# data[].attributes.body
marzec 2019

# data[].attributes.body
marzec 2019

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Program Insta.Ling, jako element Flipped Classroom/odwróconej klasy

Insta.Ling jest stroną WWW do nauki słówek języków obcych oraz ortografii języka polskiego. Nauczyciel przydziela słówka z przerabianego w szkole materiału, a uczniowie razem z Insta.Ling powtarzają je w domu. Nauczyciel i rodzice dostają szczegółowe raporty o systematyczności pracy ucznia i jego postępach w nauce, a Insta.Ling dba, aby powtórki słówek były dostosowane indywidualnie do potrzeb ucznia. Uczestnictwo w Programie Insta.Ling dla Szkół daje bezpłatny dostęp do systemu dla nauczyciela, uczniów i rodziców.

Wraz z uczniami Liceum Ogólnokształcącego im. Noblistów Polskich w Rydułtowach, korzystam z dobrodziejstw programu „Insta.Ling dla Szkół" już od września 2014 roku w klasach pierwszych, drugich i trzecich. Za udział w III - X edycji programu otrzymaliśmy złote certyfikaty; w każdej edycji jedynie około setki zgłoszonych grup na tysiące realizujących program, otrzymuje takie wyróżnienie. Kończy się właśnie XI edycja i po raz kolejny spodziewamy się „złotego" rezultatu. Świadczy to o zaangażowaniu uczniów i potrzebie lub chęci nauki on-line wśród uczniów szkół ponadgimnazjalnych.

Udział w programie jest całkowicie darmowy, zapewnia dostęp do nauki słownictwa wybranego języka obcego (angielski niemiecki, hiszpański) oraz ortografii języka polskiego zarejestrowanemu nauczycielowi, uczniom oraz ich rodzinom. Promuje przede wszystkim systematyczność w uczeniu się. Najwyższe wyniki osiągają ci, którzy regularnie ćwiczą słówka. Aplikacja dostępna jest nie tylko z komputera i laptopa, ale również z uczniowskiego smartfona. Dzięki temu można codzienne ćwiczenia wykonać w czasie dojazdu do szkoły, przerwy śródlekcyjnej, reklamy podczas oglądanego filmu, nawet w trakcie lekcji, jeżeli wcześniej od innych uda się ukończyć zlecone przez nauczyciela zadanie lub test. Sesja nauki zabiera jedynie około 5-8 minut dziennie. Rezultat, czyli ilość zapamiętanych i prawidłowo stosowanych w kontekście językowym słówek, okazuje się być nie do przecenienia. Moi uczniowie, a zwłaszcza maturzyści, bardzo sobie chwalą udział w programie:

„Nauka słówek na platformie „Instaling" była i jest świetną szansą na poszerzenie słownictwa . Pierwszy raz do skorzystania z tej usługi zachęciła mnie moja nauczycielka języka angielskiego, pani Mirosława Dyka-Płonka. Wraz z resztą mojej klasy maturalnej chętnie i systematycznie wypełniałem codzienne sesje. Nauka sama w sobie jest tu niesamowicie prosta, połączenie efektu dźwiękowego w postaci artykułowanych wyrazów z wizualizacją na ekranie, było dla mnie o wiele lepszym rozwiązaniem, niż „kucie słówek ze słownika". Teraz, jako student, wciąż wracam do Insta.Lingu chcąc usystematyzować moją wiedzę i przyswoić nowe wyrażenia. Dobrym rozwiązaniem jest wprowadzenie nowych słów w całe zdanie, pozwala to lepiej zapamiętać nowość. Dodatkową zachętą do nauki były oczywiście oceny miesięczne, które w klasie maturalnej zastępowały kartkówki, nie mówiąc o rywalizacji, która zawiązała się między rówieśnikami. Zwracając uwagę na wyniki mojej nauki w postaci bardzo dobrych rezultatów z matury, zachęcam do korzystania z Insta.Lingu, jest on idealnym „suplementem" do porządnie przeprowadzonych zajęć w szkole." - Bartłomiej Rożak, student III roku Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach

Zdarza się, że absolwenci proszą o dopisanie ich do aktualnej grupy maturalnej; brakuje im codziennej pracy z Insta.Ling.

„ Jak będzie miała Pani Insta.Linga w tym roku, może mnie pani dodać do jakieś 3 klasy, bo pouczyłbym się słówek, a inaczej to nie będę mieć okazji. Bo angola NIE MAM na pierwszym roku. Obiecuję, że będę regularnie pracował." - Tomasz Brachmański, student I roku Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach

Nowy zestaw słówek do opanowania wprowadzam przed przejściem do kolejnego modułu z podręcznika. Dzięki temu, w naszej „odwróconej" klasie nie tracimy czasu na walkę z nieznanym słownictwem; możemy skupić się na ćwiczeniu umiejętności językowych i rozwiązywaniu indywidualnych trudności. Program jest też bardzo pomocny dla uczniów często nieobecnych w szkole (problemy rodzinne, choroba, hospitalizacja). Nauczyciel prowadzący musi, co prawda, poświęcić czas na regularne wprowadzanie nowych zestawów do ćwiczeń , jednak w zamian otrzymuje dostęp do sesji nauki uczniów, nie tracąc cennych minut lekcji na sprawdzanie poziomu znajomości słownictwa.

Praca na platformie jest bardzo prosta, intuicyjna i nie wymaga szczególnych umiejętności informatycznych. Podręcznik metodyczny oraz szczegółowe instrukcje przygotowania się do lekcji i FAQ (często zadawane pytania dostępne na stronie https://instaling.pl wyjaśnią nauczycielom wszelkie wątpliwości. Na stronie znajdziemy Regulamin kolejnej edycji (dwie edycje na rok szkolny; semestr zimowy i semestr letni), opinie nauczycieli, informacje dla rodziców i aktualności. Rejestracja do XII edycji Programu trwa do 31 stycznia 2019, często jednak administrator platformy przedłuża termin rejestracji dla „spóźnialskich". Można więc próbować i w lutym 2019. Nowością jest możliwość wygenerowania kartkówki z zaznaczonych przez nauczyciela słówek. Na razie nie stosuję tej opcji, ważniejsza jest dla mnie nauka systematyczności w uczeniu się, niż punktowany wynik opanowania słownictwa. Aplikacja wylicza oceny tygodniowe i miesięczne poszczególnych uczestników programu, co przy porozumieniu z uczniami, daje możliwość uwzględniania wyników pracy z programem w ocenie semestralnej/rocznej. Szkoły, których uczniowie wyróżniają się systematycznością w korzystaniu z programu otrzymują certyfikaty skutecznego wykorzystania innowacyjnego systemu optymalizacji nauki słownictwa, jakim bez wątpienia jest Insta.Ling.

Mirosława Dyka-Płonka - nauczycielka języka angielskiego w LO im. Noblistów Polskich w Rydułtowach, laureatka Europejskiego Znaku Innowacyjności w Nauczaniu Języków Obcych European Language Label 2013, I Nagrody Ogólnopolskiego Konkursu „Nasz Projekt eTwinning 2014", nominowana do tytułu „EDUinspirator 2015" w kategorii edukacja językowa. Ambasador programu eTwinning 2018-2019, Microsoft Innovative Educator Expert 2018-2019, edukacyjna bloggerka i od ponad 4 lat szczęśliwa posiadaczka językowej pracowni tabletowej.

# data[].attributes.attachment_link.description
Insta.Ling jest stroną WWW do nauki słówek języków obcych oraz ortografii języka polskiego. Nauczyciel przydziela słówka z przerabianego w szkole materiału, a uczniowie razem z Insta.Ling powtarzają je w domu. Nauczyciel i rodzice dostają szczegółowe raporty o systematyczności pracy ucznia i jego postępach w nauce, a Insta.Ling dba, aby powtórki słówek były dostosowane indywidualnie do potrzeb ucznia.

# data[].attributes.body
Maj 2018

# data[].attributes.attachment_link.title
Warto dzielić się wiedzą | Tygodnik Społeczno-Oświatowy Głos Nauczycielski

# data[].attributes.attachment_link.description
„Z przyjemnością informujemy, że 1211 europejskich szkół (w tym 70 polskich placówek edukacyjnych) zostało nagrodzonych etykietą eTwinning School Label po dwuetapowym procesie aplikacyjnym. Nagrodzone szkoły są pionierami i liderami w następujących dziedzinach:

# data[].attributes.body
February 2018

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Wypowiedź pisemna to ważna część egzaminu maturalnego z języka angielskiego. Jak się do niej przygotować? Na co zwrócić uwagę? Dlaczego absolutnie nie wolno rezygnować z tej części matury? Sprawdźcie zestaw zadań oraz podpowiedzi przygotowane przez Mirosławę Dykę-Płonkę, doświadczonego nauczyciela i egzaminatora Centralnej Komisji Egzaminacyjnej.

POBIERZ ZADANIA

SPRAWDŹ PODPOWIEDZI

Zaczynam od wskazówek ogólnych dotyczących realizacji zadania 10. W kolejnej części podaję wskazówki szczegółowe, odnosząc się do poszczególnych kryteriów oceniania wypowiedzi pisemnej (kryteria zamieściłam w formie screenshotów)

Wskazówki ogólne:

1. Wypowiedź pisemna to zadanie, z którego NIE NALEŻY rezygnować. Za jego pełną realizację można otrzymać 10 punktów, czyli aż 20% totalnego wyniku! ( do zdania matury trzeba zdobyć "tylko" 30%). Warto powalczyć!

2. Nawet jeśli nie masz problemów z wypowiedziami pisemnymi, warto wykonać to zadanie zaraz po części "Rozumienie ze słuchu". Dlaczego? Bo musisz stworzyć własny tekst, zgodny z poleceniem. Łatwiej skupić się na początku egzaminu, kiedy nie jesteś jeszcze zmęczona/y, kiedy czas nie goni. Może okazać się, że zbyt dużo czasu spędzisz nad realizacją pozostałych zadań i...nie zostanie go wiele na zadanie 10, w nerwach i pośpiechu źle się myśli, o pisaniu nie wspominając. Po wykonaniu zadania 10, wrócisz do pozostałych części arkusza.

1. Pisz wyraźnie, nie nadużywaj skreśleń w Czystopisie Arkusza - to uchroni Cię od uwag "nieczytelne". Wykorzystaj Brudnopis Arkusza do naszkicowania tekstu. Brudnopis NIE jest oceniany.

2. Wypowiedź musi mieć POWYŻEJ 60 słów. Jeżeli trudno jest Ci taką stworzyć, wspomóż się n.p. przymiotnikami ( girl to 1 słowo, ale już "a beautiful girl with wonderful blue eyes and long blonde hair" to 11 słów!)

3. Możesz wykroczyć poza górną granicę liczby słów (130) bez konsekwencji - ale pamiętaj - czasem nie warto - im więcej słów, tym więcej potencjalnych błędów językowych i zaburzeń w spójności i logice tekstu. Przekroczenie górnej granicy o ok.10 % będzie OK, teksty na 200-250 słów to znacznie za dużo, jak na poziom podstawowy! (Szanuj swojego egzaminatora :) )

4. Liczenie słów - każde "a", "the", "of", "at" itp. to 1 słowo

5. Postaraj się nie używać polskich nazw/tytułów - można, ale wtedy należy wyjaśnić, co taka nazwa oznacza. Lepiej podać wymyśloną angielską nazwę sklepu,restauracji, tytuł filmu, książki itd.

6. Nie stosuj emotikonek i skrótów typu "4U", "LOL", "CU" itp. - nie są już dobrze widziane na egzaminie

7. Nie zawieraj kontrowersyjnych treści. Co prawda, egzaminator nie ocenia Twoich opinii, jedynie poziom opanowania języka obcego, ale zbyt nieformalny charakter wypowiedzi może przekreślić Twoje szanse. Egzamin to nie sytuacja, w której warto chwalić się zbyt pospolitym słownictwem (mam nadzieję, że rozumiesz bez przykładów)

8. Przed zakończeniem pracy jeszcze raz sprawdź, czy zrealizowałe/aś wszystkie podpunkty z polecenia i przelicz słowa.

Wskazówki szczegółowe: kryterium TREŚĆ

1. Dokładnie przestudiuj polecenie-zastanów się, czy masz opisać sytuację, która już zaistniała, jest w trakcie trwania, czy dopiero się odbędzie. Pozwoli to na właściwy dobór czasów i konstrukcji gramatycznych.

2. W swoim arkuszu podkreśl kluczowe słowa, które wskazują na czas czynności - arkusz jest Twój, a podkreślenia ułatwią Ci pracę. Możesz zrobić notatki na temat czasów, które zastosujesz w poszczególnych punktach w Brudnopisie Arkusza. Przykładowo:

Twój zespół muzyczny planuje swój pierwszy koncert. Na prowadzonym przez Ciebie blogu:

poinformuj, gdzie koncert się odbędzie, i uzasadnij wybór tego miejsca

opisz, jak przygotowujecie się do występu

napisz, jakie są Twoje odczucia przed koncertem

przedstaw plany artystyczne Twojego zespołu na najbliższą przyszłość.

Teraz zastanów się, jaką treść masz przekazać. Zaznacz w Arkuszu słowa kluczowe. Przykładowo:

opisz, jak przygotowujecie się do występu

napisz, jakie są Twoje odczucia przed koncertem

przedstaw plany artystyczne Twojego zespołu na najbliższą przyszłość.

Aby otrzymać maksymalną liczbę punktów w kryterium treści, musisz "rozwinąć" wypowiedź w każdym z 4 podpunktów polecenia.

Jest to widoczne, kiedy dany podpunkt jest 2-członowy. W naszym zadaniu przykładowym - jedynie ten pierwszy jest 2-członowy (gdzie i uzasadnij wybór). W kolejnych widzimy słowa (opisz, jak przygotowujecie się), (Twoje odczucia), (plany).

I tu już sam/a musisz wiedzieć, że również te podpunkty należy rozwinąć.

