# data[].attributes.body
Since 1838, the compulsory foreign language in the school became English instead of French. In the school the British teachers begun to give courses.

Boyacıoğlu, F. (2015). The historical development of the foreign language education in Ottoman Empire. Procedia - Social and Behavioral Sciences, 174, 651– 657.

# data[].attributes.body
Mektebi Maarif-i Adliye
French and Persian were taught.

# data[].attributes.body
Mekatib-i Umumiye Nezareti.
Darülfünun

# data[].attributes.body
Darülmuallim (Teachers' school) was opened.

# data[].attributes.body
In Paris, preparatory school  named as Mekteb-i Osmânî was opened.

# data[].attributes.body
Robert Collage was founded.
This school, which was opened to spread American culture, was taught in English and education programs were followed in a way similar to contemporary colleges in England. Abdülhamit had forbidden the Turks to study in this school. According to the Ramsay report published in 1909, it is reported that only two Muslim girls graduated from the Üsküdar American Girls' College, which was opened in 1871. When the Young Turks came to power, it was decided that every year five boys should be educated at Robert College and five girls should be educated at Üsküdar American College for Girls. This limitation was removed in the Republican period (Kazamias, 1966).

# data[].attributes.body
Lisan Mektebi- The Ottoman Foreign Language School
Although the language school was initially opened for French education, languages such as English, Arabic, Slavic, German, Greek, Armenian and Bulgarian were added later.

Özkan, S. H. (2010). Osmanlı Devletinde Yabancı Dil Eğitimi/Foreign Language Education in the Ottoman Empire, Turkish Studies, International Periodical for the languages, Literature and History of Turkish or Turkic, 5(3).

# data[].attributes.body
Galatasaray Sultanisi was opened

# data[].attributes.body
German High School
mekteb-i sultani

# data[].attributes.body
Infants/Sıbyan Schools
elementary training school.

# data[].attributes.body
Maarif-i Umumiye Nizamnamesi, which takes the French education system as an example, was published.

# data[].attributes.body
English, German and French were added to state schools instead of Arabic and Persian.

# data[].attributes.body
Darülfünun-u Sultani

# data[].attributes.body
A girls' teacher's school named Darülmuallimat was opened.

# data[].attributes.body
Opened by the Turks and great for French teaching
Darüşşafaka High School, which was opened in 1873, is the first Turkish private high school that gives importance to
has been.

• Çakır, İ. (2007). Osmanlı'dan günümüze yabancı dil öğretimi süreci. Nüsha, 0(24), 37- 45.

# data[].attributes.body
Galatasaray Darülfunun-u Sultani Hukuk Mektebi (law school)
Galatasaray Mühendis Mektebi (school of engineering)
Galatasaray(school of letters)
Three school- MektebiAaliye-i Sultaniye

# data[].attributes.body
Sankt Georg Austrian High School
German education is given officially in schools.

# data[].attributes.body
Darülfünun-u Şahane- İstanbul University was founded.
French was taught.

# data[].attributes.body
Lisan Mektebi,opened again

# data[].attributes.body
German becomes widespread as a foreign language in Ottoman.

# data[].attributes.body
The Heyet-i İlmiye was established in 1923 with the participation of educators and related experts and continued to exist as an official body regulating the first stages of the education system of the Republic period until 1926. The delegation, which has a distinguished staff selected from various institutions and educational units, held its first meeting on July 15, 1923, at the Darülmuallimin Conference Hall.

