# data[].attributes.headline
1.เบียร์กำเนิดมาตั้ง

# data[].attributes.body
1.เบียร์กำเนิดมาตั้งแต่ยุคไหน
2.เบียร์เป็นหนึ่งในเครื่องดื่มที่มีการเตรียมการก่อนดื่มที่เก่าแก่ที่สุดในโลก สามารถนับย้อนกลับไปได้ถึงต้นยุคหินใหม่หรือราว 9500 ปีก่อนคริสตกาลเมื่อเมล็ดธัญพืชถูกนำมาเพาะปลูกครั้งแรก[13] และได้รับการบันทึกในประวัติศาสตร์ของเมโสโปเตเมียและอียิปต์โบราณ[14] นักโบราณคดีคาดว่าเบียร์มีบทบาทสำคัญในการก่อตัวของอารยธรรม[15] เห็นได้จากเมื่อราว 5000 ปีต่อมา คนงานในเมืองอูรุกได้รับเบียร์เป็นค่าจ้าง[16] และระหว่างการก่อสร้างมหาปิรามิดในกิซาคนงานแต่ละคนได้รับปันส่วนประจำวันเป็นเบียร์สี่ถึงห้าลิตร ซึ่งช่วยทั้งโภชนาการและทำให้สดชื่นเป็นส่วนสำคัญต่อการก่อสร้างปิรามิด[17]

หลักฐานแรกสุดทางเคมีของเบียร์ข้าวบาร์เลย์อยู่ในช่วง 3500–3100 ปีก่อนคริสตกาลจากแหล่งขุดค้นทางโบราณคดี โกดิน เทปี (Godin Tepe) ในภูเขาแซกรอส (Zagros) ทางตะวันตกของประเทศอิหร่าน[18][19] บางส่วนของงานเขียนชาวซูมาเรียนมีการอ้างอิงถึงเบียร์ ตัวอย่างเช่น คำอธิษฐานถึงเทพีนินกาซิ (Ninkasi) หรือที่รู้จักกันในชื่อ "เพลงสวดนินกาซิ"[20] ซึ่งทำหน้าที่เป็นคำอธิษฐานและวิธีจดจำสูตรเบียร์ในวัฒนธรรมของผู้มีการศึกษา[9][10] และคำแนะนำโบราณ (กรอกท้องของคุณทั้งวันและคืนทำให้มีความสุข) ถึงกิลกาเมช ที่บันทึกไว้ในมหากาพย์กิลกาเมชโดยชิดูรี (Sidur) ซึ่งอาจอ้างถึงการดื่มเบียร์[21]แผ่นจาลึกอัลบลา (Ebla tablets) ที่ค้นพบในปี ค.ศ. ในอาณาจักรอัลบลา ประเทศซีเรีย แสดงว่าเบียร์ถูกผลิตขึ้นในเมื่องเมื่อ 2500 ปีก่อนคริสตกาล[22] เครื่องดื่มหมักที่ใช้ข้าวและผลไม้ในการผลิตในประเทศจีนเกิดขึ้นประมาณ 7000 ปีก่อนคริสตกาล
3.หลักฐานค่อนข้างมีความน่าเชื่อถือเพราะพบหลักฐานจริงเช่นโถเบียร์ และ จารึก
4.จากหลักฐานบ่งชี้ว่า เบียร์นั้นถูกสร้างขึ้นตั้งแต่สมัยอียิปต์โบราณและเมโสโปเตเมีย
5.นำเสนอ

# data[].attributes.body
1.คนผ่านโรคห่ามาได้อย่างไร
2.
ความตายสีดำ โรคห่า ‘กาฬโรค’

เมื่อราวหลัง พ.ศ.1800 ประวัติศาสตร์โลกบันทึกถึงความสูญเสียประชากรนับล้านจาก Black Death จากจีนถึงยุโรปโดยมีพาหะคือหมัดหนู กระจายจากเรือสำเภาที่เข้าเทียบท่าค้าขาย ร่วมสมัยยุคต้นกรุงศรีอยุธยาที่มีตำนานบอกเล่าถึง “โรคห่า” ยุคพระเจ้าอู่ทอง เดิมเชื่อว่าเป็นโรคอหิวาต์ แต่ภายหลัง รับรู้กันใหม่ว่าแท้จริงคือ “กาฬโรค” จากสำเภาจีน

พงศาวดารกรุงศรีอยุธยา ฉบับวันวลิต พ.ศ.2182 บันทึกถึงความรุนแรงของโรคห่าในครั้งนั้นว่า “น้ำลายพิษ” ของมังกร (นาค) จากหนองน้ำ ฆ่าคนจนเมืองร้าง

กาฬโรคยุคต้นกรุงเก่า สร้างความปั่นป่วนในราชสำนัก ก่อเกิดความเปลี่ยนแปลงทางการเมืองและสังคม โดยเฉพาะภาษาและวัฒนธรรม

เขยิบลงมาในยุคหลัง สมัยรัชกาลที่ 5 กาฬโรคระบาดอีกตามเมืองท่าของจีนและฮ่องกง เคลื่อนตัวไปอินเดีย แอฟริกา ยุโรป สิงคโปร์ ไทย และออสเตรเลีย

มีการบังคับให้เรือที่มาจากพื้นที่ซึ่งมีการระบาดจอดให้เจ้าหน้าที่ตรวจโรคก่อน รวมถึงจอดรอที่เกาะไผ่ ห่างจากพัทยาราว 8 กิโลเมตรจนครบ 9 วัน จึงอนุญาตให้เข้ากรุงเทพฯ ได้

ผู้มีบทบาทสำคัญในการกักกันและตรวจโรคครั้งนั้นคือ “พระบำบัดสรรพโรค” หรือ หมอฮันส์ อะดัมสัน ลูกครึ่งเดนมาร์ก-มอญ พื้นเพอยู่ที่พระประแดง คนไทยเรียก “หมอลำสั้น” นับเป็นแพทย์ประจำด่านตรวจโรคคนแรกของไทย เป็นผู้ออกประกาศจัดการป้องกันกาฬโรค ลงวันที่ 7 เมษายน พ.ศ.2441

ทั้งนี้ กว่าที่กาฬโรคจะหมดไป ใช้เวลานับสิบปี โดยพบผู้ป่วยรายสุดท้ายที่จังหวัดนครสวรรค์ เมื่อ พ.ศ.2495 จากนั้นยังไม่พบอีกเลย

3.ข้อมูลน่าเชื่อถือเพราะเป็นข้อมูลที่ลงโดยสำนักข่าว และมีผู้เข้าชมจำนวนมาก
4.สรุปได้ย่าคนไทยผ่านโรคห่ามาได้เพราะการกักกันและตรวจโรค
5.นำเสนอ

# data[].attributes.body
ขั้นที่ 1 : ทำไมสมัยโบราณจึงต้องใช้ปฏิทินจันทรคติ

ขั้นที่ 2 : ครั้งโบราณไม่มีนาฬิกา การนับวัน จะถือเอาเวลาพระออกบิณฑบาต คือเวลาเช้า สามารถมองเห็นลายมือบนฝ่ามือชัดเจนด้วยตาเปล่า(ไม่ใช้แสงไฟช่วย) หรือเห็นลายใบไม้ชัดเจน ให้นับเป็นวันใหม่ซึ่งก็คือใช้เวลาดวงอาทิตย์ขึ้น หรือประมาณเวลา 06.00 น. เป็นเกณฑ์ในการเปลี่ยนวันใหม่

ดังนั้นการนับรอบวันที่ใช้ในทางโหราศาสตร์ พิธีกรรม ศาสตร์โบราณต่าง ๆ ของไทย จะใช้ปฏิทินจันทรคติไทย โดยถือรอบวันตามดวงอาทิตย์ขึ้นเป็นหลัก คือ เวลาดวงอาทิตย์ขึ้น หรือตั้งแต่เวลา06.00น. - 05.59 น.(ก่อนอาทิตย์ขึ้นอีกวัน) แตกต่างจาก รอบวันตามสากลซึ่งปฏิทินสุริยคติ หรือเป็นแบบที่ใช้ในสูติบัตร รอบวันจะเริ่ม 00.01 - 24.00น.

การนับรอบวันจันทรคติจะใช้แบบนั้นทั้งหมด จะมีวันพุธที่แยกย่อยคือ เกิดวันพุธ ช่วงเวลาดวงอาทิตย์ขึ้นถึง ดวงอาทิย์ตก ประมาณเวลา 06.00 - 17.59 น. จะเรียกว่าวันพุธกลางวัน หากเกิดช่วงเวลาหลังดวงอาทิย์ตกในวันพุธ ถึง ก่อนอาทิตย์ขึ้นวันรุ่งขึ้น(พฤหัสบดี) ประมาณเวลา 18.00 - 05.59น. จะเรียกว่าวันพุธกลางคืนหรือวันราหู

https://www.myhora.com/%E0%B8%9A%E0%B8%97%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1/%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%99%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%A7%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B9%82%E0%B8%AB%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%A8%E0%B8%B2%E0%B8%AA%E0%B8%95%E0%B8%A3%E0%B9%8C-004.aspx

ขั้นที่ 3 : เป็นหลักฐานลายลักษณ์อักษรชั้นรอง มีความน่าเชื่อถือ มีวันที่บันทึก แหล่งที่มาชัดเจน มีข้อมูลตรงกับแหล่งข้อมูลอื่นๆ

ขั้นที่ 4 : จากการสืบค้นข้อมูลพบว่า สมัยโบราณไม่มีนาฬิกาใช้ ต้องสังเกตเวลาจากดวงอาทิตย์ขึ้น การนับวันแบบจันทรคติจึงเป็นวิธีที่สะดวกสำหรับคนสมัยโบราณในการบอกเช้าวันใหม่

ขั้นที่ 5 : นำเสนอข้อมูลทาง PowerPoint

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
บทความ การนับวันทางโหราศาสตร์

กด Like , Share ให้ด้วยนะครับ

ดูดวงส่วนตัวทางโทรศัพท์

ในการพยากรณ์ทางโหราศาสตร์ พิธีกรรม หรือศาสตร์โบราณของไทย ที่ต้องใช้วันเดือนปีเกิดตามปฏิทิน เพราะบางครั้งวันเกิดตามโหราศาสตร์ที่ผู้พยากรณ์ใช้ตั้งต้น ไม่ตรงกับวันเกิดปีเกิดตามสูติบัตร ปฏิทิน หรือตามที่เข้าใจ

ถ้าย้อนไปประมาณ 100 กว่าปี ประเทศไทยยังใช้ปฏิทินจันทรคติอยู่ ตอนนั้นชื่อเดือน มกราคม ยังไม่มีใครรู้จัก ผู้คนยุคจะรู้จักวันแรมค่ำ เดือนอ้ายยี่ ปีชวด ฉลู เท่านั้น คนรุ่นปู่ย่า รุ่นทวดจะจำวันเกิด เช่น วันศุกร์ เดือนยี่ ปีกุน และหลังจากมีการเปลี่ยนแปลงเริ่มใช้วันเดือนปีตามสากล วันทางจันทรคติก็เหลือใช้เฉพาะกลุ่ม เช่น ทางโหราศาสตร์ พิธีกรรม ศาสนา ส่วนอื่น ๆ จะใช้ปฏิทินสุริยคติแบบสากลเกือบทั้งหมด ดังนั้น หากจะใช้ตำราโหราศาสตร์ พิธีกรรม แบบเก่าก็ควรต้องเข้าใจหลักปฏิทินแบบเก่าด้วย จะนำเงือนไขปฏิทินสุริยคติปัจจุบันมาใช้ไม่ได้ ต้องเปรียบเทียบหาวันเวลาที่ถูกต้องก่อนใช้ สำหรับความสับสนในเรื่องการใช้ปฏิทินสุริยคติและจันทรคติ แบ่งเป็น 2 เรื่องหลัก ๆ ดังนั้นการนับรอบวันที่ใช้ในทางโหราศาสตร์

1.การนับวันเวลาเกิด

ครั้งโบราณไม่มีนาฬิกา การนับวัน จะถือเอาเวลาพระออกบิณฑบาต คือเวลาเช้า สามารถมองเห็นลายมือบนฝ่ามือชัดเจนด้วยตาเปล่า(ไม่ใช้แสงไฟช่วย) หรือเห็นลายใบไม้ชัดเจน ให้นับเป็นวันใหม่ ซึ่งก็คือใช้เวลาดวงอาทิตย์ขึ้น หรือประมาณเวลา 06.00 น. เป็นเกณฑ์ในการเปลี่ยนวันใหม่

ดังนั้นการนับรอบวันที่ใช้ในทางโหราศาสตร์ พิธีกรรม ศาสตร์โบราณต่าง ๆ ของไทย จะใช้ปฏิทินจันทรคติไทย โดยถือรอบวันตามดวงอาทิตย์ขึ้นเป็นหลัก คือ เวลาดวงอาทิตย์ขึ้น หรือตั้งแต่เวลา 06.00น. - 05.59 น.(ก่อนอาทิตย์ขึ้นอีกวัน) แตกต่างจาก รอบวันตามสากลซึ่งปฏิทินสุริยคติ หรือเป็นแบบที่ใช้ในสูติบัตร รอบวันจะเริ่ม 00.01 - 24.00น.

การนับรอบวันจันทรคติจะใช้แบบนั้นทั้งหมด จะมีวันพุธที่แยกย่อยคือ เกิดวันพุธ ช่วงเวลาดวงอาทิตย์ขึ้น ถึง ดวงอาทิย์ตก ประมาณเวลา 06.00 - 17.59 น. จะเรียกว่าวันพุธกลางวัน หากเกิดช่วงเวลาหลังดวงอาทิย์ตกในวันพุธ ถึง ก่อนอาทิตย์ขึ้นวันรุ่งขึ้น(พฤหัสบดี) ประมาณเวลา 18.00 - 05.59น. จะเรียกว่าวันพุธกลางคืนหรือวันราหู

ตัวอย่าง เกิดวันอาทิตย์ก็ จะเริ่มนับจากเวลาดวงอาทิตย์ขึ้น หรือ 06.00น. ของเช้าวันอาทิตย์ไปจนถึง เวลา เวลาก่อนดวงอาทิตย์ขึ้นของอีกวันหนึ่ง หรือ เวลาประมาณ 05.59 น.ของวันจันทร์ ยังคงนับเป็นวันอาทิตย์อยู่ เมื่อเวลาดวงอาทิตย์ขึ้น หรือ เวลา 06.00น. ของเช้าวันจันทร์เมื่อใด ถือเป็นวันจันทร์

เช่น ตามสูติบัตร บอกว่าท่านเกิดอาทิตย์เวลา 04.13น. แต่เมือนับตามปฏิทินจันทรคติไทยจะถือว่าเป็นวันเสาร์อยู่ เพราะยังไม่เลยเวลาดวงอาทิตย์ขึ้น หรือ 06.00น. ซึ่งเป็นช่วงย่างเข้าวันอาทิตย์จริง ๆ ตามจันทรคติ , ตามสูติบัตร บอกว่าท่านเกิดพฤหัสบดีเวลา 05.13น. แต่เมือคิดตามหลักปฏิทินจันทรคติถือว่าเป็นวันพุธอยู่ เพราะยังไม่เลยเวลาดวงอาทิตย์ขึ้น หรือ 06.00น. และเป็นวันพุธกลางคืน เพราะอยู่ช่วงเวลาหลังดวงอาทิย์ตกในวันพุธ ถึง ก่อนอาทิตย์ขึ้นวันรุ่งขึ้น(พฤหัสบดี) 18.00 - 05.59น.

สรุปเป็นหลักการง่าย ๆ ก็คือ หากเวลาเกิดตามสูติบัตร อยู่ระหว่าง หลังเที่ยงคืนถึง ก่อนเวลาดวงอาทิตย์ขึ้น หรือ 06.00น. สูติบัตรบอกว่าเกิดวันอะไรให้ย้อนมาหนึ่งวัน ก็จะได้วันทางจันทรคติ ที่ใช้สำหรับโหราศาสตร์ แต่หากเวลาเกิดตามสูติบัตรอยู่ช่วงเวลาอื่นใช้วันจันทรคติ แบบเดียวกับสูติบัตรได้เลย ยกเว้น วันพุธกลางคืน ให้ดูเงื่อนไขเพิ่มเติมข้างต้น

การคำนวณวันเดือนปีเกิดตามปฏิทินออนไลน์นี้ ตัดรอบวันตามเวลาดวงอาทิตย์ขึ้น (กรุงเทพฯ) ในวันนั้นๆ และ เปลี่ยนปีนักษัตรใหม่ ในวัน ขึ้น ๑ ค่ำ เดือนห้า(๕) ตามคติพราหมณ์ ไม่รวมตัดเวลาท้องถิ่น ดังนั้นเฉพาะท่านที่เกิดช่วงเวลาประมาณ 05:30 - 07:00น. หรือเกิดในวันพุธช่วงเวลาประมาณ 17:30 - 19:00น. โดยเงื่อนไขข้างต้นอาจอยู่ระหว่างเปลี่ยนวัน หากใช้วันนั้นๆตั้งต้นพยากรณ์แล้วไม่ตรงตัวท่าน ให้ตรวจสอบเพิ่มเติมเรื่องการปรับเวลาท้องถิ่น จุดอ้างอิงสถานที่เกิดโดยละเอียด เพื่อตรวจสอบดวงชะตา , ดู ตรวจสอบวันเดือนปีเกิด

2.การเปลี่ยนปีนักษัตรใหม่(ชวด,ฉลู,ขาล,เถาะฯ)

ดู การเปลี่ยนปีนักษัตรใหม่

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
การเปลี่ยนวันใหม่

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
โหราศาสตร์ไทย

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
การเปลี่ยนปีนักษัตร

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
กระต่ายปีมะโรง

# data[].attributes.attachment_link.title
การนับวันทางโหราศาสตร์ นับวันทางจันทรคติ - myhora.com

# data[].attributes.attachment_link.description
กด Like , Share ให้ด้วยนะครับ ดูดวงส่วนตัวทางโทรศัพท์ ในการพยากรณ์ทางโหราศาสตร์ พิธีกรรม หรือศาสตร์โบราณของไทย ที่ต้องใช้วันเดือนปีเกิดตามปฏิทิน เพราะบางครั้งวันเกิดตามโหราศาสตร์ที่ผู้พยากรณ์ใช้ตั้งต้น ไม่ตรงกับวันเกิดปีเกิดตามสูติบัตร ปฏิทิน หรือตามที่เข้าใจ ถ้าย้อนไปประมาณ 100 กว่าปี ประเทศไทยยังใช้ปฏิทินจันทรคติอยู่ ตอนนั้นชื่อเดือน มกราคม ยังไม่มีใครรู้จัก ผู้คนยุคจะรู้จักวันแรมค่ำ เดือนอ้ายยี่ ปีชวด ฉลู เท่านั้น คนรุ่นปู่ย่า รุ่นทวดจะจำวันเกิด เช่น วันศุกร์ เดือนยี่ ปีกุน และหลังจากมีการเปลี่ยนแปลงเริ่มใช้วันเดือนปีตามสากล วันทางจันทรคติก็เหลือใช้เฉพาะกลุ่ม เช่น ทางโหราศาสตร์ พิธีกรรม ศาสนา ส่วนอื่น ๆ จะใช้ปฏิทินสุริยคติแบบสากลเกือบทั้งหมด ดังนั้น หากจะใช้ตำราโหราศาสตร์ พิธีกรรม แบบเก่าก็ควรต้องเข้าใจหลักปฏิทินแบบเก่าด้วย จะนำเงือนไขปฏิทินสุริยคติปัจจุบันมาใช้ไม่ได้ ต้องเปรียบเทียบหาวันเวลาที่ถูกต้องก่อนใช้ สำหรับความสับสนในเรื่องการใช้ปฏิทินสุริยคติและจันทรคติ แบ่งเป็น 2 เรื่องหลัก ๆ ดังนั้นการนับรอบวันที่ใช้ในทางโหราศาสตร์ ครั้งโบราณไม่มีนาฬิกา การนับวัน จะถือเอาเวลาพระออกบิณฑบาต คือเวลาเช้า สามารถมองเห็นลายมือบนฝ่ามือชัดเจนด้วยตาเปล่า(ไม่ใช้แสงไฟช่วย) หรือเห็นลายใบไม้ชัดเจน ให้นับเป็นวันใหม่ ซึ่งก็คือใช้เวลาดวงอาทิตย์ขึ้น หรือประมาณเวลา 06.00 น.

# data[].attributes.body
1.ทำไมพระเจ้าตากถึงโดนประหาร
2.จากแหล่งข้อมูลต่างๆได้ว่ามีการบอกกล่าวว่าพระเจ้าตากมีสติฟั่นเฟือนและปล่อยปละละเลยไม่ดูแลบ้านเมืองจนเกิดเหตุจลาจลจึงถูกสั่งประหารและอีกแหล่งข้อมูลนึงบอกไว้ว่าพระเจ้าตากไม่ได้มีสติฟรั่นเฟือนแต่ถูกกล่าวหาจากคนบางกลุ่มที่ต้องการอำนาจ
3.เป็นข้อมูลที่ได้จากหลายแหล่งข้อมูลและมีหลากหลายความเห็นจากคนหลายกลุ่มเกี่ยวกับเรื่องนี้ทำให้หาข้อเท็จจริงได้ยาก
4.จากหลักฐานและแหล่งข้อมูลต่างๆนั้นบ่งชี้ว่าพระเจ้าตากมีสติฟรั่นเฟือนจริงจึงถูกประหาร
5.นำเสนอข้อมูลเป็นบทความและทำtime lineเหตุการณ์ประกอบการเสนอ

# data[].attributes.body
1.อุบัติเหตุจากเครื่องบินครั้งใหญ่สุด เกิดจากอะไร
2.อุบัติเหตุทางการบินที่ร้ายแรงที่สุดในโลกครั้งนี้ไม่ได้เกิดขึ้นที่บริเวณพื้นที่ทางธรรมชาติ แต่กลับเกิดในพื้นที่สนามบิน Los Rodeos ที่ตั้งอยู่บนเกาะ Tenerife (ปัจจุบันคือสนามบิน Tenerife) ในประเทศสเปน

เหตุการณ์นี้เริ่มต้นจากการที่เครื่องบินทั้งสองลำต้องเปลี่ยนเส้นทางมาจากสนามบิน Gran Canaria ซึ่งในขณะนั้นมีเหตุลอบวางระเบิด เครื่องบินหลายลำจึงต้องเปลี่ยนเส้นทางมายังสนามบิน Los Rodeos ทำให้เกิดภาวะเครื่องบินแน่นขนัดภายในสนามบิน และในวันนั้นเกิดภาวะหมอกลงจัด ทำให้ทั้งหอบังคับการบินและนักบินไม่ทราบตำแหน่งที่ชัดเจนของเครื่องบินที่อยู่บนรันเวย์ ประกอบกับการสื่อสารทางวิทยุที่ไม่ชัดเจน เป็นสาเหตุที่ทำให้เกิดโศกนาฏกรรมนี้ขึ้น

การชนกันของเครื่องบินเริ่มต้นเมื่อเครื่องบิน Boeing 747-206B ของสายการบิน KLM พยายามนำเครื่องขึ้นบินในขณะที่เครื่องบิน Boeing 747-121 ของสายการบิน Pan American กำลังจอดอยู่ในรันเวย์เดียวกัน โดยกว่าที่นักบินของสายการบิน KLM จะทราบว่ามีเครื่องบินอีกลำจอดอยู่ก็ไม่สามารถหักหลบได้ทันการณ์ จึงเกิดการชนกันจนไฟลุกท่วมเครื่องบินทั้งสองลำ โดยไม่มีผู้รอดชีวิตจากเครื่องบินของสายการบิน KLM ในขณะที่เครื่องบินของสายการบิน Pan American มีผู้รอดชีวิตทั้งหมด 61 คน

ทำให้มีผู้เสียชีวิต 583 คน นับเป็นอุบัติเหตุทางการบินที่ร้ายแรงที่สุดในประวัติศาสตร์การบิน จากผลของอิทธิพลขององค์กร สภาพแวดล้อม และการกระทำที่ไม่ปลอดภัยที่นำไปสู่หายนะครั้งนี้เป็นตัวอย่างในการทบทวนกระบวนการและกรอบงานสำหรับการสอบสวนหายนะและการป้องกันอุบัติเหตุทางการบิน[

3.เป็นหลักฐานชั้นรองที่น่าเชื่อถือ และยังมีข้อมูลตรงกับหลายเว็บไซต์เช่น
https://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%A0%E0%B8%B1%E0%B8%A2%E0%B8%9E%E0%B8%B4%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%97%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%AD%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A8%E0%B8%A2%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%95%E0%B9%80%E0%B8%99%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B9%80%E0%B8%9F

4.สรุปได้ว่าเหตุการณ์นี้เกิดเพราะ ความผิดพลาดของนักบิน,การรุกล้ำเข้าไปในรันเวย์,หมอกลงจัด และความล้มเหลวในการสื่อสารทางหอบังคับการบิน

5.เรียบเรียงและนำเสนอ

# data[].attributes.body
ตำนานเมืองลับแล

1. เมืองลับแลมียู่จริงหรือไม่

2. เมืองลับแลเดิมนั้นสันนิษฐานว่าเป็นชุมชนในสมัยสุโขทัยก่อนจะร้างลงในช่วงหลัง ดังการพบหลักฐานปฐมภูมิ คือศิลาจารึกซึ่งขุดได้ที่หน้าวิหารวัดเจดีย์คีรีวิหาร มหาอำมาตย์ตรี พระยานครพระราม ส่งเข้าหอสมุดวชิรญาณ เมื่อวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2473 ศาสตราจารย์ ดร.ประเสริฐ ณ นคร ให้ความเห็นว่าเนื้อหาจารึกน่าจะกล่าวตั้งแต่ครั้งเมื่อพระยาลิไทยขึ้นเสวยราชย์

ประกอบกับเนื้อหาในศิลาจารึก การสถาปนาพระบรมธาตุโดยพระยาลิไทย สอดคล้องกับลักษณะของฐานพระเจดีย์วัดเจดีย์คีรีวิหาร ที่มีเค้าโครงของฐานเขียงสามชั้นแบบสุโขทัย ศิลาจารึกดังกล่าวจึงเป็นเครื่องยืนยันว่าที่ตั้งเมืองลับแลในปัจจุบัน เป็นชุมชนโบราณมาตั้งแต่สมัยสุโขทัย ก่อนจะถูกทิ้งร้างและมีการอพยพเทครัวชาวเชียงแสนมาตั้งรกรากเพิ่มเติมในช่วงหลัง

สืบค้นจาก https://www.sanook.com/horoscope/108313/

3. หลักฐานมีความน่าเชื่อถือและเป็นหลักฐานชั้นปฐมภูมิเพราะมีการค้นพบศิลาจารึกซึ่งขุดได้ที่หน้าวิหารวัดเจดีย์คีรีวิหาร มหาอำมาตย์ตรี พระยานครพระราม

4. สรุปได้ว่าเมืองลับแลนั่นมีอยู่จริงเพราะเปรียบเทียบข้อมูลจากหลากหลายเว็ปไซต์
https://www.thairath.co.th/news/local/north/1434965

5.นำเสนอในรูปแบบของรายงาน

# data[].attributes.attachment_link.title
เปิดตำนาน "เมืองลับแล" ตำนานกล่าวขานสืบมา มีจริงหรือ?

# data[].attributes.body
ขั้นที่1 เงินถุงแดงของรัชกาลที่3 มีจริงหรือไม่

ขั้นที่2 ในปี พ.ศ. ๒๔๓๖ (ร.ศ. ๑๑๒) กรุงเทพมหานครถูกยึดครองเป็นเวลาถึง ๑๒ วัน ด้วยกองเรือรบติดอาวุธของฝรั่งเศส อย่างหมดหนทางต้านทานจากฝ่ายไทย ชาวบ้านร้านตลาดพากันอพยพหนีภัยกันจ้าละหวั่นด้วยความแตกตื่นตกใจ แม้แต่พระปิยมหาราชยังทรงเสียพระราชหฤทัยจนประชวรหนัก และหยุดเสวยพระโอสถ ทรงสิ้นหวังรันทดท้อขนาดมีพระราชนิพนธ์โคลงฉันท์ “ส่งไปลา” เจ้านายพี่น้องบางพระองค์อย่างหมดอาลัยในพระชนมชีพ ไม่มีพระราชประสงค์ดำรงอยู่อีกต่อไป ทรงอดสูพระทัยที่ไม่สามารถแก้ไขสถานการณ์ที่เลวร้ายให้ดีขึ้นได้ จนมีข่าวลืออันอัปยศแพร่สะพัดไปในหมู่ชาวต่างด้าวว่า “พระเจ้าแผ่นดินสยามทรงสั่งให้ขนพระราชทรัพย์ลงบรรทุกเรือพระที่นั่ง และเตรียมพร้อมที่จะเล็ดลอดหลบหนีออกไปจากเมืองหลวงในเวลากลางคืน เพื่อให้รอดพ้นภยันตรายต่างๆ”

จากปากคำของเจ้าพระยาสุรศักดิ์มนตรี (เจิม แสงชูโต) วีรบุรุษนักรบผู้ถือดาบอาญาสิทธิ์ของพระปิยมหาราช เล่าถึงบรรยากาศอันน่าสะพรึงกลัวระหว่างการระดมพลเพื่อปกป้องพระนครไว้เป็นครั้งสุดท้ายก่อนถึงกำหนดเส้นตาย พระเจ้าอยู่หัวเสด็จพระราชดำเนินลงมาพบแล้วยกพระหัตถ์วางบนบ่าท่านแม่ทัพ พร้อมกับมีพระราชดำรัสอย่างหวั่นพระทัยว่า “ในวันนี้แหละไม่เราก็เขาแล้ว”

เส้นตายนั้นคือการตอบรับอย่างไม่มีเงื่อนไขใน ๔๘ ชั่วโมงตามข้อเรียกร้องหินของฝรั่งเศส ในคำขาดนี้มีคำข่มขู่อันแข็งกร้าวปราศจากข้อต่อรองใดๆ ทั้งสิ้น ให้ทรงตัดสินพระทัย ชนิดที่ไม่มีทางออก โดยให้มอบผืนแผ่นดินในพระราชอาณาเขตบนฝั่งซ้ายของแม่น้ำโขง พร้อมด้วยเงินค่าไถ่เป็นค่าปฏิกรณ์สงครามที่ฝ่ายไทยถูกกล่าวหาว่าก่อขึ้นก่อนโดยการเปิดฉากยิงเรือฝรั่งเศส คิดเป็นเงินสดจำนวนทั้งสิ้นรวม ๕,๐๐๐,๐๐๐ ฟรังก์ และให้วางในทันทีก่อน ๑๘.๐๐ น. ของเย็นวันที่ ๒๒ กรกฎาคมศกนั้น มิฉะนั้นกระสุนจากปืนใหญ่บนเรือรบที่ทันสมัยที่สุดจะถูกสั่งให้ระดมยิงเข้าไปในพระที่นั่งจักรีอย่างไม่ปรานีอีกต่อไป
อ่านต่อ https://www.silpa-mag.com/history/article_10723

ขั้นที่3 เป็นข้อมูลที่มีความน่าเชื่อถือเนื่องจากข้อมูลมีการเขียนเรียบเรียงขึ้นโดยอ้างอิงจากสารานุกรมประวัติศาสตร์ไทย เป็นหลักฐานชั้นรอง และมีแหล่งข้อมูลอื่นที่ตรงกันอ้างอิงจาก https://library.parliament.go.th/th/radioscript/rr2563-nov2

ขั้นที่4 สรุปได้ว่าเงินถุงแดงมีอยู่จริง

ขั้นที่5 นำเสนอข้อมูลด้วย powerpoint

# data[].attributes.headline
1 ชนัต รัตนสมบัติไพบูลย์

# data[].attributes.subject
1 ชนัต รัตนสมบัติไพบูลย์

# data[].attributes.body
1.เท็ด บันดี้ ( Ted Bundy ) ถูกจับได้อย่างไร ?
2.ในฤดูใบไม้ร่วง ปี 1974 บันดีย้ายไปยูทาห์เพื่อเข้าเรียนในโรงเรียนกฎหมาย และผู้หญิงที่นั่น ก็เริ่มหายไปเช่นกัน ในปีต่อมา ขณะที่กำลังขับรถอยู่ เขาถูกตำรวจเรียกให้จอด ตำรวจตรวจสอบรถของเขา และพบเครื่องมือสำหรับโจรกรรม ลักทรัพย์ เช่น ชะแลง หน้ากาก เชือก และกุญแจมือ

เขาถูกจับกุม โทษฐานที่มีสิ่งของเหล่านี้ ไว้ในครอบครอง และตำรวจเริ่มเชื่อมโยงเขากับอาชญากรรมที่น่ากลัวอื่นๆมากขึ้น

ในปี 1975 เท็ดถูกจับในข้อหาลักพาตัว แครอล ดารอนช์ ( Carol Daronch ) หนึ่งในผู้หญิงไม่กี่คนที่รอดพ้นเงื้อมมือของเขา เขาถูกตัดสินว่ามีความผิดและได้รับโทษจำคุก 1-15 ปี
https://blogalore.com/เท็ด-บันดี้-ted-bundy/

3.ข้อมูลมีความน่าเชื่อถือมากเนื่องจากในหลายๆเว็ปไซต์และแพลตฟอร์มต่างๆมีเนื้อหาที่ตรงกัน

4.เท็ด บันดี้ถูกจับกุมเนื่องจากมีสิ่งของ สำหรับโจรกรรมและลักทรัพย์ไว้ในครอบครองทำให้ถูกสืบสาวมาถึงเรื่องฆาตกรรมในที่สุด

5.นำเสนอเป็น powerpoint

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
เท็ด บันดี้ ( Ted Bundy ) เป็นหนึ่งในอาชญากรที่มีชื่อเสียงที่สุดในช่วงปลายศตวรรษที่ 20 ซึ่งเป็นที่ทราบกันดีว่าได้สังหารผู้หญิงอย่างน้อย 36 คนในปี 1970 เขาถูกประหารชีวิตด้วยเก้าอี้ไฟฟ้าในปี 1989
เท็ด บันดี้ (Ted Bundy) คือใคร?
เขาเป็นฆาตกรต่อเนื่องในปี 1970 ผู้ข่มขืนและชอบมีอะไรกับศพ (necrophiliac) เขาถูกประหารชีวิตด้วยเก้าอี้ไฟฟ้าในฟลอริดาในปี 1989 คดีของเขาได้สร้างแรงบันดาลใจให้กับนวนิยายและภาพยนตร์หลายเรื่องเกี่ยวกับฆาตกรต่อเนื่อง
พ่อแม่และพี่น้องของเท็ด
เอลเลนอร์ หลุยส์ โคเวลล์ (Eleanor Louise Cowell) หรือ หลุยส์ (Louise) อายุ 22 ปี ยังไม่ได้แต่งงานเมื่อเธอให้กำเนิดลูกชายของเธอเท็ด

พ่อของ เท็ด อาจเป็น ลอยด์ มาร์แชล (Lloyd Marshall) ทหารผ่านศึกของกองทัพอากาศและผู้สำเร็จการศึกษาจาก เพนน์ สเตท (Penn State) จากคำบอกเล่าของ แอนน์ รูล (Ann Rule) เพื่อนร่วมงานของ เท็ดและผู้เขียนหนังสือ The Stranger Beside Me

แหล่งข่าวบางแห่ง บอกว่าพ่อของเท็ด มีชื่อว่า แจ๊ค เวิร์ธธิงตัน ในขณะที่มีข่าวลือว่าพ่อของเขายังเป็นปู่ของเขาเองอีกด้วย เพราะว่าในรายละเอียดใบสูติบัตร แจ้งเกี่ยวกับพ่อเขาว่า "ไม่ระบุ" ตัวตนของบิดาผู้ให้กำเนิดยังไม่ได้รับการยืนยัน

ในปี 1951 หลุยส์แม่ของ เท็ดได้แต่งงานกับ จอห์นนี่ บันดี้, เท็ดใช้นามสกุลของ จอห์นนี่ แต่มีรายงานว่าเขาไม่เคารพพ่อเลี้ยงของเขามากนัก เพราะว่าเขาไม่พอใจที่พ่อเลี้ยงเป็นคนไร้การศึกษาและเป็นชนชั้นกรรมกร จอห์นนี่และหลุยส์มีลูกด้วยกันหลายคน

หลุยส์ทำงานเป็นเลขานุการที่มหาวิทยาลัย Puget Sound และยังแต่งงานกับจอห์นนี่ในปี 1970 เมื่อเท็ดถูกกล่าวหาว่าก่ออาชญากรรม หลุยส์ เธอปฏิเสธที่จะเชื่อข้อกล่าวหานี้เป็นเวลาหลายปี แม้ว่าเธอจะเปลี่ยนท่าทีหลังจากที่เขาสารภาพและรับผิด
ชีวิตในวัยเด็ก
เท็ดเกิดใน เบอร์ริงตัน, เวอร์มอนต์ ในวันที่ 24 พฤศจิกายน 1946 บันดี้เริ่มต้นชีวิตด้วยความอัปยศที่เป็นความลับของแม่ เนื่องจาก เท็ดเป็นลูกนอกสมรส ทำให้พ่อแม่ที่เคร่งศาสนาของเธอต้องอับอาย หลุยส์ส่ง เท็ดไปที่บ้านสำหรับแม่ที่ยังไม่ได้สมรสในเวอร์มอนต์ และต่อมาก็พาเขาไปหาพ่อแม่ที่ฟิลาเดลเฟีย

เพื่อที่จะซ่อนความจริง ที่ว่า เท็ดเป็นลูกนอกสมรส เขาถูกเลี้ยงดูในฐานะบุตรบุญธรรมของปู่ย่าตายายของเขา และบอกคนอื่นๆว่า หลุยส์ แม่ของเขาคือพี่สาวของเขาเอง หลุยส์ ย้ายไป ทาโคมา, กรุงวอชิงตัน กับ เท็ดไม่กี่ปีต่อมา เธอก็แต่งงานกับจอห์นนี่พ่อเลี้ยงของเขา

จากที่ได้กล่าวมา เขาเติบโตขึ้นมาในครอบครัวชนชั้นแรงงาน เขามีความสนใจแบบผิดปกติและน่าขยะแขยงตั้งแต่อายุยังน้อย ประมาณ 3 ขวบ เขามีความหลงไหลในมีด บันดี้เป็นเด็กขี้อาย แต่สดใสบันดี้ทำได้ดีในโรงเรียน แต่ไม่ใช่กับเพื่อน ๆ

ในช่วงวัยรุุ่น ด้านมืดของตัวเขาเริ่มปรากฏขึ้น เขาชอบแอบดูหน้าต่างของคนอื่นและคิดว่าไม่มีใครที่ต้องการจะขโมยของที่เขาต้องการจากคนอื่น
การศึกษา
เขาจบการศึกษาจาก มหาวิทยาลัยวิชิงตัน ในสาขาปริญญาด้านจิตวิทยา ในปี 1972 และเขายังได้รับการยอมรับให้เข้าเรียนกฎหมายในยูทาห์ แม้ว่าเขาจะไม่เคยได้รับปริญญา

ช่วงที่เขา เป็นนักศึกษาที่ มหาวิทยาลัย วอชิงตัน เท็ดได้ตกหลุมรักกับหญิงสาววัยรุ่นจากแคลิฟอร์เนีย เธอทั้งน่ารัก ร่ำรวย เพียบพร้อมไปหมด เธอมีทุกอย่างที่ เขาต้องการ ไม่ว่าจะเป็น ฐานะทางการเงิน ชนชั้นทางสังคม และความคล่องแคล่ว แต่แล้วงานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา เขาเสียใจกับการเลิกราของพวกเขาในครั้งนี้ เป็นอย่างมาก โดยเหยื่อของ เท็ดหลายคนมีลักษณะคล้ายกับแฟนสาวคนนี้ของเขา - เป็นคนที่น่าสนใจ และมีผมยาวสีเข้ม

ช่วงกลางปี 1970 เขาได้เปลี่ยนแปลงตัวเอง กลายเป็นคนที่มีความมั่นใจและกระตือรือร้นในเรื่องทางสังคมและการเมืองมากขึ้น เขายังได้รับจดหมายรับรองจากผู้ว่าการรัฐวอชิงตันของพรรครีพับลิกันหลังจากการทำงานหาเสียงของพรรค
เหยื่อ
เขาได้รับสารภาพใน คดี ฆ่าหญิงสาว 36 คน ในหลายรัฐในปี 1970 แต่ผู้เชี่ยวชาญเชื่อว่าที่ บันดี้ ฆ่าไปทั้งหมดน่าจะมีจำนวนราวๆ 100 คน หรือมากกว่า แต่จำนวนเหยื่อที่แน่นอนนั้น ยังไม่มีใครทราบแน่ชัด การสังหารของเขามักจะเป็นไปตามรูปแบบที่น่าสยดสยอง โดยจะข่มขืนเหยื่่อและทุบตีจนเหยื่อเสียชีวิต

มีข้อถกเถียงว่า เมื่อเขาเริ่มฆ่า แหล่งข่าวส่วนใหญ่บอกว่าเขาเริ่มอาละวาดและฆาตกรรมเมื่อประมาณปี 1974 ประมาณช่วงนี้ ผู้หญิงหลายคนในเขต ซีแอตเทิล และพื้นที่ใกล้ๆ รัฐโอเรกอน ได้หายตัวไป

เรื่องราวแพร่สะพัดไป เกี่ยวกับเหยื่อบางรายที่ถูกพบเห็นครั้งล่าสุด ได้ไปกับชายหนุ่มผมสีเข้มที่รู้จักกันในนาม "เท็ด" เขาชอบล่อลวงเหยื่อไปที่รถยนต์ของเขา แล้วทำมีว่าเขาได้รับบาดเจ็บ และขอความช่วยเหลือจากพวกเธอ

ความเมตตา และใจดี ของพวกเธอเหล่านั้น พิสูจน์แล้วว่าเป็นความผิดพลาดอย่างร้ายแรง

ความจริงเกี่ยวกับ เท็ด บันดี้

เท็ด บันดี้ ( Ted Bundy ) ถูกจับได้อย่างไร ?
ในฤดูใบไม้ร่วง ปี 1974 บันดีย้ายไปยูทาห์เพื่อเข้าเรียนในโรงเรียนกฎหมาย และผู้หญิงที่นั่น ก็เริ่มหายไปเช่นกัน ในปีต่อมา ขณะที่กำลังขับรถอยู่ เขาถูกตำรวจเรียกให้จอด ตำรวจตรวจสอบรถของเขา และพบเครื่องมือสำหรับโจรกรรม ลักทรัพย์ เช่น ชะแลง หน้ากาก เชือก และกุญแจมือ

