# data[].attributes.headline
นายกฤษฎา พิสิฐปัญญาพงศ์

# data[].attributes.subject
นายกฤษฎา พิสิฐปัญญาพงศ์

# data[].attributes.body
ช่วยให้ประชาชนและผู้ปกครองประเทศมีคุณธรรม และมีศีลธรรม มีความตระหนักถึงบาปบุญคุณโทษ มีความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่

# data[].attributes.headline
ด.ช.ปรีชาชัย ชัยรัตน์ เลขที่7

# data[].attributes.subject
ด.ช.ปรีชาชัย ชัยรัตน์ เลขที่7

# data[].attributes.body
มีวัตถุประสงค์เพื่ออธิบายความเป็นมาและลักษณะสำคัญของสถาบันพระพุทธศาสนา ที่มีต่อการพัฒนาการเมืองการปกครอง มาตั้งแต่สมัยสุโขทัยจนถึงปัจจุบัน โดยเฉพาะเรื่องของการนำหลักธรรมทางพระพุทธศาสนา มาใช้เป็นแนวทางในพัฒนาการเมืองการปกครอง สำหรับผู้ปกครองและผู้ถูกปกครอง ว่ามีความจำเป็นและสำคัญกับสังคมไทยอย่างไร เพราะด้วยประเทศไทยถือว่าเป็นประเทศที่ประชาชนนับถือพระพุทธศาสนาเป็นส่วนมาก ในอัตราเฉลี่ย 94.6% ของคนไทยทั้งประเทศ พระพุทธศาสนาจึงถือได้ว่าเป็นศาสนาประจำชาติ โดยคำสั่งสอนทางพระพุทธศาสนา มีอิทธิพลต่อการเมืองการปกครองในหลายกรณีด้วยกันดังที่ผู้ปกครองและผู้ใต้ปกครองจะต้องยึดถือหลักธรรมทางพระพุทธศาสนา เป็นเครื่องยึดเหนี่ยวหรือเป็นแนวทางในการปกครองบริหารงาน เช่น หลักสัปปุริสธรรม อันเป็นธรรมของสัตบุรุษ ฯลฯ เป็นหลักธรรมที่เหมาะแก่ผู้ที่ทำหน้าที่ทางการเมือง ในการจัดสรรหรือแบ่งปันผลประโยชน์ หรือสิ่งที่มีคุณค่าให้ประชาชน สังคม โดยส่วนรวม หรือนำมาสู่การปฏิบัติหน้าที่ของตน เพื่อให้เกิดองคาพยพการขับเคลื่อนการพัฒนาเศรษฐกิจ สังคม และการเมือง สู่การแก้ปัญหาความเหลื่อมล้ำในทางสังคม ที่นำไปสู่การพัฒนาในหลากหลายมิติต่อไป

# data[].attributes.attachment_link.title
ดาวน์โหลด (1)

# data[].attributes.headline
เด็กหญิง วริศรา จันทรา เลขที่ 32 ชั้น ม.3/1

# data[].attributes.subject
เด็กหญิง วริศรา จันทรา เลขที่ 32 ชั้น ม.3/1

# data[].attributes.body
เป็นเครื่องยึดเหนี่ยวหรือเป็นแนวทางในการปกครองบริหารงาน

# data[].attributes.headline
ด.ญ วิชญาดา พรมศิริเดช เลขที่34

# data[].attributes.subject
ด.ญ วิชญาดา พรมศิริเดช เลขที่34

# data[].attributes.body
เป็นศูนย์รวมความคิด ที่ยึดเหนี่ยวจิตใจ ที่สงบจิตใจ

# data[].attributes.headline
ด.ญ พรพัชชา ท่าสิมมา เลขที่ 30

# data[].attributes.subject
ด.ญ พรพัชชา ท่าสิมมา เลขที่ 30

# data[].attributes.body
ยม พระพุทธศาสนา     ทำให้รู้เรื่องศาสนามากขึ้นสอนเกี่ยวกับพระพุทธสนามเรื่องเจ้าชายสินเจ้าชายสิทธัตถะออกบวชเพราะเจ้าชายอยากรู้ว่าความเกิดแก่เจ็บตายเป็นยังไรเขาเลยตัดสินใจออกพุทธประวัติพระพุทธเจ้ามีพระนามว่า สิทธิตทะ แปลว่า สำเราตามต้องการ ตอนประสูติเดินได้ 7 ก้าว มีพราหณ์ ทำนายไว้2แบบ 1โกณฑัญญะทำนายว่าจะออกบวช 2พราณ์คนอื่นทำนายว่า ออกบวช และเปินกษัตริย์ หลังประสูติได้7วันพระนางสิริมหาบาย สิ้นพระชนม์ บิดาไม่ต้องการให้พระพุทธเจ้าออกบวชจึงสร้างปราสาทให้3ถดูอายุ16สมสกับพระนางพิมพาการตัดสินใจออกบวชเห็นเทาทูตทั้ง4คือ คนเกิด คนแก่ คนเจ็บ คนตาย อายุ29ปี ขี่ม้าออกมาประทัยได้ต้นโพธิ์ออกแสดงหาความรู้ การแสวงหาความรู้ ใช้เวลา 6 ปีในการตรัสรู้ ไปเรียนวิชากับอาจารอยุ่2สำนัก แต่ก็ยังไม่พบกับทางพบทุกข์กลับมาฝึกปฎิบัติด้วยตนเองบำเพ็ญตนกากิริยา 1กัดฟันดั่นลิ้น 2 อดอาหาร