https://ataturkansiklopedisi.gov.tr/bilgi/heyet-i-ilmiye/

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Cumhuriyet'in inşası sürecinde, Mustafa Kemal Atatürk'ün önderliğinde gerçekleştirilen Maarif Kongresi'yle başlayan bilimsel ve çağdaş bir eğitim sistemi kurma çabaları, Maarif Vekaletine bağlı bir birim olarak kurulan Heyet-i İlmiye ile bir üst aşamaya sıçramıştır. Devletin eğitim program ve politikalarının belirlenmesinde önemli düzeyde etkisi olan eğitim şûralarının öncüsü niteliğindeki Heyet-i İlmiye, eğitimcilerin ve ilgili uzmanların katılımıyla 1923'te kurulmuş ve 1926 yılına kadar, Cumhuriyet dönemi eğitim sisteminin ilk aşamalarını düzenleyen bir resmî organ olarak varlığını sürdürmüştür. Çeşitli kurumlardan ve eğitim birimlerinden seçilen seçkin bir kadroya sahip olan heyet, ilk toplantısını Darülmuallimin Konferans Salonu'nda, 15 Temmuz 1923'te yapmıştır. Toplantıya katılan üyeler, öncelikle Mustafa Kemal Paşa'ya bağlılık ve saygılarını bildiren bir telgrafın heyet adına Maarif Vekili İsmail Safa (Özler) Bey tarafından gönderilmesine karar vermişler; böylelikle, Heyet-i İlmiye'nin doğal önderi olarak Atatürk'ü işaret etmişlerdir. Heyet-i İlmiye'yi oluşturan üyeler ve temsil ettikleri kuruluşlar şunlardır:

1. Telif ve Tercüme Heyetinden 3 üye: Heyet Reisi: Ziya Gökalp Bey, Heyet Azası: Velid Çelebi Bey, Heyet Azası: Mustafa Rahmi Bey

2. Tedrisat Müdürlerinden 3 üye: Yüksek Tedrisat Müdürü: Şefik Bey, Orta Tedrisat Müdürü: Nafi Atuğ Bey, İlk Tedrisat Müdürü: Rafet Bey

3. Teftiş Heyetinden 2 üye: Heyet-i Teftişiye Müdürü: Abdülfeyyaz Bey, Müfettiş: Hilmi Bey

4. Hars Müdüriyetinden 1 üye: Müdür: Mübarek Bey

5. İhsaniyet Müdüriyetinden 1 üye: Müdür: Avni Bey

6. Darülfünundan 4 üye: Edebiyat Medresesinden: Köprülüzade Fuad Bey, Hukuk Medresesinden: Mustafa Zühtü Bey, Hüsnü Hamit Bey, Tıp Medresesinden: Dr. Vasfi Bey

7. Serbest Ali Derslerden 1 üye: Müderris: Vehbi Bey

8. Darulmuallimatı Aliyeden 1 üye: Terbiye Muallimi: Ali Haydar Bey

9. Galatasaray Mektebinden 1 üye: Müdür: Faik Bey

10. Orta Tedrisat Müntesiplerinden 2 üye: Kabataş Sultanisi, Riyaziye Muallimi: Hasan Fehmi Bey, Kastamonu Sultanisi Edebiyat Muallimi: Ali Rıza Bey

11. İlk Tedrisat Müntesiplerinden, 2 üye: Antalya Dârül Muallimin Müdürü: Hulusi Bey, İstanbul Sultanisi İptidai Baş Muallimi: Rafet Nuri Bey

12. Maarif Vekaletince Seçilen Uzmanlardan 9 üye: Darülmuallimini Aliye Müdürü: İhsan Bey, İlk Tedrisat Eski Müdürü: Edip Bey, Darulfünun Terbiye Müdürü: İsmail Hakkı Bey, Ruhiyat Muallimi: Şekip Bey, Darülmuallimini Aliye Beden Terbiyesi Muallimi: Sırrı Bey, Şemseddin Sami Bey, Ali Şevki Bey, İçtimaiyyat Muallimi: Necmettin Sadık Bey, Gazi Köy Belediye Müdürü: Celal Esat Bey

