# data[].attributes.headline
"Mój ulubiony bohater baśni H.Ch.Andersena" - praca plastyczna

# data[].attributes.subject
"Mój ulubiony bohater baśni H.Ch.Andersena" - praca plastyczna

# data[].attributes.body
Kochani! Z okazji zbliżającego się Międzynarodowego Dnia Książki Dla Dzieci będę zamieszczać Wasze konkursowe prace. Czekam na następne. Zakończenie konkursu nastąpi wraz z zakończeniem szkoły online czyli  kwarantanny :)

# data[].attributes.body
1miejsce – Zuzanna Masternak 2b

2miejsce – Michalina Płóciennik 2b

3 miejsce – Szymon Michalski 1c

wyróżnienie – Matylda Biegaj 2b
Gratuluję wszystkim tych pięknych prac.

# data[].attributes.headline
Teraz czytam, przeczytałem                                i o nudzie zapomniałem.            

# data[].attributes.subject
Teraz czytam, przeczytałem                                i o nudzie zapomniałem.            

# data[].attributes.body
Tutaj będziecie mogli napisać, co przeczytaliście lub czytacie, a może, co czytają Wam Wasi najbliżsi w czasie kwarantanny narodowej. Będzie można także umieścić swoje albo wspólne z kimś zdjęcie  z książką, którą właśnie przeczytaliście lub czytacie.

# data[].attributes.attachment_link.title
Zając z papierowej dłoni / A paper hand bunny

# data[].attributes.headline
Teledysk powstał w ramach kampanii „Mała książka – wielki człowiek”  (www.wielki-czlowiek.pl),  zachęcającej do czytania od narodzin, realizowanej przez Instytut Książki ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

# data[].attributes.subject
Teledysk powstał w ramach kampanii „Mała książka – wielki człowiek”  (www.wielki-czlowiek.pl),  zachęcającej do czytania od narodzin, realizowanej przez Instytut Książki ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

# data[].attributes.attachment_link.title
"Mała książka - wielki człowiek" Mietek Szcześniak

# data[].attributes.body
Wiele dzieci lubi origami. Zachęcam do zrobienia tej i innych zakładek do książki. Jak wrócicie do szkoły, pochwalcie się swoją zakładką :)

# data[].attributes.attachment_link.title
Oryginalna, zakładka do książki origami - lis

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Układ dotykowy jest największym i najbardziej pierwotnym systemem zmysłowym. Pomaga różnicować to, czego dotykamy i gdzie jesteśmy dotykani. Ma wpływ na poczucie bezpieczeństwa, równowagę emocjonalną, koncentrację uwagi i funkcje ruchowe.

Co to jest nadwrażliwość dotykowa?

Nieprawidłowości w zakresie odbierania i przetwarzania bodźców dotykowych to nadwrażliwość lub obronność dotykowa.

Niektóre z charakterystycznych objawów nadwrażliwości dotykowej to:

unikanie lepienia, malowania palcami i zabaw w piasku

nietolerancja określonych konsystencji potraw

nadruchliwość i zaburzenia koncentracji uwagi

unikanie wszelkich manipulacji w obrębie głowy, twarzy i jamy ustnej

Usprawnianie układu dotykowego to najróżniejsze ćwiczenia typu:

dotykanie dłoni i przedramion materiałami o różnej fakturze

szukanie ukrytych, drobnych przedmiotów w pojemniku wypełnionym kasztanami, piłeczkami, makaronem, ryżem, grochem

dotykanie poszczególnymi palcami i całymi dłońmi materiałów o róznych fakturach

rozpoznawanie rodzaju faktury bez udziału wzroku

rozpoznawanie umieszczonych w woreczku drobnych przedmiotów codziennego użytku

robienie kul z papieru o różnej fakturze i rzucanie nimi do celu

rysowanie wzorów i figur na tacach wypełnionych materiałami o różnej strukturze

Z Mileną codziennie wykonujemy wiele takich ćwiczeń, zawsze staram się wymyślić jej coś nowego, atrakcyjnego, powodującego chęć przełamania się i włożenia dłoni w materiały o różnej fakturze i konsystencji i zabawę nimi.

Parę dni temu pomyślałam, że mogę również stworzyć jej książeczkę dotykową.

Dziś chciałabym zachęcić Was do stworzenia takich książeczek swoim dzieciom.

Pamiętajcie także, aby w książeczce dostosować faktury do Waszego dziecka i tego co ono potrzebuje.

Proszę pamiętajcie także, aby książeczkę, którą za chwilę Wam zaprezentuję - traktować jako odnośnik, może inspirację, a nie dokładny wzór.

Nie musicie, a nawet nie powinniście robić dokładnie takich samych stron jakie stworzyłam Milenie. Strony naszej książeczki stworzyłam specjalnie dla Mileny bazując na moich obserwacjach jakiego typu faktury stwarzają jej „problem".

Jak stworzyć książeczkę dotykową?

Do stworzenia naszej książeczki użyłam albumu bazy do scrapbookingu. Kupicie takie na allegro. Nasza baza ma wymiary 20 na 20 cm i kosztowała 19,90 zł.

Będziecie potrzebowali także materiałów o różnorodnej fakturze, kleju na gorąco, taśmy klejącej i kleju vicol.

Oczywiście na naszej książeczce nie ćwiczymy tylko i wyłącznie usprawniania układu dotykowego. Używając jej rozwijamy także komunikację, wzbogacamy zasób słownictwa, pracujemy nad fleksją, a nawet ćwiczymy przeliczanie.

Okładka naszej książeczki prezentuje się tak:

Na pierwszej stronie wycięłam kształt dłoni z pianki kreatywnej i przykleiłam vicolem. Aby wizualnie upiększyć książeczkę zrobiłam obwódkę z washi tape.

Na sprężynkach przywiązałam szorstki sznurek - aby otworzyć książeczkę Milenka musi najpierw go rozwiązać.

