# data[].attributes.body
Blog Czas Dzieci

# data[].attributes.attachment_link.title
Ćwiczenia ułatwiające naukę czytania - teksty, bajki do czytania

# data[].attributes.attachment_link.description
CZAS DZIECI to portal informacyjno-rozrywkowy dla rodziców, dzieci oraz wszystkich związanych z branżą dziecięcą. Znajdziesz tu informacje jaki i gdzie spędzić czas z dzieckiem. Repertuary kin, teatrów, wydarzenia a także rozrywka, gry i masa konkursów.

# data[].attributes.body
Blog m jak mama

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Autor: Getty Images

Nauka czytania nie należy do najłatwiejszych. Korzystanie z odpowiednich ćwiczeń jednak znacznie usprawnia proces nauki czytania i może sprawić, że stanie się ona dobrą zabawą. Skorzystaj z naszych pomocy naukowych!

Spis treści:

1. Nauka czytania dla dzieci

2. Początki nauki czytania

3. Problemy z czytaniem

4. Ćwiczenia do nauki czytania - czytanie całościowe

5. Ćwiczenia do nauki czytania - czytanie ze zrozumieniem

Nauka czytania to skomplikowany proces, ale dzięki wcieleniu w życie kilku wskazówek, może stać się on dużo prostszy. Dobre przygotowanie dziecka do podjęcia wysiłku pierwszego czytania bardzo krótkiego nawet tekstu jest niezmiernie ważne.

Nieodpowiednie podejście, nerwowość, krzyki mogą spowodować zamknięcie się malucha w sobie, wycofanie i w dużej mierze zaważyć na dalszych losach nauki czytania i stosunku dziecka do tej czynności.

Jeżeli pierwsze czytanie odbędzie się w spokojnej atmosferze, a wysiłek dziecka zostanie dostrzeżony, z pewności doda mu to motywacji do dalszych działań. Dlatego tak ważne jest, aby zawsze chwalić malucha i nie zniechęcać go.

Nauka czytania dla dzieci

Bardzo często tak bywa, że już czteroletnie dziecko rozróżnia niektóre, poszczególne litery, potrafi dopasować konkretną literę do jakiegoś wpajanego przez rodziców i nauczycieli z przedszkola wzoru, lecz nie potrafi dostosować swoich umiejętności do syntezy wyrazowej, czyli złożenia w całość poszczególnych liter, tak, aby powstał sensowny wyraz.

Dla przykładu można zilustrować, np. dziecko wie, że „k" jak krowa, „o" jak osa i „t" jak tata, ale nie potrafi liter złożyć w wyraz, nie stworzy wyrazu „kot". Być może nie jest odpowiednio uczone bądź można też już na tym etapie stwierdzić u niego pewne zaburzenia procesu analizy i syntezy słuchowej, za czym idzie podejrzenie o ryzyko dysleksji, która może, ale nie musi wystąpić za kilka lat.

Początki nauki czytania

Przygodę z czytaniem najlepiej rozpocząć wcześnie - już trzyletnie dziecko ma potrzebę poznawania otaczającej rzeczywistości, liter i cyferek także. Dużo zależy od zainteresowań dziecka i tego, jak my dorośli nim kierujemy.

Większe prawdopodobieństwo, że zapała chęcią do literek dziecko, które jest dopilnowane przez swoich rodziców i które widzi, że nie tylko jemu rodzice czytają książeczki, ale również sami w ten sposób chętnie spędzają wolny czas. Od małego obcuje z książkami, w domu się o nich mówi i je szanuje.

Szybciej również może zacząć czytać dziecko, które ma już starsze rodzeństwo, bo nieświadomie oswaja się z literami, zaglądając przez ramię bratu lub siostrze i naśladując to, co robi. Nauka poprzez zabawę to najlepsze rozwiązanie.

Przymuszanie na siłę do nauki czytania nie ma żadnego sensu. Ćwiczenie jednych i tych samych wyrazów, zdań już dziesiąty raz z rzędu jest absurdem. Ćwiczenie czegoś na okrągło znudziłoby nawet dorosłego. Jak to więc zrobić, żeby nie zamęczyć tym dziecka?

Przygodę z nauką czytania należy zacząć od prostych słów jednosylabowych, potem dwusylabowych. Litery należy wprowadzać stopniowo i tylko z tych wprowadzonych już liter budować wyrazy i zdania do czytania. Początkowo teksty muszą być krótkie, kilkuzdaniowe i łatwe. Im więcej jest liter, tym więcej wyrazów można z nich zbudować, dlatego z biegiem czasu teksty do czytania są coraz trudniejsze i dłuższe.

Czytaj: Wzrokowiec - kim jest i jak się uczy?
Jak nauczyć dziecko dzielenia wyrazów na sylaby?
Jeżeli na jakimś etapie widać, że dziecko sobie nie radzi, sygnalizuje, że ma kłopot z daną literą, wówczas dorosły musi mu wszystko spokojnie wyjaśnić. Zatem podczas nauki czytania bardzo ważny jest kontakt osoby dorosłej z dzieckiem, która pomoże, kiedy jest taka potrzeba, i pochwali.

Czytanie w obecności i bliskości dorosłego pozwala na rozmowę z nim na bieżącą o tym, o czym się czyta, zadawanie pytań, zgłaszanie swoich wątpliwości. Każde dziecko ma naturalną potrzebę, aby chwalić się swoimi umiejętnościami, osiągnięciami, chce być pewne, czy w oczach rodziców uzyska aprobatę dla swoich poczynań.

Sprawdź: Czytanie dzieciom. Dlaczego warto to robić już w ciąży?

Problemy z czytaniem

Jednym dzieciom czytanie przychodzi z łatwością, a dla innych jest to droga przez mękę. Wynika to po części z indywidualnych różnic rozwojowych dzieci. Statystycznie dzieci uczą się czytać z pierwszymi sukcesami w wieku 6 lat.

Wtedy dziecko czyta samodzielnie pojedyncze słowa, a nawet proste i krótkie teksty, zaczyna interesować się językiem pisanym, czy to w ogłoszeniach w gazecie, czy na billboardach ulicznych. Po krótszym lub nieco dłuższym czasie (do roku systematycznej nauki czytania) dziecko już samodzielnie czyta.

W sytuacjach wyjątkowych może zdarzyć się tak, że efekty będą znikome, a samoocena dziecka wciąż będzie spadała. Wówczas nie wolno czekać, należy działać natychmiast, bo być może maluch potrzebuje fachowej pomocy specjalistów z poradni psychologiczno-pedagogicznej.

Trudności w czytaniu mogą powstawać pod wpływem zaburzeń funkcji słuchowych, wzrokowych, procesów poznawczych i z wielu innych przyczyn, np. powstałych w ciąży i okresie okołoporodowym. Nie wolno również lekceważyć sygnałów płynących z przedszkola, do którego uczęszcza dziecko, ani tym bardziej od pań z zerówki.

Udzielenie pomocy przez psychologa, logopedę lub innych specjalistów może zapobiec niepowodzeniom szkolnym na dalszych etapach edukacji. A zaniedbane problemy dziecka z nauką w tak młodym wieku mogą przedłużyć się na dalsze lata edukacji szkolnej, powodując niechęć i traumę do nauki i do szkoły jako takiej.

Zdarza się, że po okresie wakacyjnym, gdy jest przerwa od nauki czytania, nagle okazuje się, że dziecko czyta znacznie gorzej niż w czerwcu. Związane jest to oczywiście ze zbyt długą przerwą. Niestety, każda nauka potrzebuje systematyczności, bez względu na to, czy są wakacje, czy też nie. Oczywiście, nie można dziecka przestymulować. Trzeba zadbać również o jego wypoczynek, szczególnie kiedy świeci słońce i jest ładna pogoda.

