# data[].attributes.headline
สมุดบันทึกรายบุคคล

# data[].attributes.subject
สมุดบันทึกรายบุคคล

# data[].attributes.body
นายน้ำเพชร กองเกิด ชื่อเล่น เพชร

# data[].attributes.headline
นางสาว กมลวรรณ บัวหนอง

# data[].attributes.body
นางสาว กมลวรรณ บัวหนอง ชื่อเล่น เฟิร์น

# data[].attributes.body
นางสาว ภัทรภร ชินราษฎร์

ชื่อเล่น น้ำหนาว

# data[].attributes.body
เหตุผลที่ช่วงนี้ชอบฟังเพลงนี้

เพราะ ช่วงนี้ตั้งใจเรียน จะได้มัดใจสาวที่ชอบ

# data[].attributes.attachment_link.title
TATTOO COLOUR - ตั้งใจเรียน | Study Very Hard [Music Video]

# data[].attributes.headline
นายกฤตยชญ์ อรรคฮาด (ข้าวฟ่าง)

# data[].attributes.subject
นายกฤตยชญ์ อรรคฮาด (ข้าวฟ่าง)

# data[].attributes.headline
นางสาวอัจฉรา พันธาโฮม 

# data[].attributes.body
นางสาวอัจฉรา พันธาโฮม ชื่อเล่น แก้มม☺️☺️

# data[].attributes.headline
นางสาวณัฏฐณิชา แทนคำ เ

# data[].attributes.body
นางสาวณัฏฐณิชา แทนคำ เลขที่14 ชื่อเล่นผักกาด

# data[].attributes.body
นางสาวศิรดา จันทิมา (อิ๋ว)

# data[].attributes.headline
นาย ปัณณวิชญ์ กวินพัฒนสกุล ม.5/1 เลขที่7

# data[].attributes.subject
นาย ปัณณวิชญ์ กวินพัฒนสกุล ม.5/1 เลขที่7

# data[].attributes.body
หนูเลือกเพลงโลกคู่ขนานค่ะ เพราะ เนื้อเพลงนั้นสื่อถึงการที่เรารักคน ๆ นึงมากจนอยากจะเก็บเขาไว้ในโลกของเรา โลกที่มีแค่เรา2คน เพราะโลกของความเป็นจริงมันโหดร้ายกับเรามาก ๆ ซึ่งบทเพลงนี้เข้ากับชีวิตของหนูช่วงนี้ด้วยค่ะ

# data[].attributes.attachment_link.title
D GERRARD - โลกคู่ขนาน (Isekai)【Official MV】

# data[].attributes.headline
นาย ธัชพล โสวงษ์ (คุน)

# data[].attributes.subject
นาย ธัชพล โสวงษ์ (คุน)

# data[].attributes.headline
รูปภาพที่อยากเป็น

# data[].attributes.subject
รูปภาพที่อยากเป็น

# data[].attributes.body
ผมอยากเป็นหมอครับ

# data[].attributes.headline
นายชัยวัฒน์ หาญเชิงชัย (เต้)

# data[].attributes.subject
นายชัยวัฒน์ หาญเชิงชัย (เต้)

# data[].attributes.headline
นางสาวกัญญาพัชร์ตันสอา

# data[].attributes.body
นางสาวกัญญาพัชร์ตันสอาด เลขที่11 ม.5|1 ชื่อเล่นขนม

# data[].attributes.body
https://youtu.be/KKQl-pIRQMY?si=OQA6pHIa3btd3R2s

# data[].attributes.body
เหตุผลที่ชอบเป็นเพลงสมัยก่อนที่ผมฟังแล้วรู้สึกดีครับร้องง่ายด้วยครับ

# data[].attributes.attachment_link.title
ปราณี   OSTผู้บ่าวไทบ้าน อีสานอินดี้ low

# data[].attributes.headline
นายจิตติพัฒน์ มาขน (เน

# data[].attributes.body
นายจิตติพัฒน์ มาขน (เน็กซ์)

# data[].attributes.headline
เหตุผลที่เลือกเพลงนี้เ

# data[].attributes.body
เหตุผลที่เลือกเพลงนี้เพราะหนูรักสีอิฐค่ะ

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
นาฏยศิลป์ สินไซ

# data[].attributes.attachment_link.title
ร่มผกากาล : นาง l นาฏยศิลป์อีสาน มหาวิทยาลัยขอนแก่น

# data[].attributes.headline
ที่ผมเลือกเพลงนี้เพราะ

# data[].attributes.body
ที่ผมเลือกเพลงนี้เพราะความรู้สึกคิดถึงเวลาที่ผ่านไปแล้ว คิดถึงวันเก่าๆที่ผ่านไปแล้ว ไม่ค่อยมีความสุขเท่าที่ควร และยังคิดถึงแฟนเก่า

# data[].attributes.headline
เหตุเพราะเป็นเพลงที่ใช

# data[].attributes.body
เหตุเพราะเป็นเพลงที่ใช้เสียงสูงในการร้องแล้วหนูร้องเพลงนี้ได้จบแล้วก็ถ้ามีแฟนก็อยากร้องเพลงนี้ให้เขา

# data[].attributes.attachment_link.title
LANDOKMAI - เพลงรักเพลงแรก (Blooming) [Official MV]

# data[].attributes.headline
อยากเป็นนักบอลทีม Manchester United ทีมฟุตบอลที่ดีที่สุดในโลก

# data[].attributes.subject
อยากเป็นนักบอลทีม Manchester United ทีมฟุตบอลที่ดีที่สุดในโลก

# data[].attributes.headline
นางสาว จินตนาพร โคตรภู

# data[].attributes.body
นางสาว จินตนาพร โคตรภูเวียง ม.5/1 เลขที่12 ชื่อเล่น: จินนี่

# data[].attributes.headline
เป็นภาพนี้เพราะอยากเป็

# data[].attributes.body
เป็นภาพนี้เพราะอยากเป็นครูภาษาอังกฤษอยากพูดคุยกับเด็กๆให้คำปรึกษาในทุกเรื่องและพร้อมเค้าใจและอยากเข้าใจเด็กๆที่ผมจะสอนในอนาคตให้มากขึ้นครับ อยากลองคุยกับทุกคนเข้าใจและรับฟังครับ ที่ผมได้พูดมาคือครูท่านหนึ่งที่ได้ทำแบบเดียวกันกับที่ผมพูดซึ่งเป็นแรงบัลดาลใจให้ผมให้อยากเป็นครูครับ

# data[].attributes.headline
นางสาว กวิสรา สาระผล (

# data[].attributes.body
นางสาว กวิสรา สาระผล (โบนัส )

# data[].attributes.headline
ทำรูปนี้เพราะอยากเรียน

# data[].attributes.body
ทำรูปนี้เพราะอยากเรียนให้จบคณะเภสัชทำตามความฝันตัวเองให้สำเร็จ

# data[].attributes.headline
ภาพที่อยากให้เกิดขึ้นในอนาคต

# data[].attributes.subject
ภาพที่อยากให้เกิดขึ้นในอนาคต

# data[].attributes.body
อยากมีบ้านสักหลังอยู่ในพื้นที่สงบๆห่างจากผู้คน มีครอบครัวเล็กๆมีคู่ชีวิตที่เข้าใจกันและกัน พร้อมทั้งหน้าที่การงานที่มั่นคง ได้เป็นแม่คนสักครั้งหนึ่งได้สอนเขาให้ดีมองเขาเติบโตขึ้นพร้อมกับเราที่มองด้วยความรักและความภูมิใจ

# data[].attributes.headline
นางสาวจิรัฐติกาล สงมา (เปรี้ยว )           เลขที่ 13 ม.5/1

# data[].attributes.subject
นางสาวจิรัฐติกาล สงมา (เปรี้ยว )           เลขที่ 13 ม.5/1

# data[].attributes.headline
เพลง 𝐋𝐢𝐤𝐞 𝐚 𝐝𝐫𝐞𝐚𝐦 ( 𝐦𝐢

# data[].attributes.body
เพลง 𝐋𝐢𝐤𝐞 𝐚 𝐝𝐫𝐞𝐚𝐦 ( 𝐦𝐢𝐧𝐧𝐢𝐞 )

" การตกหลุมรักใครสักคนจนรู้สึกเหมือนอยู่ในความฝัน ทุกอย่างดูงดงาม อบอุ่น และเหนือจริง เหมือนเวลาหยุดนิ่งเมื่อต้องอยู่กับเขา "

เพลงนี้ถ่ายทอดอารมณ์หวานละมุนของความรักที่บริสุทธิ์ คล้ายกับความฝันที่ไม่อยากตื่น

ส่วนตัวหนูเรียกว่าหนูอินกับเพลงค่ะ เพลงความหมายดี ถ้าถามว่ามันตรงกับความรู้สึกเรายังไง หนูก็ไม่เชิงว่ามันตรงหมดค่ะ ถ้าเรามองในมุมมองชีวิต การหาความรักแบบนั้นก็ยากค่ะ แต่ก็ใช่ว่าจะไม่มี

เนื้อเพลงการถ่ายทอดอารมณ์ความรู้สึกมันดีมากค่ะ  ก็เลยอินกับเพลงค่ะ อิอิ

# data[].attributes.attachment_link.title
[선재 업고 튀어 OST Part 3] 민니 ((여자)아이들) (MINNIE) - 꿈결같아서 (Like A Dream) MV

# data[].attributes.headline
16 นางสาวพิมพ์มาดา แสงพันธ์ เฟื่องฟ้า

# data[].attributes.subject
16 นางสาวพิมพ์มาดา แสงพันธ์ เฟื่องฟ้า

# data[].attributes.headline
ผมชอบ เพลงดี 

# data[].attributes.subject
ผมชอบ เพลงดี 

# data[].attributes.attachment_link.title
OHMPHIENG - ดันไปชอบเธอ ft. pY-1 (Visualizer)

# data[].attributes.headline
อยากเป็นนักเตะในทีม Manchester United ทีมที่โหดที่สุดในจักรวาล

# data[].attributes.subject
อยากเป็นนักเตะในทีม Manchester United ทีมที่โหดที่สุดในจักรวาล

# data[].attributes.headline
คิดไว้ว่าอยากเ

# data[].attributes.body
คิดไว้ว่าอยากเป็นครูค่ะ

ครูเป็นคนสำคัญที่คอยสอนทั้งความรู้และเรื่องชีวิตให้เรา เป็นเหมือนคนที่ช่วยปูทางให้เราโตไปเป็นคนเก่งและดี คอยให้กำลังใจเวลามีปัญหา

# data[].attributes.headline
อยากทำงานที่ต่างประเทศ

# data[].attributes.body
อยากทำงานที่ต่างประเทศ

# data[].attributes.body
ชื่อเพลง โลกคู่ขนาน-ดี เจอร์ดาร์ด

เหตุผลที่หนูเลือกเพลงนี้เพราะ เพลงนี้มีความหมายที่ลึกซึ้ง เนื้อเพลงได้เล่าบรรยายเกี่ยวกับเรื่องราวความรักที่เรามีต่อคน ๆ นึง ซึ่งเราก็รักเขามากจนอยากจะเก็บเขาไว้แค่ในโลกของเรา โลกที่มีแค่เราสองคน เพราะโลกของความเป็นจริงมันโหดร้ายเกินกว่าที่จะรับมันไหว ซึ่งเพลงนี้ก็เข้ากับชีวิตของหนูช่วงนี้ด้วยค่ะ