Dwie pierwsze strony to bardzo śliski jedwab (przyklejony vicolem) oraz milutkie i miękkie pompony przyklejone klejem na gorąco.

Oprócz dotykania, głaskania, pocierania, możemy: przeliczać pompony (ile jest wszystkich, ile jest w konkretnym rzędzie, ile jest danego koloru, ile jest dużych, ile jest małych itp.). Możemy także ćwiczyć sekwencje słuchowe - rodzic podaje sekwencję kolorów, a dziecko musi tę sekwencję powtórzyć dotykając kolejne pompony.

Na stronie ze śliskim jedwabiem możemy ćwiczyć wzbogacanie słownictwa, zadając np. pytanie: Jaki jest ten materiał. Dziecko pociera dłonią i odpowiada na pytanie. Ten materiał jest niebieski, śliski, przypomina mi jezioro....

Kolejne strony to kawałek materiału oraz woreczek sensoryczny. Materiał przykleiłam vicolem.

Woreczek sensoryczny

Woreczek sensoryczny bardzo łatwo zrobić samemu: do woreczka strunowego wlewacie balsam do ciała (najlepiej taki po kupieniu którego okazało się, że macie na niego uczulenie i już miał lądować w koszu na śmieci). Zamykacie porządnie woreczek, dodatkowo zabezpieczacie sklejając taśmą klejącą i przyklejacie za pomocą taśmy klejącej do strony w albumie.

Wypustki na materiale można również przeliczać, a woreczek sensoryczny naciskać, przesuwać dłonią lub palcami zawartość z jednego końca w drugi. Woreczek dla Mileny nie jest miły w dotyku - jest zimny, a przesuwający się balsam w środku jest konsystencji gluta 😉

Nasze kolejne strony to drobnoziarnisty papier ścierny i guziki. Papier ścierny przykleiłam vicolem, a guziki klejem na gorąco.

Dalej umieściłam sowy, wykonane z bardzo sztywnego i szorstkiego filcu - przykleiłam je vicolem. O sowach możemy tworzyć prawdziwe opowieści opisując ich wygląd, a dziecko musi słuchać uważnie i z naszej opowieści wyłonić sowę którą ma wskazać. Np. Sowa o której myślę siedzi w górnym rzędzie. Ma otwarty dzióbek, a po jej prawej stronie siedzi żółta sowa. Którą sowę mam na myśli?

Na sąsiadującej stronie umieściłam przyklejony vicolem gruby filc techniczny - jego faktura jest bardzo szorstka przypominająca papier ścierny.

Dalej za pomocą kleju vicol przykleiłam kawałek materiału. Jest to materiał o bardzo wyrazistej fakturze, poszczególne sploty są dość szorstkie i bardzo wystające.

Na sąsiadującej stronie klejem na gorąco przykleiłam drewniane płaskie klocki.

A tutaj folia aluminiowa przyklejona taśmą klejącą, która szeleści. Jak dodatkowo ćwiczyć? Np. przesuwam palcami po folii: Co folia robi? Szeleści. Odsuwam dłoń ponad folię: Co folia robiła? Szeleściła.

Na stronie obok przykleiłam klejem na gorąco małe plastikowe kwiatki, które podczas przysuwania po nich palcami są nie dość, że są twarde to bardzo kłują.

Na następnych stronach umieściłam folię bąbelkową przyklejoną taśmą klejącą i kolejny woreczek sensoryczny. Do środka woreczka wlałam balsam do ciała i wrzuciłam drobne przedmioty do wyszukiwania: kwiatki, motylki, koraliki, guziczki, cekiny itp.

Kolejne dwie strony to ten sam materiał przyklejony vicolem - na jednej stronie wierzch materiału, na drugiej spód materiału - każda strona to zupełne przeciwieństwo faktur. Materiał celowo zostawiłam strzępiący się, aby Milena mogła ćwiczyć chwyt pęsetkowy usiłując złapać niesforne nitki.

Ostania strona to przyklejone vicolem bardzo szorstkie motylki.

W naszym albumie znajduje się jeszcze parę pustych stron, które niebawem uzupełnię o kolejne faktury.

Serdecznie zachęcam Was do stworzenia takich książeczek swoim dzieciom. Nie jest to trudne, a całkowity koszt jaki poniosłam to ok. 25 zł - cena albumu i przesyłki. Wszystkie pozostałe materiały wygrzebałam z czeluści szaf i szuflad.

Jak Wam się podoba?

Czekam na Wasze komentarze i opinie.

Pozdrawiam Was serdecznie!

Terapia integracji sensorycznej autorstwa Bożenny Odowskiej-Szlachcic

# data[].attributes.attachment_link.title
Książeczka dotykowa DIY - integracja sensoryczna

# data[].attributes.attachment_link.description
Układ dotykowy jest największym i najbardziej pierwotnym systemem zmysłowym. Pomaga różnicować to, czego dotykamy i gdzie jesteśmy dotykani. Ma wpływ na poczucie bezpieczeństwa, równowagę emocjonalną, koncentrację uwagi i funkcje ruchowe. Co to jest nadwrażliwość dotykowa? Nieprawidłowości w zakresie odbierania i przetwarzania bodźców dotykowych to nadwrażliwość lub obronność dotykowa.

# data[].attributes.headline
Logopasja, która inspiruje, bawi i uczy 

# data[].attributes.subject
Logopasja, która inspiruje, bawi i uczy 

# data[].attributes.body
Może warto poznać

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Na książeczki manipulacyjne od kilku miesięcy jest istny szał. Wszyscy je wymyślają, szyją lub robią. Ja maszyny w domu nie mam, więc poradzić sobie musiałam bez niej. Zajęło mi to, co prawda 2 wieczory ale uważam, że dzieciaki będą zachwycone! 🙂

W dzisiejszym poście pokażę Ci swoją książeczkę manipulacyjną. Powiem z czego i jak ją zrobiłam. Zestawię zadania w niej zawarte z wiekiem dziecka, żeby pokazać, które zadania są prostsze, a które trudniejsze. I jak zawsze przemycę trochę teorii, żebyś wiedziała co, po co i dlaczego to zrobiłam. Zapraszam!