"Opisz" - znaczy: podaj więcej, niż jeden przykład przygotowań

"Twoje odczucia" - znaczy: podaj więcej, niż jedno odczucie

"Plany" - znaczy: podaj więcej, niż jeden plan

Dla bezpieczeństwa-postaraj się podać 3 różne "przygotowania, odczucia, plany" - może się okazać, że z powodu błędów językowych któryś z elementów będzie "niezrozumiały"

Wskazówki szczegółowe: kryterium SPÓJNOŚĆ I LOGIKA WYPOWIEDZI

1. Realizuj zadanie w kolejności zapisanej w poleceniu w 4 podpunktach

2. Nie odbiegaj od tematu (jeżeli masz podać plany na przyszłość, nie wtrącaj tam uwag na temat n.p. wyglądu jednego z członków zespołu)

Wskazówki szczegółowe: kryterium ZAKRES ŚRODKÓW JĘZYKOWYCH

Pokaż, co potrafisz nawet, jeśli nie jesteś "orłem". Przed egzaminem:

Przygotuj swój własny zestaw niepospolitych słówek (n.p. gorgeous, zamiast beautiful)

Zapisz kilka idiomów, czy przysłów, które można użyć w wielu kontekstach (n.p. Better late than never)

Postaraj się wykorzystać bardziej skomplikowaną konstrukcję gramatyczną w swoim tekście (n.p. wishes, conditional, modal verbs for speculation)

Zapisz zapamiętane słowa, idiomy, przysłowia, konstrukcje gramatyczne w Brudnopisie Arkusza przed ułożeniem wypowiedzi pisemnej w takiej formie, jak je pamiętasz (n.p. If I earn some money, I will buy a car) i wykorzystaj w trakcie pisania tekstu, dostosowując słownictwo zapamiętanej konstrukcji do polecenia

Wskazówki szczegółowe: kryterium POPRAWNOŚĆ JĘZYKOWA

Niestety, w tym punkcie wskazówek nie ma. Gdybyśmy zdawali sobie sprawę z tego, że popełniamy błędy, po prostu nie popełnialibyśmy ich! Jedyną radą może być powtórka podstawowych czasów i konstrukcji, form nieregularnych czasowników PRZED egzaminem. Może z pomocą aplikacji, które zaproponowałam Wam w Padlecie? Warto też przeczytać swoje stare wypracowania, jeżeli je gromadziliście. To działa!

Życzę Wam 10 punktów za realizację zadania nr 10!

# data[].attributes.attachment_link.title
Matura z języka angielskiego 2018 - wypowiedź pisemna - EasyMatura.pl

# data[].attributes.attachment_link.description
Wypowiedź pisemna to ważna część egzaminu maturalnego z języka angielskiego. Jak się do niej przygotować? Na co zwrócić uwagę? Dlaczego absolutnie nie wolno rezygnować z tej części matury? Sprawdźcie zestaw zadań oraz podpowiedzi przygotowane przez Mirosławę Dykę-Płonkę, doświadczonego nauczyciela i...

# data[].attributes.body
December 2017

# data[].attributes.attachment_link.title
Miniprojekty językowe w klasie licealnej | Tygodnik Społeczno-Oświatowy Głos Nauczycielski

# data[].attributes.attachment_link.description
Jak wprowadzić element radości, zaskoczenia i oczekiwania na kolejną lekcję w klasie językowej bez konieczności aplikowania o unijne dofinansowanie dużych projektów (Erasmus+, Polsko-Litewski Fundusz Wymiany Młodzieży itp.) i bez potrzeby ciężkiej, systematycznej pracy w projektach online (eTwinning)? Warto je realizować; nie zawsze jednak mamy taką możliwość, chęć, czas.

# data[].attributes.body
Imagine...Comenius 2012-2014

# data[].attributes.attachment_link.description
"Imagine there's no countries... We all live in our yellow submarine... Why don't we paint it blue? With respect for our pasts and enjoying the present - Let's sail for Europe of the future " was a multilateral project in English, intended for students of senior high schools in Poland, Turkey, Greece, Bulgaria and Italy.The project was devoted to appreciating and promoting the heritage of regional cultures: folklore, traditions, native languages, cuisine, religion and celebrations.

# data[].attributes.body
pp.26-28

# data[].attributes.attachment_link.title
Kwiecień 2017 / Wydania / Magazyn TIK w Edukacji

# data[].attributes.attachment_link.description
Dzień Bezpiecznego Internetu obchodzony jest corocznie na całym świecie. Może być świetną okazją do przypomnienia uczniom podstawowych...

# data[].attributes.body
eTwinning 2012-

# data[].attributes.attachment_link.description
eTWINNING 2012-2013 and in Poland... in the Czech Republic and much more...look at: http://new-twinspace.etwinning.net/web/p75118 Mirosława Dyka-Płonka Congratulations!!! In April 2014 we 'have applied for the eTwinning 2014 prize ,so... Cross your fingers!!!

# data[].attributes.body
Rozgrzewka językowa...
pp. 230-232

# data[].attributes.body
Slap her-Polish subtitles for a viral video

# data[].attributes.attachment_link.title
"Uderz ją!" ; Reakcje chłopców na przemoc wobec dziewczyn with subtitles | Amara

# data[].attributes.attachment_link.description
The easiest way to caption and translate any video, with crowdsourcing, volunteers, and professional services.

# data[].attributes.body
Collection of educational materials made on tablet lessons in my classroom

# data[].attributes.attachment_link.description
LO im.Noblistów Polskich w Rydułtowach, Poland. Focus 3. Games for Learning English, Vocabulary, Grammar Games, Activities, ESL. Online Spinner. Internet Safety

# data[].attributes.body
Ask Grandma/Listen to Grandpa...

# data[].attributes.body
INSPIRACJE 2015
Tablety, aplikacje edukacyjne i Pearltrees

# data[].attributes.attachment_link.title
Tablety, aplikacje edukacyjne i Pearltrees - INSPIRACJE 2015

# data[].attributes.attachment_link.description
Każdy, kto zaczyna bardziej intensywnie korzystać z sieci i wykorzystywać dostępne w niej zasoby edukacyjne, staje wcześniej czy później przed tym samym problemem: twórczego nieładu w zebranych informacjach. Korzystamy z wielu narzędzi, ale w skrzynce z narzędziami straszny bałagan. W cyfrowym świecie w porządkach nauczycielom i edukatorom pomoże Pearltrees - aplikacja, która pozwoli wszystko poukładać zgodnie z potrzebami.

# data[].attributes.body
Safetiquette (Safe Ticket-Basic Tips for Young Internet Users)
pp 100-101

# data[].attributes.attachment_link.description
Europejski znak innowacyjności w dziedzinie nauczania i uczenia się języków obcych - European Language Label jest przyznawany w Polsce od 11 lat. Otrzymują go instytucje oświatowe, nauczyciele oraz uczniowie, którzy w sposób nowatorski podchodzą do kształcenia językowego. Pokazują w ten sposób, że, zgodnie z hasłem towarzyszącym konkursowi ELL od ponad dekady, nauka języków obcych może być pasją.

# data[].attributes.body
Results of Comenius Multilateral Partnership

# data[].attributes.attachment_link.description
"Imagine there's no countries... We all live in our yellow submarine... Why don't we paint it blue? With respect for our pasts and enjoying the present - Let's sail for Europe of the future " was a multilateral project in English, intended for students of senior high schools in Poland, Turkey, Greece, Bulgaria and Italy.The project was devoted to appreciating and promoting the heritage of regional cultures: folklore, traditions, native languages, cuisine, religion and celebrations.

# data[].attributes.headline
Website Imagine We All Live in a Yellow Submarine 2012-2014

# data[].attributes.subject
Website Imagine We All Live in a Yellow Submarine 2012-2014

# data[].attributes.attachment_link.description
Submarine Comenius 2012-2014. 214 likes. Comenius Multilateral School Partnership 2012-2014Poland, Turkey, Bulgaria, Italy, Greece

# data[].attributes.headline
Zwycięskie projekty w konkursach progr@mu eTwinning 2014

# data[].attributes.subject
Zwycięskie projekty w konkursach progr@mu eTwinning 2014

# data[].attributes.body
Safetiquette (Safe Ticket for Young Internet Users)
pp 58-59

# data[].attributes.attachment_link.title
Zwycięskie projekty w konkursach programu eTwinning - 2014

# data[].attributes.attachment_link.description
Publikacja przedstawia dwadzieścia dwa projekty nagrodzone w konkursie krajowym eTwinning 2014. Są tu projekty zrealizowane w przedszkolach, szkołach podstawowych, gimnazjach i szkołach ponadgimnazjalnych, a także projekty z zakresu nauk ścisłych, związane ze świadomym użytkowaniem Internetu, a także Debiut roku 2014.

# data[].attributes.body
Nauczcie Waszych uczniów się uczyć-samodzielnie i nowocześnie
pp 14-17

# data[].attributes.attachment_link.description
POWIATOWY OŚRODEK DOSKONALENIA NAUCZYCIELI W WODZISŁAWIU ŚLĄSKIM BIULETYN METODYCZNY nr 2/(34) II SEMESTR 2015/2016

# data[].attributes.body
Poważny licealista z tabletem
pp 39-

# data[].attributes.attachment_link.description
Issuu is a digital publishing platform that makes it simple to publish magazines, catalogs, newspapers, books, and more online. Easily share your publications and get them in front of Issuu's millions of monthly readers.

# data[].attributes.body
Nauczmy uczniów się uczyć-Action Research

# data[].attributes.body
Lekcja angielskiego o bezpieczeństwie w sieci

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
EDUNEWS.PL - portal o nowoczesnej edukacji

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Zacznijmy od krótkiej ankiety, która wprowadzi nas w temat. Nasz kwestionariusz dostępny jest pod tym linkiem: Are you safe on the Net? - a questionnaire.

Kolejne zadanie to praca z tabelą matching. Uczniowie pracują w grupach lub parach, starając się dopasować kolumny tabeli wiążąc przyczyny z rezultatem/efektem. Klucz dopasowania podano w dokumencie: Internet Safety - a matching table.

Tutaj przyda się słownik, jeżeli nie wszystkie wyrażenia uczniowie zrozumieją. Polecam nieskomplikowany, szybki diki - słownik angielskiego on-line, dostępny również na urządzenia z Androidem.

Byłoby idealnie, gdybyśmy tę lekcję przeprowadzili po powtórce konstrukcji słownikowo-gramatycznych służących formułowaniu rad. Ale jeśli nie mieliśmy na to czasu, można skorzystać z naszej mini-ściągi poniżej: Giving advice - a quick prompt.

Teraz nie będzie już problemu ze zredagowaniem poszczególnych punktów/rad z tabeli w formę ulotki bezpieczeństwa w korzystaniu z Internetu. Oczywiście może być wiele wersji, porady ułożymy w różnej kolejności- nie ma jednej właściwej odpowiedzi. Nasz praca zakończyła się tak: Safety leaflet - tips for Internet users.

Pracę w Dniu Bezpiecznego Internetu możemy zakończyć obejrzeniem filmiku - animowanej wersji ulotki „Safetiquette" , stworzonej w programie Voki. Poniżej można podejrzeć etapy budowania filmiku: Voki avatars - leaflet building /pieces of advice. Pełną wersję ulotki animowanej znajdziemy tutaj:

Niestety, nie zadbaliśmy o polskie napisy. A może któraś z superbelferskich klas pokusiłaby się o ich dodanie? Wtedy z animowanej ulotki mogłyby korzystać również młodsze dzieci. Napisy można dodać z pomocą programu Amara - program do wstawiania napisów do filmów, ale to już zupełnie inna historia....

Mam nadzieję, że proponowana lekcja zainteresuje Państwa uczniów. Pisząc ten mini-scenariusz korzystałam z materiałów, wypracowanych w trakcie realizacji projektu eTwinning. „Safetiquette" został uhonorowany Krajowymi i Europejskimi Odznakami Jakości eTwinning, Europejskim Znakiem Innowacyjności w Uczeniu się i Nauczaniu Języków Obcych ELL 2013, II Nagrodą w Konkursie Nasz Projekt eTwinning 2013 w Republice Czeskiej oraz I Nagrodą w Konkursie Nasz Projekt eTwinning 2014 w Polsce. Pełna dokumentacja projektowa i inne pomysły na zajęcia wokół tematu bezpieczeństwa i zasad Netykiety dostępne są pod linkiem: http://new-twinspace.etwinning.net/web/p75118.
Notka o autorce: Mirosława Dyka-Płonka jest nauczycielką języka angielskiego w Liceum Ogólnokształcącym im. Noblistów Polskich w Rydułtowach. Należy do grupy Superbelfrzy RP. Niniejszy tekst ukazał się w blogu Superbelfrów i został nieznacznie zmodyfikowany przez Marcina Polaka. Licencja CC-BY-SA. Zobacz także inny artykuł Superbelfra: Dzień Bezpiecznego Internetu z Superbelframi w Twojej szkole. Przeczytaj więcej o bezpieczeństwie w internecie w Edunews.pl:

# data[].attributes.attachment_link.title
Lekcja angielskiego o bezpieczeństwie w sieci

# data[].attributes.attachment_link.description
Zacznijmy od krótkiej ankiety, która wprowadzi nas w temat. Nasz kwestionariusz dostępny jest pod tym linkiem: Are you safe on the Net? - a questionnaire. Kolejne zadanie to praca z tabelą matching. Uczniowie pracują w grupach lub parach, starając się dopasować kolumny tabeli wiążąc przyczyny z rezultatem/efektem.

# data[].attributes.body
My Darlin' Clementine
pp 74-90

# data[].attributes.body
Nasza wspólna historia w obrazach

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Część VIII „Nasza historia... - czerwiec 2014"

Czas kanikuły, warto więc powspominać dobre rzeczy, które przeżyliśmy w poprzednich latach szkolnych. Postanowiłam przedstawić Państwu korzyści płynące z realizacji projektów międzynarodowych bez epatowania wielkimi słowami - niech przekonają nas wrażenia młodych uczestników.
Razem z uczniami LO im. Noblistów Polskich w Rydułtowach odwiedziliśmy już tego lata Grecję, Turcję, Włochy, Rydułtowy, Anglię, Bułgarię, a w poprzednim odcinku Warszawę. Wszystkie mobilności zostały zrealizowane w jednym tylko roku szkolnym 2013/2014. Dziś ostatnia relacja z przebogatego pamiętnika szkolnych projekto-podróżników.