Ćwiczenia do nauki czytania - czytanie całościowe

Czytanie całościowe, czytanie wyrazami to najbardziej pospolita technika czytania. Dzieci, które rozróżniają już litery alfabetu, mogą zacząć naukę czytania wyrazów, czyli łączenia liter w wyraz. To pierwszy element nauki czytania, a oto przykłady:

A, a - Ala, lala, lama, mama, aparat. To aparat Ani.

K, k - kot, Kamil, kura, krowa, kogut, kawa, kakao. To kot Kamila, Kitek.

M, m - mama, mak, Marek, mleko, masło, maska, makaron. To mama Marka.

J, j - jajko, jagody, Jola, Jarek, jabłko, Julka, jarzyna. To jajka na omlet.

S, s - sok, ser, samolot, Sebastian, sowa, sala. Sonia lubi ser i sok.

P, p - Pola, parasol, papuga, pole, pomidor, Piotrek, Polska. To papuga Poli.

W, w - wazon, Weronika, wujek, wrona, wróbel. Weronika karmi wróble i wrony. itd.

Ćwiczenia do nauki czytania - czytanie ze zrozumieniem

Dzieci, które znają podstawowe litery alfabetu i potrafią odczytywać proste wyrazy mogą zacząć uczyć się czytać krótkich tekstów. Wyłączenie trudnych liter i ich przekształceń powoduje pojawienie się zgodności graficzno-fonetycznej i dzięki temu nauka czytania na poziomie podstawowym staje się bardziej przyswajalna. Oto przykładowe teksty do nauki czytania na dobry początek:

To moja mama. A to tata. A to ja Ola. Ja mam kota Asa. To Olek mój brat. Olek ma psa Burka.

To dom. On ma okna, dach i balkon. A to antena. Dom stoi pod lasem. Nad domem lata samolot.

To jest las. Tu jest sarna, lis, ptak i sowa. Są tu też grzyby i szyszki. To jest sosna, ona ma igły. Wolimy las latem.

To jest boisko szkolne i zawody. Tam jest start, a tu meta. Ula umie biegać i skakać. Chyba wygra ten bieg. Wygra zawody.

Ala ma narty. Tomek ma sanki. Tomek ma swoje narty w domu. Ala nie lubi sanek, ona woli jazdę na nartach.

To ule taty Olka. Tata dba o ule. Ma dwa ule biały i niebieski. Z nektaru mamy zdrowy miodek.

Jest wiosna. Czasami pada deszcz, a czasami wychodzi słoneczko. Potem często na niebie pojawia się kolorowa tęcza. itd.

Kiedy dziecko opanuje już w miarę płynne czytanie, pozwólmy mu rozsmakować się w samodzielnym czytaniu. Pod koniec pierwszej klasy dziecko powinno czytać krótkie teksty całymi wyrazami, prawidłowo je wymawiając. W klasie drugiej, a w trzeciej najpóźniej, powinno czytać biegle, ze zrozumieniem, dobrą intonacją, uwzględniając znaki przestankowe.

Kiedy rodzice poświęcają swoje wolne chwile na czytanie dziecku, ono wzrasta w kulturze czytania, żyje w otoczeniu książek, czasopism i gazet. Ma to w przyszłości ogromne znaczenie dla rozwoju umiejętności czytania. Warto już za młodu zapisać swoje dziecko do biblioteki publicznej i wypożyczać mu książki.

Czytaj także: Jak nauczyć dziecko tabliczki mnożenia? SZYBKIE METODY NAUKI TABLICZKI MNOŻENIA

# data[].attributes.attachment_link.description
Nauka czytania nie należy do najłatwiejszych. Korzystanie z odpowiednich ćwiczeń jednak znacznie usprawnia proces nauki czytania i może sprawić, że stanie się ona dobrą zabawą. Skorzystaj z naszych pomocy naukowych!

# data[].attributes.body
Symultaniczno-Sekwencyjna Nauka Czytania®

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Metoda Krakowska® to terapia neurobiologiczna stymulująca wszystkie funkcje poznawcze dziecka. Podstawowym jej założeniem jest naśladowanie kolejnych etapów rozwoju dzieci zdrowych w celu ustalenia programu ćwiczeń dla dzieci z zaburzeniami genetycznymi i rozwojowymi. Za twórczynię Metody Krakowskiej® uważa się prof. dr hab. Jagodę Cieszyńską.

Metoda została stworzona przez zespół osób związanych z Katedrą Logopedii w Uniwersytecie Pedagogicznym w Krakowie wraz z Zespołem Diagnozy i Terapii Języka (obecnie: Zespół Wczesnego Wspomagania w Ośrodku dla Dzieci Niesłyszących). Na czele zespołu stoi prof. dr hab. Jagoda Cieszyńska.

Krakowski Zespół Diagnozy i Terapii już pod koniec lat osiemdziesiątych badał system językowy dzieci niesłyszących w oparciu o wczesną naukę czytania. Efekty tych badań spowodowały, że na terapię zaczęto zgłaszać także dzieci z innymi zaburzeniami rozwoju, mającymi trudności w budowaniu komunikacji językowej. Równocześnie z wczesną nauką czytania prowadzono zawsze stymulację wszystkich funkcji poznawczych. Podstawowym założeniem było działanie symultaniczne (całościowe) na rozwój dziecka i jego relacji z rodziną, a następnie w grupie społecznej oraz formowanie językowego obrazu świata.

Prof. Cieszyńska podkreśla, że Metoda Krakowska® to całościowy symboliczny system zbudowany z zespołu elementów wzajemnie powiązanych w relację, który realizuje zadanie nadrzędne (budowanie systemu językowego) i działania stymulujące rozwój wszystkich funkcji poznawczych. Wczesna nauka czytania i kształtowanie systemu językowego to najistotniejsze techniki w całym systemie terapii prowadzonej Metodą Krakowską®, bowiem we wszystkich siedemnastu elementach terapii to język stanowi bazę wyjściową, a każdy kolejny element wprowadzany jest zgodnie z sekwencją rozwojową oraz indywidualnymi możliwościami dziecka i jego rodziny.

Metoda Krakowska® czerpie z badań eksperymentalnych, dotyczących kształtowania się reprezentacji poznawczych, a także z procesów uczenia się nowych zadań przez neurony.

Metoda Krakowska® wychodzi z założenia, że należy dostarczyć dziecku tej wiedzy, która z powodu zaburzeń nie mogła być przez nie samodzielnie zdobyta. Podkreśla wymóg stymulacji rozwoju zdrowego dziecka i jednoczesnego korygowania zaburzeń funkcjonalnych, wrodzonych, genetycznych i nabytych. Swoje założenia opiera na neurobiologicznej tezie, według której zdolność do powstawania nowych synaps nigdy się nie kończy i jest w pełni zależna od konkretnych doświadczeń dostarczanych jednostce. Dziecko uczy się zachowań i ról społecznych przede wszystkim językowo, biorąc czynny udział w interakcjach społecznych, jednak zanim będzie gotowe do przyswajania umiejętności i wiedzy o świecie w grupie rówieśniczej, musi współdziałać indywidualnie z osobą dorosłą.

Prof. Cieszyńska zaznacza również, że bardzo istotną zasadą działania Metody Krakowskiej® jest umożliwienie rodzinie obserwacji prowadzonych zajęć z dziećmi.

Opanowanie umiejętności nazywania czynności, cech, rzeczy i osób wymaga zastosowania mechanizmu naśladowania rozwoju mowy dziecka, czyli: powtarzania, rozumienia i nazywania.

Terapeuta Metody Krakowskiej® pracuje z podopiecznym nie tylko nad budowaniem jego kompetencji komunikacyjnej i językowej, ale też nad pozostałymi funkcjami poznawczymi.