Książeczka manipulacyjna -
na co to komu?

Jak powszechnie wiadomo dzieci nie powinny wiedzieć, kiedy się uczą. Jeżeli nauka przyjmuje formę zabawy jest dla nich bardziej atrakcyjna. Szybciej ją przyswajają. I tym samym przynosi ona lepsze efekty. Sprawa oczywista. Książeczka manipulacyjna to jeden z pomysłów połączenia zabawy z nauką. Sprawdza się idealnie do ćwiczeń motoryki małej. Dlaczego stymulacja rąk jest taka ważna w terapii logopedycznej? Dawno, dawno temu pisałam o tym w, do którego pewnie mało kto się dokopuje 🙂 Rzecz jasna zadania na motorykę małą można łączyć z zadaniami edukacyjnymi. Tak właśnie zrobiłam w swoim małym projekcie!

Co użyłam, by stworzyć książeczkę manipulacyjną?

Tak jak już pisałam nie mam maszyny na stanie 🙂 Dlatego wykorzystałam to co miałam w domu, czyli:

kartki brystolowe formatu A4 (białe i kolorowe),

koszulki do laminowania i laminarkę,

koszulkę na dokumenty,

drukarkę,

elastyczne żyłki,

mazaki,

dziurkacz,

spinacz,

nożyczki,

pluszowy drucik,

woreczki z suwakiem do mrożenia,

klamerki do wieszania prania,

gotowe elementy wycięte z kolorowej pianki,

dwa gwinty z plastykowych butelek i pasujące do nich zakrętki.

O większości tych rzeczy pisałam dość niedawno 🙂

Jak wygląda moja książeczka?

Uważam, że najlepiej i najprościej będzie jak ją po prostu obejrzysz 🙂 Zapraszam!

Opis zadań z książeczki vs wiek dziecka

1. Układanie jeża -> koordynacja wzrokowo - ruchowa. Zadanie dla dziecka 3 - 4 letniego;

2. Ptaki i drzewa -> przeliczanie w zakresie 3. Ćwiczenie dla dziecka 3 - letniego;

3. Drzewo z liśćmi -> kategoryzacja liści wg koloru. Zabawa dla 2 - latka;

4. Układanka lewopółkulowa -> stymulacja lewej półkuli mózgu, koordynacja wzrokowo - ruchowa. Ćwiczenie dobre dla dziecka od 3 lat w górę 🙂

5. Zdobienie koła -> kontynuowanie sekwencji 2 - elementowej. Zadanie dla dziecka 3 - letniego;
+ otwieranie woreczka z suwakiem oraz obsługa klamerki - umiejętność dziecka 3 - letniego;

6. Twarz -> koordynacja wzrokowo - ruchowa. Uzupełnianie twarzy odpowiednimi elementami. Zabawa dla 3 - latka.
Nawlekanie gąbkowych korali na pluszowy drucik powinno wykonać samodzielnie dziecko 5 - letnie choć młodsze 3 - 4 - letnie poradzi sobie z tym wyzwaniem z pomocą dorosłego;

7. Zwierzaki i ich domy -> koordynacja wzrokowo - ruchowa. Zadanie dla dziecka 3 - letniego;

8. Głodna gąsienica -> trening koordynacji wzrokowo - ruchowej. Jest to moim zdaniem najtrudniejsze zadanie w książeczce odpowiednie dla dziecka 4 - 5 letniego. 3 - latek z pomocą dorosłego da radę 🙂

9. Traktor -> odkręcanie zakrętek. Ćwiczenie dla dziecko 2 - 3 - letniego.

Wiek jaki podałam w powyższej rozpisce dotyczy dziecka rozwijającego się w normie rozwojowej. Nie wykluczam faktu, że dziecko młodsze może poradzi sobie z konkretną kartą z zadaniem z pomocą lub bez pomocy kogoś starszego. Zawsze warto bawić się z dzieckiem i stymulować je do rozwoju. Zadania z książeczki przydadzą się także podczas terapii logopedycznej dziecka, którego rozwój jest zaburzony lub podczas terapii ręki.

Podsumowanie

Mam nadzieję, że dzięki temu wpisowi pokazałam Ci, że stworzenie książeczki manipulacyjnej nie jest wcale takie straszne. Nie trzeba mieć wyszukanych materiałów, nici i sprzętu, by taką książeczkę wykonać 🙂 Ważna jest kreatywność, pomysłowość i funkcjonalność. Zachęcam Cię do stworzenia własnej! A może podeślesz jej zdjęcie lub filmik? 🙂 Aha i z ostaw koniecznie komentarz 🙂

# data[].attributes.attachment_link.description
Na książeczki manipulacyjne od kilku miesięcy jest istny szał. Wszyscy je wymyślają, szyją lub robią. Ja maszyny w domu nie mam, więc poradzić sobie musiałam bez niej. Zajęło mi to, co prawda 2 wieczory ale uważam, że dzieciaki będą zachwycone! 🙂 W dzisiejszym poście pokażę Ci swoją książeczkę manipulacyjną.

# data[].attributes.headline
Światowy Dzień Książki i Praw Autorskich  został  ustanowione w 1995 roku przez UNESCO. Ma na celu rozwijanie i promowanie czytelnictwa, edytorstwa i ochronę własności intelektualnej prawem autorskim. Pomysł organizacji święta zrodził się w Katalonii. Zgodnie z długą tradycją w Katalonii, kobiety obdarowywano w ten dzień czerwonymi różami, mającymi symbolizować krew pokonanego przez św. Jerzego smoka. Z czasem kobiety zaczęły odwzajemniać się mężczyznom podarunkami w postaci książek. 

