# data[].attributes.headline
Czy każda rasa psów może uczestniczyć w sesji terapeutycznej? A czy to nie może być także kundel?

# data[].attributes.subject
Czy każda rasa psów może uczestniczyć w sesji terapeutycznej? A czy to nie może być także kundel?

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Zacznę od końca. Pies, który ma zostać dogoterapeutą, musi kilkukrotnie zdać egzamin w Polskim Towarzystwie Kynoterapeutycznym. Pierwszy raz, kiedy jest gotowy do podejścia do egzaminu i ma skończone 12 miesięcy przy psach małych ras oraz 14 miesięcy przy psach ras dużych, a później co 12 miesięcy by potwierdzić certyfikację PTK.
Przewodnik z psem może zdawać egzamin w następujących specjalnościach:

Każdy egzamin podzielony jest na dwie części:

część ogólną - są to zadania obejmujące zakresem Podstawy Posłuszeństwa, czyli kompilację poleceń siad, zostań, równaj, waruj, do mnie oraz samokontrolę psa podczas rozmowy i powitania z sędzią, akceptację innego psa, podejmowanie smakołyków na sygnał oraz spokojną reakcję na nagłe wydarzenie (zadanie z Pozorantem i bodźcami dźwiękowymi/wizualnymi).

część specjalistyczną - w zależności od specjalności są to zadania polegające na sprawdzaniu reakcji psa na dotyk, dźwięk, akceptacja bezpośredniego kontaktu, sprzętu medycznego, odgłosów chorych, a także prezentacje sztuczek i zabaw edukacyjnych z udziałem grupy (przy specjalności „edukacja z psem").

Specjalności różnią się od siebie tak naprawdę stopniem trudności - w SP Spotkaniu z psem nie dochodzi do bezpośredniego kontaktu zwierzęcia z człowiekiem, bodźcami jest duża grupa ludzi (dzieci) oraz dźwięki i bodźce ruchowe, ale w bezpiecznej odległości od psa.

W EP Edukacji z psem, oprócz bodźców ruch/dźwięk dochodzi podczas zajęć do bezpośredniego kontaktu z człowiekiem, pies powinien zachowywać spokój oraz współpracować z grupą i przewodnikiem.

Najcięższą specjalnością dla psa jest TP Terapia z psem, gdzie pies jest wystawiony na wiele bodźców: ludzie o kulach, na wózkach, dźwięki sprzętu medycznego, zapach leków i środków dezynfekujących, odgłosy często bardzo cierpiących osób lub w drugą stronę - wyciszone pomieszczenie, sala z przyrządami do rehabilitacji, niepełnosprawne dzieci i dorośli, obce dźwięki i maszyny.

Pies terapeuta - jaki powinien być?

Przede wszystkim przewidywalny. Uważam, że możemy szkolić psa na wiele różnych sytuacji, odwrażliwiać go na bodźce, warunkować mu konkretne czynności i miło kojarzyć nawet najcięższe zadania, ale nie jesteśmy w stanie przewidzieć wszystkiego. Musimy mieć przede wszystkim zaufanie do psa i wiedzieć, że cokolwiek się nie wydarzy, pies zachowa spokój i nikt nie ucierpi.

Oprócz tego musi być społeczny. Pies powinien naprawdę lubić towarzystwo innych ludzi, dotyk i kontakt z człowiekiem powinien być dla niego nagrodą samą w sobie. Musi jednak czerpać przyjemność z obecności wszystkich osób, a nie tylko rodziny. Każdy pies terapeutyczny będzie świetnym psem rodzinnym, ale nie każdy pies rodzinny może być psem terapeutycznym. Jeśli pies nie będzie kochał swojej pracy, jeśli będzie pracował w dogoterapii, bo został tak wyszkolony, bo jego właściciel ma takie ambicje, ale on sam daje się głaskać tylko dlatego, że wie, że potem dostanie nagrodę od opiekuna - takie zwierze się męczy i narasta w nim frustracja, która prędzej czy później wyjdzie i tego trzeba mieć świadomość.

