorum.

# data[].attributes.headline
HUCRE KONTROL NOKTALARINDA Kİ ENZİMLER HER ZAMAN VAR MI??? 

# data[].attributes.subject
HUCRE KONTROL NOKTALARINDA Kİ ENZİMLER HER ZAMAN VAR MI??? 

# data[].attributes.body
Hücre döngüsünün doğru işleyebilmesi için kontrol noktalarında işlevsel bazı moleküller vardır. Bunlar siklin ve siklin bağımlı kinazladır. Bu moleküllerin miktarındaki ve aktivitelerindeki değişim hücre döngüsündeki olayların hızını belirler. Siklin bağımlı kinazlar çoğu zaman inaktif olan sabit derişimli moleküllerdir. İnaktif olan siklin bağımlı kinazlar siklinlerle bağlanarak aktifleşir. Böylece oluşan sinyallerle döngünün başlaması ve sürdürülmesi sağlanır.

# data[].attributes.body
https://bikifi-com.cdn.ampproject.org/v/s/bikifi.com/amp/hucre-bolunmesi-ve-ureme-mitoz-bolunme?amp_js_v=a2&amp_gsa=1&usqp=mq331AQCKAE=#aoh=15721099235705&referrer=https://www.google.com&amp_tf=%1$s alanından&ampshare=https://bikifi.com/biki/hucre-bolunmesi-ve-ureme-mitoz-bolunme

# data[].attributes.body
Ergin alyuvarlarda mitekondri olmadığında gerekli enerji O2 ‘siz solunumla sağlanır.

# data[].attributes.body
Ben bu bilgiye dayanarak alyuvarların olgunlaşmadan önce O2'li solunum yaptığını düşünüyorum.

# data[].attributes.body
https://www.biyologlar.com/alyuvarlarin-ozellikleri

# data[].attributes.body
Gelişme süresinde alyuvar çekirdeğini dışarı atar ve hemoglobin içerir duruma gelir. Gelişme sona erdiğinde alyuvar çekirdeğin yanı sıra tüm organellerini yitirmiştir. Çekirdekleri olmadığı için DNA da içermeyen alyuvarlar bölünemezler.

# data[].attributes.body
https:// tr.m.Wikipedia.org

# data[].attributes.body
İnsan vücudunda yer alan kromozomlar üzerinde onlarca yıldan beri araştırmalar yapılıyor. Bir asırdan fazla süredir yapılan bu araştırmalarda kromozomların şekli hep X harfine benzer olarak biliniyor ve kabul görüyordu. Şimdiye kadarki bütün genetik hastalık çalışmaları ve gen lokasyonları bu X şekline göre yapılırdı.

Örneğin, KIT geninden ve bu genin yeterli protein üretememesi sonucu ortaya çıkan piebaldizm adlı bir genetik bozukluğu ele alalım. İlk yapılacak işlem, ilgili genin genom içindeki yerini tespit etmektir. Burada KIT geni 4. kromozomun uzun kolunda yer alır diyerek hastalığı anlamadaki ilk adımı atıyorduk. Ancak artık işler bu kadar basit olmayabilir. Babraham Enstitüsü araştırmacılarının kromozomlar üstünde yaptığı incelemeler kromozomun yapısı konusunda bilim insanlarını bir daha düşünmeye davet ediyor.

Ekip kromozomların şeklini daha iyi incelemek için 3 boyutlu modellerin kullanıldığı yeni bir yöntem geliştirdi. Kromozomun X şeklindeki görüntüsü bize onun 3 boyutlu yapısı hakkında fazla bir fikir vermiyordu. Ekip buradan yola çıkarak DNA’nın kendi içinde katlanma mekanizmasını ortaya çıkarmak ve bu sistemin karmaşıklığını anlamak için kromozomun 3 boyutlu yapısını çözmeyi hedefledi. Kromozomları göstermek için kullanılan X şekli aslında bu yapının sadece bir anlık görüntüsünden ibaret. Araştırma grubundan Dr. Peter Fraser konuyu şu sözlerle açıklıyor:

# data[].attributes.body
"X şeklindeki kromozom görüntüsüne çoğumuz aşinayız ancak bu mikroskopik kromozom portresi onun sadece bölünme evresinde görülen anlık bir geçiş yapısı. Hücreler bölünmeyi bitirdikten sonra kromozomun X şekli kayboluyor. Kromozomlar bu noktadan sonra artık bambaşka bir şekle bürünüyorlar, bu güne kadar bu şekilleri tam olarak ortaya çıkarmak mümkün olmamıştı."

# data[].attributes.body
Dr. Peter’ın ekibi DNA sıralama tekniğini kullanarak bir hücrede kromozomun binlerce moleküler ölçümlerini yaptılar. Bu küçük ölçümler daha sonra bilgisayar ortamında (güçlü bilgisayarlar) birleştirilerek kromozomun üç boyutlu portreleri elde edildi.Elde edilen yeni kromozom görüntüleri bize kromozomun yapısından daha fazlasını gösteriyor. Kromozomlar temel olarak DNA ve histon proteinlerinden oluşuyor, DNA’nın kromozomu oluştururken izlediği yol konusunda bilim insanları arasında hala bir fikir birliğine varılabilmiş değil. DNA katlanmasında görülen solenoid ve zigzag modeller hala tartışma konusu.

Kromozomun üç boyutlu yapısının ortaya çıkmasıyla insan genomunu anlamada çok önemli bir adım atılmış oldu. Bu çalışma DNA’nın hücre çekirdeği içindeki konumunu daha iyi gösteriyor ve bilgisayar ortamında gerçekleştirilen DNA çalışmalarını hızlandıracağı bekleniyor. Kromozomların yeni ortaya çıkan yapısı, proteinlerin ne zaman ve ne kadar ekspres edileceği konusunda bize daha ayrıntılı bilgi verecektir. Bu bağlamda gelecek yıllarda yapılacak yeni araştırmalarla genetik hastalıklar ve yaşlanma gibi sağlık sorunları daha iyi aydınlatılacaktır.

Kromozomların gerçek şekline yönelik bir animasyon, aşağıdaki videodan incelenebilir:

# data[].attributes.body
https://evrimagaci-org.cdn.ampproject.org/v/s/evrimagaci.org/x-seklindeki-kromozomlar-ne-kadar-gercekci-kromozomun-seklini-biliyor-muyuz-3351/amp?amp_js_v=a2&amp_gsa=1&usqp=mq331AQCKAE=#aoh=15714805293051&referrer=https://www.google.com&amp_tf=%1$s alanından&ampshare=https://evrimagaci.org/x-seklindeki-kromozomlar-ne-kadar-gercekci-kromozomun-seklini-biliyor-muyuz-3351

# data[].attributes.body
Gluten, ekmek yapımı esnasında oluşan hamurun ağsı yapısını oluşturan yani hamurun güçlü yapısından sorumlu olan proteindir. Gluten olmadan ekmek mayalanmaz ve kabarmaz. Gluten, elastik bir protein topluluğudur. ... Fırıncılar gluteni, ekmek yapmak için bir nevi iskele olarak kullanır.

# data[].attributes.headline
SİNİR HÜCRELERİNİN KENDİNİ YENİLEYEMEDİĞİ DOĞRU MU????? 

# data[].attributes.subject
SİNİR HÜCRELERİNİN KENDİNİ YENİLEYEMEDİĞİ DOĞRU MU????? 

# data[].attributes.body
Bir memeli dokusunun bir fotoğrafını çekseydik muhtemelen bölünen bir hücreyle karşılaşırdık. Bu anlaşılabilir bir durum, çünkü her hücre başka bir hücrenin mitoz bölünme geçirmesi sonucu oluşur. Ancak sinir hücreleri yani nöronlar bu durumun bir istisnasıdır. Sinir hücrelerinin bu yeteneklerini doğumdan itibaren kaybetmeye başladıkları düşünülüyor. İnsanlarda sinir hücrelerinin yenilenme sürecinin tam olarak durduğunu söylemek doğru olmasa da sinir hücrelerinin kendini yenileme yeteneği çok sınırlıdır.