# data[].attributes.headline
ด.ญ. ธนพร บัวสิงห์ เลขที่ 26

# data[].attributes.subject
ด.ญ. ธนพร บัวสิงห์ เลขที่ 26

# data[].attributes.body
การพัฒนาเศรษฐกิจสังคมและการเมืองสู่การแก้ปัญหาความความล้ำเหลือในสังคมที่นำไปสู้การพัฒนาในหลากหลายมิติต่อไป

# data[].attributes.headline
ด.ช อิสระ  หมวกพิมาย    เลขที่23

# data[].attributes.subject
ด.ช อิสระ  หมวกพิมาย    เลขที่23

# data[].attributes.body
พระพุทธเจ้าหรือ ศาสดาทั้งหลายในสมัยพุทธกาลอยู่ภายใต้การปกครองของราชาทั้งสิ้น การปกครองในสมัยนั้นมีระบอบเดียว ไม่มีระบอบประชาธิปไตยและไม่มีระบอบอื่นใดๆ ให้เลือก มีร่องรอยของการปกครองในคำสอนของสาสดา (ซึ่งสมัยนั้นเรียกว่า "ครู" หรือ "

# data[].attributes.attachment_link.title
ภป-ศาสนากับสังคม

# data[].attributes.body
การนำหลักธรรมทางพระพุทธศาสนา มาใช้เป็นแนวทางในพัฒนาการเมืองการปกครอง

# data[].attributes.headline
ด.ญ หนึ่งสิริ รสหอม

# data[].attributes.subject
ด.ญ หนึ่งสิริ รสหอม

# data[].attributes.body
เป็นที่ยึดเหนี่ยวอารมณ์ บริจาคปัจจัย

# data[].attributes.headline
ดญ.ยุวรินทร สอนภักดี

# data[].attributes.subject
ดญ.ยุวรินทร สอนภักดี

# data[].attributes.body
เป็นหลักธรรมที่เหมาะแก่ผู้ที่ทำหน้าที่ทางการเมือง ในการจัดสรรหรือแบ่งปันผลประโยชน์ หรือสิ่งที่มีคุณค่าให้ประชาชน สังคม โดยส่วนรวม หรือนำมาสู่การปฏิบัติหน้าที่ของตน

# data[].attributes.headline
ด.ญ จิตาภา นากลาง เลขที่25

# data[].attributes.subject
ด.ญ จิตาภา นากลาง เลขที่25

# data[].attributes.body
บทความวิชาการเรื่อง “พระพุทธศาสนากับการพัฒนาทางการเมืองการปกครองในสังคมไทย” มีวัตถุประสงค์เพื่ออธิบายความเป็นมาและลักษณะสำคัญของสถาบันพระพุทธศาสนา ที่มีต่อการพัฒนาการเมืองการปกครอง มาตั้งแต่สมัยสุโขทัยจนถึงปัจจุบัน โดยเฉพาะเรื่องของการนำหลักธรรมทางพระพุทธศาสนา มาใช้เป็นแนวทางในพัฒนาการเมืองการปกครอง สำหรับผู้ปกครองและผู้ถูกปกครอง ว่ามีความจำเป็นและสำคัญกับสังคมไทยอย่างไร เพราะด้วยประเทศไทยถือว่าเป็นประเทศที่ประชาชนนับถือพระพุทธศาสนาเป็นส่วนมาก ในอัตราเฉลี่ย 94.6% ของคนไทยทั้งประเทศ พระพุทธศาสนาจึงถือได้ว่าเป็นศาสนาประจำชาติ โดยคำสั่งสอนทางพระพุทธศาสนา มีอิทธิพลต่อการเมืองการปกครองในหลายกรณีด้วยกันดังที่ผู้ปกครองและผู้ใต้ปกครองจะต้องยึดถือหลักธรรมทางพระพุทธศาสนา เป็นเครื่องยึดเหนี่ยว