# data[].attributes.attachment_link.title
D GERRARD - โลกคู่ขนาน (Isekai)【Official MV】

# data[].attributes.body
https://youtu.be/wwp48a-B_xw?si=OoiRAcbl-y18bqG-

เหตุผลคืออยากใช้ชีวิตวัยรุ่นกับเพื่อนให้คุ้มเพราะชีวิตวัยรุ่นมันมีครั้งเดียว

# data[].attributes.attachment_link.title
[Official MV] วัยรุ่นครั้งเดียว - Demo Project

# data[].attributes.body
ที่เลือกเพลงนี้

เพราะบรรยากาศของเพลงพร้อมทั้งเนื้อร้องทำนอง เข้ากับช่วงชีวิตตอนนี้เหลือเกินบางทีฟังแล้วก้เศร้า บางทีก็สบายใจ และทุกทีมันเข้ากับชีวิตจริงของตัวเราเอง

และยิ่งไปกว่านั้นเจ้าของเพลงคือ ศิลปินในดวงใจ มันทำให้เข้าไปในเพลงมากขึ้นกว่าเดิมเท่าตัว

# data[].attributes.headline
เห็นผลที่เลือกรูปนี้เพ

# data[].attributes.body
เห็นผลที่เลือกรูปนี้เพราะอยากเรียนโรงเรียนบริหารเสน่ห์เจ้าหญิงค่ะ💓💓💓

# data[].attributes.headline
เพราะเวลาหนูฟังเพลงแบบ

# data[].attributes.body
เพราะเวลาหนูฟังเพลงแบบนี้หนูสามารถใจเย็นได้แบบราชนิกูลค่ะ

# data[].attributes.attachment_link.title
คืนคีง  "ศิลฺป" I มหาวิทยาลัยขอนแก่น [4k]

# data[].attributes.attachment_caption
นางสาวอัญชลิดา เพียหล้า โฟกัส

# data[].attributes.attachment_caption
อยากเป็นนักธุรกิจหรือทำเกี่ยวกับอสังหาริมทรัพท์

# data[].attributes.headline
ภาพที่อยากให้เกิดขึ้นใ

# data[].attributes.body
ภาพที่อยากให้เกิดขึ้นในอนาคต

# data[].attributes.headline
อยากเป็นนักบิลทีมแมนยู

# data[].attributes.subject
อยากเป็นนักบิลทีมแมนยู

# data[].attributes.headline
นางสาวกวินตา นวลแยง ชื

# data[].attributes.body
นางสาวกวินตา นวลแยง ชื่อเล่นกวิน ม.5/1เลขที่9

# data[].attributes.headline
นางสาวประภัทรสร จันทนมูลตรี 5/1 เลขที่15

# data[].attributes.subject
นางสาวประภัทรสร จันทนมูลตรี 5/1 เลขที่15

# data[].attributes.headline
เพลงสุดสายตา

# data[].attributes.subject
เพลงสุดสายตา

# data[].attributes.body
หนูชอบท่อนที่ว่า "เราต่างเคยพ่ายแพ้ อ่อนแอในบางหน จมลงในผู้คนอันมากมาย" มันบอกถึงว่าเราอ่อนแอได้ มันไม่ได้ผิด แล้วมันจะทำให้เราเข้มแข็งเพิ่ม และเนื้อเพลงยังชวนให้เรามองมุมมองของความเป็นคนที่เท่ากันของคนแต่ละคน เนื้อเพลงชวนให้มองโลกให้กว้างขึ้น และยังให้ช่วยเติมไฟในบางครั้ง เพราะฟังแล้วไม่อยากแพ้แบบที่เคยแพ้แล้วค่ะ

# data[].attributes.attachment_link.title
สุดสายตา - From "เดอะดาวน์"

# data[].attributes.attachment_link.metadata.title
สุดสายตา - From "เดอะดาวน์"

# data[].attributes.headline
กวินตา นักเทคนิคการแพท

# data[].attributes.body
กวินตา นักเทคนิคการแพทย์

# data[].attributes.attachment_link.title
SARAN X BlackHeart - มากกว่ารัก (REMIX VERSION)

# data[].attributes.headline
อยากศึกษาต่อปริญญาตรีใ

# data[].attributes.body
อยากศึกษาต่อปริญญาตรีในคณะเภสัชศาสตร์และจบมาเพื่อเปิดร้านยา/ให้คำปรึกษาเกี่ยวกับยาเนื่องจากตอนเด็กไม่มีความรู้เรื่องยาและเผลอทานยาเกินขนาดจึงทำให้ดิฉันอยากศึกษาเพื่อมาให้ความรู้แก่บุคคลในชุมชนเกี่ยวกับเรื่องยาพื้นฐาน และเชื่อว่าสิ่งนี้อาจจะช่วยได้ไม่มากก็น้อย

# data[].attributes.attachment_link.title
นี่ค่ะ อย่าลืมทานข้าวให้ตรงเวลาและทานยาหลังอาหารด้วยนะคะ

# data[].attributes.headline
นักเทคนิคการแพทย์ เพรา

# data[].attributes.body
นักเทคนิคการแพทย์ เพราะส่วนตัวชอบการเรียนชีววิทยาแต่ถ้าให้เป็นหมอหนูคงไม่เอาค่ะก็เลยได้ลองศึกษาเกี่ยวกับศาสตร์การแพทย์อื่นๆพบว่านักเทคนิคการแพทย์คือตรงกับความต้องการมากค่ะ

# data[].attributes.body
“เธอน่ะไม่ต้องเป็นแบบที่ใครคาดหวัง”

# data[].attributes.attachment_link.title
เรนิษรา - ฉันคือนักสะสมความเศร้า Visualizer

# data[].attributes.headline
ชีวิตติดเศร้าค่ะครู

# data[].attributes.subject
ชีวิตติดเศร้าค่ะครู

# data[].attributes.body
https://youtu.be/6abcp5bZd6E?si=pmbtKbgTB_jGKeZd

# data[].attributes.body
ชื่อเพลง วันที่นาฬิกาของเราหมุนไปพร้อมกันค่ะ เหตุผลที่เลือกเพลงนี้ก็เพราะเพลงนี้มีความหมายเกี่ยวกับรักทางไกลค่ะ ความเชื่อใจ ไว้ใจกันต้องมาเป็นอันดับแรก ต่างคนก็ต่างรอวันที่จะได้เจอกัน ได้ไปเที่ยว ไปกินของอร่อยๆด้วยกันสักวันค่ะ

# data[].attributes.attachment_link.title
No One Else - วันที่นาฬิกาของเราหมุนไปพร้อมกัน | (OFFICIAL VISUALIZER)

# data[].attributes.attachment_caption
เป็นรูปนักธุรกิจค่ะ เพราะว่า อนาคตอยากมีชีวิตที่ดีสร้างครอบครัว การงานดี แต่หลักๆก็คือมีเงินใช้ไม่มีหนี้สินค่ะ

# data[].attributes.body
1. เข็มทิศ (เครื่องมือภูมิศาสตร์)

ใช้บอกทิศทาง เดินป่าจะไม่หลงทาง สำคัญมากในการทำแผนที่และเดินทางหาทางออกจากป่า

2. แผนที่โลก (เครื่องมือภูมิศาสตร์)

ช่วยดูพิกัดของลุ่มแม่น้ำอเมซอล เปรียบเทียบตำแหน่ง

3. กล้องส่องทางไกล (เครื่องมือภูมิศาสตร์)

ใช้ดูสิ่งที่มองจากไกลๆ ป้องกันอันตราย เช่น สัตว์ร้าย น้ำตก หรือแม่น้ำ

ช่วยสังเกตตำแหน่งของภูเขา หรือลำน้ำ

4. เชือก

ช่วยปีนต้นไม้ ข้ามลำธาร หรือช่วยกันเมื่อมีคนตกจากที่สูงยังใช้ทำกับดัก หรือผูกเต็นท์ในสภาพพื้นที่ไม่เรียบ

5. เต็นท์ที่พัก

พักใช้พักค้างแรมในป่าที่มีสัตว์อันตรายกันฝนและแมลง

6. ปืนช็อตไฟฟ้า

ป้องกันตัวจากสัตว์อันตราย

หลังจากประตูวิเศษถูกทำลาย พวกเขาตกใจมาก แต่โดราเอมอนยังมีกระเป๋าวิเศษที่พอมีของใช้เหลืออยู่ โนบิตะเสนอว่าควรใช้โอกาสนี้ทำแผนที่ลุ่มน้ำอเมซอลให้เสร็จไปเลย เผื่อว่าจะหาทางออกจากป่าได้ด้วย พวกเขาใช้ เข็มทิศ กับ แผนที่โลก เพื่อหาทิศทางของแม่น้ำสายหลัก แล้วใช้ กล้องส่องทางไกล คอยสังเกตทิศทางและอันตรายระหว่างทาง กลางคืนพักแรมด้วย เต็นท์ เพื่อไม่ให้โดนยุงกัด หรือสัตว์ร้ายรบกวน ขณะที่ เชือก ช่วยไจแอนท์ปีนขึ้นต้นไม้ดูเส้นทาง หรือช่วยกันข้ามลำธาร ครั้งหนึ่ง ชิซูกะเจองูอนาคอนด้าเข้าจริง ๆ! โดราเอมอนจึงใช้ ปืนช็อตไฟฟ้า ทำให้งูสลบ และพวกเขารีบหลบหนีออกมาได้อย่างหวุดหวิด ด้วยความกล้าหาญ ความร่วมมือ และอุปกรณ์ภูมิศาสตร์ทั้ง 3 ชิ้น โนบิตะและเพื่อน ๆ สามารถวาดแผนที่ลุ่มน้ำอเมซอลแบบคร่าว ๆ และหาทางกลับออกจากป่าผ่านทางแม่น้ำ จนได้พบหมู่บ้านท้องถิ่นที่ช่วยส่งพวกเขากลับญี่ปุ่นในที่สุด

# data[].attributes.headline
เอาชีวิตรอด!! ด้วยเครื่องมือทางภูมิศาสตร์ที่ต้องรู้

# data[].attributes.subject
เอาชีวิตรอด!! ด้วยเครื่องมือทางภูมิศาสตร์ที่ต้องรู้

# data[].attributes.body
อุปกรณ์

1. สเตริโอสโคป (Stereo Scope)
→ ใช้ดูแผนที่ภาพถ่ายทางอากาศแบบ 3 มิติ ทำให้สามารถมองเห็นภูมิประเทศที่เป็นเขา ที่ต่ำหรือสูง และหาเส้นทางที่ปลอดภัยได้

2. แพลนิมิเตอร์ (Planimeter)
→ ใช้วัดพื้นที่บนแผนที่ เพื่อประเมินพื้นที่ตั้งแคมป์ที่มีขนาดพอเหมาะและปลอดภัยจากน้ำหลาก

3. แอนนีโมมิเตอร์ (Anemometer)
→ ใช้วัดความเร็วลม ช่วยให้เรารู้ว่ามีพายุหรือลมแรงจะมาทางใด และหาทางหลบเลี่ยงได้ทันเวลา

4. เรนเกจ (Rain Gauge)
→ ใช้วัดปริมาณฝน เพื่อประเมินความเสี่ยงของฝนตกหนัก และเตรียมตัวหนีน้ำท่วมเพิ่มเติม

5. ชิป GPS ฝังตัว (GPS chip)
→ ใช้บอกพิกัดที่อยู่ของพวกเราแบบแม่นยำ หากต้องขอความช่วยเหลือจากเจ้าหน้าที่กู้ภัย จะระบุตำแหน่งได้ง่าย

6. โมเดลลูกโลก
→ ใช้ฝึกดูพิกัดตำแหน่งทางภูมิศาสตร์โดยรวม เช่น การดูแนวแม่น้ำ หรือประเทศรอบข้างในกรณีที่ต้องวางแผนระยะยาว

โนบิตะและผองเพื่อนจะหาทางกลับบ้านได้อย่างไร!!