# data[].attributes.body
Vücudumuzdaki her hücre belli bir amacı gerçekleştirmek üzere özelleşmiştir. Ancak başlangıçta herhangi bir amaçları yoktur. Hücresel farklılaşma adı verilen bir süreç sonunda belli bir hücre tipine, örneğin kas ya da sinir hücresine dönüşürler. Sinir hücreleri hayli özelleşmiş hücrelerdir ve her birinin sinir sistemi içinde belli bir yeri ve karmaşık görevleri vardır. Hücresel farklılaşma süreci içinde özelleşirken, nöronların bölünme özelliklerini kaybettiği ve bütün enerjilerini ve yapılarını bu yeni ve karmaşık görevlerini gerçekleştirmek üzere kullandıkları düşünülüyor.

Yeni araştırmalar özelleşmiş herhangi bir görevi olmayan kök hücrelerin nöronların yenilenememesinin yol açtığı sorunlara çözüm olabileceğini gösteriyor. Bu amaçla araştırmacılar kök hücrelerin nöronlara dönüşmek üzere farklılaşmasını sağlamaya çalışıyor.

Bazı araştırmacılar ise sinir hücrelerinin kendini yenileme yeteneklerinin çok sınırlı olmasının nedeninin, biyolojik bazı bileşiklerin nöronların elektriksel uyarıları ileten bölümü olan aksonların gelişmesini engellemesi olduğunu düşünüyor.

# data[].attributes.body
http://www.bilimgenc.tubitak.gov.tr/makale/sinir-hucrelerinin-kendilerini-yenileyemedigi-dogru-mu

# data[].attributes.body
Bakteri hücresinin çekirdeği yüksek canlılarda olduğu şekilde bir zar ile çevrili değildir. Ayrıca çekirdekçik (nükleolus) de yoktur. Bu nedenle bakterilerdeki çekirdeğe nükleoid adı verilmektedir.

Bakterilerde nükleoid oval veya yuvarlak biçimde, ortada ya da ortaya yakın bir yerde yerleşmiş durumdadır. Özel boyama yöntemleri ile veya elektron mikroskobu yardımıyla görülebilir.

Bakteriyel nükleoid uzun, iki iplikçikli bir tek DNA molekülünden ibarettir. Bakterilerin çoğunda, DNA’nın iki ucu, fiziksel ve genetik bir halka oluşturmak üzere, kovalent olarak birbirine bağlı halde bulunur. Genler, halkanın etrafında belirli bir sırayla yer aldıkları için bu halkaya genetik halka gözüyle bakılmaktadır. Kromozomun uzunluğu genellikle 1000 μm kadardır ve 4000 civarında gen taşımaktadır.

Uzun DNA molekülü bakteri içerisinde çapı 0.2 μm kadar olan, yuvarlak veya yumurta görünümünde, süper kıvrımlı, sıkı bir kütle halinde bulunur.

DNA’nın süper kıvrımlı, sıkı bir kütle haline dönüşmesinde histon-benzeri proteinlerle DNA topoizomerazlar olarak bilinen bir grup enzimin rolü bulunmaktadır. DNA’ya bağlanan histon-benzeri proteinler önce molekülü 50 kadar kromozomal parçaya ayrıştırırlar, daha sonra DNA topoizomeraz enzimi her bir parçayı kendi etrafında kıvırarak, yaklaşık 0.2 μm çapında sıkı bir kütle haline getirir. Dinlenme halindeki bakteride böyle yuvarlak görünümde olan DNA, hücre bölünmesi durumunda uzun bir şekil alır. Dairesel, super kıvrımlı bakteriyel DNA’nın kıvrımlarının açılması, replikasyonu ve tekrar kıvrımlı hale gelmesinde de topoizomeraz enzimlerine gereksinim vardır.

