# data[].attributes.headline
A Parker Solar Probe da NASA descobre unha emisión de radio en Venus!

# data[].attributes.subject
A Parker Solar Probe da NASA descobre unha emisión de radio en Venus!

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Durante un breve xiro por Venus , a misión Parker Solar Probe da NASA detectou un sinal de radio de orixe natural que revelou que a nave espacial había voado a través da atmosfera superior do planeta. Esta foi a primeira medición directa da atmosfera de Venus en case 30 anos.

Nacidos de procesos similares, a Terra e Venus teñen en común que ambos os rochosos e posúen un tamaño e unha estrutura similares. Pero os seus camiños diverxeron desde o nacemento. Venus carece de campo magnético e a súa superficie mantense a temperaturas o suficientemente altas como para derretir o chumbo. Por iso, as naves espaciais só sobreviviron un par de horas alí. Estudar Venus , por inhóspito que sexa, axuda aos científicos para comprender como evolucionaron estes planetas de orixe similar e que fai que os planetas parecidos á Terra sexan habitables ou non.

Un estudo publicado confirma que a atmosfera superior de Venus sofre cambios desconcertantes durante cada ciclo solar. Isto desvela a última pista para desenredar o como e o por que Venus e a Terra son tan diferentes.

O 11 de xullo de 2020, a Parker Solar Probe sobrevoou por terceira vez Venus . Cada sobrevoo está deseñado para aproveitar a gravidade do planeta e impulsar a nave espacial a unha órbita cada vez máis próxima ao Sol.

Os investigadores utilizaron esta emisión de radio para calcular a densidade da ionosfera pola que voou a Parker Solar Probe, xa que a última vez que obtiveron medicións directas da ionosfera de Venus.

As observacións do recente sobrevoo de Parker Solar Probe , que ocorreu seis meses despois do último mínimo solar, verifican o misterio na ionosfera de Venus . De feito, a ionosfera de Venus é moito máis delgada en comparación coas medicións anteriores tomadas durante o máximo solar.

Este estudo tardou uns 30 anos en realizarse. Necesitouse unha misión a Venus e, décadas máis tarde, unha misión de última xeración ao Sol.

# data[].attributes.attachment_link.title
A Parker Solar Probe da NASA descobre unha emisión de radio en Venus!

# data[].attributes.attachment_link.description
Durante un breve xiro por Venus , a misión Parker Solar Probe da NASA detectou un sinal de radio de orixe natural que revelou que a nave espacial había voado a través da atmosfera superior do planeta. Esta foi a primeira medición directa da atmosfera de Venus en case 30 anos.

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Canle do CPR Plurilingüe Padre Feijoo Zorelle

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
A 160 quilómetros da capital de Casaquistán atopase unha inhóspita paisaxe, o lago Kobeytuz, característico polas súas augas de cor rosa. O lugar chama moito a atención dos turistas, que acoden provocando diariamente grandes aglomeracións. Por esta mesma razón, o país aspira a que este lago reciba o tratamento de lugar sacro, para garantir así que o fluxo de persoas non sexa prexudicial para unha das súas grandes xoias.

Pero por que a súa cor é rosado? Practicamente todos os lagos de cor rosa teñen unha característica común: a alta salinidade. Entón, é o sal o que lles confire esa cor? En realidade, o que fai que un lago vólvase rosa son os habitantes do lago: algas, bacterias e pequenos crustáceos. Pero o sal é un compoñente moi importante. Non todos os seres vivos son capaces de vivir con tamaña concentración de sal. Isto crea un espazo especialmente acondicionado para certas especies, exclusivamente. Sin embargo, neste caso, a mais destacada e unha alga característica denominada como dunaliela salina, alga halófica que produce o beta-caroteno, o pigmento responsable de dar a cor ao lago. Ao final, nun ambiente tan específico, estes seres vivos reprodúcense sen mesura nin control, o que provoca unha explosión de cor debida á cantidade deles. Como dato curioso, os flamencos que viven nestes lagos adquiren a súa cor rosa por consumir estes microorganismos e crustáceos destes lagos, polo que podemos dicir <es o que comes>.

# data[].attributes.attachment_link.description
A 160 quilómetros da capital de Casaquistán atopase unha inhóspita paisaxe, o lago Kobeytuz, característico polas súas augas de cor rosa. O lugar chama moito a atención dos turistas, que acoden provocando diariamente grandes aglomeracións.

# data[].attributes.headline
Descobren un novo mecanismo que utilizan as células para defenderse de virus e bacterias

# data[].attributes.subject
Descobren un novo mecanismo que utilizan as células para defenderse de virus e bacterias

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Investigadores do Instituto de Investigacións Biomédicas August Pi i Sunyer ( Idibaps) de Barcelona, comezaron un estudo sobre un novo mecanismo de defensa inmunológica descoñecido ata o de agora que utilizan as células para defenderse dos virus e as bacterias. Trátase dunha estratexia orquestrada polos corpos lipídicos; orgánulos celulares capaces de atraer e eliminar aos patógenos invasores.

Os corpos lipídicos son os orgánulos onde as nosas células acumulan nutrientes que, en forma de graxa, proporcionan a enerxía necesaria para que poidan desenvolver a súa función. Por exemplo, os corpos lipídicos proporcionan a enerxía para que o corazón poida latexar, que o fígado faga a súa función metabólica, ou que o músculo faga o seu movemento. Cando os virus ou as bacterias infectan a célula hóspede necesitan gran cantidade de nutrientes para multiplicarse e para conseguilos diríxense ao corpo lipídico. No estudo publicado demóstrase que os corpos lipídicos organizan complexos de proteínas antibióticas e antivirais que combaten ao patógeno.

Trátase dun mecanismo que funciona en todas as células do corpo, non só en células profesionais do sistema inmunológico como os macrófagos. Esta estratexia de defensa tamén foi observada en insectos, suxerindo a súa importancia durante a evolución da nosa inmunidade innata.

Os investigadores demostraron que, para protexerse da infección, as células colocan gran cantidade de proteínas antibióticas e antivirais nos corpos lipídicos. En total, comparando a superficie do CL en células normais e en células infectadas, o estudo identificou a función protectora do corpo lipídico fronte ao patógeno.

# data[].attributes.attachment_link.title
Descobren un novo mecanismo que utilizan as células para defenderse de virus e bacterias

# data[].attributes.attachment_link.description
Investigadores do Instituto de Investigacións Biomédicas August Pi i Sunyer ( Idibaps) de Barcelona, comezaron un estudo sobre un novo mecanismo de defensa inmunológica descoñecido ata o de agora que utilizan as células para defenderse dos virus e as bacterias. Trátase dunha estratexia orquestrada polos corpos lipídicos; orgánulos celulares capaces de atraer e eliminar aos patógenos invasores.