ในวันหนึ่ง ขณะที่โนบิตะและเพื่อนๆ กำลังเรียนอยู่ที่โรงเรียน จู่ๆ ฝนก็ตกหนัก น้ำจากเขาก็ไหลหลากลงมาอย่างรวดเร็ว! โรงเรียนถูกน้ำท่วมจนต้องรีบหนีออกมา โดยมีเพียงเรือแคนูหนึ่งลำให้ใช้พายหนีไปตามแม่น้ำสายยาวที่ไม่มีใครรู้จัก

โชคดีที่โดราเอมอนมีอุปกรณ์วิเศษให้เลือก 6 ชิ้นเพื่อช่วยเอาตัวรอด ทุกคนจึงรีบปรึกษากันและเลือกอย่างรอบคอบที่สุด…

ระหว่างการเดินทาง…

ชิซูกะใช้ สเตริโอสโคป ส่องดูภาพถ่ายดาวเทียมจากโดราเอมอน เพื่อดูว่าพื้นที่ไหนเป็นภูเขาสูงหรือดินถล่มง่าย ทุกคนจึงหลีกเลี่ยงเส้นทางอันตรายได้

ไจแอนท์ใช้ แพลนิมิเตอร์ วัดแผนที่หาพื้นที่ราบที่ปลอดภัย เพื่อหยุดพักและตั้งแคมป์ได้อย่างเหมาะสม

ซูเนโอะใช้ แอนนีโมมิเตอร์ ตรวจลม พอรู้ว่าลมแรงจะพัดมาทางไหน ก็รีบเปลี่ยนเส้นทางก่อนเจอลมพัดเรือคว่ำ

ฝนเริ่มตกหนัก! โนบิตะรีบใช้ เรนเกจ วัดปริมาณฝน และรู้ว่าน้ำจะท่วมอีกในไม่ช้า ทุกคนจึงรีบเร่งพายเรือหลบภัยก่อนที่จะสายไป

โดราเอมอนใช้ GPS ฝังตัว เชื่อมต่อกับดาวเทียมของโลก ทำให้สามารถรู้ได้ว่าเขาและเพื่อนๆ อยู่ตรงไหน และควรไปทางไหนจึงจะใกล้หมู่บ้านมากที่สุด

โมเดลลูกโลกช่วยให้โนบิตะเข้าใจว่าแม่น้ำนี้ไหลลงทิศใด และควรมุ่งหน้าไปทิศไหนเพื่อเข้าเขตปลอดภัยของเมือง

ด้วยความสามัคคีและการใช้เครื่องมือภูมิศาสตร์อย่างถูกต้อง โนบิตะและผองเพื่อนจึงสามารถหาทางออกจากป่าและลำน้ำที่คดเคี้ยว จนในที่สุดก็พบถนนใหญ่ที่มีรถกู้ภัยผ่านมา ทุกคนจึงปลอดภัยและกลับบ้านได้อย่างปลอดภัย พร้อมทั้งได้เรียนรู้ว่า ภูมิศาสตร์ไม่ใช่แค่ในห้องเรียน แต่ช่วยชีวิตจริงได้ด้วย!

# data[].attributes.body
🌿 เรื่อง: เอาชีวิตรอดกลางลุ่มแม่น้ำอเมซอล ㅇㅇㅇ

โนบิตะและเพื่อน ๆ ได้รับการบ้านให้ทำแผนที่ภูเขาหลังโรงเรียน แต่โนบิตะดันอยากเจองูอนาคอนต้า เลยชวนเพื่อนไปสำรวจ ลุ่มแม่น้ำอเมซอล แทน ระหว่างทางประตูวิเศษโดนจระเข้กัดจนพัง ทำให้กลับออกมาไม่ได้ ทุกคนเลยต้องช่วยกันเอาชีวิตรอดจากป่า

พวกเขาเลือก อุปกรณ์ 6 ชิ้น จากกระเป๋าวิเศษ โดยต้องมี เครื่องมือทางภูมิศาสตร์อย่างน้อย 3 อย่าง ดังนี้:

✅ อุปกรณ์ที่เลือกมาา

1. เข็มทิศ 🧭 (เครื่องมือภูมิศาสตร์)
→ ใช้ดูทิศทางไม่ให้หลงป่า

2. แผนที่โลก 🗺️ (เครื่องมือภูมิศาสตร์)
→ ช่วยดูพื้นที่ลุ่มน้ำอเมซอลคร่าว ๆ และวางแผนการเดินทาง

3. กล้องส่องทางไกล 🔭 (เครื่องมือภูมิศาสตร์)
→ ใช้ส่องทางไกล มองหาควันไฟ แม่น้ำ หรือสัตว์

4. เชือก 🪢
→ ใช้ผูก ทำที่พัก หรือช่วยเพื่อนที่ตกหลุม

5. พลุไฟ 🎆
→ ยิงขอความช่วยเหลือ หรือไล่สัตว์อันตราย

6. ปลากระป๋องสามแม่ครัวมาม่า 🐟
→ เป็นอาหารสำรอง ช่วยให้ไม่หิวระหว่างเดินทาง

🧭 สรุปเรื่องราวทั้งงงหมดดด

พวกเขาใช้เข็มทิศกับแผนที่ช่วยหาทางเดิน กล้องส่องทางไกลไว้ดูทางข้างหน้า

ระหว่างทางก็ใช้เชือกและกินปลากระป๋องเพื่อประทังชีวิต ก่อนจะยิงพลุไฟให้เฮลิคอปเตอร์เห็น และรอดกลับบ้านได้สำเร็จ

สุดท้ายโนบิตะก็ได้แผนที่ลุ่มน้ำอเมซอลไปส่งอาจารย์โนโนเนะพอดี!

# data[].attributes.headline
งานดูหนัง เรื่องHow to train your dragon 

# data[].attributes.subject
งานดูหนัง เรื่องHow to train your dragon 

# data[].attributes.body
นายกฤตยชญ์ อรรคฮาด เลขที่ 1

นายชัยวัฒน์ หาญเชิงชัย เลขที่ 3

นายธัชพล โสวงษ์ เลขที่ 5

นายน้ำเพชร กองเกิด เลขที่ 6

นาย ปัณณวิชญ์ กวินพัฒนสกุล เลขที่่ 7

https://www.canva.com/design/DAGxoJNeP3o/ZK2gUXz90V5Z1rHx3uvMHg/edit?utm_content=DAGxoJNeP3o&utm_campaign=designshare&utm_medium=link2&utm_source=sharebutton

# data[].attributes.headline
เติบโตโดยไม่มีเธอ

# data[].attributes.subject
เติบโตโดยไม่มีเธอ

# data[].attributes.body
https://youtu.be/pvaeYJ9gBxk?si=8dFL70bbGxzoxxWo

สาเหตุที่เลือกเพลงนี้เพราะเป็นเพลงที่ชอบโดยส่วนตัวและความหมายดีครับ

# data[].attributes.headline
กิจกรรมโนบิตะและผองเพื่อน

# data[].attributes.subject
กิจกรรมโนบิตะและผองเพื่อน

# data[].attributes.body
และเพื่อนได้รับการบ้านจากอาจารย์โนโนเนะ ให้ทำ ให้ทำแผนที่ภูเขาหลังโรงเรียนแต่โนบิตะนั้นสนใจงูอนาคอนด้าเป็นพิเศษจึงให้ชนของเพื่อนเดินทางไปผจญภัยในป่าดงดิบอเมซอน เพื่อตามหางูและทำแผนที่ลุ่มแม่น้ำอเมซอนส่งอาจารย์ระหว่างที่ไปได้มีจระเข้กัดทำลายประตูวิเศษทำให้ไม่สามารถกลับออกมาได้ โชคดีมีกระเป๋าวิเศษของโดราเอม่อน และเพื่อที่จะออกจากป่า โดราเอม่อนได้เลือกเข็มทิศเพื่อเอามาใช้บอกทิศทาง และมีดพกเพื่อใช้ตัดกิ่งไม้ทำอาหารหรือป้องกันตัว ขวดน้ำเพื่อมีน้ำดื่มในการอยู่รอด กล้องส่องทางไกลเพื่อใช้มองหาทางออกและเห็นพื้นที่ไกลๆได้ แว่นขยายเพื่อสอดส่องสิ่งมีชีวิตหรืออุปกรณ์เล็กๆ ใช้วุ้นแปลภาษาเพื่อสื่อสารกับสัตว์ในป่า

และโนบิตะได้ใช้ความสามารถของ วุ้นแปลภาษาเพื่อสื่อสารกับสัตว์และหาทางออกในที่สุดโนบิตะกับเพื่อนได้ออกจากป่าอย่างปลอดภัย

นายชัยวัฒน์ หาญเชิงชัย ม.5/1 เลขที่ 3

# data[].attributes.headline
กิจกรรมโนบิตะ

# data[].attributes.subject
กิจกรรมโนบิตะ

# data[].attributes.body
เรื่องเล่าเอาชีวิตรอดของโนบิตะและผองเพื่อน

วันหนึ่ง โนบิตะ ชิซูกะ ไจแอนท์ และซูเนโอะ หลุดเข้าไปอยู่กลางป่าลึกโดยไม่ได้ตั้งใจ ทุกคนรู้สึกตกใจและไม่รู้ทิศทางว่าจะเดินไปทางไหน พวกเขาจึงต้องช่วยกันเลือกอุปกรณ์ที่จำเป็นที่สุดเพียง 6 ชิ้น เพื่อเอาชีวิตรอดและหาทางกลับบ้านให้ได้

สิ่งแรกที่พวกเขากางออกมาก็คือ เต็นท์พักแรม เพื่อเป็นที่หลบภัยจากแดดและฝน รวมทั้งป้องกันสัตว์ป่าในตอนกลางคืน จากนั้น โนบิตะใช้ มีดพก ตัดกิ่งไม้และผลไม้มากินเป็นอาหาร และยังใช้ช่วยก่อไฟเพื่อให้ความอบอุ่นในยามค่ำคืน