Nasza wspólna historia w obrazach, czyli romantyczno-nostalgiczna wyprawa Skalniaków na Litwę
W czerwcu laureatki szkolnego konkursu językowo-artystycznego dla klas pierwszych „Moje Miasto" wyruszyły na tygodniowy podbój Litwy w poszukiwaniu polsko-litewskich korzeni w okręgu kowieńskim w ramach rządowego programu Polsko-Litewskiego Funduszu Wymiany Młodzieży. Wspólnie z gospodarzami-uczniami Centrum Kultury i Edukacji Młodzieży i Dorosłych w Rakiszkach pracowały nad projektem „Nasza historia w obrazach na jedwabiu". Celem było gromadzenie dokumentacji fotograficzno-faktograficznej i zorganizowanie wystawy artystycznej poświęconej polsko-litewskiej przeszłości, poznanie kultury obu narodów oraz doskonalenie umiejętności posługiwania się językiem angielskim. Uczestniczki projektu zachwyciły się litewskimi krajobrazami, nauczyły się nowej techniki artystycznej, zwiedziły miejsca ważne dla wspólnej historii i literatury obu narodów, miały okazję zobaczyć najważniejsze zabytki Wilna, poznały rówieśników z kraju sąsiadów i - co najważniejsze - postanowiły w kolejnych latach szkolnych stworzyć projekt, który umożliwiłby uczniom zaprzyjaźnionej szkoły przyjechać z rewizytą do Rydułtów w ramach Programu. Marzena Kuźmińska, Wiktoria Woźniak
Każdego dnia pracowaliśmy wspólnie w szkole lub w terenie od 10 do 17. Potem mieliśmy czas wolny i mogliśmy zwiedzać Rakiszki na własną rękę, wraz z litewskimi przyjaciółmi, co było ciekawym doświadczeniem. Trzeciego dnia byliśmy na wycieczce śladami przodków naszego obecnego prezydenta Bronisława Komorowskiego. W Kowaliszkach zobaczyliśmy starą aleję lipową prowadzącą do dworku rodziny, która osiedliła się tu w XVIII wieku , piękny staw i budynek byłej fabryki cukierków oraz kapliczkę nagrobną pradziadka Prezydenta. W Gaczanach podziwialiśmy ostatni drewniany dwór szlachecki, zamieszkały do dziś przez potomków polskiej rodziny Rozenów. Z wieży obserwacyjnej podziwialiśmy widok na najpiękniejsze litewskie jezioro. Był to bardzo męczący dzień, gdyż dużo chodziliśmy, a do naszych głów napływało bardzo dużo informacji, lecz możemy się pochwalić, że widzieliśmy miejsca nieznane, a ważne dla historii Polski. Wszyscy oczekiwali piątku, który miał być najciekawszym dniem całego projektu. Wcześnie rano, wraz z naszymi litewskimi przyjaciółmi pojechaliśmy do Sodyba Vieversyne, gdzie spędziliśmy cały dzień wraz z noclegiem. To tam właśnie nauczyliśmy się nowej sztuki malowania obrazów na jedwabiu. Praca wydawała się bardzo trudna i mozolna, ale efekt był powalający. W przerwach pływaliśmy łódką po stawach, spacerowaliśmy po lesie i zwiedzaliśmy oryginalne chaty oraz rosyjskie łaźnie na terenie gospodarstwa. Wieczorem, po kolacji przygotowanej samodzielnie przez litewskich uczniów, pożegnaliśmy się wspólnymi tańcami. Kolejnego dnia każda z nas dostała certyfikat ukończenia projektu, upominek od Litwinów i zdjęcie w ramce; to, które wcześniej przeniosłyśmy na jedwab. Był to dla nas wspaniały tydzień, którego nigdy nie zapomnimy i zawsze będziemy miło wspominać.

Zaprzyjaźniliśmy się wykonując różnego rodzaju zadania. Wspólnie wyszukaliśmy w Internecie zabytki i miejsca ściśle związane z polsko-litewską historią w okolicy Rakiszek. Robiliśmy wiele zdjęć, dokumentujących nasze odkrycia. Miejsce, gdzie według wskazówek litewskiego profesora sztuki, przenosiliśmy nasze najlepsze prace na jedwab, było wyjątkowo malownicze. Otaczały na stawy, las, piękna przyroda. Ludzie ,z którymi współpracowaliśmy byli bardzo energiczni, mili i pomocni. Każdego dnia znalazł się ktoś, kto z uśmiechem na twarzy prowadził nas w wyznaczone wcześniej przez koordynatorkę miejsce spotkania. Projekt, w którym brałam udział był fenomenalny i fantastyczny. Gospodarze otoczyli nas ciepłem i życzliwością.

Pierwszego dnia wszyscy byliśmy zestresowani, ale Litwini byli spontaniczni i to nam pozwoliło przełamać bariery. Kolejne dni mijały szybko. Wspólne prace w grupach, poznawanie nowej kultury, podziwianie pamiątek pozostałych po polskiej rodzinie Przeździeckich w Pałacu Tyzenhauzów w Rakiszkach. Okazało się, że mamy wiele wspólnego z Litwą. Niesamowite wrażenie wywarły na mnie krajobrazy, a szczególnie jeziora. Ćwiczyłam umiejętność posługiwania się j. angielskim oraz poznałam podstawy j. litewskiego. Ostatni dzień był również wyjątkowy - zwiedziliśmy Wilno- piękne miasto, z wieloma polskimi pamiątkami. Spotkanie tylu przyjaciół i wspólne wypady to coś niesamowitego i wartego przeżycia.

Nasza Pani zaproponowała uczniom pierwszych klas konkurs na pracę plastyczną lub fotograficzną, przedstawiającą nasze miasto. Wygrać wyjazd na Litwę mogło tylko pięcioro uczniów. Zabrałyśmy nasze prace do Rakiszek i przygotowałyśmy prezentację najciekawszych miejsc w Rydułtowach. Na początku byłam nieśmiała, ponieważ był to mój pierwszy taki projekt. Potem już było fajnie i nie denerwowałam się tak, jak wcześniej. Uczniowie w tej szkole byli bardzo mili i uprzejmi, starali się z nami współpracować i dużo rozmawiać. Pierwszego dnia opowiadałyśmy o Polsce i naszym mieście. W ostatni dzień miałyśmy przyjemność brać udział w uroczystości zakończenia roku w szkole naszych gospodarzy. Zaśpiewałyśmy dla nich polską piosenkę. Była również wystawa naszych prac, które zostały w Centrum Kultury i Edukacji w Rakiszkach. Litwa jest bardzo pięknym krajem, warto było go zwiedzić i ten tydzień zapamiętam na kolejne lata. Teraz my chcemy napisać projekt i postaramy się o finanse z „Polsko-Litewskiego Funduszu Wymiany Młodzieży" na podróż i przyjęcie uczniów z Rakiszek w Polsce. Marzeniem naszych przyjaciół jest zobaczyć nasze miasto, słynną hałdę „Szarlotę" , zabytkowy tunel kolejowy i wszystkie miejsca, o których im opowiadałyśmy oraz polskie góry. Spróbujemy ich marzenia spełnić!
Mirosława Dyka-Płonka (anglistka, członkini grupy Superbelfrzy, laureatka European Language Label 2013 oraz I Nagrody Nasz Projekt eTwinning 2014, koordynatorka projektu Submarine Comenius i Polsko-Litewski Fundusz Wymiany Młodzieży) oraz uczniowie LO im. Noblistów Polskich w Rydułtowach

# data[].attributes.attachment_link.title
Gorące 12 miesięcy z życia Skalniaków, czyli projekty międzynarodowe z uczniowskiej perspektywy

# data[].attributes.attachment_link.description
Część VIII "Nasza historia... - czerwiec 2014" Czas kanikuły, warto więc powspominać dobre rzeczy, które przeżyliśmy w poprzednich latach szkolnych. Postanowiłam przedstawić Państwu korzyści płynące z realizacji projektów międzynarodowych bez epatowania wielkimi słowami - niech przekonają nas wrażenia młodych uczestników....

# data[].attributes.body
Po laury do stolicy

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Część VII „Po laury do stolicy... - czerwiec 2014"
Czas kanikuły, warto więc powspominać dobre rzeczy, które przeżyliśmy w poprzednich latach szkolnych. Postanowiłam przedstawić Państwu korzyści płynące z realizacji projektów międzynarodowych bez epatowania wielkimi słowami - niech przekonają nas wrażenia młodych uczestników.
Jak gorący to był rok w naszej szkole przekonali się czytelnicy naszych relacji z podróży do Grecji, Turcji, Włoch, Bułgarii oraz spotkań i projektów realizowanych pomiędzy wyjazdami w Polsce. Okres przedwakacyjny też obfitował w przygotowane wcześniej (Litwa - w kolejnym odcinku) oraz całkiem nieplanowane, aczkolwiek radosne peregrynacje. Zapraszamy:

Po laury do stolicy, czyli niespodziewana podróż do Warszawy

LO im. Noblistów Polskich w Rydułtowach zostało laureatem I Nagrody ogólnopolskiego konkursu „Nasz Projekt eTwinning 2014" Delegację Liceum Ogólnokształcącego im. Noblistów Polskich w Rydułtowach zaproszono na X Ogólnopolską Konferencję Programu eTwinning , która odbyła się 6 czerwca w Teatrze Stanisławowskim - Stara Pomarańczarnia w Muzeum Łazienki Królewskie w Warszawie.
Ceremonię wręczenia nagród laureatom konkursu „Nasz projekt eTwinning 2014" uświetniła obecność przedstawicieli Kancelarii Prezydenta RP oraz Ministerstwa Edukacji Narodowej i Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji . Po prezentacji nagrodzonych projektów, laureaci wysłuchali wystąpienia na temat kreatywnego zastosowania technologii informacyjno-komunikacyjnych w edukacji. Zaproszeni uczniowie wzięli również udział w atrakcyjnym programie turystyczno-artystycznym po ceremonii oraz w kolejnym dniu pobytu w Warszawie.

Projekt „Safetiquette" dotyczący bezpieczeństwa nastolatków w Internecie, nagrodzony został już wcześniej Krajową i Europejską Odznaką Jakości eTwinning w obu partnerskich krajach oraz II Nagrodą „Konkursu eTwinning 2013" w Czechach. Koordynatorowi polskiemu przyznano Europejski Znak Innowacyjności w Nauczaniu i Uczeniu się Języków Obcych 2013. Tym razem nasza Szkoła otrzymała I nagrodę w konkursie tematycznym „Świadomy Użytkownik Internetu" , sponsorowaną przez Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji oraz specjalną nagrodę Prezesa Image Recording Solutions. Koordynatorkę projektu uhonorowano listami gratulacyjnymi i dyplomami uznania Dyrektora Generalnego Fundacji Rozwoju Systemu Edukacji, Śląskiego Kuratora Oświaty oraz Minister Edukacji Narodowej.

Niestety, dumna z zaproszenia do Warszawy koordynatorka, musiała wysłać do stolicy koleżankę-anglistkę, jako że w tym samym czasie przebywała na Litwie z inną grupą projektową; a tak daleko i na tak długo trudniej było znaleźć jakiekolwiek zastępstwo. Jak widać, nagroda była wielką niespodzianką. Delegację uczniów- absolwentów ściągałam poprzez Facebookowe grupy - zdążyli zakończyć zarówno projekt, jak i naukę w Liceum. Przebieg uroczystości znam jedynie z ich poniższych relacji, gorących polsko-litewskich telefonów i maili o nagrodzie (organizatorzy zdradzili, które miejsce/wyróżnienie zajęły zaproszone szkoły dopiero w trakcie Gali) oraz filmiku nakręconego przez naszą delegację w Warszawie.

5 czerwca delegacja naszej szkoły wyjechała do Warszawy po odbiór nagrody za projekt eTwinning. Zostawiliśmy bagaże w hotelu „Campanile" i ruszyliśmy na podbój stolicy. Wjechaliśmy na 30 piętro Pałacu Nauki i Kultury, skąd podziwialiśmy panoramę miasta. Z okazji 25-lecia odzyskania wolności większość zabytków była przystrojona biało-czerwonymi wstęgami. Przechadzając się ulicami Starówki, znaleźliśmy największe symbole stolicy: kolumnę Zygmunta i Syrenkę. Z obolałymi nogami wróciliśmy do hotelu, aby przygotować się do głównego celu naszej podróży: prezentacji projektu i odbioru zagadkowej nagrody. Następnego dnia, autobusy zawiozły laureatów do Starej Pomarańczarni w Łazienkach Królewskich. Galę prowadził dobrze nam znany prezenter TVN 24. Byliśmy bardzo zaskoczeni, kiedy usłyszeliśmy słowa: „I Nagroda - Liceum Ogólnokształcące w Rydułtowach" . Dumni z sukcesu, ruszyliśmy zwiedzać Łazienki Królewskie. Jestem bardzo szczęśliwa, że mogłam reprezentować naszą Szkołę na tak uroczystej Gali.

Wyjazd do Warszawy w ramach odbioru nagrody za zajęcie pierwszego miejsca za projekt „Safetiquette" minął w świetnej atmosferze. Cieszę się, że nasza praca została doceniona i jestem dumny, że mogłem reprezentować LO im. Noblistów Polskich w Rydułtowach podczas tak oficjalnego wydarzenia. Oby więcej takich sukcesów dla szkoły.

Bardzo cieszy mnie to, że miałam okazję wziąć udział w tym projekcie. Dzięki temu miałam możliwość po raz drugi w swoim życiu odwiedzić Warszawę. Zostaliśmy bardzo miło przyjęci przez organizatorów uroczystości. Piątkowa gala była bardzo dobrze zorganizowana. W sobotę odwiedziliśmy Wilanów oraz wzięliśmy udział w przedstawieniu teatru pantomimy w oranżerii Pałacu. Wyjazd ten był dla mnie kapitalnym podsumowaniem, a nagroda dla Szkoły - owocem dwóch lat bardzo ciężkiej pracy nad projektem.

