# data[].attributes.body
Auteur: Heather Morris

Uitgeverij: HarperCollins

Jaar van uitgave: 2022

Genre: oorlogsroman

Thema: overleven

Aantal bladzijden: 352

# data[].attributes.body
Het boek "Het meisje dat twee kampen overleefde" vertelt het verhaal van Cilka Klein, een Joods meisje dat na de bevrijding van Auschwitz wordt veroordeeld tot een werkstraf van 15 jaar in een strafkamp in de Sovjet-Unie. In het werkkamp, probeert Cilka te overleven, terwijl ze zich ontfermt over een jong meisje, Josie. Cilka wil haar verleden vergeten, maar wordt steeds geconfronteerd met gruwelijke flashbacks naar haar tijd in Auschwitz. Ondanks alle gruwelijkheden van het werkkamp wist Cilka een goed plekje in het ziekenhuis van het kamp te bemachtigen, waar ze als een verpleegster alle zieke en gewonde gevangen verzorgde. Tijdens haar werkstraf leert Cilka heel wat nieuwe mensen kennen, en krijgt ze ondanks alle vreselijke gebeurtenissen terug een beetje hoop voor de toekomst.

# data[].attributes.body
Deze foto toont de vreugde en opluchting van mensen van over de hele wereld aan het einde van de Tweede Wereldoorlog. Cilka werd echter niet bevrijd, ze werd ten onrechte beschuldigd en kreeg een zware straf in een Sovjet-werkkamp.

# data[].attributes.body
In de krappe, onpersoonlijke slaapzalen leefden gevangenen dicht op elkaar, zonder enige privacy of comfort; alles draaide er om overleven, in een sfeer van angst, uitputting en voortdurende onderdrukking

# data[].attributes.body
Heather Morris is een Nieuw-Zeelandse schrijfster die bekend werd met haar aangrijpende romans gebaseerd op waargebeurde verhalen uit de Holocaust. Ze combineert zorgvuldig historisch onderzoek met menselijke verhalen over overleven, liefde, hoop en verdriet.

# data[].attributes.body
Het strafkamp waar Cilka heen werd gestuurd na de bevrijding van Auswitsch was gelegen in Vorkoeta. Het was een kille, afgelegen stad met eenvoudige gebouwen en uitgestrekte sneeuwvlaktes, waar het leven stil leek te staan.

# data[].attributes.body
‘Dank u,’ zegt ze tegen hem.

Hij legt zijn hand op de hare, kijkt haar glimlachend aan en knikt bemoedigend. ‘Succes, kleintje. Vooruit, in de trein.’

Ze haast zich naar de open deuren van de wagon. Wanneer ze in wil stappen, wordt ze hard opzijgeduwd door twee mannen die willen voordringen. Zo te zien zit de wagon tjokvol, er kan nauwelijks nog iemand bij. Ze steekt haar armen naar binnen en probeert wanhopig de deuren vast te grijpen, zodat ze zich naar binnen kan wringen. De fluit van de trein klinkt, een waarschuwing dat dit de laatste mogelijkheid is om in te stappen. Voor haar wordt er geschreeuwd en geduwd, en een man tuimelt uit de wagon en komt naast haar op het perron terecht.

‘Gaat het wel?’ zegt ze en ze laat de deur los en buigt zich bezorgd over de man heen. Om haar heen verdringen de mensen zich om de wagon binnen te komen. De man kijkt op, en onder zijn hoed ziet ze de verbaasde bruine ogen van Aleksandr.

‘Cilka!’

Met wild bonzend hart schuift ze haar handen onder zijn armen en helpt ze hem overeind. ‘O, Aleksandr! Gaat het?’ herhaalt ze, haar stem verstikt van de tranen.

Met een vertrokken gezicht richt hij zich op. De stroom mensen achter hen begint uit te dunnen. Haar handen liggen nog steeds onder zijn armen.

Opnieuw klinkt het fluiten van de trein. Cilka kijkt naar de deuren. Er is een kleine opening ontstaan in het gedrang.

‘Kom op!’ zegt ze. Ze pakt zijn hand vast en samen klimmen ze in de wagon. De trein komt al in beweging, en Aleksandr kan zijn voet nog maar net op tijd naar binnen trekken.

In de wagon slaat Aleksandr zijn armen om haar heen.

Ze huilt openlijk tegen zijn borst. ‘Ik kan het niet geloven,’ zegt ze.

Ze kijkt omhoog, in zijn zachte, vriendelijke ogen.

‘Ik wel,’ zegt hij. Hij streelt haar haren, veegt de tranen van haar wangen. In zijn ogen ziet ze alles wat hij heeft meegemaakt, en in reflectie, haar eigen ogen, en alles wat zij heeft meegemaakt.

‘Het is tijd om te gaan leven, Cilka,’ zegt hij. ‘Zonder angst, en met het wonder van de liefde.’

‘Is dat een gedicht?’ vraagt ze, glimlachend door haar tranen.

‘Het is het begin van een gedicht.’

# data[].attributes.body
Uiterlijke kenmerken:

-lang donker haar

-klein en slank

Persoonlijkheid:

-moedig

-zorgzaam

-leergierig

-rechtvaardig

# data[].attributes.body
Dankzij het verhaal van The Tattooist of Auschwitz kwam Heather Morris terecht bij het verhaal van Cilka. Lale, het hoofdpersonage, en ook een goede vriend van Cilka uit Auschwitz vertelde haar verhaal.

# data[].attributes.attachment_link.title
The Tattooist of Auschwitz | Official Trailer | Peacock Original

# data[].attributes.body
Voordat ze instapt, werpt ze een laatste blik achterom. De conducteur glimlacht. ‘Succes, kleintje,’ zegt hij zacht. Ze draait zich om en haast zich naar de wagon. Die zit al tjokvol. Ze probeert zich naar binnen te wringen, maar wordt teruggeduwd door onrustige lichamen, schouders en rondzwaaiende ellebogen. Ruw. Onverbiddelijk. Dan voelt ze een hand. Zacht. Ze grijpt die vast. Voor ze beseft wat er gebeurt, wordt ze naar binnen getrokken. Net op tijd. De deuren glijden achter haar dicht.

Voordat ze kon zien wiens hand het was, hoorde ze het gefluister van een zachte, vertrouwde stem. Haar hart stokte. ‘Yelena Georgijevna?!’ vroeg Cilka met een trillende stem, haar handen tastend in het duister van de wagon. De vrouw glimlachte, haar ogen vochtig, haar hand reikte aarzelend naar voren. Cilka greep haar vast alsof ze bang was dat ze zou verdwijnen.

Ze zaten naast elkaar, hun handen verstrengeld, terwijl de trein richting Moskou gleed. Wat daar op Cilka wachtte, dat wist ze niet, maar ze had Yelena die er alles aan zou doen om haar te helpen.