ต่อมาเพื่อน ๆ ใช้ เชือก มาผูกทำเป็นราวตากของ ทำที่พักเสริม และยังช่วยสร้างแพเล็ก ๆ สำหรับข้ามลำธาร เมื่อถึงเวลาต้องออกเดินทาง พวกเขาหยิบ เข็มทิศ มาชี้หาทิศทาง พร้อมกับใช้ แผนที่โลก วางแผนเส้นทางเพื่อไม่ให้หลงทาง และรู้ตำแหน่งคร่าว ๆ ว่าควรเดินไปทางไหน

ระหว่างการเดินทางนั้น ชิซูกะใช้ กล้องส่องทางไกล มองสำรวจเส้นทางข้างหน้า ทำให้พวกเขาหลีกเลี่ยงอันตรายจากสัตว์ป่าและหาพื้นที่ปลอดภัยได้ พวกเขาจึงสามารถเดินทางออกจากป่าลึกอย่างปลอดภัยและกลับบ้านได้

ในที่สุด

นายกฤตยชญ์ อรรคฮาด ม.5/1 เลขที่1

# data[].attributes.headline
กิจกรรมโนบิตะ (นายน้ำเพชร กองเกิด เลขที่6)

# data[].attributes.subject
กิจกรรมโนบิตะ (นายน้ำเพชร กองเกิด เลขที่6)

# data[].attributes.body
เรื่อง โนบิตะหลงป่า

เช้าวันหยุดแสนสดใส โนบิตะและเพื่อน ๆ ชวนกันไปเที่ยวล่องเรือชมธรรมชาติในป่าลึก

ทุกคนต่างตื่นเต้น เพราะไม่เคยเข้ามาไกลขนาดนี้มาก่อน

ระหว่างที่พายเรืออยู่ดี ๆ ท้องฟ้าก็มืดครึ้ม ฝนตกหนัก และลมแรงพัดจนเรือเสียการควบคุม

เรือค่อย ๆ ลอยเข้าไปในลำน้ำแคบ ๆ แล้วก็ติดอยู่กลางป่าลึก

เมื่อฝนหยุดตก ทุกคนพบว่าตนเองหลงอยู่ในป่าที่ไม่คุ้นเคย

ชิซุกะเริ่มกังวลว่าอาจกลับบ้านไม่ได้

ส่วนไจแอนท์ก็พยายามทำใจกล้า แต่ก็อดกลัวไม่ได้เช่นกัน

โชคดีที่โดราเอมอนยังพกกระเป๋าวิเศษมาด้วย

ทุกคนจึงช่วยกันเลือกอุปกรณ์ที่จำเป็นสำหรับเอาตัวรอด

พวกเขาเลือก เข็มทิศ เพื่อหาทิศทาง

เลือก แผนที่โลก เพื่อดูเส้นทางโดยรอบ

ใช้ กล้องส่องทางไกล มองหาทางออกจากป่า

เตรียม ครีมกันแดด กันแสงแดดแรงในตอนกลางวัน

พก ขวดน้ำ เอาไว้ตักน้ำสะอาดมาดื่ม

และใช้ โอโดมิเตอร์ วัดระยะทางที่เดินเพื่อไม่ให้หลงวน

เมื่อทุกอย่างพร้อมแล้ว กลุ่มเพื่อนก็เริ่มเดินทางตามเข็มทิศ

กล้องส่องทางไกลช่วยให้เห็นลำธารไกล ๆ

พวกเขาเดินตามแผนที่จนไปเจอแม่น้ำสายใหญ่

ที่นั่นมีน้ำใสสะอาดให้ตักเก็บไว้ในขวด

ทุกคนผลัดกันพักและทาครีมกันแดดเพื่อไม่ให้เหนื่อยล้า

การเดินทางผ่านป่าเต็มไปด้วยอุปสรรค

บางครั้งต้องปีนเนินสูง บางครั้งต้องเดินผ่านดงไม้หนาทึบ

แต่ด้วยโอโดมิเตอร์ ทำให้รู้ว่าพวกเขาเดินมาไกลแค่ไหนแล้ว

จึงไม่รู้สึกสิ้นหวังและยังมีกำลังใจเดินต่อไป

ในที่สุด หลังจากเดินทางมาอย่างยาวนาน

พวกเขาก็มองเห็นหมู่บ้านเล็ก ๆ อยู่ไกลลิบ

เสียงคนและควันไฟจากหมู่บ้านทำให้ทุกคนดีใจมาก

ทั้งหมดรีบเร่งก้าวเดินด้วยความหวังเต็มเปี่ยม

เมื่อถึงหมู่บ้านก็ได้รับการช่วยเหลือจากชาวบ้านใจดี

โนบิตะและเพื่อน ๆ รู้สึกซาบซึ้งมาก

เพราะหากไม่มีเครื่องมือที่เลือกมา พวกเขาอาจหาทางออกไม่ได้

ทุกคนได้บทเรียนสำคัญว่า นอกจากเครื่องมือแล้ว

การร่วมแรงร่วมใจและความกล้าหาญก็เป็นสิ่งที่ช่วยให้รอดพ้นวิกฤต

สุดท้ายพวกเขาก็กลับบ้านอย่างปลอดภัย พร้อมกับประสบการณ์ที่ไม่มีวันลืม

# data[].attributes.headline
กิจกรรมโนบิตะ

# data[].attributes.subject
กิจกรรมโนบิตะ

# data[].attributes.body
เช้าวันหนึ่ง หลังเลิกเรียน โนบิตะกับผองเพื่อนได้ออกเดินทางท่องเที่ยวโดยเรือไปตามลำน้ำในป่าลึก ระหว่างทางเกิดพายุฝนกระหน่ำอย่างรุนแรง ทำให้เรือเสียการทรงตัวและไหลตามน้ำเข้าไปในป่าทึบ พวกเขาต้องขึ้นฝั่งและหาทางกลับหมู่บ้านด้วยตัวเอง

แม้จะตกใจ แต่ทุกคนพยายามตั้งสติ แล้วช่วยกันคิดว่าจะใช้อุปกรณ์อะไรในการเอาตัวรอดและกลับบ้านให้ได้ หลังจากหารือกัน จึงตัดสินใจเลือกอุปกรณ์ทั้งหมด 6 ชิ้น ได้แก่:

1. เข็มทิศ – ใช้ในการบอกทิศเหนือ-ใต้ เพื่อวางแผนเส้นทางเดินป่ากลับหมู่บ้าน ไม่ให้หลงทาง

2. แผนที่โลก – แม้จะไม่ใช่แผนที่เฉพาะพื้นที่นี้ แต่ก็พอช่วยบอกแนวเขตภูมิประเทศและแหล่งน้ำสำคัญที่น่าจะอยู่ใกล้

3. กล้องส่องทางไกล – ใช้ส่องเส้นทางจากที่สูง มองหาหมู่บ้าน หรือสัตว์ป่าอันตรายที่อาจอยู่ใกล้

4. เต็นท์ที่พัก – หลังจากเดินทางเหนื่อยล้า พวกเขาต้องการที่พักค้างคืนที่ปลอดภัยจากสัตว์และฝน

5. ไฟฉาย – ใช้ส่องทางในเวลากลางคืน ป้องกันการสะดุดล้ม หรือเผชิญกับสัตว์มีพิษ

6. อาหารสำเร็จรูป – เป็นเสบียงสำรองเมื่อหาอาหารในป่าไม่ได้

ระหว่างการเดินป่า พวกเขาใช้เข็มทิศกำหนดทิศทาง เดินตามลำน้ำไปจนถึงจุดที่มองเห็นหมู่บ้านไกลๆ ผ่านกล้องส่องทางไกล ทุกคืนพวกเขากางเต็นท์นอน ใช้ไฟฉายหาของและป้องกันสัตว์ร้าย และแบ่งอาหารสำเร็จกินกันประทังชีวิต

หลังจากผ่านไป 3 วัน พวกเขาก็สามารถเดินทางออกจากป่าได้อย่างปลอดภัย ทุกคนดีใจและได้เรียนรู้ว่าการเอาชีวิตรอดในธรรมชาติต้องใช้สติ ความรู้ และเครื่องมือทางภูมิศาสตร์ที่เหมาะสมจึงจะรอดพ้นจากอันตรายได้

นายปัณณวิชญ์ กวินพัฒนสกุล เลขที่7 5/1

# data[].attributes.headline
กิจกรรมที่3นางส

# data[].attributes.body
กิจกรรมที่3

นางสาว กมลวรรณ บัวหนอง

วันหนึ่ง ข้าวฟ่างกับเต้พลัดหลงเข้าไปในป่า พวกเขามีอุปกรณ์ 6 อย่างคือ เรนเกจ แผนที่โลก เข็มทิศ ไฟฉาย กล้องส่องทางไกล และเชือก ทั้งสองใช้แผนที่กับเข็มทิศหาทิศทาง ใช้กล้องส่องทางไกลดูเส้นทางข้างหน้า ตอนกลางคืนเปิดไฟฉายเพื่อความปลอดภัย ใช้เชือกทำที่พักและช่วยกันข้ามทางชัน ส่วนเรนเกจช่วยคาดการณ์ฝน ทำให้วางแผนเดินทางได้ดี สุดท้ายข้าวฟ่างกับเต้ก็หาทางออกจากป่าได้อย่างปลอดภัย

# data[].attributes.attachment_link.title
ยังเป็นของเธอ

# data[].attributes.attachment_link.metadata.title
ยังเป็นของเธอ

# data[].attributes.attachment_link.title
ยังเป็นของเธอ

# data[].attributes.attachment_link.metadata.title
ยังเป็นของเธอ

# data[].attributes.headline
กิจกรรมที่2เลือกการ์ตูน

# data[].attributes.subject
กิจกรรมที่2เลือกการ์ตูน

# data[].attributes.attachment_link.title
Reading a Map Education Presentation in Blue Green Brown Hand Drawn Style

# data[].attributes.body
อุปกรณ์ที่เลือก

1. วุ้นแปลภาษา เพราะ ใช้สื่อสารกับผู้คนในพื้นที่ต่าง ๆ ทำให้เข้าใจภาษาและขอความช่วยเหลือได้

2. ไฟฉาย เพราะ ใช้ส่องทางในที่มืด หรือส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือ

3. คอปเตอร์ไม้ไผ่ เพราะ ใล้ลอยขึ้นไปดูภูมิประเทศด้านบนหรือดูทางเวลาเดินทางยากๆ

4. แผนที่โลก เพราะ เป็นเครื่องมือภูมิศาสตร์ ช่วยบอกตำแหน่งประเทศและพื้นที่ต่าง ๆ

5. เข็มทิศ เพราะ เป็นเครื่องมือภูมิศาสตร์ ใช้หาทิศทางในการเดินป่า ไม่ให้หลงทาง

6. แอนนิโมมิเตอร์ เพราะ เป็นเครื่องมือภูมิศาสตร์ ใช้วัดความเร็วลม เพื่อคาดการณ์สภาพอากาศ