Przeżyliśmy wspaniały czas w stolicy, co było ukoronowaniem naszej ciężkiej pracy. Nikt chyba się nie spodziewał, że zajdziemy tak wysoko; wszak o nagrody walczyło wiele świetnych projektów. Było to dla nas wielkie i miłe zaskoczenie. Uważam, że w pełni na to zasłużyliśmy - w pracę nad zadaniami projektowymi włożyliśmy całe serce oraz wolny czas. Było to dla nas pamiętne doświadczenie: nawiązaliśmy mnóstwo nowych przyjaźni , projekt nie tylko udoskonalił nasz język angielski, ale również nauczył współpracy w międzynarodowej grupie. Mimo to, że moje nogi jeszcze nigdy tyle nie wycierpiały (zwiedzanie stolicy), warto było pojechać do Warszawy po odbiór tak prestiżowej nagrody dla naszego Liceum.
Więcej o projekcie „Safetiquette" - artykuł Mirosława Dyka-Płonka (anglistka, członkini grupy Superbelfrzy, laureatka European Language Label 2013 oraz I Nagrody Nasz Projekt eTwinning 2014, koordynatorka projektu Submarine Comenius) , Lidia Szmelich (anglistka LO im. Noblistów Polskich w Rydułtowach) oraz uczniowie LO im. Noblistów Polskich w Rydułtowach

# data[].attributes.attachment_link.title
Gorące 12 miesięcy z życia Skalniaków, czyli projekty międzynarodowe z uczniowskiej perspektywy

# data[].attributes.attachment_link.description
Część VII "Po laury do stolicy... - czerwiec 2014" Czas kanikuły, warto więc powspominać dobre rzeczy, które przeżyliśmy w poprzednich latach szkolnych. Postanowiłam przedstawić Państwu korzyści płynące z realizacji projektów międzynarodowych bez epatowania wielkimi słowami - niech przekonają nas wrażenia...

# data[].attributes.body
Polonezem po Bułgarii, czyli taneczna wyprawa

# data[].attributes.attachment_link.title
Gorące 12 miesięcy z życia Skalniaków, czyli projekty międzynarodowe z uczniowskiej perspektywy

# data[].attributes.attachment_link.description
Część VI " Polonezem po Bułgarii... - kwiecień 2014" Czas kanikuły, warto więc powspominać dobre rzeczy, które przeżyliśmy w poprzednich latach szkolnych. Postanowiłam przedstawić Państwu korzyści płynące z realizacji projektów międzynarodowych bez epatowania wielkimi słowami - niech przekonają nas wrażenia...

# data[].attributes.body
Zimowa podróż Skalniaków na europejską wyspę

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Część V „Podróż na Wyspę ... - luty 2014"

Czas kanikuły, warto więc powspominać dobre rzeczy, które przeżyliśmy w poprzednich latach szkolnych. Postanowiłam przedstawić Państwu korzyści płynące z realizacji projektów międzynarodowych bez epatowania wielkimi słowami - niech przekonają nas wrażenia młodych uczestników.
Wraz ze Skalniakami odwiedziliśmy już Grecję, Turcję, Włochy i Rydułtowy.

Kolejna relacja to podsumowanie wyprawy do Londynu i południowej Anglii dla oddechu od projektowych prac i roboczych spotkań.
W następnych odcinkach wspomnienie wiosennej Bułgarii, letniej Litwy i gorącej Warszawy.

Zimowa podróż „Skalniaków" na europejską Wyspę „Multi-Kulti", czyli „nasza" Anglia

W trakcie warsztatów językowych w Anglii, zorganizowanych przez naszą szkołę, zwiedziliśmy wiele ciekawych miejsc, dowiedzieliśmy się dużo o innych i... o sobie.
Pierwszego dnia naszej wycieczki odwiedziliśmy centrum LONDYNU, gdzie wielu z nas po raz pierwszy miało możliwość zobaczenia słynnego Big Bena, twierdzy i mostu Tower, czy też pałacu Buckingham.
Przyjrzeliśmy się także wspaniałym zbiorom Muzeum Techniki oraz Historii Naturalnej, jednak najciekawszą atrakcją była zdecydowanie parada, którą obserwowaliśmy przed pałacem Elżbiety II. Uczestniczący w niej słynni, konni wartownicy w tradycyjnych mundurach i futrzanych czapach zrobili na nas olbrzymie wrażenie.
Jeszcze wizyta w Galerii Narodowej - no, „Słoneczniki" należało znaleźć, obserwacja niedzielnych rozrywek Londyńczyków na placu Trafalgar pod srogim okiem Nelsona, skok na Picadilly Circus i podróż metrem do Plumstead - jednej z wielu dzielnic - sypialni Londynu.
Zakwaterowano nas w prywatnych domach brytyjskich rodzin, mogliśmy więc „na własnej skórze" poznawać tajniki kultury, kuchni i obyczajów Brytyjczyków.

We wszystkich zwiedzanych miejscach, jak i w naszych londyńskich domach towarzyszyły nam zeszyty ćwiczeń językowo-kulturowych z przeróżnymi zadaniami do wykonania; czasem należało odnaleźć jakiś szczegół w muzeum, czy uważnie wsłuchać się w opowieści przewodnika, innym razem pogadać z kustoszem, bo tylko on mógł udzielić potrzebnej nam informacji, przeprowadzić mini-wywiad z naszym gospodarzem, rozwiązać krzyżówkę, językową...Pozwoliło nam to na codzienne porządkowanie zdobytej wiedzy, a po powrocie łatwiej było opowiedzieć wszystko rodzinom i znajomym.

Następnego dnia pojechaliśmy do BRIGHTON, gdzie odwiedziliśmy ogromne Oceanarium, w którym mieliśmy okazję zobaczyć wiele gatunków zwierząt morskich.
Przechodząc przez wodny tunel podziwialiśmy rekiny, olbrzymie płaszczki i ośmiornice.
Następnie zwiedziliśmy pełen przepychu Pawilon Królewski i udaliśmy się na Molo, które tak naprawdę jest pięknym parkiem rozrywki kilkanaście metrów nad wzburzonym morzem. Sztormowa pogoda nie powstrzymała mieszkańców przed spacerami i zabawą na Brighton Pier.

Trzeciego dnia odwiedziliśmy STONEHENGE. Słońce rozświetlające tajemniczy krąg kamieni dało nam wiele przyjemności ze zwiedzania.
Wielu z nas uważa tę wycieczkę za najciekawszy punkt naszej podróży.
Dzień zakończyliśmy sukcesem w poszukiwaniu oryginału dokumentu Magna Carta w przestronnych murach strzelistej katedry w urokliwym SALISBURY.

Następnego dnia pojechaliśmy do OXFORDU, podziwialiśmy tam budynki oraz skwery i ogrody kolegiów słynnego Uniwersytetu.
Mijając setki studenckich rowerów „zaparkowanych" przed biblioteką Bodleian i teatrem Sheldonian, dotarliśmy do upragnionego przez nas punktu naszej wycieczki, czyli - szaleńczego „zwiedzania" Primarku.
Ostatni dzień na Wyspie był wypełniony rewelacyjnymi atrakcjami.
Zobaczyliśmy panoramę miasta z lotu ptaka unosząc się w jednej z kapsuł London Eye nad wzburzoną Tamizą.
Odwiedziliśmy również Muzeum Figur Woskowych MADAME TUSSAUD, w którym oprócz sesji zdjęciowej ze znanymi postaciami, odbyliśmy historyczną przejażdżkę londyńskimi taksówkami. Siedząc w czarnych „samochodzikach" podziwialiśmy bogatą przeszłość stolicy Królestwa. Co odważniejsi przeszli przez Komnaty Horroru, doświadczając strachu, jak w czasach Francuskiej Rewolucji. Film w technice 4D z ekipą Spider-Mana, ratującą Londyn od wszelkich zagrożeń, pomógł ukoić skołatane nerwy.
Jeszcze tylko całkiem realny bieg w deszczu na ulicę Pokątną w poszukiwaniu różdżki Harry Pottera i już koniec - wyjazd do Dover.
A na promie, miotanym sztormowymi wodami Kanału La Manche - to się dopiero działo!

Podsumowanie naszej eskapady

Przygodę, którą przeżyliśmy w Anglii zapewne każdy z nas zapamięta na lata.
Poznaliśmy wiele ciekawych miejsc i opowieści, zawarliśmy nowe znajomości, przetestowaliśmy i pogłębiliśmy nasze umiejętności językowe.
Jedynym negatywnym aspektem wycieczki była nieustannie zmieniająca się, nieprzewidywalna pogoda - mroźny deszcz ze śniegiem, a po paru minutach gorące słońce - i tak każdego dnia.
Jednakże nie można było narzekać na brak przygód oraz atrakcji.
Najbardziej pamiętne będzie pewnie doświadczenie życia codziennego wielokulturowych rodzin, u których mieszkaliśmy.
Bardzo zaintrygowała nas pełna akceptacja mieszkańców Londynu dla różnic w wyglądzie, wyznaniu, przekonaniach i zwyczajach społeczeństwa, które czerpie z wielu kultur - azjatyckiej, afrykańskiej, arabskiej, europejskiej i rdzennej - wyspiarskiej.
Doszliśmy także do wniosku, że nie tylko znajomość języka gospodarzy, ale przyjazne podejście do ludzi i pełne poszanowanie dla ich odrębności zawsze otwiera drzwi i serca.
Mirosława Dyka-Płonka (anglistka, członkini grupy Superbelfrzy, laureatka European Language Label 2013 oraz I Nagrody Nasz Projekt eTwinning 2014, koordynatorka projektu Submarine Comenius) , Agata Dwojakowska (tekst), Dominika Buchta (kolaż) - uczennice LO im. Noblistów Polskich w Rydułtowach

# data[].attributes.attachment_link.title
Gorące 12 miesięcy z życia Skalniaków, czyli projekty międzynarodowe z uczniowskiej perspektywy

# data[].attributes.attachment_link.description
Część V "Podróż na Wyspę ... - luty 2014" Czas kanikuły, warto więc powspominać dobre rzeczy, które przeżyliśmy w poprzednich latach szkolnych. Postanowiłam przedstawić Państwu korzyści płynące z realizacji projektów międzynarodowych bez epatowania wielkimi słowami - niech przekonają nas wrażenia...

# data[].attributes.body
Spotkanie 3 projektów

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Część IV „Spotkanie 3 projektów... - grudzień 2013"

Czas kanikuły, warto więc powspominać dobre rzeczy, które przeżyliśmy w poprzednich latach szkolnych. Postanowiłam przedstawić Państwu korzyści płynące z realizacji projektów międzynarodowych bez epatowania wielkimi słowami - niech przekonają nas wrażenia młodych uczestników.
Za nami uczniowskie wspominki z „Comeniusowej" Grecji, Turcji, Włoch oraz międzypokoleniowego projektu „Generations at school".
W kolejnych odcinkach o bułgarskich tańcach, litewskich krajobrazach i warszawskich celebracjach.
A dziś zapraszamy na relację z wyjątkowego międzynarodowego spotkania.

W rydułtowskim LO na Skalnej odbyło się spotkanie uczestników trzech projektów realizowanych w tym samym czasie: eTwinning (koordynatorki: Mirosława Dyka-Płonka/LO Rydułtowy, Eva Kominkova/ Technikum Brno, Czechy) Indywidualna Wymiana Uczniów Comenius koordynatorki :Monika Brych/LO Rydułtowy, Daniela Corvino /Palestrina, Włochy ), Asystent Językowy Comenius (koordynatorki: Małgorzata Piotrowska / LO Rydułtowy, Magdalena Zlamanowa / Technikum Brno, Czechy).

Spotkanie uczestników trzech międzynarodowych projektów - czyli międzykulturowy tygiel na Skalnej

Oj, gwarno było w naszej Szkole przed Świętami...Nie tylko Mikołaj, anioły i spółka, ale i dwudziesto-osobowa grupa uczniów z czeskiego Brna zawitała w nasze Skalne progi. Przez ponad rok spotykaliśmy się bardzo często, aczkolwiek tylko wirtualnie, przed ekranami komputerów, pracując nad projektem eTwinning, poświęconym bezpieczeństwu młodzieży w środowisku Internetu. Doskonaliliśmy specjalistyczne słownictwo w języku angielskim oraz umiejętności korzystania z narzędzi informacyjno-komunikacyjnych. Nasz projekt „Safetiquette" , czyli „Bilet bezpieczeństwa do surfowania w Internecie", wyróżniony został Krajowymi oraz Europejskimi Odznakami Jakości eTwinning w obu krajach, prestiżowym Europejskim Znakiem Jakości w Nauczaniu i Uczeniu się Języków Obcych dla polskiego koordynatora oraz II Nagrodą Krajowego Konkursu eTwinning w kategorii szkół średnich w Czechach.
eTwinning - prezentacja Prezi
Dzięki tej ostatniej nagrodzie czescy uczniowie otrzymali fundusze na wizytę w kraju partnerów, więc mogliśmy nareszcie spotkać się w „realnym" świecie-polskie uczennice z klasy IIIb/c LO w Rydułtowach oraz ich partnerzy z Technikum Mechanicznego w Brnie. Pobyt gości w Polsce to podsumowanie pracy i prezentacja sukcesów projektu w Dniu Święta Szkoły 14 grudnia, ale również wspólna nauka i zabawa. Były zajęcia integracyjno-językowe, wykłady i lekcje , współzawodnictwo w grach na konsoli X-box, piosenki i tańce od śląskich po czeskie, włoskie i fińskie (!), próby pokonania strachu przed pierwszą próbą jazdy na łyżwach na lodowisku w Pszowie, muzykowanie w rydułtowskim Parku Sensorycznym, wizyta w Muzeum w Oświęcimiu-trudne, ale edukacyjne doświadczenie dla grupy z Czech.

W naszym spotkaniu udział wzięły również asystentki językowe Comenius z obu szkół - Karin z Niemiec i Aurelia z Rumunii oraz goście projektowi Indywidualnej Wymiany Uczniów Comenius - „nasi" włoscy uczniowie z nauczycielką ze szkoły w Palestrinie.
Wymiana Indywidualna Uczniów - prezentacja Popplet
Po raz kolejny obchodziliśmy więc Święto Szkoły w międzynarodowym towarzystwie. W zeszłym roku uświetnili je partnerzy Wielostronnej Wymiany Szkół Comenius z Włoch, Turcji, Bułgarii i Grecji, której jesteśmy pomysłodawcą i koordynatorem. Tym razem na Skalnej gościli przedstawiciele trzech innych projektów europejskich, które realizuje nasze rydułtowskie Liceum.

Cieszymy się, że dzięki zaangażowaniu uczniów i nauczycieli możemy nauczać i uczyć się języków obcych radośnie i aktywnie oraz świętować kolejne rocznice działalności Liceum na Skalnej w doborowym, międzynarodowym towarzystwie.
Mirosława Dyka-Płonka (anglistka, członkini grupy Superbelfrzy, laureatka European Language Label 2013 oraz I Nagrody Nasz Projekt eTwinning 2014, koordynatorka projektu Submarine Comenius 2012-2014) Monika Brych (anglistka, współkoordynatorka projektu Comenius i koordynatorka projektu WIU) oraz uczniowie Skalnej (LO im. Noblistów Polskich w Rydułtowach) - uczestnicy projektów.