Jednym z głównych elementów terapii według Metody Krakowskiej® jest Symultaniczno-Sekwencyjna Nauka Czytania®, autorstwa prof. Jagody Cieszyńskiej, której towarzyszą ćwiczenia wszystkich funkcji poznawczych w następujących sferach:

słuchowej

wzrokowej

funkcji lewej półkuli mózgu

systemu językowego

pamięci

motoryki małej i dużej

kategoryzacji i myślenia przyczynowo-skutkowego

zachowań społecznych

zabawy

Terapia prowadzona według Metody Krakowskiej® obejmuje następujące elementy:

terapię słuchową w oparciu o program „Słucham i uczę się mówić"

stymulację naśladowania mowy ze wsparciem Gestów Artykulacyjnych oraz Manualnego Torowania Głosek

terapię funkcji wzrokowych

Symultaniczno-Sekwencyjną Naukę Czytania®

budowanie kompetencji komunikacyjnej i językowej poprzez prowadzenie Dziennika Wydarzeń

diagnozę dominacji stronnej, umożliwiającej wybór dominującej ręki

stymulację zabawy

stymulację funkcji lewej półkuli mózgu

terapię zachowań społecznych

stymulację funkcji motorycznych i manualnych

stymulację przetwarzania bodźców smakowych, zapachowych i dotykowych

stymulację pamięci

ćwiczenia kategoryzacji

ćwiczenia myślenia sytuacyjnego i przyczynowo-skutkowego

ćwiczenia myślenia przez analogię

Stosowanie wszystkich wymienionych wyżej elementów terapii daje pełny sukces w osiągnięciu przez dziecko kolejnych etapów rozwoju wszystkich funkcji poznawczych.

Metoda Krakowska® szczególnie polecana jest dzieciom:

z zespołem Aspergera

z zespołem Downa

z alalią

afazją dziecięcą

zagrożonym autyzmem

z zaburzeniami ze spektrum autyzmu

z niezakończonym i opóźnionym rozwojem mowy

zagrożonym dysleksją

z porażeniem mózgowym

Symultaniczno-sekwencyjna nauka czytania ®

Symultaniczno-Sekwencyjna Nauka Czytania® to metoda czytania sylabami i jeden z elementów terapeutycznych Metody Krakowskiej®. Opiera się ona na wiedzy na temat funkcjonowania ludzkiego mózgu. Twórczynią Symultaniczno-Sekwencyjnej Nauki Czytania® jest prof. Jagoda Cieszyńska.

Symultaniczno-Sekwencyjna Nauka Czytania® opiera się na najnowszych badaniach neuropsychologicznych, a także na wieloletniej praktyce terapeutycznej prof. Jagody Cieszyńskiej. Nazwa metody odnosi się wprost do organizacji funkcji językowych mózgu.
Wykorzystuje zarówno mechanizmy symultaniczne, czyli globalne, całościowe, którymi zajmuje się prawa półkula, jak i sekwencyjne, linearne, za które odpowiada półkula lewa.

Nauka czytania metodą symultaniczno-sekwencyjną odbywa się w trzech etapach, takich samych jak podczas nabywania systemu językowego przez dziecko - powtarzania, rozumienia oraz nazywania. W pierwszym etapie dziecko powtarza odczytywane przez dorosłego samogłoski/sylaby. W etapie rozumienia dorosły wypowiada samogłoskę lub sylabę, a dziecko wskazuje ją lub podaje. Etap nazywania polega na samodzielnym odczytywaniu pokazanych samogłosek lub sylab przez dziecko.
Dla kogo przeznaczona jest metoda?
Symultaniczno-Sekwencyjna Nauka Czytania® została opracowana tak, by każde dziecko, którego poziom intelektualny mieści się w granicach normy lub z nieznacznym obniżeniem sprawności intelektualnej, mogło nauczyć się czytać.

Nauka czytania metodą symultaniczno-sekwencyjną przeznaczona jest dla wszystkich dzieci, ale najlepszy czas na naukę czytania to początek wieku przedszkolnego. Według prof. Cieszyńskiej opanowanie sztuki czytania przed pójściem do pierwszej klasy ułatwia dziecku odnalezienie się w nowej, niełatwej dla niego sytuacji, pozwala na skupienie się na innych zadaniach i wyzwaniach, które postawi przed nim szkoła oraz wpływa na pozytywny obraz własnej osoby.

Wczesna nauka czytania nie dotyczy jedynie dzieci zagrożonych dysleksją, ale też tych z opóźnionym rozwojem mowy.
Charakterystyka Symultaniczno-Sekwencyjnej Nauki Czytania®
Charakterystyczny dla Symultaniczno-sekwencyjnej nauki czytania® jest wielki druk oraz czcionka bezszeryfowa. Wielkie litery są bardziej zróżnicowane pod względem wizualnym, niż litery małe. Przykładowo łatwiej jest odróżnić P B D G niż bardzo do siebie podobne p b d g. Czcionka bezszeryfowa to czcionka bez dodatkowych ozdobników (np. Arial). Proste litery ułatwiają skupianie się na znaczeniu czytanego tekstu, a nie na jego wyglądzie.

Głównym założeniem metody jest nauka czytania sylabami. Podczas zajęć dzieci poznają sylaby, którym nadawane jest znaczenie, dzięki czemu proces zapamiętania materiału staje się łatwiejszy. Według prof. Cieszyńskiej metoda ta jest nie tylko skutecznym sposobem zdobywania umiejętności czytania ze zrozumieniem, ale też dla niektórych dzieci jedynym sposobem umożliwiającym rozpoczęcie budowania systemu fonetyczno-fonologicznego. Skuteczność techniki uwarunkowana jest stosowaniem jej w całości, bez wprowadzania głoskowania, literowania i innych technik zapoznawania dziecka z pismem.

Metoda ta uwzględnia możliwości percepcyjne oraz etapy rozwoju mowy dzieci. Zapoznaje dziecko ze światem pisma według stopnia trudności artykułowanych głosek oraz różnicowania graficznych obrazów liter. Sugerowane ćwiczenia ogólnorozwojowe dobierane są odpowiednio do wieku dziecka oraz jego możliwości psychofizycznych. Skupiają się na doskonaleniu sprawności manualnej, analizie i syntezie wzrokowej oraz słuchowej, ćwiczeniach myślenia, pamięci symultanicznej i sekwencyjnej, koncentracji uwagi, obserwowania i kojarzenia pojęć oraz nabywaniu umiejętności logicznego myślenia.

Kolejny argument wspierający konieczność podejmowania wczesnej nauki czytania to fakt wysokiej plastyczności neuronalnej w dzieciństwie. Dziecko gotowe jest do podjęcia pierwszych prób, gdy dzieli już wspólną uwagę z dorosłym. Ta zdolność, która warunkuje uczenie się przez naśladownictwo, współdziałanie i instrukcje, rodzi się z gestu wskazywania palcem, a kilkunastomiesięcznym dzieciom gest ten pozwala zapoznać się graficznym obrazem samogłosek, wyrażeń dźwiękonaśladowczych i pierwszych wyrazów.
Podstawy teoretyczne Symultaniczno-Sekwencyjnej Nauki Czytania®

uznawanie wyników badań neurobiologicznych, według których sylaba, a nie fonem, jest najmniejszą jednostką percepcyjną

nauka czytania przez poznawanie znaczeń, a nie znaków liter

uwzględnianie naturalnych mechanizmów językowych (samogłoski odczytywane w izolacji, spółgłoski tylko w sylabach)

respektowanie wyników badań neuropsychologicznych, dotyczących powiązań intermodalnych słuchowych, wzrokowych i motorycznych

wykorzystywanie wiedzy na temat funkcji symultanicznych (całościowych, prawopółkulowych) i sekwencyjnych (linearnych, lewopółkulowych) oraz kształtowania się struktur umożliwiających przesył informacji między półkulami mózgu

powtarzanie sekwencji rozwoju mowy dziecka (od samogłosek, sylab, przez wyrażenia dźwiękonaśladowcze, do wyrazów i zdań)

naśladowanie trzech etapów nabywania systemu językowego: powtarzania, rozumienia i nazywania (samodzielnego czytania)

rozpoczynanie od zadań łatwiejszych, prawopółkulowych

uznawanie czytania za funkcję prymarną, a pisania - sekundarną

stosowanie wielkich liter oraz czcionki bezszeryfowej

prowadzenie ćwiczeń porządkowania od lewej do prawej

Prawa półkula mózgu odpowiada za cztery umiejętności, których opanowanie jest niezbędne w przygotowaniach do nauki czytania linearnego:

rozpoznawanie samogłosek

rozpoznawanie wykrzyknień

rozpoznawanie wyrażeń dźwiękonaśladowczych

globalne rozpoznawanie wyrazów

Celem etapu przygotowawczego jest wzbudzanie zainteresowania mową i pismem, ćwiczenie rozumowania przez analogię i stymulowanie myślenia symbolicznego.