Odpowiadając na pytanie tytułowe - nie ma czegoś takiego jak cała rasa, która nadaje się do dogoterapii. Są za to konkretne osobniki danej rasy, które się nadają - trzeba mieć jednak na uwadze, że nawet w miocie po rodzicach pracujących w dogoterapii część szczeniąt może się nie nadawać do tego typu pracy - każdy pies ma własny charakter i rolą hodowcy oraz behawiorysty jest przeprowadzenie testów szczeniąt i wyodrębnienie tych, które nie przejawiają agresji ani lęku, zachowują spokój w odpowiedzi na różne bodźce, a później utrwalają te cechy odpowiednią socjalizacją oraz mądrze pokierowanym szkoleniem.

Rasy, które uchodzą za najbardziej predysponowane do kynoterapii:

Retrievery (Labrador, Golden, Flat),

Alaskan Malamute,

Samojed,

Nowofunland,

Cavalier King Charles Spaniel,

Beagle.

Tak samo rzecz się tyczy kundelków, o których tu nie wspomniałam wcześniej - każdy kundelek jest bardziej „w typie" jakiejś rasy niż innej i tu już możemy mieć wskazówkę, jakie cechy może przejawiać. Polskie Towarzystwo Kynoterapeutyczne dopuszcza do egzaminu również i kundelki, o ile nie są mieszańcami ras uznawanych za agresywne, dlatego warto również takim psiakom dać szansę - o ile spełniają warunki cech charakteru oraz czerpią z kontaktu z człowiekiem olbrzymią przyjemność, warto nie skreślać ich na starcie z powodu braku biszkoptowego futra

# data[].attributes.attachment_link.title
Jakie rasy psów są najlepsze do dogoterapii? - Szkolenie i Tresura Psów - Wrocław

# data[].attributes.attachment_link.description
Zacznę od końca. Pies, który ma zostać dogoterapeutą, musi kilkukrotnie zdać egzamin w Polskim Towarzystwie Kynoterapeutycznym. Pierwszy raz, kiedy jest gotowy do podejścia do egzaminu i ma skończone 12 miesięcy przy psach małych ras oraz 14 miesięcy przy psach ras dużych, a później co 12 miesięcy by potwierdzić certyfikację PTK.

# data[].attributes.headline
Miejmy nadzieje - przyszły Terapeuta Pies ;D

# data[].attributes.subject
Miejmy nadzieje - przyszły Terapeuta Pies ;D

# data[].attributes.headline
Dogoterapia — historia, założenia, cele.

# data[].attributes.subject
Dogoterapia — historia, założenia, cele.

# data[].attributes.headline
Dla kogo dogoterapia i jaki jest jej wpływ? 

# data[].attributes.subject
Dla kogo dogoterapia i jaki jest jej wpływ? 

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Tego typu terapia jest jedną z dziedzin zooterapii. Jest to metoda, która wzmacnia efektywność rehabilitacji, w której motywatorem jest pies, odpowiednio do tego celu wyszkolony i prowadzony przez terapeutę. Czym dokładnie jest dogoterapia i dla kogo jest przeznaczona?

Dogoterapia to metoda, która jest odpowiednia zarówno dla dzieci, jak i dla osób dorosłych, pełnosprawnych bądź niepełnosprawnych, lub po prostu dla tych, którzy borykają się z różnego rodzaju problemami. Skupmy się jednak na najmłodszych. Dogoterapia przeznaczona jest przede wszystkim dla dzieci z zaburzeniami i niepełnosprawnością psychiczną oraz fizyczną, dziecięcym porażeniem mózgowym, ADHD, autyzmem, zespołem Downa, niedowładami kończyn, zaburzeniami mowy i wzroku, zaburzeniami lękowymi, wadami postawy itp. Pomoże ona również dzieciom, które mają trudności w nauce, w szkole, problemy z rówieśnikami czy rodzicami. Z takiej formy terapii może więc skorzystać naprawdę wiele dzieci.

Dogoterapia może mieć charakter terapeutyczny, jak również edukacyjny bądź rekreacyjny. Zajęcia będą odpowiednie również dla tych dzieci, które zawsze marzyły o zwierzaku i potrzebują takiego przyjaciela u swego boku. W takiej sytuacji terapia pomoże w nabraniu większej pewności siebie i ufności w stosunku do innych. Dzieci, które mają trudności w kontaktach z innymi ludźmi lub potrzebują ruchu, bo zbyt wiele czasu spędzają w domu przed telewizorem , również mogą z takiej terapii skorzystać. Od dawna wiadomo, że pies to najlepszy przyjaciel człowieka, który jest przy nas zawsze, bez względu na wszystko. Nie dostrzega wad i kocha nas bezwarunkowo po prostu za to, że jesteśmy. Kontakt z takim zwierzęciem wiąże się więc z poczuciem miłości i akceptacji, czyli czymś czego brakuje dorosłym i niestety często również dzieciom. Takie poczucie miłości daje nam przecież motywację do działania, nauki i rozwoju.

