# data[].attributes.headline
Η εξάλειψη της βίας 

# data[].attributes.body
Η εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών, αλλά και γενικότερα της βίας, είναι πρώτιστα ζήτημα κουλτούρας. Αυτή η μορφή της βίας έγινε ανεκτή, θεμελιώθηκε ατύπως και επιβίωσε μέσα στο χρόνο, παρά τις σημαντικές μετεξελίξεις των κοινωνιών, την ενίσχυση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τη διεύρυνση των πολιτικών προστασίας, λόγω των στερεοτύπων.

# data[].attributes.headline
Ο όρος «βία κατά των γυναικών» περιλαμβάνει κάθε πράξη βίας που στηρίζεται στο φύλο και έχει ως αποτέλεσμα ή είναι δυνατό να έχει ως αποτέλεσμα, την σωματική, σεξουαλική ή ψυχολογική βλάβη ή πόνο για τις γυναίκες, συμπεριλαμβανομένων των απειλών τέτοιων πράξεων, τον εξαναγκασμό ή την αυθαίρετη στέρηση της ελευθερίας είτε αυτό προκύπτει στην δημόσια είτε στην ιδιωτική ζωή.

# data[].attributes.subject
Ο όρος «βία κατά των γυναικών» περιλαμβάνει κάθε πράξη βίας που στηρίζεται στο φύλο και έχει ως αποτέλεσμα ή είναι δυνατό να έχει ως αποτέλεσμα, την σωματική, σεξουαλική ή ψυχολογική βλάβη ή πόνο για τις γυναίκες, συμπεριλαμβανομένων των απειλών τέτοιων πράξεων, τον εξαναγκασμό ή την αυθαίρετη στέρηση της ελευθερίας είτε αυτό προκύπτει στην δημόσια είτε στην ιδιωτική ζωή.

# data[].attributes.headline
Ενημερωτικός οδηγός σχετικά με τη βία κατά των γυναικών και τους τρόπους αντιμετώπισης της.

# data[].attributes.subject
Ενημερωτικός οδηγός σχετικά με τη βία κατά των γυναικών και τους τρόπους αντιμετώπισης της.

# data[].attributes.headline
Πρόσθετα δεδομένα και ποσοστά που έχουν συλλεχθεί :

# data[].attributes.subject
Πρόσθετα δεδομένα και ποσοστά που έχουν συλλεχθεί :

# data[].attributes.body
στο πλαίσιο καταπολέμησης της.

# data[].attributes.headline
Η βία κατά των γυναικών δεν περιορίζεται μόνο στην εκδοχή της ενδοοικογενειακής βίας. Λαμβάνει πολλές και ιδιάζουσες μορφές, όπως είναι η εμπορία ανθρώπων, το σύγχρονο σεξουαλικό σκλαβοπάζαρο δηλαδή, οι εξαναγκαστικοί γάμοι, οι σεξουαλικές παρενοχλήσεις και οι βιασμοί.

# data[].attributes.subject
Η βία κατά των γυναικών δεν περιορίζεται μόνο στην εκδοχή της ενδοοικογενειακής βίας. Λαμβάνει πολλές και ιδιάζουσες μορφές, όπως είναι η εμπορία ανθρώπων, το σύγχρονο σεξουαλικό σκλαβοπάζαρο δηλαδή, οι εξαναγκαστικοί γάμοι, οι σεξουαλικές παρενοχλήσεις και οι βιασμοί.

# data[].attributes.body
“ Σύμφωνα με τον ΟΗΕ, το 35% των γυναικών παγκοσμίως έχει υποστεί ενδοοικογενειακή ή σεξουαλική βία.”

# data[].attributes.body
“Το 58% των 87.000 γυναικών που σκοτώθηκαν παγκοσμίως το 2017, σκοτώθηκαν από άμεσους συνεργάτες, συντρόφους ή μέλη της οικογένειάς τους.”

# data[].attributes.body
“Σε αρκετές χώρες, κατά την περίοδο της πανδημίας και κυρίως στη φάση των περιοριστικών μέτρων, πενταπλασιάστηκαν οι κλήσεις στις γραμμές υποστήριξης θυμάτων.”

# data[].attributes.headline
...ένας πολύ

# data[].attributes.body
...ένας πολύ σημαντικός αριθμός περιστατικών δεν καταγγέλλεται. Τα θύματα είναι περισσότερα, κανείς δεν μπορεί να προσεγγίσει τον ακριβή αριθμό τους, ιδιαίτερα της λεκτικής και της ψυχολογικής βίας.