เขาถูกจับกุม โทษฐานที่มีสิ่งของเหล่านี้ ไว้ในครอบครอง และตำรวจเริ่มเชื่อมโยงเขากับอาชญากรรมที่น่ากลัวอื่นๆมากขึ้น

ในปี 1975 เท็ดถูกจับในข้อหาลักพาตัว แครอล ดารอนช์ ( Carol Daronch ) หนึ่งในผู้หญิงไม่กี่คนที่รอดพ้นเงื้อมมือของเขา เขาถูกตัดสินว่ามีความผิดและได้รับโทษจำคุก 1-15 ปี
หนีออกจากคุก
เขาแหกคุก จำนวน 2 ครั้ง ในปี 1977 ในครั้งแรก เขาถูกฟ้องในข้อหาฆาตกรรมที่ทำให้หญิงสาวเมืองโคโลราโดเสียชีวิต และตัดสินใจที่จะทำหน้าที่เป็นทนายความของตัวเองในคดีนี้ ระหว่างการเดินทางไปห้องสมุดศาล เขากระโดดหนีออกไปทางหน้าต่างและหนีรอดไปได้ แต่ในที่สุดก็ถูกจับใน 8 วันต่อมา

ในเดือนธันวาคม, เขาหลบหนีจากการจับกุมอีกครั้ง เขาปีนออกมาจากรูที่เขาสร้างไว้บนเพดานห้องขัง เขาลดน้ำหนักไปมากกว่า 50 ปอนด์ (หรือประมาณ 22 กิโลกรัม) เพื่อให้พอดีกับช่องเล็ก ๆ ที่เขาทำไว้

เจ้าหน้าที่ ไม่ได้สังเกตุว่า บันดี้ ได้หายตัวไปกว่า 15 ชั่วโมง ตำรวจจึงได้เริ่มตามหาตัวฆาตกรต่อเนื่องรายนี้กันยกใหญ่
การบุกรุกเข้าไปในชมรมแม่บ้าน Chi Omega
หลังจากการหลบหนี ครั้งที่สองของเขา เขาได้เดินทางมุ่งหน้าไป แทลลาแฮสซีฟลอริดา ในคืนวันที่ 14 มกราคม 1978 บันดี้ บุกเข้าไปในชมรมแม่บ้าน Chi Omega ที่มหาวิทยาลัยแห่งรัฐฟลอริดา เขาทำร้ายหญิงสาวชาวบ้านสี่คน และฆ่าพวกเขา 2 คน

ในวันที่ 9 กุมภาพันธ์ เท็ดก่อคดี ลักพาตัว และฆาตกรรม เด็กหญิงวัย 12 ปี ที่มีชื่อว่า คิมเบอรี่ ลีช ( Kimberly Leach )

อาชญากรรมเหล่านี้เป็นจุดจบของการอาละวาด และสังหารของเขา ในไม่ช้าเขาก็ถูกตำรวจ จับกุมตัวไปในเดือนกุมภาพันธ์นั่นเอง

หลักฐานที่น่ากลัวที่สุดที่เชื่อมโยง บันดี้กับการฆาตกรรมที่ Chi Omega มหาวิทยาลัยแห่งรัฐฟลอริดา คือ บนร่างของเหยื่อ 1 คน ที่ถูก เขาฆาตกรรมนั้น มีร่องรอยโดนกัด ที่ซึ่งตรงกับรอยฟันของ เท็ดอย่างชัดเจน

ที่มา: https://www.fbi.gov/

การพิจารณาคดี
เท็ดเป็นคนที่ดูดี ความมีเสน่ห์และความเฉลียวฉลาดทำให้เขากลายเป็นคนดังในระหว่างการพิจารณาคดี บันดี้ต่อสู้เพื่อชีวิตของเขา แต่ก็ถูกตัดสินลงโทษโดยใช้เวลาเก้าปีในแดนประหารเพื่อที่จะขออุทธรณ์โทษประหารชีวิตของเขา
ความเชื่อมั่น โทษประหาร และการอุทธรณ์
ในเดือน กรกฎาคม 1979 บันดี้ถูกตัดสินในข้อหาฆาตกรรม 2 ศพที่ Chi Omega มหาวิทยาลัยแห่งรัฐฟลอริดา เขาได้รับโทษประหารชีวิตสองครั้ง เขาได้รับโทษประหารชีวิตอีกครั้งในปี 1980 ในข้อหาฆาตกรรม คิมเบอรี่ ลีช ( Kimberly Leach )

เขาขอยื่นอุทธรณ์ พยายามให้คดีของเขา ไปถึงศาลฎีกาของสหรัฐฯ แต่เขาถูกปฏิเสธ นอกจากนี้เขายังเสนอข้อมูลเกี่ยวกับการฆาตกรรมที่ยังไม่คลี่คลายเพื่อหลีกเลี่ยงเก้าอี้ไฟฟ้า แต่เขาไม่สามารถประวิงความยุติธรรมได้ตลอดไปและในที่สุด เขาก็ถูกประหารชีวิตในปี 1989
อลิธซาเบธ คโลฟเฟอร์ ( Elizabeth Kloepfer ) แฟนสาวของ เท็ด บันดี้ ( Ted Bundy )
ในปี 1969 เท็ด บันดี้ มีความสัมพันธ์กับ อลิธซาเบธ คโลฟเฟอร์ เป็นเวลา 6 ปี เขาได้พบกับเธอในบาร์ ที่ซีแอตเทิล อลิธซาเบธ เป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว และมีลูกที่ยังเล็ก ทั้งนี้เธอยังต้องต่อสู้กับโรคพิษสุราเรื้อรังอีกด้วย เท็ด ดูแลเธอ และเธอบอกว่าเขาเป็นอบอุ่นและน่ารัก

ในปี 1974 อลิธซาเบธ เริ่มสงสัยในการก่ออาชญากรรมของ เท็ด เมื่อเธอถามเขาเกี่ยวกับพฤติกรรมแปลก ๆ เช่น เขาชอบเก็บมีดแล่เนื้อไว้ที่โต๊ะทำงาน เขามักจะใช้เสน่ห์ของเขาเพื่อเบี่ยงเบนความกังวลใจของเธอ

อลิธซาเบธ แอบไปหาตำรวจ เนื่องด้วยความสงสัยว่า เท็ด จะมีส่วนเกี่ยวข้องกับการฆาตกรรมในท้องถิ่นที่กำลังเกิดขึ้น แต่พวกตำรวจ ไม่เชื่อว่าเขาเป็นคนฆ่า ทั้งคู่ยังคงอยู่ด้วยกัน แม้ว่าพวกเขาจะเริ่มห่างเหินกันมากขึ้น เมื่อ เท็ด ย้ายไปโอลิมเปียในปีถัดมา

ในปี 1974 อลิธซาเบธ ได้ไปหาตำรวจอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ไปพร้อมกับหลักฐาน เพื่อช่วยให้จับฆาตกรต่อเนื่องได้ เท็ด ได้สารภาพกับ อลิธซาเบธ ทางโทรศัพท์จากห้องขังของเขา ว่าเขาพยายามจะฆ่าเธอและไม่สามารถต้านทานแรงกระตุ้นของเขาได้ เมื่อเขารู้สึกว่า "ความเจ็บป่วยของเขากำลังเกิดขึ้นในตัวเขา" เธอทำลายความสัมพันธ์กับเท็ด และเขียนหนังสือเกี่ยวกับประสบการณ์ของเธอขึ้นมาในภายหลัง
ภรรยาและลูกสาว
ในเดือน กุมภาพันธ์ ปี 1980 เท็ด บันดี้ แต่งงานกับ แคโรลล์ แอนน์ บูน แม่ของลูกสองคนที่เขาออกเดทก่อนถูกจับกุมครั้งแรก ในห้องพิจารณาคดีระหว่างการพิจารณาโทษของการเท็ด เขาขอเธอแต่งงาน และเธอยอมรับต่อหน้าผู้พิพากษา ทำให้การแต่งงานถูกต้องตามกฎหมายในฟลอริดา ทั้งคู่พบกันเมื่อหกปีก่อน ตอนที่ทั้งคู่ทำงานที่ กรมบริการฉุกเฉิน ( Department of Emergency Services ) ในเมืองโอลิมเปียรัฐวอชิงตัน

บูน ได้ให้กำเหนิดลูกสาว ชื่อ โรส ในปี 1982 เธอบอกลูกสาวว่า เท็ด บันดี้ คือพ่อของเธอ แต่ในปัจจุบันไม่มีข้อมูลเกี่ยวกับโรสมากนัก

ในที่สุด บูน ก็รู้ว่า เท็ด มีความผิดในคดีดังกล่าว เธอหย่าร้างกับเท็ด 3 ปี ก่อนที่เขาจะถูกประหารชีวิต ตามคำกล่าวจากหนังสือ A Stranger Beside Me หรือ คนแปลกหน้าข้างกายฉัน บูน หยุดไปเยี่ยม เท็ด ในช่วงสองปีสุดท้ายของการถูกจำคุก
ความตาย
วันที่ 24 มกราคม 1989 เท็ด ถูกประหารในเวลา 7 โมงเช้า ที่เรือนจำรัฐฟลอริดา ในเก้าอี้ไฟฟ้า ซึ่งเรารู้จักกันในชื่อ "Old Sparky" ด้านนอกเรือนจำ ฝูงชนส่งเสียงโห่ร้อง และแม้กระทั่งจุดพลุหลังการประหารเท็ด บันดี้

ศพของบันดีถูกเผาในเมืองเกนส์วิลล์ ( Gainesville ) และไม่มีการจัดพิธีสาธารณะ ก่อนที่เขาจะถูกประหารเขาขอให้เถ้าถ่านของเขา ถูกนำไปโปรยในเทือกเขาคาสเคด ( Cascade Mountains ) ของรัฐวอชิงตัน ที่ซึ่งเขาสังหารเหยื่อของเขาอย่างน้อยสี่คน
ที่มา: หนังสือแนะนำ:
หนังสือคดีอาชญากรรมกระฉ่อนโลก ชุด ประวัติศาสตร์ตำนานเขย่าขวัญโลก คลิกที่นี่

เท็ด บันดี้ Ted Bundy

# data[].attributes.attachment_link.title
เท็ด บันดี้ ( Ted Bundy ) ฆาตกรต่อเนื่อง - Confidential Cases

# data[].attributes.attachment_link.description
เท็ด บันดี้ ( Ted Bundy ) เป็นหนึ่งในอาชญากรที่มีชื่อเสียงที่สุดในช่วงปลายศตวรรษที่ 20 ซึ่งเป็นที่ทราบกันดีว่าได้สังหารผู้หญิงอย่างน้อย 36 คนในปี 1970 เขาถูกประหารชีวิตด้วยเก้าอี้ไฟฟ้าในปี 1989 เท็ด บันดี้ (Ted Bundy) คือใคร?

# data[].attributes.body
1.สงครามเย็นเกิดได้อย่างไร
2.สงครามเย็น (อังกฤษ: Cold War) (พ.ศ. 2490-2534) เป็นการต่อสู้กันระหว่างกลุ่มประเทศ 2 กลุ่ม ที่มีอุดมการณ์ทางการเมืองและระบอบการเมืองต่างกัน เกิดขึ้นในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่สอง ฝ่ายหนึ่งคือสหภาพโซเวียต เรียกว่า ค่ายตะวันออกซึ่งปกครองด้วยระบอบคอมมิวนิสต์ อีกฝ่ายหนึ่ง คือ สหรัฐอเมริกาและกลุ่มพันธมิตร เรียกว่า ค่ายตะวันตก ซึ่งปกครองด้วยระบอบเสรีประชาธิปไตย ซึ่งในช่วงเวลาดังกล่าวทั้งสองฝ่ายได้แข่งขันในด้านการสะสมอาวุธ เทคโนโลยีอวกาศ การจารกรรม เศรษฐกิจ และทำสงครามผ่านสงครามตัวแทน
https://m.sites.google.com/site/kanda4749/siththi-laea-seriphaph?tmpl=%2Fsystem%2Fapp%2Ftemplates%2Fprint%2F&showPrintDialog=1
3.หลักฐานมีความน่าเชื่อถือเนื่องจากเป็นหลักฐานชั้นรองในฐานข้อมูลที่ค่อนข้างได้รับความนิยม
4.สงครามเย็นเกิดจากความขัดแย้งของอุดมการณ์ทางการเมือง
5.จัดทำในรูปแบบPowerPoint

# data[].attributes.body
โศกนาฏกรรมเรือเซวอล

1. เกิดอะไรขึ้นกับเรือเซวอล

2. เกิดเหตุการณ์เรือล่มในน่านน้ำประเทศเกาหลีใต้ เมื่อวันที่ 16 เมษายน 2014 โดยขณะนั้นกำลังเดินทางจากเมืองอินชอนไปที่เกาะเชจู และผู้โดยสารส่วนใหญ่เป็นนักเรียนระดับชั้น ม.ปลายที่กำลังเดินทางไปทัศนศึกษา แต่ด้วยเป็นเรือที่ผ่านชั่วโมงการเดินเรือมาหลายครั้งทำให้หลายๆคนมั่นใจในการเดินทางครั้งนี้ โดยในเรือลำนี้มีกัปตันเรืออัตราจ้างที่ไม่ได้มีความเชี่ยวชาญด้านการเดินเรือ และลูกเรือที่ไม่มีความรู้ด้านความปลอดภัยเช่นกัน และเรือเป็นเรือที่ซื้อต่อมาจากประเทศญี่ปุ่นโดยผ่านการใช้งานมาหลายปีแล้ว หลังจากซื้อมาก็ได้มีการต่อเติมเรือให้จุผู้โดยสารมากขึ้นโดยไม่ได้คำนึงถึงจุดศูนย์ถ่วงของเรือและผู้ที่ทำการตรวจสอบก็ทำการตรวจสอบไม่รอบคอบจึงทำให้เกิดเหตุการณ์นี้ขึ้น โดยก่อนที่เรือจะล่มกัปตันและลูกเรือได้บอกให้ผู้โดยสารอยู่ในห้องของตนและบอกว่าให้เชื่อในตัวพวกเขา จากนั้นเมื่อเรือล่มลงทำให้ไม่มีผู้โดยสารคนไหนออกมาจากห้องเลย นอกจากนั้นกัปตันและลูกเรือยังใช้เรือชูชีพหนีออกมาก่อนผู้โดยสารแบบขาดจรรยาบรรณนักเดินเรือ ทำให้มีผู้ที่รอดชีวิตจากเหตุการณ์นี้น้อยคน และในที่สุดผู้ที่เกี่ยวข้องกับการตรวจสอบเรือและกัปตันได้รับโทษตามที่ควรจะเป็น

3. ข้อมูลนี้จักเป็นหลักฐานชั้นรอง ค่อนข้างมีความน่าเชื่อถือเพราะมีการนำเสนอข่าวในช่วงที่เกิดเหตุการณ์นี้ขึ้นอย่าแพร่หลาย และผู้ที่ก่อเหตุได้รับโทษจริงจึงรับรองได้ว่าเป็นความจริง

4. จากเหตุการณ์นี้สรุปได้ว่าเพราะความไม่รอบคอบของคนบางกลุ่มต้องพรากอนาคตของผู้คนไปหลายราย

5. จัดทำไทม์ไลน์ของเหตุการณืเป็นช่วงเวลาต่างๆ

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
อันยองครับน้องๆ ชาว Dek-D...พอเข้าถึงช่วงเดือนเมษายน หลายคนอาจจะกำลังพักผ่อนช่วงวันหยุดสงกรานต์กันอย่างแฮปปี้ แต่ในช่วงเดียวกันเมื่อ 7 ปีที่แล้วของประเทศเกาหลีใต้ ได้เกิดโศกนาฏกรรมครั้งใหญ่ 'เรือเซวอลล่ม' แม้ว่าเวลาจะผ่านมาหลายปีแต่ก็นับเป็นอีกเหตุการณ์ที่เหมือนเป็นฝันร้ายที่หลายคนไม่อาจลืมลง วันนี้เราเลยจะพาไปย้อนรอย 7 เรื่องราวเล่าถึงเหตุการณ์ความสูญเสียในครั้งนั้นกันครับ

......................

"การเดินทางครั้งสุดท้ายที่ไร้คำร่ำลา"

Photo Credit: The Korea Herald

ในวันที่ 15 เมษายน 2014 เรือเฟอร์รี 'เซวอล' ได้ออกเดินทางจากท่าเรืออินชอนและมุ่งหน้าไปยังเกาะเชจู โดยมีผู้โดยสารทั้งหมด 476 คน โดยในจำนวนนั้นมีนักเรียน 325 คนจากโรงเรียน Danwon High School (단원고등학교) ได้ร่วมทริปทัศนศึกษาในครั้งนั้นด้วย แต่ใครเล่าจะรู้ว่าการออกเดินทางครั้งนั้นจะเป็นครั้งสุดท้ายของใครหลายคนที่ต้องจากไปแบบไม่มีวันย้อนกลับมา

ในวันที่ 16 เมษายน 2014 เรือเซวอลได้เกิดเหตุอัปปางและค่อยๆ จมลงในน้ำทะเล ทั้งนักเรียน ครู รวมถึงลูกเรือหลายคนติดอยู่ในเรือไม่สามารถออกมาได้ และเสียชีวิตรวมกว่า 304 ราย (นักเรียน 250 ราย และครูอีก 11 ราย) เป็นเหตุการณ์ความสูญเสียครั้งใหญ่และสร้างความสะเทือนใจอย่างมาก

"เขาบอกให้เรารอ แต่เขากลับหนีไป"

'จางเอจิน' คือหนึ่งในนักเรียนเพียงไม่กี่คนที่รอดชีวิตจากเหตุการณ์เรือเซวอลล่ม เธอได้ให้สัมภาษณ์กับ Korea Now ของสำนักข่าว Yonhap พร้อมเปิดใจถึงเรื่องราวที่เธอเคยประสบเมื่อ 7 ปีก่อน โดยเธอเล่าว่า ในตอนนั้นคนที่อยู่บนเรือไม่ได้คิดมาก่อนว่าเรื่องราวจะรุนแรงขนาดนี้ ในตอนนั้นพวกเธอและเพื่อนหลายคนเพิ่งทำกิจกรรมสันทนาการกันสนุกสนาน แต่จู่ๆ ก็มีประกาศบอกว่า 'ให้อยู่กับที่เฉยๆ อย่าเพิ่งตื่นตระหนก ห้ามขยับตัวไปไหน' สถานการณ์ในเรือเหมือนจะปกติ แต่พอเธอได้เช็กข่าวในอินเทอร์เน็ตกลับมีรายงานข่าวว่าเรือเซวอลที่เธออยู่ในตอนนี้กำลังล่มลงกลางทะเล เด็กนักเรียนในเรือต่างตกใจ บางคนก็พยายามเอาตัวรอดเพื่อหนีออกไป แต่บางคนก็เชื่อใจ 'กัปตันเรือ' ที่เปิดเครื่องเสียงประกาศซ้ำๆ ว่า 'ให้อยู่กับที่' แต่หารู้ไม่ว่าความจริงแล้วกัปตันเรือและลูกเรือหลายคนได้สละเรือหนีออกไปก่อนแล้ว และทิ้งให้นักเรียนผู้เคราะห์ร้ายรออย่างมีความหวังในเรือนั้น

"ถ้าเขาบอกให้เร็วกว่านี้ พวกเราทุกคนก็คงรอด"

เอจินบอกว่า "ในวันนั้นพวกเราต้องเอาตัวรอดด้วยตัวเอง ไม่มีใครยื่นมือมาช่วยเราได้ แม้กระทั่งกัปตันเรือก็ทิ้งพวกเราไว้ ฉันไม่อยากจะเชื่อเลย และก็รู้สึกโกรธมากๆ ถ้าพวกเขาบอกเราสักนิด พวกเราทุกคนก็คงรอด" จากเหตุการณ์ในครั้งนั้น หนึ่งในคนสำคัญที่ทำให้เกิดความสูญเสียก็คือ 'อีจุนฮยอก' (70 ปี) กัปตันเรือเฟอร์รีเซวอลผู้ที่สละเรือหนีออกมาก่อน โดยภายหลังเค้าได้สารภาพว่าในวันนั้นเค้าได้แอบงีบหลับและปล่อยให้ผู้ช่วยกัปตันเรือหญิงมาคุมเรือแทน ซึ่งเธอไม่ได้เป็นมือโปรมากนักและไม่เคยมีประสบการณ์เดินเรือท่ามกลางกระแสคลื่นแรงมาก่อน และเป็นอีกหนึ่งสาเหตุที่ทำให้เรือค่อยๆ เอนตัวล่มลงในที่สุด

Photo Credit: Yonhap News

ในตอนแรกกัปตันเรือเองก็รู้มาจากยามเรือที่แจ้งมาว่าเซวอลกำลังเอียงและค่อยๆ ล่มลงเรื่อยๆ ซึ่งในตอนนั้นถ้าเค้าประกาศออกไป ก็ยังมีเวลามากพอที่จะช่วยให้ผู้โดยสารในเรือทยอยอพยพออกมา แต่เค้ากลับไม่ทำและเลือกประกาศให้ทุกคนอยู่ในความสงบแทน (เค้าอ้างว่าลำโพงเครื่องเสียงในเรือบางตัวมันเสีย จึงทำให้ประกาศไปแล้วไม่ได้ยิน) แต่ใดๆ ก็ตาม ท้ายที่สุดแล้วตัวเค้าเองและลูกเรือบางส่วนก็อพยพหนีด้วยเรือส่วนตัวออกมาและทิ้งเด็กๆ ไว้ที่นั่น ซึ่งถือเป็นความผิดที่ไม่น่าให้อภัย

ปัจจุบัน 'อีจุนซอก' กัปตันเรือได้ถูกศาลตัดสินว่ามีความประมาทและข้อหาฆาตกรรมพร้อมทั้งถูกจำคุกตลอดชีวิต นอกจากนี้แล้วลูกเรือคนอื่นๆ ที่หนีออกมาพร้อมกัน ก็ถูกตัดสินจำคุกโทษตั้งแต่ 18 เดือนไปจนถึง 12 ปี

"นาทีที่ประชาชนเดือดร้อน ผู้นำหายไปไหน?"

Photo Credit: the Blue House of South Korea

เหตุการณ์เรือเซวอลล่มทำให้รัฐบาลยุคนั้นซึ่งมี 'พัคกึนฮเย' ซึ่งดำรงตำแหน่งเป็นประธานาธิบดีหญิงของประเทศได้ถูกวิพากษ์วิจารณ์กันอย่างหนักในเรื่องของการปฏิบัติงานที่ล่าช้า เพราะในช่วงที่เกิดเหตุการณ์ ประชาชนพยายามติดต่อเจ้าหน้าที่ของรัฐบาลเพื่อให้เข้ามาช่วย take action ช่วยเหลือผู้โดยสารที่ติดอยู่ในเรือ แต่กลับไม่สามารถติตต่อใครได้ในช่วงแรกๆ รวมถึงพัคกึนฮเยเองที่ถูกตั้งคำถามว่า 'เธอหายไปไหนในช่วงที่ประชาชนเดือดร้อน?' ซึ่งการกระทำนี้สะท้อนถึงความไม่เอาใจใส่ประชาชน

Photo Credit: Yonhap News

ด้วยความที่ทางรัฐบาลทำงานล่าช้า ยังไม่ส่งทีมกู้ภัยมาช่วย ทีมนักประดำน้ำอิสระที่อยู่ใกล้พื้นที่ได้พยายามเข้าไปช่วยชีวิตเด็กๆ ที่ติดอยู่ในเรือพร้อมทั้งนำร่างผู้ที่ติดอยู่ในเรือออกมา แต่พวกเค้าถูกทางรัฐบาลสั่งให้ถอนตัวจากการปฏิบัติหน้าที่เพราะว่าเป็นทีมอิสระ และหลังจากถอนตัวทางรัฐบาลก็ส่งทีมดำน้ำของตัวเองไปรับช่วงต่อแทน แต่ก็ดูเหมือนไม่ได้ช่วยอะไรแล้ว // 'คิมกวานฮง' หนึ่งในทีมนักประดาน้ำอิสระเล่าว่าเค้าได้เห็นสภาพศพของเด็กๆ ที่ติดอยู่ในเรือแล้วรู้สึกหดหู่ ภาพเหล่านั้นเหมือนเป็นฝันร้ายที่ติดอยู่ในใจจนทำให้นอนไม่หลับมาตลอด 18 เดือน และความเจ็บปวดที่กระทบต่อจิตใจอย่างรุนแรงได้ทำให้เค้าตัดสินใจจบชีวิตตัวเองในภายหลัง

Photo Credit: Naver

โศกนาฏกรรมในครั้งนั้นถือว่าเป็นงานที่วัดใจและพิสูจน์ศักยภาพในการรับมือของทีมงานรัฐบาล แต่กลับตอบสนองต่อเสียงร้องเรียกจากประชาชนได้ช้าเกินไป จนเป็นหนึ่งในชนวนนำไปสู่ การชุมนุมขับไล่ 'พัคกึนฮเย' ออกจากตำแหน่งผู้นำประเทศในที่สุด เธอถูกตั้งข้อหาทั้งเรื่องทุจริตและใช้อำนาจในทางมิชอบ รวมถึงผู้เกี่ยวข้องกับเธอก็ถูกจับกุมและขึ้นโรงขึ้นศาลเพื่อดำเนินคดีเช่นกัน (ความจริงแล้วที่พัคกึนฮเยถูกขับไล่ยังมีอีกเหตุผลอีกหลายประเด็น นี่เป็นแค่ส่วนหนึ่งเท่านั้น)

'การคอร์รัปชัน' นำมาซึ่งความสูญเสีย

Photo Credit: https://blog.naver.com/jinjoo2713/150188741108

อีกหนึ่งสาเหตุที่เป็นชนวนให้เกิดเรืออัปปางครั้งนี้นั้นเป็นเพราะว่า 'เรือไม่ได้มาตรฐาน' เพราะความจริงแล้วเรือเซวอลนั้นสามารถบรรทุกได้เพียง 980 ตันเท่านั้น แต่ในวันที่เดินทางไปเกาะเซจู ได้บรรทุกโหลดของหนักรวมกว่า 3,000 ตัน และนอกจากนี้ก็มีการแอบตกแต่งตัวเรือเพิ่มจนทำให้น้ำหนักเรือเกินมาตรฐานอีกด้วย

คำถามคือแล้วใครเป็นคนอนุมัติให้เรือนี้สามารถประกอบการได้? ซึ่งคำตอบก็คือ เจ้าหน้าที่รัฐและหน่วยงานที่เกี่ยวข้องหลายฝ่ายที่จงใจร่วมกันคอร์รัปชัน จนทำให้เรือไม่ได้มาตรฐานนี้สามารถดำเนินกิจการได้นั่นเอง ซึ่งภายหลังก็มีการออกหมายจับเจ้าของบริษัทเจ้าของเรือเซวอลรวมถึงผู้เกี่ยวข้องมาดำเนินคดี ซึ่ง 'ยูบยองอึน' เจ้าของเรือเซวอลได้ปฏิเสธข้อกล่าวหาพร้อมพยายามหลบหนี แต่ 3 เดือนหลังจากนั้นกลับพบว่าเค้าได้กลายเป็นศพนอนเสียชีวิตอยู่บริเวณป่าแห่งหนึ่งในกรุงโซล ซึ่งสันนิษฐานว่าเป็นการตั้งใจฆ่าตัวตาย

ความเจ็บปวดของเหยื่อ vs. จรรยาบรรณของสื่อ?

Photo Credit: Korea Now

วกกลับไปที่ 'จางเอจิน' หนึ่งในนักเรียนที่รอดชีวิต เธอเล่าว่าในตอนที่เธอพยายามเอาตัวรอดจนขึ้นฝั่งได้ เธอถูกสื่อสำนักข่าวมากมายพยายามที่จะทำข่าว ทั้งถ่ายรูปเธอและเพื่อนๆ โดยไม่ได้รับอนุญาต รวมถึงบางสื่อก็พยายามที่จะสัมภาษณ์เธอให้ได้ ทั้งที่ในตอนนั้นเธอเพิ่งผ่านเหตุการณ์กระทบกระเทือนกับจิตใจมาหมาดๆ ทุกอย่างดูวุ่นวายมาก ไม่เคารพสิทธิ์ความเป็นส่วนตัวทั้งในแง่ของเยาวชนและในฐานะของผู้เคราะห์ร้าย

เธอเล่าว่าในตอนนั้นมันวุ่นวายมากจริงๆ เธอไม่มีโอกาสแม้แต่จะกอดกับแม่ของเธอ เพราะนักข่าวพยายามที่จะถ่ายรูปและซักถามอยู่ตลอด รวมถึงเพื่อนของเธอที่กำลังร้องไห้อย่างฟูมฟายอยู่ก็โดนถ่ายรูปและพยายามจะสัมภาษณ์แบบไม่ได้รับอนุญาตเช่นกัน เอจินเล่าว่าจริงๆ ก็เข้าใจว่าเป็นหน้าที่ของสื่อที่ต้องการรายงานให้โลกรู้ แต่มันก็เกิดขอบเขตไปหน่อย เพราะมันเป็นเหตุการณ์ที่กระทบกระเทือนจิตใจจริงๆ

Spring Day

เหตุการณ์เรือเซวอลล่มในครั้งนั้นเป็นการสูญเสียที่สร้างความสะเทือนใจให้กับคนเกาหลีอย่างมาก แม้เวลาจะผ่านมา 7 ปี กลุ่มผู้ปกครองของผู้เสียชีวิตก็ยังออกมาเคลื่อนไหวพร้อมเรียกร้องความยุติธรรมให้กับเด็กๆ และในทุกปีก็มีการจัดพิธีรำลึกอยู่เสมอ รวมถึงยังมีศิลปินนักร้องหลายคนที่ได้แต่งเพลงเป็นเชิงสื่อเพื่อระลึกถึงผู้เสียชีวิตรวมถึงให้กำลังใจครอบครัวผู้สูญเสีย แม้จะไม่ได้พูดออกมาตรงๆ แต่หลายคนก็รับรู้ได้ผ่านเนื้อร้อง รวมถึงมิวสิควิดีโอที่แฝงไปด้วยความหมายลึกซึ้ง อย่างเช่นเพลง '봄날 (Spring Day)' ของหนุ่มๆ วง BTS ซึ่งหลายคนตีความว่าเพลงนี้มีสัญญะหลายอย่างที่ได้สื่อถึงเหตุการณ์เรือเซวอล ทั้งจำนวนเวลาในเพลง 3.04 นาที ซึ่งตรงกับยอดผู้เสียชีวิต 304 ราย รวมถึงใน MV ยังมีริบบิ้นสีเหลืองและรองเท้าที่เป็นสัญลักษณ์เพื่อระลึกถึงผู้เสียชีวิตอีกด้วย

ส่วนอีกเพลงที่หลายคนบอกว่าสื่อถึงเหตุการณ์นี้ก็คือเพลง The Light(빛) ของวง The Ark ที่ปล่อยในช่วงเดือนเมษายน ปี 2015 ซึ่งตรงกับช่วงครบรอบ 1 ปีเหตุการณ์เรือเซวอลล่ม ทั้งเนื้อหาเพลงและ MV ก็คือเศร้ามากๆ ตอนดูครั้งแรกคือร้องไห้ตามเลยครับ TT

Photo Credit: Dear Danwon

#Remember0416 #세월호를잊지마세요
......................

Sources: https://www.youtube.com/watch?v=uT9m08FxYVg&t=5s https://www.youtube.com/watch?v=5_A8dq2fA5o http://www.koreaherald.com/view.php?ud=20140423001222 https://en.wikipedia.org/wiki/Sinking_of_MV_Sewol https://www.aljazeera.com/features/2016/7/27/a-divers-pain-living-with-the-ghost-of-sewol-tragedy https://www.nytimes.com/interactive/2015/04/12/world/asia/12ferry-timeline.html#/#time367_10850 http://www.koreatimes.co.kr/www/news/nation/2016/12/116_219630.html

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
เรือเซวอลล่ม

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
7 ปี เรือเซวอล

# data[].attributes.attachment_link.title
ย้อนรอย 7 ปี 'เรือเซวอลล่ม' กับ 7 เรื่องราวฝังใจ โศกนาฏกรรมครั้งใหญ่ที่ไม่อาจลืม! | Dek-D.com

# data[].attributes.attachment_link.description
อันยองครับน้องๆ ชาว Dek-D...พอเข้าถึงช่วงเดือนเมษายน หลายคนอาจจะกำลังพักผ่อนช่วงวันหยุดสงกรานต์กันอย่างแฮปปี้ แต่ในช่วงเดียวกันเมื่อ 7 ปีที่แล้วของประเทศเกาหลีใต้ ได้เกิดโศกนาฏกรรมครั้งใหญ่ 'เรือเซวอลล่ม' แม้ว่าเวลาจะผ่านมาหลายปีแต่ก็นับเป็นอีกเหตุการณ์ที่เหมือนเป็นฝันร้ายที่หลายคนไม่อาจลืมลง วันนี้เราเลยจะพาไปย้อนรอย 7 เรื่องราวเล่าถึงเหตุการณ์ความสูญเสียในครั้งนั้นกันครับ ในวันที่ 15 เมษายน 2014 เรือเฟอร์รี 'เซวอล' ได้ออกเดินทางจากท่าเรืออินชอนและมุ่งหน้าไปยังเกาะเชจู โดยมีผู้โดยสารทั้งหมด 476 คน โดยในจำนวนนั้นมีนักเรียน 325 คนจากโรงเรียน Danwon High School (단원고등학교) ได้ร่วมทริปทัศนศึกษาในครั้งนั้นด้วย แต่ใครเล่าจะรู้ว่าการออกเดินทางครั้งนั้นจะเป็นครั้งสุดท้ายของใครหลายคนที่ต้องจากไปแบบไม่มีวันย้อนกลับมา ในวันที่ 16 เมษายน 2014 เรือเซวอลได้เกิดเหตุอัปปางและค่อยๆ จมลงในน้ำทะเล ทั้งนักเรียน ครู รวมถึงลูกเรือหลายคนติดอยู่ในเรือไม่สามารถออกมาได้ และเสียชีวิตรวมกว่า 304 ราย (นักเรียน 250 ราย และครูอีก 11 ราย) เป็นเหตุการณ์ความสูญเสียครั้งใหญ่และสร้างความสะเทือนใจอย่างมาก 'จางเอจิน' คือหนึ่งในนักเรียนเพียงไม่กี่คนที่รอดชีวิตจากเหตุการณ์เรือเซวอลล่ม เธอได้ให้สัมภาษณ์กับ Korea Now ของสำนักข่าว Yonhap พร้อมเปิดใจถึงเรื่องราวที่เธอเคยประสบเมื่อ 7 ปีก่อน โดยเธอเล่าว่า ในตอนนั้นคนที่อยู่บนเรือไม่ได้คิดมาก่อนว่าเรื่องราวจะรุนแรงขนาดนี้ ในตอนนั้นพวกเธอและเพื่อนหลายคนเพิ่งทำกิจกรรมสันทนาการกันสนุกสนาน แต่จู่ๆ ก็มีประกาศบอกว่า 'ให้อยู่กับที่เฉยๆ อย่าเพิ่งตื่นตระหนก ห้ามขยับตัวไปไหน' สถานการณ์ในเรือเหมือนจะปกติ แต่พอเธอได้เช็กข่าวในอินเทอร์เน็ตกลับมีรายงานข่าวว่าเรือเซวอลที่เธออยู่ในตอนนี้กำลังล่มลงกลางทะเล เด็กนักเรียนในเรือต่างตกใจ บางคนก็พยายามเอาตัวรอดเพื่อหนีออกไป แต่บางคนก็เชื่อใจ 'กัปตันเรือ' ที่เปิดเครื่องเสียงประกาศซ้ำๆ ว่า 'ให้อยู่กับที่' แต่หารู้ไม่ว่าความจริงแล้วกัปตันเรือและลูกเรือหลายคนได้สละเรือหนีออกไปก่อนแล้ว และทิ้งให้นักเรียนผู้เคราะห์ร้ายรออย่างมีความหวังในเรือนั้น เอจินบอกว่า "ในวันนั้นพวกเราต้องเอาตัวรอดด้วยตัวเอง ไม่มีใครยื่นมือมาช่วยเราได้ แม้กระทั่งกัปตันเรือก็ทิ้งพวกเราไว้ ฉันไม่อยากจะเชื่อเลย และก็รู้สึกโกรธมากๆ ถ้าพวกเขาบอกเราสักนิด ...