# data[].attributes.attachment_link.title
Gorące 12 miesięcy z życia Skalniaków, czyli projekty międzynarodowe z uczniowskiej perspektywy

# data[].attributes.attachment_link.description
Część IV "Spotkanie 3 projektów... - grudzień 2013" Czas kanikuły, warto więc powspominać dobre rzeczy, które przeżyliśmy w poprzednich latach szkolnych. Postanowiłam przedstawić Państwu korzyści płynące z realizacji projektów międzynarodowych bez epatowania wielkimi słowami - niech przekonają nas wrażenia młodych...

# data[].attributes.body
Włoskie tartuffo dla śpiewającej dzieweczki

# data[].attributes.body
Herbata po turecku i sardynkowe

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Część II „Herbata po turecku... - wrzesień 2013"

Submarine Comenius 2012-2014-Prezentacja idei projektu
Czas kanikuły, warto więc powspominać dobre rzeczy, które przeżyliśmy w poprzednich latach szkolnych. Postanowiłam przedstawić Państwu korzyści płynące z realizacji projektów międzynarodowych bez epatowania wielkimi słowami - niech przekonają nas wrażenia młodych uczestników.
Za nami odcinek grecki, dzisiaj będzie o Turcji, czekają nas jeszcze pamiętniki projektowe ze spotkań we Włoszech, Bułgarii, Warszawie, na Litwie i w naszym mieście.
Oto część druga uczniowskich zapisków.

Herbata po turecku i sardynkowe chipsy! - czyli europejsko-azjatycka wyprawa Skalniaków

Piotr Skowronek

Zonguldak to niewielkie (100 tyś, mieszkańców) przemysłowe miasto nad Morzem Czarnym. Mogłoby z powodzeniem być miastem partnerskim Rydułtów, bowiem - co dla nas bardzo dziwne - gospodarka tej miejscowości opiera się na wydobyciu węgla kamiennego. To ogromne zaskoczenie dla nas Ślązaków, którym morze kojarzy się z wypoczynkiem i labą, kiedy patrzy się na przepiękne fale przez pryzmat kup węgla i miału węglowego leżących do przeładunku w porcie!
Wprawdzie nie ma tu naszej Szarloty, ale samo miasto położone jest na kilku wysokich wzgórzach, których zbocza wpadają wprost do morza! Takie było nasze pierwsze wrażenie - zaraz potem zaskoczyła nas niesamowita wprost gościnność Turków! Nawet jedna z uczennic skomentowała to słowami: „I to my Polacy uważamy się za gościnnych?" Od pomocy w transporcie walizek, po nieustanne prezenty, troskę czy jesteśmy głodni, spragnieni, czy nie chce nam się siku.. itp. słowem już bardziej opiekuńczym i gościnnym być chyba nie można! Ale były też inne, egzotyczne aspekty naszej wizyty - już sam tumult na lotnisku w Stambule przyprawił nas o zawrót głowy! Taksówki „zaparkowane" w poprzek drogi, „nieistniejące" przepisy ruchu drogowego, ogłuszający hałas ... i na miarę naszych śląskich „ułożonych" wyobrażeń o porządku „chaos". Każdy krzyczy, czegoś chce, namawia do kupna... i jeszcze spora egzotyka - ubikacje „na Małysza" domyślacie się o co chodzi!
Trochę więc trwało zanim przywykliśmy do tureckiej kultury i obyczajowości! Ale nasz projekt właśnie temu służy - poznaniu odmienności kulturowej naszych partnerów!

Realizacja kolejnej jego odsłony rozpoczęła się od krótkiej wizyty w przepięknym Istambule.
Zwiedziliśmy go za dnia i w nocy. Z lądu - między innymi Meczet Błękitny i starożytne cysterny „olbrzymia świątynia" w której kilkaset kolumn zanurzonych w wodzie opływały egzotyczne ryby wpatrzone w wężowe głowy kamiennej meduzy, czy jeden z najwspanialszych bazarów świata! Z morza - płynąc statkiem po europejskiej i azjatyckiej części cieśniny Bosfor i podziwiając fantastyczne meczety, gigantyczne mosty i pogryzając zimnego, słodkiego arbuza!
Wreszcie z powietrza lądując nad tym wielomilionowym mieści rozpostartym nad olbrzymią cieśniną i kilkoma wyspami. Niezapomniane wrażenia - zwłaszcza, że tam upał, a u nas jesienny chłód i chlapa. Do miejsca docelowego naszej podróży Zonguldak podwiózł nas ze Stambułu dalekobieżny autobus. Droga długa, kilkaset kilometrów - ale firma przewozowa na medal! To był dla nas prawdziwy szok. Ekrany dotykowe w każdym siedzeniu, osobno radio i słuchawki, czyściutko, dwóch panów do obsługi, barek z napojami, słodyczami itp. - wszystko gratis. Najbardziej zaskoczyło nas jednak to, że na każdym postoju autobus był myty! Z zewnątrz i od środka! Zupełnie jak w Polsce - no nie!
Po przybyciu i zakwaterowaniu u rodzin zostaliśmy zaproszeni do szkoły rozlokowanej z kilkoma innymi placówkami oświatowymi na szczycie jednego ze wzgórz miejscowości. Była wizyta w gabinecie dyrektora, zwiedzanie obiektu - w każdej klasie ogromne dotykowe telewizory spełniające funkcję tablic interaktywnych, akademia, tańce regionalne i turecka herbata! Tak właśnie herbata nie kawa! Turcy piją ją zawsze w małych, wysmukłych szklaneczkach, słodzoną! W pokoju nauczycielskim był czajnik z esencją i drugi z wodą. I tak po szklaneczce, żeby się ogrzać, bo dla nich „nasz upał" był już jesiennym chłodem i nie działała klimatyzacja! Uczniowie w mundurkach, dziewczyny w zakrytymi chustami głowami, wspaniała atmosfera! Dla upamiętnienia spotkania każde z państwa biorących udział w projekcie posadziło drzewko! Prasowa relacja była już następnego dnia!
Ale tu przyda się pewna uwaga o odmienności estetycznej naszych kultur! U nas miejsce do sadzenia byłoby wypucowane do cna... tam było „powiedzmy" zwyczajne. Odmienne jest również poczucie czasu. Kiedy np. umawiamy się na 10.00 mniej więcej 20 min po można się spodziewać pierwszych osób... co kraj to obyczaj! Ale punktualność nie jest zdecydowanie cnotą południowców!
Zwiedziliśmy wspólnie Asmarę - piękne nadmorskie miasteczko z muzeum archeologicznym, i Safranbolu - wpisane na listę światowego dziedzictwa kultury, którego bogactwem jest szafran - najdroższa przyprawa świata. Byliśmy w uroczej jaskini, na tradycyjnych warsztatach malarskich techniką marblingu, na Uniwersytecie w Zonguldak i w wielu innych miejscach!
Były również lekcje języków uczestników projektu. Sam uczyłem Turków polskiego - niezapomniane przeżycie! Warsztaty szkolne dotyczyły religii, obrzędowości świąt religijnych - tańców i potraw. Odmienności było sporo, ale podobieństw też wiele. Mogliśmy poznać zwyczaje świąteczne poprzez prezentacje i filmy kręcone w rodzinnych domach uczniów. Zaś niezwykłą atrakcją były warsztaty kulinarne. Nasze uczennice przygotowały polską sałatkę ziemniaczaną i naleśniki z owocami - inne grupy częstowały narodowymi potrawami, przygotowanymi w tureckich kuchniach swoich gospodarzy. Degustacja była przednia! Pogłębiły się stare przyjaźnie, zawiązały nowe! Skosztowaliśmy orientu i słynnych małych rybek czarnomorskich pieczonych jak frytki! Nawet w domu rodzinnym naszego przyjaciela i tureckiego koordynatora - Nuhbaya Körkmaza, którego nazwisko otwierało w Zonguldak wszelkie drzwi, przygotowaliśmy wspólnie posiłek turecką kaszę bulgur plavik - z syropem z granatów!

Następny etap projektu realizowany będzie we włoskiej Kalabrii. Już nie możemy się doczekać...

Dominika Manderla

Religia rzymsko-katolicka-prezentacja
Była to moja pierwsza podróż do Turcji. W Polsce krąży wiele stereotypów na temat tego kraju. Ja jednak nie chciałam jechać tam z jakimiś uprzedzeniami, dlatego zupełnie nie wiedziałam, czego mogę się spodziewać po tamtejszych mieszkańcach, ani jakie zwyczaje tam panują, Wiedziałam jedynie, że tamtejsza kultura jest zupełnie inna od naszej - polskiej. Nie mogłam doczekać się wyjazdu, aby w końcu zaspokoić swoja ciekawość i poznać panujące tam zwyczaje, choć nie ukrywam, że trochę się tego bałam.
Wylecieliśmy z zimnego Krakowa, wylądowaliśmy w cieplutkim Istambule - to pierwsza niespodzianka, jaka nas przywitała. Dojechaliśmy do hotelu, który znajdował się w centrum starego miasta i mimo męczącej podróży (i tego, że był środek nocy ;-)) poszliśmy zobaczyć najbliższe i najciekawsze miejsca. Okazało się to bardzo dobrym pomysłem, ponieważ kiedy następnego dnia zwiedzaliśmy Istambuł były tam tłumy ludzi (w nocy chodziliśmy po mieście prawie zupełnie sami).
Coś, co od początku mnie zadziwiało to zachowanie ludzi. Byli bardzo otwarci, życzliwi, pomocni. Mimo tego, że nie potrafili mówić w języku angielskim, to za pomocą wszelkich sposobów próbowali nawiązywać z nami kontakt. Mówi się, że Polacy są gościnni, ja osobiście uważam, że Turcy wygrywają z nami w tej konkurencji. Nasi tureccy partnerzy bardzo się o nas troszczyli. Zawsze pytali, czy czegoś nie potrzebujemy, jak się czujemy, za każdym razem ustępowali nam miejsca siedzące. Ludzie, u których mieszkałam przez tydzień z całych sił się starali, aby mi niczego nie zabrakło. Zaskakiwało mnie jednak to, że tamtejsi ludzie potrafią żyć zupełnie bez stresu, nie śpiesząc się nigdzie, bez konkretnego planu na to, co robić. Jeśli chodzi o jedzenie, to oczywiście było zupełnie inne niż polskie. Pewnego razu w restauracji zamówiłam kebab, myślałam, że w końcu zjem coś, co znam również ze swojego kraju. Cóż, jedzenie jakie dostałam ani wyglądem, ani smakiem nie przypominało znanego mi kebaba, u nich ten rodzaj kanapki z grilowanym mięsem nazywa się döner, a kebab to mielone kotleciki! Sama nie wiem, czy Turcy to dobrzy kierowcy, czy nie. Z jednej strony przejechanie przez niektóre drogi to nie lada wyzwanie, z drugiej jednak nie przestrzegają oni żadnych zasad. Dla taksówkarzy nie było żadnym problemem przewożenie 8 osób w 5-cio osobowym samochodzie. A kierowcy autobusu nie przeszkadzało to, że wszyscy pasażerowie śpiewają i tańczą (tak było w czasie naszych wycieczek, bo w autobusach rejsowych jest cisza, a nawet zasada, że nie mogą siedzieć ze sobą mieszane pary!) Ludzie przechodzą przez ulice wszędzie, gdzie tylko im się podoba. W moim przypadku wyglądało to tak, że moja turecka partnerka łapała mnie za rękę i przeciągała siłą przez ulice (ja z reguły wtedy piszczałam).
W miejscowości, w której mieszkaliśmy (Zonguldak), z prawie każdego mieszkania był wspaniały widok na morze. Tego im zdecydowanie zazdrościłam. Bardzo przyjemnie jeść śniadanie i delektować się tak pięknym widokiem, dzień od razu stawał się piękniejszy! W wielu miejscach spotykaliśmy się z turecką muzyką. Wszyscy wtedy zaczynali tańczyć i się bawić. Po prostu ludzie w ten sposób cieszyli się życiem, jeden nauczyciel powiedział nawet, że to ich po prostu uszczęśliwia.
Bardzo się cieszę, że miałam okazję zobaczyć Turcję od takiej strony. Mieszkając u urodziny widziałam, jakie zwyczaje tam naprawdę panują i jacy są ludzie. Mogłam zobaczyć prawdziwą Turcję, a nie taką, jaka jest pokazywana w zamkniętych kurortach turystom na wakacjach.

Nikola Norek

Polskie pierogi - Bartek i Babcia
Wyjazd do Turcji w ramach projektu Comenius to było świetne przeżycie. Uważam, że tydzień pobytu tam rozwinął mój angielski i sprawił, że otworzyłam się bardziej na rozmowę z ludźmi z zagranicy, usunął wszelkie moje blokady przed rozmowami z nimi w języku obcym.
Przez ten krótki czas spędzony w tym cudownym kraju poznałam turecką kulturę, zwiedziłam kilka naprawdę pięknych miejsc. Najbardziej podobał mi się Istambuł nocą, gdzie nie było w ogóle ludzi. W sumie trochę mnie to zdziwiło, ale dzięki temu mogłam bardziej docenić piękno miasta i cudownie oświetlony meczet, który na drugi dzień zwiedziliśmy.
Zainteresowało mnie również to, że bezpańskie psy są oznaczone jakimiś przywieszkami na uszkach. Dopytałam i okazało się, że pomimo tego, że są bezpańskie i są na drodze, to ludzie o nie dbają i szczepią, a te przywieszki oznaczają, że pies jest zdrowy - co jest godne podziwu i bardzo mi się spodobało.
Gdy przyjechaliśmy do Zonguldak byłam bardzo zaskoczona, zostałam od razu zaakceptowana przez wszystkich, co sprawiło, że poczułam się jak u siebie w domu.
Ludzie w tym mieście są bardzo życzliwi, oddaliby wszystko nie oczekując niczego w zamian.
W domu, w którym mieszkałam panowała świetna atmosfera, moja turecka mama potraktowała mnie jak swoje własne dziecko, a kuchnia jaką mi serwowała była nie do opisania - tak dobra!
Zaciekawił mnie fakt, że przed każdym domem, było 'Oko Proroka' - symbol islamu - i trzeba było ściągać buty i zostawiać je przed domem; a co najlepsze - nikt ich nie ukradł! Bardzo podobało mi się, że Turczynki, które przyjmowały naszą grupę starały się organizować czas tak, byśmy byli wszyscy razem - cała grupa Comeniusów!
Miłe było też to, że nawet jeżeli ktoś nie potrafił dobrze mówić po angielsku to był otwarty na nas i nie bał się tego języka, że umiał podejść do nas, i pogadać na skalę swoich możliwości. Wszyscy byli bardzo troskliwi, co chwilę pytali, czy czegoś nam nie brakuje.
Wspomnienia jakie stamtąd przywiozłam zapamiętam na zawsze, tak samo przepiękne widoki. Wyjazd ten uświadomił mi, że nawet tydzień spędzony z totalnie obcymi osobami, z innego kraju, inną kulturą może zbliżyć tak bardzo, że na pewno na tym jednym tygodniu się nie skończy, tylko jeszcze kiedyś się odwiedzimy!