13. Diğer Vekaletlerden katılan 6 üye: Müdafa-i Millîye Vekaletinden: Naci Paşa, Dahiliye Vekaletinden, Nüfus Müdürü: Abdülmuttalip Bey, Şer'iyye ve Evkaf Vekaletinden, Tedris Müdürü: Hamdi Bey, Nafia Vekaletinden: Elektrik Mühendisi Akil Bey, Sıhhiye ve Muvenet-i İçtimaiye Vekaletinden: Dr. Ziya Bey, İktisat Vekaletinden, İstatistik Müdürü: Cemal Hüsnü Bey, İlk toplantıda ele alınacak konular aşağıdaki şekilde tespit edilmiştir: Maarif-i umumiyye icraat programı Millî hars Çevirilerde uyulacak esaslar İstatistik Umum Müdürlüğü teşkili Millî kamus ve sarf Millî musiki, lisan ve edebiyat Millî Tarih Kütüphanesi Millî Hazine-i Evrak Millî Tarih ve Coğrafya Enstitüleri Etnografya Müzesi Millî Müze Mektep Müzesi Ankara'da Âli Dersler İlköğretim programları İlkokul sonrası hayati öğretim programı Tedrisat-ı İptidaiye Kararnamesinin tadili lâyihası Öğretmen okulları program ve yönetmelikleri Sultani teşkilatı, ad değiştirme ve öğretim süresi Sultani programlarını değiştirme Ortaöğretim muallimleri yasa tasarısı İzcilik teşkilât-ı esasiyesi Heyet-i Teftişiye Nizamname lâyihası Asâr-ı Atika Nizamnamesi tadili İstanbul öğretmen okullarında tâli kısımların açılması Galatasaray Sultanisi teşkilât ve programı Dârülmuallimîn-i Âliye öğrencilerine meslekî bilgi verilmesi Maarif Vekili İsmail Safa Bey, heyeti oluşturan "âlim ve mütefekkirlerin" bu konular çerçevesinde alacakları kararların ve belirleyecekleri programın bakanlığa yol gösteren, değişmez ilkeler olacağını vurgulamıştır. Bu doğrultuda faaliyete başlayan heyet, sistemli bir çalışma düzeni oluşturmak amacıyla, Millî Hars Komisyonu, İstatistik Müdüriyeti Teşkilatı Komisyonu, İlköğretim Komisyonu, Öğretmen Okulları, İzcilik, Eğiticilik Komisyonu, Ortaöğretim Komisyonu, Bakanlık İşleri ve Programı Komisyonu biçiminde altı komisyona ayrılmıştır. Eğitim alanındaki en köklü değişimi ifade eden "tevhid-i tedrisat" kararının temelleri Heyet-i İlmiye tarafından yine bu toplantıda atılmıştır. Şehit çocuklarını himaye eden dârüleytamların ve askerî okulların Maarif Vekaletine devredileceği, ilköğretim okullarının sadece Maarif Vekaletince açılabileceği, ilköğretim sonrası tamamlama sınıfları ve mesleki eğitim veren idadilerin bakanlığa bağlanacağı yönünde alınan kararla, yerleştirilecek eğitim sisteminin ana unsuru da belirlenmiştir. Heyet-i İlmiye'nin bakanlıkça uygulanmak üzere aldığı diğer kararlar şunlardır:

- İlköğretim altı yıldır. Öğretim zorunluluğu 7-14 yaşları arasındadır. Birinci ve ikinci sınıf mevcudu 30'u, diğerleri 40'ı aşamaz; öğrenci çok olursa şubelere ayrılır.

- Zorunlu eğitim yaşında bulunan çocukların yabancı okullara devamları yasaktır.

- Maarif Vekaletinden başka bakanlıklar ilköğretim yaptıramaz. Bu bakanlıkların elinde var olanlar, Maarife devredilecektir. Yabancılar dâhil, bütün özel okullar Maarif Vekaleti'nin denetimi altındadır. Yasa ve yönetmeliklere uymayan ve başka amaçlarla açıldığı anlaşılanlar derhal kapatılacaktır.

- Küçük köyler için, seçilecek yerlerde "Leylî Köy Mektepleri" (Yatılı Bölge Okulları) kurulacak, hatta gezici öğretmenler kullanılacaktır.

- İlköğretimden sonra ortaöğretime gidemeyecekler için, zorunlu öğretim iki yıl daha devam eder. İki yıllık "ihzari mektepler"de (hazırlık okulları) hayati ve mesleki eğitim yaptırılır.

- Kadınlar, Heyet-i İlmiye'ye girebilecekler ve ilköğretim müfettişi olarak da atanabileceklerdir.