Δεν μπορούν να γνωρίζουν τα κράτη και τα σώματα ασφαλείας τι συμβαίνει πίσω από τις κλειστές πόρτες.

# data[].attributes.attachment_link.title
Βία κατά των γυναικών

# data[].attributes.attachment_link.title
WHO - Violence against women: Strengthening the health system response

# data[].attributes.attachment_link.title
Ending Violence against women and girls: If not you, who?

# data[].attributes.headline
Αν δεν ανοίξουν τα σ

# data[].attributes.body
Αν δεν ανοίξουν τα στόματα, αν τα θύματα δεν καταγγείλουν τη βία, αν εμείς που είμαστε γύρω τους, δίπλα τους δεν τους παροτρύνουμε να μιλήσουν, αν δεν ενεργοποιηθούμε ως πολίτες απέναντι σε αυτό το έγκλημα, δεν θα μπορέσουμε να σπάσουμε αυτό το φαύλο κύκλο.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Το metoogreece.gr είναι μια ιστοσελίδα της Πολιτείας που θα συλλέγει όλες τις απαραίτητες πληροφορίες για θέματα σεξουαλικής παρενόχλησης, κακοποίησης και εξουσιαστικής βίας και τις δράσεις καταπολέμησής τους.
Σύντομα θα υπάρχουν ανακοινώσεις για πρωτοβουλίες που σκοπό έχουν να βοηθήσουν τον καθένα και την καθεμία να αντιδράσει σε κάθε μορφή παρενόχλησης και κακοποίησης.
Από σήμερα, μπορεί να σε βοηθήσει να σπάσεις τη σιωπή!
Εάν χρειάζεσαι βοήθεια υπάρχουν άνθρωποι εδώ για εσένα!

Επικοινώνησε τώρα.

# data[].attributes.attachment_link.description
Το metoogreece.gr είναι μια ιστοσελίδα της Πολιτείας που θα συλλέγει όλες τις απαραίτητες πληροφορίες για θέματα σεξουαλικής παρενόχλησης, κακοποίησης και εξουσιαστικής βίας και τις δράσεις καταπολέμησής τους. Σύντομα θα υπάρχουν ανακοινώσεις για πρωτοβουλίες που σκοπό έχουν να βοηθήσουν τον καθένα και την καθεμία να αντιδράσει σε κάθε μορφή παρενόχλησης και κακοποίησης.

# data[].attributes.headline
Ταινίες μικρού μήκους

# data[].attributes.subject
Ταινίες μικρού μήκους

# data[].attributes.attachment_link.title
Behind Closed Doors | Short Film | Panasonic GH5

# data[].attributes.headline
(σχετικό με την αύξη

# data[].attributes.body
(σχετικό με την αύξηση των περιστατικών βίας κατά τη διάρκεια της πανδημίας του ιού Covid-19)

# data[].attributes.headline
  Μαρτυρίες θυμάτων

# data[].attributes.subject
  Μαρτυρίες θυμάτων

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Μπήκε στο γραφείο διστακτικά. Το νεανικό της πρόσωπο ξεχώριζε για την ευγένεια του. Η Π. είναι φοιτήτρια, γύρω στα 26.* Στο Κέντρο Διοτίμα κατέφυγε ένα χρόνο πριν, όταν αποφάσισε πως δεν θα ανεχτεί άλλο την (ενδοοικογενειακή) βία που της ασκούσε ο σύντροφός της. Τότε, είχε λάβει υποστήριξη από τη νομική υπηρεσία μας. Ο δράστης έκατσε στο εδώλιο του κατηγορούμενου και καταδικάστηκε για το αδίκημα που είχε διαπράξει. Η ίδια, εδώ και ένα χρόνο, έχει διαφύγει από μια κακοποιητική σχέση, και δέχτηκε να μας μιλήσει για το βίωμα της.

"Η αλήθεια είναι ότι όλα αυτά θέλω να τα ξεγράψω" μου λέει, από την αρχή, αν και δεν σταματά να ανταποκρίνεται στα ερωτήματά μου. "Η σχέση μας είχε διάρκεια δύο χρόνων. Στην αρχή συγκατοικούσαμε και οι δύο, μαζί με τη μητέρα μου, αλλά πάνω στο χρόνο αποφασίσαμε να μείνουμε σε ξεχωριστά σπίτια".