Adrianna Gunia

Wielkanocne ciasto - Tomek, Babcia plus Rodzinka
Wyjazd do Turcji w ramach projektu Comenius to dla mnie świetne przeżycie. Mam wrażenie, że przez tydzień pobytu tam zyskałam więcej umiejętności z języka angielskiego, niż rozwiązując setki zadań z podręczników na lekcjach. Mam więcej odwagi w mówieniu - wcześniej bałam się rozmawiać w języku obcym.
Przez krótki czas spędzony w tym cudownym kraju poznałam turecką kulturę, zwiedziłam kilka naprawdę pięknych miejsc. Najbardziej podobał mi się Istambuł nocą, gdzie pięknie oświetlony Błękitny Meczet wywarł na mnie naprawdę duże wrażenie.
Gdy przyjechaliśmy do Zonguldak nie czułam się wcale jak w obcym kraju. Ludzie w tym mieście są bardzo życzliwi, mili i to chyba najbardziej w nich pokochałam. W domu, w którym mieszkałam, panowała świetna atmosfera, a jedzenie było nie do opisania. Bardzo podobało mi się to, że Turczynki, które przyjmowały naszą grupę starały się organizować czas tak, byśmy byli wszyscy razem. Wszyscy to znaczy grupa polska, bułgarska, grecka i turecka - Włosi nie przyjechali.
Miłe było też to, że nawet jeżeli ktoś nie potrafił dobrze mówić po angielsku podchodził do nas, witał się i próbował nawiązać kontakt.
Wspomnienia jakie stamtąd przywiozłam pozostaną we mnie na długo, a widoki tego kraju będę wspominać do końca życia. Szczególnie codzienny widok morza, gór...

Katarzyna Strzelec

Wielkanoc w Polsce
Turcja bardzo miło mnie zaskoczyła pod wieloma względami. Najpierw zachwyciłam się krajobrazem. Można powiedzieć, że w którą stronę bym się nie odwróciła - widziałam morze.
To były naprawdę wspaniałe widoki. Potem poznałam wielu ludzi z Turcji i wszyscy, których spotkałam byli bardzo sympatyczni i towarzyscy. Każdy chciał z nami porozmawiać i dowiedzieć się jak najwięcej o naszym kraju. Nie wstydzili się podejść i nie martwili się, czy mówią do nas poprawnie, po prostu mówili i dużo gestykulowali!
Przejście przez ulicę było walką o życie, dlatego że przepisy drogowe są delikatnie mówiąc - ignorowane. Tureccy kierowcy jeżdżą bardzo szybko, nie zwracając uwagi na warunki atmosferyczne, czy kręte i wąskie uliczki. W taksówkach jeździliśmy zawsze w tyle osób, ile się zmieściło. Było to bardzo zabawne, szczególnie przy wychodzeniu... Wracając z jednej z wycieczek, kierowca nagle „pogłośnił" muzykę i cały autobus zaczął śpiewać, skakać i tańczyć. Bawiliśmy się razem z naszymi tureckimi, greckimi i bułgarskimi przyjaciółmi, a po chwili przyłączyli się również wszyscy nauczyciele. W taki sposób wycieczkowy autobus zamienił się w imprezowy.
Bardzo się cieszę, że miałam okazję pojechać do Turcji, poznać nową kulturę i wspaniałych ludzi. Oprócz nauki, była to również niezapomniana przygoda.
Piotr Skowronek (polonista, dyrektor LO im. Noblistów Polskich w Rydułtowach), Mirosława Dyka-Płonka (anglistka, członkini grupy Superbelfrzy, laureatka European Language Label 2013 oraz I Nagrody Nasz Projekt eTwinning 2014, koordynatorka projektu Submarine Comenius 2012-2014) oraz podpisani powyżej uczniowie Skalnej (LO im. Noblistów Polskich w Rydułtowach)-uczestnicy projektu.

# data[].attributes.attachment_link.title
Gorące 12 miesięcy z życia Skalniaków, czyli projekty międzynarodowe z uczniowskiej perspektywy

# data[].attributes.attachment_link.description
Część II "Herbata po turecku... - wrzesień 2013" Submarine Comenius 2012-2014-Prezentacja idei projektu Czas kanikuły, warto więc powspominać dobre rzeczy, które przeżyliśmy w poprzednich latach szkolnych. Postanowiłam przedstawić Państwu korzyści płynące z realizacji projektów międzynarodowych bez epatowania wielkimi słowami -...

# data[].attributes.body
Kawa po grecku i inne przygody Skalniaków

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Część I „Kawa po grecku... - kwiecień 2013"

Czas kanikuły, warto więc powspominać dobre rzeczy, które przeżyliśmy w poprzednich latach szkolnych. Postanowiłam przedstawić Państwu korzyści płynące z realizacji projektów międzynarodowych bez epatowania wielkim słowami - niech przekonają nas wrażenia młodych uczestników.
W kolejnych wakacyjnych „odcinkach" opowiemy o projektowych spotkaniach we Włoszech, Turcji, Bułgarii, na Litwie, w Warszawie i ... Rydułtowach.
Poniżej pierwsza część uczniowskich spostrzeżeń i wrażeń...

Zapraszamy w podróż do Grecji!

Kawa po grecku i inne przygody Skalniaków

Na lotnisku w Atenach próbowaliśmy kupić kawę. Jakież było nasze zdziwienie, gdy kelnerka odezwała się po polsku polecając grecką kawę z piaskiem, czyli taką parzoną, popularnie zwaną turecką. Ach ta wielokulturowa Europa!
W szkole Arystotelesa, pod ołtarzem św. Pawła, przy grobie Aleksandra Wielkiego - to tylko niektóre zabytki kultury greckiej zwiedzane przez Skalniaków podczas II etapu realizacji programu Comenius - Partnerstwo Wielostronne Szkół, którego jesteśmy koordynatorem! Spotkanie miało miejsce w uroczym mieście - greckiej Verii, jakieś siedemdziesiąt kilometrów na północ od Salonik.
Nasz projekt, zaakceptowany przez Komisję Europejską do dwuletniej realizacji w ramach Akcji „Comenius - Partnerskie Projekty Szkół", promuje elementy regionalnej kultury partnerów (Polska, Turcja, Włochy, Grecja, Bułgaria), jako fundament procesu integracji i wzbogacania europejskiego społeczeństwa przyszłości. Głównym celem mini-badawczych zadań projektu jest budowanie łączności pomiędzy przeszłością i teraźniejszością, z uwzględnieniem potrzeby współdziałania narodów europejskich ponad różnicami kulturowymi. Rok 2012 to Europejski Rok Aktywności Osób Starszych i Solidarności Międzypokoleniowej; autorzy zaprojektowali zadania w taki sposób, by młodzież zyskała możliwość współpracy nie tylko z rówieśnikami z partnerskich szkół, ale i starszym pokoleniem z regionów objętych projektem, budując więzi międzykulturowe poza granicami kraju, jak i międzypokoleniowe, w obrębie własnych społeczności.
Nie było zatem zaskoczeniem, że oprócz nauczycieli i uczniów z III Liceum w Verii towarzyszyli nam wszędzie ich rodzice i pracownicy szkoły. Było głośno, gwarno i do późna w nocy. Grecy bowiem mają kilka podstawowych zasad: dzień dzielą na dwie części - do sjesty, na którą przebierają się w piżamki i po prostu śpią grzecznie w domach... i po sjeście do późnej, późnej nocy. Dopóki tylko gra muzyka tańczą Zacharulę i inne greckie tańce i jeszcze jedno - jedzą - ale tak, jak na „wielkim greckim weselu" - z radością, sięgając do talerza sąsiada, pokrzykując i klepiąc się po ramieniu! Wielką niespodzianką była zatem słodka uczta przygotowana przez nauczycieli w pokoju nauczycielskim, gdzie połączone stoły zaścieliły tradycyjne desery wszelkiej maści, czy sobotnie spotkanie w podmiejskiej winiarni, gdzie rodzice przynieśli specjalnie przygotowane dania z jagnięciny, cielęciny, pomidorów, bakłażanów i mnóstwa grilowanych pyszności. Byliśmy zatem w greckim domu, greckiej szkole, byliśmy na miejscowym Święcie Wiosny, które w tym roku uatrakcyjnił artystyczny przegląd twórczości anglojęzycznej uczniów. Od przedszkolaka do licealisty, dosłownie wszyscy na oczach babć, dziadków, rodziców; słowem pełnej publiczności prezentowali swoje zdolności językowe, artystyczne i wokalne. Grecja pod tym względem różni się bardzo od Polski. Nie dość, że prawie wszyscy znają angielski - wyjątkiem był wiceburmistrz, z którym spotkaliśmy się w ratuszu, nazywający siebie z powodu braku znajomości angielskiego „człowiekiem specjalnej troski" - to jeszcze nie mają żadnych oporów przed kontaktami z zagranicznymi gośćmi - wszyscy na prawo i lewo pytają o wszystko, co ich interesuje, wciągając w dysputy nawet najbardziej nieśmiałych uczestników spotkań.
Ale wróćmy do naszego programu i celu Comeniusa. Jego hasło brzmi: "Imagine there's no countries. We all live in our yellow submarine! Why don't we paint it blue? " No i zaczęliśmy malować! Najpierw socjoterapeutyczna zabawa na szkolnym dziedzińcu. Rzucając piłką i przyklejając do drzewa oliwki życzenia, mogliśmy poznać się wzajemnie. Potem przekraczaliśmy wyimaginowane mosty. Powstały również herby pokazujące nasz stosunek do rasizmu - bo ten problem wybrało większość z międzynarodowych zespołów do analizy. Doceniono też pierwszą, polską mobilność przygotowaną przez Mirosławę Dykę-Płonkę, Monikę Brych przy współpracy innych nauczycieli ze Skalnej. Grudniowa wizyta w rydułtowskim Liceum Ogólnokształcącym im. Noblistów Polskich została pokazana w greckiej bardzo interesującej prezentacji multimedialnej. Podkreślono nasz profesjonalizm, zaangażowanie i urok polskiej zimy. Powstał nawet żart językowy, „Polar Express" powinien nazywać się w tym roku „Polish Express". Co więcej, sporo greckich wydarzeń wzorowano na naszych pomysłach uznając je za wzorcowe! Centralnym punktem wizyty był poniedziałek, kiedy to w szkole trenowaliśmy językowe łamańce, przysłowia, budowaliśmy podstawy pod mini-rozmówki, które są produktem finalnym tej części programu! Można zobaczyć próbki zadań merytorycznych na naszym szkolnym Facebooku. Prowadzenie programu wymaga jednak ogromnej pracy w sensie koordynacji, dopracowania szczegółów, zgodności wszystkich partnerów. Z tym bardzo odpowiedzialnym i skomplikowanym zadaniem (wiele temperamentów, doświadczeń, różne oczekiwania partnerów) świetnie poradziły sobie nasze koordynatorki, planując już szczegółowo nasz wizytę w Turcji. Najważniejsze są jednak relacje naszych uczniów. To jak oni odebrali grecką atmosferę, cel i zadania projektu, to jak zweryfikowali swoje oczekiwania, jakie nawiązali kontakty, przyjaźnie, co przeżyli zwiedzając Helladę?

Mateusz Lisiecki

Grecja, Grecja, Grecja... Cóż to za niesamowity kraj, choć jak śpiewała Anna Jantar: „Nic nie może wiecznie trwać". Niestety tak szybko to przeminęło, choć nigdy nie myślałem, że w ciągu jednego tygodnia może zdarzyć się tak wiele, można spotkać tylu wspaniałych ludzi, zobaczyć tak przepiękne i niesamowite miejsca, a przede wszystkim - tak dobrze się bawić.
Naszą przygodę rozpoczęliśmy od wylotu z Krakowa do Frankfurtu, a następnie do Aten, gdzie już troszkę poczuliśmy smak Grecji. Rano samolot zabrał nas do Salonik, a stamtąd już prosto pojechaliśmy do Verii - miasta, w którym mieliśmy spędzić najbliższy tydzień. Muszę powiedzieć, że bardzo wygodnie śpi się na ramieniu kierowcy.
Gdy przyjechaliśmy na miejsce gospodarze już na nas czekali. Poznałem rodziców Christiny, którą miałem przyjemność gościć w Polsce. Byli bardzo mili, zresztą jak wszyscy Grecy, których poznałem. Christina ma młodszą siostrę i starszego brata, który studiuje. Cała rodzina zna język angielski, więc nie było problemów z komunikacją. Moi gospodarze mieszkają w bloku, w którym oprócz nich są jeszcze trzy rodziny. Mieszkanie jest bardzo schludne i zadbane, z balkonem, na którym najbardziej lubiłem spędzać czas z powodu wspaniałego widoku na góry. Z typowych greckich potraw miałem przyjemność skosztować musake. Jest to potrawa przypominająca zapiekankę z bakłażanem. Muszę przyznać, że bardzo mi smakowała. Podczas popołudniowych sjest codziennie wychodziliśmy na balkon, piliśmy przepyszną frappe (mrożona grecka kawa) i rozmawialiśmy o wszystkim, o naszym państwach, największych miastach, o historii, uczyliśmy się wzajemnie naszych języków. Mama Christiny nauczyła mnie nawet troszkę szydełkować!
Grecką szkolę odwiedziliśmy dwa razy. Najpierw były zajęcia integracyjne, gry i zabawy. Krótko mówiąc, poznawaliśmy się. Za drugim razem braliśmy udział w lekcji, uczyliśmy się podstawowych greckich słówek. Muszę przyznać, że bardzo podoba mi się ten język. Później każda szkoła prezentowała, co przygotowała, a następnie oglądaliśmy występy i tańczyliśmy. W szkole trochę zdziwiło mnie to, iż uczniowie codziennie rano gromadzą się na boisku i modlą się. Wielkim szokiem było dla mnie również to, iż gdy spadnie chociaż centymetr śniegu, to uczniowie nie muszą iść do szkoły. Również bardzo podobało mi się boisko szkolne, było bardzo duże, rosły tam drzewa owocowe i do wielu dyscyplin były oddzielne miejsca.
W Grecji bardzo zaskoczyło mnie życie towarzyskie. Codziennie wieczorem wychodziliśmy na miasto i o każdej porze dnia i nocy kafejki były pełne ludzi. Czy to 7 rano czy 3 w nocy ludzi jest cała masa, sklepy są otwarte, a na drogach duży ruch. Widać, że tamtejsi ludzie potrafią cieszyć się życiem, nie stresują się zbytnio i podchodzą do wszystkiego z dystansem. Osobiście bardzo mi się to podoba.
W Verii żyje wielu młodych ludzi, z których większość dobrze wie, co znaczy słowo „impreza". Gdy w sobotę udaliśmy się do klubu, po godzinie nie było już tam miejsc. Wszyscy się tłoczyli, ale i tak było super. Grecy wiedzą, jak się bawić. Po wyjściu z klubu cała ulica była praktycznie nie do przejścia, wszędzie pełno ludzi. Jedzą, piją, rozmawiają, a nawet tańczą. Zdziwiło mnie trochę to, iż codziennie wracaliśmy dosyć późno do domów, a na ulicach spotykaliśmy wielu uczniów. Jakim cudem oni potrafią wstać rano do szkoły? W restauracjach często grano na instrumentach, aby umilić klientom czas. Podsumowując, nasz pobyt w Grecji wspominam i będę wspominać bardzo, bardzo miło. Mam nowe znajomości z różnych państw, znam troszeczkę grecki, wiele zobaczyłem, zwiedziłem i mam nadzieję, że jeszcze kiedyś tam wrócę.