# data[].attributes.body
1. เครื่องเบญจรงค์มีประวัติความเป็นมาอย่างไร

2. สืบค้นจากแหล่งข้อมูล 2 แหล่งดังนี้
1) เครื่องเบญจรงค์มีการผลิตขึ้นครั้งแรกเมื่อใด ไม่ปรากฎหลักฐานแน่ชัด แต่สันนิษฐานจากการขุดพบที่พระนครศรีอยุธยา และจากลักษณะของลวดลาย สี เมื่อนำมาเปรียบเทียบกับเครื่องถ้วยจีน และบางชิ้นที่มีเครื่องหมายบอกรัชกาล เชื่อว่ามีการสั่งทำเครื่องเบญจรงค์จากประเทศจีนมาตั้งแต่สมัยอยุธยา โดยช่างคนไทยจะเป็นผู้วาดลวดลาย และเขียนสี ส่งไปผลิตในจีน
2) เครื่องถ้วยเบญจรงค์นั้น ในสมัยอยุธยา ช่างไทยจะเป็นผู้ออกแบบและเขียนลาย แล้วส่งไปเผาที่เมืองจีน ถ้วยที่นำมาเขียนเป็นถ้วยสีขาว แล้วช่างไทยเขียนสีเขียนลายลงไปบนถ้วยด้วยวิธี “ลงยา” เมื่อเคลือบแล้วเผาสีที่เขียนไว้บนพื้นถ้วยจะนูนออกมาเล็กน้อย เครื่องถ้วยเบญจรงค์บางชิ้นจะมีสีทองตัดเส้นลายหรือเป็นพื้นอยู่ด้วยเรียกรวมกันว่า เบญจรงค์ลายน้ำทอง
เครื่องถ้วยเบญจรงค์ไม่ใช่สินค้าเข้าหรือออกที่สั่งมาจากเมืองจีน แต่เป็นผลงานระหว่างช่างไทยกับช่างจีนผสมกัน สั่งทำเป็นพิเศษเฉพาะงานในราชสำนัก จึงเป็นของที่มีคุณค่าและหายาก เครื่องถ้วยเบญจรงค์มีใช้มาตั้งแต่สมัยใดไม่มีหลักฐานปรากฏ แต่เทียบลวดลายและวิธีการพอจะหาได้ว่าตรงกับสมัยราชวงศ์หมิง สมัยพระเจ้าวั่นลี่ (พ.ศ.๒๑๑๖-๒๑๓๖) และสืบมาจนถึงราชวงศ์ชิง ตรงกับสมัยอยุธยาตอนปลายถึงต้นรัตนโกสินทร์
ที่มา : https://www.silpa-mag.com/culture/article_13969
https://www.lib.ru.ac.th/miscell2/?p=2112

3. หลักฐานนี้เป็นหลักฐานชั้นรองที่มีความน่าเชื่อถือ โดยมีผู้รวบรวมและเผยแพร่ในเว็บไซต์ มีแหล่งอ้างอิงที่เชื่อถือได้

4. สรุปได้ว่า เครื่องเบญจรงค์เป็นผลงานที่ออกแบบและวาดลวดลายโดยช่างไทย ถูกส่งไปเผาที่เมืองจีน ไม่มีหลักฐานที่แน่ชัดว่าผลิตครั้งแรกในสมัยใดแต่เทียบจากลวดลายเครื่องเบญจรงค์กับเครื่องถ้วยจีน และบางชิ้นที่มีเครื่องหมยบอกรัชกาล สามารถคาดการณ์ได้ว่าตรงกับสมัยราชวงศ์หมิง สมัยพระเจ้าวั่นลี่ (พ.ศ.๒๑๑๖-๒๑๓๖) และสืบมาจนถึงราชวงศ์ชิง ตรงกับสมัยอยุธยาตอนปลายถึงต้นรัตนโกสินทร์

5. นำเสนอข้อมูล

# data[].attributes.headline
41 ปพิชญา โร

# data[].attributes.body
41 ปพิชญา โรมพันธ์ 6/12

1. เพราะเหตุใดจึงตั้งชื่อเมืองสามโคกว่าเมืองปทุมธานี

2. เดิมจังหวัดปทุมธานีเป็นถิ่นฐานบ้านเมืองแล้วไม่น้อยกว่า 300 ปี นับตั้งแต่รัชสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช แห่งกรุงศรีอยุธยา คือ เมื่อพุทธศักราช 2202 มังนันทมิตรได้กวาดต้อนครอบครัวมอญ เมืองเมาะตะมะ อพยพหนีภัยจากศึกพม่า เข้ามาพึ่งพระบรมโพธิสมภารสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวกรุงเทพทวาราวดีศรีอยุธยา ซึ่งสมเด็จพระนายรายณ์มหาราช ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ครอบครัวมอญเหล่านั้น ไปตั้งบ้านเรือนอยู่ที่บ้านสามโคก จากนั้นมาชุมชนสามโคกได้พัฒนามากขึ้นเป็นลำดับ ต่อมาในแผ่นดินสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช แห่งกรุงธนบุรี ชาวมอญได้อพยพหนีพม่าเข้ามาพึ่งพระบรมโพธิสมภาร อีกเป็นครั้งที่ 2 สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชทรง พระกรุณา โปรดเกล้าฯ อนุญาตให้ตั้งบ้านเรือนที่บ้านสามโคก และครั้งสุดท้ายในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ได้มีการอพยพชาวมอญครั้งใหญ่จากเมืองเมาะตะมะ เข้าสู่ประเทศไทยเรียกว่า "มอญใหญ่ พระองค์ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ชาวมอญบางส่วนตั้งบ้านเรือนอยู่ที่บ้านสามโคก อีกเช่นเดียวกัน ฉะนั้นจากชุมชนขนาดเล็ก "บ้านสามโคก จึงกลายเป็น "เมืองสามโคก ในกาลต่อมาพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ทรงเอาพระทัยใส่ดูแลทำนุบำรุงชาวมอญเมืองสามโคกมิได้ขาด ครั้งเมื่อเดือน 11 พุทธศักราช 2358 ได้เสด็จประพาสออกเยี่ยมพสกนิกรที่เมืองสามโคก และประทับที่พลับพลาริมแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งซ้ายเยื้องเมืองสามโคก ยังความปลาบปลื้มใจให้แก่ชาวมอญเป็นล้นพ้น จึงได้พากันหลั่งไหล นำดอกบัวขึ้นทูลเกล้าฯถวายเป็นราชสักการะอยู่เป็นเมืองนิจ ยังความซาบซึ้งในพระราชหฤทัยเป็นที่ยิ่ง จึงบันดาลพระราชหฤทัยให้พระราชทานนามเมืองสามโคกเสียใหม่ว่า "เมืองประทุมธานี ซึ่งวันนั้นตรงกับวันที่ 23 สิงหาคมพุทธศักราช 2358 ด้วยพระมหากรุณาธิคุณดังกล่าวชื่อเมืองปทุมธานี จึงได้กำเนิดนับตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา

https://pathumthani.treasury.go.th/th/about/

3.จากข้อมูลมีช่วงเวลาบ่งบอกถึงสาเหตุที่เปลี่ยนชื่อเมืองสามโคกเป็นเมืองปทุมธานี และมีการกล่าวถึงกษัตริย์ในรัชกาลต่างๆอ้างอิงซึ่งตรงกับช่วงเวลา จึงทำให้หลักฐานมีความน่าเชื่อถือ

4. ในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ทรงเอาพระทัยใส่ดูแลทำนุบำรุงชาวมอญเมืองสามโคกมิได้ขาด ครั้งเมื่อเดือน 11 พุทธศักราช 2358 ได้เสด็จประพาสออกเยี่ยมพสกนิกรที่เมืองสามโคกและประทับที่พลับพลาริมแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งซ้ายเยื้องเมืองสามโคก ยังความปลาบปลื้มใจให้แก่ชาวมอญเป็นล้นพ้น จึงได้พากันหลั่งไหล นำดอกบัวขึ้นทูลเกล้าฯ ถวายเป็นราชสักการะอยู่เป็นเมืองนิจ ยังความซาบซึ้งในพระราชหฤทัยเป็นที่ยิ่ง จึงบันดาลพระราชหฤทัยให้พระราชทานนามเมืองสามโคกเสียใหม่ว่า "เมืองประทุมธานี "

5.นำเสนอในรูปแบบการบรรยายถึง เหตุการณ์ตั้งเเต่เริ่มเเรกว่าเมืองสามโคกมีที่มาอย่างไร จนถึงเหตุการณ์ที่ได้เปลี่ยนชื่อเป็น เมืองปทุมธานี

# data[].attributes.body
1.ทำไมลพบุรีถึงมีลิงเยอะ
2.เดิมทีพื้นที่ของจังหวัดลพบุรีเคยมีสภาพเป็นป่ามาก่อน ซึ่งป่านี้มีความอุดมสมบูรณ์สูงจึงกลายเป็นที่อยู่อาศัยของบรรดาสัตว์ต่างๆซึ่งรวมถึงลิงที่ได้อาศัยอยู่มานานแล้ว ในเวลาต่อมาเริ่มมีผู้คนเข้ามาอาศัยอยุ่และสร้างเมืองลพบุรีขึ้นมา
https://www.blockdit.com/posts/5e6b092a35e1cc0418720710
3.เป็นหลักฐานที่มีความเป็นไปได้เพราะข้อมูลในเว็บไซต์อื่นก็ใกล้เคียงกัน
4.สรุปได้ว่าที่จังหวัดลพบุรีมีลิงเยอะเพราะพื้นที่จังหวัดนี้ในสมัยก่อนมีความอุดมสมบูรณ์สูง
5.เรียบเรียงข้อมูลและนำเสนอคุณครู

# data[].attributes.attachment_link.description
• ลิงลพบุรีมาจากไหน?

# data[].attributes.body
ขั้นตอนที่ 1 : ทำไมพ่อขุนรามต้องประดิษฐ์ลายสือไทย?
ขั้นตอนที่ 2 : พ่อขุนรามคำแหงมหาราชทรงประดิษฐ์ลายสือไทยหรือตัวหนังสือไทยขึ้นเมื่อมหาศักราช ๑๒๐๕ (พุทธศักราช ๑๘๒๖) นับมาถึงพุทธศักราช ๒๕๒๖ ได้ ๗๐๐ ปีพอดี ในระยะเวลาดังกล่าว ชาติไทยได้สะสมความรู้ทั้งทางศิลปะ วัฒนธรรม และวิชาการต่าง ๆ และได้ถ่ายทอดความรู้เหล่านั้นสืบต่อกันมา โดยอาศัยลายสือไทยของพระองค์ท่านเป็นส่วนใหญ่ ก่อนสมัยสุโขทัย ชาติไทยเคยรุ่งเรืองอยู่ที่ไหนอย่างไร ไม่มีหลักฐานยืนยันให้ทราบแน่ชัด แต่เมื่อพ่อขุนรามคำแหงมหาราชทรงประดิษฐ์ลายสือไทยขึ้นแล้ว มีศิลาจารึกและพงศาวดารเหลืออยู่เป็นหลักฐานยืนยันว่า ชาติไทยเคยรุ่งเรืองมาอย่างไรบ้างในยุคสุโขทัย อยุธยา ธนบุรี และรัตนโกสินทร์  คนไทยทุกคนจึงควรน้อมรำลึกถึงพระมหากรุณาธิคุณ และพระปรีชาสามารถของพระองค์ท่านโดยพร้อมเพรียงกัน
สืบค้นข้อมูลเพิ่มเติมได้ที่
http://www.sukhothai.go.th/history/hist_07.htm

ขั้นตอนที่ 3 : เป็นหลักฐานที่เป็นลายลักษณ์อักษรมีความน่าเชื่อถือสูง             มีเเหล่งข้อมูลจากหลายๆที่มีข้อมูลตรงกัน
เช่น https://www.lib.ru.ac.th/journal/thai_language.html

ขั้นตอนที่ 4 : นำข้อมูลจากหลายๆเเห่งมาวิเคราะห์ เช็คความถูกต้องให้มากที่สุด เเล้วสามารถสรุปผลได้ว่า พ่อขุนรามคำเเหงมหาราช ประดิษฐ์ลายสือไทยขึ้นเพื่อเป็นหลักฐานยืนยันว่า ชาติไทยเคยรุ่งเรืองมาอย่างไรบ้างในยุคสุโขทัย อยุธยา ธนบุรี และรัตนโกสินทร์

ขั้นตอนที่ 5 : นำเสนอข้อมูลในรูปเเบบต่างๆ เช่น PowerPoint หรืออาจจะทำเป็นการพูดบรรยายก็ได้

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
͢ع˧Ҫçдɰ͵˹ѧ¢ѡҪ (طѡҪ ) ѺҶ֧طѡҪ վʹ Ҵѧ ҵ駷ҧŻ Ѳ Ԫҡõҧ ·ʹҹ׺͡ѹ ¢ͧͧҹǹ˭ ͹⢷ ҵͧ˹ҧ ѡҹ׹ѹҺѴ ;͢ع˧Ҫçдɰ¢ Ҩ֡оǴѡҹ׹ѹ ҵͧҧúؤ⢷ ظ ѵԹ ͡ʤúͺ չ ·ء֧ù֧֡ҡسҸԤس олժöͧͧҹ¾§ѹ

ʵҨ ͪ 㹵ӹҹѡ 觵վ .. ӷ㹨֡դ ͤ ء () ¤ ˹ѧҧ͹ ʧзçʴ ˹ѧͧ͢ҵ¾բ鹵 .. ѧ ǡ¹"ҧӹ á繨ѡ"ẺҨҡͭ (ӹҹѡ ˹ ˹ ˹ ) ҢӹҨͧ⢷ ǡ¤֡ѡâѴ㹷ҧҪ Ǩ֧ѡͧٻµѡâѴ һʧѡҧ èжѡ () Ѻѡ¹ (ҹл) ѡ © ͧó ¹ͧ ѹɰҹº¹ѡ¡Ѻѡâ¾͢ع˧ ѹɰҹ ѡþ͢ع˧ءǴѴŧҨҡѡâѴ

¹ºش觪ҵ .. ¹ ¤ ˹ѧªԴ 褧˹ѧẺ͹ 㹨֡ѡǡѹǶ֧ͧ⢷ ء ͧ⢷¹ еդ ͧ⢷͹ Ǩ֧ҵͧ⢷¢й ¹ Ӫ੾ ºѺѧɡ礧еçѺ the ҹ ¤ this Щй ¹ ¤ ¹ѺҨ˹ѧͧ͢Դ鹷ҧ§Ѻá͡Դ˹ѧ⢷¡ (˹ѧúͧѡ ˹ )

ѵҡ˹ѧͺҳ ҨеçѺ ҡѾǡѺ Ҥ˹Ҥҹ ͨ ҳպ͡ѵԼͧҪҵؤ觵ӹҹ෾ŧ ѡҪáǶ֧ .. ǹ˭ջѵѡ繰ҹ仡ؤ ҡҡҹ鹢 ͧ෾ẺǴ˹͵ӹҹ ͧ ǡѺүǹҡ ѵʵ·ءѡ繰ҹؤ͢ع˧Ҫ ¹֧ҵ˹ѧ¤Դ鹵ؤ⢷¹ͧ յ˹ѧǡҨШͧ͹ѧաͧǤ

աС˹ ռ龺֡¡͹ؤ⢷¢ ԧ Ҩյѡ͹ ԭ֡ Ҩ¹麹 蹷ؾѧ¡ յѡ͹ ѡẺ鹡Ҩлҡ鹷㴷˹ дԹᴹ֧´Шչ͹֧դ ֧ҡѡẺѧ ҨШ֡ٻѡɳ

¢ ´ ᴧ 㹵ѧ 㹭ǹ ǻѨغѹѧѡ÷仨ҡͧ͢͢ع˧Ҫ

¹ 㹪áͤ繪鹻ͧ 繨еͧ¹˹ѧͷҧҪúҹͧ ҹСȢͧҧҪ Ҩлдɰ˹ѧͧ͢ 仺ѧѺ¹˹ѧʹѧ 㴤繪鹻ͧ ҨдѴŧ˹ѧ ѹ㹶蹹繵˹ѧͧ͢ ͧչѴŧ˹ѧͨչ ҹҤдѴŧ˹ѧͭ觹ѹ㹶蹹ҡ͹ ǹ͢ع˧ҪҨдѴŧ˹ѧ͢觹ѹҾ ҡյѡ ͢ع˧Ҫзçѡ ͷçѴŧҡ鹺ҧ硹᷹дѴŧҡѡâǹ˭ ԧ͹㹾Ǵ˹Ҿ͢ع ç¹ѡҪҪѳԵǪҭ˹ѧͪҵԵҧ § ¡չШչѡ¹˹ѧٻҾԴѺѡ¹ٻѭẺͧ ٻѡâͧ͢ع˧µ˹ѧѧ ѧ ǹҤ 繵 ѹ˹令зҧѺѡâ ѹ价ҧǡѺѡѧҷ͹

¾͢ع˧ѧѹҡ ѭеǡѹäǡѹ¹Դѹ ͹ ᷹ ѹ ͯ ᷹ ѯ

͢ع˧çдɰ¢ çҺյ˹ѧ͹ ;٨˹ѧ ¤ӷ (ӵ) ͡§ ѹ ¡Ѻ ҹ §鹡 ͡§ ѡ-ҡ ѧҧ Ѵ-Ҵ Ѻ-Һ ͹Ѻ˹ѧͧ͢͡§ӵ鹡Ҥѧ㹤ǡѹ ͡§ жѡ÷Ңҧ §ŧ ͢ع˧ç () ᷹ ҡҹ 觶١ѡʵǤҡ¹ҹ 觢ѴѺªԹ й鹨֧ ͢ع˧çдɰ˹ѧ¢çҺյ˹ѧ͹

ǹҧ˹ѧ͢ §Ѻ˹ѧ⢷ 駹ФҧҳҨѡ繻֡蹡ҧҧ͡й ҧá ѡҹҨ֡·ҹ ٻѡâͧ ѡԴѧѡþ͢ع˧ҹҹ

. ¢ͧ͢ع˧Ҫѡɳоɡҵѡâͧҵ蹫١ͧԹǡǤ ҵ蹢˹ѧͧ͢Թдɰѭ ͡Ѻ§ٴͧ㹪ҵ ¡ҧ ҳ ¹ ມ ҹ͡§ ມ ạ ԡ ˭¹ չ ҹ͡ չ ỹ ҹеͧ٤¢ͧ¤͹ ֧ҹ͡١ͧ

. ˹ѧẺ͢ع ѧѡɳоաҧ˹ §дѺǡѺѭẺǡѺ˹ѧͧ͢ҵԵѹ ´·ҹ鹶١֧ѺҧǾѭкҧ ҧҧҧµ 駹ФªԹѺԸ¹ҧҧҧẺԹ 繵鹵Ѻ ѧ¹Ẻ͢ع ҨлѴԹҡдŧ˹ зءѹеͧ駪ͧҧҧ÷Ѵ¹ǹҧͧ óء 繪ͧҧͧǹ¹͹ѹ Ҷ֧ؤ 红 СäҢŨлѴФ ѡ㹻Ѩغѹ÷ѴǤеͧҴҹʹ÷Ѵ件֧ Ǥ áҴǡóء 駷ͧҴǡк 駷ҴǡѭФ駷Ҵǡҧ ֧Ңͧѡâͧѧ ͧСҴ§÷ѴФ ѡԸẺͧ͢ع˧Ҫ ͧСҴ§÷Ѵͧ ŴФŧҤ 觴Ѵŧóء÷ѴǡѺѭ´ Ŵŧ

. ѡ÷ء٧ҡѹ ҧͧ մ͡仢ҧ ᷹٧仡ѡõ ҧͧ ٧ѡõ §Դ зء٧ҡѺѭ ѡẺ͵վҧ Тҧҧ ҧѡҧѨغѹ ͧµǨѹʹ

. ͢ع˧ҪçдɰٻẺѡ¹Ǵ ѭеǵǵʹ 㹢з˹ѧͧ͢¹ͧ鹵;ѭе˹

. Сش ͢ع˧Ҫçдɰٻóء öҹ¢ͧ١ͧͧ٢ͤСͺ駻¤ ˭ҧ Ҩҹ˭ ¹ չ Ҩҹ չ ỹ 15 ҹͤСͺҺҤӷ١ͧ繤㴡ѹ ˹ѧͧ͢͢ع˧Ҫ ҹ չ ҧ

: . . ԰ ͧѡ ͧóлѵʵ Żҡ (2526)

# data[].attributes.attachment_link.description
͢ع˧Ҫçдɰ͵˹ѧ¢ѡҪ (طѡҪ ) ѺҶ֧طѡҪ վʹ Ҵѧ ҵ駷ҧŻ Ѳ Ԫҡõҧ ·ʹҹ׺͡ѹ ¢ͧͧҹǹ˭ ͹⢷ ҵͧ˹ҧ ѡҹ׹ѹҺѴ ;͢ع˧Ҫçдɰ¢ Ҩ֡оǴѡҹ׹ѹ ҵͧҧúؤ⢷ ظ ѵԹ ͡ʤúͺ չ ·ء֧ù֧֡ҡسҸԤس олժöͧͧҹ¾§ѹ ʵҨ ͪ 㹵ӹҹѡ 觵վ .. ӷ㹨֡դ ͤ ء () ¤ ˹ѧҧ͹ ʧзçʴ ˹ѧͧ͢ҵ¾բ鹵 .. ѧ ǡ¹"ҧӹ á繨ѡ"ẺҨҡͭ (ӹҹѡ ˹ ˹ ˹ ) ҢӹҨͧ⢷ ǡ¤֡ѡâѴ㹷ҧҪ Ǩ֧ѡͧٻµѡâѴ һʧѡҧ èжѡ () Ѻѡ¹ (ҹл) ѡ © ͧó ¹ͧ ѹɰҹº¹ѡ¡Ѻѡâ¾͢ع˧ ѹɰҹ ѡþ͢ع˧ءǴѴŧҨҡѡâѴ ¹ºش觪ҵ ..

# data[].attributes.headline
10 กฤตภาส เถกิงสุขวัฒนา

# data[].attributes.subject
10 กฤตภาส เถกิงสุขวัฒนา

# data[].attributes.body
1 ทำไมร.4ถึงทรงผนวชอย่างรีบเร่ง
2 จอห์น ครอว์ฟอร์ด ทูตของรัฐบาลอังกฤษที่เดินทางเข้ามาเจรจาการค้ากับสยามในสมัยรัชกาลที่ 2 ได้เข้าใจและยืนยันสิทธิอันชอบธรรมของเจ้าฟ้ามงกุฎฯ ไว้ในจดหมายฉบับหนึ่งลงวันที่ 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 1824  หลังจากทราบข่าวว่าพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยเสด็จสวรรคตไปแล้วราว 4 เดือน

“เมื่อได้สอบถามเรื่องทางกรุงสยามได้ความว่า พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวแห่งประเทศนั้นได้เสด็จสวรรคตเสียแล้ว และเมื่อเป็นเช่นนี้ก็มีสิทธิที่จะได้รับการยกหนี้ที่ติดค้างให้ กับได้รับการยืนยันว่า กรมหมื่นเจษฎาบดินทร์พระราชโอรสตามกฎหมาย ได้รับการสนับสนุนจากกลุ่มของพระองค์ให้เสด็จขึ้นครองราชสมบัติ ซึ่งเป็นการขัดกันกับสิทธิของเจ้าฟ้า ซึ่งเป็นโอรสของพระเจ้ากรุงสยามที่ประสูติกับพระมเหสี และเป็นผู้ที่พระเจ้ากรุงสยามได้ทรงฝึกปรนหวังจะให้เป็นผู้สืบราชสมบัติ”
ทูลกระหม่อมพระ “วชิรญาณภิกขุ” จึงนําความเข้ากราบทูลปรึกษา “ผู้ใหญ่” ได้ความมาดังนี้

“ตรัสปรึกษาเจ้าฟ้ากรมขุนอิศรานุรักษ์ซึ่งเป็นพระเจ้าน้าพระองค์น้อย ทูลแนะนําว่าควรจะคิดเอาราชสมบัติตามที่มีสิทธิ์ พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวไม่ทรงเห็นชอบด้วย ไปทูลปรึกษากรมหมื่นนุชิตชิโนรสพระปิตุลา ซึ่งทรงผนวชอยู่ กับทั้งกรมหมื่นเดชอดิศรพระเชษฐา ซึ่งทรงนับถือมาก ทั้งสองพระองค์นั้น ตรัสว่าไม่ใช่เวลาควรจะปรารถนา อย่าหวงราชสมบัติดีกว่า”

https://mgronline.com/onlinesection/detail/9630000039057
https://www.silpa-mag.com/history/article_28534
3 ข้อมูลเป็นค่อนข้างมีความน่าเชื่อถือ เพราะมีการอ้างอิงหลักฐานชั้นต้นจากพงศาวดารในสมัยนั้น เหตุการณ์นี้จึงมีความเป็นไปได้ แต่ก็อาจมีความผิดพลาดเพราะเป็นหลักฐานชั้นรอง
4 มีความเป็นไปได้สูงที่จะออกผนวชเพื่อเลี่ยงความรุนแรงในช่วงเปลี่ยนแผ่นดิน เพราะด้วยกฎมณเทียรบาลผู้ที่มีสิทธิครองราชต่อจากร.2คือร.4 และการออกบวชโดยไม่มีการดูฤกษ์ยามแสดงให้เห็นถึงความรีบเร่งเกินควร
5 นำเสนอ และส่งข้อมูลในฟอร์มที่ครูลงไว้

# data[].attributes.body
ขั้นที่ 1 : คนไทยมาจากไหน

ขั้นที่ 2 : ปัจจุบันมีข้อสันนิษฐานหรือแนวคิดต่าง ๆ ที่มีหลักฐานที่น่าเชื่อถืออยู่ 5 แนวทาง คือ
• ชนชาติไทยมาจากบริเวณเอเชียกลาง
• ชนชาติไทยมาจากบริเวณมณฑลเสฉวน
• ชนชาติไทยมาจากบริเวณทางใต้ของจีน และทาง  ตอนเหนือของภาคพื้น เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ตลอดจนบริเวณรัฐอัสสัมของอินเดีย
• ชนชาติไทยตั้งถิ่นฐานอยู่ในบริเวณพื้นที่ที่เป็นประเทศไทยใน ปัจจุบัน
• ชนชาติไทยมาจากบริเวณคาบสมุทรอินโดจีนหรือ คาบสมุทรมลายูบริเวณหมู่เกาะชวา

ขั้นที่ 3 : ข้อมูลที่ได้ค้นคว้ามานั้นมีความน่าเชื่อถือเนื่องจาก
มีการอ้างอิงที่ชัดเจนและมาจากแหล่งที่สามารถเชื่อถือได้ โดยข้อมูลนี้เป็นหลักฐานชั้นรองเพราะสืบค้นมาจากเว็บไซต์

ขั้นที่ 4 : จากการค้นคว้าข้อมูล สามารถสรุปได้ว่าการศึกษาเกี่ยวกับที่มาของชนชาติไทยนั้น ยังคงเป็นประเด็นถกเถียงและไม่สามารถหาข้อยุติแน่นอนได้ แต่ยังคงมีข้อสันนิษฐานและแนวคิดต่างที่มีหลักฐานน่าเชื่อถือ ส่งผลให้การศึกษาประวัติศาสตร์ความเป็นมาของชนชาติไทยมีความชัดเจนมากขึ้น

ขั้นที่ 5 : นำเสนอข้อมูลโดยทำเป็นแผนภาพอินโฟกราฟฟิก

# data[].attributes.body
ขั้นที่ 1 : ศิลาจารึกหลักที่ 1 มีความหน้าเชื่อถือจริงหรือไม่
ขั้นที่ 2 : รวบรวมข้อมูลจากอินเตอร์เน็ต หนังสือ เเละศึลาจารึกที่ตั้งอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ โดยได้ข้อมูลว่า
จารึกพ่อขุนรามคำแหง หรือ จารึกหลักที่ 1 เป็นศิลาจารึกที่บันทึกเหตุการณ์ประวัติศาสตร์สมัยกรุงสุโขทัย ศิลาจารึกนี้ เจ้าฟ้ามงกุฎฯ (ต่อมาคือพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว) ขณะผนวชอยู่เป็นผู้ทรงค้นพบเมื่อวันกาบสี ขึ้น 8 ค่ำ เดือน 3 จ.ศ. 1214 ตรงกับวันศุกร์ที่ 17 มกราคม ค.ศ. 1834 หรือ พ.ศ. 2376 ณ เนินปราสาทเมืองเก่าสุโขทัย อำเภอเมืองสุโขทัย จังหวัดสุโขทัย มีลักษณะเป็นหลักสี่เหลี่ยมด้านเท่า ทรงกระโจม ปัจจุบันเก็บอยู่ที่พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระนคร กรุงเทพมหานคร
เนื้อหาของจารึกแบ่งได้เป็นสามตอน ตอนที่หนึ่ง บรรทัดที่ 1 ถึง 18 เป็นการเล่าพระราชประวัติพ่อขุนรามคำแหงมหาราชตั้งแต่ประสูติจนเสวยราชย์ ใช้คำว่า "กู" เป็นหลัก ตอนที่ 2 ไม่ใช้คำว่า "กู" แต่ใช้ว่า "พ่อขุนรามคำแหง" เล่าถึงเหตุการณ์และธรรมเนียมในกรุงสุโขทัย และตอนที่สาม ตั้งแต่ด้านที่ 4 บรรทัดที่ 12 ถึงบรรทัดสุดท้าย มีตัวหนังสือต่างจากตอนที่ 1 และ 2 จึงน่าจะจารึกขึ้นภายหลัง เป็นการสรรเสริญและยอพระเกียรติพ่อขุนรามคำแหง และกล่าวถึงอาณาเขตราชอาณาจักรสุโขทัย มีการตั้งคำถามเกี่ยวกับความเชื่อถือได้ของบางส่วนหรือทั้งหมดของศิลาจารึกดังกล่าว พิริยะ ไกรฤกษ์ นักวิชาการที่สถาบันไทยคดีศึกษา ออกความเห็นว่า การใช้สระในศิลาจารึกนี้แนะว่าผู้สร้างได้รับอิทธิพลมาจากระบบพยัญชนะยุโรป เขาสรุปว่าศิลาจารึกนี้ถูกบางคนแต่งขึ้นในรัชกาลที่ 4 หรือไม่นานก่อนหน้านั้น  นักวิชาการเห็นต่างกันในประเด็นว่าด้วยความน่าเชื่อถือของศิลาจารึกนี้ ผู้ประพันธ์บางคนอ้างว่ารอยจารึกนั้นเป็นการแต่งขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ทั้งหมด บ้างอ้างว่า 17 บรรทัดแรกนั้นเป็นจริง บ้างอ้างว่ารอยจารึกนั้นพระยาลือไทยทรงแต่งขึ้น นักวิชาการไทยส่วนใหญ่ยังยึดถือความน่าเชื่อถือของศิลาจารึกนี้ จิราภรณ์ อรัณยะนาค เขียนบทความแสดงทัศนะว่า ศิลาจารึกหลักที่ 1 ได้ผ่านกระบวนการสึกกร่อนผุสลายมาเป็นเวลานานหลายร้อยปี ใกล้เคียงกับศิลาจารึกหลักที่ 3 หลักที่ 45 และหลักที่กล่าวถึงชีผ้าขาวเพสสันดร ไม่ได้ทำขึ้นในสมัยรัชกาลที่ 4
ขั้นที่ 3 : จากการประเมิณคุณค่าพบว่าข้อมูลที่ได้มาจากพิพิธภัณฑ์มีความน่าเชื่อถือเนื่องจากเป็นหลักฐานชั้นต้น เเต่ข้อมูลที่ได้จากหนังสือเเละอินเตอร์เน็ตเป็ฯหลักฐานชั้นรองจึงมีความไม่น่าเชื่อถืออยู่บ้าง
ขั้นที่ 4 : ข้อมูลที่ได้มานั้นมีความสมบูรณ์ค่อนข้างมาก โดยข้อมูลที่ได้มามีทั้งข้อเท็จจริงเเละไม่จริง ซึ่งสรุปได้ว่าศิลาจารึกนี้มีกระบวนการผุกร่อนมาเป็นเวลาหลายปีเเละมีหลักที่กล่าวถึงผ้าขาวเพสสันดรจึงอนุมานได้ว่าศึลาจากรึกนี้น่าจะสร้างขึ้นก่อนสมัยรัชกาลที่ 4 เเละน่าจะสร้างในสมัยพ่อขุนรามคําเเหง
ขั้นที่ 5 : นําเสนอเป็นPOWERPOINT เเละ โปสเตอร์เเปะตามงานประวัติศาสตร์ต่างๆ

# data[].attributes.body
ขั้นที่ 1 ทำไมปรีดี พนมยงค์ไม่กลับไทย
ขั้นที่ 2
ถาม ในที่ประชุมหนังสือพิมพ์ที่ฮ่องกงเมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 1978 ข้าพเจ้าได้ถามนายกรัฐมนตรีเกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ว่า ทําไมเขาไม่เชิญปรีดีกลับประเทศไทย และนายกรัฐมนตรีตอบว่า ท่านกลับเมื่อไรก็ได้ ด้วยความยินดี เท่าที่ข้าพเจ้าทราบ เรือเอก วัชรชัย อดีตราชองครักษ์ ซึ่งมีส่วนเกี่ยวพันด้วยในข้อกล่าวหาว่าลอบปลงพระชนม์ ก็ได้กลับไปแล้ว และไม่เห็นมีอันตรายอะไร ทําไมท่านไม่กลับไปล่ะ?

ตอบ โดยทั่วไป, สภาพแวดล้อมยังไม่เหมาะสําหรับข้าพเจ้าที่จะกลับไป  ประการที่สอง คุณก็ทราบ ข้าพเจ้าบริสุทธิ์ในเรื่องกรณีสวรรคตของกษัตริย์ และถ้าข้าพเจ้ากลับไป เพราะระยะเวลาที่กําหนดโดยข้อบัญญัติของกฎหมายว่าหมดอายุความแล้ว ประชาชนก็อาจพูดว่า “นั่นไง, เขาได้รับความคุ้มครองตามข้อบัญญัติของกฎหมายที่หมดอายุความในคดีอาญาของเขา บัดนี้เขาจึงกลับมา”  เพราะฉะนั้น, ประชาชนอาจพูดว่า ไม่ใช่ว่าเขาบริสุทธิ์หมดจดหรอก ในเมื่อเขารอคอยจนกระทั่งเขาได้รับการคุ้มครองจากข้อบัญญัติของกฎหมาย มันเป็นปัญหาเกี่ยวกับเกียรติยศ และความเป็นธรรม ไม่ใช่ปัญหาถูกต้องตามกฎหมาย
อ่านต่อ:https://pridi.or.th/th/content/2020/11/498
ขั้นที่ 3 หลักฐานค่อนข้างมีความน่าเชื่อถือ เพราะเว็บไซต์ค่อนข้างมีความน่าเชื่อถือเป็นมูลนิธิปรีดี พนมยงค์โดยตรง ซึ่งในบทความได้อ้างอิงถึงที่มาจาก รัฐบุรุษอาวุโส ปรีดี พนมยงค์ ชี้ทางรอดของไทย (กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มิตรสยาม, 2524), น. 70-79.
ขั้นที่ 4 สรุปได้ว่า เหตุผลที่ไม่กลับไทยเป็นเพราะสภาพแวดล้อมที่ไม่เหมาะสม รวมถึงหากกลับไปหลังคดีกรณีการสวรรคตของกษัตริย์หมดอายุความแล้วอาจถูกมองว่าตนเป็นผู้กระทำผิดทั้งที่ตนบริสุทธิ์ได้
ขั้นที่ 5 จัดทำเป็นโปสเตอร์อินโฟกราฟฟิกหรือโปสเตอร์แจกหรือติดตามป้ายประกาศ

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
สถาบันปรีดี พนมยงค์ PRIDI BANOMYONG INSTITUTE : Pridi.or.th

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
หมายเหตุ: ในปี พ.ศ. 2522 นายแอนโทนี พอล ผู้สื่อข่าวนิตยสาร เอเชียวีค ประจำกรุงปารีส ได้สัมภาษณ์นายปรีดี พนมยงค์ ณ บ้านอองโตนี ชานกรุงปารีส และนำคำสัมภาษณ์นั้นลงในนิตยสาร เอเชียวีค ฉบับวันที่ 28 ธันวาคม 1979 - 4 มกราคม 1980 ภายใต้หัวเรื่องว่า "PRIDI THROUGH A LOOKING GLASS" ต่อมา ร.อ. วัชรชัย ชัยสิทธิเวชช์ ร.น. ถอดความเป็นภาษาไทยในชื่อ "ทรรศนะ ดร.ปรีดี ต่อสภาวะการณ์เมืองไทยในปัจจุบัน" และได้รับการตรวจทานจาก สุภัทร สุคนธาภิรมย์

ในที่นี้ คัดมาเฉพาะบทสัมภาษณ์ในตอนกลางที่นายปรีดีอธิบายถึงเหตุผลว่า ทำไมเขาถึงไม่เดินทางกลับประเทศไทยในช่วงบั้นปลายชีวิต

----------------------------------

ถาม มีการกล่าวในบางวงการของกรุงเทพฯ เสมอว่า ก่อน ๆ นี้ ท่านเคยช่วยให้เกิดกบฏขึ้นในประเทศไทย ท่านมีอะไรจะวิจารณ์ในเรื่องการโจมตีต่าง ๆ ดังกล่าวนี้ไหม?

ตอบ ข่าวลือมีเยอะ... บางข่าวยิ่งร้าย มีข่าวหนึ่งว่า ข้าพเจ้าปลงพระชนม์กษัตริย์ ข่าวลือมากมาย นับแต่ข้าพเจ้าออกจากประเทศจีนมามีข่าวและบทความเป็นคราว ๆ ที่พูดให้ร้ายข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจึงต้องฟ้องร้องบุคคลเหล่านั้นต่อศาล และด้วยเหตุนี้ ข้าพเจ้าจึงไม่ชอบตอบข่าวลือ คุณเข้าใจไหม?

ถาม ท่านบอกข้าพเจ้าได้ไหมว่า คดีอะไรที่ท่านชนะเมื่อเร็ว ๆ นี้

ตอบ คดีล่าสุดเมื่อเร็ว ๆ นี้เรื่องกรณีสวรรคตของกษัตริย์ เป็นคดีหมิ่นประมาทที่ข้าพเจ้าชนะในกรุงเทพฯ หลายเดือนมาแล้ว บางคนกล่าวหาว่า ข้าพเจ้าปลงพระชนม์กษัตริย์ นักหนังสือพิมพ์ (บางคน) เขียนอย่างนั้นลงในหนังสือพิมพ์ภาษาไทย ข้าพเจ้าชนะคดี (อดีตนายกรัฐมนตรี) คึกฤทธิ์ ปราโมช ด้วย

ภายหลังข้าพเจ้ามาถึงที่นี้ [ประเทศฝรั่งเศส - บ.ก.] เมื่อปี ค.ศ. 1970 พวกปฏิปักษ์ของข้าพเจ้าพยายามรื้อฟื้นคดีมาโจมตีข้าพเจ้าเป็นระยะ ๆ และนั่นแหละ ทําให้ข้าพเจ้าต้องฟ้องร้องพวกเขา

ถาม และท่านชนะเสมอหรือ?

ตอบ เสมอ

ถาม ในที่ประชุมหนังสือพิมพ์ที่ฮ่องก งเมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 1978 ข้าพเจ้าได้ถามนายกรัฐมนตรีเกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ว่า ทําไมเขาไม่เชิญปรีดีกลับประเทศไทย และนายกรัฐมนตรีตอบว่า ท่านกลับเมื่อไรก็ได้ ด้วยความยินดี เท่าที่ข้าพเจ้าทราบ เรือเอก วัชรชัย อดีตราชองครักษ์ ซึ่งมีส่วนเกี่ยวพันด้วยในข้อกล่าวหาว่าลอบปลงพระชนม์ ก็ได้กลับไปแล้ว และไม่เห็นมีอันตรายอะไร ทําไมท่านไม่กลับไปล่ะ?

ตอบ โดยทั่วไป, สภาพแวดล้อมยังไม่เหมาะสําหรับข้าพเจ้าที่จะกลับไป ประการที่สอง คุณก็ทราบ ข้าพเจ้าบริสุทธิ์ในเรื่องกรณีสวรรคตของกษัตริย์ และถ้าข้าพเจ้ากลับไป เพราะระยะเวลาที่กําหนดโดยข้อบัญญัติของกฎหมายว่าหมดอายุความแล้ว ประชาชนก็อาจพูดว่า "นั่นไง, เขาได้รับความคุ้มครองตามข้อบัญญัติของกฎหมายที่หมดอายุความในคดีอาญาของเขา บัดนี้เขาจึงกลับมา" เพราะฉะนั้น, ประชาชนอาจพูดว่า ไม่ใช่ว่าเขาบริสุทธิ์หมดจดหรอก ในเมื่อเขารอคอยจนกระทั่งเขาได้รับการคุ้มครองจากข้อบัญญัติของกฎหมาย มันเป็นปัญหาเกี่ยวกับเกียรติยศ และความเป็นธรรม ไม่ใช่ปัญหาถูกต้องตามกฎหมาย

ถาม ท่านจะไม่กลับตลอดไปเลยหรือ ?

ตอบ ข้าพเจ้าไม่ได้ว่าอย่างนั้น ข้าพเจ้ากําลังคอยสภาพแวดล้อม

ถาม สภาพแวดล้อมอะไร ?

ตอบ อ๋อ, สภาพแวดล้อมหลายอย่าง เมื่อประชาชนส่วนข้างมากเข้าใจถูกต้องว่า ข้าพเจ้าเป็นผู้บริสุทธิ์

ถาม ท่านคิดว่า ประชาชนส่วนมากคิดว่า ท่านมีความผิดอย่างนั้นหรือ?

ตอบ เปล่า, ไม่ใช่ว่าจะชัดแจ้งแจ่มแจ๋วไปทั้งหมดอย่างนั้น ประชาชนส่วนข้างมากอยู่ในขอบเขตที่มืดมนมองไม่เห็น พวกเขาบางทีไม่รู้ และก็ไม่ได้สนใจเท่าใดนัก แต่ข้าพเจ้าไม่สบายใจจากความจริงที่ว่า ประชาชนอาจคิดว่า ข้าพเจ้ากลับไป เพราะได้รับการคุ้มครองจากข้อบัญญัติของกฎหมายเกี่ยวกับการหมดอายุความ ข้าพเจ้าไม่รีบเร่งอะไรหรอก

ถาม ที่เป็นปัญหาละเอียดอ่อนมากในเนื้อหาของสถานการณ์ประเทศไทย ท่านเคยได้รับหรือว่าเคยได้รับการติดต่อกับกษัตริย์บ้างไหม ไม่ว่าทางตรงหรือทางอ้อม?

ตอบ ไม่, ไม่, ไม่,

ถาม จะเป็นเหตุผลพอเพียงไหมที่จะกลับไป คือ ถ้าท่านได้รับการเชิญให้กลับโดยกษัตริย์ภูมิพล

ตอบ โอ, ไม่, ไม่, ไม่, ข้าพเจ้าไม่ได้หวังการเชิญจากสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว

ถาม ท่านยังรักษาการติดต่อกับสถานเอกอัครราชทูตไทยที่นี่อยู่หรือ?

ตอบ ใช่

ถาม ท่านรู้ตัวว่ามีการเฝ้าดูแลชนิดใดบ้างไหมจากเจ้าหน้าที่ไทย?

ตอบ ไม่

ถาม พวกเขาไม่เฝ้าดูท่านหรือ?

ตอบ (หัวเราะ) มันยาก ท่านก็รู้ เดี๋ยวนี้มีวิธีการเฝ้าหลายอย่าง ไม่สําคัญที่ต้องเฝ้าตลอดทั้งวัน ท่านรู้หรือเปล่า, เมื่อวันที่ 5 ตุลาคม ปีที่แล้ว ท่านเอกอัครราชทูตมาเยี่ยมภรรยาข้าพเจ้า บอกว่า เขาได้รับคําสั่งจากกระทรวงของเขาว่า ข้าพเจ้ากําลังวางแผนจะกลับประเทศไทย และถามว่า เรื่องนี้เป็นจริงหรือเปล่า ถ้าเป็นจริงพวกเขาจะเตรียมให้การคุ้มครองป้องกันข้าพเจ้า ภายหลังจากที่ไปถึงกรุงเทพ ฯ ภรรยาข้าพเจ้าตอบว่า ข้าพเจ้ากําลังอยู่ในโรงพยาบาลด้วยโรคหัวใจ

ที่มา: รัฐบุรุษอาวุโส ปรีดี พนมยงค์ ชี้ทางรอดของไทย (กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มิตรสยาม, 2524), น. 70-79.

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
รัฐประหาร 2490

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
ลี้ภัยการเมือง

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
ปรีดี พนมยงค์

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
ปรีดีฆ่าในหลวง

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
คดีหมิ่นประมาท

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
วัชรชัย ชัยสิทธิเวชช์

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
รัฐบุรุษอาวุโส

# data[].attributes.attachment_link.title
ทำไมปรีดีไม่กลับเมืองไทย?

# data[].attributes.attachment_link.description
หมายเหตุ: ในปี พ.ศ. 2522 นายแอนโทนี พอล ผู้สื่อข่าวนิตยสาร เอเชียวีค ประจำกรุงปารีส ได้สัมภาษณ์นายปรีดี พนมยงค์ ณ บ้านอองโตนี ชานกรุงปารีส และนำคำสัมภาษณ์นั้นลงในนิตยสาร เอเชียวีค ฉบับวันที่ 28 ธันวาคม 1979 - 4 มกราคม 1980 ภายใต้หัวเรื่องว่า "PRIDI THROUGH A LOOKING GLASS" ต่อมา ร.อ. วัชรชัย ชัยสิทธิเวชช์ ร.น. ถอดความเป็นภาษาไทยในชื่อ "ทรรศนะ ดร.ปรีดี ต่อสภาวะการณ์เมืองไทยในปัจจุบัน" และได้รับการตรวจทานจาก สุภัทร สุคนธาภิรมย์ ในที่นี้ คัดมาเฉพาะบทสัมภาษณ์ในตอนกลางที่นายปรีดีอธิบายถึงเหตุผลว่า ทำไมเขาถึงไม่เดินทางกลับประเทศไทยในช่วงบั้นปลายชีวิต ---------------------------------- ถาม มีการกล่าวในบางวงการของกรุงเทพฯ เสมอว่า ก่อน ๆ นี้ ท่านเคยช่วยให้เกิดกบฏขึ้นในประเทศไทย ท่านมีอะไรจะวิจารณ์ในเรื่องการโจมตีต่าง ๆ ดังกล่าวนี้ไหม?