ดำเนินเรื่องต่อ

โนบิตะ ชิซูกะ ไจแอนท์ และซึเนโอะ พลาดท่าหลงป่าไกลจากหมู่บ้าน ทุกคนตกใจมาก แต่โชคดีที่มีกล่องของวิเศษอยู่กับพวกเขา  พวกเขาใช้วุ้นแปลภาษาเพื่อพูดคุยกับชาวบ้านแถวนั้น ทำให้รู้ข้อมูลว่าบริเวณนี้อยู่ใกล้แม่น้ำสายใหญ่ และสามารถเดินทางตามน้ำไปยังเมืองใหญ่ได้ระหว่างเดินทาง กลางคืนมืดมากจึงใช้ไฟฉายส่องทางป้องกันไม่ให้สะดุดหินและสัตว์ป่าเมื่อถึงทางที่รกและเดินยาก โนบิตะจึงหยิบคอปเตอร์ไม้ไผ่บินขึ้นไปดูจากมุมสูง พบว่ามีแม่น้ำสายหนึ่งไหลไปทางทิศตะวันตก พวกเขาจึงรู้ทิศทางที่ควรไปต่อชิซูกะหยิบแผนที่โลก ขึ้นมาดูร่วมกับเข็มทิศทำให้รู้ว่าตำแหน่งที่อยู่ตรงกับบริเวณป่าเขตร้อนในทวีปอเมริกาใต้และถ้าเดินตามทิศทางนี้จะเจอเส้นทางไปสนามบินก่อนออกเดินต่อ ไจแอนท์ลองใช้ แอนนิโมมิเตอร์วัดความเร็วลม พบว่าลมแรงมากและท้องฟ้าเริ่มมืดครึ้ม แสดงว่าจะมีพายุมาในไม่ช้า พวกเขาจึงรีบหาที่พักหลบฝนก่อน แล้วค่อยออกเดินทางต่อในตอนเช้าในที่สุด ด้วยความสามัคคีและการใช้เครื่องมือภูมิศาสตร์อย่างถูกต้อง พวกเขาก็หาทางออกจากป่าได้ และเดินทางกลับบ้านอย่างปลอดภัย

หลังจากที่โนบิตะและเพื่อนๆเอาตัวรอดในป่าอเมซอนได้โนบิตะกับเพื่อน ๆจึงช่วยกันวาดแผนที่ลุ่มแม่น้ำอเมซอนโดยใช้ข้อมูลจากแผนที่โลกและเข็มทิศประกอบกับสิ่งที่ได้เห็นจริงในระหว่างการเดินทางเราใส่รายละเอียดของเส้นทางน้ำป่าฝนเขตร้อนและภูเขาใกล้เคียงจนได้แผนที่ที่สมบูรณ์และโนบิตะนำไปส่งอาจารย์เป็นผลงานภูมิศาสตร์

นางสาวณัฏฐณิชา แทนคำ ม.5/1 เลขที่14

# data[].attributes.body
สมาชิก

นายณัฐนนท์ ศิริวงษ์ เลขที่4

นางสาวกมลวรรณ บัวหนอง เลขที่8

นางสาวณัฏฐณิชา แทนคำ เลขที่14

นางสาวภัทรภร ชินราษฎร์ เลขที่17

นางสาวอัจฉรา พันธาโฮม เลขที่20

# data[].attributes.attachment_link.title
Reading a Map Education Presentation in Blue Green Brown Hand Drawn Style

# data[].attributes.body
💪🏻โนบิตะและผองเพื่อนกับการเอาชีวิตรอดบนเกาะร้าง💪🏻

วันหนึ่ง โนบิตะ ชิซุกะ ไจแอนท์ ซึเนโอะ และโดราเอมอน นั่งเรือออกไปเที่ยวทะเล แต่โชคร้ายเกิดพายุรุนแรง เรือของพวกเขาถูกคลื่นซัดจนไปเกยตื้นที่เกาะร้างแห่งหนึ่ง ทุกคนตกใจและเริ่มไม่รู้จะทำอย่างไรดี

ชิซุกะ: “เราจะเอายังไงกันต่อดี ที่นี่ไม่มีคนเลยนะ”

โดราเอมอน: “ไม่ต้องห่วง ถึงจะไม่มีของวิเศษ แต่เรายังพึ่งความรู้ด้านภูมิศาสตร์ได้”

โดราเอมอนหยิบกระดาษกางออกมา มันคือแผนที่ภูมิประเทศที่บอกเส้นทาง น้ำตก และพื้นที่ราบต่างๆ

โดราเอมอน: “ดูสิ ใกล้ๆ ตรงนี้มีลำน้ำ เราสามารถไปหาน้ำจืดที่นั่นได้ และตรงที่ราบใกล้หาดนี่ก็เหมาะจะตั้งแคมป์”

ทุกคนจึงช่วยกันย้ายไปตั้งแคมป์ตามที่บอก

พอตกเย็น โนบิตะอาสาไปหาฟืน แต่เขากลับเดินหลงป่าไปไกล

โนบิตะ: “โอ๊ย ตรงไหนกันเนี่ย ทำไมทางมันเหมือนกันหมดเลย…”

เขารีบหยิบเข็มทิศออกมา หันหาทิศเหนือซึ่งเป็นทิศที่ตั้งแคมป์อยู่

โนบิตะ: “อ๋อ ถ้าเดินไปทางเหนืออีกหน่อยก็ต้องเจอเพื่อนๆ แน่”

ในที่สุดเขาก็หาทางกลับมาได้อย่างโล่งอก

คืนนั้นทุกคนนั่งรอบกองไฟ ซึเนโอะเริ่มบ่นด้วยความกังวล

ซึเนโอะ: “ถ้าไม่มีใครมาช่วย เราจะติดอยู่ที่นี่ตลอดไปหรือเปล่า”

โดราเอมอนหยิบอุปกรณ์เครื่องหนึ่งขึ้นมา หน้าจอสว่างโชติช่วง

โดราเอมอน: “นี่คือ GPS มันบอกได้เลยว่าตอนนี้เราอยู่ที่เส้นรุ้ง เส้นแวงไหน ถ้ามีโอกาสส่งสัญญาณ เรือกู้ภัยก็จะหาพวกเราเจอแน่นอน”

ทุกคนได้ยินแล้วเริ่มมีความหวังมากขึ้น

รุ่งเช้า ไจแอนท์หิวจนท้องร้องเสียงดัง

ไจแอนท์: “ถ้าไม่หาอะไรกินล่ะก็ พวกเราจะหมดแรงก่อนแน่ๆ”

โดราเอมอนเปิดภาพถ่ายมุมสูงที่ได้มาจากดาวเทียม เผยให้เห็นพื้นที่ป่าหนาทึบและร่องรอยต้นไม้ที่ออกผล

โดราเอมอน: “ตรงนี้มีป่าดิบชื้น น่าจะมีผลไม้กินได้ เราลองเดินไปทางนี้กันเถอะ”

//พวกเขาเดินตามเส้นทางนั้น และก็เจอผลไม้ป่าที่ปลอดภัยกินได้จริงๆ ทุกคนดีใจกันใหญ่//

ขณะกำลังเก็บผลไม้ ท้องฟ้าก็เริ่มมืดครึ้ม ลมแรงพัดมา ชิซุกะมองขึ้นไปด้วยความกังวล

ชิซุกะ: “ดูเหมือนฝนจะมาแล้วนะ”

โดราเอมอนหยิบเครื่องเล็กๆ ออกมาแล้วตรวจค่า

โดราเอมอน: “ค่าความชื้นสูงมาก อุณหภูมิลดลงเร็ว แบบนี้ฝนหนักกำลังจะตก เราต้องหาที่หลบภัย”

ทุกคนรีบวิ่งกลับไปยังถ้ำที่อยู่ไม่ไกลนัก และก็รอดจากพายุได้อย่างปลอดภัย

หลายวันต่อมา เมื่อพายุสงบลง พวกเขาใช้พิกัดจาก GPS ส่งสัญญาณให้ทีมกู้ภัย และในที่สุดก็มีเรือมาช่วย ทุกคนรอดกลับบ้านอย่างปลอดภัย

# data[].attributes.headline
กิจกรรมชายแดนไทย กัมพูชา

# data[].attributes.subject
กิจกรรมชายแดนไทย กัมพูชา

# data[].attributes.body
👉รายชื่อสมาชิก

นายจิตติพัฒน์ มาขน เลขที่ 2

นางสาวกมลวรรณ บัวหนอง เลขที่ 8

นางสาวจินตนาพร โคตรภูเวียง เลขที่ 12

นางสาวประภัทรสร จันทนมูลตรี เลขที่ 15

นางสาวพิมพ์มาดา แสงพันธ์ เลขที่ 16

นางสาวภัทรภร ชินราษฎร์ เลขที่ 17

นางสาวศิรดา จันทิมา เลขที่ 18

# data[].attributes.headline
อยากเป็นครูศิลปะ เพราะชอบวาดภาพ ชอบสีสัน

# data[].attributes.subject
อยากเป็นครูศิลปะ เพราะชอบวาดภาพ ชอบสีสัน

# data[].attributes.headline
คิดไว้ว่าอยากเป็นพยาบา

# data[].attributes.body
คิดไว้ว่าอยากเป็นพยาบาลค่ะ

เพราะ มีความมั่นคงและก้าวหน้าในอาชีพ พยาบาลเป็นอาชีพที่มีความต้องการสูงเสมอ ไม่ว่าเศรษฐกิจจะเป็นอย่างไร สถาบันทางการแพทย์ต่าง ๆ ก็ยังคงต้องการบุคลากรที่มีคุณภาพ นอกจากนี้ยังมีเส้นทางความก้าวหน้าที่หลากหลายค่ะ อีกทั้งเราก็ได้ช่วยเหลือผู้คน เหมือนเราได้ทำบุญไปอีกทางค่ะ555 แต่อาชีพนี้มันก็มีทั้งความกดดันหลายอย่างค่ะ แต่ก็ต้องอดทนให้ได้ค่ะ

# data[].attributes.headline
ชิ้นงานโนบิตะและผองเพื่อน

# data[].attributes.subject
ชิ้นงานโนบิตะและผองเพื่อน

# data[].attributes.body
ทำไมถึงเลือกอุปกรณ์6อย่างนี้??

1. แพลนิมิเตอร์ (ใช้ในการคำนวณระยะทางจากแผนที่ เพื่อกะระยะทางที่ต้องเดินทางกลับบ้าน และช่วยวางแผนเส้นทางในป่าอเมซอน)

2. เข็มทิศ (ช่วยบอกทิศทาง ไม่ให้หลงป่า และใช้ในการเดินทางไปตามเส้นทางที่ถูกต้อง)

3. แผนที่โลก (ใช้ดูตำแหน่งของป่าอเมซอน หาตำแหน่งของตนเอง และวางแผนหาทางกลับบ้าน)