# data[].attributes.subject
Światowy Dzień Książki i Praw Autorskich  został  ustanowione w 1995 roku przez UNESCO. Ma na celu rozwijanie i promowanie czytelnictwa, edytorstwa i ochronę własności intelektualnej prawem autorskim. Pomysł organizacji święta zrodził się w Katalonii. Zgodnie z długą tradycją w Katalonii, kobiety obdarowywano w ten dzień czerwonymi różami, mającymi symbolizować krew pokonanego przez św. Jerzego smoka. Z czasem kobiety zaczęły odwzajemniać się mężczyznom podarunkami w postaci książek. 

# data[].attributes.headline
Dla dzieci, które kochaja widzieć i dotykać, rodzinne tworzenie. Oto przykłady

# data[].attributes.subject
Dla dzieci, które kochaja widzieć i dotykać, rodzinne tworzenie. Oto przykłady

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Pierwszy tydzień pracy już za mną, do przewidzenia było, że łatwo nie będzie...praca, dom, dwójka dzieci = mało czasu na blogowanie. Wojtek w pełni zaakceptował przedszkole, Paweł powoli akceptuje brak mamy w ciągu dnia, głównie buntując się przy jedzeniu, dodatkowo cała rodzina boryka się z chorobą przynoszoną przez Wojtka z przedszkola:(, ale nie odpuszczam. Czas na wspólną zabawę musi być, a przy takiej jesiennej pogodzie obowiązkowo prace manualne...

Zainspirowana wpisem na jednym z moich ulubionych blogów, powyciągałam różne szpargały z szafki i stworzyliśmy z Wojtkiem książeczkę sensoryczną dla Pawła. Pomysł prosty do wykonania i w dodatku z rzeczy, które mamy w domu. Ja użyłam pozostałości po kartonie, które zawsze składuje, patyczki i druciki kreatywne, piankę kreatywną, kółko drewniane, wieczko, opakowanie po chusteczkach, a także pomponiki akrylowe. Do takiej książeczki możemy dać przeróżne „struktury" byle tylko nie przysporzyły urazów przyszłemu właścicielowi:). Wszystkie elementy zostały przymocowane drucikiem bądź klejem na gorąco.

No i mamy dwa w jednym:) Wojtek miał zabawę pomagając, a Paweł ma teraz badając książeczkę z każdej strony;).

# data[].attributes.attachment_link.description
Pierwszy tydzień pracy już za mną, do przewidzenia było, że łatwo nie będzie...praca, dom, dwójka dzieci = mało czasu na blogowanie. Wojtek w pełni zaakceptował przedszkole, Paweł powoli akceptuje brak mamy w ciągu dnia, głównie buntując się przy jedzeniu, dodatkowo cała rodzina boryka się z chorobą przynoszoną przez Wojtka z przedszkola:(, ale nie odpuszczam.

# data[].attributes.body
czytamy, czytamy :):):)

# data[].attributes.body
Matylda 2b

# data[].attributes.body
Zosia 2a

# data[].attributes.body
Wojciech 1c

# data[].attributes.body
Hania 3b

# data[].attributes.body
Gosia1c

# data[].attributes.body
Kacper 3b

# data[].attributes.body
Michalina 2b

# data[].attributes.body
Ola 2b

# data[].attributes.body
Szymon Musialski 1c

# data[].attributes.body
Mateusz 2a

# data[].attributes.body
Dzienniczek zakręconej nastolatki część 2, Dzienniczek zakręconej nastolatki część 3,a teraz czytam Hania Humorek zostaje gwiazdą

# data[].attributes.body
przeczytałem wszystkie części Mikołajka

# data[].attributes.body
Przeczytałem Harry Potter kamień filozoficzny i Harry Potter Komnata Tajemnic.

# data[].attributes.body
Ja czytam książkę pt.:Magiczne drzewo - Czerwone krzesło,, autor: Andrzej Maleszka,
oraz książkę: Mity dla dzieci,, autor: Grzegorz Kazdepke.

# data[].attributes.body
Przeczytałem wiele książek, ale najmilej wspominam Pióro T-rexa z Magicznego  Drzewa, którą napisał Andrzej Maleszka. Przeczytałem również Nieznane Przygody Mikołajka (autorzy: Goscinny  Sempe) i Świstawkę (autorka: Maria Szajer).

# data[].attributes.body
obecnie czytam:

# data[].attributes.body
Przeczytałem już kilka książek, a teraz czytam o chłopcu, który umiał latać.

# data[].attributes.headline
Z okazji  Dnia Ziemii chciałabym  poinformować, że te książki są  w naszej bibliotece.

# data[].attributes.subject
Z okazji  Dnia Ziemii chciałabym  poinformować, że te książki są  w naszej bibliotece.

# data[].attributes.body
Napiszcie kilka zdań o nich. Wiem, że niektórzy je przeczytali i czytają, bo są obecnie wypozyczone :)

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
O tym, że uwielbiam tą serię książek pisałam już kilkukrotnie. Baaaa, uwielbiam ją ja ale i uwielbiają dzieciaki. Dziś zatem pokażę Wam dwa nasze nowe nabytki :)

O tym, że książki te czyta się z wielką przyjemnością też już pisałam. Kartka po kartce poznajemy każde zwierzę i mnóstwo chwil z ich życia... zwierzęta podczas szukania pożywienia i w czasie odpoczynku, opiekujące się młodymi, przemieszczające się, ukrywające, toczące walkę, w czasie zabiegów higienicznych. Wszystko bardzo realistycznie ukazane. Nie ukrywam, że właśnie za te ilustracje pokochałam te książki. Książki estetyczne i przejrzyste za sprawą stałego schematu, na którym są oparte. Język jest bardzo prosty i dostosowany dla dzieci.

Opis każdego zwierzaka to moc najistotniejszych faktów a także ciekawostek, które wciągają ale nie tylko, to też zbiór podstawowych informacji takich jak nazwa zwierzaka oraz kilka jego danych... długość ciała, masa oraz kilku informacji odnośnie jego wyglądu. Dowiadujemy się również o miejscach, w których możemy spotkać owego zwierzaka.