# data[].attributes.body
1. ทำไมกรุงเทพเป็นเมืองหลวง
2. ในสมัยกรุงศรีอยุธยานั่น กรุงเทพฯ ยังเป็นเพียงเมืองการค้าขนาดเล็ก อยู่ที่ปากแม่น้ำเจ้าพระยา แต่ต่อมาหลังจากการสถาปนาเมืองหลวงใหม่ ทำให้กรุงเทพฯ เป็นที่ตั้งของ 2 เมืองหลวงที่สำคัญก็คือ กรุงธนบุรี และ กรุงรัตนโกสินทร์ ทำให้กรุงเทพฯ เติบโต และกลายเป็นหัวใจสำคัญของประเทศ

หลังสิ้นรัชสมัยของ สมเด็จพระเจ้าตากสิน หรือ พระเจ้ากรุงธนบุรี ได้มีการสถาปนา กรุงรัตนโกสินทร์ ขึ้นเป็น เมืองหลวงของประเทศไทย ในวันที่ 21 เมษายน พ.ศ.2325 ในรัชสมัยของ พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก ซึ่งปราบดาภิเษกเป็นปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์จักรี เนื่องจาก กรุงธนบุรี เมืองหลวงเดิม มีความคับแคบ และไม่ต้องด้วยหลักพิชัยสงคราม ทำให้ กรุงเทพมหานคร กลายเป็นเมืองหลวงมาจนถึงปัจจุบัน

และเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ.2514 รัฐบาลจอมพลถนอม กิตติขจร ได้รวม จังหวัดพระนคร และ จังหวัดธนบุรี เข้าด้วยกันเป็น นครหลวงกรุงเทพธนบุรี และภายหลังการปรับปรุงการปกครองเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ.2515 จึงได้เปลี่ยนเป็นชื่อเป็น กรุงเทพมหานคร

อีกทั้งในปัจจุบัน กรุงเทพมหานคร เป็นเขตปกครองพิเศษของประเทศไทย ไม่ได้มีสถานะเป็นจังหวัดเป็นจังหวัดอื่นๆ กรุงเทพมหานคร มีการเลือกตั้งผู้บริหารท้องถิ่นโดยตรง
https://travel.trueid.net/detail/zoxQ3D4jBzPy

3. เป็นหลักฐานที่เป็นลายลักษณ์อักษร เป็นหลักฐานที่น่าเชื่อถือ และเป็นหลักฐานชั้นรองจากเว็ป
4. มีความเป็นไปได้สูงเพราะเป็นเหตุการณ์ที่มีการจดบันทึกและเป็นอดีตที่ไม่ได้ห่างจากปัจจุบันมาก และวิเคราะห์จากหลายๆเว็ป เช่น http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=ประวัติและความเป็นมาของกรุงเทพมหานคร
5. นำเสนอ

# data[].attributes.body
1.ทำไมถึงยกเลิกกระทรวงแพทยาคม

2. กระทรวงแพทยาคม หรือ ศาลกระทรวงแพทยา มีมาตั้งแต่สมัยอยุธยาจนถึงสมัยรัตนโกสินทร์ ตอนต้น จนกระทั่งถูกลดบทบาทและอำนาจจาก ศาลกระทรวงแพทยา เป็น ศาลกรมแพทยา ในรัชสมัยรัชกาลที่ ๓ ปี ๒๓๘๐และในรัชสมัยรัชกาลที่ ๕ เกิดการปฏิรูปหลายอย่างในแผ่นดิน หนึ่งในนั้นคือ การปฏิรูปศาล เนื่องจากเกิดวิกฤตทางการศาล และท้ายที่สุด ศาลกรมแพทยา ถูกยุบลง เมื่อวันที่ ๒๕ มีนาคม ๒๔๓๔ เพราะถูกมองว่าล้าหลังไม่ทันสมัย ประกอบกับเวลานั้น รัชกาลที่ ๕ มีนโยบายพัฒนาประเทศชาติให้เจริญก้าวหน้าทัดเทียมชาติมหาอำนาจ จึงต้องยกเลิกกระทรวงนี้ไปในที่สุด

3. จากข้อมูลแสดงให้เห็นว่าเป็นหลักฐานชั้นรอง เนื่องจากเป็นหลักฐานที่มีอายุมานานแล้ว อาจจะเกิดการผิดเพี้ยนไปตามกาลเวลาได้ และหลักฐานมีความค่อนข้างเป็นไปได้

4. จากหลักฐานทำให้เรา เห็นว่าการที่ร.5ได้มีการไปศึกษาในต่างประเทศ อาจจะทำให้ร.5เกิดความคิดที่ต้องการพัฒนาประเทศ โดยการยกเลิกสิ่งต่างๆที่ดูล้าหลัง จึงได้มีการยกเลิก กระทรวงแพทยาคมลง

5. สาเหตุที่ทำให้กระทรวงแพทยาคม ถูกปิดตัวลงเป็นเพราะการที่ ร.5 ได้เดินทางกลับมาจากต่างประเทศโดยการนำแนวคิดที่ทันสมัยนำกลับมาพัฒนาประเทศ จึงได้มีการยกเลิกสิ่งต่างๆที่ดูล้าหลัง ไม่ว่าจะเป็นการเลิกทาสและต่างๆ นั้นจึงทำให้ กระทรวงแพทยาคม ถูกยกเลิกไปด้วย

# data[].attributes.headline
นายพงศ์พล คงหอม 6/12 เลขที่12

# data[].attributes.subject
นายพงศ์พล คงหอม 6/12 เลขที่12

# data[].attributes.body
1.ทำไมพระเจ้าตากถึงโดนท่อนไม้จันทร์                    2.หาข้อจากinternet ex.twitter วิกิพีเดีย หนังสือ(E-Book) หรือถามผู้มีความรู้
ข้อมูลที่ได้มา
พระเจ้าตากสียชีวิตจากการถูกกล่าวหาว่าสติไม่สมประกอบ เป็นบ้า จึงทำให้ถูกประหารเสียชีวิต
จาก https://www.the101.world/the-death-of-king-taksin/
3.เป็นหลักฐานลายลักษณ์อักษรที่เป็นชั้นรอง จึงทำให้มีความน่าเชื่อถือค่อนข้างมากเพราะเทียบกับหลายข้อมูลจากหลายว็ปไซด์มีความตรงกัน
4ข้อมูลอาจถูกบิดเบือนจากความเป็นจริงเพราะข้อมูลที่ได้มาเป็นหลักฐานชั้นรอง จึงมีความน่าเชื่อถือไม่เท่ากับหลักฐานชั้นต้น
5นำเสนอในรูปแบบการpresent powerpoint

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
พันธวัฒน์ เศรษฐวิไล เรื่อง

เมื่อพูดถึง 'พระเจ้าตาก' หรือสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช สิ่งที่คนรับรู้โดยทั่วไปคือภาพของวีรกษัตริย์ ผู้กอบกู้เอกราชจากพม่าและสถาปนากรุงธนบุรีเป็นเมืองหลวง

ครั้นเวลาล่วงมาหลายร้อยปี ยังมีเรื่องราวเกี่ยวกับพระเจ้าตากบางแง่มุมที่คลุมเครือ โดยเฉพาะชุดเหตุการณ์ในวาระสุดท้ายที่ยังคงเป็นข้อถกเถียงกันว่า พระเจ้าตากสติวิปลาสและถูกประหารชีวิตจริงหรือไม่?

ในงานสัมมนาวิชาการประจำปี 2560 เรื่อง "250 ปีเสียกรุงศรีอยุธยา - สถาปนากรุงธนบุรี" จัดโดย มูลนิธิโครงการตำราสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ ประเด็นนี้ถูกหยิบยกขึ้นมาอภิปรายอีกครั้ง ในวงเสวนาย่อย หัวข้อ 'อวสานพระเจ้าตาก : The End of King Taksin' โดยผู้ร่วมเสวนา 4 ท่านคือ ปรามินทร์ เครือทอง, สุเจน กรรพฤทธิ์, ภิกษุณีธัมมนันทา และปฐมพงษ์ สุขเล็ก

ในรายงานชิ้นนี้ ผู้เขียนขอหยิบยกเฉพาะประเด็นที่คิดว่าเป็นไฮไลต์ของวงนี้มาบอกเล่า คือการบรรยายของ ปฐมพงษ์ สุขเล็ก ผู้เขียนหนังสือ 'การเมือง เรื่องเล่า พระเจ้าตาก หลัง 2475' ในหัวข้อ 'อวสานพระเจ้าตาก : จากพงศาวดารถึงวรรณกรรมปัจจุบัน' นำเสนอที่มาที่ไปของ 'เรื่องเล่าและการสร้างความหมาย' เกี่ยวกับ 'พระเจ้าตาก' ที่แพร่หลายอยู่ในปัจจุบัน โดยเฉพาะฉากสำคัญในบั้นปลายชีวิต

ทุกวันนี้ หากเราลองสุ่มถามผู้คนทั่วไป ให้เล่าเรื่องพระราชประวัติของสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชให้ฟัง เชื่อว่าเนื้อหาที่แต่ละคนบอกเล่าก็คงแตกต่างกันออกไป และคงมีน้อยคนที่จะทราบถึงที่มาที่ไปของเรื่องเล่านั้นๆ อย่างแท้จริง

ด้วยเหตุนี้ ปฐมพงษ์ จึงพยายามศึกษาที่มาที่ไปของเรื่องเล่าเกี่ยวกับพระเจ้าตากแต่ละชุด ว่ามีจุดเริ่มต้นมาจากไหน และถูกผลิตซ้ำอย่างไรในแต่ละช่วงเวลา โดยเริ่มต้นจากคำถามสำคัญที่ว่า ทำไมคนส่วนใหญ่ในปัจจุบันจึงมีชุดความเชื่อเกี่ยวกับพระเจ้าตากสินแบบนี้-แบบที่เชื่อว่าพระองค์ไม่ได้ถูกประหารชีวิต

จากการศึกษา ปฐมพงศ์พบว่าเรื่องเล่าเกี่ยวกับพระราชประวัติของพระเจ้าตากนั้น ปรากฏครั้งแรกในพระราชพงศาวดาร ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม) ที่ได้รับการชำระในสมัยรัชกาลที่ 1 ก่อนจะถูกคัดลอก ตัดทอน เพิ่มเติม และผลิตซ้ำเรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน

ปฐมพงศ์ได้แบ่งงานเขียนที่นำเสนอเรื่องราวของพระเจ้าตากออกเป็นสองช่วงเวลา คือก่อนและหลังการเปลี่ยนแปลงการปกครองในปี 2475 ซึ่งชี้ให้เห็นข้อแตกต่างระหว่างเรื่องเล่าทั้งสองชุด อย่างมีนัยยะสำคัญ

สำหรับหลักฐานที่ปรากฏในช่วงแรก คือช่วงก่อนเปลี่ยนแปลงการปกครอง ส่วนใหญ่ปรากฏอยู่ในพงศาวดารที่เขียนขึ้นช่วงต้นรัตนโกสินทร์ รวมทั้งสิ้น 4 ฉบับ ได้แก่ พระราชพงศาวดารฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม), พระราชพงศาวดารฉบับบริติชมิวเซียม, พระราชพงศาวดารฉบับหมอบรัดเลย์ และพระราชพงศาวดารฉบับพระราชหัตถเลขา

นอกจากนี้ยังมีเอกสารทางประวัติศาสตร์อื่นๆ ที่กล่าวถึงพระราชประวัติของพระเจ้าตาก และถูกนำมาอ้างอิงในเวลาต่อมา เช่น หนังสือตำนานอภินิหารบรรพบุรุษ จดหมายเหตุความทรงจำกรมหลวงนรินทรเทวี และจดหมายเหตุชาวต่างชาติ

เอกสารทางประวัติศาสตร์เหล่านี้ ล้วนมีเนื้อหาที่สอดคล้องกัน คือการบอกเล่าว่าพระเจ้าตากเป็นขุนนางสมัยกรุงศรีฯ ต่อมาเมื่อกรุงแตกจึงฝ่าทัพพม่าไปตั้งหลักที่เมืองจันท์ รวบรวมไพร่พลกลับเข้ากรุง ขับไล่พม่า ปราบก๊กเหล่าต่างๆ จนกระทั่งสถาปนาตนขึ้นเป็นกษัตริย์แห่งกรุงธนบุรี และในเวลาต่อมาพระองค์เกิดสติวิปลาส จนกระทั่งถูกรัชกาลที่ 1 สั่งประหารชีวิตในที่สุด

เรียกได้ว่าเป็นชุดเรื่องเล่าที่หลายคนคุ้นเคย แต่หลายคนก็เลือกที่จะปฏิเสธ

จุดที่น่าสนใจก็คือ การนำเสนอวีรกรรมของพระเจ้าตากในการกู้ชาติที่ปรากฏในพระราชพงศาวดาร ไม่ได้มีลักษณะของการยกย่องเชิดชูแบบ 'วีรกษัตริย์' อย่างที่เราคุ้นเคยในปัจจุบันแต่อย่างใด เป็นเพียงการจดบันทึกเหตุการณ์แบบทั่วๆ ไปเท่านั้น "ก่อนหน้านั้น พระเจ้าตากสินถูกมองในฐานะขุนศึกธรรมดา มากกว่าในฐานะกษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่"

ที่สำคัญคือยังไม่ปรากฏหลักฐานใดๆ ที่เสนอว่าการประหารชีวิตพระเจ้าตากนั้น 'เป็นการจัดฉาก' ขึ้นมา

คำถามที่ตามมาก็คือว่า แล้วเรื่องเล่าที่หลายคนคุ้นเคยและยึดถือกันอยู่ในปัจจุบันนี้ มีที่มาจากไหน

จากการศึกษา ปฐมพงศ์พบว่าจุดเริ่มต้นของการเชิดชูพระเจ้าตากในฐานะวีรกษัตริย์ รวมถึงเรื่องเล่าที่เสนอว่าการประหารชีวิตพระเจ้าตากนั้นเป็นการจัดฉากขึ้นมา เริ่มปรากฏขึ้นหลังจากการเปลี่ยนแปลงการปกครองในปี 2475 โดยมีจุดมุ่งหมายสำคัญคือการสร้างความสามัคคีและสำนึกรักชาติในหมู่ประชาชน

ปฐมพงศ์เล่าว่า ในช่วงแรกของการเปลี่ยนแปลงการปกครองเป็นระบอบประชาธิปไตย ชนชั้นนำได้นำเรื่องราวของพระเจ้าตากมาผลิตซ้ำ ด้วยเหตุที่ว่าพระองค์เป็นกษัตริย์ที่มีรากมาจากสามัญชน ซึ่งสอดคล้องอุดมการณ์ประชาธิปไตยที่ประชาชนเป็นใหญ่ในแผ่นดิน ขณะเดียวกันก็มีการสร้างความหมายใหม่ ในฐานะที่เป็นวีรกษัตริย์ผู้กอบกู้ชาติ มีการอนุมัติให้สร้างพระบรมราชานุสาวรีย์สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชที่วงเวียนใหญ่ เปิดอย่างทางการเมื่อวันที่ 12 เมษายน 2497 พร้อมกำหนดพระนามอย่างเป็นทางการว่า "สมเด็จพระเจ้าตากสินกรุงธนบุรี" ก่อนจะมีการถวายสร้อยพระนาม "มหาราช" ให้ในเวลาต่อมา

ทว่าสิ่งที่บ่งบอกเรื่องราวเกี่ยวกับพระเจ้าตากได้ชัดยิ่งกว่า ก็คือเรื่องราวที่ปรากฏในหลักฐานที่เป็นงานเขียน

ปฐมพงศ์พบว่างานเขียนเกี่ยวกับพระเจ้าตากช่วงหลัง 2475 จนถึงปัจจุบัน มีลักษณะเนื้อหาที่หลากหลาย ตั้งแต่การคัดลอกและอ้างอิงจากพงศาวดาร ไปจนถึงการประกอบสร้างเรื่องราวใหม่โดยไม่ได้ยึดโยงกับหลักฐานทางประวัติศาสตร์ใดๆ

ทั้งนี้ ปฐมพงศ์ชี้ว่าหมุดหมายสำคัญของการสร้าง 'เรื่องเล่าและความหมายใหม่' เกี่ยวกับพระเจ้าตากในยุคหลัง 2475 คือเรื่อง 'ใครฆ่าพระเจ้ากรุงธน' รวมเรื่องสั้นอิงประวัติศาสตร์ โดย หลวงวิจิตรวาทการ เขียนขึ้นในปี พ.ศ. 2492

จุดสำคัญของเรื่องนี้ คือการบอกเล่ามุมมองใหม่เกี่ยวกับวาระสุดท้ายของพระเจ้าตาก ว่าแท้ที่จริงแล้วพระองค์มิได้ถูกสำเร็จโทษที่ป้อมวิชัยประสิทธิ์ ตามหลักฐานในพระราชพงศาวดาร แต่ได้ลักลอบเสด็จออกไปประทับที่อื่น โดยสับเปลี่ยนตัวกับพระญาติ ชื่อนายมั่น ซึ่งมีรูปพรรณใกล้เคียงกับพระองค์ ให้เป็นผู้ถูกสำเร็จโทษแทน

นอกจากนี้ ปฐมพงษ์ยังได้ศึกษาวรรณกรรมเรื่องอื่นๆ ในยุคนี้อีก 9 เรื่องที่กล่าวถึงวาระสุดท้ายของพระเจ้าตาก คือ ใครฆ่าพระเจ้าตากสิน, แผ่นดินพระเจ้าตาก, ผู้อยู่เหนือเงื่อนไข, ตากสินมหาราชชาตินักรบ, ความหลงในสงสาร, พระเจ้าตากฯ สิ้นพระชนม์ที่เมืองนคร, ตามรอยเลือดพระเจ้าตาก, จอมกษัตริย์แห่งนักรบ และ ดวงพระเจ้าตากไม่ถูกประหาร ซึ่งทำให้พบข้อสังเกตที่สำคัญดังนี้

ประการแรก ในบรรดางานเขียนทั้ง 10 เรื่อง มี 8 เรื่องที่สร้างเรื่องเล่าขึ้นมาใหม่ โดยมีเพียง 2 เรื่องเท่านั้นที่เขียนว่าพระเจ้าตากถูกประหารจริง โดยอ้างอิงกับข้อมูลในพระราชพงศาวดาร คือเรื่อง 'แผ่นดินพระเจ้าตาก' เขียนโดย นายแพทย์วิบูลย์ วิจิตรวาทการ และเรื่อง 'ตามรอยพระเจ้าตาก' เขียนโดย ชานันท์ ท. โดยในสองเรื่องนี้ มีเรื่องเดียวเท่านั้นที่ระบุว่า พระเจ้าตากถูกประหารชีวิต โดยการตัดศีรษะ ตามพระราชพงศาวดาร คือเรื่อง 'แผ่นดินพระเจ้าตาก' ขณะที่เรื่อง 'ตามรอยพระเจ้าตาก' นั้น บอกว่าถูกประหารชีวิตจริง แต่ละส่วนที่บอกว่า ตัดศีรษะ ออกไป

ประการที่สอง ปฐมพงศ์ชี้ว่ายังมีวรรณกรรมอื่นๆ ที่เขียนถึงพระราชประวัติของพระเจ้าตากอีกหลายเล่ม แต่ส่วนใหญ่จะเป็นการเขียนตัดตอนจบที่การขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์

ประการสุดท้าย พบว่าหลายเล่มมีการอ้างอิงข้อมูลที่ไม่ได้ยึดโยงกับหลักฐานทางประวัติศาสตร์ เช่น การใช้ 'ฌาณ และ ญาน' เพื่อสื่อสารกับผู้ล่วงลับ ดังที่ปรากฏในเรื่อง 'ใครฆ่าพระเจ้าตากสิน' เขียนโดย ภิกษุณีโพธิสัตว์ วรมัย กบิลสิงห์ หรือ 'หลวงย่า' ซึ่งเป็นหนังสือเล่มหนึ่งที่ได้รับความนิยมอย่างแพร่หลาย ที่สำคัญคือแต่ละเรื่องที่อยู่ในข่ายนี้ ล้วนมีรายละเอียดปลีกย่อยที่แตกต่างกันไป ไม่ใช่เรื่องเล่าที่สอดคล้องกันอย่างที่ปรากฏในงานเขียนช่วงต้นรัตนโกสินทร์ ก่อนเปลี่ยนแปลงการปกครอง

เมื่อเปรียบเทียบงานเขียนจากทั้งสองยุค จะเห็นได้ชัดว่า เรื่องเล่าและการสร้างความหมายเกี่ยวกับพระเจ้าตากที่แพร่หลายในปัจจุบันนี้ มีอิทธิพลมาจากงานเขียนยุคหลัง 2475 ซึ่งส่วนใหญ่เป็นเรื่องเล่าที่มุ่งนำเสนอภาพแทนของ 'พระมหากษัตริย์ที่สมบูรณ์พร้อม' สำหรับสังคมไทย

แต่ในทางกลับกัน การนำเสนอภาพความเป็นวีรกษัตริย์ที่ถูกผลิตซ้ำอย่างแพร่หลายนี้ ก็มีผลให้ชุดเรื่องเล่าจากพระราชพงศาวดารที่ระบุว่าพระเจ้าตากเกิดสติวิปลาสและนำไปสู่การสั่งประหารชีวิตโดยรัชกาลที่ 1 ถูกลดทอนความน่าเชื่อถือลงไปด้วย
"เมื่อคนปัจจุบันได้รับการบอกเล่าซ้ำๆ ถึงวีรกรรมการกู้ชาติและความเป็นกษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่ เราจึงนึกภาพไม่ออกว่าพระองค์จะสติวิปลาสและถูกประหารชีวิตได้อย่างไร คนปัจจุบันรับไม่ได้กับการที่พระองค์ถูกประหารชีวิต"
ข้อสังเกตที่ว่านี้ สอดคล้องกับการบรรยายของ ภิกษุณีธัมมนันทา ในวงเสวนาเดียวกัน ซึ่งตั้งข้อสังเกตเกี่ยวกับหนังสือ 'ใครฆ่าพระเจ้าตากสิน' ของ ภิกษุณีโพธิสัตว์ วรมัย กบิลสิงห์ ไว้ว่่า "นี่เป็นเวอร์ชั่นที่ทำให้คนไทยรู้สึกสบายใจ แต่จะเป็นจริงตามหน้าประวัติศาสตร์แค่ไหนอย่างไรนั้น ไม่สามารถให้คำตอบได้"

ในมุมของปฐมพงศ์ เขามองว่าเรื่องเล่าเกี่ยวกับพระเจ้าตากทั้งสองชุดที่ได้นำเสนอไปนั้น มีความแตกต่างกันไปตาม 'จุดประสงค์ของชนชั้นนำ' และ 'จุดประสงค์ของผู้เขียน' ในเวลานั้นๆ กล่าวคือในยุคที่มีการปกครองแบบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ การนำเสนอเรื่องเล่าของพระเจ้าตาก (ผ่านพระราชพงศาวดาร) โดยชนชั้นนำนั้นก็เป็นการช่วงชิงความหมายแบบหนึ่ง ขณะที่การนำเรื่องราวพระเจ้าตากมาผลิตซ้ำอีกครั้งในยุคที่เปลี่ยนเป็นระบอบประชาธิปไตย ก็มีนัยยะของการพยายามสร้างความหมายใหม่อยู่ด้วยเช่นกัน ทั้งจากชนชั้นนำและคนทั่วๆ ไป

ช่วงท้ายของการเสวนา ปฐมพงศ์ทิ้งท้ายว่า การที่เรื่องราวของพระเจ้าตากในหลายๆ ด้านยังคลุมเครือและเป็นปริศนา คือ 'เสน่ห์' ที่ทำให้เรื่องราวของพระองค์ได้รับการพูดถึง ผลิตซ้ำ กระทั่งเป็นข้อถกเถียงมาจนถึงปัจจุบัน

อย่างไรก็ดี สิ่งที่น่าสนใจกว่าการค้นหาว่าอะไรคือข้อเท็จจริงนั้น อาจเป็นการศึกษาว่าเรื่องเล่าของ 'พระเจ้าตาก' ในแต่ละช่วงเวลา สัมพันธ์กับบริบทและปรากฏการณ์ทางสังคมในช่วงเวลานั้นๆ อย่างไร ซึ่งไม่เพียงแต่จะทำให้มองเห็นการประกอบสร้างเรื่องเล่าของพระเจ้าตากได้ชัดเจนขึ้น แต่ยังรวมไปถึงการประกอบสร้างเรื่องเล่าอื่นๆ ในทำนองเดียวกันด้วย

ประวัติศาสตร์ พันธวัฒน์ เศรษฐวิไล อวสานพระเจ้าตากสิน ประวัติศาสตร์ไทย ปฐมพงษ์ สุขเล็ก พระเจ้าตากสิน

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
เรื่อง: พันธวัฒน์ เศรษฐวิไล

# data[].attributes.attachment_link.title
ไขปริศนา วาระสุดท้าย 'พระเจ้าตาก' : ประหารจริง หรือจัดฉาก?

# data[].attributes.attachment_link.description
พันธวัฒน์ เศรษฐวิไล เรื่อง เมื่อพูดถึง 'พระเจ้าตาก' หรือสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช สิ่งที่คนรับรู้โดยทั่วไปคือภาพของวีรกษัตริย์ ผู้กอบกู้เอกราชจากพม่าและสถาปนากรุงธนบุรีเป็นเมืองหลวง ...

# data[].attributes.body
1.ทำไมถึงสร้างพระพุทธบดินทรพิทักษ์บริรักษ์ศิษยา

2.ในอดีตเมื่อปี 2502 เคยได้มีการจัดสร้างพระกริ่งบดินทร ขึ้นโดยวัดชัยชนะสงคราม หรือวัดตึก เป็นพระเครื่องขนาดเล็กสำหรับห้อยคอบูชา เพื่อเชิดชูเกียรติประวัติของเจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ผู้เป็นต้นตระกูลสิงหเสนี แม่ทัพใหญ่ในสมัยรัชกาลที่ 3

ให้หลังใน 40 ปี ต่อมา เมื่อวาระกาลสำคัญเวียนมาถึงในวันที่ 24 มิถุนายน 2521 ซึ่งเป็นวันคล้ายวันอสัญกรรมของเจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ท่านเกิด พ.ศ. 2320 อสัญญกรรม พ.ศ. 2392 ในสมัยรัชกาลที่ 3

ซึ่ง 24 มิถุนายน ของทุกปี ถือเป็นวันสำคัญของโรงเรียน ได้มีการสร้างอนุสาวรีย์ของท่านขึ้นและสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมารเสด็จพระราชดำเนินมาทรงทำพิธีเปิด พ.ศ. 2529 มีการสร้างพระพุทธรูปประจำโรงเรียน โดยสมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช ประทานนามว่า "พระพุทธบดินทรพิทักษ์บริรักษ์ศิษยา"

https://www.thaprachan.com/amulet_detail/SJ09012746

3.เป็นหลักฐานที่ได้จากการสืบค้นข้อมูล ผ่านเว็บไซต์(ขายพระ) ซึ่งมีเพียงเว็บไซต์เดียว และ ไม่ได้มีการอ้างถึงแหล่งที่มาที่ชัดเจน
4.สรุปได้ว่า สร้างขึ้นเนื่องในวันคล้ายวันอสัญกรรมของเจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี ) เพื่อรำลึกถึง และ เชิดชูเกียรติเจ้าพระยาบดินทรเดชา
5.นำเสนอ เป็นpower point

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
ท่าพระจันทร์ดอทคอม

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
ท่าพระจันทร์

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
พระบูชาพระพุทธบดินทร ปี 2542 ขนาดหน้าตักกว้าง 9 นิ้ว โลหะผสม

# data[].attributes.attachment_link.title
พระบูชาพระพุทธบดินทร ปี 2542 ขนาดหน้าตักกว้าง 9 นิ้ว โลหะผสม

# data[].attributes.attachment_link.description
พระบูชาพระพุทธบดินทร ปี 2542 ขนาดหน้าตักกว้าง 9 นิ้ว โลหะผสมรมดำพื้นผิว "หมายเลข ๑๖" ในอดีตเมื่อปี 2502 เคยได้มีการจัดสร้างพระกริ่งบดินทร ขึ้นโดยวัดชัยชนะสงคราม หรือวัดตึก เป็นพระเครื่องขนาดเล็กสำหรับห้อยคอบูชา เพื่อเชิดชูเกียรติประวัติของเจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ผู้เป็นต้นตระกูลสิงหเสนี แม่ทัพใหญ่ในสมัยร

# data[].attributes.headline
11 นายปาณัท เจริญกิจ

# data[].attributes.subject
11 นายปาณัท เจริญกิจ

# data[].attributes.body
1.ทำไมรัชกาลที่ 8 จึงมีจำนวนปีที่ครองราชน้อย
2.สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล พระมหากษัตริย์สยาม เสด็จสวรรคตเพราะต้องพระแสงปืนเมื่อวันที่ 9 มิถุนายน 2489 เวลาประมาณ 9.20 น. บนชั้นสอง พระที่นั่งบรมพิมาน พระบรมมหาราชวัง สภาพพระศพมีบาดแผลกลางพระนลาฎ (หน้าผาก) บริเวณระหว่างพระขนง (คิ้ว) ข้างพระศพมีปืนพกโคลต์ตกอยู่ชิดข้อศอก ด้ามปืนหันออกจากตัว ในช่วงแรกมีการรบกวนพระบรมศพทำให้การพิสูจน์เกิดปัญหา ความเห็นของแพทย์ผู้ชันสูตรเกือบสามในสี่ลงมติเป็นการลอบปลงพระชนม์
3.เป็นหลังฐานชั้นต้นเพราะมีเอกสารการรายงานที่ชัดเจน
4.มีความหน้าเชื่อถือเพราะมีการเขียนบอกวันเวลาที่ชัดเจนและแหล่งข้อมูลหลายๆแหล่งก็เขียนไว้เหมือนกัน
5.จัดเป็นรายงานแล้วนำเสนอ

# data[].attributes.body
1.ณ หุบเขาเดธ วัลเลย์ หินเดินได้เองจริงหรือไม่
2.ปริศนาหินเดินได้เองถูกเปิดเผยโดยทฤษฏีของ นายราล์ฟ โลเรนซ์ ซึ่งระบุไว้ว่า อุณหภูมิอันเยือกเย็นในช่วงฤดูหนาวจะทำให้เกิดการก่อตัวของแผ่นน้ำแข็งที่บริเวณรอบก้อนหินในเดธ วัลเลย์ และเมื่อน้ำแข็งที่ก่อตัวรอบก้อนหินเริ่มละลาย หินแต่ละก้อนจะถูกล้อมรอบไปด้วยพื้นผิวที่ลื่นจากการชุ่มน้ำ
ความลื่นดังกล่าวบวกด้วยแรงลมที่รุนแรงในหุบเขาเดธ วอลเลย์ ซึ่งเป็นแรงกระทำมากพอที่จะทำให้หินหลาย ๆ ก้อน สามารถเคลื่อนที่ไปข้างหน้าได้ จึงทำให้ก้อนหินที่มีน้ำหนักหลายร้อยกิโลกรัมสามารถเคลื่อนที่ไหลไปตามพื้นพื้นผิวที่ลื่นและเรียบตามสภาพผิวของหุบเขาแห่งนี้
3. เป็นหลักฐานชั้นรอง มีความน่าเชื่อถือ อ้างอิงจากแหล่งข้อมูลหลายแห่งมีใจความเหมือนกัน
4.มีความเป็นไปได้สูง จากทฤษฎีหินเคลื่อนที่เองได้เป็นที่ยอมรับอย่างแพร่หลายแล้ว แผ่นน้ำแข็งที่ก่อด้วยล้อมรอบหินในช่วงฤดูหนาวนั้นเมื่อมันเริ่มละลายประกอบกับลมพัดที่รุนแรง จึงทําให้หินเคลื่อนที่ไหลไปตามพื้นพร้อมกับทิ้งร่องรอยไว้ตามทาง
5.เรียบเรียงและนำเสนอ

# data[].attributes.body
1)ประวัติชื่อประเทศไทยมาจากอะไร
2)คำว่า ไทย มีความหมายในภาษาไทยว่า อิสระ เสรีภาพ เดิมประเทศไทยใช้ชื่อ สยาม แต่ได้เปลี่ยนมาเป็นชื่อปัจจุบันเมื่อปี พ.ศ. 2482 ตามประกาศรัฐนิยม ฉบับที่ 1 ของรัฐบาลจอมพล ป. พิบูลสงคราม ให้ใช้ชื่อ ประเทศ ประชาชน และสัญชาติว่า "ไทย" โดยในช่วงต่อมาได้เปลี่ยนกลับเป็นสยามเมื่อปี พ.ศ. 2488 ในช่วงเปลี่ยนนายกรัฐมนตรี แต่ในที่สุดได้เปลี่ยนกลับมาชื่อไทยอีกครั้งในปี พ.ศ. 2491 ซึ่งเป็นช่วงที่จอมพล ป. พิบูลสงครามเป็นนายกรัฐมนตรีในสมัยต่อมา ช่วงแรกเปลี่ยนเฉพาะชื่อภาษาไทยเท่านั้น ชื่อภาษาฝรั่งเศสและอังกฤษคงยังเป็น "Siam" อยู่จนกระทั่งเดือนเมษายน พ.ศ. 2491 จึงได้เปลี่ยนชื่อภาษาฝรั่งเศสเป็น "Thaïlande" และภาษาอังกฤษเป็น "Thailand" อย่างในปัจจุบัน อย่างไรก็ตาม ชื่อ สยาม ยังเป็นที่รู้จักแพร่หลายทั้งในและต่างประเทศ
3)หลักฐานนี้มีความน่าเชื่อถือ เพราะมีหลายแหล่งข้อมูลที่มีข้อมูลตรงกัน
4)สรุปว่าจากเดิมมีชื่อว่าสยามแต่ในปีพ.ศ.2482จอมพล ป. พิบูลสงครามได้เปลี่ยนมาใช่ชื่อไทย
5)ทำสไลด์สรุปแล้วนำเสนอข้อมูล

# data[].attributes.headline
37 ธมนวรรณ1.ทำไม

# data[].attributes.body
37 ธมนวรรณ
1.ทำไมร.5 ถึงเลิกทาส
2.เป็นหลักฐานชั้นรอง เพราะได้รับรู้ผ่านจากบทความของผู้อื่น โดยการที่เลิกไพร่เลิกทาสก็เพื่อเลิกระบบศักดินาไปด้วย   และยังเป็นการรวบอำนาจเข้าสู่ศูนย์กลาง

ในอดีตการปกครองเป็นรูปแบบกระจายอำนาจ    ไพร่ต่างๆขึ้นกับเจ้านายที่ไพร่สังกัด      และนายก็สังกัดกับนายที่เหนือกว่าไปจนถึงเจ้าเมือง

ทำให้อำนาจของขุนนางและหัวเมืองมีสูงเนื่องจากการที่มีกำลังพลอยู่ในมือ     หากเกิดความไม่พอใจกษัตริย์ก็จะมีการยึดอำนาจขบถได้ง่าย

รัชกาลที่ 5 จึงปฏิรูประบบการปกครอง    ให้พลเมืองทุกคนมีฐานะเท่ากันหมด   ไม่ต้องเป็นไพร่สังกัดนาย

จากนั้นก็ก่อตั้งกองทัพที่ขึ้นตรงต่อกษัตริย์เท่านั้น     เพื่อเป็นการควบคุมพระราชอาณาจักรได้    ผู้ที่มีกำลังพลมีเพียงกองทัพของกษัตริย์เท่านั้น

อีกประการคือรายได้   ระบบศักดินานั้นเงินรายได้ทั้งหมดของแผ่นดินไม่ได้เข้าที่พระคลัง    แต่กระจายกันไปในหมู่ขุนนางและเจ้านาย

มีเพียงบางส่วนที่ส่งเข้าพระคลังในฐานะค่าธรรมเนียม  ฤชาอากร    และการค้าขายที่ผูกขาดโดยราชสำนัก

ยังไม่พูดถึงประเทศราชที่รายได้ต่างๆเป็นของเจ้าประเทศราช    ประเทศราชเพียงส่งบรรณาการต้นไม้เงินต้นไม้ทองให้ราชสำนักเท่านั้น

ในช่วงนั้นอำนาจควบคุมของกษัตริย์จะอยู่แค่ราวๆภาคกลางเท่านั้น   รายได้ก็เช่นกัน   น่าจะมีไปถึงพระคลังไม่เกิน 1 ใน 4 ของทั้งหมดในแผ่นดิน

เมื่อปฏิรูประบบการปกครองแล้ว     สยามก็มีรายได้เพิ่มขึ้นมหาศาลแบบกระโดด

จากรศ.112 (2436) ที่ในคลังมีเงินไม่ถึง 3 ล้านบาท  ปี 2453 ปีสุดท้ายในรัชกาลที่ 5   งบประมาณแผ่นดินพุ่งไปที่เกือบ 60 ล้านบาท (ขาดไปแสนเดียว)
https://pantip.com/topic/31302243
3.เป็นหลักฐานที่อาจมีความเป็นไปได้และน่าเชื่อถือ เพราะเขียนคล้ายกันในหลายเว็บไซต์ แต่อาจมีเนื้อหาหรือข้อมูลไม่ครบถ้วน เพราะเป็นหลักฐานชั้นรอง
4.จากหลักฐานแสดงให้เห็นว่าการเลิกทาสเป็นการรวบรวมอำนาจเข้าสู่ศูนย์กลางและเลิกระบบศักดินาเพื่อนำรายได้เข้าคลังให้มากขึ้น
5.นำเสนอ และส่งข้อมูลในฟอร์มที่ครูลงไว้

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
การเลิกทาสในสมัยรัชกาลที่5 ส่งผลต่อความเปลี่ยนแปลงทางเศรษฐกิจ สังคม และการเมืองในสมัยนั้นอย่างไร

สงสัยว่าการเลิกทาสในสมัยรัชกาลที่ห้า ที่กลุ่มคนจำนวนหนึ่งเปลี่ยนสถานะจากทาสเป็นไท ได้นำมาซึ่งความเปลี่ยนแปลงในช่วงนั้นอย่างไร เพราะว่าจำนวนไพร่มีมากกว่าทาสมาก การเลิกไพร่ได้แสดงให้เห็นความเปลี่ยนแปลงท

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
ประวัติศาสตร์ไทย

# data[].attributes.attachment_link.title
ทำไมร.ถึงเลิกทาส

# data[].attributes.attachment_link.description
การเลิกทาสในสมัยรัชกาลที่5 ส่งผลต่อความเปลี่ยนแปลงทางเศรษฐกิจ สังคม และการเมืองในสมัยนั้นอย่างไร สงสัยว่าการเลิกทาสในสมัยรัชกาลที่ห้า ที่กลุ่มคนจำนวนหนึ่งเปลี่ยนสถานะจากทาสเป็นไท ...