4. คอปเตอร์ไม้ไผ่ (ใช้เป็นพาหนะในการเดินทางขึ้นไปบนฟ้า มองภาพรวมของป่าอเมซอนเพื่อช่วยให้กลับบ้านได้เร็วขึ้นและยังสามารถจดจำรูปแบบขอวเส้นทางในป่าอเมซอนได้อีกด้วย)

5. ไฟฉาย (ใช้ส่องสว่างตอนกลางคืน เพื่อความปลอดภัยจากสัตว์ป่าและอันตรายต่างๆ)

6. ขนมดังโงะบังคับสัตว์ (ใช้บังคับสัตว์ที่อันตราย เช่น งูอนาคอนด้า ให้ช่วยพากลับบ้าน หรือช่วยขนของ/เดินทาง)

เนื้อเรื่อง : โนบิตะในป่าลับอเมซอน

วันหนึ่ง โนบิตะและผองเพื่อนอยากทำแผนที่ป่าอเมซอนส่งครูจึงได้พลัดหลงเข้าไปในป่าอเมซอนจากประตูวิเศษของโดราเอม่อนและประตูก็พังอย่างคาดไม่ถึง จึงทำให้พวกเขาติดอยู่ที่นั่น พวกเขาตกใจมากเพราะรอบตัวเต็มไปด้วยต้นไม้สูงใหญ่และเสียงสัตว์ป่า แต่โชคดีที่โดราเอมอนมอบอุปกรณ์ 6 อย่างให้เพื่อเอาตัวรอดและหาทางกลับบ้าน

พวกเขาเริ่มต้นด้วยการใช้ เข็มทิศ เพื่อหาทิศทางไม่ให้เดินวนไปมา พร้อมกับกาง แผนที่โลก เทียบตำแหน่งคร่าวๆ ของป่าอเมซอน และคำนวณระยะทางด้วย แพลนิมิเตอร์ เพื่อวางแผนว่าจะต้องเดินทางไกลแค่ไหนจึงจะเจอทางออก

เมื่อค่ำคืนมาถึง ทั้งป่ามืดสนิท พวกเขาใช้ ไฟฉาย ส่องนำทาง ป้องกันไม่ให้สะดุดรากไม้หรือเจอสัตว์ร้ายแบบไม่ทันระวัง ระหว่างนั้นพวกเขาเผชิญหน้ากับงูอนาคอนด้าตัวใหญ่ ทุกคนตกใจมาก แต่โชคดีที่มี ขนมดังโงะบังคับสัตว์ จึงให้เจ้างูช่วยพาพวกเขาเคลื่อนตัวผ่านป่าที่รก

ในที่สุด พวกเขาตัดสินใจใช้ คอปเตอร์ไม้ไผ่ บินขึ้นไปบนท้องฟ้า มองเห็นเส้นทางของแม่น้ำอเมซอนจากมุมสูง โนบิตะและเพื่อนๆจึงจำเส้นทางของป่าอเมซอนไว้ ทำให้รู้ทิศทางที่ถูกต้องและหาทางกลับไปยังบ้านของตนเองได้สำเร็จ

ด้วยความสามัคคีของโนบิตะและเพื่อนๆจึงสามารถเอาชีวิตรอดจากป่าอเมซอนและเดินทางกลับบ้านได้อย่างปลอดภัย จากนั้นก็กลับมาวาดแผนที่ป่าอเมซอนส่งอาจารย์โนโนเนะพร้อมกับเล่าถึงเรื่องที่เกิดขึ้นให้เพื่อนๆในชั้นเรียนฟัง ทำให้ทราบว่า “ถ้ามีอุปกรณ์ที่เหมาะสมกับสถานการณ์ ก็ช่วยให้รอดพ้นจากปัญหาได้เหมือนกัน”

# data[].attributes.body
เรื่อง kang fu panda

นายจิตติพัฒน์ มาขน เลขที่2

นางสาวกวิสรา สาระผล เลขที่10

นางสาวจิรัฐติกาล สงมา เลขที่13

นางสาวศิรดา จันทิมา เลขที่18

นางสาวอัญชลิดา เพียหล้า เลขที่19

# data[].attributes.attachment_link.title
Green Watercolor Cute Bamboo Illustrative Group Project Presentation

# data[].attributes.body
ในอนาคตหนูอยากเป็นเภสัชกรค่ะ จากใจหนูเลยนะคะ ผู้เฒ่าผู้แก่เขาไม่ค่อยจะมีความรู้เรื่องยารักษาโรคสักเท่าไหร่ ปวดหัวไมเกรน ทานยาพารา ปวดเนื้อปวดตัว ทานยาพารา พารารับจบ หนูจึงอยากจะเป็นเภสัชกรเพื่อที่จะได้จ่ายยาตามอาการของผู้ป่วย(แถวบ้านหนูไม่มีร้านขายยา คนแก่ๆเขาก็ไปซื้อเอาตามร้านสะดวกซื้อ)

# data[].attributes.headline
หนูอยากเป็นพยาบาลเพราะ

# data[].attributes.body
หนูอยากเป็นพยาบาลเพราะรู้สึกว่าเป็นอาชีพที่ได้ช่วยเหลือคนอื่นจริงๆ เวลาเห็นคนป่วยแล้วพยาบาลคอยดูแลใกล้ชิด ทำให้เขารู้สึกดีขึ้น หนูก็เลยอยากเป็นแบบนั้นบ้าง อยากอยู่ข้างๆ คนที่ลำบาก คอยให้กำลังใจเขา อีกอย่างหนูคิดว่าอาชีพพยาบาลเป็นงานที่มีคุณค่าและมั่นคง ทำให้หนูมีแรงบันดาลใจอยากเรียนทางนี้ เพื่อที่อนาคตจะได้ดูแลคนในครอบครัวและช่วยเหลือคนอื่นๆ ได้ด้วยค่ะ

# data[].attributes.headline
กิจกรรมโนบิตะ

# data[].attributes.subject
กิจกรรมโนบิตะ

# data[].attributes.body
หนูเลือก เข็มทิศ แผนที่โลก และกล้องส่องทางไกล เพราะเป็นเครื่องมือทางภูมิศาสตร์ที่ช่วยในการหาทิศทางและค้นหาเส้นทางกลับบ้านได้ ส่วน ไฟฉาย มีดพก และขวดน้ำ เลือกเพราะจำเป็นต่อการใช้ชีวิตประจำวันในป่า ทั้งเพื่อความปลอดภัย การเอาตัวรอด และการรักษาสุขภาพไม่ให้ขาดน้ำ

วันหนึ่งโนบิตะ ชิซุกะ ไจแอนท์ และซึเนโอะ ต้องล่องเรือในแม่น้ำใหญ่ แต่ระหว่างทางเกิดพายุฝนทำให้เรือล่ม ทุกคนพลัดหลงเข้ามาในป่าลึก ไม่สามารถหาทางกลับบ้านได้ โชคดีที่โดเรมอนยังมีกระเป๋าวิเศษอยู่บ้าง แต่ของข้างในเหลือไม่กี่ชิ้น ทุกคนจึงต้องช่วยกันเลือกสิ่งของที่จะใช้เอาตัวรอดและหาทางกลับบ้าน

พวกเขาเลือก เข็มทิศ เพื่อดูทิศทางการเดิน แผนที่โลก เอาไว้เทียบเส้นทางแม่น้ำและภูเขา และ กล้องส่องทางไกล สำหรับมองหาหมู่บ้านหรือถนนที่อยู่ไกลออกไป จากนั้นก็หยิบ ไฟฉาย เผื่อใช้เวลากลางคืน มีดพก สำหรับตัดกิ่งไม้และป้องกันตัว และ ขวดน้ำ สำหรับเก็บน้ำสะอาดดื่ม

ระหว่างทาง ชิซุกะเป็นคนคอยกางแผนที่ ส่วนโดเรมอนใช้เข็มทิศชี้ทิศทางเดิน ไจแอนท์กับซึเนโอะช่วยกันเปิดทางด้วยมีดพก เมื่อเริ่มมืดก็ใช้ไฟฉายส่องเพื่อไม่ให้สะดุดหรือตกหลุม หลายครั้งทุกคนเหนื่อยและท้อ แต่ก็ช่วยกันให้กำลังใจ จนกระทั่งใช้กล้องส่องทางไกลมองเห็นหลังคาบ้านของชาวบ้านอยู่ไกลๆ ทุกคนดีใจมากจึงรีบเดินไปตามทิศทางนั้น

ในที่สุดโนบิตะและเพื่อนๆ ก็หาทางออกจากป่าได้สำเร็จ และได้รับความช่วยเหลือจากชาวบ้านจนได้กลับบ้านอย่างปลอดภัย ทุกคนได้เรียนรู้ว่าการทำงานเป็นทีมและการเลือกใช้อุปกรณ์ที่เหมาะสมเป็น

# data[].attributes.body
หนูเลือกเพลง เหมือนวิวาห์ เพราะมันฟังแล้วรู้สึกเข้ากับชีวิตมัธยมมาก ทั้งเรื่องความรัก เรื่องความกดดัน หรือความรู้สึกสับสนในช่วงวัยรุ่น เพลงนี้ทำให้รู้ว่าแม้บางอย่างจะไม่ได้ราบรื่นแบบที่หวัง แต่ก็เป็นบทเรียนให้เราเติบโตขึ้นได้ค่ะ

# data[].attributes.attachment_link.title
Jeff Satur - เหมือนวิวาห์ (Rain wedding)【Ost.วิมานหนาม】

# data[].attributes.body
เรื่อง kang fu panda

นายจิตติพัฒน์ มาขน เลขที่2

นางสาวกวิสรา สาระผล เลขที่10

นางสาวจิรัฐติกาล สงมา เลขที่13

นางสาวศิรดา จันทิมา เลขที่18

นางสาวอัญชลิดา เพียหล้า เลขที่19

# data[].attributes.attachment_link.title
Green Watercolor Cute Bamboo Illustrative Group Project Presentation

# data[].attributes.headline
การผจญภัยของโดราเอม่อน

# data[].attributes.subject
การผจญภัยของโดราเอม่อน

# data[].attributes.body
อุปกรณ์ที่เลือกใช้

1. เข็มทิศ =ใช้ในการหาทิศทาง ไม่ให้หลงทางในป่า และช่วยกำหนดเส้นทางทำแผนที่

2. แผนที่โลก =ใช้เทียบตำแหน่งและกำหนดพื้นที่ลุ่มแม่น้ำอเมซอน

3. บารอมิเตอร์ =ใช้วัดความกดอากาศ เพื่อคาดการณ์ฝน พายุ และสภาพอากาศในป่า

4. เชือก =ใช้ผูกสร้างที่พัก ทำสะพานเชือก หรือดึงช่วยเพื่อนในที่อันตราย

5. มีดทำครัว =ใช้ตัดกิ่งไม้ เตรียมอาหาร และป้องกันตัวจากสัตว์ร้าย

6. เต็นท์ที่พัก =ใช้สำหรับนอนหลับพักผ่อน ป้องกันฝนและสัตว์ร้ายในป่า

ต่อ เมื่อประตูวิเศษถูกจระเข้เคแมนกัดพัง ทุกคนตกใจมากเพราะไม่รู้จะกลับบ้านได้อย่างไร แต่โดราเอมอนรีบเปิดกระเป๋าวิเศษแล้วบอกว่า

“เรายังมีโอกาสรอดนะ! เลือกของที่จำเป็นที่สุดออกมาใช้สิ!”