Nauka czytania metodą sylabową kategorycznie zabrania: nazywania liter, dzielenia wyrazów na głoski, stosowania czcionek szeryfowych, dyktowania wyrazów do zapisania.
METODA KRAKOWSKA - PYTANIA I ODPOWIEDZI

# data[].attributes.attachment_link.description
Metoda Krakowska® to terapia neurobiologiczna stymulująca wszystkie funkcje poznawcze dziecka. Podstawowym jej założeniem jest naśladowanie kolejnych etapów rozwoju dzieci zdrowych w celu ustalenia programu ćwiczeń dla dzieci z zaburzeniami genetycznymi i rozwojowymi. Za twórczynię Metody Krakowskiej® uważa się prof. dr hab. Jagodę Cieszyńską.

# data[].attributes.headline
Czytanie wrażeniowe -  materiały źródłowe

# data[].attributes.subject
Czytanie wrażeniowe -  materiały źródłowe

# data[].attributes.body
Tablica Padlet aut. Dolnośląska Biblioteka Pedagogiczna (Sposób na Czytanie)

# data[].attributes.body
Mietek Szcześniak: Klip promujący akcję Mała Książka wielki Człowiek

# data[].attributes.attachment_link.title
"Mała książka - wielki człowiek" Mietek Szcześniak

# data[].attributes.headline
Materiały dydaktyczne: Scenariusze, gry dydaktyczne, wiersze, piosenki - różne poziomy nauczania

# data[].attributes.subject
Materiały dydaktyczne: Scenariusze, gry dydaktyczne, wiersze, piosenki - różne poziomy nauczania

# data[].attributes.body
Gotowość do nauki czytania i pisania.

# data[].attributes.attachment_link.description
Przejrzyj archiwalne materiały dydaktyczne. Być może odszukasz w nich ciekawe informacje. Aby się o tym przekonać, zobacz stronę 3 archiwum materiałów.

# data[].attributes.body
Czytanie

Kolekcja użytkownika Kinga Kozak na Pinterest. Korzystanie wymaga zalogowania na https://pl.pinterest.com.

# data[].attributes.body
Artykuł aut. Ewa Kempska Blog: Superbelfrzy

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Istnieje wiele metod czytania. Każda z nich ma swoich zwolenników, jak i przeciwników. O nauce czytania w klasach młodszych, piszę z perspektywy nauczyciela praktyka. Przez wiele lat uczyłam metodą analityczno-syntetyczną, w tłumaczeniu na język polski: poprzez głoskowanie. Obecnie spośród metod czytania najbliższa jest mi metoda symultaniczno- sekwencyjna, czyli metoda sylabowa. Nie twierdzę, że jest ona idealna, bo każdą metodę należy dostosować do konkretnego dziecka i jego potrzeb.Metoda sylabowa jednak jest mi najbliższa z kilku powodów:

1. sprawdzona wielokrotnie na własnych uczniach,

2. sylaba jest najmniejszą jednostką percepcji-nie ma mniejszej. To sylaba a nie głoska jest rozwojowa, bo przecież małe dziecko 8 miesięczne nie wypowiada poszczególnych głosek, ale za to słyszymy od niego sylaby „ma-ma, ba-ba,da-da". Wystarczy spojrzeć ile dzieci w wieku 5- 6 lat ma problem z głoskowaniem słowa, natomiast podzieli wyraz na sylabę 3 -latek, nawet 2 latek- bez świadomości tego,

3. głoska jest dla dziecka abstrakcyjnym obrazem, z którym kora mózgowa sobie często nie radzi,

4. znacznie przyspiesza tempo czytania, głoskowanie je zwalnia- dziecko głoskuje najpierw wyraz, potem mówi go w całości, natomiast w metodzie sylabowej czyta od razu,

5. pomaga w nauce czytania dzieci mających zaburzenia,

6. sprawdza się u dzieci z pogranicza ryzyka dysleksji.