Andrzej Kruszewicz opowiada o zwierzętach

Wydawnictwo: MULTICO Oficyna Wydawnicza

Autor: Andrzej Kruszewicz

Druga pozycja to świetna książka ukazująca ptaki... ptaki na podwórku, za miastem, w polu i w lesie a także nad wodą i na łące. Początek książki to wiadomości ogólne o obserwacji ptaków, pomocy, dokarmianiu czy budowie.

Zarówno pierwsza jak i druga książka posiada zdjęcia zwierzaków zawierające główne cechy charakterystyczne dla danego zwierzaka, cechy ukazane za pomocą strzałek - to bardzo fajna forma przekazania podstawowych informacji dzieciakom.

Andrzej Kruszewicz opowiada o ptakach

Wydawnictwo: MULTICO Oficyna Wydawnicza

Autor: Andrzej Kruszewicz

# data[].attributes.attachment_link.description
O tym, że uwielbiam tą serię książek pisałam już kilkukrotnie. Baaaa, uwielbiam ją ja ale i uwielbiają dzieciaki. Dziś zatem pokażę Wam dwa nasze nowe nabytki :) O tym, że książki te czyta się z wielką przyjemnością też już pisałam. Kartka po kartce poznajemy każde zwierzę i mnóstwo chwil z ich życia...

# data[].attributes.body
Czytam książkę pt.Baśniobór sami i z pomocą mamy

# data[].attributes.headline
Matylda z 2b czyta serię Zosia i jej zoo, obecnie z tej serii Zagubiony pingwinek, a mama  czyta Małe kobietki

# data[].attributes.subject
Matylda z 2b czyta serię Zosia i jej zoo, obecnie z tej serii Zagubiony pingwinek, a mama  czyta Małe kobietki

# data[].attributes.body
aktualnie czytam ,,Opium w rosole" Małgorzaty Musierowicz i ,,Wyspa" Camino Johna Grishama

# data[].attributes.body
Przeczytałem "Koszmarny Karolek" a teraz czytam "Hanię Humorek" :)

# data[].attributes.body
Podczas zdalnej nauki czytałam Nelę na kole podbiegunowym, Wąsik, niechciany kotek - Holly Webb, a teraz czytam Pan Słówko ma głos - Marii Kowalewskiej , a Madzia czytała Leonidy - Nanny Foss i Neverworld wake - Marishy Pessel. Teraz czytam Dwór mgieł i furii - Sarah J. Maas." :)

# data[].attributes.body
Komiksy 🤬 Doo, Kajko i Kokosz, Asterix i Obelix, Kaczor Donald
Jesteśmy w trakcie czytania "Ocean to pikuś "

# data[].attributes.body
Czytam "Kroniki Archeo" :)

# data[].attributes.body
Ja czytam o różnych przygodach skarpetek. Pozdrawiam

# data[].attributes.body
Czytam Magiczne drzewo -Tajemnice Mostu autor Andrzej Maleszka. Przeczytałam też Magiczne drzewo-Czerwone Krzesło ( aut. Andrzej Maleszka), Pompon na wakacjach( aut. Joanna Olech), Hania Humorek przepowiada przyszłość( aut. Megan McDonald).

# data[].attributes.body
Przeczytana książka to Cukierku Ty Łobuzie. Książka jest bardzo śmieszna :)

# data[].attributes.body
Obecnie czytam drugą część Opowieści z Narnii :Książę Kaspian

# data[].attributes.body
Czytam o przygodach kotków :)

# data[].attributes.body
LUBIĘ SŁUCHAĆ HISTORIĘ KRÓLOW POLSKICH. PRÓBUJE TEZ CZYTAC POCZET KROLOW POLSKICH

# data[].attributes.body
W czasie zajęć online przeczytałem Dziennik Cwaniaczka i Przygody Tapiego.

# data[].attributes.body
czytam książkę  Opowieści o zwierzętach, które zmieniły świat G.L. Marvel

# data[].attributes.body
Przeczytałem komiksy o Kaczorze Donaldzie (Ugotowany i W piątek trzynastego). Teraz czytam Harrego Pottera i Kamień Filozoficzny

# data[].attributes.body
Zosia: książki przeczytane ostatnio: Martynka dwie książki, Moi Bohaterowie -seria książeczek i obecnie Beniamin Kicuś

# data[].attributes.body
Wojtek: Bajki dla chłopców i Astronomia.

# data[].attributes.body
czyta Misja: Uwolnić - rodziców Filipiny Katarzyny Kacprzak

# data[].attributes.headline
Mikołaj Mariowski 1a i Przygody Mikołajka

# data[].attributes.subject
Mikołaj Mariowski 1a i Przygody Mikołajka

# data[].attributes.body
czytam serie o Harrym Potterze, przeczytałam też ostatnio Hobbita

# data[].attributes.body
Ja czytam książkę pt.:”Magiczne drzewo – Czerwone krzesło,, autor: Andrzej Maleszka,
oraz książkę: „Mity dla dzieci,, autor: Grzegorz Kazdepke.

# data[].attributes.body
Zuzia - IIB

# data[].attributes.body
Filip Jarmoliński Ic

# data[].attributes.headline
A tu będą Wasze zakończenia do fragmentu książki "Ania      z Zielonego Wzgórza" LM.Montgomery        

# data[].attributes.subject
A tu będą Wasze zakończenia do fragmentu książki "Ania      z Zielonego Wzgórza" LM.Montgomery        

# data[].attributes.body
Po przeczytaniu tekstu samodzielnie lub z rodzicem, wymyśl i napisz dalszą część opowiadania zupełnie inną od tej, która jest opisana w powieści. (tak jakbyś w ogóle nie znał tej książki)

# data[].attributes.body
"Ania zamilkła przyglądając się z zachwytem wybrzeżu. Maryla nie stawiała więcej pytań, w roztargnieniu trzymała lejce, podczas gdy rozmaite myśli krążyły jej po głowie".......