"Δεν ήταν από την αρχή της σχέσης βίαιος. Η βία ξεκίνησε μετά τον πρώτο χρόνο. Ήταν σωματική και λεκτική. Υπήρχαν φορές που γινόταν πολύ επιθετικός, ιδίως όταν έπινε. Τους τελευταίους δύο μήνες, τα περιστατικά ήταν αρκετά συχνά, εβδομαδιαία. Οι επιθέσεις ξεκινούσαν πάντοτε με άγριο βρίσιμο. Μόλις τον έβλεπα έτσι καταλάβαινα ότι αρχίζει ξανά... Με χτυπούσε, με έφτυνε, μου μιλούσε εξευτελιστικά".

"Τις περισσότερες φορές τα περιστατικά άρχιζαν με αφορμή τη σχέση μου με τη μητέρα μου, άλλες πάλι είχαν να κάνουν με τη ζήλια. Άλλωστε ήθελε να ξέρει ανά πάσα στιγμή που είμαι και τι κάνω. Βέβαια, από ένα σημείο και μετά δεν μπορούσα να καταλάβω ποια ήταν η αιτία ή η αφορμή των καυγάδων. Δεν υπήρχε λογική. Έτσι ένιωθα διαρκή φόβο. Περίμενα το επόμενο ξέσπασμα, που μπορούσε να γίνει ανά πάσα στιγμή".

"Μετά από κάθε βίαιο επεισόδιο μου ζητούσε συγγνώμη, έκλαιγε, μου έλεγε ότι θα αλλάξει. Ακολουθούσε μια περίοδος που όλα ήταν μέλι γάλα, μέχρι να ξανακάνει την εμφάνιση της η βία. Όλα αυτά με είχαν ζορίσει πάρα πολύ. Ήμουν συνεχώς θλιμμένη, φοβισμένη και στεναχωρημένη. Πολλές φορές μάλιστα κατηγορούσα τον εαυτό μου ή τη μητέρα μου, για όσα συνέβαιναν. Ένιωθα ενοχές. Το πιο περίεργο ήταν ότι βρισκόμουν σε έντονη σύγχυση και όλα όσα γίνονταν μου έμοιαζαν θολά, σαν να μην τα έχω ζήσει εγώ, σαν να μην ήμουν σίγουρη για το βίωμά μου".

"Φυσικά εκείνη την περίοδο δεν είχα καθόλου αυτοπεποίθηση. Δεν πίστευα στον εαυτό μου. Άλλωστε εκείνος διαρκώς με υποβίβαζε, ήθελε να είμαι πιο κάτω, μου έλεγε συχνά: ''Είσαι ένα τίποτα. Ακούς πάντα τους άλλους''. Έτσι έμενα στη σχέση. Έκανα υπομονή. Πίστευα ότι μπορεί να αλλάξει. Είχα δει την καλή του πλευρά και θεωρούσα ότι θα ξαναγίνει όπως παλιά. Άλλες φορές τον λυπόμουν. Του έλεγα να πάμε σε κέντρο αποτοξίνωσης, νόμιζα ότι εκεί ήταν η λύση. Άλλοτε τον δικαιολογούσα, γιατί πιεζόταν στη δουλειά και δεν είχε το θάρρος να διεκδικήσει, όσα του αναλογούσαν. Ήταν και η πρώτη μου σχέση και δεν είχα άλλες εμπειρίες για το πώς να το χειριστώ... Από εάν σημείο και μετά φοβόμουν να αντιδράσω, μήπως και αυτό πυροδοτούσε ακόμη μεγαλύτερη οργή και βία".

"Η αλήθεια είναι ότι και οι φίλοι μου, όταν τους το εκμυστηρεύτηκα, με συμβούλευσαν να συνεχίσω να προσπαθώ. Μου έλεγαν να τον ηρεμώ και να του φέρομαι με καλό τρόπο για να σταματήσει να είναι βίαιος. Και οι ίδιοι είχαν βιώσει ενδοοικογενειακή βία στα πατρικά τους σπίτια και έμοιαζε να τη θεωρούν κάτι φυσιολογικό. Σταδιακά ο κόμπος έφτανε στο χτένι. Μετά από ένα περιστατικό που με χτυπούσε για ώρα με ζώνη, είπα στη μητέρα μου όσα ζούσα. Η μητέρα μου και η αδερφή μου επέμεναν να φύγω, μου έλεγαν ότι αυτό δεν πρόκειται να σταματήσει".