# data[].attributes.headline
ปิยธิดา นากลางเลขที่27

# data[].attributes.subject
ปิยธิดา นากลางเลขที่27

# data[].attributes.body
ช่วยให้จิตใจสงบสุข

# data[].attributes.headline
ด.ช ธนชาติ มณีฉาย ม.3/1

# data[].attributes.subject
ด.ช ธนชาติ มณีฉาย ม.3/1

# data[].attributes.body
พระพุทธศาสนากับการพัฒนาทางการเมืองการปกครองในสังคมไทย” มีวัตถุประสงค์เพื่ออธิบายความเป็นมาและลักษณะสำคัญของสถาบันพระพุทธศาสนา ที่มีต่อการพัฒนาการเมืองการปกครอง มาตั้งแต่สมัยสุโขทัยจนถึงปัจจุบัน โดยเฉพาะเรื่องของการนำหลักธรรมทางพระพุทธศาสนา มาใช้เป็นแนวทางในพัฒนาการเมืองการปกครอง สำหรับผู้ปกครองและผู้ถูกปกครอง ว่ามีความจำเป็นและสำคัญกับสังคมไทยอย่างไร เพราะด้วยประเทศไทยถือว่าเป็นประเทศที่ประชาชนนับถือพระพุทธศาสนาเป็นส่วนมาก ในอัตราเฉลี่ย 94.6% ของคนไทยทั้งประเทศ พระพุทธศาสนาจึงถือได้ว่าเป็นศาสนาประจำชาติ โดยคำสั่งสอนทางพระพุทธศาสนา มีอิทธิพลต่อการเมืองการปกครองในหลายกรณีด้วยกันดังที่ผู้ปกครองและผู้ใต้ปกครองจะต้องยึดถือหลักธรรมทางพระพุทธศาสนา เป็นเครื่องยึดเหนี่ยวหรือเป็นแนวทางในการปกครองบริหารงาน เช่น หลักสัปปุริสธรรม อันเป็นธรรมของสัตบุรุษ ฯลฯ เป็นหลักธรรมที่เหมาะแก่ผู้ที่ทำหน้าที่ทางการเมือง ในการจัดสรรหรือแบ่งปันผลประโยชน์ หรือสิ่งที่มีคุณค่าให้ประชาชน สังคม โดยส่วนรวม หรือนำมาสู่การปฏิบัติหน้าที่ของตน เพื่อให้เกิดองคาพยพการขับเคลื่อนการพัฒนาเศรษฐกิจ สังคม และการเมือง สู่การแก้ปัญหาความเหลื่อมล้ำในทางสังคม ที่นำไปสู่การพัฒนาในหลากหลายมิติต่อไป

# data[].attributes.headline
ด.ญ.วารุณี  อวนศรี

# data[].attributes.subject
ด.ญ.วารุณี  อวนศรี

# data[].attributes.body
ทำไห้ประชาชนมีเครื่องยึดเหนื่ยวจิตใจทำไห้มีการปกครองที่ยุติธรรม

# data[].attributes.body
เป็นหลักธรรมที่เหมาะแก่ผู้ที่ทำหน้าที่ทางการเมือง ในการจัดสรรหรือแบ่งปันผลประโยชน์ หรือสิ่งที่มีคุณค่าให้ประชาชน

# data[].attributes.headline
สิทธิชัย เผ้าหอม เลขที่15

# data[].attributes.subject
สิทธิชัย เผ้าหอม เลขที่15

# data[].attributes.body
จากการศึกษาบททความนี้ “พระพุทธศาสนากับการเมือง” พบว่า  การเมืองการปกครองการดูแลบริหารรัฐ ซึ่งมี 3 บริบททางการเมือง ทางสังคม และทางเศรษฐกิจ ในพุทธกาลที่พระพุทธเจ้าได้ตรัสเรื่องอธิปไตยไว้ 3 ประการ คือ อัตตาธิปไตย โลกาธิปไตย และธรรมาธิปไตย ซึ่งเป็นคุณลักษณะเป็นผู้ทรงธรรม มีความยุติธรรม มีความรอบรู้ และมีความเป็นผู้ใหญ่ที่ดี ที่อยู่ภายใต้ของการปกครองอย่างถูกต้องและเป็นธรรม 2 ประการ