Karolina Kołodziej

Lecąc do Grecji miałam przed oczami widok pięknie położonego miasta nad morzem, z białymi domami i zabytkowymi budowlami, które nawiązują do kultury starożytnej Hellady. Gdy dotarliśmy do miasta, w którym spędziliśmy kolejne 5 dni, muszę przyznać, że trochę mnie zaskoczyła jego topografia. Veria jest miastem położonym dość wysoko, pełnym ciasnych, bardzo często jednokierunkowych uliczek. Myślę, że nie miałabym najmniejszego problemu, żeby się zgubić w jednej z nich.
Obserwując ludzi, których spotykałam na ulicy i z którymi mieszkałam, mogę stwierdzić, że podchodzą do życia w dość prosty i otwarty sposób. Nie widzą obok siebie problemów, z którymi boryka się ich państwo. Są w stanie od rana spędzać czas w kawiarniach ze znajomymi. Może to dobra cecha, nie przejmują się niczym, żyją chwilą.
Najbardziej jednak zaskoczył mnie czas otwarcia sklepów, tych spożywczych, jak tych i z ubraniami. Były czynne przykładowo od godziny 9 do 13 po czym zamykane, a po sjeście znów otwierane od godziny 17 do 20.
Gdy wychodziliśmy z domów na miasto razem z naszymi znajomymi z Grecji, spotykaliśmy wiele ludzi mimo wszystko, pozytywnie nastawionych do nas-obcokrajowców, którzy według nich odbierają im miejsca pracy. Mieliśmy wrażenie, że wszyscy się znają i lubią. Co krok słyszeliśmy jak witają się wzajemnie z uśmiechem na twarzy.
Szkoła w Grecji tak naprawdę jest prowadzona we dwóch „przestrzeniach", jedna darmowa - państwowa, druga płatna - prywatna. Prawie każdy z naszych greckich znajomych po kilku godzinach spędzonych w szkole, brał później udział w zajęciach w szkołach prywatnych. Uczestnictwo w tych zajęciach daje im większe szanse na dostanie się na wybraną uczelnię wyższą.
Uważam, że Grecja ma bardzo bogatą historię i kulturę, którą mieliśmy okazje poznać w ciągu tych kilku dni. Państwo to jest zupełnie innym państwem niż nasza Polska. Tworzą go inni ludzie, myślę, że nam Polkom brakuje odrobiny otwartości i podejścia do życia w beztroski sposób.

Ania Kustos

Początkowo nie cieszyłam się z wyjazdu do Grecji, ale zaraz po odnowieniu znajomości z partnerami sytuacja się zmieniła. Rodzina, która mnie gościła była bardzo przyjazna i miła. Efrosini - dziewczyna, u której mieszkałam miała starszą siostrę, młodszego brata oraz rodziców, którzy bardzo ciepło i serdecznie mnie przywitali.
Już przy pierwszym wspólnym posiłku, rozmowa była luźna i zabawna. Zdziwiłam się, kiedy Efrosini opowiadała o swojej siostrze, która codziennie o 6:30 wstawała, aby się uczyć, później szła do szkoły i kiedy wracała o godzinie 14-14:30 już na 15:00 był z nią umówiony nauczyciel biologii, chemii czy matematyki. Wszystko to za sprawą systemu edukacji. Uczniowie trzecich klas muszą chodzić do drugiej - prywatnej szkoły, jeśli tylko chcą osiągnąć dobre wyniki na egzaminach końcowych i dostać się na studia.
Kolejną, równie zadziwiającą rzeczą była kultura podczas jedzenia posiłków. U nas, wiadomo - posługiwanie się sztućcami, a tam zupełnie na odwrót. Często mlaskali, a kiedy nalewali sobie soku pili do dna wydając przy tym różne dźwięki. Smaczne były greckie potrawy: klopsiki, ryż, mnóstwo sałatek. W sumie zauważyłam ze Grecy do wszystkiego podawali sałatki z sosem winegret, czasem były też tzatziki. Niektóre dania, np. klopsy mięsne były bardzo podobne do naszych tradycyjnych. Grecki fast food, gyros smakował prawie jak nasz kebab, tyle, że zamiast sałatek były w nim frytki-pycha!
Grecka szkoła wygląda nieco inaczej niż nasza. Pierwszą zaskakującą rzeczą jest obojętność nauczycieli wobec podopiecznych. Jakieś 100m od budynku szkolnego, ciągle na terenie szkoły, uczniowie urządzili sobie palarnię pod drzewkami oliwnymi. Dookoła leżało pełno niedopałków i innych śmieci. Dodam, że większość z nich nie miała ukończonych 18 lat. Dominującą grupą palących nastolatków były dziewczyny.
Razem z pozostałymi znajomymi mieliśmy okazję uczestniczyć w lekcji biologii. Może byłaby interesująca, gdyby chociaż prowadzili ją w języku angielskim, ale niestety wszyscy mówili po grecku i trudno było cokolwiek zrozumieć. Zauważyłam, ze uczniowie nie mają szacunku do nauczyciela, inaczej niż u nas w Polsce. Nie wstają, kiedy ktoś obcy wchodzi do klasy, ciągły szum na lekcji i brak organizacji również były nieprzyjemne. Z opowieści ojca rodziny, która mnie gościła, dowiedziałam się, że takie zachowanie jest u nich normą. Zdziwił się, kiedy opowiedziałam mu o warunkach panujących u nas, o kulturze uczniów i szacunku dla nauczycieli.
Grecy zachowują się tak, jakby zawsze mieli na wszystko czas. Jedna z nauczycielek zażartowała nawet, że europejskie pięć minut to pięć minut na zegarze, ale greckie pięć minut to w rzeczywistości pół godziny. Nie obchodzi ich czy się spóźniają, czy są na czas. Dlatego zawsze na wycieczkach projektowych mieliśmy godzinę, czasem nawet dwie opóźnienia. Dostaliśmy plan, ale zgadzały się w nim tylko rzeczy, które mieliśmy robić lub zobaczyć, ale godziny były zupełnie poprzestawiane.
Najbardziej zaskakującą rzeczą według mnie były ruchy rasistowskie swego rodzaju „stowarzyszenia", działało ono nawet w szkole. Nie lubili wszystkich obcokrajowców - twierdzili, że oni zabierają im pracę. Na szczęście reszta społeczeństwa były bardzo przyjaźnie nastawiona. W szczególności urzędnicy, którzy jak tylko się dowiedzieli, że „Comenius" przyjechał, to od razu zapewniali darmowe atrakcje.
Ciekawe również były wycieczki projektowe. Myślę, że najbardziej interesujący był grobowiec Aleksandra Wielkiego, jego żony i syna Filipa, przykryty wielkim wzgórzem.
Przedostatni dzień spędziliśmy na pracy nad projektem. Najbardziej spodobała mi się praca Włochów, gdyż ciekawie przedstawili swoje zadania, grali na gitarze, śpiewali, przedstawiali różne scenki na temat przysłowia. W ogóle zauważyłam, że inne kraje mają takie same przysłowia jak my, np. Grecy przedstawili znane nam również „Gdy kota nie ma, myszy harcują".
Uważam, że wyjazd był niezwykle udany. Poznałam bardzo ciekawych ludzi, odmienne kultury oraz zwiedziłam miejsca, które na długo pozostaną w mojej pamięci.

Karolina Jezusek

Pobyt w Grecji uważam za „ w stu procentach" udany. Mogliśmy poznać kulturę innych krajów i poznać interesujących ludzi.
Gdy przybyliśmy do Verii (około godziny 9 rano) wszystkie kawiarnie były pełne ludzi. W końcu ktoś nam powiedział, że powodem tego zjawiska jest bezrobocie. Wszyscy Ci ludzie nie mieli pracy. Byliśmy bardzo zaskoczeni, że osiągnęło to aż tak dużą skalę. Olbrzymie psy chodziły po ulicach. Były bezdomne, a jednak nie wychudzone, czy dzikie. Ludzie dokarmiają je i żyją z nimi w symbiozie. Chodzą one grupami po ulicach i mają się bardzo dobrze. Jeśli chodzi o jedzenie to zachwyciła mnie potrawa pasticio. Jest ona zrobiona z makaronu, mięsa mielonego i sera, zapieczona w piekarniku. Będzie mi jej bardzo brakowało. Stosunek nauczyciel - uczeń wygląda zupełnie inaczej niż w Polsce. Uczniowie choć mają 16 lat palą przy nich papierosy i mają na to przyzwolenie. Wchodząc do pokoju nauczycielskiego nie muszą pukać.
Ludzie są bardzo wyluzowani i nie przejmują się rzeczywistością. Wiele osób potrafi mówić po angielsku, więc nie było większych kłopotów z komunikacją. Wszyscy mnie bardzo miło przyjęli, bo podobnie do Polaków ludzie tutaj są bardzo gościnni. Wykorzystałam czas bardzo intensywnie, spałam często po 5 godzin dziennie, aby spędzić z naszymi greckimi przyjaciółmi jak najwięcej czasu. Rodzina podobnie jak w Polsce jest ze sobą bardzo blisko. Nie zapominano o wspólnych posiłkach, przy których mogłam bliżej poznać jej członków. Na wycieczki projektowe zabierano nas w piękne miejsca. Przyroda jest w wielu miejscach nienaruszona przez człowieka, co na prawdę mnie wzruszyło. Zadania projektowe zostały przygotowane przez inne kraje bardzo ciekawie. Mogliśmy trochę powykręcać języki na łamańcach językowych. Przysłowia były bardzo podobne do naszych polskich. Było to niesamowite przeżycie poznać tylu wspaniałych ludzi i zobaczyć piękne miejsca. Chociaż podróż była bardzo wyczerpująca i długa - było warto.

Krzysztof Waltar

Wyjazd do Grecji w moim kalendarzu został zaznaczony i raził czerwonym kolorem zaraz od momentu, gdy dowiedziałem się, że takie wydarzenie ma mieć miejsce. Była to jedna z tych dat, których niecierpliwie wyczekujemy i do których odliczamy dni. Niewątpliwie wpływ na to mieli nasi greccy przyjaciele, którzy pozostawili po sobie wspaniałe wrażenie po grudniowej wizycie w Polsce. Mimo, iż wizyty w Polsce i Grecji dzieliły 4 miesiące, to po dotarciu do Verii, miasteczka, w którym się zatrzymaliśmy, zostaliśmy przywitani w rodzinnej atmosferze i dni rozłąki nie były odczuwalne ani trochę. Wraz z widokiem uśmiechniętych twarzy dziewczyn, które miały nas gościć minęło wszelkie zmęczenie po podróży. Przez rodziców zostałem powitany bardzo ciepło i chwilom spędzanym w ich domu zawsze towarzyszyła wspaniała atmosfera, która w dużym stopniu sprawiała, że czułem się jak u siebie. Jedną z ciekawszych sytuacji było rozkoszowanie się herbatą, którą im przywiozłem, bo przecież kto parzyłby gorący napój mając za oknem drzewo pomarańczowe i gorące słońce? Nie przypuszczałem, że napój może wywołać taką reakcję!
Zaskakujące, że my Polacy skupiamy się na tych negatywnych stronach codzienności, a nie doceniamy drobiazgów! To totalna odwrotność do greckiej mentalności, gdzie ludzie przez cały dzień potrafią zachwalać szklankę wody. Język angielski nie sprawiał tam nikomu żadnego problemu, co ułatwiło nam kontakt. Dni mijały bardzo szybko: muzea, obiekty sakralne, znaleziska archeologów to namiastka tego, co zdołaliśmy zobaczyć. W szkole mieliśmy możliwość nauki greckiego, zadania projektowe pozwoliły nam na poznanie innych kultur czy zwyczajów państw, które uczestniczyły w projekcie. Wieczorami mimo, iż nie mieliśmy obowiązku spędzania ich w grupie, umawialiśmy się razem w danym miejscu, czy to w restauracji - gdzie serwowali świetne greckie jedzenie - czy to w dyskotece, a nawet mieszkaniach poszczególnych Greków! Postanowiliśmy, że będziemy cieszyć się swoim towarzystwem na tyle, na ile to możliwe i że będziemy trzymać się razem.
Ciekawym zjawiskiem był wieczny natłok ludzi w mieście. Puby, restauracje, kafejki przepełnione były ludźmi od godzin popołudniowych, a nawet rannych do późnego wieczora, przez co miasteczko było pełne ruchu i życia. Psiaki biegające po ulicach były maskotkami, które nigdy nie były głodne czy niezadowolone, za to akceptowane i lubiane przez mieszkańców.
Na zakończenie chciałbym serdecznie podziękować wszystkim zaangażowanym w ten projekt! Uważam, że takie wyjazdy wzbogacają nas w doświadczenia i wspomnienia, do których z pewnością będziemy wracali z uśmiechem na twarzy. Dla mnie, jako że to mój ostatni rok w Liceum na Skalnej przygoda z Comeniusem niestety się kończy, ale wyjazd do Grecji zostanie w pamięci na zawsze.
Prezentacja polskiego przysłowia Rozmówki wielojęzyczne - część polska
Widać, jak różne doświadczenia przywozimy z greckiej wyprawy, odmienne spostrzeżenia i obserwacje. Nie wszystko jest lepsze niż w Polsce, a już na pewno sporo na każdym kroku odmienności, czy to w zachowaniach, wyborach określonych wartości i postaw. I taki jest właśnie cel Comeniusa. Nasza „żółta łódź podwodna" wyruszy wkrótce nad Morze Czarne, do tureckiego miasta Zonguldak. Co nas tam czeka - nowe przyjaźnie, doświadczenia, niespodzianki...
Piotr Skowronek (dyrektor LO im. Noblistów Polskich w Rydułtowach), Mirosława Dyka-Płonka (anglistka, członkini grupy Superbelfrzy, laureatka European Language Label 2013 oraz I Nagrody Nasz Projekt eTwinning 2014, koordynatorka projektu Submarine Comenius 2012-2014) Monika Brych (anglistka, współkoordynatorka projektu Comenius) i podpisani powyżej uczniowie Skalnej (LO im. Noblistów Polskich w Rydułtowach)-uczestnicy projektu.