# data[].attributes.headline
28 สัจจาภรณ์

# data[].attributes.subject
28 สัจจาภรณ์

# data[].attributes.body
1.ทำไมเศรษฐกิจในสมัยกรุงศรีอยุธยาจึงรุ่งเรืองเป็นอย่างมาก
2.อยุธยามีพื้นฐานทางเศรษฐกิจดี  มาตั้งแต่แรกตั้งอาณาจักรเนื่องจากตั้งอยู่บริเวณที่ราบลุ่มดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำ ซึ่งเอื้ออำนวยต่อการทำการเกษตร และการค้ากับต่างประเทศ https://selaphum2499.blogspot.com/2015/06/14.html
3.เป็นหลักฐานที่มีความน่าเชื่อถือ เพราะอยุธยาอยู่ในบริเวณที่ราบลุ่มแม่น้ำจริง และในเว็บไซต์อื่นๆก็มีข้อมูลที่ใกล้เคียงกัน
4.นำข้อมูลมาเรียบเรียง
5.นำเสนอข้อมูลหน้าชั้นเรียน

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
ปัจจัยที่ส่งเสริมพัฒนาการทางด้านเศรษฐกิจ

อยุธยามีพื้นฐานทางเศรษฐกิจดี มาตั้งแต่แรกตั้งอาณาจักรเนื่องจากตั้งอยู่บริเวณที่ราบลุ่มดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำ ซึ่งเอื้ออำนวยต่อการทำการเกษตร และการค้ากับต่างประเทศ

1. เกษตรกรรม อยุธยาตั้งอยู่บริเวณที่ราบลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยา ป่าสัก และลพบุรี พื้นดินมีความอุดมสมบูรณ์สูงและเหมาะต่อการเพาะปลูกโดยเฉพาะการปลูกข้าว ข้าวจึงเป็นผลิตผลที่สำคัญของอาณาจักร ในการปลูกข้าวนั้นประชากรส่วนใหญ่จะทำในลักษณะพอยังชีพมีการใช้เทคโนโลยีอย่างง่ายๆ โดยใช้แรงงานคนและสัตว์เป็นหลัก แต่เนื่องจากสภาพพื้นที่มีความเหมาะสมจึงมีผลผลิตค่อนข้างมากที่จะส่งส่วยให้กับรัฐซึ่งทางรัฐเองก็จะนำไปหาผลประโยชน์อีกทางหนึ่ง นอกจากข้าวแล้วประชากรยังมีการผลิตในทางการเกษตรอีกหลายประเภท เช่น ทำสวน ทำไร่ เลี้ยงสัตว์ และการประมง ซึ่งผู้ปกครองเอง ก็เห็นความสำคัญของการประกอบอาชีพเกษตรดังกล่าว จึงมีนโยบายสนับสนุนด้วยวิธีการต่างๆ เช่น สนับสนุนให้ราษฎรเข้าไปทำกินในที่ดินว่างเปล่า ตรากฎหมายคุ้มครองผลผลิตของราษฎร เป็นต้น กระบวนการผลิตทางการเกษตรนั้น ประชากรทั่วไปจะผลิตโดยใช้แรงงานครอบครัวและชุมชนตามประเพณีที่เคยปฏิบัติกันมา ส่วนการผลิตของพระมหากษัตริย์ ขุนนางจะผลิตโดยใช้การเกณฑ์แรงงานไพร่และทาส กระบวนการผลิตดังกล่าวก่อเกิดเป็นวัฒนธรรมของท้องถิ่นหลายประการ เช่น การลงแขก การประกอบพิธีกรรม พืชมงคล และการทำขวัญไร่นา เป็นต้น

การเกษตรเป็นเศรษฐกิจหลักที่ทำให้อยุธยามีความรุ่งเรือง บ้านเมืองมีความเจริญก้าวหน้า ทำให้อยุธยาขยายอาณาเขตประเทศออกไปอย่างกว้างขวางและสามารถเอาชนะอาณาจักรน้อยใหญ่ในดินแดนสุวรรณภูมิได้

2. อุตสาหกรรม ผลิตผลทางอุตสาหกรรมของอยุธยา ส่วนใหญ่ คือ อุตสาหกรรมในครัวเรือน ผลิตเครื่องใช้ไม้สอยอย่างง่ายๆ รวมไปถึงเครื่องครัวเรือนของชุมชนชั้นสูงและในราชสำนัก เช่น เสื้อผ้า เครื่องจักรสาน เครื่องเหล็ก เครื่องแกะสลัก เครื่องประดับ การผลิตเครื่องทองรูปพรรณ อุตสาหกรรมที่สำคัญอีกอย่างก็ คือ การทำเครื่องปั้นดินเผา เครื่องเคลือบ ดังปรากฏหลักฐานว่ามีการพบเตาเผาภาชนะหลายเตาในบริเวณ แม่น้ำน้อย นอกจากนี้มีอุตสาหกรรมการต่อเรือขนาดเล็ก และเรือขนาดใหญ่ เพื่อใช้บรรทุกสินค้า

3. การค้า จากหลักฐานทางประวัติศาสตร์ได้แสดงให้เห็นว่า อยุธยามีบทบาทสำคัญทั้งในแง่ของการเป็นอาณาจักรการค้า ซึ่งได้สร้างความมั่งคั่งให้กับอาณาจักรอย่างต่อเนื่องทั้งนี้เพราะสภาพที่ตั้งของอยุธยา เหมาะสมกับการค้าขายทั้งภายใจอาณาจักร และระหว่างประเทศ

3.1 การค้าขายภายในอาณาจักร ด้วยสภาพที่ตั้งของอยุธยาอยู่บริเวณใกล้ปากแม่น้ำเจ้าพระยา และอยู่บริเวณที่แม่น้ำสำคัญหลายสายไหลผ่าน ดังนั้นจึงเป็นชุมชนทางการค้าที่พ่อค้าจากหัวเมืองทางเหนือ จะนำสินค้าของป่ามาแลกเปลี่ยนกับสินค้าที่มาจากต่างประเทศ โดยเฉพาะจากพ่อค้าจีนที่เดินทางเข้ามาจอดเรือซื้อขายบริเวณปากน้ำเจ้าพระยาสินค้าเหล่านี้จะมีการค้าขายโดยผ่านพระคลังสินค้าซึ่งเป็นหน่วยงานของรัฐ ทำให้รัฐได้ผลประโยชน์จากการเป็นพ่อค้าคนกลางในการแสวงหาผลประโยชน์ดังกล่าว ความสำคัญของการค้าทำให้รัฐได้ส่งเสริมการค้าด้วยวิธีการต่างๆ ตลอดจนออกกฎหมายควบคุมการค้า เพื่อให้กิจกรรมทางเศรษฐกิจดังกล่าวดำเนินไปได้ด้วยดี อย่างไรก็ตามแม้ว่าภาครัฐจะสนับสนุนการค้า แต่ประชากรทั่วไปก็ไม่ได้รับผลประโยชน์มากนักเนื่องจากยังคงค้าขายที่เน้นการแลกเปลี่ยนผลิตภัณฑ์ที่ตนเองต้องการมากกว่าจะแสวงหากำไร และผลประโยชน์โดยตรง ดังนั้นผู้ที่ได้ประโยชน์จากการค้าจึงจำกัดอยู่เฉพาะขุนนาง เจ้านาย ตลอดจนชาวต่างชาติ ผู้ที่เข้ามาแสวงหาผลประโยชน์ในเรื่องดังกล่าว

3.2 การค้าขายระหว่างประเทศ อยุธยานับว่ามีชัยภูมิเหมาะสมกับการค้าระหว่างประเทศเนื่องจากเป็นเมืองท่าที่อยู่กึ่งกลางเส้นทางการเดินเรือค้าขายระหว่างประเทศจีนกับประเทศอินเดีย ประกอบกับความเข้มแข็งของอำนาจทางการเมืองทำให้อยุธยาไม่มีคู่แข่งการค้าและยังเป็นศูนย์รวมของสินค้าจากเมืองท่าต่างๆ ที่อยู่ใต้อิทธิพลทางการเมืองของอยุธยาด้วยปัจจัยดังกล่าวทำให้อยุธยา กลายเป็นศูนย์กลางการแลกเปลี่ยนสินค้าระหว่างจีนกับอินเดีย

สำหรับการค้าขายกับอยุธยากับประเทศในแถบเอเชีย อยุธยาจะค้าขายกับจีน และอินเดียเป็นหลัก นอกจากนั้นก็ค้าขายกับชาวอาหรับ เปอร์เซีย ส่วนการค้ากับต่างชาติตะวันตกนั้นโปรตุเกส เป็นชาติแรกที่เข้ามาติดต่อค้าขายกับอยุธยาราวพุทธศตวรรษที่ 21 ต่อจากนั้นก็ชาติอื่นๆ เช่น สเปน ฮอลันดา อังกฤษ และฝรั่งเศส เดินทางเข้ามาค้าขายซึ่งรุ่งเรืองมากในสมัยราชวงศ์ปราสาททอง แต่เมื่อถึงรัชสมัยของราชวงศ์บ้านพลูหลวง การค้ากับชาติตะวันตกก็ซบเซาลง

การดำเนินกิจกรรมค้าขายกับต่างชาตินั้น รัฐจะเป็นผู้จัดการโดยหน่วยงาน "พระคลังสินค้า" ซึ่งมีกรมท่าซ้ายดูแลรับผิดชอบการค้ากับอินเดีย และชาติอาหรับ เปอร์เซีย ส่วนกรมท่าขวาดูแลค้าขายกับจีน และกรมท่ากลางค้าขายกับชาติตะวันตก หน่วยงานของรัฐจะดำเนินการค้าขายโดยการผูกขาดสินค้า คือ สินค้าบางอย่าง เช่น อาวุธ และสินค้าที่รัฐเห็นว่าจะขายต่อได้กำไรรัฐจะผูกขาดซื้อไว้ ส่วนสินค้าออก เช่น ข้าว และของป่า รัฐจะกำหนดให้เป็นสินค้าต้องห้ามต้องซื้อผ่านรัฐเท่านั้น การที่รัฐดำเนินธุรกิจแบบผูกขาดสินค้าและยังเรียกเก็บภาษี การค้าจากเรือของชาวต่างชาติ ทำให้รัฐบาลได้ผลประโยชน์อย่างมหาศาลจากกิจกรรมดังกล่าว (อดิสร ศักดิ์สูง. 2546 : 67 อ้างจาก ศุภรัตน์ เลิศพาณิชย์กุล 2532 : 297 - 301) จะเห็นได้ว่าการค้าส่งผลให้อยุธยามีความมั่นคงทางด้านเศรษฐกิจเกิดการขยายตัวของชุมชน การแลกเปลี่ยนสินค้า การพัฒนาทางด้านสังคม นำไปสู่ความมั่นคงเข้มแข็งของอาณาจักรอยุธยา

ความอุดมสมบูรณ์ของบริเวณที่ราบลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยาตอนล่าง การมีแหล่งน้ำจำนวนมาก ดินมีความอุดมสมบูรณ์เพราะเกิดจากการทับถมของดินตะกอนแม่น้ำ ซึ่งเหมาะสำหรับการทำนา ทำให้อาณาจักรอยุธยาเป็นแหล่งเพาะปลูกที่สำคัญ นอกจากนี้การมีทำเลที่ตั้งที่เหมาะสมกับการค้าขายกับเมืองต่างๆ ที่อยู่ภายในตามเส้นทางแม่น้ำ และการค้าขายกับภายนอกทางเรือสำเภา ทำให้เศรษฐกิจอยุธยามีพื้นฐานสำคัญอยู่ที่การเกษตรและการค้ากับต่างประเทศ ต่อมาได้พัฒนาเป็นศูนย์กลางทางการค้าในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

1. เศรษฐกิจในสมัยอยุธยาเป็นเศรษฐกิจแบบยังชีพที่ขึ้นอยู่กับเกษตรกรรมเช่นเดียวกับสุโขทัย พื้นฐานทางเศรษฐกิจของอยุธยาคือการเกษตร มีวัตถุประสงค์ในการผลิตเพื่อบริโภคภายในอาณาจักรตามลักษณะเศรษฐกิจแบบพอยังชีพ แต่อาณาจักรอยุธยาได้เปรียบกว่าอาณาจักรสุโขทัยในด้านภูมิศาสตร์ เพราะอาณาจักรอยุธยาตั้งอยู่ในบริเวณที่ราบลุ่มแม่น้ำอันกว้างใหญ่ แม่น้ำสำคัญคือ แม่น้ำเจ้าพระยา แม่น้ำป่าสัก แม่น้ำลพบุรี ซึ่งมีน้ำตลอดปีสำหรับการเพาะปลูก พืชที่สำคัญคือ ข้าว รองลงมาได้แก่ พริกไทย หมาก มะพร้าว อ้อย ฝ้าย ไม้ผลและพืชไร่อื่นๆ ลักษณะการผลิตยังใช้แรงงานคนและแรงงานสัตว์เป็นหลัก ด้วยเหตุดังกล่าว อาณาจักรอยุธยาจึงได้ทำสงครามกับรัฐใกล้เคียงเพื่อครอบครองแหล่งทรัพยากรและกวาดต้อนผู้คนเพื่อนำมาเป็นแรงงานสำคัญของบ้านเมือง

ราชอาณาจักรอยุธยาได้ทำนุบำรุงการเกษตรด้วยการจัดพระราชพิธีต่างๆ เพื่อให้เป็นสิริมงคลและบำรุงขวัญชาวนาให้มีกำลังใจ เช่น พระราชพิธีพิรุณศาสตร์ เป็น พิธีขอฝนให้ตกต้องตามฤดูกาล พระราชพิธีพืชมงคล เป็นพิธีการสร้างสิริมงคลให้กับชาวนาและแจกพันธุ์ข้าว เป็น พระราชพิธีจรดพระนังคัลแรกนาขวัญ เป็น พิธีลงมือจรดคันไถเป็นครั้งแรกเพื่อเป็นการเตือนว่าถึงเวลาทำนาแล้ว

อาณาจักรอยุธยาไม่ได้สร้างระบบการชลประทานเพื่อส่งเสริมการเกษตร เนื่องจากมีแหล่งน้ำเพียงพอ ส่วนการขุดคลองทำขึ้นเพื่อเป็นเส้นทางการคมนาคม เพื่อประโยชน์ทางยุทธศาสตร์ และการระบายน้ำตอนหน้าน้ำเท่านั้น แม้ว่าอาณาจักรอยุธยา การเพาะปลูกยังเป็นแบบดั้งเดิมต้องพึ่งพาแรงงานคนและธรรมชาติเป็นหลัก แต่สภาพภูมิศาสตร์ที่อุดมสมบูรณ์ ทำให้ผลผลิตทางการเกษตรมีเหลือเป็นจำนวนมาก ผลผลิตทางการเกษตรเป็นสินค้าที่นำไปขายให้ชาวต่างประเทศ นำรายได้มาสู่อาณาจักร ดังปรากฏหลักฐานว่าอยุธยาเคยขายหมากให้จีน อินเดีย และโปรตุเกส ฝ้ายและมะพร้าวให้ญี่ปุ่นและมะละกา ในสมัยอยุธยาตอนปลายได้ขายข้าวให้ฮอลันดา ฝรั่งเศส มลายู มะละกา ชวา ปัตตาเวีย ลังกา จีน ญี่ปุ่น การเกษตรจึงเป็นรากฐานสำคัญทางเศรษฐกิจของอยุธยาและมีส่วนในการเสริมสร้างราชอาณาจักร อยุธยาให้เจริญรุ่งเรืองมาตลอดเวลา 417 ปี

2. อาณาจักรอยุธยาเป็นศูนย์กลางทางการค้าในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เนื่องจากทำเลที่ตั้งของอาณาจักรอยุธยาเอื้ออำนวยต่อการค้า กล่าวคือ ศูนย์กลางอาณาจักรตั้งอยู่ในทำเลที่เหมาะสมกับการค้า ทั้งภายในและภายนอกราชอาณาจักร กล่าวคือ กรุงศรีอยุธยามีแม่น้ำล้อมรอบทั้ง 3 ด้าน คือ แม่น้ำลพบุรี แม่น้ำป่าสัก และแม่น้ำเจ้าพระยา ทำให้อยุธยาใช้เส้นทางทางน้ำติดต่อกับแว่นแคว้นที่อยู่ภายในได้สะดวก เช่น สุโขทัย ล้านนา ล้านช้าง นอกจากนี้ที่ตั้งของราชธานีที่อยู่ไม่ห่างไกลปากน้ำหรือทะเล ทำให้อยุธยาติดต่อค้าขายทางเรือกับต่างประเทศที่อยู่ห่างไกลได้สะดวก และเมื่ออาณาจักรมีความเข้มแข็ง สามารถควบคุมการค้ารอบชายฝั่งทะเลอันดามัน และโดยรอบอ่าวไทย ซึ่งเป็นแหล่งที่พ่อค้าต่างชาติเดินทางมาค้าขายได้ ทำให้อยุธยาสามารถทำหน้าที่เป็นพ่อค้าคนกลางในการติดต่อค้าขายระหว่างจีน ญี่ปุ่นกับพ่อค้าต่างชาติอื่น ๆ กรุงศรีอยุธยาจึงเป็นศูนย์กลางที่สำคัญแห่งหนึ่งในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

บทบาทสำคัญของอยุธยาทางการค้ามี 2 ประการ คือ เป็นแหล่งรวมสินค้าประเภทของป่าที่ต่างชาติต้องการและเป็นศูนย์กลางการค้าส่งผ่าน คือ กระจายสินค้าจากจีนและอินเดียสู่ดินแดนตอนในของภูมิภาค เช่น ล้านนา ล้านช้าง และส่งสินค้าจีนไปยังดินแดนต่างๆ ในมหาสมุทรอินเดีย และรวบรวมสินค้าจากดินแดนตอนในและจากดินแดนต่างๆ ในอินเดียไปขายต่อให้จีน

สินค้าประเภทของป่า ได้แก่ สัตว์ป่าและผลผลิตจากสัตว์ป่า ไม้ เช่น ไม้ฝาง ไม้กฤษณา ไม้จันทร์หอม และพืชสมุนไพร เช่น ลูกกระวาน ผลเร่ว กำยาน การบูร เป็นต้น สินค้าเหล่านี้ได้จากดินแดนภายในอาณาจักรอยุธยา และดินแดนใกล้เคียง ผ่านทางระบบมูลนาย โดยแรงงานไพร่จะเป็นผู้หาแล้วส่งมาเป็น "ส่วย" แทนแรงงานที่จะต้องมาทำงานให้รัฐ บางส่วนได้มาด้วยการซื้อหาแลกเปลี่ยนกับราษฎรและอาณาจักรเพื่อนบ้าน แต่ส่วนใหญ่มาจากการเกณฑ์ส่วยจากหัวเมืองภายในอาณาจักร โดยเฉพาะในรัชสมัยพระบรมไตรโลกนาถที่ปฏิรูปการปกครองหัวเมือง ทำให้การเกณฑ์ส่วยรัดกุมมากกว่าเดิม และส่วนหนึ่งมาจากเมืองประเทศราชของอยุธยา นอกจากของป่าแล้ว สินค้าออกยังได้แก่ พริกไทย ดีบุก ตะกั่ว ผ้าฝ้าย และข้าว ส่วนสินค้าเข้าได้แก่ ผ้าแพร ผ้าลายทอง เครื่องกระเบื้อง ดาบ หอก เกราะ ฯลฯ

การค้ากับต่างประเทศในสมัยอยุธยาส่วนใหญ่เป็นการส่งเรือสำเภาไปค้าขายกับดินแดนต่างๆ ที่สำคัญคือการค้ากับจีนภายใต้การค้าในระบบบรรณาการ ที่จีนถือว่าไทยเป็นเมืองขึ้นของจีน แต่อยุธยาเห็นว่าเป็นประโยชน์ทางการค้า เพราะทุกครั้งที่เรือของอยุธยาเดินทางไปค้าขายกับจีนจะนำ "ของขวัญ" ซึ่งส่วนใหญ่เป็นสินค้าจากป่า เช่น นกยูง งาช้าง สัตว์แปลกๆ กฤษณา กำยาน เป็นต้น เป็นเครื่องราชบรรณาการไปถวายให้จักรพรรดิจีน ซึ่งจีนจะมอบของตอบแทน เช่น ผ้าไหม เครื่องลายคราม ซึ่งเป็นสินค้าราคาแพงเป็นการตอบแทน เรือสินค้าที่นำสินค้าไปค้าขายก็จะถูกละเว้นภาษีและได้รับการอนุญาตให้ค้าขายกับหัวเมืองต่างๆ ของจีนได้ นอกจากนี้อยุธยายังค้าขายกับหัวเมืองมลายู ชวา อินเดีย ฟิลิปปินส์ เปอร์เซีย และลังกา การค้าส่วนใหญ่จะดำเนินการโดยพระมหากษัตริย์ เจ้านาย และขุนนาง มีการค้าเอกชนบ้างโดยพวกพ่อค้าชาวจีนดำเนินการ ลักษณะการค้ากับต่างประเทศในสมัยอยุธยาตอนต้นยังเป็นการค้าแบบเสรี พ่อค้าต่างชาติยังสามารถค้าขายกับราษฎรได้โดยตรงไม่ต้องผ่านหน่วยงานของรัฐบาล แต่ก็มีลักษณะการผูกขาดโดยทางอ้อมในระบบมูลนาย

หลังรัชสมัยสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 2 (พ.ศ. 2034-2072) การค้ากับต่างประเทศได้ขยายตัวเพิ่มขึ้น เพราะอยุธยาเริ่มมีการติดต่อค้าขายกับชาติตะวันตก เริ่มตั้งแต่ชาติโปรตุเกสใน พ.ศ. 2054 ต่อมาใน พ.ศ. 2059 อยุธยาได้ทำสัญญาทางพระราชไมตรีทางการค้ากับโปรตุเกส เป็นฉบับแรกที่อยุธยาทำกับประเทศตะวันตก จากนั้นก็มีชาติฮอลันดา (พ.ศ. 2142) สเปน (พ.ศ. 2141) อังกฤษ ในรูปบริษัทอินเดียตะวันออก บริษัทการค้าของฮอลันดา เรียกว่า V.O.C. ส่วนบริษัทการค้าของอังกฤษ เรียกว่า E.J.C. และฝรั่งเศสในสมัยพระนารายณ์มหาราช (พ.ศ. 2199-2231)

การค้ากับต่างประเทศเจริญรุ่งเรืองมากที่สุดในสมัยสมเด็จพระมหาจักรพรรดิ (พ.ศ. 2091-2111) มีการตรากฎหมายหลายฉบับเกี่ยวกับการค้าและจัดระบบผูกขาดทางการค้าให้เป็นระเบียบยิ่งขึ้น คือ มีการกำหนดสินค้าต้องห้าม ซึ่งเป็นสินค้าที่รัฐบาลโดยพระคลังสินค้าเท่านั้นที่จะผูกขาดซื้อขาย สินค้าขาเข้า ได้แก่ ปืนไฟ กระสุนดินดำ และกำมะถัน ส่วนสินค้าขาออก ได้แก่ นอระมาด งาช้าง ไม้กฤษณา ไม้จันทร์ ไม้หอม และไม้ฝาง ซึ่งต่อมาการค้าผูกขาดของรัฐ ได้เข้มข้นมากขึ้น สินค้าบางประเภท เช่น ถ้วยชาม ผ้าแดง ซึ่งเป็นสินค้าในชีวิตประจำวันก็เป็นสินค้าผูกขาดด้วยและมีการจัดตั้ง "พระคลังสินค้า" ให้รับผิดชอบดูแลการค้าผูกขาดของรัฐบาล พระคลังสินค้าจึงเป็นหน่วยงานสำคัญในระบบเศรษฐกิจไทยในสมัยอยุธยาสืบต่อมาจนถึงสมัยรัชกาลที่ 4 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ ในปลายสมัยอยุธยา "ข้าว" ได้กลายเป็นสินค้าออกที่สำคัญแทนที่สินค้าจากป่า เนื่องจากเกิดทุพภิกขภัยอย่างรุนแรงในประเทศจีน ชาวจีนจึงขอให้พ่อค้าอยุธยานำข้าวไปขายให้จีนโดยลดภาษีให้ นอกจากนี้อยุธยายังขายข้าวให้ฮอลันดา ฝรั่งเศส หัวเมืองมลายู มะละกา ชวา ปัตตาเวีย ญวน เขมร มะละกา ลังกา และญี่ปุ่น การค้ากับต่างประเทศจึงเป็นพื้นฐานสำคัญของเศรษฐกิจอยุธยา ซึ่งนำความมั่งคั่งให้กลุ่มผู้ปกครอง ได้แก่ พระมหากษัตริย์ เจ้านาย และขุนนางอย่างมหาศาล

1) รายได้ในระบบมูลนาย แรงงานจากไพร่ถือเป็นปัจจัยทางเศรษฐกิจที่สำคัญ รัฐบาลได้เกณฑ์ แรงงานจากไพร่ในระบบเข้าเดือนออกเดือน หรือปีละ 6 เดือน มาทำงานให้รัฐ เช่น การสร้างกำแพงเมือง ขุดคลอง สร้างวัด สร้างถนน เป็นต้น ไพร่ที่ไม่ต้องการทำงานให้รัฐก็สามารถจ่ายสิ่งของที่รัฐต้องการ เช่น มูลค้างคาว สินค้าป่า เรียกว่า "ส่วย" แทนการเกณฑ์แรงงานได้ ส่วยเหล่านี้รัฐจะนำไปเป็นสินค้าขายยังต่างประเทศต่อไป

2) รายได้จากภาษีอากร ภาษีอากรในสมัยอยุธยา มีดังนี้

- ส่วย คือ สิ่งของหรือเงินที่ไพร่หลวงจ่ายให้รัฐทดแทนการถูกเกณฑ์มาทำงาน โดยรัฐจะเป็นผู้กำหนดว่าท้องถิ่นใดจะส่งส่วยประเภทใด เช่น ส่วยดีบุก ส่วยรังนก ส่วยไม้ฝาง ส่วยนอแรด ส่วยมูลค้างคาว เป็นต้น

- อากร คือ เงินที่เก็บจากผลประโยชน์ที่ราษฎรประกอบอาชีพได้ เช่น การทำนา จะเสียอากรค่านา เรียกว่า "หางข้าว" ให้แก่รัฐ เพื่อรัฐจะได้เก็บไว้เป็นเสบียงอาหารสำหรับกองทัพ ผู้ที่ทำสวนเสียอากรค่าสวนซึ่งคิดตามประเภทและจำนวนต้นไม้แต่ละชนิด นอกจากนี้ยังรวมถึงการได้รับสิทธิจากรัฐบาลในการประกอบอาชีพ เช่น การอนุญาตให้ขุดแร่ การอนุญาตให้เก็บของป่า การอนุญาตให้จับปลาในน้ำ การอนุญาตให้ต้มกลั่นสุรา เป็นต้น

- จังกอบ คือ ค่าผ่านด่านขนอนทั้งทางบกและทางน้ำ โดยเรียกเก็บตามยานพาหนะที่บรรทุกสินค้า เช่น เรือสินค้าจะเก็บตามความกว้างของปากเรือตามอัตราที่กำหนด จึงเรียกว่า ภาษีปากเรือ ส่วนพ่อค้าแม่ค้าในท้องถิ่นมักเก็บในอัตราสิบชักหนึ่ง- ฤชา คือ เงินที่รัฐเรียกเก็บจากการให้บริการจากราษฎร เช่น การออกโฉนด หรือเงินปรับไหมที่ผู้แพ้คดีต้องจ่ายให้ผู้ชนะ เงินค่าธรรมเนียมนี้เรียกอีกชื่อหนึ่งว่า "เงินพินัยหลวง"

3) รายได้จากต่างประเทศ ได้แก่ ผลกำไรจากการค้าเรือสำเภา ภาษีสินค้าขาเข้าและสินค้าขาออก สิ่งของที่ได้รับพระราชทานจากจักรพรรดิจีน บรรณาการจากต่างชาติที่เข้ามาติดต่อค้าขายกับอยุธยา

# data[].attributes.attachment_link.title
14-ปัจจัยที่ส่งเสริมพัฒนาการทางด้านเศรษฐกิจของอาฌาจักรอยุธยา

# data[].attributes.attachment_link.description
ปัจจัยที่ส่งเสริมพัฒนาการทางด้านเศรษฐกิจ อยุธยามีพื้นฐานทางเศรษฐกิจดี มาตั้งแต่แรกตั้งอาณาจักรเนื่องจากตั้งอยู่บริเวณที่ราบลุ่มดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำ ซึ่งเอื้ออำนวยต่อการทำการเกษตร ...

# data[].attributes.body
1.Adolf Hitler ตายที่ไหน
2.จากหลักฐาน พบว่ามีหลายทฤษฎีมาก เช่น ตายในบังเกอร์ หลบหนีไปก่อนหน้าที่ฝ่ายสัมพันธมิตรจะเข้ามาในBerlin หลบหนีอยู่ในยุโรป
3.โดยหลักฐานทั้งหมดเป็นคำพูดของทหารที่เข้าไปสอบสวนเเละทหารที่เข้าตีberlin ซึ่งมีการกล่าวในหลายๆเเบบมาก เเต่ในทางทฤษฏี การตายในบังเกอร์จะเป็นหลักฐานที่มีความเชื่อถือมากที่สุด
4.หลักฐานจะแบ่งเป็นสองส่วน ส่วนเเรกคือฝ่ายสหภาพโซเวียต ซึ่งบ้างก็กล่าวว้่เป็นคนเผาเล้วลอยอังคารของท่านผู้นำ บ้างก็บอกว่าพบกระโหลกศรีษะของฮิตเลอร์ บ้างก็พบชิ้นส่วนกระดูกของฮิตเลอร์ โดยหลักฐานพวกนี้ จะไปสอดคล้องกับทฤษฏีที่ว่าฮิตเลอร์ตายในบังเกอร์ ส่วนที่สองคือส่วนของสหรัฐอเมริกา กล่าวว่าฮิตเอลร์นั้นหนีออกไปในยุโรปเเต่ก็ไม่สามารถตรวจสอบได้ จึงปัดตกไป สรุปคือ ทฤษฏีการตายของท่านผู้นำคือ ตายในบังเกอร์ มีความเป็นไปได้มากที่สุด
5.จัดทำการอภิปรายและพูดคุยแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกับผู้ฟัง

# data[].attributes.headline
21 ภัทรนาฎ รัตตกูล

# data[].attributes.subject
21 ภัทรนาฎ รัตตกูล

# data[].attributes.body
1. ประวัติศาสตร์เงินไทยมีต้นกำเนิดมาจากอะไร

2. เริ่มขึ้นเมื่อชุมชนขยายตัวในดินแดนที่เป็นแหลมอินโดจีนในปัจจุบัน หรือที่เรียกกันในสมัยก่อนว่า "สุวรรณภูมิ" ซึ่งเป็นที่ตั้งถิ่นฐานของชนหลายเชื้อชาตินับตั้งแต่ก่อนประวัติศาสตร์ มีสร้างเมือง เขตแคว้นและพัฒนามาเป็นราชอาณาจักร โดยเงินตราที่ใช้เป็นสื่อกลางในการแลกเปลี่ยนจะมีรูปแบบที่แตกต่างกันออกไป และเงินตราไทยเริ่มมีเอกลักษณ์ที่ชัดเจนเมื่ออาณาจักรสุโขทัยเรืองอำนาจ โดยได้ผลิตเงินตราที่ทำขึ้นจากโลหะเงิน มีสัณฐานกลม เรียกว่า “เงินพดด้วง” ออกใช้ และสืบทอดสู่ยุคกรุงศรีอยุธยา กรุงธนบุรี และกรุงรัตนโกสินทร์ตอนต้น เงินพดด้วงเป็นเงินตราประจำชาติไทยมายาวนานกว่า 600 ปี
https://th.wikipedia.org/wiki/ประวัติศาสตร์หน่วยเงินในประเทศไทย
http://www.royalthaimint.net/ewtadmin/ewt/mint_web/ewt_news.php?nid=46&filename=ind

3. ข้อมูลมีความน่าเชื่อถือ เนื่องจากได้รวบรวมมาจากหนังสือหลายเล่ม และในแต่ละเว็บไซต์เขียนตรงกัน

4. สรุปได้ว่า ต้นกำเนิดของเงินไทย มีมาตั้งแต่สมัยสุโขทัย ซึ่งเกิดจากการแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมกันในแต่ละท้องที่

5. จัดทำไทม์ไลน์ต้นกำเนิดออกมาเป็นเส้นเวลาอย่างชัดเจนลงบนสไลด์เพื่อให้เข้าใจง่าย

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
วิวัฒนาการเงินตราไทย เริ่มตั้งแต่กลุ่มชนดั้งเดิมในสมัย ก่อนประวัติศาสตร์ได้อาศัยอยู่ในดินแดนที่เป็นประเทศไทยในปัจจุบันตั้งแต่ราว 38,000 ปีมาแล้ว ก่อนจะได้รับ วัฒนธรรมจาก อินเดีย นั้น กลุ่มชนเหล่านี้ติดต่อค้าขายแลกเปลี่ยนสินค้ากัน โดยใช้สิ่งของเป็นสื่อกลาง เมื่อวัฒนธรรมอินเดียแพร่เข้ามาจึงเริ่มผลิตเงินตราเป็นสื่อกลางค้าขาย

ช่วงพุทธศตวรรษที่ 6-16 ในวัฒนธรรมแบบ ฟูนัน- ทวารวดี ได้ผลิตเหรียญกลมแบนจากโลหะเงิน ดีบุก ทองแดง โดยใช้แม่พิมพ์ตราสัญลักษณ์ต่างๆ เช่น พระอาทิตย์ สังข์ แพะ ปูรณกลศ ตัวอักษร เป็นต้น ซึ่งสื่อถึงความเชื่อทางศาสนาพราหมณ์ อำนาจรัฐ กษัตริย์ และความมั่งคั่งอุดมสมบูรณ์

ช่วงพุทธศตวรรษที่ 13-18 อาณาจักรศรีวิชัย ซึ่งเป็นเมืองท่าค้าขายบริเวณคาบสมุทรภาคใต้ของไทยมีอำนาจควบคุมเส้นทางการค้าทางทะเล มีการผลิตเงินดอกจันทน์และเงินนโม เพื่อระบบเศรษฐกิจอย่างแพร่หลาย ราวพุทธศตวรรษที่ 19 ราชอาณาจักรสุโขทัยและล้านนาก็ถือกำเนิดขึ้นและได้ติดต่อค้าขายกับราชอาณาจักรในลุ่มเจ้าพระยา คือ กรุงศรีอยุธยา ตลอดจนดำเนินการค้าทางทะเลกับจีน อินเดีย ยุโรป และได้ติดต่อค้าขายกับกลุ่มชนทางตอนเหนือของไทย เช่น ล้านช้าง ยูนาน น่านเจ้า เป็นต้น และไปไกลถึง เปอร์เซีย อาหรับ ในดินแดนตะวันออกกลาง

ราชอาณาจักรสุโขทัย ล้านนา กรุงศรีอยุธยา ได้ผลิตคิดค้นเงินตราขึ้นใช้ในระบบ เศรษฐกิจ พร้อมกันนั้นก็ยอมรับเงินตราของต่างชาติด้วย เงินตราที่ใช้ในอาณาจักรล้านนา ได้แก่ เงินไซซี เงินกำไล เงินเจียง เงินท้อก เงินดอกไม้ ส่วนราชอาณาจักรสุโขทัยและอยุธยาได้ผลิตเงินพดด้วง ซึ่งมีลักษณะเฉพาะของตนเองขึ้นใช้ และใช้เบี้ยหอยแทนเงินปลีกย่อย บางครั้งเบี้ยหอยขาดแคลนก็ได้ผลิตเบี้ยโลหะและประกับดินเผาขึ้นใช้ร่วมด้วย

ภายหลังราชอาณาจักรกรุงศรีอยุธยาสลายลง กรุงธนบุรีและ รัตนโกสินทร์ถือกำเนิดขึ้นตามลำดับ ก็ยังคงใช้เงินพดด้วงเช่นครั้งกรุงศรีอยุธยา จนกระทั่งถึง รัชกาลที่ 4 การเปิดประเทศสยามสู่อารยประเทศ มีความจำเป็นต้องปรับเปลี่ยนรูปแบบเงินตราให้เป็นสากล นำไปสู่การผลิตเงินตราในลักษณะเหรียญกลมแบนออกใช้เป็นครั้งแรก ต่อมา รัชกาลที่ 5 จึงทรงประกาศยกเลิกการใช้เงินพดด้วง นับตั้งแต่นั้นเงินตราไทยจึงคงเป็นลักษณะเป็นเหรียญกลมแบนต่อเนื่องมาจนถึง ปัจจุบัน

ประวัติหน่วยเงินในประเทศไทยเริ่มขึ้นเมื่อชุมชนขยายตัวในดินแดนที่เป็น แหลมอินโดจีนในปัจจุบัน หรือที่เรียกกันในสมัยก่อนว่า " สุวรรณภูมิ" ซึ่งเป็นที่ตั้งถิ่นฐานของชนหลายเชื้อชาตินับตั้งแต่ก่อนประวัติศาสตร์ มีสร้างเมือง เขตแคว้นและพัฒนามาเป็นราชอาณาจักร โดยเงินตราที่ใช้เป็นสื่อกลางในการแลกเปลี่ยนจะมีรูปแบบที่แตกต่างกันออกไป และเงินตราไทยเริ่มมีเอกลักษณ์ที่ชัดเจนเมื่อ อาณาจักรสุโขทัยเรืองอำนาจ โดยได้ผลิตเงินตราที่ทำขึ้นจากโลหะเงิน มีสัณฐานกลม เรียกว่า "เงินพดด้วง" ออกใช้ และสืบทอดสู่ ยุคกรุงศรีอยุธยา กรุงธนบุรี และ กรุงรัตนโกสินทร์ ตอนต้น เงินพดด้วงเป็นเงินตราประจำชาติไทยมายาวนานกว่า 600 ปี ก่อนที่จะมีการผลิตเหรียญกษาปณ์ออกใช้เป็นเงินตราจนกระทั่งทุกวันนี้

อาณาจักรฟูนันเป็นอาณาจักรที่มีความรุ่งเรืองทางการค้าขายและมีอำนาจในระหว่างพุทธศตวรรษที่ 6 - 11 อาณาจักรฟูนันได้รับเอาวัฒนธรรมมาจากอินเดียที่เด่นชัด ได้แก่ การปกครองในระบอบกษัตริย์ และ ศาสนาพราหมณ์ ทำให้เงินตราที่ชาวฟูนันใช้ในการค้าขาย มีสัญลักษณ์เกี่ยวกับกษัตริย์ การปกครองและศาสนา มีลักษณะเป็นเหรียญกลมแบน ส่วนใหญ่ทำด้วยโลหะเงิน ลวดลายของเหรียญที่พบด้านหนึ่งเป็นรูปพระอาทิตย์ครึ่งดวงแผ่รัศมี มีจุดไข่ปลาเรียง 2 แถว อีกด้านมีสัญลักษณ์ศรีวัตสะ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของพระนารายณ์อยู่ตรงกลาง ข้างหนึ่งของศรีวัตสะเป็นบัณเฑาะว์ หมายถึง กลองเล็กชนิดหนึ่งที่พราหมณ์ใช้ในพิธีต่าง ๆ อีกข้างหนึ่งเป็นเครื่องหมาย สวัสดิกะ ส่วนบนสุดของเหรียญเป็นรูปดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ ลวดลายที่ปรากฏบนเหรียญแสดงให้เห็นถึงคติความเชื่อทางศาสนาพราหมณ์ของชาวอินเดียโบราณ

เมื่ออาณาจักรฟูนันได้ล่มสลายลง ได้มีแคว้นและอาณาจักรหลายแห่งตั้งตัวเป็นอิสระและผลัดเปลี่ยนกันครองอำนาจ รวมทั้งดินแดนในลุ่มน้ำเจ้าพระยาบริเวณภาคกลาง ได้แก่ เมืองนครปฐม ราชบุรี สุพรรณบุรี ได้รวมตัวกันขึ้นเป็น อาณาจักรทวารวดี และมีความรุ่งเรืองอย่างมาก ในพุทธศตวรรษที่ 11 -16 โดยยังคงสืบทอดการปกครองในระบอบกษัตริย์ และในขณะนั้นเป็นช่วงเวลาที่ขอมเรืองอำนาจ อาณาจักรทวารวดีจึงรับเอาความเชื่อจากขอมไว้ด้วย เงินตราที่ใช้เป็นสื่อกลางในการค้าขายจึงมีลวดลายและสัญลักษณ์เกี่ยวกับกษัตริย์ อำนาจรัฐ และความอุดมสมบูรณ์ ตามความเชื่อของ ศาสนาพราหมณ์และ ศาสนาพุทธ

เหรียญทวารวดีที่สำคัญคือ เหรียญรูปสังข์ใหญ่ รูปสังข์เล็ก รูปกระต่ายบนดอกบัว และรูปแพะ รอบขอบเหรียญมีจุดไข่ปลา อีกด้านหนึ่งมีสัญลักษณ์ ศรีวัตสะ ขนาบข้างด้วยอังกุศ (ขอช้าง) ด้านบนมีรูปพระอาทิตย์และพระจันทร์ ด้านล่างมีรูปปลา นอกจากนี้มีการค้นพบเหรียญที่มีลักษณะกลมแบน มีลวดลายต่าง ๆ เช่น รูปปูรณกลศ (หม้อน้ำ) รูปธรรมจักร รูปวัว อีกด้านหนึ่งมีอักษรสันสกฤตโบราณ เป็นต้น

ประมาณพุทธศตวรรษที่ 13 การค้าทางทะเลมีความสำคัญมากขึ้น ส่งผลให้เมืองที่อยู่บนคาบสมุทรมลายู ได้แก่ ไชยา และ นครศรีธรรมราช มีความสำคัญมากขึ้น จนในที่สุดดินแดนแถบนี้จนถึง เกาะสุมาตราได้รวมตัวกันเป็น อาณาจักรศรีวิชัย ที่มีระบบการปกครองในระบอบกษัตริย์ ประชาชนนับถือ ศาสนาพุทธนิกายมหายาน และเนื่องจากมีความสามารถทางด้านการค้าขาย จึงมีชาวต่างชาติเดินทางเข้ามาติดต่อแลกเปลี่ยนสินค้ากันมาก หลักฐานการขุดพบสื่อกลางหรือเงินตราในอาณาจักรแห่งนี้มี 2 ประเภท คือ "เงินดอกจัน" ซึ่งมีลักษณะค่อนข้างกลมแบน ทำด้วยโลหะเงินและทองคำ ด้านหนึ่งเป็นตรา 4 แฉก ส่วนอีกด้านหนึ่งมีอักษรสันสกฤตโบราณอ่านได้ว่า "วร" แปลว่า "ประเสริฐ" อีกชนิดหนึ่ง เรียกว่า "เงินนโม" มีลักษณะค่อนข้างกลมแบน มีขนาดเล็ก ด้านหนึ่งมีอักษรสันสกฤตโบราณคล้ายอักษร "น" ส่วนอีกด้านหนึ่งมีรอยบากเป็นร่องตรงกลาง ทำจากแร่เงินผสมพลวงซึ่งเป็นแร่ที่หาได้ง่ายทางภาคใต้ ด้วยเหตุที่ประชาชนในบริเวณนี้นับถือศาสนาพุทธ จึงได้ตั้งชื่อเงินตราที่มีอักษร "น" ว่า "เงินนโม"

อาณาจักรสุโขทัยมีอำนาจและพัฒนาบ้านเมืองจนเจริญถึงขีดสุดในรัชสมัย พ่อขุนรามคำแหงมหาราช มีการขยายอาณาเขตลงไปทางใต้จนตลอด แหลมมลายู รวมทั้งมีการผลิตถ้วยชาม และเครื่องปั้นดินเผาที่สวยงามและมีคุณภาพ เรียกว่า "สังคโลก" ซึ่งเป็นสินค้าส่งออกที่สำคัญของสุโขทัย

การค้าขายในอาณาจักรสุโขทัยพบว่ามีการใช้สื่อกลางการแลกเปลี่ยนรูปแบบต่าง ๆ แต่สื่อกลางการแลกเปลี่ยนที่เป็นเอกลักษณ์ คือ "เงินพดด้วง" ซึ่งนับเป็นเงินตราไทยโดยแท้และใช้แลกเปลี่ยนหมุนเวียนมายาวนานกว่า 600 ปี พดด้วงที่ใช้ในรัชสมัยนี้มีลักษณะเป็นก้อนกลม ทำด้วยโลหะเงิน ปลายขางอเข้าหากันเป็นปลายแหลม มีรูขนาดใหญ่ระหว่างขา มีตราประทับเพื่อแสดงถึงแหล่งผลิตตั้งแต่ 1 ตรา ไปจนถึง 7 ตราส่วนใหญ่ตราที่พบได้แก่ ตราราชสีห์ ช้าง หอยสังข์ ธรรมจักร บัว กระต่าย และราชวัตร

นอกจากนี้ ยังพบว่าในสมัยสุโขทัยมีการนำโลหะชนิดอื่นซึ่งไม่ใช่โลหะเงิน เช่น ดีบุก ตะกั่ว สังกะสี มาหลอมให้มีลักษณะคล้ายพดด้วงแต่มีขนาดใหญ่กว่า เรียกแตกต่างกัน เช่น พดด้วงชิน เงินคุบ เงินชุบ หรือเงินคุก รวมทั้งการใช้เบี้ยเป็นเงินปลีกสำหรับแลกเปลี่ยนสินค้าราคาต่ำด้วย

เงินตราหลักที่ใช้ยังคงเป็นพดด้วงเช่นเดียวกับสมัยสุโขทัย เพียงแต่มีการปรับปรุงให้สวยงามและมีขนาดเล็กกะทัดรัดขึ้น ปลายขาสั้นและไม่ชิดกันเหมือนของสุโขทัย รวมทั้งมีการทำรอยบากให้เล็กลงและตื้นขึ้น และเริ่มมีรอยเมล็ดข้าวสารมาแทนที่ เงินพดด้วงในสมัยนี้มีตราประทับเพียง 2 ตรา โดยตราที่ประทับอยู่ด้านบนคือ ตราจักร ซึ่งเป็นตราประจำแผ่นดิน ส่วนด้านหน้าเป็นตราประจำรัชกาลลักษณะต่าง ๆ เช่น ตราพุ่มข้าวบิณฑ์ ตราพระมหานครินทร์ ตราช่อดอกไม้ ตราช่ออุทุมพร ตราราชวัตร ตราช้าง และตราสังข์ เป็นต้น

เงินตราที่ใช้ในช่วงต้นรัชกาลยังคงใช้พดด้วงของอยุธยาอยู่ระยะหนึ่ง ต่อมาได้ผลิตพดด้วงประจำรัชกาลออกใช้ มีลักษณะเช่นเดียวกับพดด้วงสมัยอยุธยาตอนปลาย ประทับตราพระแสงจักรเป็นตราประจำแผ่นดิน ส่วนตราประจำรัชกาลนั้นใช้ ตราตรีศูล และตราทวิวุธ

ในสมัยรัชกาลที่ 1 - 3 เงินตราหลักที่ใช้ยังคงเป็นเงินพดด้วง เพียงแต่มีการเปลี่ยนแปลงตราประจำรัชกาลที่ใช้ประทับเท่านั้น โดยในสมัย พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก โปรดให้มีการผลิตพดด้วง ประทับตรา "บัวอุณาโลม" ซึ่งเป็นเครื่องหมายประจำรัชกาล และตราพระแสงจักร ซึ่งเป็นตราประจำแผ่นดิน มีขนาดและราคาต่าง ๆ เช่น ตำลึง บาท กึ่งบาท สลึง เฟื้อง

สมัย พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย มีการผลิตพดด้วงที่มีลักษณะคล้ายคลึงกับสมัยรัชกาลที่ 1 โดยเปลี่ยนตราประจำรัชกาลเป็นรูป "ครุฑ" สืบเนื่องจากพระนามเดิมของพระองค์ คือ "ฉิม" อันหมายถึงฉิมพลี ซึ่งเป็นวิมานของพญาครุฑ และสำหรับพดด้วงที่ผลิตขึ้นใช้ในรัชกาลของ พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ประทับตราพระแสงจักร