# data[].attributes.body
... Gdy dotarli do Domu Sierot, Maryla zupełni nie wiedziała co zrobić. Zdąrzyła polubić to rude stworzenie. Po rozmowie z panią Spencer zdecydowała, że Ania zostanie z nimi, jak również przygarną do siebie wymarzonego chłopca. Dzięki temu, Ania będzie miała rodzeństwo, a Mateusz męską pomoc. Dowiedziawszy się o tym, Ania rozpłakała się, tym razem z wielkiej radości.

# data[].attributes.body
Ania została na noc u Maryli i Mateusza.Ania wstała rano i Mateusz i Maryla powiedzieli Ani że zostanie u nich na stałe. Ania podskakiwała z radości i była taka szczęśliwa że przytuliła się do Mateusza. Wybiegła na dwór i weszła na drzewo wiśni i powiedziała:  Jak tu pięknie. W tym domu będę taka szczęśliwa.

# data[].attributes.body
Dziewczynka z Mateuszem przyjeżdżają do domu.Tam czekała na nich mama z obiadem, po zjedzonym obiedzie idą do Mateusza do pokoju i dziewczynka  rozpakowywuje w swoim no wym pokoju.

# data[].attributes.body
(...) I tak Ania gadała, gadała... i w końcu Maryla powiedziała:
- Chodź  do auta!
I poszły.

Kiedy już dojechały na miejsce okazało się, że to park.

- Jak ja lubię parki-powiedziała dziewczynka.
Nie było tu nikogo...  , ale nagle usłyszeli głośny szept:
- Ja cię chcę ... .
- Słyszałaś?-zapytała Ania.

I nagle z ziemi zaczęła wyłazić dżdżownica! Krzyczała (a może właściwie śpiewała) na całe gardło:

- Jaaaaaaaaa chcęęęęęęęęęęęęęęęęęęęęęę ciebieeeeeeee wziąąąąąąąąąąć dooo domuuuuuuu!!!!
Już chciały zawrócić, ale brama się zatrzasnęła. Nagle dżdżownica się schowała, a brama się otworzyła z cichym zgrzytem.
- Ktoś robi z nas żarty???????????-krzyknęła Maryla. I zawróciły do auta.

Następnego dnia pojechały do innego parku i prawie zdarzyło się to samo tylko wyszedł jeż zza krzaków... . (....)

# data[].attributes.body
Na drugi dzień, Maryla i Mateusz rozmówili się z Panią Spenser. Zdecydowali, że Ania u nich zostaje. Dziewczynka bardzo się ucieszyła, że w końcu dostanie nowy dom. Maryla i Mateusz kupili Ani nowe ubrania, dzięki czemu dziewczynka wyglądała bardzo ładnie.

# data[].attributes.body
Mateusz i Maryla zmienili zdanie i postanowili, że Ania będzie mogła z nimi zamieszkać. Dostała dla siebie pokój, który jej się bardzo spodobał. W prezencie od miłej sąsiadki otrzymała chomika, którego nazwała Tuptuś. Pan Tuptuś był niegrzeczny i często wpadał w kłopoty. Mimo to był dobrym przyjacielem Ani. Miło spędzili ze sobą wiele dni.

# data[].attributes.body
Maryla i Mateusz postanowili oddać dziewczynkę do domu sierot.
Ania poznała tam chłopca o imieniu Adaś , który tak i ona miał rude włosy.
Ania i Adaś bardzo się zaprzyjaźnili , byli nierozłączni , razem spędzali czas.
Po pewnym czasie Maryli i Mateuszowi zaczęło brakować obecności dziecka w ich domu.
Postanowili ją adoptować , ale Ania nie chciała do nikogo iść bez Adasia, a Adaś bez niej.
Rodzeństwo z Avonley zgodziło się na adopcję dwójki .
Dzieciaki razem się wychowywały , wspólnie bawiły  i pomagały Maryli i Mateuszowi.
Stworzyli kochająca rodzinę.

# data[].attributes.body
Maryla długo myślała, co zrobić z dziewczynką. Ania jej się bardzo podobała, ale przecież to chłopiec miał pomagać im w gospodarstwie. Nagle wpadła na pewien pomysł. Pojechała do pani Spencer i powiedziała, żeby z Domu Sierot przywiozła jeszcze chłopca. Ania została u Maryli i Mateusza, a po dwóch tygodniach dołączył do niej chłopiec - Tom. Byli oni ogromną radością starszych ludzi. Pomagali im wspólnie w domu, gospodarstwie, wyręczali ich w trudniejszych pracach i bardzo dobrze uczyli się w szkole. Wieczorami siadali razem przy kominku i rozmawiali o wszystkich ciekawych sprawach świata. Cała czwórka nie czuła się już smutna. Ania i Tom znaleźli wspaniałą rodzinę, a Maryla i Mateusz nie byli samotni.

# data[].attributes.body
Ania  z Niezielonego Wzgórza
Maryla długo zastanawiała się co zrobić z Anią. Oboje z Mateuszem byli już bardzo starzy i potrzebowali chłopca do pomocy, a nie dziewczynki. Jednak żal zrobiło jej się tej młodej osoby, która nie miała rodziców, szczęśliwego domu, a mimo to była bardzo radosna. Postanowiła, że nie odeśle jej do domu dziecka, ale znajdzie dla niej inny, wspaniały dom. Po sąsiedzku mieszkała samotna Pani Lucy. Maryla poszła do niej i opowiedziała jej o Ani. Pani Lucy bardzo ucieszyła się, że mogłaby z nią zamieszkać dziewczynka, która będzie jej pomagała, a przede wszystkim, że będzie miała z kim porozmawiać. Ania zamieszkała nie na Zielonym ale Bzowym Wzgórzu, ponieważ było ono otoczone krzakami bzu. Ania uwielbiała przesiadywać pod krzakami bzu, gdzie pisała cudowne opowiadania i wiersze. Zaprzyjaźniła się z Markiem, którego adoptowali Maryla i Mateusz. Razem spędzali dużo czasu. Ania była wspaniałą osobą, dobrze się uczyła, a Pani Lucy pękała z dumy, że ma tak wspaniałą córkę. Po kilku latach Ania wyszła za mąż za Marka. Wybudowali niedaleko swój domek, który nazwali Domek na Różanym Wzgórzu. Wychowywali tam swoją córeczkę i syna, ale również trójkę dzieci z domu dziecka. Ania została znaną na całym świecie poetką.