Bakteriler haploid oldukları, diğer bir deyişle yalnızca bir kromozomları bulunduğu için aseksüel olarak üreme gösterirler. Mitoz ve mayoz bölünmeye bakterilerde rastlanmaz.

Her bakteride bir adet çekirdek bulunmakla birlikte, üremenin çok hızlı olduğu durumlarda, DNA’nın replikasyonu ile bakteri bölünmesi arasındaki uyum bozulursa, bakterinin iki tane nükleoidi bulunabilir.

Çekirdek bakterideki bütün genetik olayları ve metabolizmayı idare eden bir merkezdir. DNA, bir organizmanın hangi proteinleri ve enzimleri sentezleyebileceğini ve böylece organizma tarafından hangi kimyasal reaksiyonların yürütülebileceğini tayin eder.

Bakteriyel genom (organizmanın genetik materyalinin toplamı) DNA’dan oluştuğu için, DNA yapısının daha ayrıntılı olarak incelenmesinde yarar görülmektedir.

# data[].attributes.body
Bunu bir word dosyasından aldım. Ancak sonradan dosyayı bulamadım. O yüzden kaynakçayı yazamadım.

# data[].attributes.body
Bunun hakkındaki bilgi moleküler biyolog Bonnie Bassler’ın yapmış olduğu çalışmalar sonucunda ortaya çıktı.Yapılan çalışmada Vibrio fisheri adında bir deniz bakterisi incelendi. Vibrio fischeri, tıpkı ateşböcekleri gibi, biyoluminesans yapma, yani ışık üretebilme yeteneğine sahiptir. Biyoluminesans, lusiferin adındaki bir pigmentin, lusiferaz adındaki bir enzim tarafından oksitlenmesi sonucu ışığın açığa çıkmasını sağlayan kimyasal bir reaksiyondur. Bakteriler arasındaki iletişimi açıklayan ilk mekanizma Vibrio fischeri‘nin yaptığı biyoluminesanstır.

# data[].attributes.body
Araştırmalar gösteriyor ki Vibrio fisheri ortamda yalnızken hiç ışık üretmiyor. Yaptığı şey, küçük moleküller (kırmızı üçgenler) salgılamak. Bakteri yalnızken, bu moleküller serbestçe yüzüyor ve  ışık oluşmuyor. Ancak bakteriler bölündüklerinde ve hep beraber bu molekülü üretmeye başladıklarında, bu molekülün miktarı hücre sayısına bağlı olarak artıyor. Molekül miktarı, bakterilere kaç tane komşuları olduğunu söyleyebilecek bir seviyeye ulaştığında, bu molekülü tanıyorlar ve hep beraber ışık üretmeye başlıyorlar. Bakteriler, bu kimyasal sözcüklerle konuşuyorlar.

# data[].attributes.body
Vibrio fischeri, Euprymna scolopes adında küçük bir mürekkep balığının içinde yaşıyor. Mürekkep balığının buna izin vermesinin sebebi, bu bakterilerin ürettiği ışığa ihtiyaç duymasıdır. İkisi arasındaki ortak yaşamı Bonnie Bassler şu şekilde özetliyor: Bu küçük mürekkep balığı, Hawai sahilinin çok yakınında, dizimizi geçmeyecek sığlıkta bir suda yaşıyor. Mürekkep balığı noktürnal olduğundan yani yalnızca geceleri avlandığından, gündüzleri kendisini kumun içine gizliyor ve uykuya yatıyor. Mürekkep balığı oldukça sığ bir suda yaşadığından, parlak gecelerde Ay’ın veya yıldızların ışığı bu sığ sudan geçerek mürekkep balığına ulaşabiliyor. Mürekkep balığı, bir çeşit kepenk geliştirmiş. Böylece bakterilerin yaşadığı o özel ışık organının üzerini açıp kapayabiliyor. Ayrıca sırtında da detektörler var. Bu sayede sırtına ne kadar ayışığı vurduğunu anlayabiliyor.