"Πράγματι λίγο καιρό μετά, συνέβη κάτι ακόμα πιο ακραίο: με έσυρε βίαια έξω από το ταξί, με χτυπήσει και πήρε το κινητό μου. Όταν ο ξάδερφός μου του ζήτησε να του παραδώσει το κινητό, εκείνος κατέφθασε στην πολυκατοικία μας, μαζί με τον αδελφό του. Έκανε μεγάλη φασαρία και έσπασε την τζαμαρία του κοινόχρηστου χώρου. Τότε σκέφτηκα, αστραπιαία, ότι από αυτόν τον άνθρωπο δεν κινδυνεύω μόνο εγώ αλλά και οι οικείοι μου. Μέσα σε αυτό το χαμό, βγήκα έξω και φώναξα δύο μοτοσικλετιστές της ΔΙΑΣ, που περνούσαν τυχαία από εκεί κοντά. Πιθανόν τους είχαν καλέσει οι γείτονες. Δεν ξέρω με σιγουριά. Στον αστυνομικό έλεγχο βρέθηκαν βαριά εργαλεία, μέσα στις τσέπες τους, που σίγουρα μπορούσαν να βλάψουν. Οι αστυνομικοί επέμεινα να του κάνω μήνυση και μου επεσήμαναν ότι αν δεν κάνω θα το επαναλάβει".

"Τελικά, αν και αμφιταλαντεύτηκα, έκανα μήνυση και την επόμενη πέρασε αυτόφωρο. Τότε επισκέφτηκα και το Κέντρο Διοτίμα για νομική βοήθεια. Η δικηγόρος και η ψυχολόγος με στήριξαν και μου εξήγησαν όλες τις επιλογές που είχα. Η δίκη, που ορίστηκε μετά από δύο εβδομάδες, αναβλήθηκε αρχικά, ωστόσο του επιβλήθηκαν από το δικαστήριο περιοριστικά μέτρα. Αυτό ήταν καθοριστικό για να μην με ξαναπλησιάσει. Όταν φτάσαμε στη δικαστική αίθουσα έλεγε συνεχώς ότι με αγαπά και ότι για όλα φταίει η μητέρα μου. Μετά την καταδίκη απομακρύνθηκε οριστικά από τη ζωή μου, μόνο μια φορά ήρθε να με βρει και μου ζήτησε συγγνώμη. Σε όλη αυτή τη διαδικασία, δίπλα μου στάθηκε η μητέρα μου με την αδερφή μου και αυτό με βοήθησε πολύ".

"Ένα χρόνο μετά σκέφτομαι ότι αυτές είναι οι χειρότερες στιγμές της ζωής μου και προσπαθώ να διαγράψω όλο αυτό το σκηνικό. Σκέφτομαι ότι έπρεπε να φύγω από την πρώτη φορά που συνέβη. Ωστόσο πλέον στέκομαι στα πόδια μου και νιώθω πολύ καλά που προχώρησα, που ξέφυγα, που κατήγγειλα ότι μου συνέβαινε. Το ίδιο θα συμβούλευα κάθε γυναίκα που υφίσταται βία, μόνο αυτό μπορεί να την σταματήσει".

Βαρύτατες ποινές για την ενδοοικογενειακή βία

Η ενδοοικογενειακή βία αποτελεί μια από τις πιο διαδομένες μορφές έμφυλης βίας, παγκοσμίως και στη χώρα μας. Οι εκφάνσεις της είναι πολλαπλές: λεκτική, ψυχολογική, συναισθηματική, σωματική, σεξουαλική και οικονομική. Στη συντριπτική πλειονότητα τα θύματα είναι γυναίκες. Στο ακραίο της όριο μπορεί να οδηγήσει στη γυναικοκτονία. Σύμφωνα με έκθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (2017), πενήντα γυναίκες χάνουν τη ζωή τους κάθε εβδομάδα στην ΕΕ, λόγω ενδοοικογενειακή βίας.