# data[].attributes.headline
ศุภวิชญ์ ชนะพันธ์

# data[].attributes.body
ศุภวิชญ์ ชนะพันธ์
nan wannipa | เลือกไซต์นี้

หน้าแรก บทที่ 1 ประวัติและความเป็นมาของพระพุทธศาสนา 1.1 การเผยแผ่พระพุทธศาสนาเข้าสู้ประเทศไทย1.2 ความสำคัญของพระพุทธศาสนาต่อสังคมไทยในฐานะเป็นศาสนา1.3 สรุปและวิเคราะห์พุทธประวัติแบบทดสอบหลังเรียน บทที่ 2 หลักธรรมทางพระพุทธศาสนา 1.1 พุทธคุณ ๙ 1.2 อริยสัจ ๔ 1.3 สมุทัย 1.4 นิโรธ 1.5 มรรค 1.6 การคบบัญฑิต แบบทดสอบหลังเรียน บทที่ 3 ประวัติพุทธสาวก สาวิกา และชาดก 1.1 พระมหากัสสปะ 1.2 พระอุบาลี1.3 อนาถบิณฑิกะ 1.4 นางวิสาขา 1.5 อัมพชาดก 1.6 ติตติรชาดก แบบทดสอบหลังเรียน บทที่ 4 หน้าที่ชาวพุทธ 1.1 หน้าที่ชาวพุทธ 1.2 การปฎิบัติตัวอย่างเหมาะสมด้วย กาย วาจาใจ 1.3 มิตรแท้ ๕ มิตรเทียม ๕ 1.4 การเป็นเพื่อนที่ดี ตามหลักทิศเบื้องซ้ายในทิศ ๖ แบบทดสอบหลังเรียน บทที่ 5 การบริหารจิตและเจริญปัญญา 1.1 การสวดมนต์แปล และแผ่เมตตา 1.2 วิธีปฎิบัติและประโยชน์ของการบริหารจิตและเจริญปัญญา 1.3 การบริหารจิตและเจริญปัญญาตามหลักสติปัฎฐานเน้นอานาปานสติแบบทดสอบหลังเรียน ประวัติผู้จัดทำ รวบรวมผลงาน อ้างอิง | ความสำคัญของพระพุทธศาสนาต่อสังคมไทยในฐานะเป็นศาสนา

พระพุทธศาสนาถือได้ว่าเป็นศาสนาประจำชาติ เพราะคนส่วนใหญ่ ร้อยละ 95 นับถือพระพุทธศาสนา และอยู่เคียงคู่กับชาติไทยมาโดยตลอด ดังนั้นพระพุทธศาสนาจึงมีความสำคัญต่อสังคมไทย พอสรุปได้ดังนี้

1) พระพุทธศาสนาเป็นหลักในการดำเนินชีวิตของคนไทย เพราะคนไทยนำหลักธรรมมาประพฤติปฏิบัติในชีวิตประจำวัน และลักษณะนิสัยของคนไทยมีจิตใจที่ดีงามในทุก ๆ ด้าน มีความเป็นมิตรกับทุกคน เป็นต้น

2) พระพุทธศาสนาเป็นหลักในการปกครองประเทศ กษัตริย์ทุกพระองค์ของไทยได้นำเอาหลักธรรมพระพุทธศาสนาไปใช้ในการปกครองประเทศ เช่น ทศพิธราชธรรม ตลอดมา หรือใช้หลัก “ธรรมาธิปไตย” และหลักอปาริหานิยธรรม เป็นหลักในการปกครองในระบอบประชาธิปไตย เป็นต้น

3) พระพุทธศาสนาเป็นศูนย์รวมจิตใจ เนื่องจากหลักธรรมในพระพุทธศาสนามุ่งเน้นให้เกิดความรักความสามัคคีกัน มีความเมตตากรุณาต่อกัน เป็นต้น จึงเป็นศูนย์รวมจิตใจของชนชาวไทยให้มีความเป็นหนึ่งเดียวกัน

4) พระพุทธศาสนาเป็นที่มาของวัฒนธรรมไทย ด้วยวิถีชีวิตของคนไทยผูกพันกับพระพุทธศาสนา จึงเป็นกรอบในการปฏิบัติตนตามหลักพิธีกรรมในพระพุทธศาสนาต่าง ๆ เช่น การบวช การแต่งงาน การทำบุญเนื่องในพิธีการต่าง ๆ การปฏิบัติตนตามประเพณีในวันสำคัญทางพระพุทธศาสนา เป็นต้น ซึ่งเป็นส่วนที่ก่อให้เกิดวัฒนธรรมไทยจนถึงปัจจุบัน

พระพุทธศาสนา เป็นศาสนาที่สังคมไทยส่วนใหญ่นับถือ และสืบทอดกันมาเป็นช้านาน ดังนั้นพระพุทธศาสนาจึงมีบทบาทสำคัญของวิถีชีวิตของคนไทย พระพุทธศาสนาจึงมีความสำคัญในด้านต่าง ๆ ดังนี้คือ

1. ด้านการศึกษา ในอดีตที่ผ่านมา วัดเป็นศูนย์กลางของชุมชนในด้านการศึกษา พระสงฆ์เป็นผู้อบรมสั่งสอนจัดการศึกษาเล่าเรียน ถึงแม้ในปัจจุบันบทบาทเหล่านี้จะลดน้อยลงไป เนื่องมาจากสาเหตุใดก็ตาม สิ่งที่ควรคำนึงถึงก็คือ พระพุทธศาสนามีความสำคัญทางการศึกษา โดยมีบทบาทที่สำคัญอยู่ 2 ประการ ที่เป็นพื้นฐานของสภาพปัจจุบันในทางการศึกษาของพระพุทธศาสนาคือ