# data[].attributes.body
Kiedy Maryla i Mateusz postanowili odesłać Anię do domu dziecka , dziewczynka zaczęła płakać ale, na nic nie zdały się jej prośby i błagania. Maryla tłumaczyła dziewczynce że potrzebują chłopca do pomocy w gospodarstwie, lecz to też nie przekonało Ani. W drodze powrotnej do domu dziecka miało miejsce niesamowite zdarzenie, jadąc bryczką spotkali chłopca około 16 lat, który błąkał się po drodze szukając schronienia. Młody Mundi zapytał Marylę czy nie mogłaby za jedzenie dać mu schronienie. Ania od razu w swojej wyobraźni zobaczyła ,że jest to znak od Boga, który zesłał im rozwiązanie tej sytuacji. W duchu modliła się ,aby Maryla zmieniła zdanie. Nagle Maryla nakazała wsiąść chłopcu do bryczki. Jak dojechali na Zielone Wzgórze oznajmiła Mateuszowi: Chcieliśmy chłopca do pomocy, to mamy i chłopca i dziewczynkę. Razem chyba damy jakoś radę....

# data[].attributes.body
Maryla i Mateusz tak się poruszyli historią Ani, że przyjęli ją do Swojego domu. Ania z tego powodu płakała z radości. A później wzięli do domu jeszcze chłopca, który stał się najlepszym przyjacielem Ani.

# data[].attributes.body
Maryla i Mateusz zatrzymali Anię. Wzięli też do siebie chłopca. Ania była szczęśliwa, że ma nie tylko rodziców ale też i brata. Ania i jej nowy brat lubili swój nowy dom. Maryla i Mateusz byli dlanich dobrzy.

# data[].attributes.body
Maryla i Mateusz zatrzymali Anię. Wzięli też do siebie chłopca. Ania była szczęśliwa, że ma nie tylko rodziców ale też i brata. Ania i jej nowy brat lubili swój nowy dom. Maryla i Mateusz byli dlanich dobrzy.

# data[].attributes.body
Ania została u Maryli i Mateusza. Bardzo lubiła chodzić pod wiśnię, a gdy nastało lato zrywała piękne i soczyste owoce. Gdy nastał nowy rok szkolny zaczęła edukację. Ania bardzo się zaprzyjaźniła z Mateuszem i już nikt nie chciał jej odsyłać do Domu Sierot.

# data[].attributes.body
Maryla i Mateusz zdecydowali, że zostawią Anię u siebie na parę dni. W trakcie tych paru dni tak bardzo ją polubili, że już nie chcieli się z nią rozstawać i została u nich na zawsze. Ania też się z tego cieszyła.

# data[].attributes.body
Maryla i Ania przyjechały na stację. Maryla chciala odesłać Anię zpowrotem do Domu Sierot. Rozmawiala długo o tym z panią Spencer, niestety nie można było Ani oddać, gdyż obiecany chlopiec już znalazł nowy dom. Maryla zdenerwowała sie, bo chciala mieć chłopca a nie dziewczynkę. Długo zastanawiała się czy wziąść Anie czy nie. W końcu zdecydowala że zabierze Anię do swojego domu. Ania gdy to usłyszała bardzo się ucieszyła i jak wracali do domu przez całą drogę dziekowala Maryli.

# data[].attributes.body
moją wersję przygód Ani.

Ania siedziała na ganku w domu Maryli i Mateusza. Nagle zrobiło się ciemno i Ani zaczęły się zamykać powieki ze zmęczenia. I nagle zasnęła.
Następnego ranka Ania obudziła się na łóżku i zdziwiła się, że nie jest na ganku.
Wtem otworzyły się drzwi do pokoju i stanęła w nich Maryla. Maryla miała w rękach tackę z pachnącą owsianką.
Ania spytała, dlaczego nie jest na ganku, na którym zasnęła.
I Maryla odpowiedziała:
- Mateusz Cię przeniósł i położył do łóżka.
Ania zapytała:
- dlaczego mnie przenieśliście Pani Marylo?
- Nie chcieliśmy, żebyś spała na zimnym dworze i się przeziębiła - odpowiedziała Maryla.
- Zawsze chcieliśmy mieć rudowłosą dziewczynkę w naszym domu. To bardzo dobrze, że przyjechałaś zamiast chłopca. Chłopiec miał pomagać Mateuszowi na działce ale Ty będziesz naszą ukochaną córeczką - powiedziała Maryla.
Ania aż zaniemówiła ze szczęścia.
Maryla nagle powiedziała, że teraz jest pora, żeby Ania obejrzała cały dom i gospodarstwo.
Ania płacząc ze szczęścia powiedziała, że cieszy się, że ktoś ją wreszcie chce przyjąć do swojej rodziny.
Wtem do pokoju wpadł Mateusz z tajemniczym pakunkiem. Gdy Ania rozpakowała pakunek zobaczyła małego kociaka.
- Ojejku, to dla mnie? spytała Ania.
- Tak córeczko - odpowiedziała Maryla.
I żyli razem wiele, wiele lat a kociak rósł i rósł.
KONIEC

# data[].attributes.body
moje zakończenie

Maryla odwiozła Anię na dworzec i dziewczynka odjechała. Maryla wróciła do domu
i powiedziała Mateuszowi, że Ania już odjechała. Często o niej myśleli i tak
naprawdę żałowali, że tak zrobili.
Kilka lat później kiedy Maryla jadła obiad a Mateusz siedział na fotelu to
nagle zadzwonił dzwonek dryndryn
Mateusz otworzył drzwi a tam stała Ania a w rękach trzymała małego chłopca
Mateusz szybko zawołał Marylę. Gdy Maryla przyszła to bardzo się zdziwiła.
Ania zapytała czy może u nich zostać razem z chłopcem. Mateusz i Maryla
powiedzieli że tak! Mateusz poszedł przygotować im pokój. Maryla płakała i zapytała
Anię czy jej wybaczy to co jej zrobiła.
Ania odpowiedziała, że tak i żyli długo i szczęśliwie.