สมัยรัชกาล พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว การค้าระหว่างไทยกับต่างประเทศได้ขยายตัวอย่างรวดเร็ว เงินตราหลักในช่วงต้นรัชกาลยังคงเป็นเงินพดด้วงประทับตราพระแสงจักรเป็นตราประจำแผ่นดิน และเปลี่ยนตราประจำรัชกาล เป็น "ตรามงกุฎ" มีความหมายสืบเนื่องถึงพระนามเดิมของพระองค์ คือ "เจ้าฟ้ามงกุฎ"

ขณะนั้นประเทศไทยประสบปัญหาการผลิตพดด้วงไม่ทันต่อความต้องการและมีผู้ทำปลอมกันมาก พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงโปรดให้แก้ไขโดยให้ผลิตเงินกระดาษ เรียกว่า "หมาย" ซึ่งใช้วิธีการพิมพ์บนกระดาษอย่างง่าย ๆ ออกใช้ควบคู่กับเงินพดด้วง แต่เงินกระดาษรุ่นนี้ราษฎรไม่นิยมใช้ และถือได้ว่ารัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเป็นยุคของการเปลี่ยนแปลงรูปแบบเงินตราครั้งใหญ่ของไทย จากเงินพดด้วงที่ใช้กันมายาวนานตั้งแต่สมัยสุโขทัยเป็นเหรียญกลมแบน รวมทั้งนับเป็นจุดกำเนิดของธนบัตรไทยในภายหลัง

ในปี พ.ศ. 2400 สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร ได้จัดส่งเครื่องผลิตเหรียญกษาปณ์ขนาดเล็กเข้ามาถวายเป็นราชบรรณาการ พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงโปรดเกล้าฯ ให้จัดทำเหรียญกษาปณ์จากเครื่องจักรขึ้นเป็นครั้งแรก เรียกกันว่า "เหรียญบรรณาการ" แต่เนื่องจากเครื่องจักรมีขนาดเล็กผลิตเหรียญได้เพียงวันละเล็กน้อย จึงโปรดให้เลิกใช้ในที่สุด ประกอบกับได้รับเครื่องผลิตเหรียญกษาปณ์แรงดันไอน้ำมาใหม่ จึงโปรดให้สร้างโรงงานผลิตเหรียญกษาปณ์ขึ้นที่หน้าพระคลังมหาสมบัติ ในพระบรมมหาราชวัง พระราชทานนามว่า "โรงกระสาปน์สิทธิการ" เงินเหรียญชุดแรกที่ผลิตจากเครื่องจักรนี้ มีลักษณะคล้ายกับเหรียญชุดบรรณาการและให้ใช้ควบคู่ไปกับพดด้วง แต่ห้ามไม่ให้ผลิตพดด้วงเพิ่มขึ้นอีก

นอกจากนั้นในสมัยนี้ยังได้มีการผลิตเหรียญกษาปณ์ที่ระลึกขึ้นเป็นครั้งแรก คือ เหรียญกษาปณ์ที่ระลึกตรามหามงกุฎ - กรุงสยาม หรือที่นิยมเรียกว่า "เหรียญแต้เม้ง" เพื่อเป็นที่ระลึกในงานพระราชพิธีเฉลิมพระชนมพรรษา พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระชนมายุครบ 5 รอบ เมื่อ พ.ศ. 2407 มี 2 ชนิด คือ ชนิดทองคำ ราคา 4 บาท และชนิดเงิน ราคา 4 บาท

ส่วนการทำ สนธิสัญญาเบาว์ริง ส่งผลให้มีเงินต่างประเทศเข้ามาแพร่หลายในประเทศไทยมาก พอรัฐบาลให้ราษฎรใช้เงินเหรียญ ต่างก็เอาเงินบาทไปซ่อนไม่ยอมเอามาเสียภาษี ส่งผลให้เกิดการตัดขัดทางการค้าในช่วง พ.ศ. 2399-2400 รัฐบาลให้ช่างไปช่วยกงสุลอังกฤษและสหรัฐอเมริกาผลิตเงินเหรียญ ไม่พอผลิตเงินบาท จึงให้คณะทูตที่เดินทางไปเจริญสัมพันธไมตรีซื้อเครื่องจักรทำเงินเหรียญมาด้วย พอติดตั้งแล้วก็ผลิตเงินแบบเงินเหรียญ เรียกว่า "เงินแป" เงินแปมีตั้งแต่บาทหนึ่ง สองสลึง สลึงและเฟื้อง มีตราหน้าหนึ่งรูปพระมหาพิไชยมงกุฎอยู่กล้าง มีฉัตรอยู่สองข้าง มีกิ่งไม้เป็นเปลวแทกรอยู่ในท้องลาย อีกหน้าหนึ่งมีรูปจักร ใจกลางมีรูปช้าง รอบวงจักรชั้นนอกมีดาวแสดงมูลค่าของเงิน นอกจากนี้ยังผลิตเงินออกมาอีกแบบหนึ่ง ทำจากทองคำ มีราคาสิบสลึง ต่อมาก็ได้ผลิตเงินทำจากทองแดงออกมาอีกสองชนิด คือ ซีก และเสี้ยว

ในรัชสมัย พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ระยะแรกได้มีการผลิตเหรียญดีบุกโสฬสออกใช้ในรัชกาล ด้านหน้าเป็นตราพระเกี้ยวหรือเรียกอีกอย่างหนึ่งว่าตราพระจุลมงกุฎ อันเป็นตราประจำรัชกาลของพระองค์ ด้านหลังเป็นรูปช้างในวงจักร

ในปี พ.ศ. 2418 ได้โปรดให้สร้างโรงกษาปณ์แห่งใหม่ขึ้น พร้อมทั้งติดตั้งเครื่องจักรใหม่ที่มีกำลังผลิตและประสิทธิภาพสูงกว่าเดิม และได้เริ่มผลิตเหรียญเงิน ตราพระบรมรูป- ตราอาร์ม (ตราแผ่นดิน) ซึ่งนับเป็นเหรียญรุ่นแรกที่มีพระบรมรูป พระมหากษัตริย์ บนหน้าเหรียญตามแบบสากลนิยมและได้ถือปฏิบัติมาจนถึงรัชกาลปัจจุบัน

นอกจากนั้นยังทรงปฏิรูประบบเงินตราครั้งสำคัญอีกครั้งหนึ่ง โดยมีการปรับเปลี่ยนหน่วยเงินตราของไทยที่มีมาแต่เดิมจากหน่วยเรียกตามน้ำหนัก ได้แก่ ทศ พิศ พัดดึงส์ ชั่ง ตำลึง บาท สลึง เฟื้อง ไพ ซีก เสี้ยว อัฐ และโสฬส ซึ่งเป็นระบบที่ยากต่อการคำนวณและการจัดทำบัญชี ด้วยการนำเอาระบบทศนิยมตามแบบสากลมาใช้ คือหน่วยเงินบาท และสตางค์ อันเป็นมาตราเงินตราไทยมาจนถึงทุกวันนี้

สำหรับเงินพดด้วงซึ่งได้หยุดผลิตตั้งแต่ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเป็นต้นมา แต่ยังไม่มีการประกาศยกเลิกใช้อย่างเป็นทางการ ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้มีการผลิตเงินพดด้วงขึ้นอีก 2 ครั้ง ครั้งที่ 1 เพื่อเป็นที่ระลึกในงานพระราชพิธีศพพระองค์หญิงเจริญกมลศุขสวัสดิ์ พระราชธิดาองค์สุดท้ายในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ครั้งที่ 2 เนื่องในการบำเพ็ญพระราชกุศลถวายสมเด็จพระเทพสิรินทรามาตย์ พระบรมราชชนนี และในวันที่ 28 ตุลาคม 2447 ได้มีการประกาศยกเลิกการใช้พดด้วงทุกชนิดราคา หลังจากที่ได้ใช้มาเป็นเวลานานกว่า 6 ศตวรรษ ซึ่งนับว่าเป็นยุคสิ้นสุดของเงินพดด้วงอย่างแท้จริง

ต่อมาพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้โปรดให้โรงกษาปณ์ปารีส ผลิตเหรียญตราพระบรมรูป-ไอราพต เพื่อนำออกใช้หมุนเวียนแทนเงินตรารุ่นเก่า แต่ยังไม่ทันออกใช้พระองค์ได้เสด็จสวรรคตเสียก่อน พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานเป็นที่ระลึกในงานพระเมรุพระบรมศพพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งต่อมาเหรียญดังกล่าวได้รับความนิยมในหมู่ประชาชนอย่างมาก และนิยมเรียกว่า "เหรียญหนวด"

ในสมัยรัชกาลที่ 6 - 8 เป็นช่วงที่ภาวะเศรษฐกิจตกต่ำ อันเป็นผลมาจาก สงครามโลกครั้งที่หนึ่งและ สงครามโลกครั้งที่สอง นอกจากนั้นยังเป็นช่วงของ การเปลี่ยนแปลงการปกครองครั้งสำคัญของประเทศไทย

สมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว เงินตราที่ใช้ในช่วงต้นรัชกาลยังคงเป็นเหรียญกษาปณ์ที่ผลิตตั้งแต่สมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ต่อมาจึงทรงให้กรมกระสาปน์สิทธิการผลิตเหรียญกษาปณ์ชนิดเงินราคาหนึ่งบาท ด้านหน้าเป็นพระบรมรูปพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ด้านหลังเป็นรูปไอราพตออกใช้หมุนเวียน

รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวมีการผลิตเหรียญประจำรัชกาลออกใช้ เป็นเหรียญกษาปณ์เงินพระบรมรูป ชนิดราคา 50 สตางค์ และ 25 สตางค์

ในสมัยพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล ได้มีการผลิตเหรียญชนิดราคา 50 สตางค์ 25 สตางค์ 10 สตางค์ และ 5 สตางค์ ออกใช้หมุนเวียนในรัชกาล 2 รุ่น รุ่นแรกมีพระบรมรูปขณะทรงพระเยาว์ประทับด้านหน้า ส่วนด้านหลังเป็นพระครุฑพ่าห์ รุ่นที่สองมีลักษณะด้านหน้าและด้านหลังเหมือนกับรุ่นแรก แต่พระบรมรูปพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดลเปลี่ยนเป็นพระบรมรูปเมื่อครั้งเจริญพระชนมพรรษา

ในปี พ.ศ. 2493 ได้มีการผลิตเหรียญกษาปณ์หมุนเวียนรุ่นแรกออกใช้ เป็นเหรียญอะลูมิเนียมบรอนซ์ หรือทองแดง ชนิดราคา 5 สตางค์ 10 สตางค์ 25 สตางค์ และ 50 สตางค์ ลวดลายด้านหน้าเป็นพระบรมรูปพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดชด้านหลังเป็น ตราแผ่นดินของไทย

และในปี พ.ศ. 2529 ได้มีการปรับเปลี่ยนการผลิตเหรียญกษาปณ์หมุนเวียนครั้งใหญ่ทุกชนิดราคา ทั้งส่วนผสม ขนาด และรูปแบบ รวมทั้งได้กำหนดให้มีการผลิตเหรียญกษาปณ์หมุนเวียนชนิดราคา 10 บาท และ 10 สตางค์ ขึ้นเป็นครั้งแรก ทำให้เหรียญกษาปณ์หมุนเวียนที่นำออกใช้มี 8 ชนิดราคา ได้แก่ ชนิดราคา 10 บาท 5 บาท 1 บาท 50 สตางค์ 25 สตางค์ 10 สตางค์ 5 สตางค์ และ 1 สตางค์ และในปี พ.ศ. 2548 ได้มีการผลิตเหรียญกษาปณ์หมุนเวียน ชนิดราคา 2 บาท ออกใช้เพิ่มขึ้นอีก 1 ชนิดราคา ทำให้เหรียญกษาปณ์หมุนเวียนที่ออกใช้ในปัจจุบันมี 9 ชนิดราคาด้วยกัน แต่เหรียญกษาปณ์ชนิดราคา 1 สตางค์ 5 สตางค์ 10 สตางค์ ไม่ได้นำออกใช้หมุนเวียนในชีวิตประจำวัน หากแต่ผลิตขึ้นเพื่อใช้ในระบบบัญชีเท่านั้น

นอกจากนั้นยังมีการจัดทำเหรียญกษาปณ์ที่ระลึกขึ้นในโอกาสและเหตุการณ์สำคัญ ๆ โดยมีสภาพเป็นเงินตราสามารถชำระหนี้ได้ตามกฎหมายตามราคาที่ปรากฏบนหน้าเหรียญ โดยเหรียญกษาปณ์ที่ระลึกที่ผลิตเป็นเหรียญแรกในรัชสมัยนี้ คือ เหรียญกษาปณ์ที่ระลึกเสด็จนิวัตพระนคร ซึ่งผลิตขึ้นในปี พ.ศ. 2504 ในวโรกาสที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวและสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ เสด็จนิวัตพระนครหลังจากเสด็จพระราชดำเนินเยือน สหรัฐอเมริกา อังกฤษ และประเทศในภาคพื้น ยุโรป เป็นเหรียญชนิดนิกเกิล ราคา 1 บาท มีลวดลายด้านหน้าเป็นพระบรมรูปพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช และพระบรมรูปสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ ซึ่งนับเป็นเหรียญแรกที่ปรากฏพระรูปเจ้านายฝ่ายหญิงบนเหรียญกษาปณ์ไทย ส่วนด้านหลังมีตราอาร์มและข้อความบอกราคา

ในปี พ.ศ. 2525 ได้มีการทดลองผลิตเหรียญกษาปณ์ที่ระลึกชนิดพิเศษซึ่งได้รับความนิยมในหมู่นักสะสมเหรียญทั่วโลก เป็นเหรียญขัดเงา (Proof Coin) ขึ้นเป็นครั้งแรก เนื่องในโอกาสสมโภชกรุงรัตนโกสินทร์ 200 ปี โดยนำขึ้นทูลเกล้าฯ ถวายเฉพาะราชวงศ์ ไม่ได้นำออกจ่ายแลกให้กับประชาชนทั่วไป จนกระทั่งในวโรกาสที่ สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ทรงเจริญพระชนมายุ 50 พรรษา 12 สิงหาคม 2535 จึงได้มีการผลิตเหรียญกษาปณ์ที่ระลึกประเภทขัดเงาให้ประชาชนแลกซื้อได้เป็นครั้งแรก ซึ่งได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก ดังนั้น จึงได้มีการผลิตเหรียญประเภทขัดเงาควบคู่ไปกับเหรียญกษาปณ์ที่ระลึกในโอกาสต่าง ๆ ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา นอกจากนี้ยังมีการผลิตเหรียญกษาปณ์ที่ระลึกในโอกาสต่าง ๆ ร่วมกับองค์การระหว่างประเทศด้วย

และในปี พ.ศ. 2549 ซึ่งนับเป็นปีแห่งการครองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช เพื่อเป็นการเฉลิมฉลองในวโรกาสดังกล่าว กรมธนารักษ์ได้มีการผลิตเหรียญประเภทขัดเงาและลงสีขึ้นเป็นครั้งแรก โดยได้สั่งผลิตเหรียญที่ใช้เทคนิคการพิมพ์สีลงบนโลหะเงินบริสุทธิ์จาก โรงกษาปณ์เพิร์ท ประเทศออสเตรเลีย ในการผลิตเหรียญกษาปณ์ที่ระลึกเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช เนื่องในโอกาสที่ สำนักงานโครงการพัฒนาแห่งสหประชาชาติ ทูลเกล้าทูลกระหม่อมถวายรางวัลความสำเร็จสูงสุดด้านการพัฒนามนุษย์ ซึ่งนับเป็นนวัตกรรมใหม่ของการผลิตเหรียญกษาปณ์ไทย

กษาปณ์หมุนเวียนสมัย รัชกาลที่ 9

หนังสือวิวัฒนาการเงินตราไทย,กรมธนารักษ์ กระทรวงการคลัง,จัดทำ และพิมพ์ บริษัท ดาวฤกษ์ จำกัด, 2545

# data[].attributes.attachment_link.title
ประวัติศาสตร์หน่วยเงินในประเทศไทย - วิกิพีเดีย

# data[].attributes.attachment_link.description
วิวัฒนาการเงินตราไทย เริ่มตั้งแต่กลุ่มชนดั้งเดิมในสมัย ก่อนประวัติศาสตร์ได้อาศัยอยู่ในดินแดนที่เป็นประเทศไทยในปัจจุบันตั้งแต่ราว 38,000 ปีมาแล้ว ก่อนจะได้รับ วัฒนธรรมจาก อินเดีย นั้น กลุ่มชนเหล่านี้ติดต่อค้าขายแลกเปลี่ยนสินค้ากัน โดยใช้สิ่งของเป็นสื่อกลาง เมื่อวัฒนธรรมอินเดียแพร่เข้ามาจึงเริ่มผลิตเงินตราเป็นสื่อกลางค้าขาย ช่วงพุทธศตวรรษที่ 6-16 ในวัฒนธรรมแบบ ฟูนัน- ทวารวดี ได้ผลิตเหรียญกลมแบนจากโลหะเงิน ดีบุก ทองแดง โดยใช้แม่พิมพ์ตราสัญลักษณ์ต่างๆ เช่น พระอาทิตย์ สังข์ แพะ ปูรณกลศ ตัวอักษร เป็นต้น ซึ่งสื่อถึงความเชื่อทางศาสนาพราหมณ์ อำนาจรัฐ กษัตริย์ และความมั่งคั่งอุดมสมบูรณ์ ช่วงพุทธศตวรรษที่ 13-18 อาณาจักรศรีวิชัย ซึ่งเป็นเมืองท่าค้าขายบริเวณคาบสมุทรภาคใต้ของไทยมีอำนาจควบคุมเส้นทางการค้าทางทะเล มีการผลิตเงินดอกจันทน์และเงินนโม เพื่อระบบเศรษฐกิจอย่างแพร่หลาย ราวพุทธศตวรรษที่ 19 ราชอาณาจักรสุโขทัยและล้านนาก็ถือกำเนิดขึ้นและได้ติดต่อค้าขายกับราชอาณาจักรในลุ่มเจ้าพระยา คือ กรุงศรีอยุธยา ตลอดจนดำเนินการค้าทางทะเลกับจีน อินเดีย ยุโรป และได้ติดต่อค้าขายกับกลุ่มชนทางตอนเหนือของไทย เช่น ล้านช้าง ยูนาน

# data[].attributes.headline
23 ประภาพรรณ ชยุพงค์

# data[].attributes.subject
23 ประภาพรรณ ชยุพงค์

# data[].attributes.body
1.ทำไมถึงเกิดสงครามโลกครั้งที่ 2

2.สาเหตุของการเกิดสงครามโลกครั้งที่ 2
2.1 ความไม่ยุติธรรมของสนธิสัญญา
ข้อบกพร่องของสนธิสัญญาสันติภาพหลังสงครามโลกครั้งที่ 1 มีสาเหตุมาจากประเทศชนะสงคราม และประเทศที่แพ้สงครามต่างก็ไม่พอใจในข้อตกลง เพราะสูญเสียผลประโยชน์ ไม่พอใจในผลประโยชน์ที่ได้รับ โดยเฉพาะสนธิสัญญาแวร์ซายส์ที่เยอรมันไม่พอใจในสภาพที่ตนต้องถูกผูกมัดด้วยสัญญาและต้องการได้ดินแดน ผลประโยชน์และเกียรติภูมิที่สูญเสียไปกลับคืนมา (ความไม่พอใจของฝ่ายผู้แพ้ในสงครามโลกครั้งที่ 1 ต่อข้อตกลงสันติภาพ โดยเฉพาะสนธิสัญญาสันติภาพแวร์ซายส์)
2.2 ความขัดแย้งทางด้านอุดมการณ์ทางการเมือง ระหว่างระบอบประชาธิปไตยกับระบอบเผด็จการ ปัญหาทางการเมือง และเศรษฐกิจหลังสงครามโลกครั้งที่ 1 ทำให้หลายประเทศหันไปใช้ระบอบเผด็จการเพื่อแก้ปัญหาภายใน เช่น เยอรมนีและอิตาลี นำไปสู่การแบ่งกลุ่มประเทศ
2.3 ลัทธิชาตินิยมในประเทศเยอรมนี อิตาลี และญี่ปุ่น
2.4 ลัทธินิยมทางทหาร การสะสมอาวุธเพื่อประสิทธิภาพของกองทัพ ทำให้เกิดความเครียดระหว่างประเทศมากขึ้น และเกิดความไม่ไว้วางใจซึ่งกันและกัน
2.5 ความอ่อนแอขององค์การสันนิบาตชาติ

2.6 สภาวะเศรษฐกิจตกต่ำทั่วโลก

อ่านต่อได้ที่
https://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%AA%E0%B8%B2%E0%B9%80%E0%B8%AB%E0%B8%95%E0%B8%B8%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B9%82%E0%B8%A5%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%AA%E0%B8%AD%E0%B8%87
https://sites.google.com/site/kanokpornjantaramaha/sngkhramlok-khrang-thi-sxng-world-war-ii/sahetu-khxng-sngkhramlok-khrang-thi-2

3.ข้อมูลนี้จัดเป็นหลักฐานชั้นรอง มีความน่าเชื่อถือเพราะหลายๆแหล่งข้อมูลระบุคล้ายกัน ทำให้มีความเป็นไปได้สูงที่ข้อมูลจะเป็นความจริง

4.จากการค้นคว้าข้อมูลทำให้เห็นว่าสาเหตุเบื้องต้นของการเกิดสงครามโลกครั้งที่ 2 คือประเด็นเกี่ยวกับชาตินิยม และปัญหาความไม่ลงรอยกันที่เนื่องมาจากสงครามโลกครั้งที่ 1

5.ใช้วิธีการเล่าเรื่องและมีสไลด์ประกอบ

# data[].attributes.headline
15 นาย ธีรชาติ ทันตานนท์

# data[].attributes.subject
15 นาย ธีรชาติ ทันตานนท์

# data[].attributes.body
1.ทําไมงานศิลปะในสมัยรัชกาลที่ 4 ถึงได้รับอิทธิพลจากชาติตะวันตก
2.นับจากสมัยรัชกาลที่ 4 จิตรกรรมไทยได้รับอิทธิพลของศิลปะตะวันตกเข้ามาผสมผสานทำให้เกิดศิลปะรูปแบบใหม่ กล่าวคือได้มีการนำวิทยาการสมัยใหม่ของตะวันตกในการสร้างภาพมนุษย์ที่เน้นความเหมือนจริงมาผนวกเข้ากับวิทยาการของไทยที่เขียนภาพแบบอุดมคติ งานเหล่านี้มีให้เห็นอยู่ในจิตรกรรมฝาผนังของ ขรัวอินโข่ง จิตรกรเอกสมัยรัชกาลที่ 4
https://sites.google.com/site/silpathasnsilp607/home/xiththiphl-khxng-silp-wathnthrrm-tawan-tkni-prathesthiy
3.มีการบันทึกหลักฐานที่ค่อนข้างน่าเชื่อถือ เพราะมีการบันทึกที่คล้ายกันในหลายเว็บไซต์
4.มีความเป็นไปได้สูงเพราะมีหลักฐานจากจิตรกรรมฝาผนังของ ขรัวอินโข่ง จิตรกรเอกสมัยรัชกาลที่ 4
5.นำเสนอในแบบฟอร์มที่ระบุไว้

# data[].attributes.attachment_link.title
อิทธิพลของศิลปวัฒนธรรมตะวันตกในประเทศไทย - ศิลปะทัศนศิลป์

# data[].attributes.attachment_link.description
อิทธิพลของศิลปวัฒนธรรมตะวันตกในประเทศไทย

# data[].attributes.headline
เลขที่ 26 นางสาวมัชฌิมา พิพัฒพรรณวงศ์ 

# data[].attributes.subject
เลขที่ 26 นางสาวมัชฌิมา พิพัฒพรรณวงศ์ 

# data[].attributes.body
ขั้นที่ 1 ทำไมคนไทยถึงมีเชื้อสายจีนเยอะ

ขั้นที่ 2 เกิดจากการอพยพของชาวจีนเข้าสู่ไทยเพราะความไม่สงบภายในประเทศจีนในสมัยราชวงศ์ถัง ความอดอยาก การติดต่อค้าขาย และความสามารถในการเดินเรือของจีนออกสู่ทะเล ยิ่งไปกว่านั้นส่วนใหญ่คนจีนที่เดินทางไปยังประเทศอื่น ๆ นั้นส่วนใหญ่มาจากเมืองท่าที่สำคัญในมณฑลกวางตุ้ง ฮกเกี้ยน และเมืองเจิ้นเจียงในปัจจุบัน ซึ่งที่จริงไม่ได้เพียงแค่ย้ายมาไทยแต่ย้ายไปยังประเทศต่าง ๆ ทั่วโลก ซึ่งมีการอพยพมาไทยในช่วงรัชกาลที่ ๕
https://www.silpa-mag.com/songwad-century/article_26173

ขั้นที่ 3 เป็นหลักฐานที่มีความน่าเชื่อถือเพราะมีการอ้างอิงมาจากหนังสือที่หลากหลาย และการบันทึกในสมัยก่อน

ขั้นที่ 4 สรุปได้ว่าเกิดจากการอพยพด้วยปัญหาภายในประเทศรวมถึงความต้องการที่จะค้าขายและพัฒนาความสัมพันธ์ระหว่างประเทศอีกด้วย

ขั้นที่ 5 เรียบเรียงตรวจเช็คความถูกต้องของเนื้อหาและนำเสนอด้วยการทำสไลด์เพื่อให้เห็นภาพ

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
ศิลปวัฒนธรรม

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
พรพรรณ จันทโรนานนท์

# data[].attributes.attachment_link.title
ชาวจีนในไทยมาจากไหน เปิดประวัติการอพยพยุคแรกเริ่ม ถึงการผสมกลมกลืนทางวัฒนธรรม

# data[].attributes.attachment_link.description
เปิดข้อมูล ชาวจีนในประเทศไทยเป็นใคร มาจากไหน มาทำไม การอพยพเข้าไทยส่งผลต่อความเชื่อ เศรษฐกิจ สังคม วัฒนธรรม มาสู่การผสมผสานทางวัฒนธรรมอย่างไร

# data[].attributes.headline
ปรัชญา รัตนวิฬาร์ 18 เรื่องพีระมิดเกิดได้อย่างไร? 

# data[].attributes.subject
ปรัชญา รัตนวิฬาร์ 18 เรื่องพีระมิดเกิดได้อย่างไร? 

# data[].attributes.body
ขั้นที่ 1 พีระมิดเกิดได้อย่างไร?
ขั้นที่ 2 มนุษย์ต่างดาวสร้างพีระมิด , มนุษย์ช่วยสร้างพีระมิด
ขั้นที่ 3 การที่มนุษย์ต่างดาวสร้างพีระมิดเป็นไปได้ยากเพราะปัจจุบันมนุษย์ยังไม่เคยเห็นมนุษย์ต่างดาวแบบตัวเป็นๆ มีแต่ภาพที่ยังไม่ชัดเจนเกี่ยวกับมนุษย์ต่างดาว แต่ก็ใช่ว่าเป็นไปไม่ได้เลยสักทีเดียว เพราะจักรวาลกว้างใหญ่กว่าที่เราสามารถจินตนากรได้
ส่วนมนุษย์ช่วยสร้างพีระมิด มีความเป็นไปได้มากกว่า เพราะ จากการค้นหาในเว็บไซต์ https://petmaya.com/how-to-made-pyramid
ได้มีการบอกรายละเอียดอย่างชัดเจนเกี่ยวกับการสร้างพีระมิดของมนุษย์
ขั้นที่ 4 การที่มนุษย์ช่วยสร้างพีระมิด มีความเป็นไปได้มากกว่า ดูจากข้อมูลในเว็บไซต์
ขั้นที่ 5 อาจจะนำเสนอลง powerpoint เป็นสไลด์

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
ภูมิปัญญาของคนโบราณนั้นมีสูงกว่าที่คนปัจจุบันจะคาดคิดนัก ทฤษฎีที่เคยเชื่อว่าชาวอียิปต์ใช้กองทัพคนงานจำนวมหาศาลในการสร้างพีระมิดอาจเป็นเพียงแค่ส่วนหนึ่ง ซึ่งนักโบราณคดีได้ค้นพบหลักฐานใหม่ที่แสดงให้เห็นว่า ชาวอียิปต์ไม่ได้ยกหินที่หนักมหาศาลเหล่านี้ด้วยตัวเอง แต่มีเครื่องทุ่นแรงช่วยในแบบที่คุณคาดไม่ถึง

น้ำ เป็นปัจจัยหลัก ที่ช่วยให้ชาวอียิปต์ใช้ขนย้ายหินก้อนใหญ่จากคลองไปยังจุดหมาย ทั้งหมดที่พวกเขาทำคือการตัดเหลี่ยมและมุมของหินและขุดคลองเพื่อใช้ขนย้าย ดังนั้น วัสดุอุปกรณ์ทุกอย่าง ถูกขนย้ายผ่านคลองนี้หมด

หินจะถูกผูกติดกับทุ่นลอยในน้ำ ดังนั้นพวกเขาสามารถขนย้ายหินไปได้อย่างง่ายดาย

แพหนังแพะถูกสร้างขึ้นมาเพื่อใช้ยกและขนย้ายหินเหล่านี้

ไกลออกไป บรรดาคนงานเตรียมวัสดุพร้อมไว้ในคลอง โดยใช้คูน้ำที่ทำไว้ วัดเหลี่ยมมุมของหินแต่ละก้อน

และยกมันออกมาเพื่อนำขึ้นไปวางบนพีระมิด

ภาพของคลองโบราณที่ใช้ในการสร้างพีระมิด ที่ถูกถ่ายในปัจจุบัน

แล้ววิธียกหินขึ้นไปบนพีระมิดล่ะ ? แน่นอนว่าใช้น้ำเหมือนเดิม

ชาวอิยิปต์สร้างอุโมงค์ขนาดใหญ่และสูบน้ำเข้าไป ส่งหินที่ผูกติดกับทุ่นลอยเข้าไปในอุโมงค์ส่งขึ้นไปบนยอดพีระมิด

เมื่อมีน้ำเป็นเครื่องทุ่นแรง หินที่ผูกทุ่นก็ลอยขึ้นที่สูงได้สบาย

มุมมองจากด้านบน พีระมิดในช่วงการก่อสร้าง จะถูกล้อมรอบด้วยน้ำทั้้งข้างนอกและข้างใน

หินจะถูกน้ำส่งมายังพื้นที่ๆ พวกเขาคำนวนเอาไว้

ชาวอียิปต์ คำนวนมุมปีรามิดที่ถูกต้องเอาไว้ ซึ่งก็คือ 53 องศา

แผนภาพด้านล่างแสดงให้เห็นว่า หากวางมุมผิด น้ำก็จะเทไหลออกมา ดังนั้น การวางองศาการคำนวนจะถูกวัดด้วยน้ำ ซึ่งเป็นสิ่งสำคัญมาก

และนี่ก็คือความมหัศจรรย์ของชาวอียิปต์ ที่คำนวนวิธีสร้างพีระมิดได้อย่างสุดยอดจริงๆ

แต่สำหรับบางคนที่เชื่อว่ามนุษย์ต่างดาวเป็นผู้สร้าง อาจจะคิดต่อไปว่า วิธีการอันเหนือชั้นนี้ อาจเป็นมนุษย์ต่างดาวคิดค้นให้ชาวอียิปต์ก็เป็นได้ เรื่องนี้ก็แล้วแต่วิจารณญานของแต่ละคนนะครับ

สามารถตติดตามเรื่องราวน่าสนใจเพิ่มเติมได้ข้างล่างครับ
ที่มา : pyramidsreallybuilt | panjury | เรียบเรียงโดย เพชรมายา

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
Boats and boating--Equipment and supplies

# data[].attributes.attachment_link.title
เฉลยแล้ว วิธีสร้างพีระมิดของชาวอียิปต์โบราณ คือคนสร้างไม่ใช่ต่างดาว

# data[].attributes.attachment_link.description
ภูมิปัญญาของคนโบราณนั้นมีสูงกว่าที่คนปัจจุบันจะคาดคิดนัก ทฤษฎีที่เคยเชื่อว่าชาวอียิปต์ใช้กองทัพคนงานจำนวมหาศาลในการสร้างพีระมิดอาจเป็นเพียงแค่ส่วนหนึ่ง ...

# data[].attributes.body
1.พระยาพิชัย ดาบหักจริงมั้ย
2.ในปี พ.ศ. 2313 - 2316 ได้เกิดการสู้รบกับกองทัพพม่าอีกหลายคราว พอสิ้นฤดูฝนปีมะเส็ง พ.ศ. 2316 โปสุพลายกกองทัพมาตีเมืองพิชัย "ศึกครั้งนี้พระยาพิชัยจับดาบสองมือคาดด้าย ออกไล่ฟันแทงพม่าอย่างชุลมุน ณ สมรภูมิบริเวณ วัดเอกา จนเมื่อพระยาพิชัยเสียการทรงตัว ก็ได้ใช้ดาบข้างขวาพยุงตัวไว้ จนดาบข้างขวาหักเป็นสองท่อน" กองทัพโปสุพลาก็แตกพ่ายกลับไป เมื่อวันอังคาร เดือนยี่ แรม 7 ค่ำ ปีมะเส็ง พ.ศ. 2316 (ตรงกับวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2316)
3.หลักฐานมีความน่าเชื่อถือและเป็นหลักฐานชั้นรองเพราะหนังสืออ้างอิงมาจากส่วนอื่น แหล่งข้อมูลมีข้อมูลที่ตรงกันอ้างอิงจาก https://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%A2%E0%B8%B2%E0%B8%9E%E0%B8%B4%E0%B8%8A%E0%B8%B1%E0%B8%A2%E0%B8%94%E0%B8%B2%E0%B8%9A%E0%B8%AB%E0%B8%B1%E0%B8%81
4.สรุปได้ว่าพระยาพิชัยสู้กับสัตรูจนดาบหัก
5. ทำสไลด์สรุปข้อมูลและนำเสนอ

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
พระยาพิชัยดาบหัก เป็นขุนนางในสมัย อยุธยาตอนปลายและ ธนบุรี ปรากฏชื่อใน พระราชพงศาวดารเนื่องจากเป็นทหารเอกคู่พระทัยของ สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี และเป็นผู้มีส่วนกอบกู้เอกราชของชาติไทยหลัง การเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง มีชื่อเสียงอย่างยิ่งจากความกตัญญูกตเวทีและความกล้าหาญ

เดิมท่านชื่อ จ้อย เกิดที่บ้านห้วยคา อำเภอพิชัย จังหวัดอุตรดิตถ์ ในสมัยปลาย กรุงศรีอยุธยา ศึกษาอยู่กับท่านพระครูวัดมหาธาตุหรือวัดใหญ่ เมืองพิชัย ภายหลัง จ้อยได้เปลี่ยนชื่อใหม่เป็นทองดี หรือ ทองดีฟันขาว มีความสามารถและชื่อเสียงอย่างยิ่งทั้งทางเชิงมวยและเชิงดาบ จนได้เข้ารับราชการกับ สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี ตั้งแต่ครั้งดำรงตำแหน่งเป็นพระยาตาก ต่อมานายทองดีได้รับแต่งตั้งเป็นองครักษ์มีบรรดาศักดิ์เป็น "หลวงพิชัยอาสา" เมื่อรับราชการมีความดีความชอบจึงได้รับแต่งตั้งเป็น เจ้าหมื่นไวยวรนาถ พระยาสีหราชเดโช และพระยาพิชัย ผู้สำเร็จราชการครอง เมืองพิชัย ซึ่งรับพระราชทานเครื่องยศเสมอเจ้าพระยาสุรสีห์ ตามลำดับ

ภายหลังข้าศึกยกทัพมาตีเมืองพิชัย 2 ครั้ง ในการรบครั้งที่ 2 พระยาพิชัยถือดาบสองมือออกต่อสู้จนดาบหักไปข้างหนึ่ง และรักษาเมืองไว้ได้ ดังนั้นจึงไดัรับสมญานามว่า "พระยาพิชัยดาบหัก"

พระยาพิชัยดาบหัก เดิมชื่อ จ้อย เกิดในปี พ.ศ. 2284 ที่บ้านห้วยคา เมือง พิชัย จังหวัดอุตรดิตถ์ มีพี่น้อง 4 คน แต่เสียชีวิตไป 3 คน เด็กชายจ้อยมีนิสัยชอบชกมวยมาตั้งแต่เยาว์วัย บิดาได้พร่ำสอนเสมอ ถ้าจะชกมวยให้เก่งต้องขยันเรียนหนังสือด้วย เมื่ออายุได้ 14 ปี บิดานำไปฝากกับท่านพระครูวัดมหาธาตุ เมืองพิชัย จ้อยสามารถอ่านออกเขียนได้จนแตกฉานและซ้อมมวยไปด้วย

ต่อมาเจ้าเมืองพิชัยได้นำบุตร (ชื่อเฉิด) มาฝากที่วัดเพื่อร่ำเรียนวิชา เฉิดกับพวกมักหาทางทะเลาะวิวาทกับจ้อยเสมอ เขาจึงตัดสินใจหนีออกจากวัดขึ้นไปทางเหนือโดยมิได้บอกพ่อแม่และอาจารย์ เดินตามลำน้ำน่านไปเรื่อยๆ เมื่อเหนื่อยก็หยุดพักตามวัด ที่วัดบ้านแก่ง จ้อย ได้พบกับครูฝึกมวยคนหนึ่งชื่อ เที่ยง จึงฝากตัวเป็นศิษย์แล้วเปลี่ยนชื่อใหม่เป็นทองดี ครูเที่ยงรักนายทองดีมากและมักเรียกนายทองดีว่านายทองดี ฟันขาว (เนื่องจากท่านไม่เคี้ยวหมากพลูดังคนสมัยนั้น) ด้วยความสุภาพเรียบร้อย และขยันขันแข็งเอาใจใส่การฝึกมวยช่วยการงานบ้านครูเที่ยงด้วยดีเสมอมา ทำให้ลูกหลานครูเที่ยงอิจฉานายทองดีมาก จนหาทางกลั่นแกล้งต่างๆ นานา นายทองดี ฟันขาว เห็นว่าอยู่บ้านแก่งต่อไปคงลำบาก ประกอบครูเที่ยงก็ถ่ายทอดวิชามวยให้จบหมดสิ้นแล้วจึงกราบลาครูขึ้นเหนือต่อไป

เมื่อเดินถึงบางโพได้เข้าพักที่วัดวังเตาหม้อ (ปัจจุบันคือ วัดท่าถนน) พอดีกับมีการแสดง งิ้ว จึงอยู่ดูอยู่เจ็ดวันเจ็ดคืน นายทองดี ฟันขาว สนใจงิ้วแสดง ท่าทางหกคะเมน จึงจดจำไปฝึกหัดจนจดจำท่างิ้วได้ทั้งหมดสามารถกระโดดข้ามศีรษะคนยืนได้อย่างสบาย จากนั้นก็ลาพระสงฆ์วัดวังเตาหม้อขึ้นไป ท่าเสา ขอสมัครเป็นลูกศิษย์ครูเมฆซึ่งมีชื่อเสียงในการสอนมวย ครูเมฆรักนิสัยใจคอจึงถ่ายทอดวิชาการชกมวยให้จนหมดสิ้น

ขณะนั้นนายทองดี ฟันขาว อายุได้ 18 ปี ต่อมาได้มีโอกาสชกมวยในงานไหว้ พระแท่นศิลาอาสน์ กับนายถึก ศิษย์เอกของครูนิล นายถึกไม่สามารถป้องกันได้ ถูกเตะสลบไปนานประมาณ 10 นาที ครูนิลอับอายมากจึงท้าครูเมฆชกกัน นายทองดี ฟันขาว ได้กราบอ้อนวอนขอร้อง ขอชกแทนครูเมฆและได้ตลุยเตะต่อยจนครูนิลฟันหลุดถึง 4 ซี่ เลือดเต็มปากสลบอยู่เป็นเวลานาน ชื่อเสียงนายทองดี ฟันขาว กระฉ่อนไปทั่วเมืองทุ่งยั้ง ลับแล พิชัย และเมืองฝาง นายทองดีอยู่กับครูเมฆประมาณ 2 ปี ก็ขอลาไปศึกษาการฟันดาบที่เมือง สวรรคโลก ด้วยความฉลาดมีไหวพริบ เขาใช้เวลาเพียง 3 เดือน ก็เรียนฟันดาบสำเร็จเป็นที่พิศวงต่อครูผู้สอนยิ่งนัก หลังจากนั้นก็ไปเที่ยวเมืองสุโขทัยและเมืองตากระหว่างทางได้รับศิษย์ไว้ 1 คน ชื่อบุญเกิด (หมื่นหาญณรงค์) โดยเมื่อครั้งที่บุญเกิดถูกเสือคาบไปนั้น ทองดีได้ช่วยบุญเกิดไว้โดยการแทงมีดที่ปากเสือ จนเป็นที่ร่ำลือไปทั่ว

เมื่อท่านเดินทางถึงเมืองตาก ขณะนั้นได้มีพิธีถือน้ำพิพัฒน์สัตยาที่วัดใหญ่เจ้าเมืองตาก สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีจัดให้มีมวยฉลองด้วย นายทองดี ฟันขาว ดีใจมากเข้าไปเปรียบมวยกับครูห้าวซึ่งเป็นครูมวยมือดีของเจ้าเมืองตากและมีอิทธิพลมาก นายทองดี ฟันขาว ใช้ความว่องไวใช้หมัดศอกและเตะ ขากรรไกรจนครูห้าวสลบไป เจ้าเมือง ตาก จึงถามว่าสามารถชกนักมวยอื่นอีกได้หรือไม่ นายทองดี ฟันขาว บอกว่าสามารถชกได้อีก เจ้าเมืองตากจึงให้ชกกับครูหมึกครูมวยร่างสูงใหญ่ ผิวดำ นายทองดี เตะซ้ายเตะขวา บริเวณขากรรไกร จนครูหมึกล้มลงสลบไป

เจ้าเมืองตากพอใจมากให้เงิน 3 ตำลึง และชักชวนให้อยู่ด้วย นายทองดี ฟันขาว จึงได้ถวายตัวเป็น ทหารของเจ้าเมืองตาก (สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี) ตั้งแต่บัดนั้น เป็นที่โปรดปรานมากและได้รับยศเป็น "หลวงพิชัยอาสา" เมื่อเจ้าเมืองตากได้รับพระราชทานโปรดเกล้าฯ ให้เป็นพระยาวชิรปราการ ครองเมือง กำแพงเพชร หลวงพิชัยอาสาได้ติดตามไปรับใช้อย่างใกล้ชิดและเป็นเวลาเดียวที่พม่ายกทัพล้อม กรุงศรีอยุธยา