1.1 ประเพณีที่วัดเป็นศูนย์กลางการศึกษาเล่าเรียนของชุมชน และพระสงฆ์เป็นครูผู้ทำหน้าที่อบรมสั่งสอน
1.2 ประเพณีบวชเรียน นั่นคือการบวชเพื่อที่จะเรียนหนังสือ ซึ่งอาจจะเรียนทั้งทางโลกและทางธรรม

นอกจากนี้วัดยังเป็นแหล่งศิลปวิทยาการ เป็นแหล่งศึกษาค้นคว้าต่าง ๆ เช่น มีคัมภีร์โบราณ มีศิลาจารึก มีจารึกถึงองค์ความรู้ต่าง ๆ ทั้งด้านการแพทย์แผนโบราณ ด้านยาสมุนไพร ด้านภาษา ด้านวัฒนธรรมประเพณีต่าง ๆ ด้านศิลปะ เป็นต้น

2. ด้านสังคม พระพุทธศาสนามุ่งเน้นความสำคัญในเรื่องการสร้างสันติสุขภายในของแต่ละคน และเมื่อแต่ละคนมีความสุขแล้วก็จะส่งผลต่อสังคมที่มีสันติสุขไปด้วย จะเห็นได้จากหลักพุทธธรรมเพื่อความดีงามแห่งสังคม เช่น ทาน ธรรมที่คุ้มครองโลก สังคหวัตถุ เป็นต้น นอกจากหลักพุทธธรรมแล้ว วัดยังเป็นศูนย์กลางในด้านพิธีกรรม ขนมธรรมเนียมประเพณีต่าง ๆ เป็นแหล่งสังคมสงเคราะห์ เช่น เป็นศูนย์ฝึกวิชาชีพของชุมชน ศูนย์รับเลี้ยงเด็กเล็ก ศูนย์สงเคราะห์ผู้ป่วยโรคร้ายแรง ต่าง ๆ เป็นต้น ส่วนพระก็จะทำหน้าที่เป็นผู้นำทางจิตใจและผู้นำทางสังคม เช่น ผู้นำในการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ผู้นำในการส่งเสริมภูมิปัญญาท้องถิ่น และผู้นำทางการอบรมจิตใจของคนในสังคมให้ดีงาม เป็นต้น

3. ด้านศิลปกรรม พุทธสถานตั้งแต่ในอดีตจนถึงปัจจุบัน มีการก่อสร้างขึ้นมาด้วยจิตศรัทธาต่อพระพุทธศาสนาของพุทธศาสนิกชน จึงก่อให้เกิดความปราณีต งดงาม แสดงถึงความเป็นศิลปะอย่างสูงส่ง และแสดงถึงความรุ่งเรืองของพระพุทธศาสนาในแต่ละยุคสมัย การก่อสร้างพุทธสถานเหล่านี้นอกจากจะทุ่มเทด้วยกำลังกายและกำลังทรัพย์แล้ว ยังทุ่มเทจิตใจที่ดีงาม เคารพเลื่อมใสในพระพุทธศาสนาด้วย เป็นการทำบุญกุศล และเป็นสถานที่ปฏิบัติศาสนกิจของพระภิกษุ และพุทธศาสนิกชน เป็นสถานที่สืบทอดพระพุทธศาสนาให้ยั่งยืนถาวรและเพื่อเชิดชูความรุ่งเรืองของพระพุทธศาสนา ดังนั้นวัดจึงเป็นแหล่งรวมศิลปกรรมแขนงต่าง ๆ ทั้งในการวิจิตรศิลป์ สถาปัตยกรรม ประติมากรรม เป็นต้น

ความสำคัญของพระพุทธศาสนาต่อสังคมไทยในฐานะเป็นสภาพแวดล้อมที่กว้างขวางและครอบคลุมสังคมไทย

พระพุทธศาสนาเข้ามามีบทบาทสำคัญต่อการดำเนินชีวิตของคนไทยในทุก ๆ ด้าน จึงมีลักษณะที่เป็นสภาพที่กว้างขวางและครอบคลุมสังคมไทย ซึ่งพระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต) ได้กล่าวถึงความสำคัญของพระพุทธศาสนา ไว้อย่างครอบคลุมประเด็น พระพุทธศาสนาถือว่าเป็นศาสนาประจำชาติ ทั้งนี้เพราะ การที่พระพุทธศาสนากับชนชาติไทยได้มีความสัมพันธ์แนบแน่นเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน ทั้งในทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม
ในทางประวัติศาสตร์ ความเป็นมาของชนชาติไทย เนื่องมาด้วยกันกับความเป็นมาของพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะนับตั้งแต่สมัยที่ชนชาติไทยมีประวัติศาสตร์อันชัดเจน ชาวไทยก็ได้นับถือพระพุทธศาสนาต่อเนื่องตลอดมา จนกล่าวได้ว่า ประวัติศาสตร์ของประเทศไทย เป็นประวัติศาสตร์ของชนชาติที่นับถือพระพุทธศาสนา