# data[].attributes.attachment_link.title
Gorące 12 miesięcy z życia Skalniaków, czyli projekty międzynarodowe z uczniowskiej perspektywy

# data[].attributes.attachment_link.description
Część I "Kawa po grecku... - kwiecień 2013" Czas kanikuły, warto więc powspominać dobre rzeczy, które przeżyliśmy w poprzednich latach szkolnych. Postanowiłam przedstawić Państwu korzyści płynące z realizacji projektów międzynarodowych bez epatowania wielkim słowami - niech przekonają nas wrażenia młodych...

# data[].attributes.body
Kocham mój komputer-mieszkają tam wszyscy moi przyjaciele

# data[].attributes.body
Click with apps in 23'

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
czyli: „Click with Apps in 23": kliknij i zaprzyjaźnij się z aplikacjami w sali 23

Tablety i smartfony na lekcjach języka angielskiego w szkole średniej? Brzmi trochę niepoważnie - wszak podręczniki pękate, repetytoria grubaśne, słowniki i zbiory zadań maturalnych nie do opanowania w dwa i pół roku pracy w ogólniaku, a czasu na realizację podstawy programowej za mało, wciąż za mało... No i konieczność trenowania technik egzaminacyjnych, i ta wielka odpowiedzialność - wynik egzaminu maturalnego najczęściej decyduje również o przyszłości licealistów.

A jednak należało spróbować.

„Click with Apps in 23" - prezentacja Google

Od września 2014 testuję z moimi klasami przydatność oraz zasadność wykorzystywania nowych technologii w procesie nauczania i uczenia się - samodzielnie i w grupie, na lekcjach i poza szkołą.
Poniżej „przepracowane" już w mojej klasie aplikacje , wybrane „na pierwszy ogień testowania" z przebogatej kolekcji narzędzi Web 2.0.

Pearltrees - jest portalem społecznościowym, opierającym się na idei dzielenia się stworzonymi przez siebie listami zakładek stron internetowych. Zakładki te zaprezentowane są w formie mapy myśli, na której każda strona oznaczona jest jako "perła". Perły z kolei są częścią "perłowego drzewa" , z którym połączone są tematycznie.
Użytkownik ma możliwość stworzenia grupy, w której wyznaczone osoby rozwijają konkretne "perłowe drzewo". W Pearltrees stworzyliśmy międzyoddziałową kolekcję słownictwa maturalnego, zbiór przykładów użycia konstrukcji gramatycznych w piosenkach oraz klasowy dzienniczek projektowy, dodając doń sukcesywnie zapisy kolejnych „tabletowych" lekcji lub internetowych akcji i projektów, w których bierzemy udział.

English Central - aplikacja bazująca na kolekcji kilkuminutowych filmików skatalogowanych tematycznie i według poziomów zaawansowania językowego z interaktywnymi ćwiczeniami słownictwa, wymowy i pisowni, z wbudowaną opcją nagrywania własnej realizacji zadania oraz oceny.
Stosuję ją jako rozgrzewkę językowa, wprowadzenie nowego tematu, narzędzie indywidualizacji nauczania (na przykład dla uczniów szybciej wykonujących przydzielone klasie zadania), mini-lekcję kulturową lub rekapitulację przerobionego materiału.

Nearpod - umożliwia przeprowadzenie interaktywnych lekcji z opcją współpracy klasowej i kontroli zadań przez nauczyciela - uczniowie pracują indywidualnie/w parach we własnym tempie, przesyłając rezultaty pracy z tabletem na konto nauczyciela, który steruje działaniami uczniów oraz pokazuje efekt zbiorowy na tablicy interaktywnej w czasie rzeczywistym.
Mamy już mini-biblioteczkę lekcji wybranych z kolekcji Nearpoda. Niestety, nie wszystkie są darmowe, stworzenie autorskiego materiału jest czasochłonne, ale na pewno warto przetestować tę aplikację.

Kahoot - platforma do tworzenia i przeprowadzania interaktywnych quizów z wykorzystaniem tabletów klasowych lub urządzeń mobilnych uczniów. Powtórki materiału słownikowego, gramatycznego, kulturowego, możliwość współzawodnictwa w czasie rzeczywistym w klasie i we współpracy z grupą uczniów w innej sali, w innej szkole, w innym kraju-to prawdziwy przebój edukacyjny, zapewniający absolutną mobilizację wszystkich graczy.
Co więcej, uczniowie chętnie tworzą własne gry w aplikacji, przejmując rolę edukatora w klasie/szkole. Quizy stworzone przez moich pierwszaków spotkały się z szacunkiem klas maturalnych!

ThingLink - interaktywne obrazy z odnośnikami, w których ukryć można linki do filmów, zadań, pytań, gier edukacyjnych, quizów. Wspaniałe narzędzie do tworzenia interaktywnych lekcji.
Na razie zaproponowałam uczniom interaktywną lekcję na temat Walentynek - bawiliśmy się świetnie, nie dostrzegając, że równocześnie się uczymy.
Kolejnym „rozpracowanym" sposobem korzystania z aplikacji jest tworzenie zadań maturalnych z ukrytymi opisami i pytaniami do egzaminu ustnego. Planujemy stworzenie kolekcji do ćwiczeń - klasy drugie przygotują zestawy dla maturzystów.

Amara - edytor do tworzenia napisów do opublikowanych filmów. Przetestowaliśmy narzędzie na prośbę nauczycieli chcących wykorzystać popularny, wiralny filmik na lekcjach wychowawczych dla uczniów w szkole podstawowej, którzy mieliby problem z pełnym zrozumieniem ścieżki dźwiękowej.
Bardzo przydatne narzędzie do ćwiczenia sprawności literackiego, niedosłownego tłumaczenia z języka obcego.

Pinterest - serwis społecznościowy przeznaczony do kolekcjonowania i porządkowania zebranych materiałów wizualnych. Pinterest to współczesny notatnik-katalog nauczyciela/ucznia. Pozwala magazynować w utworzonych katalogach interesujące nas strony internetowe - samouczki, ciekawe aplikacje, materiały edukacyjne, filmy, audycje i artykuły do obejrzenia / odsłuchania / przeczytania w wolnej chwili, czyli nasza mobilna biblioteka znalezisk wszelakich.
Dla mnie, jako nauczyciela, niezbędna, dla moich uczniów także przydatna - no ileż znalezionych, a potencjalnie interesujących stron, na które natknęliśmy się przypadkiem, można zapisać w zakładkach?

Generator i czytnik kodów QR - do szybkiego szyfrowania i odczytywania skomplikowanych linków, zadań, poleceń, wiadomości, aplikacji, kolekcji klasowych...
Nasza pierwsza przygoda z kodami QR to szkolne obchody Międzynarodowego Dnia Języków Obcych 2014. Skorzystaliśmy z pomysłu udostępnionego przez grupę Superbelfrzy i umieściliśmy tablice z kodami do odczytania na szkolnych korytarzach.
Skanowane uczniowskimi smartfonami kody prowadziły do aplikacji i platform edukacyjnych, związanych z nauką języków obcych.
Obecnie używam kodów QR do szybkiego przekierowania tabletów uczniów do strony, z której chcę skorzystać w trakcie lekcji. Skanujemy wygenerowany wcześniej kod z laptopa, tablicy interaktywnej lub tradycyjnego wydruku. Znacznie oszczędza nam to czas.
Kody QR umieszczone na klasowych gazetkach zapewniają też zapominalskim i roztargnionym stały dostęp do klasowych kolekcji, kont gier, czy przydatnych aplikacji

Elementy gamifikacji - gry edukacyjne. Jest ich całe morze: Johnny Grammar, Duolingo, Lingo Games, English Irregular Verbs, English Grammar Games, Two Minute English plus setki innych, dostępnych w androidowym sklepie Play. Instalujemy i stosujemy w miarę potrzeb - w ramach rozgrzewki językowej, powtórek, szybkich sprawdzianów wiedzy, oddechu po trudnym teście lub próbnej maturze, dla rozrywki i nauki, w nagrodę i ...za karę - żaaart!

Storybird - biblioteka wizualnych historyjek na każdy temat. Stworzyliśmy wizualne zaproszenie do projektu eTwinning Plus, przeglądamy kolekcję Storybird , komentujemy prace innych.
Tworzenie materiałów własnych jest czasochłonne; atrakcyjna forma może jednak zachęcić do rozwoju umiejętności czytania i pisania w języku obcym.

MOOC - kursy i konkursy on-line - zachęta do samodzielnego uczenia się i rozwijania zainteresowań poprzez korzystanie z darmowych platform Moodle.
Staram się podpowiadać uczniom możliwości samokształcenia się poprzez udział w kursach internetowych, proponowanych na przykład przez Future Learn Academic Network (Exploring English Language and Culture, Muslims in Britain). Wiem, że nieczęsto umieją dotrwać do końca. To, że próbują - jest dla mnie bardzo ważne.
Braliśmy udział w Mistrzostwach Polski Uczniów w Nauce J. Angielskiego Langloo Cup 2014 - spróbować chciało wielu, konkurs z certyfikatem i nagrodami zakończyło dwoje uczniów.
Młodzi nie mają czasu, ale może kiedyś, kiedy nadejdzie właściwy czas, przypomną sobie, gdzie i jak szukać.

Insta.Ling - odwrócona klasa. Platforma do nauki słownictwa promuje systematyczność w uczeniu się - najwyższe wyniki osiągają ci, którzy regularnie ćwiczą słówka.
Codzienne ćwiczenia można wykonać w czasie dojazdu do szkoły, przerwy śródlekcyjnej, reklamy podczas oglądanego filmu, nawet w trakcie lekcji, jeżeli wcześniej od innych uda się ukończyć zlecone przez nauczyciela zadanie lub test.
Sesja nauki zabiera jedynie około 5-8 minut dziennie-rezultat, czyli ilość zapamiętanych i prawidłowo stosowanych w kontekście językowym słówek okazuje się być nie do przecenienia.
Nowy zestaw słówek do opanowania wprowadzam przed przejściem do kolejnego modułu z podręcznika. Dzięki temu w naszej „odwróconej" klasie nie tracimy czasu na walkę z nieznanym słownictwem; możemy skupić się na ćwiczeniu umiejętności językowych i rozwiązywaniu indywidualnych trudności.
Program jest też bardzo pomocny dla uczniów często nieobecnych w szkole oraz dla maturzystów. W III edycji Programu przyznano nam Złoty Certyfikat w uznaniu wyników pracy. Kontynuujemy przygodę z platformą w IV edycji - teraz już we wszystkich tabletowych klasach, które uczą się w sali 23.

Wszystkie przedstawione powyżej aplikacje zostały wprowadzone, przetestowane i w przewadze „polubione" przez moich uczniów klas pierwszych, drugich i trzecich Liceum Ogólnokształcącego im. Noblistów Polskich w Rydułtowach w ciągu ostatnich siedmiu miesięcy.
Jako doświadczony nauczyciel, dostrzegam trudności i pułapki pracy z tabletami w klasach szkoły ponad-gimnazjalnej; być może kiedyś je szczegółowo opiszę.
Nie wyobrażam sobie jednak powrotu do rządów podręcznika, kartki z zeszytu, kredy i czarnej tablicy oraz dominacji nauczyciela, jako nieomylnego mistrza i mentora w klasie szkolnej XXI wieku.
Oczywiście, niełatwo jest walczyć o nowe w tradycyjnej klasie - wciąż tyle jest rzeczy do poznania, spróbowania, opracowania, zastosowania - wierzę, że kolejne lata będą dla mnie i dla moich uczniów pełne radości odkrywania cudowności zasobów Internetu we współpracy z wszystkimi edu-zmieniaczami, którzy pracę i naukę postrzegają jako dobrą, życiową zabawę.

Mirosława Dyka-Płonka, nauczycielka języka angielskiego, Liceum Ogólnokształcące im. Noblistów Polskich w Rydułtowach, członkini grupy Superbelfrzy RP
Linki do rejestracji oraz nasze klasowe przykłady zastosowań opisanych aplikacji umieściłam w prezentacji: Click with Apps in 23-prezentacja Google

# data[].attributes.attachment_link.description
czyli: "Click with Apps in 23": kliknij i zaprzyjaźnij się z aplikacjami w sali 23 Tablety i smartfony na lekcjach języka angielskiego w szkole średniej? Brzmi trochę niepoważnie - wszak podręczniki pękate, repetytoria grubaśne, słowniki i zbiory zadań maturalnych nie...

# data[].attributes.body
Organizacja danych za pomocą  Pearltrees

pp 53-55

# data[].attributes.attachment_link.title
Wrzesień 2016 / Wydania / Magazyn TIK w Edukacji

# data[].attributes.attachment_link.description
Pearltrees nie służy wyłącznie do zachowywania na później zebranych przez nas internetowych materiałów. Aplikacja pozwala również...