Η ενδοοικογενειακή βία αποτελεί ποινικό αδίκημα, που τιμωρείται με αυστηρότερες ποινές σύμφωνα με νόμο που ψηφίστηκε στη χώρα μας, το 2006. Όπως ορίζει η νομοθεσία, ενδοοικογενειακή είναι η βία μεταξύ: (τέως και νυν) συζύγων, (τέως και νυν) μόνιμων συντρόφων και μερών του συμφώνου συμβίωσης, γονέων - τέκνων, αδελφών κ.ά. Οι πράξεις που τιμωρούνται βάσει νόμου είναι: η σωματική βλάβη (ποινή 1-15 έτη ανάλογα τον τρόπο που τελείται σύμφωνα με τις ειδικές προβλέψεις του νόμου), ο βιασμός (5-20 έτη), η ασέλγεια (μέχρι 10 έτη), ο εξαναγκασμός μέλους οικογένειας με τη χρήση βίας ή απειλής και η ενδοοικογενειακή απειλή (6 μήνες - 5 έτη), η προσβολή της γενετήσιας αξιοπρέπειας, με ιδιαίτερα ταπεινωτικό λόγο ή έργο (μέχρι 2 έτη), η απειλή μάρτυρα ή μέλος της οικογένειας, με σκοπό την παρακώλυση απονομής της δικαιοσύνης (3 μήνες - 3 έτη). Ο εκτός ή εντός γάμου βιασμός (5-20 έτη) και η ασέλγεια (μέχρι 10 έτη) τιμωρούνται με βάση τον Ποινικό Κώδικα.

Όλες οι παραπάνω πράξεις διώκονται αυτεπάγγελτα, δηλαδή χωρίς απαραίτητα το θύμα να κάνει μήνυση. Αυτό σημαίνει ότι αρκούν πληροφορίες ή καταθέσεις μαρτύρων ή οποιοδήποτε στοιχείο για να σχηματιστεί δικογραφία από την αστυνομία και ότι το θύμα δεν μπορεί να ανακαλέσει (να παραιτηθεί δηλαδή) τη μήνυσή του. Αυτό είναι σημαντικό γιατί τις περισσότερες φορές τα θύματα υπαναχωρούν, από φόβο, ή λόγω απειλών, ή εξαιτίας πίεσης του κοινωνικού περίγυρου. Η μήνυση για αδικήματα ενδοοικογενειακής βίας υποβάλλεται χωρίς την προσκόμιση παραβόλου και τα θύματα δικαιούνται δωρεάν νομική συνδρομή για τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων.

Το άρθρο εντάσσεται στη στήλη Don't Skip, που περιλαμβάνει άρθρα, κείμενα, συνεντεύξεις κ.λπ., με σκοπό την ενημέρωση και ευαισθητοποίηση του ευρύτερου κοινού γύρω από το καθημερινό, παγκόσμιο φαινόμενο της έμφυλης βίας. Η στήλη εντάσσεται στην καμπάνια "Don't Skip - Μην προσπερνάς την έμφυλη βίας", που υλοποιείται με την ευγενική υποστήριξη της εταιρείας Παπαστράτος.

*Τα προσωπικά και δημογραφικά στοιχεία της γυναίκας δεν αντιστοιχούν στα πραγματικά, για να διασφαλιστεί η ανωνυμία της. Συνέντευξη: Νατάσα Κεφαλληνού, υπεύθυνη επικοινωνίας του Κέντρου Διοτίμα

# data[].attributes.attachment_link.title
Μαρτυρία | "Ξέφυγα μόνο όταν κατήγγειλα αυτό που μου συμβαίνει" - Διοτίμα

# data[].attributes.attachment_link.description
Μπήκε στο γραφείο διστακτικά. Το νεανικό της πρόσωπο ξεχώριζε για την ευγένεια του. Η Π. είναι φοιτήτρια, γύρω στα 26.* Στο Κέντρο Διοτίμα κατέφυγε ένα χρόνο πριν, όταν αποφάσισε πως δεν θα ανεχτεί άλλο την (ενδοοικογενειακή) βία που της ασκούσε ο σύντροφός της. Τότε, είχε λάβει υποστήριξη από τη νομική υπηρεσία μας.

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
dailythess | Ειδήσεις από τη Θεσσαλονίκη

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Μπορεί με μια πρώτη, γρήγορη ματιά η 42χρονη Κατερίνα από μια επαρχιακή πόλη της Ελλάδας να μην έχει τίποτα κοινό με την 37χρονη Μάριαμ από το Χαλέπι της Συρίας. Εάν όμως οι δύο γυναίκες αφηγηθούν το παρελθόν τους, τότε θα ξεδιπλωθούν πολλά πράγματα που τις ενώνουν. Και οι δύο έχουν υποστεί ενδοοικογενειακή βία -σωματική, ψυχολογική και σεξουαλική- από τους συζύγους τους. Και οι δύο φιλοξενήθηκαν, μαζί με τα παιδιά τους, στον Ξενώνα Κακοποιημένων Γυναικών του Δήμου Θεσσαλονίκης. Και οι δύο κατάφεραν να σταθούν στα πόδια τους, κάνοντας μια νέα αρχή.