- Din dersi öğretmenlerinin seçiminde, diğer öğretmenlerdeki gibi şartlar aranılacaktır. Din dersleri programı, din ve eğitim adamlarından kurulu bir komisyonca yapılacaktır.

- "Sultani" adı "lise" olarak değişmiştir. Liselerin 4+4+3=11 yıl olacak, fen ve edebiyat şubeleri lise son sınıfta ayrılacaktır.

- Göreve başlayınca askerlik yaşları gelen öğretmenlerin bir defa ve bir yıldan fazla tecil haklar yoktur.

- Diplomalı ve ehliyetnameli ilkokul öğretmenleri, askerliklerini, öğretimi aksatmayacak şekilde yaparlar.

- Öğretmenlerin nedensiz azlini önlemek için, Meclisten yasalar çıkartılacaktır.

Ayrıca, Atatürk'ün müze kurulması yönündeki emri üzerine, Millî Hars Komisyonu tarafından hazırlanan müze raporu kurula sunulmuş ve bu istek kurulca kabul edilmiştir. Türk eğitim sisteminin yeni yönelimlerini gösteren bu kararlarla birlikte, heyet içindeki farklı görüşler nedeniyle, bu ilk toplantılarda karma eğitim yönünde bir açılım sağlanamamıştır.

Heyet-i İlmiye'nin yaklaşık bir ay süren ilk dönem çalışmaları 15 Ağustos 1923 tarihinde sonlanmış, bu süreç sonunda Maarif Vekaletince uygulanacak olan ayrıntılı bir eğitim programı ortaya çıkmıştır. 14 Ağustos 1923'te, Heyet-i İlmiye şerefine verilen çay ziyafetine katılan Atatürk, heyetin çalışmalarına dönük beklentilerini şu sözlerle ifade etmiştir: "Şimdiye kadar askerlik ve siyaset sahasında vücuda getirilen zaferin irfan sahasında da temin edileceğini ümit ederim." İkinci Heyet-i İlmiye toplantıları, eğitim ve kültür sorunlarını görüşmek üzere Nisan 1924'te başlamıştır. İlk heyete ilave olarak, bu toplantılara müsteşar, eğitim dairelerinin müdürleri, bir kısım üniversite profesörleri, kız ve erkek öğretmen okulları ve lise müdürleri katılmışlardır. Bu toplantılarda alınan önemli kararlar şunlardır:

1. İlkokul öğretim süresinin altı yıldan beş yıla indirilmesi

2. Ortaokul ve liselerin ayrı ayrı birer bölüm hâline getirilmesi ve her ikisinin sürelerinin üçer yıl olarak tespit edilmesi, böylece orta öğretimin yedi yıldan altı yıla indirilmesi

3. Öğretmen okullarının öğretim sürelerinin dört yıldan beş yıla çıkarılması

4. Kız liselerinin de erkek liseleri gibi tam sınıflı hâle getirilmesi

5. Ortaokul, lise ve öğretmen okulu programlarının genişletilerek sosyoloji derslerinin eklenmesi

6. İlkokul öğretim programlarının geliştirilmesi

7. Ders kitaplarının yazdırılması gibi konular bulunmaktadır.

İkinci Heyet-i İlmiye'nin gündeminde yer alan konularla ilgili inceleme komisyonları kurulmuş, komisyonlarca hazırlanan raporlar genel kurulda tartışılmış ve alınan kararların büyük bir kısmı uygulamaya konulmuştur. Üçüncü Heyet-i İlmiye çalışmalarına 27 Aralık 1925'te başlamıştır. Yapılan toplantılarda yaygınlaşmakta ve gelişmekte olan eğitim sisteminin sorunları üzerinde durulmuştur. Teftiş kurulu başkanı, telif ve tercüme heyeti başkanı, bakanlık müfettişlerinden bir kısmı Üçüncü Heyet-i İlmiye'ye dâhil edilmiştir. Üçüncü Heyet-i İlmiye Ocak 1926'ya kadar süren toplantılarının sonucunda şu kararları almıştır:

1. Devlet ve il bütçelerinden Millî Eğitim Teşkilatına ayrılan ödeneklerin daha yararlı bir şekilde kullanılması,

2. Okullara kayıt için başvuran çocukların, tümünün kabul edilmeleri için okul kapasitelerini artırıcı önlemlerin alınması,

3. Liselerin yeniden düzenlenmesi ve belirli merkezlerde kuvvetli liseler açarak yavaş yavaş çoğaltılması,

4. Öğretmen okulları ile diğer meslek okullarının, belirli merkezlerde toplanması, güçlendirilmesi,

5. Gündüzlü ortaokullarda karma öğretim uygulaması,

6. Stajyer öğretmenlere verilecek pedagojik formasyonun esaslarının tespit edilmesi,

7. Talim ve Terbiye işleri ile meşgul olmak üzere bir "Talim ve Terbiye Dairesi" kurulması.

Bu toplantıda alınan karar gereğince kuruluş çalışmaları başlatılan Talim ve Terbiye Dairesinin, 22 Mart 1926 tarihinde yayımlanan 789 sayılı yasayla kurulması ve Heyet-i İlmiye'nin görevini üstlenmesi nedeniyle, Heyet-i İlmiye kendiliğinden ortadan kalkmıştır.

Kemal ŞENOĞLU

KAYNAKÇA

AKYÜZ, Yahya, Türk Eğitim Tarihi, 7. Basım, İstanbul, Alfa Yayınları, 1999.

Anadolu'da Yeni Gün, 20.7.1923, s.2.

Atatürk'ün Bütün Eserleri, Cilt 16, Kaynak Yayınları, İstanbul 2005.

ATAÜNAL, Aydoğan, Ortaöğretim Programlarındaki Yönelmeler (1924-1970), Talim ve Terbiye Dairesi Yay., Ankara 1972.

ATAÜNAL, Aydoğan, ÖZALP, Reşat, Türkiye Millî Eğitim Sisteminde Düzenleme Teşkilâtı (Talim ve Terbiye Kurulu-Millî Eğitim Şûrası), MEB, Ankara 1977.

AYASBEYOĞLU, Nevzat, Türkiye Cumhuriyeti Millî Eğitimi (Kuruluşlar ve Tarihçeler), Millî Eğitim Basımevi, Ankara 1948.

BAŞAR, Mustafa, Millî Eğitim Bakanlarının Eğitim Faaliyetleri, MEB Yayınları, Ankara 1999.

ERGÜN, Mustafa, Atatürk Dönemi Türk Eğitimi, Ankara Üniversitesi Yayınları, Ankara 1982.

KOÇER, Hasan Ali, Türkiye'de Modern Eğitimin Doğuşu ve Gelişimi (1773-1923), Uzman Yayınları, Ankara 1987.

16/03/2022 tarihinde https://ataturkansiklopedisi.gov.tr/bilgi/heyet-i-ilmiye/ adresinden erişilmiştir

# data[].attributes.attachment_link.description
Heyet-i İlmiye PDF Cumhuriyet'in inşası sürecinde, Mustafa Kemal Atatürk'ün önderliğinde gerçekleştirilen Maarif Kongresi'yle başlayan bilimsel ve çağdaş bir eğitim sistemi kurma çabaları, Maarif Vekaletine bağlı bir birim olarak kurulan Heyet-i İlmiye ile bir üst aşamaya sıçramıştır. Devletin eğitim program ve politikalarının belirlenmesinde önemli düzeyde etkisi olan eğitim şûralarının öncüsü niteliğindeki Heyet-i İlmiye, eğitimcilerin ve ilgili [...]

# data[].attributes.body
With the enactment of the “Unification of Education Law” dated March 3, 1924, educational activities in the country were combined under one roof. With this law, foreign schools started to be taken under control and new schools were not allowed to be opened. With the Law of Unification of Education, Arabic and Persian, which were mainly taught in pre-Republican educational institutions, were replaced by German, French and English from Western languages. Persian was completely abolished and Arabic was included in the programs of Imam-Hatip High Schools, which also gave religious education.

• Çakır, İ. (2007). Osmanlı'dan günümüze yabancı dil öğretimi süreci. Nüsha, 0(24), 37- 45.