Jeśli ktoś powie „moje dziecko uczyło się poprzez głoskowanie, potem zaczęło ciągnąć poszczególne litery/głoski aż nie usłyszało następnej i nie miało z tym problemów". Ok, ale czy nie ma tu także elementów czytania sylabami? Kiedy dziecko „jakoś tak samo, naturalnie nauczyło się czytać" nie dostrzegamy problemu, bo przecież „nauka czytania to nic prostszego". To życzę powodzenia w pracy z dzieckiem mającym m.in. zaburzony słuch fonemowy. Dziecko, które „nie złoży" wyrazu d-o-m-e-k w całość jak nauczy się czytać poprzez głoskowanie?
Metoda sylabowa sprawdza się w mojej 20-letniej pracy pedagogicznej wśród uczniów mających zaburzenia, będących z pogranicza ryzyka dysleksji. Kogo można zaliczyć do tej grupy? Pierwsze z symptomów można zauważyć w domu- dziecko, które ma ukończony 36 miesiąc życia powinno mieć ustaloną dominację jednej ręki, nie powinno być już oburęczne. Oburęczność oznacza, że nie trenuje dziecko przez dłuższy czas by wykrystalizowała się dominacja 1 półkuli mózgu.
Słaba koncentracja uwagi, oburęczność, skrzyżowana lateralizacja, lewouszność, bądź leworęczność- to sygnały, żeby bez paniki, ale jednak przyglądać się dziecku. Czasem rodzic mówi: skończył 3 lata, poszedł do przedszkola, do tego przeprowadzka-nowa sytuacja to i jest przyczyna słabej koncentracji uwagi. Może być a nie musi, może przyczyna jest właśnie inna.
Jedną z przyczyn może być też zbyt wczesne korzystanie z nowych technologii- usypianie, bądź uciszanie płaczu 1,5-rocznego dziecka telefonem. Przyjrzyjmy się rodzicom w poczekalni u lekarza. Ilu z nich rozmawia ze swoim dzieckiem, a ilu daje dziecku telefon. A nierzadko to rodzic cały czas rozmawia przez telefon, bądź siedzi wpatrzony w jego ekran. O zgrozo! Do tego bezmyślne oglądanie wszystkich bajek, gdzie nadmiar bodźców hamuje u dzieci linearne rozumienie pojęć́. Nie mam tu na myśli bajek typu Miś Uszatek czy też Reksio. Co to oznacza w praktyce? Oto klasyk: kiedy powiemy dziecku: „Wyciągnij z szafki klej. Pamiętaj, aby przynieść 20 zł na wycieczkę" co zrobi dziecko? Podejdzie do szafki, ale nie będzie wiedziało po co. Następnego dnia może się okazać, że przyniesie 20 zł na klej, „bo Pani kazała". Dlaczego? Bo słyszy kontekstowo.
Badania także dowodzą, że większość dzieci z ryzyka dysleksji , mające wady wymowy lub po prostu jąkające się to te, które są lewouszne. Obecnie prowadzę terapię z takimi dziećmi: 5 i 6-letnimi (choć to nie jest jedyny powód jakichkolwiek zaburzeń). Mitem jest, że dziecko powinno się sprawdzać tylko pod kątem dominacji ręki i nogi. Powinno się patrzyć na wszystko osobno: prawo/lewo oczność, prawo/lewo uszność, prawo/leworęczność, prawo/lewo nożność.
Kolejnym symptomem może być mylenie przez dzieci dyslektyczne liter o zbliżonym kształcie, np.: p, b, d, g. Dlaczego? Bo prawa półkula mózgowa rozpoznaje litery przez podobieństwo. Stąd też przy czytaniu często dziecko zgaduje wyrazy. To dlaczego nie uczyć metodą globalną? Bo język polski jest językiem fleksyjnym. Ot i cały sekret.
Czytanie poprzez „głoskowanie" jest prawopółkulowe, natomiast metoda sylabowa jest lewopółkulowa, stąd też wszystkie dzieci mające kłopoty z głoskowaniem powinno się stymulować dodatkowo ćwiczeniami lewopółkulowymi. I to nie tylko, aby posiąść umiejętność czytania, ale też dla wielu działań, w tym dla operacji matematycznych. Mam nadzieję, że matematycy się ze mną zgodzą, bo stymulując pracę lewej półkuli wpływamy m.in. na umiejętności matematyczne naszych uczniów.
U dzieci „zdrowych", „ w normie" mechanizmy lewopółkulowe tworzą się automatycznie, u pozostałych z wielu powodów nie. A tych dzieci niestety obserwuję coraz więcej.
Ćwiczenia lewopółkulowe to np.: tangramy; bierki- ale nie klasycznie tylko poprzez rozrzucenie kilku z nich - wtedy dziecko musi tylko powiedzieć którą da się podnieść pierwszą i tak po kolei aż do ostatniej.
Dzieci mające trudności w nauce przejawiają tendencje do korzystania z jednej półkuli mózgowej. Dlatego powinno się stymulować odpowiednio ćwiczeniami uruchamiającymi pracę obydwu z nich. Dodatkowo należy pamiętać, aby 2-latka nie zaczynać uczyć języka od słuchania rymowanych wierszyków, bo te stymulują tylko prawą półkulę.
Metoda symultaniczno-sekwencyjna to także doskonała metoda do nauki czytania dla dzieci z opóźnionym rozwojem mowy. Wtedy odwraca się kolejność- czytanie jest szybsze niż mowa. Dlaczego? Bo czytanie wpływa na nasz mózg.
Metoda symultaniczno-sekwencyjna, z której korzystam od wielu lat to metoda prof. Jagody Cieszyńskiej z Centrum Metody Krakowskiej. Zachęcam do szkoleń/warsztatów organizowanych przez Centrum, bo pracują tam ludzie, którzy wiedzą co robią. Korzystałam z wielu i z każdych jestem bardzo zadowolona. Niestety nie są one tanie, ale osobiście wolę rzadziej, ale z sensem. Do tego prowadzą doskonałą diagnozę i terapię dzieci. Wiem, bo udało mi się przekonać jedną z matek do diagnozy, choć opinia nie ma siły sprawczej i nie jest w świetle prawa brana pod uwagę w szkołach, placówkach. Jednak dzięki takiej opinii wiem co robić na terapii i czy moje działania/ przypuszczenia się potwierdzają. Jest rzetelna, dokładna, jasno określa co i w jaki sposób dalej robić w szkole, jak i w domu. Podkreślam też, że nie
jestem w żaden sposób związana z Centrum- jestem zwykłym, szeregowym uczestnikiem spotkań.

1. I jeszcze na koniec kilka słów o tym, kiedy można zacząć naukę czytania? Łatwo to sprawdzić: Kiedy dziecko identyfikuje kolorowe obrazki i dostrzega pewne jego elementy w rzeczywistości, np.: na obrazku widzi piłkę- i w realu wskazuje piłkę.

2. Dziecko klasyfikuje- widzi psa i odszuka psa, ale zupełnie innego, dołączy do zbioru.

3. Dziecko widzi czarno-biały kontur i połączy go z takim samym kolorowym obrazkiem lub widzi kontur i dołoży do przedmiotu w realu np.: do konkretnego, podobnego misia

4. Dziecko widzi czarno-biały obrazek i przyporządkowuje go do kolorowego obrazka lub obiektu w realu.

Pewnie ktoś powie, że nie ma nic prostszego. Ok, ale nie dla małego dziecka. Jeśli natomiast ktoś stwierdzi, że jego 3-letnie dziecko to już potrafi to może rozpocząć naukę czytania, tym bardziej, że w tym wieku dziecko nie ma świadomości, że się uczy.
Oczywiście nie można robić tego przypadkowo-są do tego stosowne materiały i kolejność wprowadzania sylab, która jest ważna ze względów rozwojowych dziecka. Moich bliskich znajomych mama (emerytowana nauczycielka) uczyła czytać wnuczkę. Prosiła mnie o materiały, ale przeskakiwała „z kwiatka na kwiatek". Przy drugim wnuku stwierdziła, że teraz widzi jak ważne są kolejne kroki i odpowiednia kolejność wprowadzania sylab (paradygmatów) i że nie jest to widzi mi się moje ani autorek.
Podsumowując i nie wchodząc w szczegóły samej metody, bo trzeba by o tym dużo: metoda symultaniczno-sekwencyjna, do której zachęcam nie odnosi się do samego czytania, ale obejmuje stymulacje dziecka, doskonalenie mechanizmów lewopółkulowych potrzebnych do innych operacji myślowych. Bardzo polecam tę metodę czytania. Nie twierdzę jednak, że jest doskonała, natomiast rozpoczynając naukę czytania w klasie zawsze muszę rozpocząć od wybranej metody, a potem (jak zachodzi potrzeba) modyfikuję w stosunku do każdego ucznia, a jeśli trzeba-korzystam z innych rozwiązań. Nie wyobrażam sobie, żeby w klasie w tym samym czasie na lekcji uczyć jednego ucznia metodą analityczno-syntetyczną, drugiego wertykalną, jeszcze innego sylabową... poza tym w pracy indywidualnej też bazuję na metodzie sylabowej, bo widzę jej efekty.
Proszę metodę sylabową nie mylić też z książeczkami, których tak dużo na rynku wydawniczym- typu: Metoda sylabowa, a w nich wyrazy zapisane dwoma kolorami naprzemiennie. Po pierwsze mają w sobie wiele błędów, a po wtóre- dziecko z zaburzeniami może czytać nam to wybiórczo, bo najpierw w wyrazie dostrzeże tylko sylaby zapisane kolorem czarnym, a potem wszystkie na czerwono i tak może przeczytać wyraz.
Natomiast gdybyśmy w zwykłym tekście przedzielili każdy wyraz myślnikiem, bądź pionową kreską- to dziecko zaburzone będzie rozpoznawało to jako dodatkowy znak(sprawdziłam to). No, bo przecież nie ma innych doświadczeń na tym etapie nauki. I do tego w tych książeczkach nieodpowiednia czcionka- z szeryfami, które także dziecko z zaburzeniami widzi jako dodatkowe znaki.
To podobnie jak w wielu podręcznikach edukacji wczesnoszkolnej kiedy doskonalimy umiejętności matematyczne: można to sprawdzić u dziecka prosząc je, aby tylko opowiedziało co widzi na ilustracji do zadania tekstowego: zadanie z treścią, że „było 8 pączków a Wojtek
zjadł 3. Ile pączków zostało?" Do tego rysunek 8 pączków i 3 skreślone. Dziecko nawet niezaburzone(!) nie widzi zjedzonych pączków-tylko przekreślone. No i robimy w umyśle dziecka koktajl, co absolutnie odradzam.
Jeśli Państwa dotychczasowe metody czytania nie sprawdzają się to może warto spróbować. Gorąco polecam.