ทุกคนจึงช่วยกันเลือกอุปกรณ์ออกมาได้ 6 ชิ้น คือ เข็มทิศ, แผนที่โลก, บารอมิเตอร์, เชือก, มีดทำครัว และเต็นท์ที่พัก

พวกเขาเริ่มจากการกาง เต็นท์ ใกล้ลำน้ำเพื่อพักพิง ส่วน เข็มทิศ และ แผนที่โลก ถูกใช้เป็นเครื่องมือนำทาง ชิซูกะคอยจดและวาดเส้นทางไว้บนกระดาษเพื่อทำแผนที่ลุ่มแม่น้ำอเมซอนส่งครู

วันรุ่งขึ้น ขณะกำลังเดินทาง ไจแอนท์สังเกตว่า บารอมิเตอร์ มีค่าความกดอากาศลดต่ำลง แสดงว่าใกล้จะมีฝนตกหนัก ทุกคนจึงรีบหยุดเดิน ใช้ เชือก และ มีด สร้างที่พักและเก็บฟืนเตรียมตัว หลังจากนั้นไม่นานก็เกิดฝนตกหนักจริงๆ แต่โชคดีที่ทุกคนปลอดภัยในเต็นท์

หลายวันต่อมา ระหว่างเดินทางพวกเขาเจองูอนาคอนด้าตัวใหญ่ตามที่โนบิตะใฝ่ฝันจะเห็น โนบิตะตกใจมาก แต่โดราเอมอนรีบใช้เสียงตะโกนขับไล่ และทุกคนช่วยกันตัดกิ่งไม้ด้วยมีดเพื่อเปิดทางหนีรอดมาได้

ท้ายที่สุด เมื่อเดินทางตามลำน้ำไปเรื่อยๆ พวกเขาก็เจอกับหมู่บ้านของชาวพื้นเมือง ชาวบ้านใจดีช่วยซ่อมแซมอุปกรณ์และนำพวกเขาออกจากป่าได้สำเร็จ

โนบิตะและเพื่อนๆ กลับถึงบ้านอย่างปลอดภัย พร้อมกับ แผนที่ลุ่มแม่น้ำอเมซอนที่เขียนเสร็จสมบูรณ์ ส่งให้อาจารย์โนโนเนะ ทุกคนต่างดีใจที่ไม่เพียงเอาชีวิตรอด แต่ยังทำการบ้านสำเร็จอีกด้วย

# data[].attributes.headline
นายจิตติพัฒน์ มาขน เลข

# data[].attributes.body
นายจิตติพัฒน์ มาขน เลขที่2

นางสาวกวินตา นวลแยง เลขที่9

นางสาวกัญญาพัชร์ ตันสอาด เลขที่11

นางสาว จินตนาพร โคตรภูเวียง เลขที่ 12

นางสาว อัญชลิดา เพียหล้า เลขที่ 19

# data[].attributes.headline
โนบิตะและผองเพื่อน

# data[].attributes.subject
โนบิตะและผองเพื่อน

# data[].attributes.body
วันหนึ่งโนบิตะและเพื่อน ๆ ออกไปล่องเรือเที่ยวเล่นในแม่น้ำใหญ่ แต่จู่ ๆ เกิดพายุฝนฟ้าคะนองอย่างหนัก ทำให้เรือพังและพวกเขาลอยมาติดเกาะร้างที่ไม่เคยมีใครสำรวจมาก่อน ทุกคนเริ่มตกใจและไม่รู้จะทำอย่างไร แต่โดราเอมอนยังคงมีของวิเศษเหลืออยู่บ้างในกระเป๋าวิเศษ

โนบิตะรีบปรึกษาเพื่อน ๆ เพื่อเลือก อุปกรณ์ 6 ชิ้น ที่จำเป็นที่สุดในการเอาชีวิตรอดและหาทางกลับบ้าน ได้แก่

1เข็มทิศ ใช้หาทิศทางเพื่อรู้ว่าควรเดินทางไปทางไหน

2ไฟฉาย ใช้ให้แสงสว่างตอนกลางคืนและส่องหาทาง

3มีดพก ใช้หั่นผลไม้หรือทำอุปกรณ์ต่าง ๆ รวมถึงป้องกันตัว

4เชือก ใช้สำหรับผูกสิ่งของ ทำที่พัก หรือช่วยกันปีนป่าย

5เรือยาง ใช้เดินทางในน้ำเพื่อหนีออกจากเกาะ

6แผนที่โลก ใช้หาตำแหน่งที่พวกเขาอยู่และวางแผนเส้นทางกลับบ้าน

นอกจากนี้ยังเลือก เครื่องมือทางภูมิศาสตร์ 3 ชิ้น เพื่อช่วยให้เดินทางแม่นยำยิ่งขึ้น:

1)จีพีเอส (GPS) – ใช้ระบุตำแหน่งปัจจุบันได้อย่างแม่นยำ

2)กล้องส่องทางไกล – ใช้ส่องดูพื้นที่ไกล ๆ ว่ามีเกาะหรือบ้านคนหรือไม่ 🔭

3)บารอมิเตอร์ – ใช้วัดความกดอากาศ เพื่อดูสภาพอากาศและคาดเดาพายุที่จะมา

วิธีการกลับบ้าน:

หลังจากเก็บข้อมูลจาก GPS และแผนที่ โลกทำให้โนบิตะและเพื่อน ๆ รู้ว่าต้องมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตก พวกเขาจึงซ่อมเรือยางและใช้เชือกมัดให้แข็งแรง จากนั้นออกเดินทางในเวลากลางวันเพื่อความปลอดภัย กลางคืนใช้ไฟฉายส่องทาง และใช้กล้องส่องทางไกลดูทิศทาง เมื่อเจอเกาะที่มีผู้คนอาศัย พวกเขาก็ขอความช่วยเหลือและสามารถกลับบ้านได้อย่างปลอดภัย

เหตุผลที่เลือกอุปกรณ์:

-ทุกชิ้นที่เลือกช่วยให้พวกเขามี ที่พัก อาหาร ความปลอดภัย และทิศทาง

-เน้นการเอาชีวิตรอดในธรรมชาติและการเดินทางกลับบ้าน

-เครื่องมือทางภูมิศาสตร์ช่วยให้ ไม่หลงทางและวางแผนเส้นทางได้แม่นยำ

# data[].attributes.headline
กิจกรรมที่3อุปกรณ์ที่เลือก

# data[].attributes.subject
กิจกรรมที่3อุปกรณ์ที่เลือก

# data[].attributes.body
1. วุ้นแปลภาษา เพราะ ใช้สื่อสารกับผู้คนในพื้นที่ต่าง ๆ ทำให้เข้าใจภาษาและขอความช่วยเหลือได้

2. ไฟฉาย เพราะ ใช้ส่องทางในที่มืด หรือส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือ

3. คอปเตอร์ไม้ไผ่ เพราะ ใล้ลอยขึ้นไปดูภูมิประเทศด้านบนหรือดูทางเวลาเดินทางยากๆ

4. แผนที่โลก เพราะ เป็นเครื่องมือภูมิศาสตร์ ช่วยบอกตำแหน่งประเทศและพื้นที่ต่าง ๆ

5. เข็มทิศ เพราะ เป็นเครื่องมือภูมิศาสตร์ ใช้หาทิศทางในการเดินป่า ไม่ให้หลงทาง

6. แอนนิโมมิเตอร์ เพราะ เป็นเครื่องมือภูมิศาสตร์ ใช้วัดความเร็วลม เพื่อคาดการณ์สภาพอากาศ

ดำเนินเรื่องต่อ

โนบิตะ ชิซูกะ ไจแอนท์ และซึเนโอะ พลาดท่าหลงป่าไกลจากหมู่บ้าน ทุกคนตกใจมาก แต่โชคดีที่มีกล่องของวิเศษอยู่กับพวกเขา พวกเขาใช้วุ้นแปลภาษาเพื่อพูดคุยกับชาวบ้านแถวนั้น ทำให้รู้ข้อมูลว่าบริเวณนี้อยู่ใกล้แม่น้ำสายใหญ่ และสามารถเดินทางตามน้ำไปยังเมืองใหญ่ได้ระหว่างเดินทาง กลางคืนมืดมากจึงใช้ไฟฉายส่องทางป้องกันไม่ให้สะดุดหินและสัตว์ป่าเมื่อถึงทางที่รกและเดินยาก โนบิตะจึงหยิบคอปเตอร์ไม้ไผ่บินขึ้นไปดูจากมุมสูง พบว่ามีแม่น้ำสายหนึ่งไหลไปทางทิศตะวันตก พวกเขาจึงรู้ทิศทางที่ควรไปต่อชิซูกะหยิบแผนที่โลก ขึ้นมาดูร่วมกับเข็มทิศทำให้รู้ว่าตำแหน่งที่อยู่ตรงกับบริเวณป่าเขตร้อนในทวีปอเมริกาใต้และถ้าเดินตามทิศทางนี้จะเจอเส้นทางไปสนามบินก่อนออกเดินต่อ ไจแอนท์ลองใช้ แอนนิโมมิเตอร์วัดความเร็วลม พบว่าลมแรงมากและท้องฟ้าเริ่มมืดครึ้ม แสดงว่าจะมีพายุมาในไม่ช้า พวกเขาจึงรีบหาที่พักหลบฝนก่อน แล้วค่อยออกเดินทางต่อในตอนเช้าในที่สุด ด้วยความสามัคคีและการใช้เครื่องมือภูมิศาสตร์อย่างถูกต้อง พวกเขาก็หาทางออกจากป่าได้ และเดินทางกลับบ้านอย่างปลอดภัย

หลังจากที่โนบิตะและเพื่อนๆเอาตัวรอดในป่าอเมซอนได้โนบิตะกับเพื่อน ๆจึงช่วยกันวาดแผนที่ลุ่มแม่น้ำอเมซอนโดยใช้ข้อมูลจากแผนที่โลกและเข็มทิศประกอบกับสิ่งที่ได้เห็นจริงในระหว่างการเดินทางเราใส่รายละเอียดของเส้นทางน้ำป่าฝนเขตร้อนและภูเขาใกล้เคียงจนได้แผนที่ที่สมบูรณ์และโนบิตะนำไปส่งอาจารย์เป็นผลงานภูมิศาสตร์

# data[].attributes.body
อุปกรณ์ที่เลือก

1. เต็นท์ที่พัก – ใช้สำหรับนอนพักและป้องกันฝน/สัตว์ร้ายในป่า

2. มีดพก – ใช้ตัดเชือก กิ่งไม้ หรือผลไม้ เพื่อความปลอดภัยและความสะดวก

3. ไฟฉาย – ใช้ส่องทางในเวลากลางคืน ไม่ให้หลงทาง

4. เข็มทิศ (วิทยาศาสตร์) – ใช้บอกทิศทางในการเดินทาง ไม่ให้หลงป่า

5. กล้องส่องทางไกล (วิทยาศาสตร์) – ใช้สอดส่องหาทาง หรือตรวจดูพื้นที่ล่วงหน้าเพื่อความปลอดภัย