พระยาวชิรปราการพร้อมด้วยหลวงพิชัยอาสา และทหารเข้าสู้รบกับทัพพม่าหลายคราวจนได้รับชัยชนะ ได้ช้างม้าอาหารพอสมควร สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีได้รับการต้อนรับจากประชาชนและยกย่องขึ้นเป็นผู้นำ เมื่อกอบกู้เอกราชได้แล้ว สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีขึ้นเป็นกษัตริย์ปกครอง กรุงธนบุรี และได้โปรดเกล้าฯ ให้หลวงพิชัยอาสา เป็นเจ้าหมื่นไวยวรนาถ เป็นทหารเอกราชองครักษ์ในพระองค์

ในปี พ.ศ. 2311 พม่าได้ยกทัพมาอีก 1 หมื่นคน สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีพร้อมด้วยหมื่นไวยวรนาถได้เข้าโจมตีจนแตกพ่าย และได้มีการสู้รบปราบ ก๊กต่าง ๆ อีกหลายคราว เมื่อสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีเสด็จกลับ กรุงธนบุรี โปรดตั้งเจ้าหมื่นไวยวรนาถเป็น "พระยาสีหราชเดโช" มีตำแหน่งเป็นนายทหารเอกราชองครักษ์ตามเดิม สุดท้ายเมื่อปราบ ชุมนุมเจ้าพระฝางได้แล้ว สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีได้ทรงปูนบำเหน็จความชอบให้ทหารของพระองค์โดยทั่วหน้า ส่วนพระยาสีหราชเดโช (จ้อย หรือ ทองดี ฟันขาว) นั้น ได้โปรดเกล้าฯ บำเหน็จความชอบให้เป็นพระยาพิชัยปกครองเมือง พิชัย อันเป็นบ้านเกิดเมืองนอนแต่เยาว์วัย

ในปี พ.ศ. 2313 - 2316 ได้เกิดการสู้รบกับกองทัพพม่าอีกหลายคราว พอสิ้นฤดูฝนปีมะเส็ง พ.ศ. 2316 โปสุพลายกกองทัพมาตีเมืองพิชัย "ศึกครั้งนี้พระยาพิชัยจับ ดาบสองมือคาดด้าย ออกไล่ฟันแทง พม่าอย่างชุลมุน ณ สมรภูมิบริเวณ วัดเอกา จนเมื่อพระยาพิชัยเสียการทรงตัว ก็ได้ใช้ดาบข้างขวาพยุงตัวไว้ จนดาบข้างขวาหักเป็นสองท่อน" กองทัพโปสุพลาก็แตกพ่ายกลับไป เมื่อวันอังคาร เดือนยี่ แรม 7 ค่ำ ปีมะเส็ง พ.ศ. 2316 (ตรงกับวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2316)

เมื่อปี พ.ศ. 2325 หลังจากสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชถูกสำเร็จโทษ สมเด็จเจ้าพระยามหากษัตริย์ศึกเล็งเห็นว่าพระยาพิชัยเป็นขุนนางคู่พระทัยสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีที่มีฝีมือและซื่อสัตย์ จึงชวนพระยาพิชัยเข้ารับราชการในแผ่นดินใหม่ แต่พระยาพิชัยไม่ขอรับตำแหน่งด้วยท่านเป็นคนจงรักภักดีและซื่อสัตย์ต่อองค์ สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช และถือคติที่ว่า "ข้าสองเจ้าบ่าวสองนายมิดี" จึงขอให้สมเด็จเจ้าพระยามหากษัตริย์ศึกสำเร็จโทษตนเป็นการถวายชีวิตตายตาม สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช ซึ่งทายาทของพระยาพิชัยดาบหัก ก็ได้รับราชการสืบมา โดยท่านเป็นต้นตระกูลของนามสกุล วิชัยขัทคะ วิชัยลักขณา ศรีศรากร พิชัยกุล ศิริปาละ ดิฐานนท์ เชาวนปรีชา

หลังจากท่านได้ถูกสำเร็จโทษ สมเด็จเจ้าพระยามหากษัตริย์ศึกได้ปราบดาภิเษกเป็นปฐมกษัตริย์แห่ง ราชวงศ์จักรีเฉลิมพระนามว่า พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช พระองค์จึงได้มีรับสั่งให้สร้าง พระปรางค์ นำอัฐิของท่านไปบรรจุไว้ ณ วัดราชคฤห์วรวิหาร ซึ่งพระปรางค์นี้ก็ยังปรากฏสืบมาจนปัจจุบัน

พระยาพิชัยดาบหักได้สร้างมรดกอันควรแก่การยกย่องสรรเสริญให้สืบทอดมาถึงปัจจุบันได้แก่ ความซื่อสัตย์สุจริต ความกตัญญูกตเวที ความเด็ดเดี่ยวเฉียบขาดกล้าหาญ รวมถึงความรักชาติ ต้องการให้ชาติเจริญรุ่งเรืองมั่นคงต่อไป

พระยาพิชัยดาบหัก นับเป็นวีรชนของชาติ ผู้ร่วมกู้เอกราชของชาติไทยในสมัยเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สองและเป็นชาวอุตรดิตถ์ ดังนั้นจึงได้มีการสร้างอนุสรณ์สถาน รวมถึงการนำนามของท่านไปใช้ตั้งชื่อสถานที่ราชการสำคัญเพื่อรำลึกถึงวีรกรรมของท่านขึ้น ตัวอย่างของอนุสรณ์สถานและสถานที่เหล่านี้ เช่น

อนุสาวรีย์พระยาพิชัยดาบหัก ณ ศาลากลางจังหวัดอุตรดิตถ์

เพื่อระลึกถึงเกียรติในเรื่องความองอาจ กล้าหาญ รักชาติ และเสียสละของท่าน ชาวจังหวัดอุตรดิตถ์จึงได้พร้อมใจกันสร้างอนุสาวรีย์พระยาพิชัยดาบหักแห่งแรก เพื่อประดิษฐานหน้าศาลากลางจังหวัดอุตรดิตถ์ แล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2513 ซึ่งต่อมาอนุสาวรีย์ดังกล่าวได้เป็นภาพจำตัวแทนบุคคลของพระยาพิชัยในวัฒนธรรมร่วมสมัย

โดยอนุสาวรีย์พระยาพิชัยดาบหัก หน้าศาลากลางจังหวัดอุตรดิตถ์ เกิดขึ้นจากความต้องการของประชาชนชาวจังหวัดอุตรดิตถ์มาช้านาน ต่อมาในสมัยนายเวทย์ นิจถาวร เป็นผู้ว่าราชการจังหวัด มีพ่อค้า ประชาชน ร่วมกันบริจาคทรัพย์เป็นทุนก่อสร้าง โดยไม่มีงบประมาณแผ่นดินของทางหน่วยงานราชการมาเกี่ยวข้อง ทุนทรัพย์ทั้งหมดเกิดจากกำลังศรัทธาของชาวจังหวัดอุตรดิตถ์ โดยมีพิธีอัญเชิญโกศดวงวิญญาณพระยาพิชัยดาบหัก (แทนอัฐิ) ตามโบราณประเพณี เมื่อวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2510 มีพิธีวางแผ่นศิลาฤกษ์แท่นฐานอนุสาวรีย์พระยาพิชัยดาบหัก เมื่อวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2511 โดยมี นายถวิล สุนทรศารทูล ปลัดกระทรวงมหาดไทย เป็นประธานพิธี

สำหรับองค์พระยาพิชัยดาบหักนั้น ปั้นโดยกรมศิลปากร โดยมีอาจารย์สนั่น ศิลากร เป็นประติมากร และเมื่อดำเนินการแล้วเสร็จได้มีพิธีเปิดอนุสาวรีย์พระยาพิชัยดาบหัก เมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2512 ณ บริเวณหน้าศาลากลางจังหวัดอุตรดิตถ์ โดยมีนายพ่วง สุวรรณรัฐ ปลัดกระทรวงมหาดไทย เป็นประธานในพิธี

ในระหว่างวันที่ 7 - 13 มกราคม ของทุกปี จังหวัดอุตรดิตถ์ได้กำหนดให้มีการจัดงานเพื่อระลึกถึงวีรกรรมของท่าน ถือเป็นงานประจำปีของจังหวัดอุตรดิตถ์ เรียกชื่องานว่า "งานพระยาพิชัยดาบหักและงานกาชาด" โดยจังหวัดอุตรดิตถ์ ได้ถือเอาวันที่ 7 มกราคม ของทุกปี เป็นวันเปิดงานพระยาพิชัยดาบหักฯ โดยอ้างอิงตามพระราชพงศาวดาร ที่ระบุวันซึ่งพระยาพิชัยออกสู้รบกับกองทัพโปสุพลาจนดาบหักสองท่อนตามปฏิทินสุริยคติ

อนุสาวรีย์พระยาพิชัยดาบหัก ณ พิพิธภัณฑ์บ้านเกิดพระยาพิชัยดาบหัก อ.พิชัย

ในปี พ.ศ. 2545 ประชาชนได้ร่วมใจกันจัดสร้างอนุสาวรีย์พระยาพิชัยดาบหัก ปางนั่งครองเมือง ประดิษฐานด้านหน้าสถูปทรงปรางค์ ณ พิพิธภัณฑ์บ้านเกิดพระยาพิชัยดาบหัก แห่งเรียนรู้ประวัติศาสตร์ของอำเภอพิชัย ในหมู่ที่ 4 และหมู่ที่ 6 บ้านห้วยคา ตำบลในเมือง อำเภอพิชัย จังหวัดอุตรดิตถ์ เพื่อรำลึกถึงเมื่อครั้งที่ท่านได้เป็นผู้สำเร็จราชการครองเมืองพิชัยในสมัยธนบุรี นอกจากนี้ในวันที่ 7 เมษายน หน่วยงานราชการพร้อมทั้งประชาชนชาวพิชัยจะมีการจัดพิธีสักการะบวงสรวงดวงวิญญาณพระยาพิชัยดาบหัก เป็นประจำทุก ๆ ปี เพื่อรำลึกถึงวันที่พระยาพิชัยดาบหักถูกประหารชีวิตเมื่อครั้งสิ้นแผ่นดินพระเจ้าตากสินมหาราชอีกด้วย

อนุสาวรีย์พระยาพิชัยดาบหัก ณ หัวทุ่งสมรภูมิสวางคบุรี อ.เมืองอุตรดิตถ์

เพื่อระลึกถึงวีรกรรมและความกล้าหาญของท่าน ที่ได้เคยร่วมรบเคียงคู่พระวรกายสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช ชาวจังหวัดอุตรดิตถ์ได้พร้อมใจกันสร้างอนุสาวรีย์พระยาพิชัยดาบหักแกะสลักจากไม้ ตะเคียนโบราณองค์แรก ประดิษฐานบริเวณหน้า วัดคุ้งตะเภาหันหน้าสู่ ทุ่งสมรภูมิสวางคบุรี เพื่อรำลึกถึงอดีต เมืองสวางคบุรีในสมัย กรุงศรีอยุธยาตอนปลายซึ่งเคยเป็นพื้นที่ ๆ ท่านได้มาฝึกมวยกับครูเมฆแห่งบ้านท่าเสา-คุ้งตะเภา ในวัยเด็ก และเป็นพื้นที่เกิดวีรกรรมการปราม ชุมนุมเจ้าพระฝางแห่ง เมืองสวางคบุรี เป็นชุมนุมสุดท้ายใน สมัยธนบุรี รวมถึงยังเป็นสถานที่ท่านได้รับเลื่อนยศเป็นพระยาพิชัยผู้สำเร็จราชการครองเมืองพิชัย รับพระราชทานเครื่องยศเสมอเจ้าพระยาสุรสีห์ ตามหลักฐานทางประวัติศาสตร์ในพระราช พงศาวดาร

โดยอนุสาวรีย์พระยาพิชัยดาบหัก ณ หัวทุ่งสมรภูมิสวางคบุรี เกิดขึ้นจากความต้องการของประชาชนและผู้เคารพศรัทธาในความกล้าหาญของท่านมาช้านาน ต่อมาในวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2559 ประชาชนชาวจังหวัดอุตรดิตถ์ได้พร้อมใจกันจัดพิธีเชิญดวงวิญญาณพระยาพิชัยดาบหัก (แทนอัฐิ) ตามโบราณประเพณี และมีพิธีวางศิลาฤกษ์อนุสาวรีย์ฯ โดยมี ฯพณฯ ศาสตราจารย์ นพ. เกษม วัฒนชัย องคมนตรี เป็นประธานในพิธีวางศิลาฤกษ์ ต่อมาประชาชนได้นำไม้โบราณมาแกะสลักเป็นอนุสาวรีย์พระยาพิชัยดาบหักจากไม้ตะเคียนองค์แรกขนาดเท่าครึ่งเพื่อประดิษฐานในบริเวณดังกล่าวให้ประชาชนผู้เคารพศรัทธาได้ระลึกถึงวีรกรรมความกล้าหาญเสียสละของท่าน ในปี พ.ศ. 2561 และเททองหล่อประดิษฐานในปี พ.ศ. 2563 ในวาระครบรอบ 250 ปี ที่ สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชทรงเลื่อนยศให้ท่านเป็น พระยาพิชัยครอง เมืองพิชัย บ้านเกิด

ศาลพระยาพิชัยดาบหัก ณ เมืองพิชัย

ในอำเภอพิชัยซึ่งเป็นบ้านเกิดของพระยาพิชัยดาบหักในสมัยอยุธยาตอนปลาย และเป็นเมืองที่ท่านเคยผู้สำเร็จราชการครองเมืองพิชัยในสมัยธนบุรี ประชาชนชาวอำเภอพิชัยต่างยังคงมีความเคารพศรัทธาในวีรกรรมและความกล้าหาญของท่านเป็นอย่างยิ่ง จึงได้มีการสร้างศาลเพื่อระลึกถึงพ่อพระยาพิชัยดาบหักในสถานที่ต่าง ๆ

อย่างไรก็ดีศาลที่มีความเก่าแก่และสำคัญกับชาวพิชัยมายาวนานมี 2 แห่ง คือ ศาลท่านพ่อพระยาพิชัยดาบหัก ณ วงเวียนหลังสถานีรถไฟพิชัย อำเภอพิชัย สร้างเป็นมณฑปจตุรมุขเปิดโล่งทั้งสี่ด้าน และศาลท่านพ่อพระยาพิชัยดาบหัก ณ หน้าวัดมหาธาตุ ตำบลในเมือง อำเภอพิชัย ทั้งสองแห่งมีความเก่าแก่และเป็นที่เคารพนับถือของชาวพิชัยมาช้านาน สันนิษฐานว่าสร้างมาก่อนปี พ.ศ. 2513

พิพิธภัณฑ์พระยาพิชัย ศาลากลางจังหวัดอุตรดิตถ์

ในบริเวณด้านข้างอนุสาวรีย์พระยาพิชัยดาบหัก ณ ศาลากลางจังหวัดอุตรดิตถ์ มีการจัดสร้างพิพิธภัณฑ์พระยาพิชัย โดยงบประมาณภาครัฐบางส่วน และบางส่วนจากจิตศรัทธาของประชาชนจังหวัดอุตรดิตถ์ ในปี พ.ศ. 2539 ด้านซ้ายของอนุสาวรีย์พระยาพิชัยดาบหัก สร้างอาคาร "พิพิธภัณฑ์ดาบเหล็กน้ำพี้ใหญ่ที่สุดในโลก" โดยจัดสร้างและแสดงดาบเหล็กน้ำพี้ขนาดใหญ่ ที่มีน้ำหนัก 557.8 กิโลกรัม ฝักดาบทำด้วยไม้ประดู่ ฝังลวดลายมุกหุ้มปลอกเงินสลักลาย และด้านขวาของอนุสาวรีย์พระยาพิชัยดาบหัก สร้างอาคาร "พิพิธภัณฑ์พระยาพิชัย" ภายในเก็บรวบรวมประวัติของพระยาพิชัยดาบหัก รวมทั้งแบบจำลองสนามรบ และวิถีชีวิตผู้คนเมืองอุตรดิตถ์ในสมัยอยุธยาตอนปลาย รวมทั้งเครื่องมือเครื่องใช้ในสมัยโบราณ โดยสถาปัตยกรรมภายนอกนั้นเป็นแบบทรงไทยประยุกต์ โดยมีจุดเด่นที่กรอบซุ้มประตูทางเข้านำมารูปแบบมาจากวิหารวัดดอนสัก อำเภอลับแล จังหวัดอุตรดิตถ์ ซึ่งเป็นวิหารเก่าแก่ในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย

พิพิธภัณฑ์บ้านเกิดพระยาพิชัยดาบหัก อ.พิชัย

แม้ในตำนานประวัติของพระยาพิชัยดาบหัก จะระบุบ้านเกิดของท่านว่าอยู่ที่บ้านห้วยคา เมืองพิชัย แต่ก็ไม่เหลือร่องรอยตำแหน่งบ้านเกิดของท่านแล้วในปัจจุบัน ทำให้ต่อมาเมื่อ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2545 หน่วยงานภาครัฐและประชาชนที่เคารพศรัทธาในวีรกรรมของท่าน จึงได้พร้อมใจกันสร้างพิพิธภัณฑ์บ้านเกิดพระยาพิชัยดาบหัก ในเนื้อที่สาธารณประโยชน์ ประมาณ 326 ไร่ บนพื้นที่ หมู่ที่ 4 และหมู่ที่ 6 บ้านห้วยคา ตำบลในเมือง อำเภอพิชัย จังหวัดอุตรดิตถ์ เพื่อให้เป็นสถานที่ท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์ ภายในพื้นที่จัดสร้างอาคารพิพิธภัณฑ์เป็นเรือนทรงไทย มีการจัดแสดงชีวประวัติพระยาพิชัยดาบหักและมรดกทางวัฒนธรรมของท้องถิ่น และมีการจัดสร้างสถูปทรงปรางค์ที่จำลองจากพระปรางค์ซึ่งเป็นสถานที่ประดิษฐานอัฐิของท่านในวัดราชคฤห์ กรุงเทพมหานคร

แม้ปัจจุบัน จะมีการอัญเชิญเถ้าอัฐิของท่านจากวัดราชคฤห์กลับบ้านเกิดท่านที่อุตรดิตถ์แล้ว แต่เป็นการอัญเชิญทางพิธีนามเท่านั้น ด้วยว่าเจดีย์ที่บรรจุเถ้าอัฐิ ทางวัดราชคฤห์ไม่อนุญาตให้ขุดค้น

โรงพยาบาลค่ายพิชัยดาบหัก อำเภอเมือง จังหวัดอุตรดิตถ์

ม.พัน.7 ค่ายพิชัยดาบหัก อำเภอเมือง จังหวัดอุตรดิตถ์

พระยาศรีสัชนาลัยบดี. (2511). ประวัติพระยาพิชัยดาบหัก เรียบเรียงโดย พระยาศรีสัชนาลัยบดี อนุสรณ์ในงานพระราชทานเพลิงศพ พระณรงค์ฤทธี (ชาย ดิฐานนท์). พระนคร : โรงพิมพ์ส่วนท้องถิ่น

ธีระวัฒน์ แสนคำ. (2558). สวางคบุรีศรีคุ้งตะเภา : สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชกับสมรภูมิสวางคบุรี-คุ้งตะเภา อนุสรณ์ ๒๔๕ ปี แห่งการสถาปนาวัดคุ้งตะเภา. อุตรดิตถ์ : สำนักงานสภาวัฒนธรรมจังหวัดอุตรดิตถ์ กระทรวงวัฒนธรรม. ISBN 978-616-543-334-1

ศิริวรรณ คุ้มโห้. "พระยาพิชัยดาบหัก." บุคคลสำคัญของชาติ เล่ม ๑. กรุงเทพฯ : เดอะบุ๊คส์, [ม.ป.ป.]. หน้า 43-46. ISBN 978-974-394-229-7

# data[].attributes.attachment_link.title
พระยาพิชัยดาบหัก - วิกิพีเดีย

# data[].attributes.attachment_link.description
พระยาพิชัยดาบหัก เป็นขุนนางในสมัย อยุธยาตอนปลายและ ธนบุรี ปรากฏชื่อใน พระราชพงศาวดารเนื่องจากเป็นทหารเอกคู่พระทัยของ สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี และเป็นผู้มีส่วนกอบกู้เอกราชของชาติไทยหลัง การเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง มีชื่อเสียงอย่างยิ่งจากความกตัญญูกตเวทีและความกล้าหาญ เดิมท่านชื่อ จ้อย เกิดที่บ้านห้วยคา อำเภอพิชัย จังหวัดอุตรดิตถ์ ในสมัยปลาย กรุงศรีอยุธยา ศึกษาอยู่กับท่านพระครูวัดมหาธาตุหรือวัดใหญ่ เมืองพิชัย ภายหลัง จ้อยได้เปลี่ยนชื่อใหม่เป็นทองดี หรือ ทองดีฟันขาว มีความสามารถและชื่อเสียงอย่างยิ่งทั้งทางเชิงมวยและเชิงดาบ จนได้เข้ารับราชการกับ สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี ตั้งแต่ครั้งดำรงตำแหน่งเป็นพระยาตาก ต่อมานายทองดีได้รับแต่งตั้งเป็นองครักษ์มีบรรดาศักดิ์เป็น "หลวงพิชัยอาสา" เมื่อรับราชการมีความดีความชอบจึงได้รับแต่งตั้งเป็น เจ้าหมื่นไวยวรนาถ พระยาสีหราชเดโช และพระยาพิชัย ผู้สำเร็จราชการครอง เมืองพิชัย ซึ่งรับพระราชทานเครื่องยศเสมอเจ้าพระยาสุรสีห์ ตามลำดับ ภายหลังข้าศึกยกทัพมาตีเมืองพิชัย 2 ครั้ง ในการรบครั้งที่ 2 พระยาพิชัยถือดาบสองมือออกต่อสู้จนดาบหักไปข้างหนึ่ง และรักษาเมืองไว้ได้ ดังนั้นจึงไดัรับสมญานามว่า "พระยาพิชัยดาบหัก" พระยาพิชัยดาบหัก เดิมชื่อ จ้อย เกิดในปี พ.ศ.

# data[].attributes.body
ขั้นที่1 ทำไมถึงต้องสถาปนากรุงธนบุรีเป็นราชธานี

ขั้นที่2 เมื่อครั้งสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีรับราชการเป็นพระยาตากในระหว่างสงครามการเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่2พระยาตากได้ถอนตัวจากการป้องกันพระนครพร้อมกับทหารจำนวนหนึ่งเพื่อไปตั้งตัว โดยนำทัพผ่านบ้านโพสามหาร บ้านบางดง หนองไม้ทรุง เมืองนครนายก เมืองปราจีนบุรีพัทยา สัตหีบ ระยอง โดยกลุ่มผู้สนับสนุนพระยาตากได้ยกย่องให้เป็น "เจ้า" และตีจนได้เมืองจันทบุรีและตราดเมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2310 ในเวลาใกล้เคียงกัน ฝ่ายกองทัพพม่าได้คงกำลังควบคุมในเมืองหลวงและเมืองใกล้เคียงประมาณ 3,000 คน โดยมีสุกี้เป็นนายกอง ตั้งค่ายอยู่ที่บ้านโพธิ์สามต้น พร้อมกันนั้น พม่าได้ตั้งนายทองอินให้ไปเป็นผู้ดูแลรักษาเมืองธนบุรีไว้ อย่างไรก็ตาม ถึงแม้ว่าอาณาจักรอยุธยาจะสิ้นสภาพลงไปแล้ว แต่ยังมีหัวเมืองอีกเป็นจำนวนมากที่ไม่ได้รับความเสียหายจากศึกสงคราม หัวเมืองเหล่านั้นจึงต่างพากันตั้งตนเป็นใหญ่ในเขตอิทธิพลของตน ส่วนทางด้านพระยาตากเองก็สามารถรวบรวมกำลังได้จนเทียบได้กับหนึ่งในชุมนุมทั้งหลายนั้น โดยมีจันทบุรีเป็นฐานที่มั่น ต่อมา พระยาตากจึงนำกำลังที่รวบรวมประมาณ 5,000 คน ตีเมืองธนบุรีและอยุธยาคืนจากข้าศึก เสร็จแล้วจึงสถาปนาตนเองขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์แห่งกรุงศรีอยุธยา และทรงสร้างเมืองหลวงใหม่ คือ กรุงธนบุรี

ขั้นที่3 จากข้อมูลมีการบอกสาเหตุและเหตุผลที่เปลี่ยนอยุธยาเป็นกรุงธนบุรีราชธานีอย่างละเอียด จึงทำให้หลักฐานมีความน่าเชื่อถือ

ขั้นที่4 อาณาจักรธนบุรี เป็นอาณาจักรที่มีระยะเวลาสั้นที่สุดของไทย คือระหว่าง พ.ศ. 2310–2325 ระยะเวลา 15 ปี มีพระมหากษัตริย์ปกครองเพียงพระองค์เดียว คือ สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี ภายหลังอาณาจักรอยุธยาล่มสลายไปพร้อมกับการเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่2 ทว่า ในเวลาต่อมา สมเด็จเจ้าพระยามหากษัตริย์ศึกได้ปราบดาภิเษกขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์ และทรงย้ายเมืองหลวงไปยังฝั่งตะวันออกของแม่น้ำเจ้าพระยา คือ กรุงเทพมหานครในปัจจุบัน

ขั้นที่5 นำเสนอเป็นPowerPoint

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
ผู้มีส่วนร่วมกับโครงการวิกิมีเดีย

# data[].attributes.attachment_link.title
อาณาจักรธนบุรี - วิกิพีเดีย

# data[].attributes.attachment_link.description
อาณาจักรที่มีระยะเวลาสั้นที่สุดของไทย

# data[].attributes.body
1.วิธีสำเร็จโทษเจ้านายโดยใส่หลุมอดอาหารมีจริงหรือไม่
2.มีบันทึกไว้โดยวันวลิต โดยระบุถึงการสำเร็จโทษพระปิตุลาไว้ว่า “ส่งพระมหาอุปราชไปเพชรบุรี แล้วจับพระองค์หย่อนลงในบ่อลึกและแห้ง หลุ่มนี้มีเครื่องคุมกันแข็งแรง ถวายอาหารให้น้อยลง ๆ ทุกวัน เพื่อให้พระองค์สิ้นพระชนม์ด้วยความหิว" เช่นเดียวกันกับ ลาลูแบร์ ที่กล่าวถึงวิธีการประหารดังกล่าวในทำนองเดียวกัน คือ “ก็ถือกันอย่างเคร่งครัดว่า มิพึงให้พระขัตติยโลหิตต้องตกจากพระวรกาย จึงมักใช้ทรมานให้สิ้นพระชีพด้วยเชิงอดพระกระยาหาร ลางทีก็ให้อิดโรยสิ้นพระชีพไปเองด้วยความอดอยาก โดยวิธีลดทอนพระโภชนาหารให้น้อยลงทุกวัน ๆ”
3.เป็นหลักฐานชั้นต้นเพราะมาจากจดหมายเหตุของลาลูแบร์ และ วันวลิต
4.มีความเป็นไปได้สูงเนื่องจากมาจากจดหมายเหตุโดยตรง ซึ่งแสดงให้เห็ยว่าคนสมัยก่อนนั้นมีการสำเร็จโทษที่รุนแรง
5.นำเสนอ

# data[].attributes.headline
จิตพิชา ธรรม

# data[].attributes.body
จิตพิชา ธรรมสิทธิ์ 6/12  32

ประวัติศาสตร์การระบาดของโรคร้ายแรงในสยาม (ตอนที่ 1) กาฬโรคและ ...https://www.hfocus.org › content › 2020/03

ต้นเหตุของการระบาดของโรค  กาฬโรค หรือ “โรคห่า”

ขั้น 1 เลือกหัวข้อต้นเหตุของการระบาดของโรค  กาฬโรค หรือ “โรคห่า”

ขั้น 2 ประมาณ ค.ศ. 1350 หรือราว พ.ศ. 1893 อันเป็นช่วงเวลาของการสถาปนากรุงศรีอยุธยา เป็นห้วงเวลาไล่เลี่ยกับที่เกิดโรคระบาดครั้งใหญ่อีกคราในประวัติศาสตร์โลก เป็นที่ทราบกันว่าการแพร่ระบาดของโรคครั้งนี้มีหมัดหนูเป็นตัวแพร่เชื้อ โดยหมัดหนูติดกับตัวหนูที่อยู่ใต้ท้องสำเภาซึ่งเดินทางไปติดต่อค้าขายในดินแดนต่างๆ ผู้ป่วยกาฬโรคจะมีอาการตามชื่อที่ถูกเรียกกันว่า “ความตายสีดำ” กล่าวคือ ตามร่างกายของผู้ป่วยจะมีสีดำคล้ำอันเนื่องมาจากเซลล์ผิวหนังที่ตายไป ส่วนอาการของผู้รับเชื้อกาฬโรคจะมีแผลขนาดเท่าไข่ไก่หรือผลส้มตรงต่อมน้ำเหลืองต่างๆ จากนั้นจะมีไข้สูง ปวดตามแขนและขา เมื่ออาการหนักจะเจ็บปวดทุกข์ทรมาน กระทั่งเสียชีวิต

ขั้น 3 มีแหล่งอ้างอิงจาก

1.Black Death โรคห่า กาฬโรค ยุคพระเจ้าอู่ทอง, เอกสารการเสวนา "แบ่งปันความรู้ เชิดชูศาสนา พัฒนาแหล่งน้ำลำคลอง" จัดโดย กระทรวงวัฒนธรรม โครงการสนทนาวันศุกร์ คณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร วิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหิดล และมติชน ข่าวสด เมื่อวันที่ 9 ก.ค. 2553 ณ โรงละครแห่งชาติ (โรงเล็ก) กรุงเทพ.

2.สุจิตต์ วงษ์เทศ, "โรคห่า" ยุคพระเจ้าอู่ทอง คือกาฬโรคจากเมืองจีน, ลงวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2552 ปีที่ 32 ฉบับที่11407 มติชนรายวัน, คอลัมน์ สยามประเทศไทย.

3.ขวัญชาย ดำรงขวัญ. (2559).UNSEEN กรมควบคุมโรค เส้นทางประวัติศาสตร์และความทรงจำ. นนทบุรี: สถาบันวิจัย จัดการความรู้และมาตรฐานการควบคุมโรค กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข.

ขั้น 4 จัดเรียงลำดับข้อมูล จัดออกเป็นหลักฐานชั้นต่างๆตามแหล่งที่มาโดยสรุปย่อๆคือ

อหิวาตกโรค” ในปีพ.ศ.2363 สมัยนั้นบ้างเรียกโรคป่วง บ้างเรียกโรคลงราก ที่ทั้งรุนแรงและลุกลามจนคร่าชีวิตผู้คนอย่างไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน เหตุการณ์ครั้งนั้นมีผู้เสียชีวิตทั้งในกรุงเทพฯ และหัวเมืองใกล้เคียงมากถึงราวสามหมื่นคนต่อมาพ.ศ.2392 ช่วงปลายรัชกาลที่ 3 อหิวาตกโรคระบาดขึ้นที่กรุงเทพฯเป็นช่วงเวลาราวหนึ่งเดือน หนังสือพิมพ์ข่าวภาษาอังกฤษได้รายงานว่า มีการนำผู้เสียชีวิตไปที่วัดสระเกษ 2,765 ศพ วัดตีนเลน (วัดบพิตรพิมุขในปัจจุบัน) 1,481 ศพ และวัดบางลำพู (วัดสังเวช) 1,213 ศพ รวมแล้วมีผู้เสียชีวิตกว่าห้าพันคน

ขั้น5 เรียบเรียงและจัดแสดง

# data[].attributes.headline
38 ธีรยา ม่วงพัฒน์

# data[].attributes.subject
38 ธีรยา ม่วงพัฒน์

# data[].attributes.body
ขั้นที่ ๑ เมืองชากังราว คือ ชากังราว จังหวัดเพชรบุรี จริงหรือ?

ขั้นที่ ๒ รวบรวมหลักฐาน

๒.๑ ชากังราว เป็นเมืองที่อ้างถึงในเอกสารโบราณหลายฉบับ จากจารึกสุโขทัยหลายหลัก ระบุว่า ชากังราวเป็นเมืองขึ้นของอาณาจักรสุโขทัย โดยเป็นเมืองที่อยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของเมืองสุโขทัย

ในหนังสือพระราชพงศาวดารมีเรื่องเกี่ยวกับเมืองชากังราวหลายแห่ง ในตอนแผ่นดินสมเด็จพระบรมราชาธิราชนี้ เป็นอย่างมาก แต่ในพระราชพงศาวดารฉบับหลวงประเสริฐ ยังออกชื่อเสียงชากังราวลงไปถึงแผ่นดิน สมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ ข้าพเจ้าได้ตรวจสอบแผนที่เข้ากับเรื่องที่มาใน พระราชพงศาวดารเห็นว่า เมืองชากังราวจะเป็นเมืองอื่น นอกจากเมืองกำแพงเพชรทุกวันนี้ไม่ได้ และได้พบหลักฐานประกอบในพระราชกฤษฎีกาของ สมเด็จพระรามาธิบดีที่ ๑ เรียกชื่อเมือง "ชาดงราว" กำแพงเพชรควบไว้ดังนี้ (คำว่า ชาดงราว นั้นเชื่อได้แน่ว่า ผู้คัดลอกเขียนผิดมาจาก ชากังราวนั่นเอง)

จารึกหลักที่ ๓๘ (จารึกวัดมหาธาตุ วัดสระศรี - หลัก๗๐) มีความตอนหนึ่งว่า "...พระองค์ท่านเสด็จในกำแพงเพชรบุรีศรีวิมลาสน์ ด้วยพระราชศฟงคารบริพารพล และจตุรงคนิกร ธารลำน้ำ.." จึงน่าจะสันนิษฐานได้ว่า เมืองชากังราวได้ก่อสร้างกำแพงใหม่ อาจย้ายเมืองจากเขตอรัญญิกปัจจุบัน เพราะแม่น้ำเปลี่ยนทิศทาง การย้ายเมืองมาที่เมืองเก่ากำแพงเพชร และสร้างกำแพงเมืองได้งดงาม จึงเรียกกันว่า เมืองกำแพงเพชร มาแต่ครั้งนั้น

สมเด็จ ฯ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ มีพระวินิจฉัยว่า เมืองชากังราว เป็นชื่อเก่าของนครชุม ตั้งอยู่บริเวณปากคลองสวมหมวก ทางฝั่งขวาของแม่น้ำปิง ซึ่งต่อมามีการย้ายเมืองมาตั้งใหม่ทางฝั่งซ้ายของแม่น้ำปิงตรงข้ามกับเมืองนครชุมเดิมชื่อว่า กำแพงเพชร แนวคิดนี้เป็นที่ยอมรับกันแพร่หลายที่สุด

ตามประวัติศาสตร์กล่าวว่ากำแพงเพชรเป็นเมืองหน้าด่านของสุโขทัยมีฐานะเป็นเมืองลูกหลวง เดิมเรียกชื่อว่า "เมืองชากังราว" และมีเมืองบริวารรายล้อมอยู่เป็นจำนวนมาก เช่น ไตรตรึงษ์ เมืองเทพนคร การที่กำแพงเพชรเป็นเมืองหน้าด่านรับศึกสงครามในอดีตอยู่เสมอจึงเป็นเมืองยุทธศาสตร์มีหลักฐานที่แสดงให้เห็นว่าเป็นเมืองที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์มากมาย เช่น กำแพงคูเมือง ป้อมปราการ วัดโบราณ มีหลักฐานให้สันนิษฐานว่าเดิมเคยเป็นเมืองที่ตั้งของเมืองสองเมือง คือ เมืองชากังราว และเมืองนครชุม โดยเมืองชากังราวสร้างขึ้นก่อนตั้งอยู่ทางฝั่งตะวันออกของแม่น้ำปิง พระยาเลอไท กษัตริย์องค์ที่ 4 แห่งราชวงศ์สุโขทัย เป็นผู้สร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 1890 ต่อมาสมัยพระเจ้าลิไท กษัตริย์องค์ที่ 5 แห่งราชวงศ์สุโขทัยได้สร้างเมืองใหม่ขึ้นทางฝั่งตะวันตกของลำน้ำปิง คือเมืองนครชุม สมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพได้ทรงบันทึกเรื่อง กำแพงเมืองไว้ว่า "เป็นกำแพงเมืองที่เก่าแก่มั่นคงและยังมีความสมบูรณ์มาก และเชื่อว่าสวยงามที่สุดในประเทศไทย" ในปี พ.ศ. 2459 ได้เปลี่ยนเมืองกำแพงเพชร เป็นจังหวัดกำแพงเพชร ปัจจุบัน

๒.๒ “เมืองกำแพงเพชร” อยู่น้ำแม่ปิง “เมืองชากังราว” อยู่แม่น้ำน่าน เป็นคนละเมืองคนละแม่น้ำ ไม่ใช่เมืองเดียวกันตามที่เคยเชื่อถือกันมานาน

อ. พิเศษ เจียจันทร์พงษ์ (ผู้เชี่ยวชาญประวัติศาสตร์โบราณคดีไทย กรมศิลปากร) แสดงหลักฐานแล้วอธิบายรายละเอียดไว้ในนิตยสารศิลปวัฒนธรรม (ฉบับเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2539 หน้า 180-188)

พระราชพงศาวดารกรุงศรีอยุธยาฉบับหลวงประเสริฐอักษรนิติ์ กล่าวถึงเมืองชากังราวเป็นครั้งสุดท้ายในเรื่อง ราวเมื่อ พ.ศ. 1994 โดยเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในปีนั้นว่าพระเจ้าติโลกราชแห่งเมืองเชียงใหม่ลงมายึดเมืองชากังราว และจะเข้ายึดเมืองสุโขทัย แต่ทำไม่สำเร็จจึงยกทัพกลับคืนไป

หนังสือ พงศาวดารโยนก โดยพระยาประชากิจกรจักร์ (แช่ม บุนนาค), ตำนาน 15 ราชวงศ์, หนังสือ ตำนานพื้นเมืองเชียงใหม่ ฉบับพิมพ์ของสำนักนายกรัฐมนตรี ฯลฯ ได้เล่าเหตุการณ์เมื่อ พ.ศ. 1994 ไว้ตรงกัน

เอกสารของล้านนาได้ชี้ให้เห็นเส้นทางการยกทัพของพระเจ้าติโลกราชว่าพระองค์มาจากเขตล้านนาทางเมืองแพร่หรือเมืองน่าน ซึ่งจากทั้งสองเมืองเมื่อผ่านพื้นที่เขาสูงของล้านนาแล้วก็จะถึงที่ราบแห่งแรกคือทุ่งย้างเมืองฝาง (จ. อุตรดิตถ์) ที่อยู่บนที่ราบลุ่มแม่น้ำน่าน

เอกสารของล้านนาที่เล่าเหตุการณ์ตอนนี้เป็นหลักฐานที่สอดคล้องกับเอกสารของกรุงศรีอยุธยา ได้แก่ การบอกศักราชของเหตุการณ์เดียวกันเมื่อ พ.ศ. 1994 เป็นเรื่องสงครามครั้งแรกระหว่างพระเจ้าติโลกราชกับสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถเหมือนกัน

เมื่อเป็นเช่นนี้จึงต้องมาพิจารณาข้อความที่พระราชพงศาวดารกรุงศรีอยุธยากล่าวไว้อย่างรวบรัดว่า “…มหาราชมาเอาเมืองชากังราวได้…” ในขณะที่เอกสารล้านนาเล่าเรื่องอย่างละเอียดว่า พระเจ้าติโลกราชได้เมืองในลุ่มแม่น้ำน่านตั้งแต่เหนือไปใต้ คือเมืองทุ่งยั้งในเขต จ. อุตรดิตถ์เมืองสองแควใน จ. พิษณุโลกและเมืองปากยมในเขต จ. พิจิตร

แสดงว่าเมืองชากังราวควรอยู่ระหว่างเมืองทุ่งยั้งกับเมืองสองแควมากกว่า (คืออยู่เหนือเมืองสองแควขึ้นไป) ได้แก่ เมืองพิชัย อ. พิชัย จ. อุตรดิตถ์

ขั้นที่ ๓ ประเมิณคุณค่าของหลักฐาน

จากหัวข้อ ๒.๑ ใช้เอกสารโบราณหลายฉบับ อันได้แก่

พระราชพงศาวดารฉบับหลวงประเสริฐ พระราชกฤษฎีกาของพระรามาธิบดีที่ ๑ ในเรื่องการเรียกชื่อเมือง ชาดงราวกำแพงเพชร ในสมัยอยุธยา ถือเป็นหลักฐานชั้นต้น มีความน่าเชื่อถือ แต่ยังไม่สามารถสรุปได้ เนื่องจากคนละยุคสมัย อาจเกิดจากการตั้งชื้อซ้ำโดยบังเอิญก็เป็นได้

จารึกหลักที่ ๓๘ (จารึกวัดมหาธาตุ วัดสระศรี - หลัก๗๐) ถือได้ว่าเป็นหลักฐานชั้นต้น ที่มีความน่าเชื่อถือมากที่สุด เพราะถูกเขียนขึ้นในสมัยสุโขทัย และพรรณาถือสภาพแวดล้อมได้ละเอียดเห็นชัดมากที่สุด

การวินิจฉัยของ สมเด็จ ฯ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ จัดเป็นหลักฐานชั้นรองที่ถูกยอมรับและแพร่หลายมากที่สุด

จากหัวข้อ ๒.๒ เป็นการตีความของ อ. พิเศษ เจียจันทร์พงษ์จัดเป็นหลักฐานชั้นรอง ที่อ้างอิงจากหลักฐานชั้นต้นที่มีความน่าเชื่อถือ คือ เอกสารของล้านนา ที่มีข้อมูลการยกทัพของพระเจ้าติโลกราชไว้ตรงกับเอกสารหลายๆฉบับ รวมถึงพระราชพงศาวดารกรุงศรีอยุธยาฉบับหลวงประเสริฐอักษรนิติ์ (ห้อข้อ ๒.๑) แต่มีการบรรยายลักษณะที่ตั้งของเมืองได้แน่ชัดกว่า ประกอบกับสภาพภูมิประเทศ เส้นทางน้ำ เปรียบเทียบในอดีตและปัจจุบัน ยิ่งส่งเสริมให้หลักฐานชั้นรอง คำวินิจฉัยของ อ. พิเศษ เจียจันทร์พงษ์ มีความน่าเชื่อถือมากขึ้น