Η Κατερίνα, μια γυναίκα μορφωμένη και δυναμική, ζούσε στην επαρχία με τον άντρα της και τα τρία της παιδιά, ένα κορίτσι 17 ετών, ένα δίχρονο αγοράκι κι ένα βρέφος που ήρθε να προστεθεί στα μέλη της οικογένειας. Κανείς από τον περίγυρο της γυναίκας δε γνώριζε πως ήταν θύμα ενδοοικογενειακής βίας. Αποφάσισε να εγκαταλείψει το σπίτι της, όταν ο σύζυγός της, σε μια έκρηξη θυμού, έπιασε το βρέφος και το πέταξε στον τοίχο.

"Ήταν μια γυναίκα μορφωμένη και δυναμική, κόντρα σε όλο αυτό το στερεότυπο ότι οι γυναίκες που έχουν υποστεί βία από τους συζύγους ή τους συντρόφους ή το οικογενειακό τους περιβάλλον είναι αδύναμες, φτωχές και αμόρφωτες" δήλωσε στο Αθηναϊκό - Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων η ψυχολόγος Τάνια Δουδούμη, η οποία υποδέχτηκε την Κατερίνα και τα παιδιά της στον Ξενώνα Κακοποιημένων Γυναικών του Δήμου Θεσσαλονίκης.

"Και η μεγάλη κόρη της οικογένειας είχε υποστεί βία από τον πατέρα της, όταν την έπιασε από το λαιμό. Η Κατερίνα αποφάσισε να τον εγκαταλείψει, να έρθει στη Θεσσαλονίκη και έμεινε στον ξενώνα πέντε μήνες. Γρήγορα βρήκε δουλειά και τακτοποίησε με τη βοήθεια του δήμου τα μικρότερα παιδιά σε παιδικούς σταθμούς. Νοίκιασε σπίτι, έκανε ασφαλιστικά μέτρα και πήρε διαζύγιο, καταφέρνοντας έτσι να πάρει όχι μόνο τον έλεγχο της κατάστασης αλλά τον έλεγχο της ζωής της" πρόσθεσε η κ. Δουδούμη.

Από την άλλη πλευρά, η 37χρονη σήμερα Μάριαμ παντρεύτηκε τον άντρα που τη βίασε σε ηλικία 14 ετών στο Χαλέπι της Συρίας. Καθ' όλη τη διάρκεια του γάμου έζησε έντονα σκηνικά βίας, με τα παιδιά να είναι μάρτυρες της κακοποίησής της. Στη χώρα της φέρεται να είχε απευθυνθεί αρκετές φορές στην αστυνομία, χωρίς κανένα αποτέλεσμα.

Λόγω του πολέμου, ο άντρας της αποφάσισε να εγκαταλείψουν τη χώρα. Βρέθηκε σε έναν καταυλισμό προσφύγων στην Ελλάδα κι εκεί θέλησε να αλλάξει τη ζωή της ακόμη περισσότερο, να ξεφύγει, εκτός από τον πόλεμο, και από τον τυραννικό σύζυγο. Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις την παρέπεμψαν στο Συμβουλευτικό Κέντρο Γυναικών και ακολούθως βρέθηκε μαζί με τα δύο ανήλικα παιδιά της στον Ξενώνα του Δήμου Θεσσαλονίκης.

"Κατάφερε μέσα από υποστήριξη να βρει νέα διέξοδο στη ζωή της. Αποφάσισε να φύγει σε άλλη χώρα της Ευρώπης, με την προοπτική να δουλέψει, να μορφωθούν τα παιδιά της, να ξεκινήσει από την αρχή τη ζωή που ονειρεύτηκε. Όλες οι γυναίκες που φτάνουν στον Ξενώνα Κακοποιημένων Γυναικών, είτε προέρχονται από κάποιο μέρος της Ελλάδας είτε από την άλλη άκρη του κόσμου, όπως η Μάριαμ, είναι γυναίκες με ιδιαίτερη δύναμη. Χρειάζεται μεγάλη ψυχική αντοχή, γιατί δεν είναι καθόλου εύκολο το βήμα που κάνουν" πρόσθεσε η κ. Δουδούμη.