ในด้านวัฒนธรรม วิถีชีวิตของคนไทยได้ผูกพันประสานกลมกลืนกับหลักความเชื่อ และหลักปฏิบัติในพระพุทธศาสนาตลอดเวลายาวนาน จนทำให้เกิดการปรับตัวเข้าหากัน และสนองความต้องการของกันและกัน ตลอดจนผสม
คลุกเคล้ากับความเชื่อถือและข้อปฏิบัติสายอื่น ๆ ที่มีมาในหมู่ชนชาวไทย ถึงขึ้นที่ทำให้เกิดมีระบบความเชื่อและความประพฤติปฏิบัติทางพระพุทธศาสนา ที่เป็นแบบของคนไทยโดยเฉพาะ อันมีรูปลักษณะและเนื้อหาของตนเอง ที่เน้นเด่นบางแง่บางด้านเป็นพิเศษ แยกออกได้จากพระพุทธศาสนาอย่างทั่ว ๆ ไป เรียกว่า พระพุทธศาสนาแบบไทยหรือพระพุทธศาสนาของชาวไทย

วัฒนธรรมไทยทุกด้านมีรากฐานสำคัญอยู่ในพระพุทธศาสนา คำมากมายในภาษาไทยมีต้นกำเนิดมาจากภาษาบาลี และมีความหมายสืบเนื่อง ปรับเปลี่ยนมาจากคติในพระพุทธศาสนา แบบแผนและครรลองตามหลักการของพระพุทธศาสนา ได้รับการยึดถือเป็นแนวทาง และเป็นมาตรฐานสำหรับความประพฤติ การบำเพ็ญกิจหน้าที่ และการดำเนินชีวิตของคนในสังคมไทยทุกระดับ ทั้งสถาบันพระมหากษัตริย์และประชาชนทั่วไป

ลงชื่อเข้าใช้|กิจกรรมล่าสุดของไซต์|รายงานการละเมิด|พิมพ์หน้าเว็บ|ขับเคลื่อนโดย Google Sites