ขั้นที่ ๔ วิเคราะห์ สังเคราะห์ และ รวบรวมข้อมูล

ตามหลักฐานมากมายที่ยกขึ้นมา ทำให้ชากังราวในสมัยสุโขทัย อยู่ในจังหวัดกำแพงเพชรในปัจจุบันมีความน่าเชื่อถือ แต่หากลองพิจารณาดูให้ถีถ้วน หลักฐานชั้นรองที่กล่าวว่า ชางกังราวอยู่ในจังหวัดอุตรดิตถ์ ก็มีความสมเหตุสมผลมากเช่นกัน ทั้งเรื่องหลักฐานชั้นต้นที่อ้างอิงมามีความละเอียดและชัดเจนกว่า รวมไปถึงสภาพภูมิประเทศที่สอดคล้องกับคำกล่าวในหลักฐาน และโบราณสถานในบริเวณจังหวัดอุตรดิตถ์ที่ยังไม่สามารถยืนยันได้แน่ชัดว่าคือสถานที่ใดในอดีต ยิ่งส่งเสริมให้ เมืองชากังราว ที่สร้างขึ้นในสมัยสุโขทัยนั้น แท้จริงแล้วน่าจะอยู่ที่ บริเวณ อ.พิชัย จ.อุตรดิตถ์

ขั้นที่ ๕ การข้อมูลนำเสนอ

จัดทำในรูปแบบ powerpoint เปรียบเทียบหลักฐาน ต่อ หลักฐาน และจำลองเส้นทางเดินทัพของพระเจ้าติโลกราช จำลองเส้นทางน้ำไหลของแม่น้ำปิงและน่าน รวมไปถึงแสดงหลักฐานที่ยังคงเหลือในปัจจุบัน เช่น ซากโบราณสถานของจุดที่คาดว่าเป็นเมืองชากังราว

# data[].attributes.headline
7 บุณยภู ศรีรังไพโรจน์

# data[].attributes.subject
7 บุณยภู ศรีรังไพโรจน์

# data[].attributes.body
กรุงเทพมหานคร

1.ทำไมกรุงเทพมหานครถึงมีชื่อยาว ชื่อเต็มอยู่จังหวัดเดียว?
2.กรุงเทพมหานคร อมรรัตนโกสินทร์ มหินทราอยุธยา มหาดิลก ภพนพรัตน์ราชธานีบุรีรมย์ อุดมราชนิเวศน์ มหาสถาน อมรพิมาน อวตารสถิต สักกะ ทัตติยะ วิษณุกรรมประสิทธิ์
เพราะกรุงเทพฯเป็นเมืองหลวงของประเทศไทย และในทุกๆคำก็แสดงถึงสิ่งที่มีอยู่ในกรุงเทฯ และเป็นจุดเด่น จึงมีชื่อเต็มที่เป็นเหมือนการสะท้อนความเจริญรุ่งเรืองของเมืองหลวง
https://travel.trueid.net/detail/zoxQ3D4jBzPy
https://www.sarakadeelite.com/brand-story/bangkok-full-name/
3.เป็นหลักฐานที่เป็นลายลักษณ์อักษร มีการบันทึกและมีหลักฐานนี้ค่อนข้างมีความน่าเชื่อถือ เพราะในหลายๆเว็บไซต์ก็มีข้อมูลที่ใกล้เคียง และตรงกัน และความเป็นไปได้สูง(ข้อมูลในอดีตที่ถูกบันทึกตรงกับข้อมูลในปัจจุบัน)
4.จัดเรียงข้อมูลแล้วทำตามแบบฟอร์มเพื่อบันทึกข้อมูลตามที่ครูลงไว้ พร้อมทั้งตรวจสอบข้อมูลทั้งหมดอีกรอบเพื่อให้ได้ข้อมูลที่ถูกต้องและแน่ชัด และพิจารณาจากทัศนคติและข้อคิดเห็นของผู้เขียนที่ใส่ลงไปในบทความว่าเค้าตีความเชิงบวกหรือเชิงลบ ซึ่งในบริบทนี้เป็นการแสดงความคิดเห็นเชิงบวกทั้งหมด สรุปได้ว่าเป็นข้อเท็จจริง
5.นำเสนอ และส่งข้อมูลในฟอร์มที่ครูลงไว้

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
ถ้าพูดถึง กรุงเทพมหานคร หลายคนต้องนึกถึง เมืองใหญ่ ที่มี แม่น้ำเจ้าพระยา ไหลผ่านกลางใจเมือง เต็มไปด้วยวัดวาอารามที่สวยงาม ย่านธุรกิจที่คึกคัก และเป็น เมืองหลวงของประเทศไทย ทำให้ปัจจุบัน กรุงเทพฯ เป็นศูนย์กลางในทุกๆ ด้านของไทยเราค่ะ แน่นอนว่าเมืองหลวงแห่งนี้มีประวัติศาสตร์ที่น่าสนใจไม่แพ้กรุงเก่าอย่าง พระนครศรีอยุธยา เลยทีเดียว ตามเรามารู้จัก กรุงเทพฯ ให้ดีกว่าที่เคยผ่าน ประวัติ กรุงเทพมหานคร ไปดูเรื่องราวกว่าหลายร้อยปี และรู้จักที่เที่ยวสำคัญๆ ในกรุงเทพฯ กันค่ะ

ประวัติ กรุงเทพมหานคร

ในสมัยกรุงศรีอยุธยานั่น กรุงเทพฯ ยังเป็นเพียงเมืองการค้าขนาดเล็ก อยู่ที่ปากแม่น้ำเจ้าพระยา แต่ต่อมาหลังจากการสถาปนาเมืองหลวงใหม่ ทำให้กรุงเทพฯ เป็นที่ตั้งของ 2 เมืองหลวงที่สำคัญก็คือ กรุงธนบุรี และ กรุงรัตนโกสินท ร์ ค่ะ ทำให้กรุงเทพฯ เติบโต และกลายเป็นหัวใจสำคัญของประเทศ

หลังสิ้นรัชสมัยของ สมเด็จพระเจ้าตากสิน หรือ พระเจ้ากรุงธนบุรี ได้มีการสถาปนา กรุงรัตนโกสินทร์ ขึ้นเป็น เมืองหลวงของประเทศไทย ในวันที่ 21 เมษายน พ.ศ.2325 ในรัชสมัยของ พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก ซึ่งปราบดาภิเษกเป็นปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์จักรี เนื่องจาก กรุงธนบุรี เมืองหลวงเดิม มีความคับแคบ และไม่ต้องด้วยหลักพิชัยสงคราม ทำให้ กรุงเทพมหานคร กลายเป็นเมืองหลวงมาจนถึงปัจจุบัน

และเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ.2514 รัฐบาลจอมพลถนอม กิตติขจร ได้รวม จังหวัดพระนคร และ จังหวัดธนบุรี เข้าด้วยกันเป็น นครหลวงกรุงเทพธนบุรี และภายหลังการปรับปรุงการปกครองเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ.2515 จึงได้เปลี่ยนเป็นชื่อเป็น กรุงเทพมหานคร

อีกทั้งในปัจจุบัน กรุงเทพมหานคร เป็นเขตปกครองพิเศษของประเทศไทย ไม่ได้มีสถานะเป็นจังหวัดเป็นจังหวัดอื่นๆ กรุงเทพมหานคร มีการเลือกตั้งผู้บริหารท้องถิ่นโดยตรง

ชื่อเต็มของกรุงเทพ
เมืองที่มีชื่อยาวที่สุดในโลก

ที่เรารู้จักกันว่า กรุงเทพมหานคร นั้น ที่จริง ยังมีชื่อเต็มที่ได้รับพระราชทานจาก รัชกาลที่ 1 เพื่อเป็นมงคลนาม นั่นก็คือ

กรุงเทพมหานคร อมรรัตนโกสินทร์ มหินทราอยุธยา มหาดิลก ภพนพรัตน์ราชธานีบุรีรมย์ อุดมราชนิเวศน์ มหาสถาน อมรพิมาน อวตารสถิต สักกะ ทัตติยะ วิษณุกรรมประสิทธิ์

โดยแต่เดิมนั้น ใช้คำว่า "บวรรัตนโกสินทร์" แต่มาเปลี่ยนนามพระนครในสมัยรัชกาลที่ 4 เป็น "อมรรัตนโกสินทร์" แทนค่ะ

มีความหมายว่า พระนครอันกว้างใหญ่ ดุจเทพนคร เป็นที่สถิตของพระแก้วมรกต เป็นมหานครที่ไม่มีใครรบชนะได้ มีความงามอันมั่นคง และเจริญยิ่ง เป็นเมืองหลวงที่บริบูรณ์ด้วยแก้วเก้าประการ น่ารื่นรมย์ยิ่ง มีพระราชนิเวศใหญ่โตมากมาย เป็นวิมานเทพที่ประทับของพระราชาผู้อวตารลงมา ซึ่งท้าวสักกเทวราชพระราชทานให้ พระวิษณุกรรมลงมาเนรมิตไว้ ทำให้กรุงเทพมหานครได้ชื่อว่า เป็นเมืองที่มีชื่อยาวที่สุดในโลก และบันทึกไว้ในกินเนสส์บุ๊ก

ที่มาของคำว่า บางกอก Bangkok

ย้อนกลับไปก่อนที่เราจะรู้จักกรุงเทพฯ กันอย่างในปัจจุบัน แต่เดิมนั้น ที่นี่มีชื่อว่า "บางกอก" ค่ะ มีหลักฐานจากโบราณวัตถุปรากฏว่า เมืองบางกอก นั้นไม่ได้เพิ่งมาเป็นเมืองสำคัญในช่วงสมัยของกรุงศรีอยุธยา แต่มีความสำคัญมาตั้งแต่สมัยก่อนกรุงศรีอยุธยาแล้ว

ในแผนที่ทะเล และแผนที่โบราณที่ชาวต่างประเทศได้ทำไว้แต่สมัยกรุงศรีอยุธยา ก็ปรากฏตำแหน่งที่ตั้งของเมืองธนบุรีในชื่อของ "บางกอก" เช่นกัน โดยสะกดว่า Bangkok, Bancoc, Bancok, Banckok, Bankoc, Banckock, Bangok, Bancocq, Bancock และในบางแผ่นเขียนคำว่า "Siam" อันหมายถึง ประเทศสยาม ไว้ตรงที่ตั้งของบางกอก

ในขณะที่มีคำว่า Judia, Odia, Juthia, Ajothia, Odiaa อยู่เหนือขึ้นไปในตำแหน่งที่ตั้งของกรุงศรีอยุธยา ฉะนั้นบางกอกจึงเป็นสัญลักษณ์ของราชอาณาจักรไทยด้วยนั่นเอง

ส่วนคำว่า Bangkok ที่ใช้สะกดเป็นชื่อเมืองบางกอก หรือกรุงรัตนโกสินทร์ในปัจจุบันนั้น เป็นคำที่ฝ่ายสังฆราชผู้เป็นใหญ่ในคริสต์ศาสนาที่กรุงศรีอยุธยา ใช้เมื่อเขียนถึงบางกอก ทุกครั้งที่ท่านเขียนรายงานไปยังสำนักงานใหญ่ที่กรุงปารีส และได้ใช้เรื่อยมาจนถึงสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ และทุกวันนี้

คำขวัญกรุงเทพมหานคร

" กรุงเทพฯ ดุจเทพสร้าง เมืองศูนย์กลางการปกครอง วัด วัง งามเรืองรอง เมืองหลวงของประเทศไทย "

คำขวัญนี้ มาจากการโหวตชื่นชอบของคนไทยทั้งประเทศ นับตั้งแต่วันที่ 21 มีนาคม-19 เมษายน 2555 เนื่องในโอกาสครบรอบ 230 ปี เมืองหลวงของประเทศไทย และประกาศผลในวันที่ เมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม 2555 โดยได้รับคะแนนโหวตสูงสุด คือ 42,514 คะแนน

สถานที่ท่องเที่ยวในกรุงเทพ

กรุงเทพฯ นั้นมีสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญมากมายค่ะ ทั้ง พระบรมมหาราชวัง วัดพระศรีรัตนศาสดาราม หรือ วัดพระแก้ว วัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหาร หรือ วัดโพธิ์ ท่าเตียน วัดอรุณราชวราราม วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนาราม ภูเขาทอง วัดสระเกศ และอื่นๆ ซึ่งมีสถาปัตยกรรมที่งดงาม และมีเอกลักษณ์

แต่นอกเหนือจากวัดสวยๆ แล้ว กรุงเทพฯ ก็ยังเป็นศูนย์รวมของห้างสรรพสินค้าใหญ่อย่าง ไอคอนสยาม สยามพารากอน เซ็นทรัลเวิลด์ ที่นักท่องเที่ยวต่างชาติต้องมาแวะช้อปปิ้ง เพราะเป็นแหล่งรวมของแบรนด์สินค้าชื่อดังมากมายจากทั่วโลกอีกด้วย

เสน่ห์อีกอย่างของกรุงเทพฯ ก็คือ ตลาดนัดกลางคืน ตลาดน้ำ ต่างๆ ที่มีชีวิตชีวามากๆ อย่าง ตลาดนัดรถไฟ ตลาดน้ำขวัญเรียม ตลาดนัดจตุจักร ตลาดน้ำตลิ่งชัน ที่จะเต็มไปด้วยวิถีชีวิตพื้นบ้าน และของกินของอร่อย ที่พลาดไม่ได้
ที่เที่ยวกรุงเทพฯ ที่น่าสนใจอื่นๆ
อ้างอิง

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
คำขวัญกรุงเทพ

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
คำขวัญจังหวัด

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
ที่มากรุงเทพ

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
ประวัติกรุงเทพ

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
ประวัติกรุงเทพมหานคร

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
ประวัติจังหวัด

# data[].attributes.attachment_link.title
ประวัติ กรุงเทพมหานคร ที่มาของ บางกอก เมืองหลวงของไทย

# data[].attributes.attachment_link.description
ถ้าพูดถึง กรุงเทพมหานคร หลายคนต้องนึกถึง เมืองใหญ่ ที่มี แม่น้ำเจ้าพระยา ไหลผ่านกลางใจเมือง เต็มไปด้วยวัดวาอารามที่สวยงาม ย่านธุรกิจที่คึกคัก และเป็น เมืองหลวงของประเทศไทย ทำให้ปัจจุบัน กรุงเทพฯ เป็นศูนย์กลางในทุกๆ ด้านของไทยเราค่ะ แน่นอนว่าเมืองหลวงแห่งนี้มีประวัติศาสตร์ที่น่าสนใจไม่แพ้กรุงเก่าอย่าง พระนครศรีอยุธยา เลยทีเดียว ตามเรามารู้จัก กรุงเทพฯ ให้ดีกว่าที่เคยผ่าน ประวัติ กรุงเทพมหานคร ไปดูเรื่องราวกว่าหลายร้อยปี และรู้จักที่เที่ยวสำคัญๆ ในกรุงเทพฯ กันค่ะ ในสมัยกรุงศรีอยุธยานั่น กรุงเทพฯ ยังเป็นเพียงเมืองการค้าขนาดเล็ก อยู่ที่ปากแม่น้ำเจ้าพระยา แต่ต่อมาหลังจากการสถาปนาเมืองหลวงใหม่ ทำให้กรุงเทพฯ เป็นที่ตั้งของ 2 เมืองหลวงที่สำคัญก็คือ กรุงธนบุรี และ กรุงรัตนโกสินท ร์ ค่ะ ทำให้กรุงเทพฯ เติบโต และกลายเป็นหัวใจสำคัญของประเทศ หลังสิ้นรัชสมัยของ สมเด็จพระเจ้าตากสิน หรือ พระเจ้ากรุงธนบุรี ได้มีการสถาปนา กรุงรัตนโกสินทร์

# data[].attributes.headline
ภูวภัทร 91. พระเ

# data[].attributes.body
ภูวภัทร 9
1. พระเจ้าตากสิน พระสติฟั่นเฟือนจริงมั้ย

2. สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชเป็นพระมหากษัตริย์ไทยพระองค์หนึ่งที่ประวัติศาสตร์ได้บันทึกหลักฐานไว้เป็นจำนวนมาก และมีหลายหลายแง่มุมให้ศึกษา โดยเฉพาะเรื่องพระอารมณ์และพระสติที่หลักฐานส่วนใหญ่มักระบุว่าพระองค์ “บ้า”

เรื่องความบ้าจึงนำไปสู่ความเชื่อ ทฤษฎีหรือแนวความคิดต่าง ๆ ออกมาให้ข้อมูลอีกแง่มุมหนึ่งว่าพระเจ้าตากสินไม่ได้บ้า เพียงแต่หนีไปบวชที่นครศรีธรรมราชก็มี หนีไปเมืองจีนก็มี จนดูเหมือนว่าเรื่องของพระเจ้าตากสินจะดูเป็นเรื่องที่ไม่มีวันถกเถียงกันจบสิ้น

ดังนั้น ในบทความนี้จึงขอยกหลักฐานที่ว่าด้วยความบ้าของพระเจ้าตากสินมาให้พิจารณาว่าเป็นอย่างไร รวมถึงข้อคิดเห็นของผู้เชี่ยวชาญประวัติศาสตร์หลายพระองค์และหลายคนที่ต่างก็มีการวิเคราะห์ในประเด็นนี้แตกต่างกันออกไป
อ่านต่อ https://www.silpa-mag.com/history/article_35439
3. มีความเป็นไปได้เช่นกัน เพราะอ้างอิงจากหลายจดหมายเหตุภายในเว็ปนั้น แหละจดหมายเหตุนั้นเกิดขึ้นในช่วงยุคสมัยนั้นซึ่งนำมาจากหอจดหมายเหตุหรือหอสมุดกลาง และเว็ปที่นำมาเป็นหลักฐานชั้นรอง แต่ภายในเว็ปนั้นได้นำคำกล่างอ้างจากจดหมายเหตุมาซึ่งเป็นหลักฐานชั้นต้น
4. อาจเกิดจากการกล่าวหา หรือเป็นเรื่องจริงที่เกิดขึ้นได้ เพราะจดหมายเหตุที่ออกมานั้นเป็นมุมมองของแต่ละบุคคลซึ่งไม่สามารถรับประกันได้ว่าเป็นเรื่องจริงมั้ย
5. นำเสนอในรูปแบบการนำคำกล่างอ้างสั้นๆในจดหมายเหตุมาเปรียบเทียบกันว่าคำกล่าวอ้างนั้นตรงกันมั้ย

# data[].attributes.headline
17 ชนพัฒน์ เวชพฤกษ์พิทักษ์

# data[].attributes.subject
17 ชนพัฒน์ เวชพฤกษ์พิทักษ์

# data[].attributes.body
1. ทำไมร.7ถึงหนีไปอยู่ต่างประเทศ
2. สืบค้นจาก https://www.thaipost.net/main/detail/66532
3. หลักฐานมีความน่าเชื่อถือและเป็นหลักฐานชั้นรองเพราะหนังสืออ้างอิงมาจากส่วนอื่น แหล่งข้อมูลมีข้อมูลที่ตรงกันอ้างอิงจาก https://www.silpa-mag.com/this-day-in-history/article_1746
4. วิเคราะห์จากหลายๆเว็ปเช่น
https://mgronline.com/onlinesection/detail/9640000019821
5. พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงสละราชสมบัติเมื่อวันที่ ๒ มีนาคม พ.ศ. ๒๔๗๗ (ซึ่งตามปฏิทินปัจจุบันเป็น พ.ศ. ๒๔๗๘) ด้วยเหตุต่างๆ ในที่นี้ขอเสนอบทวิเคราะห์องค์พระราชหัตถเลขาแต่เพียงโดยสังเขป

เริ่มที่ข้อความย่อหน้าที่ ๒ หน้า ๕ ที่ว่า “ข้าพเจ้ามีความเต็มใจที่จะสละอำนาจเป็นของข้าพเจ้าอยู่แต่เดิมให้แก่ราษฎรโดยทั่วไป แต่ข้าพเจ้าไม่ยินยอมยกอำนาจทั้งหลายของข้าพเจ้าให้แก่ผู้ใดคณะใดโดยเฉพาะ เพื่อใช้อำนาจนั้นโดยสิทธิขาดและโดยไม่ฟังเสียงอันแท้จริงของประชาราษฎร” นำเสนอเเละส่งให้ครู

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Thai Post | อิสรภาพแห่งความคิด

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงสละราชสมบัติเมื่อวันที่ ๒ มีนาคม พ.ศ. ๒๔๗๗ (ซึ่งตามปฏิทินปัจจุบันเป็น พ.ศ. ๒๔๗๘) ด้วยเหตุต่างๆ ในที่นี้ขอเสนอบทวิเคราะห์องค์พระราชหัตถเลขาแต่เพียงโดยสังเขป

เริ่มที่ข้อความย่อหน้าที่ ๒ หน้า ๕ ที่ว่า "ข้าพเจ้ามีความเต็มใจที่จะสละอำนาจเป็นของข้าพเจ้าอยู่แต่เดิมให้แก่ราษฎรโดยทั่วไป แต่ข้าพเจ้าไม่ยินยอมยกอำนาจทั้งหลายของข้าพเจ้าให้แก่ผู้ใดคณะใดโดยเฉพาะ เพื่อใช้อำนาจนั้นโดยสิทธิขาดและโดยไม่ฟังเสียงอันแท้จริงของประชาราษฎร"

หลายคนอ่านแค่นี้แล้วเข้าใจไปว่า ทรงสละพระราชอำนาจในวาระที่ทรงสละราชสมบัติ ซึ่งจริงๆ แล้ว ทรงสละพระราชอำนาจสมบูรณาญาสิทธิราชย์มาเกือบ ๓ ปีก่อนหน้านั้นแล้ว คือเมื่อมีการ "ก่อการเปลี่ยนแปลงการปกครอง" เมื่อวันที่ ๒๔ มิถุนายน พ.ศ. ๒๔๗๕ และทรงรับเป็น "พระเจ้าแผ่นดินปกครองตามพระธรรมนูญ" ซึ่งหมายความว่าไม่ทรงมีอำนาจการบริหารราชการแผ่นดินอยู่ในพระหัตถ์อีกต่อไปแล้ว

ดังนั้น ข้อความที่คัดมาข้างต้นจึงเป็นการทรงย้อนไปกล่าวถึงเมื่อ พ.ศ. ๒๔๗๕ ว่าได้ทรงสละพระราชอำนาจให้แก่ราษฎรโดยทั่วไป เพื่อประกอบการทรงอธิบายเหตุผลว่า เหตุใดจึงต้องสละราชสมบัติใน พ.ศ. ๒๔๗๗

คำอธิบายของพระองค์โดยสรุปอยู่ที่ย่อหน้าที่ ๑ ของหน้าเดียวกัน ใจความดังต่อไปนี้

"ข้าพเจ้าเห็นว่าคณะรัฐบาลและพวกพ้อง ใช้วิธีการปกครองซึ่งไม่ถูกต้องตามหลักการของเสรีภาพในตัวบุคคลและหลักความยุตติธรรมตามความเข้าใจและยึดถือของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าไม่สามารถที่จะยินยอมให้ผู้ใดคณะใดใช้วิธีการปกครองอย่างนั้น ในนามของข้าพเจ้าต่อไปได้"

กล่าวคือเมื่อทรงสละพระราชอำนาจ (เมื่อ พ.ศ. ๒๔๗๕) แล้วทรงพบว่า "รัฐบาลและพวกพ้อง" ทำการปกครองในพระปรมาภิไธย (ในนาม) ของพระมหากษัตริย์ภายใต้รัฐธรรมนูญ (องค์พระประมุข) ในรูปแบบที่ผิด "หลักการของเสรีภาพในตัวบุคคล" และ "หลักความยุติธรรม" (ตามที่ทรงเข้าพระราชหฤทัย)

ตรงนี้อธิบายขยายความได้ว่า สองหลักนี้มีความเชื่อมโยงกันเป็นหลักของระบอบรัฐธรรมนูญแบบเสรีนิยม กล่าวคือ ถือว่ามนุษย์แต่ละคนมีเสรีภาพ (freedom) มาแต่กำเนิด ด้วยเหตุผลที่ว่ามนุษย์แตกต่างจากสัตว์เดียรัจฉาน ตรงที่ คิดเป็น ใช้เหตุผลเป็น และจึงสร้างสรรค์เป็น (ส่วนจะคิดหรือใช้หรือไม่เป็นอีกเรื่องหนึ่ง)

เสรีภาพนี้จึงต้องได้รับความคุ้มครองจากการถูกริดรอนโดยการใช้อำนาจจากมนุษย์คนอื่นโดยเฉพาะยิ่งจากผู้ปกครอง จึงเป็นที่มาของแนวคิด การปกครองโดยหลักนิติธรรม (the rule of law) การปกครองโดยหลักนิติธรรมนี้พูดง่ายๆ ก็คือสิ่งที่ตรงกันข้ามกับการปกครอง (การใช้อำนาจ) ตามอำเภอใจของผู้ปกครอง (arbitrary rule) เท่ากับว่าผู้ปกครองจะต้องทำการตัดสินใจตามกฎเกณฑ์หรือหลักการที่ใช้บังคับทั่วไปกับบุคคลทุกผู้ทุกนามอย่างไม่เลือกที่รักมักที่ชัง ไม่เลือกปฏิบัติ กล่าวคือการตัดสินใจต้องเป็นกลางไม่โอนเอียงเข้ากับฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง และใช้กับทุกกรณี

หากการปกครองเป็นเช่นนี้ได้แล้ว ทุกคนก็จะมี "ความเสมอภาคกันในสายตาของกฎหมาย (equality before the law)" และมีเสรีภาพ คือปราศจากความหวาดกลัวว่าจะมีการใช้อำนาจตามอำเภอใจของผู้ปกครอง (freedom from fear) กล่าวอีกนัยหนึ่งคือ เป็นการปกครองที่ปวงประชาได้รับการปกป้อง (demo-protection) แนวคิด "การปกครองโดยหลักนิติธรรม" นี้เองเป็นที่มาของแนวคิด ระบอบรัฐธรรมนูญ (constitutionalism) ซึ่งต้องบอกว่ายังไม่ถึงกับเป็นประชาธิปไตย

คราวนี้มาดูย่อหน้าที่ ๓ หน้า ๔ ซึ่งแยกแยะได้เป็นสองตอน

ตอนแรกมีว่า "บัดนี้ข้าพเจ้าเห็นว่าความประสงค์ของข้าพเจ้าที่จะให้ราษฎรมีสิทธิออกเสียงในนโยบายของประเทศโดยแท้จริงไม่เป็นผลสำเร็จ"

เท่ากับว่าทรงนำเรื่องประชาธิปไตยหรืออำนาจอธิปไตยของปวงประชาเข้ามาเกี่ยวข้องโดยตรง หมายความว่า นอกจากประชาชนจะต้องมีเสรีภาพที่มีการปกครองในหลักนิติธรรม (ในระบอบรัฐธรรมนูญ) เป็นประกันแล้ว ยังต้องมีสิทธิทางการเมือง คือที่จะมีส่วนร่วมในการชี้ว่านโยบายของประเทศจะเป็นเช่นใดด้วย

อธิบายเพิ่มเติมตามศาสตราจารย์จีโอวานี ซาตอรี่ (Giovanni Sartori) นักรัฐศาสตร์ชั้นนำชาวอเมริกันเชื้อสายอิตาลีได้ว่า สองเสาหลัก (เสาเข็ม) ของประชาธิปไตยนั้น คือการปกครองโดยหลักนิติธรรม (the rule of law หรือ demo-protection) ประการหนึ่งและอำนาจอธิปไตยของปวงชนหรือ อำนาจของปวงชน (demo-power) อีกประการหนึ่ง (Sartori 2001)

ซาตอรีตั้งปุจฉาชวนคิดไว้ต่อไปว่า "หากคุณต้องเลือกระหว่างการอยู่ในประเทศที่ demoprotection อย่างเดียวกับประเทศที่มี demo-power อย่างเดียว คุณจะเลือกอยู่ที่ไหน?" เขาวิสัชนาว่าเขาจะเลือกอย่างแรก และไขปริศนาไว้ด้วยว่า เพราะหากปวงประชาไม่ได้รับการปกป้องจากการใช้อำนาจตามอำเภอใจเสียแล้วไซร้ ปวงประชานั้นจะมีหนทางใดเล่าที่จะ (ใช้ความคิดปรึกษากัน รวมตัวกัน) สร้างอำนาจปวงประชาขึ้นมาได้ ดังนั้น การปกป้องปวงประชา หรือการปกครองโดยหลักนิติธรรม (หรือระบอบรัฐธรรมนูญ) จึงเป็นเงื่อนไขที่จำเป็นของการที่จะมีประชาธิปไตย และจึงเป็นเสาหลักหนึ่งขาดไม่ได้ของระบอบประชาธิปไตย แต่มีเสานี้เสาเดียวก็ไม่อาจเรียกได้ว่าเป็นระบอบประชาธิปไตย ต้องมีอีกเสาหนึ่งคือ อำนาจของปวงประชา

ส่วนที่ว่าแต่ละประเทศจะจัดการให้มีทั้ง ๒ เสาบนสภาพจริงตลอดจนชีวิตวัฒนธรรมของแต่ละประเทศนั้น คนในประเทศนั้นๆ ต้องคิดอ่านกันให้ดี สำหรับองค์พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวนั้นได้ทรงเอาพระราชหฤทัยใส่ในเรื่องปัญหาการปรับใช้อยู่ไม่น้อย เห็นได้จากพระราชบันทึก Problems of Siam (พ.ศ. ๒๔๖๙) และ Democracy in Siam (พ.ศ. ๒๔๗๐) หรือแม้แต่ในพระราชหัตถเลขาสละราชสมบัตินี้เอง ดังความในย่อหน้าที่ ๓ ตอนหลังที่ว่า

"และเมื่อข้าพเจ้ารู้สึกว่าบัดนี้เปนอันหมดหนทางที่ข้าพเจ้าจะช่วยเหลือหรือให้ความคุ้มครองแก่ประชาชนได้ต่อไปแล้ว ข้าพเจ้าจึงของสละราชสมบัติและออกจากตำแหน่งพระมหากษัตริย์แต่บัดนี้เปนต้นไป"

ข้อความนี้ไม่ค่อยมีใครให้ความสนใจ แต่ว่าน่าสนใจเพราะว่าทรงย้อนไปอ้างถึงพระราชภาระของพระมหากษัตริย์สยามตามคติธรรมราชาที่จะต้องทรง "ปกป้องปวงประชา" ดังความในพระปฐมบรมราชโองการของพระองค์ เมื่อทรงบรมราชาภิเษก ในวันที่ ๒๕ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๔๖๘ ที่ว่า

"บัดนี้เราทรงราชภาระ ครองแผ่นดินโดยธรรมสม่ำเสมอ เพื่อประโยชน์สุขเกื้อกูลและสุขแห่งมหาชน เราแผ่ราชอาณาเหนื่อท่านทั้งหลายกับโภคสมบัติ เป็นที่พึ่งจัดการปกครองกันอันเป็นธรรมสืบไป ท่านทั้งหลายจงวางใจอยู่ตามสบาย เทอญฯ"

พึงสังเกตว่าได้ทรงสัญญาไว้ว่าจะทรง "จัดการปกครองป้องกันอันเป็นธรรม" แต่เมื่อได้ทรง "เต็มใจ" สละพระราชอำนาจแล้วเมื่อ พ.ศ. ๒๔๗๕ ดังนั้นใน พ.ศ. ๒๔๗๗ ขณะที่จะทรงสละพระราชสมบัติจึงไม่ทรงมีพระราชอำนาจในการจัดการปกครองแล้ว เพราะได้ทรงกลายเป็นพระมหากษัตริย์ในระบอบรัฐธรรมนูญ ทรงมีแต่สิ่งที่เรียกว่า "พระราชสิทธิ" ของพระมหากษัตริย์ในระบอบรัฐธรรมนูญตามธรรมเนียมของระบอบนั้นในตะวันตก เช่นอังกฤษ ที่จะทรงรับปรึกษาหารือที่จะพระราชทานกำลังใจและที่จะทรงร้องขอตักเตือนผู้ที่กระทำการปกครองจริงๆ ซึ่งพระองค์ก็ได้ทรงใช้พระราชสิทธิ "ร้องขอ" ระหว่างพระองค์กับคณะผู้แทนรัฐบาลจากกรุงเทพฯ

เท่ากับว่าทรงรู้สึกว่าทรงล้มเหลวในอันที่จะทรงช่วยประคับประคองการเปลี่ยนแปลงการปกครองไปสู่ระบอบรัฐธรรมนูญและประชาธิปไตย และที่สำคัญไม่อาจที่จะทรงทำหน้าที่ของธรรมราชาในการปกป้องปวงประชาดังที่ทรงสัญญาไว้แต่ครั้งที่ทรงขึ้นสู่ตำแหน่งพระมหากษัตริย์ได้สำเร็จ จึงทรงสำนึกว่าต้องทรงรับผิดชอบ ด้วยการทรงลาออกจากตำแหน่ง ซึ่งก็คือสละราชสมบัติ

พึงสังวรว่าทรงสละราชสมบัติที่ทรงเข้าสู่ในฐานะพระมหากษัตริย์สมบูรณาญาสิทธิ ไม่ใช่ตามรัฐธรรมนูญ จึงทรงสำนึกว่าต้องทรงรับผิดชอบกับการที่ทรงยินยอมเปลี่ยนพระราชสถานะแล้ว การณ์ปรากฏภายหลังว่าไม่อาจทรงรักษาสัญญาไว้ได้ จะใช้ตามภาษาปัจจุบันว่าทรง "ตรวจสอบ" พระองค์เองก็ได้ แต่ในการนั้นได้ทรงเน้นย้ำถึงหลักการของระบอบประชาธิปไตย ๒ หลักไว้ให้เราคนรุ่นหลังได้เรียนรู้ทำความเข้าใจ

เอกสารอีกชิ้นหนึ่งที่สนับสนุนการตีความเช่นนี้ก็คือ สำเนาแปลโทรเลขซึ่งส่งมาจากอังกฤษหลังจากที่ทรงสละราชสมบัติแล้วไม่กี่วัน อัญเชิญพระราชกระแสมายัง "บรรดาข้าราชการในพระราชสำนัก" ความตอนหนึ่งว่า

"ข้าพเจ้าขอให้ทุกคนจงให้อภัยแก่ข้าพเจ้า ถ้าอภัยให้ได้ ในการที่ได้ละทิ้งไปเสียในเวลานี้แต่ข้าพเจ้ารู้สึกว่า จำเป็นต้องต่อสู้เพื่อสิ่งที่ข้าพเจ้าคิดเห็นว่า ถูกและเป็นความยุตติธรรม ข้าพเจ้าไม่สามารถจะทำตนให้ต่ำลง และครองชีวิตอยู่ได้ตลอดไปด้วยความอัปประยศเพื่อว่าจะได้ครอบครองราชย์สมบัติสืบไป..."
--------------
ผู้เรียบเรียง : รองศาสตราจารย์ ม.ร.ว. พฤทธิสาณ ชุมพล
สถาบันพระปกเกล้า

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
อิสรภาพแห่งความคิด

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
วิเคราะห์ข่าว

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
กาลครั้งหนึ่ง

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
สละราชสมบัติ

# data[].attributes.attachment_link.title
ร.7ทรงสละราชสมบัติที่ทรงเข้าสู่ในฐานะพระมหากษัตริย์สมบูรณาญาสิทธิ ไม่ใช่ตามรัฐธรรมนูญ

# data[].attributes.attachment_link.description
พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงสละราชสมบัติเมื่อวันที่ ๒ มีนาคม พ.ศ. ๒๔๗๗ (ซึ่งตามปฏิทินปัจจุบันเป็น พ.ศ. ๒๔๗๘) ด้วยเหตุต่างๆ ในที่นี้ขอเสนอบทวิเคราะห์องค์พระราชหัตถเลขาแต่เพียงโดยสังเขป เริ่มที่ข้อความย่อหน้าที่ ๒ หน้า ๕ ที่ว่า "ข้าพเจ้ามีความเต็มใจที่จะสละอำนาจเป็นของข้าพเจ้าอยู่แต่เดิมให้แก่ราษฎรโดยทั่วไป แต่ข้าพเจ้าไม่ยินยอมยกอำนาจทั้งหลายของข้าพเจ้าให้แก่ผู้ใดคณะใดโดยเฉพาะ เพื่อใช้อำนาจนั้นโดยสิทธิขาดและโดยไม่ฟังเสียงอันแท้จริงของประชาราษฎร" หลายคนอ่านแค่นี้แล้วเข้าใจไปว่า ทรงสละพระราชอำนาจในวาระที่ทรงสละราชสมบัติ ซึ่งจริงๆ แล้ว ทรงสละพระราชอำนาจสมบูรณาญาสิทธิราชย์มาเกือบ ๓ ปีก่อนหน้านั้นแล้ว คือเมื่อมีการ "ก่อการเปลี่ยนแปลงการปกครอง" เมื่อวันที่ ๒๔ มิถุนายน พ.ศ. ๒๔๗๕ และทรงรับเป็น "พระเจ้าแผ่นดินปกครองตามพระธรรมนูญ" ซึ่งหมายความว่าไม่ทรงมีอำนาจการบริหารราชการแผ่นดินอยู่ในพระหัตถ์อีกต่อไปแล้ว ดังนั้น ข้อความที่คัดมาข้างต้นจึงเป็นการทรงย้อนไปกล่าวถึงเมื่อ พ.ศ. ๒๔๗๕ ว่าได้ทรงสละพระราชอำนาจให้แก่ราษฎรโดยทั่วไป เพื่อประกอบการทรงอธิบายเหตุผลว่า เหตุใดจึงต้องสละราชสมบัติใน พ.ศ. ๒๔๗๗ คำอธิบายของพระองค์โดยสรุปอยู่ที่ย่อหน้าที่ ๑ ของหน้าเดียวกัน ใจความดังต่อไปนี้ "ข้าพเจ้าเห็นว่าคณะรัฐบาลและพวกพ้อง ใช้วิธีการปกครองซึ่งไม่ถูกต้องตามหลักการของเสรีภาพในตัวบุคคลและหลักความยุตติธรรมตามความเข้าใจและยึดถือของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าไม่สามารถที่จะยินยอมให้ผู้ใดคณะใดใช้วิธีการปกครองอย่างนั้น ในนามของข้าพเจ้าต่อไปได้" กล่าวคือเมื่อทรงสละพระราชอำนาจ (เมื่อ พ.ศ.

# data[].attributes.body
1. ร.8เสียชีวิตเพราะอะไร
2. สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล พระมหากษัตริย์สยาม เสด็จสวรรคตเพราะต้องพระแสงปืนเมื่อวันที่ 9 มิถุนายน 2489 เวลาประมาณ 9.20 น. บนชั้นสอง พระที่นั่งบรมพิมาน พระบรมมหาราชวัง สภาพพระศพมีบาดแผลกลางพระนลาฎ (หน้าผาก) บริเวณระหว่างพระขนง (คิ้ว) ข้างพระศพมีปืนพกโคลต์ตกอยู่ชิดข้อศอก ด้ามปืนหันออกจากตัว ในช่วงแรกมีการรบกวนพระบรมศพทำให้การพิสูจน์เกิดปัญหา ความเห็นของแพทย์ผู้ชันสูตรเกือบสามในสี่ลงมติเป็นการลอบปลงพระชนม์
ปรีดี พนมยงค์ นายกรัฐมนตรีในขณะนั้น ให้ตั้งคณะกรรมการขึ้นสอบสวน และรัฐสภาลงมติถวายราชสมบัติให้แก่สมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้าภูมิพลอดุลเดช ข่าวลือแพร่สะพัดไปว่าพระเจ้าอยู่หัวถูกลอบปลงพระชนม์ และศัตรูการเมืองของปรีดีซึ่งประกอบด้วยทหารสายจอมพล ป. พิบูลสงครามและพรรคประชาธิปัตย์ปล่อยข่าวลือว่าปรีดีเป็นผู้บงการ เมื่อไขคดีไม่ได้และรัฐบาลสั่งปิดหนังสือพิมพ์ที่โจมตีรัฐบาลนานเข้า ปรีดีจึงลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรี แล้วถวัลย์ ธำรงนาวาสวัสดิ์ได้เป็นนายกรัฐมนตรีต่อแทน แต่สุดท้ายเกิดรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2490 โดยอ้างสาเหตุหนึ่งว่ารัฐบาลไม่สามารถแก้ไขคดีสวรรคตได้ ทำให้ปรีดีและพันธมิตรหมดอำนาจทางการเมือง ทั้งนี้ ส. ศิวรักษ์เขียนว่า ปรีดี พนมยงค์มีบทบาทช่วยปกป้องเชื้อพระวงศ์ที่กระทำผิดในเหตุการณ์ และไม่ได้บอกให้อธิบดีตำรวจและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยชันสูตรพระบรมศพแต่แรก และจับกุมผู้ทำลายหลักฐานเพื่อปิดบังพิรุธ

คณะกรรมการสืบสวนคดีสวรรคตที่มีพระพินิจชนคดี (พินิจ อินทรทูต) เป็นประธาน อันตั้งขึ้นหลังรัฐประหารนั้นพยายามสรุปคดีในดูเหมือนปรีดีเป็นผู้บงการ แม้มีหลักฐานเท็จ แต่การสอบสวนดำเนินต่อ จนศาลฎีกาพิพากษาประหารชีวิตมหาดเล็ก 3 คนในเดือนตุลาคม 2497เนื่องจาก "มีเหตุบังเกิดการประทุษร้ายแก่พระองค์พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวถึงแก่การสวรรคต" ในปี 2498 รัฐบาลจอมพล ป. พิบูลสงครามพยายามฎีกาขอพระราชทานอภัยโทษ แต่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวยกฎีกา

3. มีข้อมูลที่น่าเชื่อถือเพราะมีการอัปเดตข้อมูลจากผู้ที่เข้ามาศึกษาในเว็บไซต์ เป็นหลักฐานชั้นรอง
4. สรุปได้ว่าจอมพลป.เป็นคนยิงปืนเข้าที่หัวของร.8 จัดเรียงข้อมูลให้เรียบร้อย
5. ทำสไลด์สรุปข้อมูลและนำเสนอ

# data[].attributes.headline
วิธีการทางประวัติศาสตร์

# data[].attributes.subject
วิธีการทางประวัติศาสตร์

# data[].attributes.body
ขั้นที่ 1 การกำหนดปัญหาหรือกำหนดหัวข้อเรื่องที่จะศึกษา
ขั้นที่ 2 การรวบรวมหลักฐานหรือรวบรวมข้อมูล
ขั้นที่ 3 การประเมินคุณค่าของหลักฐาน
ขั้นที่ 4 การวิเคราะห์ สังเคราะห์ และจัดหมวดหมู่ข้อมูล
ขั้นที่ 5 การเรียบเรียงและนำเสนอ