Ο Ξενώνας Φιλοξενίας πλήρους και μικρής διάρκειας διαμονής για τις γυναίκες θύματα βίας και των παιδιών λειτουργεί στο Δήμο Θεσσαλονίκης από τον Αύγουστο του 2013. Μέχρι σήμερα έχουν περάσει από το χώρο 71 γυναίκες και 68 παιδιά, από μηνών έως 17 ετών.

"Οι γυναίκες που έρχονται στον Ξενώνα στην αρχή είναι πολύ φοβισμένες και πολλές από αυτές δεν συνειδητοποιούν πόσο μεγάλο είναι το βήμα που έκαναν μέχρι να φτάσουν σε αυτό το σημείο. Σταδιακά, λαμβάνοντας και την απαραίτητη υποστήριξη, βλέπουμε μικρές-μικρές αλλαγές. Συνήθως, όταν φεύγουν παρατηρούμε μια άλλη γυναίκα που έχει καταφέρει να βγάλει τη δυναμικότητα που έκρυβε μέσα της" τόνισε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η κοινωνική λειτουργός Ευτυχία Κασμερίδου, η οποία επίσης εργάζεται στον Ξενώνα του δήμου.

Ο Ξενώνας παρέχει τη δυνατότητα ασφαλούς διαμονής σε είκοσι γυναίκες και τα παιδιά τους. Εκτός από στέγη, παρέχεται ασφάλεια, ψυχολογική και κοινωνική υποστήριξη με σκοπό την αυτονομία τους. Διευκολύνεται η πρόσβασή τους σε φορείς που έχουν σχέση με την απασχόληση, εκπαίδευση, επιμόρφωση, κατάρτιση, όπως επίσης και στους φορείς υγείας και πρόνοιας.

"Ως διοίκηση θεωρήσαμε άκρως απαραίτητη τη συγκεκριμένη δομή, με μοναδική επιδίωξη τη στήριξη των γυναικών που διατρέχουν κίνδυνο και την ενδυνάμωσή τους. Σκοπός μας είναι η ασφαλής διαμονή των γυναικών-θυμάτων βίας και των παιδιών τους, και φυσικά η επανένταξή τους στην κοινωνία. Απευθυνόμαστε σε όλες τις γυναίκες ανεξάρτητα από τόπο διαμονής, προέλευση, θρησκεία, εθνικότητα και νομική υπόσταση. Θέλουμε να τις βοηθήσουμε να σταθούν στα πόδια τους και να κάνουν ένα νέο ξεκίνημα στη ζωή τους" δήλωσε ο αντιδήμαρχος Κοινωνικής Πολιτικής και Αλληλεγγύης του Δήμου Θεσσαλονίκης, Πέτρος Λεκάκης.

Το προφίλ του δράστη

"Συνήθως το προφίλ είναι αυτό που λέμε καλό παιδί, σωστός άνδρας στην κοινωνία, πολύ εργατικός. Οι δράστες δείχνουν ένα άλλο προφίλ στην κοινωνία από αυτό που δείχνουν στην οικογένειά τους" επισήμανε η κοινωνική λειτουργός κ. Κασμερίδου.

Σύμφωνα με έρευνες που έχουν δει κατά καιρούς το φως της δημοσιότητας, οι βίαιοι άντρες μπορεί να είναι κάθε εκπαιδευτικού, μορφωτικού, οικονομικού και κοινωνικού επιπέδου, ανεξάρτητα από την εθνικότητα, τη φυλή, τη θρησκεία κ.λπ.

Η βίαιη συμπεριφορά τους δεν οφείλεται αναγκαστικά σε αποτυχίες στην επαγγελματική τους ζωή, σε ψυχικές διαταραχές ή σε εξαρτήσεις από ουσίες και αλκοόλ.

Συνήθως, η βία στη σχέση ή στην οικογένεια κλιμακώνεται με το πέρασμα του χρόνου, τόσο σε συχνότητα όσο και σε σοβαρότητα. Δεν εκδηλώνεται ως μεμονωμένο περιστατικό ή κάτι που συμβαίνει μόνο μία φορά. Επαναλαμβάνεται και έχει τρεις φάσεις: την έκρηξη, την περίοδο συμφιλίωσης και τη δημιουργία έντασης, με αποτέλεσμα ο κύκλος να επαναλαμβάνεται.

Η άσκηση βίας και η κακοποίηση αποτελούν παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και στην Ελλάδα αναγνωρίζονται ως εγκλήματα και τιμωρούνται.