# data[].attributes.headline
ยศนันท์คชพรมเลขที่11

# data[].attributes.subject
ยศนันท์คชพรมเลขที่11

# data[].attributes.body
พระพุทธศาสนากับศิลปะ : จิตรกรรมฝาผนังเชิงพุทธในสังคมไทย

บทที่ ๑
บทนำ
๑.๑  ความเป็นมาและความสำคัญของปัญหา
มนุษย์เกี่ยวข้องกับศิลปะซึ่งเป็นสิ่งแวดล้อมที่จำเป็นในสังคมมนุษย์ทั้งในด้านผู้ชื่นชมศิลปะและจิตรกรผู้สร้างสรรค์ผลงาน  เมื่อศิลปะมีความจำเป็นเกี่ยวข้องกับชีวิตของมนุษย์  ดังนั้นคำถามเกี่ยวกับศิลปะจึงเป็นหน้าที่ของมนุษย์ที่จะเป็นผู้หาคำตอบ  เพื่อแสดงทัศนะต่อคำถามที่เกี่ยวกับศิลปะในประเด็นต่าง ๆ  พระพุทธศาสนาก็มีอิทธิพลต่อศิลปะและวัฒนธรรมในสังคมไทย  การสืบทอดประสบการณ์ทางศิลปะก่อให้เกิดทัศนะทางคุณค่าหรือสุนทรียะ  ศิลปะในสังคมไทยมีความเกี่ยวข้องสัมพันธ์กับความศรัทธาทางพระพุทธศาสนา  ศิลปะในพระพุทธศาสนาไม่ได้เน้นถึงเรื่องความงามเป็นการเฉพาะ  แต่มีบางแง่มุมที่สัมพันธ์อยู่กับความจริง (reality)  และความดี (goodness)  พระพุทธศาสนากล่าวถึงธรรมะเป็นเรื่องหลัก  ซึ่งก็คือความจริงที่เป็นจริงและกฎเกณฑ์ธรรมชาติ (nature law)  กล่าวคือ  ความสัมพันธ์แห่งเหตุปัจจัย  การอิงอาศัยเกื้อกูลเป็นเหตุเป็นผลซึ่งกันและกันในธรรมชาติที่เป็นปรากฏการณ์  อาการต่าง ๆ นั้นมีความเป็นปกติธรรมดาของมันเอง  และมีความงามอยู่ในตัวเองแล้ว  เป็นความงามทางภววิสัย  เป็นสุนทรียภาพในลักษณะหนึ่ง[1]
จิตรกรรมเป็นศิลปะที่สะท้อนให้เห็นภูมิปัญญาของจิตรกรผู้สร้างสรรค์จินตนาการและแรงบันดาลใจ  พร้อมทั้งรวบรวมความรู้สาขาอื่น ๆ  มาใช้แล้วถ่ายทอดความคิดความรู้สึกออกมาเป็นภาพเขียน[2]  บอกเล่าเรื่องราวทางพระพุทธศาสนา  วิถีชีวิตชุมชน  วัฒนธรรมขนบธรรมเนียมประเพณีในยุคนั้น ๆ  โดยเฉพาะจิตรกรรมฝาผนังซึ่งเป็นจิตรกรรมเนื่องในพระพุทธศาสนาที่มีแบบแผนสืบทอดกันมาเป็นประเพณีอันยาวนาน[3]  เกิดจากความพากเพียรและพลังศรัทธาในพระพุทธศาสนาของจิตรกรเอง  เพื่อชักชวนให้ผู้ชมที่ได้ฟังพระธรรมเทศนาแล้ว  เห็นภาพเขียนแสดงเรื่องตามที่ได้รับฟังมา  คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าจะติดหูติดตาและติดอยู่ในใจ  ทำให้เกิดศรัทธาเลื่อมใสยิ่งขึ้น
ในคัมภีร์พระไตรปิฎกได้กล่าวถึงศิลปะในสาลิตตกชาดก  (อำมาตย์โพธิสัตว์เข้าไปเฝ้าพระราชากราบทูลลาไปเรียนศิลปะ)ว่า  “ขึ้นชื่อว่าศิลปะแม้ชนิดใดชนิดหนึ่ง  ก็สามารถให้สำเร็จประโยชน์ได้โดยแท้   ขอพระองค์ทรงทอดพระเนตรหมู่บ้านในทิศทั้ง  ๔  ที่คนง่อยได้แล้วเพราะการดีดมูลแพะ” [4]   และในพาหิยชาดก (พระโพธิสัตว์กราบทูลคุณค่าแห่งศิลปะที่ควรศึกษา)ว่า  “บุคคลควรศึกษาศิลปะทั้งหลายที่ควรศึกษา  ชนทั้งหลายที่พอใจในศิลปะเหล่านั้นยังมีอยู่  เพราะหญิงสาวบ้านนอกก็ยังทำพระราชาให้พอพระทัยด้วยความเอียงอายของเธอ” [5]   และในมงคลสูตรข้อที่  ๘  พระพุทธเจ้าได้ตรัสว่า  “ความเป็นผู้มีศิลปะนี้เป็นมงคลอันสูงสุด” [6]
ในคัมภีร์พระสุตตันตปิฎก  สังยุตตนิกาย  ได้กล่าวถึงจิตร

# data[].attributes.headline
ด.ช ศาสตร์ตราพิสุทธิ์ เศษบุบผา 3/1

# data[].attributes.subject
ด.ช ศาสตร์ตราพิสุทธิ์ เศษบุบผา 3/1

# data[].attributes.body
พระพุทธศาสนากับการพัฒนาทางการเมืองการปกครองในสังคมไทย” มีวัตถุประสงค์เพื่ออธิบายความเป็นมาและลักษณะสำคัญของสถาบันพระพุทธศาสนา ที่มีต่อการพัฒนาการเมืองการปกครอง มาตั้งแต่สมัยสุโขทัยจนถึงปัจจุบัน โดยเฉพาะเรื่องของการนำหลักธรรมทางพระพุทธศาสนา มาใช้เป็นแนวทางในพัฒนาการเมืองการปกครอง สำหรับผู้ปกครองและผู้ถูกปกครอง ว่ามีความจำเป็นและสำคัญกับสังคมไทยอย่างไร เพราะด้วยประเทศไทยถือว่าเป็นประเทศที่ประชาชนนับถือพระพุทธศาสนาเป็นส่วนมาก ในอัตราเฉลี่ย 94.6% ของคนไทยทั้งประเทศ พระพุทธศาสนาจึงถือได้ว่าเป็นศาสนาประจำชาติ โดยคำสั่งสอนทางพระพุทธศาสนา มีอิทธิพลต่อการเมืองการปกครองในหลายกรณีด้วยกันดังที่ผู้ปกครองและผู้ใต้ปกครองจะต้องยึดถือหลักธรรมทางพระพุทธศาสนา เป็นเครื่องยึดเหนี่ยวหรือเป็นแนวทางในการปกครองบริหารงาน เช่น หลักสัปปุริสธรรม อันเป็นธรรมของสัตบุรุษ ฯลฯ เป็นหลักธรรมที่เหมาะแก่ผู้ที่ทำหน้าที่ทางการเมือง ในการจัดสรรหรือแบ่งปันผลประโยชน์ หรือสิ่งที่มีคุณค่าให้ประชาชน สังคม โดยส่วนรวม หรือนำมาสู่การปฏิบัติหน้าที่ของตน เพื่อให้เกิดองคาพยพการขับเคลื่อนการพัฒนาเศรษฐกิจ สังคม และการเมือง สู่การแก้ปัญหาความเหลื่อมล้ำในทางสังคม ที่นำไปสู่การพัฒนาในหลากหลายมิติต่อไป