W zależności od rodzaju schorzenia dogoterapia przynosi różne efekty i ma na celu wywołanie innych skutków. Przy zaburzeniach lękowych na przykład ma na celu otwarcie się emocjonalne, natomiast przy ADHD - uspokojenie i koncentrację. Dogoterapia jest świetną metodą wspomagającą tradycyjne postępowanie terapeutyczne, o wiele bardziej od niego przyjemną w szczególności dla najmłodszych pacjentów, którzy nie zawsze wyrażają chęci do ćwiczeń. Dla dzieci obecność psa to coś niesamowitego, coś co sprawia, że wykonywanie zadań sprawia im wielką przyjemność.

Zajęcia z psem mogą przybierać różne formy. Mogą być przeprowadzane indywidualnie lub grupowo. Forma dostosowywana jest do konkretnego przypadku i potrzeb przez lekarza prowadzącego. Dogoterapia jest prowadzona najczęściej w trzech formach (wg Polskiego Towarzystwa Kynoterapeutycznego):

- SPOTKANIA Z PSEM (SP) - są to zajęcia z psem, mające na celu stworzenie pozytywnego kontaktu między uczestnikiem a psem. W trakcie spontanicznej zabawy uczestnicy przyzwyczajają się do kontaktu z psem, wydają polecenia, głaszczą go. Zajęcia te mają za zadanie dostarczenie uczestnikom pozytywnych emocji i satysfakcji z obcowania z psem, przełamania lęku w kontaktach z otoczeniem. Ponadto stymulują rozwój zmysłów, pobudzają aktywność, pozwalają oderwać się od otaczającej rzeczywistości. Spotkania takie mogą być jednorazowe lub odbywać się regularnie, a kynoterapeuta prowadzi dokumentację zajęć, zapisuje spostrzeżenia dotyczące zachowania podopiecznych.

- EDUKACJA Z PSEM (EP) - zajęcia usprawniające sferę intelektualną i poznawczą co wymaga odpowiedniej wiedzy i umiejętności osób prowadzących. Zajęcia najczęściej odbywają się w przedszkolach i szkołach. Pies aktywnie uczestniczy w zajęciach, motywuje do nauki poprzez stworzenie przyjaznych warunków emocjonalnych co zwiększa możliwość przyswojenia wiedzy. Edukacja z psem pomaga też osobom o obniżonej percepcji lub niechęci do przyswajania wiedzy i przebywania w szkole. Zajęcia prowadzone są w grupach lub indywidualnie przez zespół kynoterapeutyczny kierowany przez pedagoga. Mają określony scenariusz realizujący program nauczania.

- TERAPIA Z PSEM (TP) - to zestaw ćwiczeń, ukierunkowany na konkretny, zaplanowany cel, z zakresu rehabilitacji, do których układana jest metodyka w porozumieniu ze specjalistą, np. lekarzem prowadzącym, rehabilitantem, psychologiem. Mamy tu do czynienia z indywidualnym podejściem do każdego uczestnika, jego możliwości i potrzeb. Terapia ta powinna być w pełni dokumentowana. Jest systemem rozwijalnym tzn. w miarę postępów stosuje się stopniowanie trudności.

Psy występujące w roli terapeuty mogą być różnych ras. Te, które najczęściej kojarzymy z dogoterapią to Labrador Retriever i Golden Retriever. Jednak możemy spotkać również: Nowofundlandy, Cavalier King Charles Spaniele, Bernańskie Psy Pasterskie i Shiba. Muszą one być oczywiście odpowiednio przeszkolone, łagodne, czyste, zdrowe, pewne siebie, cierpliwe i akceptujące obcych. Nie sprawdzą się tutaj psy ras bojowych i stróżujących. Pies terapeuta w żadnym wypadku nie może przejawiać oznak agresji.