# data[].attributes.attachment_link.description
Istnieje wiele metod czytania. Każda z nich ma swoich zwolenników, jak i przeciwników. O nauce czytania w klasach młodszych, piszę z perspektywy nauczyciela praktyka. Przez wiele lat uczyłam metodą analityczno-syntetyczną, w tłumaczeniu na język polski: poprzez głoskowanie. Obecnie spośród metod czytania najbliższa jest mi metoda symultaniczno- sekwencyjna, czyli metoda sylabowa.

# data[].attributes.body
Materiał video aut. Ewa Wojtan, blog: EWA WOJTAN Moje Dzieci Kreatywnie

# data[].attributes.attachment_link.title
Czytanie Sylabowe, nauka czytania, nauka przez zabawę, sylaby, moje dzieci kreatywnie.

# data[].attributes.headline
Czytanie globalne - ćwiczenia, pomoce, zasady pracy

# data[].attributes.subject
Czytanie globalne - ćwiczenia, pomoce, zasady pracy

# data[].attributes.body
Blog Kreatywne Wrota

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Naukę czytania globalnego rozumiemy, jako swoistą stymulację funkcji prawopółkulowych. Zapoznanie dziecka z globalnymi, wzrokowymi reprezentacjami słyszanych słów następuje równolegle z nauką sylab otwartych.

Za tak zwane globalne czytanie odpowiedzialne są struktury półkuli prawej, opracowującej całościowo spostrzegane bodźce. Natomiast, czytanie sylab urzeczywistnia się w sekwencyjnie pracującej lewej półkuli mózgu.

Słowem wyjaśnienia

Bardzo istotne jest jest w tym miejscu wyjaśnienie, że tak zwane czytanie globalne czyli rozpoznawanie znaczenia wyrazów ujmowanych całościowo, jest możliwe tylko wobec rzeczowników konkretnych, w mianowniku.

Trudno więc taką umiejętność uznać za czytanie. Język polski jest językiem fleksyjnym co zupełnie uniemożliwia skuteczne czytanie (ze zrozumieniem) jeśli jest ono jedynie globalnym rozpoznawaniem wyrazów.

Od czego zaczynamy?

Naukę czytania globalnego rozpoczynamy od zapoznania dziecka z obrazem słów określających:

najbliższe osoby z otoczenia- mama, tata, Milcia (imię dziecka) Kuba (imię rodzeństwa),

kilka rzeczowników w mianowniku z najbliższego otoczenia dziecka ( auto, miś, lala, piłka itp ) oraz

podstawowe czasowniki - najlepiej zrobić zdjęcia dziecka podczas wykonywania czynności ( idzie, śpi, stoi, myje, je, pije).

Ćwiczenia myślenia symbolicznego

Wstępem do globalnego rozpoznawania wyrazów są ćwiczenia myślenia symbolicznego, realizowane w etapach:

1 - Uczenie dziecka dobierania obrazka do przedmiotu:

2 - Kolejny etap to dobieranie obrazka konturowego do ilustracji:

3 - Następnie dobieramy podpis do przedmiotu:

4 - Kolejny etap to dobieranie podpisów do obrazka (na początku ilustracji, później obrazka konturowego):

Zasady pracy

Najpierw układamy podpisy, później wyszukujemy do nich obrazki. Następnie czytamy razem z dzieckiem dwukrotnie wskazując podpis i obrazek. Zabieramy obrazki, pozostawiając etykiety na swoich miejscach.

Podajemy dziecku obrazki z poleceniem ułożenia nad właściwą etykietą: Auto. Gdzie jest napis AUTO? Połóż tam obrazek.

Następnym krokiem jest zabranie napisów i pozostawienie obrazków. Podajemy dziecku wybrany napis z poleceniem: Co tu jest napisane? Gdzie położysz tę karteczkę?

Kolejnym krokiem jest zmiana miejsca obrazków - robimy to na oczach dziecka - przestawiamy obrazki z napisami, a następnie zabieramy napisy i ponownie prosimy dziecko o położenie pod obrazkiem.

Podobnie postępujemy z innymi wyrazami. Jeśli dziecko dość dobrze radzi sobie z trzema wyrazami, można wprowadzić do tego zestawu 1-2 nowe lub ćwiczyć inne w osobnym zestawie.

Pomoce...

Pomoce możemy przygotować sami, łatwo jest samemu narysować misia, lalę czy piłkę a do tego zrobić etykiety.

W tym konkretnym przypadku: piłka, miś, auto - etykiety wykonałam sama, a ilustracje i obrazki konturowe wzięłam z zestawu wydawnictwa Arson: "Podstawowe reguły nabywania języka, zestaw dydaktyczny - kolory".

źródło: Prof. dr hab. Jagoda Cieszyńska

# data[].attributes.attachment_link.description
Naukę czytania globalnego rozumiemy, jako swoistą stymulację funkcji prawopółkulowych. Zapoznanie dziecka z globalnymi, wzrokowymi reprezentacjami słyszanych słów następuje równolegle z nauką sylab otwartych. Za tak zwane globalne czytanie odpowiedzialne są struktury półkuli prawej, opracowującej całościowo spostrzegane bodźce. Natomiast, czytanie sylab urzeczywistnia się w sekwencyjnie pracującej lewej półkuli mózgu.

# data[].attributes.body
Blog Klub Twórczych Mam

# data[].attributes.attachment_link.description
Dziś post, którego nie polecamy osobom o słabych nerwach...bowiem bohaterami dzisiejszego wpisu są PAJĄKI. Te stworzenia-bądźmy szczerzy- niezbyt lubiane, darzone nikłą sympatią przez nas dorosłych (choć zdarzają się wyjątki) a przez nasze dzieci? No właśnie. Dżdżownice, muchy, mrówki, pająki...ciekawią nasze dzieci. Wśród bohaterów literatury najbardziej znany pajęczy motyw to oczywiście Spiderman.

# data[].attributes.headline
“Czytam sobie” – 7 nowości książkowych dla dzieci od 4 do 8 lat

# data[].attributes.subject
“Czytam sobie” – 7 nowości książkowych dla dzieci od 4 do 8 lat

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Czytając o pokonywaniu słabości, spełnianiu marzeń i sięganiu gwiazd, dzieci wzmacniają poczucie własnej wartości. Wspierajmy więc czytanie, podsuwajmy maluchom piękne i mądre książki - na przykład z nowościami z serii „Czytam sobie", która wychowała już wielu zapalonych czytelników.

POZIOM 1 - Składam słowa (dla dzieci 4-6 lat, które uczą się czytać wyrazy): duże litery, prosty tekst dostosowany do umiejętności dzieci, piękne ilustracje i wciągające historie

Wszyscy znamy Batmana. To prawdziwy heros, który co wieczór ratuje świat. A co mogą zrobić mali chłopcy i dziewczyny , którzy także chcą zostać bohaterami? Pełna humoru opowiastka dla dzielnych dzieci , którym marzy się pomaganie bliskim. Autor Marceli Szpak , to prawdziwy specjalista od Batmana, a za ilustracje odpowiada gwiazda komiksowej kreski, czyli Ethen Beavers.

Seria „Czytam sobie EKO" wprowadza dzieci w świat ekologii, oszczędzania zasobów i dbania o naszą planetę. Na początek woda. Skąd się bierze? Czy może się skończyć? I czy to możliwe, że zwykła woda to prawdziwy skarb? Ważny temat podany w sposób odpowiedni dla maluchów, a do tego piękne ilustracje Zofii Różyckiej.