# data[].attributes.body
Bu kepengi açıp kapayarak ön tarafında bulunan bakterilerin ürettiği ışığın şiddeti ile sırtına vuran ışığın şiddetini birbirine eşitliyor ki gölge oluşmasın. Yani mürekkep balığı, bakterilerden gelen ışığı kendisinin açığa çıkmasını engelleyen bir korunma mekanizmasında kullanıyor. Böylece avcılar mürekkep balığının gölgesini göremiyor ve gölgenin geldiği yere bakarak mürekkep balığını yakalayamıyor. Ancak, mürekkep balığının şöyle bir problemi var: Ölmekte olan ve yoğun bir bakteri kültürü onun üzerinde yaşıyor, mürekkep balığı sürekli olarak bu durumda kalamaz. Bu nedenle her sabah güneş doğduğunda, kendisini kuma gömerek uykuya dalıyor ve sirkadiyen (günlük) ritmine bağlı olan bir pompayı kullanarak bakterilerin yaklaşık yüzde 95’ini dışarı atıyor. Böylece bakteriler seyreltik haline geliyor. Yani o küçük hormon molekülü yok oluyor ve ışık üretemiyorlar. Gün içinde geriye kalan bakteriler bölünerek molekülü serbest bırakıyorlar ve geceleri, yani mürekkep balığının ihtiyacı olduğunda ışık geri geliyor.

# data[].attributes.body
Yapılan diğer araştırmalarda bu sistemin sadece karanlıkta ışık üreten bakterilerin değil, diğer bakterilerin de buna benzer sistemler geliştirdikleri keşfedildi. Yani bakteriler birbirleriyle konuşabiliyorlar. Küçük kimyasallar salgılıyorlar, bunları algılıyorlar ve belli bir çoğunluğa ulaştıklarında tüm bakteriler ortak davranış sergiliyorlar. Bu olaya “Quorum sensing” (çoğunluk algılama) deniyor. Aslında bu olay bize vücudumuzda bakterilerin var olmasına rağmen, neden bazı zamanlarda hasta olduğumuzu açıklıyor. Bizi hasta yapabilecek uygun bir ortam bulduğunda çoğalmaya başlıyorlar, moleküller üretiyor ve  yeterli seviyeye geldikleri anda hep beraber zehir salgılayıp bizi hasta ediyorlar.

# data[].attributes.body
Bu keşfin bize çok önemli getirileri var. Bakterilerde tür içi ve türler arası iletişime engel olan doğal ve sentetik stratejiler geliştirilerek, bakteriyel hastalıklar için yeni tedavi şekilleri ortaya çıkarılabilir. Elde edilen bilgilerle patojenlerin virulansını (zehirini) azaltan quorum sensing inhibitörleri tasarlanabilir ve tedavi etmedeki yetenekleri ölçülebilir.

# data[].attributes.body
https://rasyonalist-org.cdn.ampproject.org/v/s/rasyonalist.org/yazi/bakteriler-ve-iletisim/amp/?amp_js_v=a2&amp_gsa=1&usqp=mq331AQCKAE=#aoh=15692539551272&referrer=https://www.google.com&amp_tf=%1$s alanından&ampshare=https://rasyonalist.org/yazi/bakteriler-ve-iletisim/

# data[].attributes.body
Bakterilerin genetik malzemeleri tipik olarak tek bir dairesel kromozomdan oluşur. Bakterilerde zar kaplı bir çekirdek yoktur ve kromozom tipik olarak sitoplazmada yer alan, nükleoit olarak adlandırılan düzensiz şekilli bir cismin içinde yer alır. Nükleoitte DNA, onunla ilişkili proteinler ve RNA bulunur.

# data[].attributes.body
https://tr.m.Wikipedia.org

# data[].attributes.body
Zeynep Sude DEMİR 10/A 501