Podsumowując, do efektów jakie niesie za sobą dogoterapia na pewno możemy zaliczyć:

- rozwój aktywności fizycznej (wymaga tego zabawa z psem),
- rozwój mowy (dziecko tylko w ten sposób jest w stanie porozumiewać się z psem, aby wykonywał on polecenia),
- pobudzenie zmysłów, dzięki obserwacji zachowań psa,
- ożywienie w kontaktach ze zwierzętami a później w kontaktach z ludźmi, a co za tym idzie zyskanie pewności siebie i łatwiejsze nawiązywanie kontaktów z rówieśnikami,
- naukę samodzielności (np. dzięki karmieniu psa, wyprowadzaniu na smyczy itp.).

Ponad to dogoterapia: przyczynia się do zmniejszenia lęków, uwrażliwia, relaksuje, motywuje do działania, pomaga wyrażać emocje, stymuluje rozwój psychoruchowy, rozwija sferę umysłową, zwiększa poczucie bezpieczeństwa, wycisza zachowania agresywne, rozwija funkcje opiekuńcze, rozwija spostrzegawczość itp.

Z całą pewnością dogoterapia nie zastąpi rehabilitacji, jednak od wielu lat niesie za sobą pozytywne skutki. W wielu miastach istnieją ośrodki prowadzące takie zajęcia, więc na pewno warto spróbować takiej formy zajęć. Możemy początkowo zapisać dziecko na jedno czy dwa spotkania i po prostu spróbować. Terapia może przyczynić się do lepszych osiągnięć dziecka w danym zakresie. Jeśli natomiast widzimy, że nasze dziecko nie lubi psów, nie zmuszajmy go wtedy do kontaktów i zajęć z tymi zwierzakami. Taka terapia może nie być wtedy w ogóle skuteczna.

Sylwia Sierańska - studentka pedagogiki Uniwersytetu Warszawskiego ze specjalizacją edukacja medialna

# data[].attributes.attachment_link.title
Dogoterapia - dla kogo i jaki ma wpływ? " EgoDziecka

# data[].attributes.attachment_link.description
Tego typu terapia jest jedną z dziedzin zooterapii. Jest to metoda, która wzmacnia efektywność rehabilitacji, w której motywatorem jest pies, odpowiednio do tego celu wyszkolony i prowadzony przez terapeutę. Czym dokładnie jest dogoterapia i dla kogo jest przeznaczona?

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Więcej informacji na temat kursu znajdziesz na stronie: https://pakis.pl/kursy/214/kurs-instruktora-dogoterapii/src-blogDogo

Zostanie kompetentnym instruktorem dogoterapii w obecnej chwili wymaga skorzystania z wielu dodatkowych kursów, szkoleń. Zdobycie specjalistycznej wiedzy i umiejętności pozwala na bycie konkurencyjnym na rynku pracy w tej branży. Wykształcenie zawodowe definiuje nie tylko kurs instruktorski, ale przede wszystkim wiedzę kierunkową zdobywa się latami. Czy instruktorzy dogoterapii należą do grona osób, które mogę liczyć na godziwe zarobki?

Leczenie chorych, niedołężnych oraz seniorów czy też rehabilitacja osób niepełnosprawnych za pomocą zooterapii odbywa się w sanatoriach, ośrodkach opiekuńczych, a także w placówkach prywatnych, klinicznych. W tych miejscach instruktor dogoterapii może liczyć na stałe zatrudnienie. Pierwszym krokiem do objęcia takiego stanowiska jest ukończenie kursu instruktorskiego, po którym osoba szkolona otrzymuje certyfikat.

Jak wyglądają zarobki osoby początkującej w tym zawodzie? To wszystko zależy od placówki, w której podejmie się zatrudnienia. Wysokość stawki zależy od regionu Polski, a także od wyszkolonego psa, bo nie tylko ważne jest doświadczenie instruktora, ale również dotychczasowy dorobek terapeutyczny prowadzonego przez tresera zwierzęcia. Na początek można liczyć na zarobki ok 1500 do 1900 złotych, jeśli nie dotyczy to wolontariatu.

Terapia prowadzona przez dogoterapeutę to najczęściej spotkanie grupowe i cykliczne. Podczas tych zajęć często łączy się zabawę z edukacją. W przypadku nauki podopiecznym przekazuje się wiedzę na temat doboru psa do własnych predyspozycji, o opiece i higienie posiadanego zwierzęcia. Z kolei zabawa polega na pokazach psich sztuczek oraz grach, w których uczestniczą osoby szkolone z psami.