# data[].attributes.body
Dalszy ciąg opowiadania...
Maryla patrzyła przed siebie. W jej głowie było wiele myśli, była zła i rozgoryczona. Nie tak wyobrażała sobie dzisiejszy dzień. Jej i Mateuszowi brakuje już sił do pracy, wierzyła, że chłopiec którego przygarną pomoże im w codziennych obowiązkach. Ukradkiem spojrzała w stronę dziewczynki, Ania siedziała nieruchomo i milczała. Wyglądała na smutną i zrezygnowaną. Cała nadzieja Ani na piękny dom, kochającą rodzinę i szczęśliwe lata za chwile miała się skończyć. Nagle obie usłyszały odgłos galopującego konia, odwróciły się jednocześnie.
- Mateuszu, to Ty?- wykrzyknęła Maryla. - Co tu robisz?
- Przemyślałem wszystko, to znak, że pojawiła się Ania w naszym domu! - krzyczał mężczyzna. - Marylo, w naszym życiu brakuje uśmiechu, radości, zabawy. Ania odmieni nasz smutny los! Może nie pomoże nam , jak mógłby ulżyć nam w pracy chłopiec, ale da nam nowe lepsze życie! Zobaczysz, nie możemy jej porzucić, dziewczynka nie zasługuje, by wrócić do sierocińca!
Maryla miała łzy w oczach, to prawda, że ich życie było monotonne i smutne. Nie liczyła na to, że spotka ich jakąś radosna odmiana. Spojrzała w pełne nadziei oczy Ani i zrozumiała, jak wieli dar otrzymali z Mateuszem.
- Wracajmy do domu. - powiedziała.

# data[].attributes.body
Podczas dalszej drogi Maryla zapytała:
- Lubisz zwierzęta?
- tak - odpowiedziała dziewczynka.
- to dobrze! Zatrzymamy się w sklepie ze zwierzętami.
- jej!- krzyknęła
- jakie lubisz najbardziej? Koty?
Psy? Chomiki?
-koty.
-oo... Bo ja tak samo!
Pojechały, kupiły kota i wróciły do domu.

# data[].attributes.headline
"Pośród tych wielu dróg rodzina jest drogą pierwszą i z wielu względów najważniejszą. Jest drogą powszechną, pozostając za każdym razem drogą szczególną, jedyną i niepowtarzalną, tak jak niepowtarzalny jest każdy człowiek. Rodzina jest tą drogą, od której nie może on się odłączyć. Wszak normalnie każdy z nas w rodzinie przychodzi na świat, można więc powiedzieć, że rodzinie zawdzięcza sam fakt bycia człowiekiem". JPII

# data[].attributes.subject
"Pośród tych wielu dróg rodzina jest drogą pierwszą i z wielu względów najważniejszą. Jest drogą powszechną, pozostając za każdym razem drogą szczególną, jedyną i niepowtarzalną, tak jak niepowtarzalny jest każdy człowiek. Rodzina jest tą drogą, od której nie może on się odłączyć. Wszak normalnie każdy z nas w rodzinie przychodzi na świat, można więc powiedzieć, że rodzinie zawdzięcza sam fakt bycia człowiekiem". JPII

# data[].attributes.body
Dlaczego tysiące ludzi chciało się spotkać z Papieżem
- ponieważ ludzie kochali papieża za to jakim był dobrym człowiekiem.

# data[].attributes.body
Ponieważ był dobrym człowiekiem i miał dobre serce.

# data[].attributes.body
Jeśli chodzi o dalszą część opowiadania to Mikołaj wyobraził sobie, że Ania, zaraz po porodzie, została wykradziona ze szpitala.
Rodzice, którzy ją wykradli, wkrótce zmarli na febrę. Ania trafiając do Maryli miała dużo szczęścia, gdyż ta znała jej prawdziwych rodziców.
Kiedy to Ania myślała, że wraca do Domu Sierot, Maryla zawiozła ją do jej prawdziwego rodzinnego domu. I tak żyła długo i szczęśliwie.

# data[].attributes.body
Dlaczego tysiące ludzi chciało spotkać się z papieżem ?
Tysiące ludzi chciało się spotkać z Papieżem, bo miał w sobie super moc, kochał wszystkich bez względu na podziały.

# data[].attributes.body
Tyle ludzi chciało się z nim spotkać ponieważ był bardzo dobrym, mądrym, czułym, kochającym ludzi a szczególnie dzieci Papieżem.

# data[].attributes.body
Dlaczego tysiące ludzi chciało spotkać się z papieżem ?
Bo go lubili i on ich lubił.

# data[].attributes.body
Ludzie chcieli się z nim spotkać ponieważ kochał i jednoczył ludzi.

# data[].attributes.body
Tysiące ludzi chciało spotkać się z papieżem  dlatego , że ich kochał.

# data[].attributes.body
Tysiące ludzi chciało się spotkać z papieżem bo bardzo kochał ludzi a szczególnie dzieci.

# data[].attributes.body
Dlaczego tysiące ludzi chciało spotkać się z papieżem?
Tysiące ludzi chciało się spotkać z papieżem dlatego bo chcieli zobaczyć kogoś sławnego i dobrego, kto był autorytetem dla nich.

# data[].attributes.body
Tysiące ludzi chciało spotkać Papieża Jana Pawła II ponieważ kochali Go całym sercem bardzo chcieli choć na chwilkę Go zobaczyć.