# data[].attributes.headline
กิตติมา พวงเเก้ว เลขที่24

# data[].attributes.subject
กิตติมา พวงเเก้ว เลขที่24

# data[].attributes.body
การทำบุญตักบาตรหากจะยึดตามหลักพุทธศาสนาก็จะเข้าเกณฑ์หนึ่งในการทำบุญ

# data[].attributes.headline
ด.ช ธนวัฒน์ จันทะแสน เลขที่3

# data[].attributes.subject
ด.ช ธนวัฒน์ จันทะแสน เลขที่3

# data[].attributes.body
จุดมุ่งหมายเพื่อสังเคราะห์แนวคิดการการใช้หลักพุทธธรรมในการ ทํางานจิตอาสา โดยเล็งเห็นความสําคัญของจิตอาสาที่มีความสําคัญและจําเป็นต่อการอยู่ ร่วมกันในสังคม

# data[].attributes.headline
เด็กชาย อดิลักษณ์ โคตรทิพย์ เลขที่ 20 ชั้น ม.3/1

# data[].attributes.subject
เด็กชาย อดิลักษณ์ โคตรทิพย์ เลขที่ 20 ชั้น ม.3/1

# data[].attributes.body
เพื่ออธิบายความเป็นมาและลักษณะสำคัญของสถาบันพระพุทธศาสนา ที่มีต่อการพัฒนาการเมืองการปกครอง

# data[].attributes.headline
ดช.ภานุวัติ โคตรนายูง เลขที่10

# data[].attributes.subject
ดช.ภานุวัติ โคตรนายูง เลขที่10

# data[].attributes.body
พระพุทธศาสนา (Buddhism) คือ ศาสนาที่ถือว่าธรรมะเป็นความจริงสากล ที่ใครก็ตามหากสิ้นกิเลสก็จะพลได้ด้วยตนเอง แต่ผู้ที่ได้บำเพ็ญบารมีจนตรัสรู้ และสามารถตั้งพุทธบริษัทปัจจุบันขึ้นได้ คือ พระพุทธโคตม ซึ่งเป็นองค์หนึ่งในบรรดาสัมมาสัมพุทธเจ้ามากมายที่ได้เคยตั้งพุทธบริษัทมาแล้ว และที่จะตั้งต่อไปในอนาคต ยังมีพระพุทธเจ้าอีกมากที่ตรัสรู้แต่ไม่มีบารมีพอให้ตั้งพุทธบริษัทได้ จึงให้ผลเฉพาะตัวเรียกว่า ปัจเจกพุทธเจ้า
จึงเห็นได้ว่า จากความสำนึกดังกล่าวข้างต้น ทำให้ชาวพุทธมีใจกว้าง เพราะถือเสียว่าธรรมะมิได้มีในพระพุทธศาสนาของพระโคตมเท่านั้น แต่คนดีทั้งหลายก็อาจจะพบธรรมะบางข้อได้ และแม้แต่ชาวพุทธเอง พระพุทธเจ้าก็ทรงปรารถนาให้แสวงหาและเข้าใจธรรมะด้วยตนเอง พระรัตนตรัยคือ พระพุทธ พระธรรม และพระสงฆ์ เป็นสรณะที่พึ่ง คือ ผู้ช่วยเกื้อกูลให้แต่ละคนสามารถพึ่งตนเองในที่สุด "ตนของตนเป็นที่พึ่งแก่ตนเอง" อาจกล่าวได้ว่าพุทธศาสนิกที่แท้จริง คือ ผู้ที่แสวงหาธรรมะด้วยตนเองและพบธรรมะด้วยตนเอง หรือกล่าวอีกนัยหนึ่งว่า พยายามพัฒนาธาตุพุทธะในตัวเอง

# data[].attributes.body
ใช้หลักคำสอนทางพุทธศาสนาเป็นหลักในการออกกฎหมาย

# data[].attributes.headline
นิภาพ  อุยบอล  เลขที่28

# data[].attributes.subject
นิภาพ  อุยบอล  เลขที่28

# data[].attributes.body
การใช้หลักพุทธธรรมในการ ทํางานจิตอาสา