Do tych i także wielu innych czynności związanych z kontaktem z osobą chorą wymagana jest wiedza pedagogiczna oraz psychologiczna. W przypadku pedagogiki powinna ona być ukierunkowana na tą specjalną, aby instruktor dogoterapii potrafił prowadzić rehabilitację dzieci niepełnosprawnych umysłowo i ruchowo.

Stała posada jest oczywiście możliwa, np. w szpitalu. Wówczas pomoc z odpowiednio wyszkolonym psem może być niezwykłym doświadczeniem. Instruktor dogoterapii musi kochać psy, bez empatii do zwierząt nie jest w stanie przeprowadzić skutecznych zajęć. Sam człowiek nie musi posiadać żadnego konkretnego wykształcenia, ale powinna znać przynajmniej wspomniane wcześniej zagadnienia z kręgu psychologii i pedagogiki, terapii. Wykształcenie w tej branży, a wraz z nim wzrost zarobków liczone jest doświadczeniem, zdolnościami praktycznymi.

Niestety nadal w Polsce wiele osób nie jest przekonanych do tego rodzaju terapii. Instruktor dogoterapii w takim wypadku może skorzystać z dodatkowych kursów zagranicznych, w państwach, gdzie społeczeństwo jest mniej uprzedzone, a wręcz bardziej wierzą w efekty leczenia. Podjęcie kursu w krajach Europy zachodniej pozwala także na kształcenie w kilku kierunkach, które związane są z pracą z psami. Weterynarz, groomer czy behawiorysta, zawody te wymagają sporego zaparcia i przekwalifikowania, ale czasami wymaga tego sytuacja finansowa.

Instruktor dogoterapii musi być dobrym obserwatorem, a najważniejsze w jego pracy jest kontrolowanie relacji pomiędzy osobą chorą, a zwierzęciem, które prowadzi. Istotna jest akceptacja osoby upośledzonej wobec psa, praca w szpitalu wymaga także takiej elastyczności, stąd warto poznać środowisko z każdej możliwej strony od schronisk po kliniki weterynarii. Wykwalifikowani instruktor dogoterapii na etacie w szpitalu może liczyć na zarobki ok 3000 złotych. Nie są to nadal duże pieniądze, ale może postarać się o dodatkowy angaż w innych miejscach.

Każdy kto z kierunkowym wykształceniem stał się dogoterapeutą musi swoją wiedzę uzupełniać systematycznie. Nie trwa to krótko, ale w przyszłości może okazać się wybitnym specjalistą, który będzie bezkonkurencyjny w psiej branży.

# data[].attributes.attachment_link.title
Instruktor dogoterapii zarobki. Ile zarabia instruktor dogoterapii?

# data[].attributes.attachment_link.description
Więcej informacji na temat kursu znajdziesz na stronie: Zostanie kompetentnym instruktorem dogoterapii w obecnej chwili wymaga skorzystania z wielu dodatkowych kursów, szkoleń. Zdobycie specjalistycznej wiedzy i umiejętności pozwala na bycie konkurencyjnym na rynku pracy w tej branży. Wykształcenie zawodowe definiuje nie tylko kurs instruktorski, ale przede wszystkim wiedzę kierunkową zdobywa się latami.

# data[].attributes.attachment_link.description
Dogoterapia czyli terapia z udziałem psa w Polsce zwykle traktowana jest jako sposób na pomoc osobom z niepełnosprawnością, w radzeniu sobie z trudnościami życia codziennego. Szkolone psy znają ponad 60 komend i są w stanie wykonać wraz lub za swoich właścicieli mnóstwo różnych czynności.

# data[].attributes.attachment_link.title
KURS DOGOTERAPII | Kurs prowadzony z udziałem psów terapeutów :: KURSY INSTRUKTORSKIE - Green Way

# data[].attributes.attachment_link.description
Dogoterapia to jedna z metod wspomagająca długotrwałe procesy rehabilitacji. Sprawdź Ofertę Kurs Dogoterapii!

# data[].attributes.body
Zdjęcie mojego ukochanego psa w dniu przyjazdu do domu. Miał wtedy 2 - miesiące. Przywieziony został z Rabki Zdrój. Teraz ma już 7 miesięcy.