6. แผนที่โลก (วิทยาศาสตร์) – ใช้ช่วยวางแผนการเดินทาง รู้ตำแหน่งและหาทางออกจากป่า

เหตุผลที่เลือก

เต็นท์ที่พัก → ให้ทุกคนมีที่หลับนอนปลอดภัยจากฝน ลม และสัตว์ป่า

มีดพก → ใช้ในการเอาตัวรอด เช่น ทำอาหาร ตัดไม้ หรือป้องกันตัว

ไฟฉาย → จำเป็นสำหรับการเดินทางกลางคืนและป้องกันอันตรายจากการมองไม่เห็น

เข็มทิศ → ช่วยบอกทิศทาง ทำให้ไม่หลงทางในป่า

กล้องส่องทางไกล → ใช้ดูเส้นทางล่วงหน้าและหาจุดหมายได้ง่ายขึ้น

แผนที่โลก → ใช้วางแผนเส้นทางร่วมกับเข็มทิศ เพื่อหาทางออกจากป่าอย่างปลอดภัย

โนบิตะกลับบ้าน

วันหนึ่ง โนบิตะกับเพื่อน ๆ พลัดหลงเข้าไปในป่าลึก ทุกคนตกใจมากเพราะไม่รู้จะหาทางกลับบ้านยังไง พวกเขาจึงช่วยกันหยิบอุปกรณ์ที่มีติดตัวมาใช้อย่างรอบคอบ

ตอนกลางคืน พวกเขากาง เต็นท์ที่พัก เพื่อให้ทุกคนได้พักผ่อนอย่างปลอดภัย ไม่ต้องกังวลเรื่องฝนหรือตัวแมลงรบกวน โนบิตะใช้ มีดพก ตัดกิ่งไม้มาก่อกองไฟและตัดผลไม้จากต้นไม้มาแบ่งกันกิน ส่วนชิซูกะใช้ ไฟฉาย ส่องรอบ ๆ เพื่อป้องกันอันตรายจากสัตว์ป่าและช่วยหาทางเดินในความมืด

เช้าวันรุ่งขึ้น เด็ก ๆ ใช้ เข็มทิศ ตรวจทิศทาง และกาง แผนที่โลก วางแผนเส้นทางกลับบ้าน โดเรมอนยื่น กล้องส่องทางไกล ให้เพื่อน ๆ ดูภูเขาและแม่น้ำที่อยู่ไกลออกไป จนเจอเส้นทางที่นำไปสู่ถนนใหญ่

สุดท้าย พวกเขาเดินทางตามแผนที่กับเข็มทิศอย่างระมัดระวัง และไม่นานก็เจอถนนที่มีคนผ่านไปมา ทุกคนดีใจมากที่สามารถเอาชีวิตรอดและหาทางกลับบ้านได้ด้วยความสามัคคีและอุปกรณ์ทั้ง 6 ชิ้นที่เลือกมา

# data[].attributes.headline
กิจกรรมที่ 3 อุปกรณ์ที่เลือก1. เต็นท์พักแรม ใช้สำหรับพักอาศัยและหลบแดดฝน2. มีดพก ใช้ตัดสิ่งกีดขวาง ทำอาหาร หรือป้องกันตัว3. ไฟฉาย  ใช้ส่องสว่างในเวลากลางคืน4. เชือก ใช้มัดสิ่งของหรือทำที่พักชั่วคราว5. เครื่องเขียน บันทึกเส้นทางและข้อมูลสำคัญ6. จิ๋โกมิเตอร์ (เครื่องมือวิทยาศาสตร์โดราเอมอน) ใช้ตรวจสอบสภาพแวดล้อมและอันตรายรอบตัวเหตุผลสั้นๆเลือกอุปกรณ์เหล่านี้เพราะช่วยทั้งเรื่องการอยู่อาศัย การป้องกัน และการเอาตัวรอดได้ครบถ้วน ทั้งยังมีเครื่องมือวิทยาศาสตร์ช่วยเพิ่มความปลอดภัยและความสะดวกมากขึ้นครับ

# data[].attributes.subject
กิจกรรมที่ 3 อุปกรณ์ที่เลือก1. เต็นท์พักแรม ใช้สำหรับพักอาศัยและหลบแดดฝน2. มีดพก ใช้ตัดสิ่งกีดขวาง ทำอาหาร หรือป้องกันตัว3. ไฟฉาย  ใช้ส่องสว่างในเวลากลางคืน4. เชือก ใช้มัดสิ่งของหรือทำที่พักชั่วคราว5. เครื่องเขียน บันทึกเส้นทางและข้อมูลสำคัญ6. จิ๋โกมิเตอร์ (เครื่องมือวิทยาศาสตร์โดราเอมอน) ใช้ตรวจสอบสภาพแวดล้อมและอันตรายรอบตัวเหตุผลสั้นๆเลือกอุปกรณ์เหล่านี้เพราะช่วยทั้งเรื่องการอยู่อาศัย การป้องกัน และการเอาตัวรอดได้ครบถ้วน ทั้งยังมีเครื่องมือวิทยาศาสตร์ช่วยเพิ่มความปลอดภัยและความสะดวกมากขึ้นครับ

# data[].attributes.body
https://www.canva.com/design/DAGyyJZZuYc/C4Ny7D2iJYONuSsncHME2g/edit?utm_content=DAGyyJZZuYc&utm_campaign=designshare&utm_medium=link2&utm_source=sharebutton

# data[].attributes.body
นางสาวกวินตา นวลเเยง เลขที่9

นางสาวกัญญาพชร์ ตันสอาด เลขที่11

นางสาวจินตนาพร โคตรภูเวียง เลขที่12

นางสาวประภัทรสร จันทนมูลตรี เลขที่ 15

นางสาวพิมพ์มาดา แสงพันธ์ เลขที่16

# data[].attributes.body
นางสาวกวินตา นวลเเยง เลขที่9

นางสาวกัญญาพชร์ ตันสอาด เลขที่11

นางสาวจินตนาพร โคตรภูเวียง เลขที่12

นางสาวประภัทรสร จันทนมูลตรี เลขที่ 15

นางสาวพิมพ์มาดา แสงพันธ์ เลขที่16

https://www.canva.com/design/DAGyyJZZuYc/C4Ny7D2iJYONuSsncHME2g/edit?utm_content=DAGyyJZZuYc&utm_campaign=designshare&utm_medium=link2&utm_source=sharebutton

# data[].attributes.body
นางสาวกวินตา นวลเเยง เลขที่9

นางสาวกัญญาพชร์ ตันสอาด เลขที่11

นางสาวจินตนาพร โคตรภูเวียง เลขที่12

นางสาวประภัทรสร จันทนมูลตรี เลขที่ 15

นางสาวพิมพ์มาดา แสงพันธ์ เลขที่16

# data[].attributes.body
นางสาวกวินตา นวลเเยง เลขที่9

นางสาวกัญญาพชร์ ตันสอาด เลขที่11

นางสาวจินตนาพร โคตรภูเวียง เลขที่12

นางสาวประภัทรสร จันทนมูลตรี เลขที่ 15

นางสาวพิมพ์มาดา แสงพันธ์ เลขที่16

https://www.canva.com/design/DAGyyJZZuYc/C4Ny7D2iJYONuSsncHME2g/edit?utm_content=DAGyyJZZuYc&utm_campaign=designshare&utm_medium=link2&utm_source=sharebutton

# data[].attributes.body
นางสาวกวินตา นวลเเยง เลขที่9

นางสาวกัญญาพชร์ ตันสอาด เลขที่11

นางสาวจินตนาพร โคตรภูเวียง เลขที่12

นางสาวประภัทรสร จันทนมูลตรี เลขที่ 15

นางสาวพิมพ์มาดา แสงพันธ์ เลขที่16

# data[].attributes.body
นางสาวกวินตา นวลเเยง เลขที่9

นางสาวกัญญาพชร์ ตันสอาด เลขที่11

นางสาวจินตนาพร โคตรภูเวียง เลขที่12

นางสาวประภัทรสร จันทนมูลตรี เลขที่ 15

นางสาวพิมพ์มาดา แสงพันธ์ เลขที่16

https://www.canva.com/design/DAGyyJZZuYc/C4Ny7D2iJYONuSsncHME2g/edit?utm_content=DAGyyJZZuYc&utm_campaign=designshare&utm_medium=link2&utm_source=sharebutton

# data[].attributes.body
นางสาวกวินตา นวลเเยง เลขที่9

นางสาวกัญญาพชร์ ตันสอาด เลขที่11

นางสาวจินตนาพร โคตรภูเวียง เลขที่12

นางสาวประภัทรสร จันทนมูลตรี เลขที่ 15

นางสาวพิมพ์มาดา แสงพันธ์ เลขที่16

# data[].attributes.body
นางสาวกวินตา นวลเเยง เลขที่9

นางสาวกัญญาพชร์ ตันสอาด เลขที่11

นางสาวจินตนาพร โคตรภูเวียง เลขที่12

นางสาวประภัทรสร จันทนมูลตรี เลขที่ 15

นางสาวพิมพ์มาดา แสงพันธ์ เลขที่16

https://www.canva.com/design/DAGyyJZZuYc/C4Ny7D2iJYONuSsncHME2g/edit?utm_content=DAGyyJZZuYc&utm_campaign=designshare&utm_medium=link2&utm_source=sharebutton

# data[].attributes.headline
“ พีระมิดถูกสร้างขึ้นอย่างไร ”

# data[].attributes.subject
“ พีระมิดถูกสร้างขึ้นอย่างไร ”

# data[].attributes.body
https://drive.google.com/file/d/1e2Fy-9A0ZLJul454Y8OI8kAU30GGLeX2/view?usp=drivesdk

# data[].attributes.headline
ใบงานกลุ่ม “ ไทย - กัมพูชา ”

# data[].attributes.subject
ใบงานกลุ่ม “ ไทย - กัมพูชา ”

# data[].attributes.body
นางสาว กมลวรรณ บัวหนอง

วันหนึ่ง โนบิตะกับผองเพื่อนพลัดหลงเข้าไปในป่า พวกเขามีอุปกรณ์ 6 อย่างคือ เรนเกจแผนที่โลก เข็มทิศ ไฟฉาย กล้องส่องทางไกล และเชือก ทั้งสอง ใช้แผนที่กับเข็มทิศ

หาทิศทาง ใช้กล้องส่องทางไกลดูเส้นทาง ข้างหน้า ตอนกลางคืนเปิดไฟฉายเพื่อความปลอดภัย ใช้เชือกทำที่พักและช่วย กันข้ามทางชัน ส่วนเรนเกจช่วยคาดการณ์ฝน ทำให้วางแผนเดินทางได้ดี สุดท้ายโนบิตะกับผองเพื่อนก็หาทางออกจากป่าได้อย่างปลอดภัย

ส่งอีกครั้งค่ะ แก้ไข