To kolejna propozycja z serii „Czytam sobie EKO". Czy recykling może być ciekawy? O co w ogóle chodzi z tymi śmieciami? Tego dowiemy się, kiedy na śmietniku wybuchnie wielka awantura. Jak pogodzić rozzłoszczone śmieci? Trzeba je sprytnie... porozdzielać.

POZIOM 2 - Składam słowa (dla dzieci 5-7 lat, które opanowały sylabizowanie) tekst na 800-900 słów, napisany przystępnym językiem, zabawne dialogi

Fafik to piesek-znajda, ukochany pupil małej Nelki. Pewnego dnia dziewczynka postanawia oprowadzić go po wszystkich swoich ulubionych miejscach. Nie przewidziała jednak jednego: piesek, zachwycony masą nowych zapachów, rozpływa się w powietrzu. Co się stało z Fafikiem? Czy Nelka odnajdzie przyjaciela? Za tekst i urocze ilustracje odpowiada Dorota Łoskot-Cichocka.

Książka z serii „Czytam sobie EKO" dla nieco starszych czytelników. Towarzyszymy w niej agentowi do zadań specjalnych w nadmorskiej misji. To on chroni ptaki przed plastikowym niebezpieczeństwem. Dzięki tej książce każdy mały czytelnik zapragnie być agentem i chronić plaże i dziką przyrodę. Tekst Zofii Staneckiej, autorki kultowej „Basi", czyta się znakomicie, a ilustrował go wielokrotnie nagradzany Maciej Blaźniak.

POZIOM 3 - Połykam strony (dla dzieci 5-8, które czytają samodzielnie i chcą utrwalić swoje umiejętności)

Książka z serii „Czytam sobie EKO" dla najbardziej doświadczonych czytelników, poprzez zabawną i wciągającą historię pokaże, jak ważne jest dbanie o środowisko i ochrona lasów. Każdy z nas może być eko, a przykładem na to jest nowoczesna Baba Jaga. Opowie o niej Zbigniew Dmitroca, autor słynnej „Baby Jagi na deskorolce".

Znana i lubiana przez dzieci Ewa Nowak snuje opowieść o małej baletnicy. Marysia sumiennie trenuje w szkole baletowej i marzy o wielkiej scenie. Pewnego dnia zostaje ogłoszony nabór do przedstawienia „Dziadek do orzechów". Ciekawe, jak pójdzie Marysi? Czy spełni swoje marzenia? Zwróćcie uwagę na subtelne ilustracje Ewy Beniak-Haremskiej.

Jak widzicie, seria „Czytam sobie" powraca w wielkim stylu - każde dziecko znajdzie tu coś dla siebie. Podobno jej pierwsi czytelnicy są już dziś licealistami!

# data[].attributes.attachment_link.title
"Czytam sobie" - 7 nowości książkowych dla dzieci od 4 do 8 lat

# data[].attributes.attachment_link.description
Czytając o pokonywaniu słabości, spełnianiu marzeń i sięganiu gwiazd, dzieci wzmacniają poczucie własnej wartości. Wspierajmy więc czytanie, podsuwajmy maluchom piękne i mądre książki - na przykład z nowościami z serii „Czytam sobie", która wychowała już wielu zapalonych czytelników. Wszyscy znamy Batmana. To prawdziwy heros, który co wieczór ratuje świat.

# data[].attributes.headline
Książki dla dzieci do samodzielnego czytania

# data[].attributes.subject
Książki dla dzieci do samodzielnego czytania

# data[].attributes.body
Nebule blog dla rodziców

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Dziś pokażę Wam książki dla dzieci, które są idealne do samodzielnego czytania. Przyszedł u nas czas, kiedy widzę non stop książki w Lili rękach. Czyta wszędzie - tuż przed wyjściem do szkoły, przed snem przy lampce i wszędzie zabiera ze sobą książki. Książki dla dzieci do samodzielnego czytania
Właśnie wyszła kolejna seria książek dla dzieci, która wspiera samodzielne czytanie. Seria „Czytam sobie" z wyd. Egmont jest na rynku już od 8 lat i wiele dzieci, dzięki tym książkom stało się czytelnikami.

Zwykły elementarz odszedł do lamusa. Mieliśmy nawet krótki epizod z klasykiem Falskiego - jak się okazało kupiliśmy go dla siebie, bo wzbudzał w nas ogromny sentyment. Lila przejrzała kilka stron i uznała, że jej się nie podoba. Wiecie dlaczego? Bo treści tam przekazane były zwyczajnie nudne - nie powodowały żadnych emocji, takich jak książki powinny wzbudzać - zainteresowanie, ciekawość, radość.

Tak jest właśnie z książkami z tej serii. Każde dziecko znajdzie temat, który je zainteresuje: od Jeziora łabędziego po Gwiezdne wojny.

Takie są założenia: aby dziecko chciało czytać musi być zaciekawione. Temat musi porwać do tego stopnia aby dzieci miały wewnętrzną motywację. Nic nie da zachęcenie, nagradzanie za czytanie - a może nawet spowodować odwrotny efekt.

W nowej serii „Czytam sobie" jest przekrój przez różne tematy od Dziadka do orzechów po Batmana. Wystarczy pozwolić dziecku wybrać i próbować czytać.
Jak zwykle książki podzielone są na 3 poziomy umiejętności czytelniczych:
1 - składam słowa - 150-200 wyrazów w tekście, krótkie zdania, 23 podstawowe głoski w tekście czytanym, ćwiczenie głoskowania

2 - składam zdania - 800-900 wyrazów w tekście, dłuższe zdania (też elementy dialogu), 23 podstawowe głoski plus „h", ćwiczenie sylabizowania

3 - połykam strony - 2500-2800 wyrazów w tekście, użyte wszystkie głoski, dłuższe i bardziej złożone zdania, alfabetyczny słownik trudnych wyrazów

My przeszliśmy przez wszystkie poziomy i jest to dobry pomysł na naukę płynnego czytania.

Na końcu każdej książki znajdziecie też naklejki.

Przechodzę już do nowości

Tym razem autorzy i ilustratorzy stworzyli cudowną serię EKO, która porusza tematy związane z ekologią. To jest super pomysł, bo przez książki dla dzieci możemy edukować.

Te książki oznaczone są zielonym listkiem EKO.

W tej serii są 4 książki dla dzieci
„Awantura na śmietniku" Marcin Baran, ilustracje Justyna Frąckiewicz
Pewnego dnia na śmietniku wybucha awantura: pudełko, drut, butelka i inne odpadki niestety nie chcą leżeć obok siebie. Na szczęście jest rozwiązanie - segregacja śmieci.

W książce w ciekawy i zabawny sposób jest poruszony temat segregacji śmieci.

DOSTĘPNA TUTAJ

„Wielki skarb" Marcin Sendecki, ilustracje Zofia Różycka
Bardzo ciekawa książka o... wodzie. Dzieci dowiedzą się z niej wielu ciekawych informacji, a do tego nauczą się o nią dbać.

Piękne ilustracje i wartościowe treści

DOSTĘPNA TUTAJ

„Misja Inspektora Maskonura" Zofia Stanecka, ilustracje Maciek Blaźniak
Kim jest tytułowy Inspektor? Maskonur patroluje wyspę w poszukiwaniu plastikowych torebek, słomek, butelek i innych śmieci. Codziennie sprawdza, czy nie ma zanieczyszczeń, bo wie co może zrobić zwierzętom plastikowa torebka.

Z tej książki dzieci dowiedzą się o materiałach, które długo się rozkładają i są szkodliwe dla naszej planety. Inspektor Maskonur podaje też bardziej ekologiczne zamienniki.