Γραμμή SOS 15900

Η γραμμή SOS 15900 απευθύνεται σε γυναίκες-θύματα βίας. Είναι πανελλαδικής εμβέλειας, 24ωρης λειτουργίας, 365 μέρες το χρόνο, με αστική χρέωση. Τη γραμμή στελεχώνουν ψυχολόγοι και κοινωνικοί επιστήμονες, που παρέχουν άμεση βοήθεια σε έκτακτα και επείγοντα περιστατικά βίας.

Η λειτουργία της τηλεφωνικής γραμμής SOS προσφέρει υπηρεσίες ενημέρωσης και τηλεφωνικής συμβουλευτικής σε θύματα όλων των μορφών βίας λόγω φύλου.

Παράλληλα, στο εθνικό πρόγραμμα για την πρόληψη και καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών περιλαμβάνονται 40 Συμβουλευτικά Κέντρα και 21 Ξενώνες Φιλοξενίας σε όλη την Ελλάδα, που διέπονται από το απόρρητο της διεύθυνσης για την ασφάλεια των θυμάτων.

# data[].attributes.attachment_link.title
Δύο μαρτυρίες θυμάτων ενδοοικογενειακής βίας

# data[].attributes.attachment_link.description
Μπορεί με μια πρώτη, γρήγορη ματιά η 42χρονη Κατερίνα από μια επαρχιακή πόλη της Ελλάδας να μην έχει τίποτα κοινό με την 37χρονη Μάριαμ από το Χαλέπι της Συρίας. Εάν όμως οι δύο γυναίκες αφηγηθούν το παρελθόν τους, τότε θα ξεδιπλωθούν πολλά πράγματα που τις ενώνουν.

# data[].attributes.headline
Από εκεί πρέπει να ξ

# data[].attributes.body
Από εκεί πρέπει να ξεκινήσουμε. Να σπάσουμε τα στερεότυπα και να ξεπεράσουμε τα ταμπού. Αυτό δεν είναι υπόθεση του κράτους, αλλά της κοινωνίας μας. Η ισότητα των φύλων είναι συστατικό στοιχείο των σύγχρονων κοινωνιών, πρέπει όμως κάθε μέρα να την ενισχύουμε.

# data[].attributes.headline
                  !!!! Η αλλαγή της κουλτούρας χρειάζεται τη συνεργασία όλων των φορέων, κρατικών και ιδιωτικών !!!!

# data[].attributes.subject
                  !!!! Η αλλαγή της κουλτούρας χρειάζεται τη συνεργασία όλων των φορέων, κρατικών και ιδιωτικών !!!!

# data[].attributes.body
Η πολιτεία έχει καθήκον και υποχρέωση να υποστηρίξει τα θύματα της βίας. Δεν πρέπει  να αφήνουμε την ενοχή, την ντροπή, τον προβληματισμό, αλλά και το φόβο για περαιτέρω θυματοποίηση να σωπαίνουν τη φωνή των θυμάτων. Τα κράτη και οι κοινωνίες πρέπει να γίνουν η φωνή των θυμάτων, να ξέρουν πως θα βρουν προστασία, υποστήριξη και αποτελεσματική διαχείριση της καταγγελίας τους.

# data[].attributes.headline
Επίσημος ιστότοπος κατά της βίας των γυναικών 

# data[].attributes.subject
Επίσημος ιστότοπος κατά της βίας των γυναικών 

# data[].attributes.headline
Ενημέρωση και  γραμμές υποστήριξης

# data[].attributes.subject
Ενημέρωση και  γραμμές υποστήριξης

# data[].attributes.body
Η Ημέρα αυτή είχε καθιερωθεί ήδη από το 1981 από γυναικείες οργανώσεις, σε ανάμνηση της φρικτής δολοφονίας των τριών αδελφών Μιραμπάλ, πολιτικών αγωνιστριών από την Δομινικανή Δημοκρατία, με διαταγή του δικτάτορα Τρουχίλο στις 25 Νοεμβρίου 1960.
Πηγή: https://www.sansimera.gr/worldays/74

© SanSimera.gr

# data[].attributes.attachment_link.title
Violence against women—it's a men's issue: Jackson Katz at TEDxFiDiWomen

# data[].attributes.attachment_link.title
Violence Against Women and Girls: Let's Reframe This Pandemic | Alice Han | TEDxBeaconStreet