DOSTĘPNA TUTAJ
„Baba jaga i Duch Puszczy" Zbigniew Dmitroca, ilustrowała Joanna Furgalińska
Baba Jaga po powrocie z emigracji osiedla się w Puszczy. Zakłada ogródek i hoduje na polu rośliny lecznicze. Tymczasem z lasu zaczynają znikać drzewka i pojawia się Duch Puszczy.

DOSTĘPNA TUTAJ

W nowościach są dostępne też inne książki
„Dobranocka dla Batmana", Marceli Szpak, ilustracje Ethen Beavers
To ulubiona książka Julka - czytam ją codziennie do snu.

Każdego dnia Batman rusza do akcji, a mieszkańcy liczą na jego pomoc. Każdego dnia mały chłopiec też pomaga innym i jest jak superbohater.

Prosta książeczka o dobrych uczynkach

DOSTĘPNA TUTAJ

„Dziadek do orzechów" Ewa Nowak, ilustracje Ewa Beniak-Haremska
Marysia uczy się w szkole baletowej. Dostaje rolę w „Dziadku do orzechów i jest przeszczęśliwa. Czeka ją wiele prób i ćwiczeń, ale czy wszystko pójdzie z planem?

*tę książkę uwielbia Lila, bo kocha takie tematy

DOSTĘPNA TUTAJ

„Fafik i futerał", Dorota Łoskot-Cichocka
Nelka postanawia pokazać Fafikowi swoje ulubione miejsca. Odwiedzają dom kultury, park. Wszystko go ciekawi i nagle znika. Nelka rusza na poszukiwania.

DOSTĘPNA TUTAJ

A Wasze starszaki, co obecnie czytają?

# data[].attributes.attachment_link.title
Książki dla dzieci - nowości do samodzielnego czytania

# data[].attributes.attachment_link.description
Dziś pokażę Wam książki dla dzieci, które są idealne do samodzielnego czytania. Przyszedł u nas czas, kiedy widzę non stop książki w Lili rękach. Czyta wszędzie - tuż przed wyjściem do szkoły, przed snem przy lampce i wszędzie zabiera ze sobą książki. Książki dla dzieci do samodzielnego czytania Właśnie wyszła kolejna seria książek dla dzieci,...

# data[].attributes.headline
Recenzje książek przydatnych do kreatywnego czytania

# data[].attributes.subject
Recenzje książek przydatnych do kreatywnego czytania

# data[].attributes.body
Blog Kreatywnie w domu

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Czytam sobie to książeczki na trzech poziomach do samodzielnego czytania dla dzieci początkujących, czytających troszkę lepiej lub gorzej, szybciej, wolniej a a także dla dzieci, które w znakomity sposób opanowały już sztukę czytania.

Ostatnio jak Wam pisałam o nowościach z serii Czytam sobie to Kuba rozprawiał się z poziomem 2 a Olcia wkraczała na poziom 1. Dziś Olcia ma za sobą już wszystkie książeczki z najniższego poziomu i z pełnym impetem weszła poziom wyżej. Moje dzieciaki uwielbiają tą serię książek a Wydawnictwo Egmont dba o to aby seria tych książeczek wciąż wzbogacała się o nowe tytuły... właśnie ukazały się kolejne... co nas niezmiernie ucieszyło.

Historie spod podłogi DOM poziom 1 to historia pewnego Kudełka - stworka w postaci kłębuszka kurzu żyjącego pod podłogą pani Cecylii. I choć atrakcji w swojej norce ma sporo... kredki, warcaby a nawet komputer to jednak mu smutno. Kudełek nudzi się aż do czasu, gdy w jego norce pojawia się drugi, taki sam stworek - Grubelek. Pomiędzy dwoma kłębuszkami kurzu, które wzajemnie się uzupełniają rodzi się przyjaźń. Jeśli chcecie przeczytać o przygodach jakie wspólnie przeżywają, sięgnijcie po tę książkę :)

Autor: Justyna Bednarek
Ilustrator: Marcin Minor

Ilość stron: 32

Jeśli spodobały Wam się przygody poznanych przed chwilką kłębuszków kurzu, o ich dalszych zabawnych historiach możecie przeczytać na poziomie 2... Historie spod podłogi WYPRAWA. Kudełkowi i Grubelkowi znudziła się ich norka przytulna jak filcowy paputek, mimo, że mają w niej komputer, warcaby, telefon i radio. Postanowili wyruszyć na wyprawę... do fascynującego świata "na górze". Salon pani Cecylii jest taki interesujący ale czy pani Cecylia, która uwielbia ład będzie zadowolona ich widokiem? Jak zareaguje na spotkanie z nimi i jak się to spotkanie skończy dla naszych bohaterów?

Historie spod podłogi WYPRAWA

Autor: Justyna Bednarek
Ilustrator: Marcin Minor

Ilość stron: 32

Po przeczytaniu nieco fantastycznych choć może i całkiem realistycznych historii o kłębuszkach kurzu, zapraszamy na odrobinę prawdziwej polskiej historii - Komendant wolnej Polski O Józefie Piłsudskim. I chociaż historia ta zdecydowanie nie jest na poziomie 5latki to dla 7latka może okazać się już całkiem do ogarnięcia. Starszaki połykając kolejne strony książki dowiadują się jak wyglądała Polska 100lat temu, ile potrzeba było pracy i wysiłku wielkich Polaków (m.in. marszałka Józefa Piłsudskiego), którzy wywalczyli wolność i niepodległość Polski. W książce użyto nawet porównania walki o wolność naszego kraju z zaborcami do walk ze Star Wars - historia, która zdarzyła się naprawdę kontra historia z bajki. Jeśli chcecie przeczytać historię niezwykłego Polaka Józefa Piłsudskiego polecam wyposażyć się w poniższą książką.

Komendant wolnej Polski O Józefie Piłsudskim
Wydawnictwo: Egmont
Ilość stron: 32

Seria książeczek Czytam sobie ma to do siebie, że nagradza trud dzieci włożony w przeczytanie książki, nagradza je naklejkami i dyplomem. Taka mała motywacja a może zdziałać wiele!

POLECAMY i czekamy na kolejne nowości :)

# data[].attributes.attachment_link.description
Czytam sobie to książeczki na trzech poziomach do samodzielnego czytania dla dzieci początkujących, czytających troszkę lepiej lub gorzej, szybciej, wolniej a a także dla dzieci, które w znakomity sposób opanowały już sztukę czytania. Ostatnio jak Wam pisałam o nowościach z serii Czytam sobie to Kuba rozprawiał się z poziomem 2 a Olcia wkraczała na poziom 1.

# data[].attributes.headline
Czytanie wrażeniowe w edukacji wczesnoszkolnej

# data[].attributes.subject
Czytanie wrażeniowe w edukacji wczesnoszkolnej

# data[].attributes.body
Jak w sposób twórczy pracować z lekturą. Prezentacja dr Agnieszki Leszcz-Krysiak.

# data[].attributes.body
Czytanie wrażeniowe. Innowacyjny model czytania dzieciom tekstów literackich w przedszkolu i w szkole. TRENDY nr 2/2014

# data[].attributes.headline
Podstawowe kierunki realizacji polityki oświatowej państwa w roku szkolnym 2019/2020

# data[].attributes.subject
Podstawowe kierunki realizacji polityki oświatowej państwa w roku szkolnym 2019/2020

# data[].attributes.body
Rozwijanie kreatywności, przedsiębiorczości i kompetencji cyfrowych uczniów,(...).

# data[].attributes.attachment_link.title
Podstawowe kierunki realizacji polityki oświatowej państwa w roku szkolnym 2019/2020 - Ministerstwo Edukacji Narodowej - Portal gov.pl

# data[].attributes.attachment_link.description
W celu świadczenia usług na najwyższym poziomie stosujemy pliki cookies. Korzystanie z naszej witryny oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu. W każdym momencie można dokonać zmiany ustawień Państwa przeglądarki. Zobacz politykę cookies.