# data[].attributes.body
TED Collage was established on 31 January 1928.
In the 1951-1952 academic year, preparatory classes were opened and English education began.

# data[].attributes.body
Turkis Language Association founded by Atatürk to accelerate linguistics objectives through a set of language planning policies.

# data[].attributes.body
With the 1933 University reform, faculty members (professors - Dewey, Malche) brought from abroad conducted extensive research in Turkey and presented reports to the governments of the time. A series of applications were made in parallel with these reports and the opinions of the professors. Faculty members fleeing the persecution of Hitler in Germany were brought to Turkey and attended classes through assistants who knew foreign languages. However, since it was understood that this would not work in this way, it became necessary to focus on foreign language teaching in secondary education. The biggest problem in this period is that there is no proper institution that trains foreign language teachers.

Çelebi, M. D. (2006). Türkiye’de Anadili Eğitimi ve Yabancı Dil Öğretimi . Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi , 1 (21) , 285-307

# data[].attributes.body
In 1954, as part of the Georgetown Project, Teksifi English Courses were started within the Gazi Education Institute. These courses, which were opened for civil servants, continued until 1974. In 1955, Georgetown opened a language laboratory to the Faculty of Political Sciences and sent four "native speakers" to this faculty.

# data[].attributes.body
In 1955, Maarif Schools, which would later be named "Anatolian High School", were opened in order to train people who can speak English.

# data[].attributes.body
In 1963, the English Department of Gazi Education Institute was extended to three years.

# data[].attributes.body
With the "Special Education Law" in 1965, schools teaching in a foreign language were allowed to be opened.

# data[].attributes.body
In 1971, the foreign language departments of Gazi Education Institute were separated from the institute and the Institute of Foreign Languages Education was established.

# data[].attributes.headline
1983-The Law on Foreign Language Education and Training

# data[].attributes.subject
1983-The Law on Foreign Language Education and Training

# data[].attributes.body
The Law on Foreign Language Education and Training, which entered into force on 14.10.1983, regulates foreign languages to be taught in education and training institutions and foreign language education.

# data[].attributes.body
With the opening of Anatolian High Schools, Science High Schools, Super High Schools and Private Schools after 1983, the number of schools that provide education in a foreign language or give more place to foreign language education programs continued to increase.

# data[].attributes.body
Foreign Language Policy was established.

# data[].attributes.body
In the 1988-1989 academic year, a change was made in foreign language teaching in secondary schools, as it was then known, under the name of "Stage Currency System". According to this system, foreign language courses would be compulsory in the first year of secondary school, optional in later grades and high school, and the grade received from this course would not affect the grade. After this system was implemented for one year, foreign language became one of the compulsory courses again.

MEB. 2002 Yılı Başında Milli Eğitim. MEB Yay. Ankara 2001, s.138. 11 Akyüz, Yahya. a.g.e., s. 307

# data[].attributes.body
Super High Schools, which provide foreign language-based education, have had an important place in English teaching. These high schools, which started education in 1991-1992, were transformed into Anatolian High Schools in the 2005-2006 academic year.

# data[].attributes.body
Starting from the 1997-1998 academic year, with education reform,the teaching of English as a compulsory foreign language in primary education is reduced to the 4th grades and continues until the 11th grade.

• Çakır, İ. (2007). Osmanlı'dan günümüze yabancı dil öğretimi süreci. Nüsha, 0(24), 37- 45.

# data[].attributes.body
Özkan, S. H. (2010). Osmanlı Devletinde Yabancı Dil Eğitimi/Foreign Language Education in the Ottoman Empire, Turkish Studies, International Periodical for the languages, Literature and History of Turkish or Turkic, 5(3). https://tinyurl.com/ye3jlcpm

Çakır, İ. (2007). Osmanlı'dan günümüze yabancı dil öğretimi süreci. Nüsha, 0(24), 37- 45. https://tinyurl.com/2p8v97jx

Çelebi, M. D. (2006). Türkiye’de Anadili Eğitimi ve Yabancı Dil Öğretimi . Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi , 1 (21) , 285-307

Boyacıoğlu, F. (2015). The historical development of the foreign language education in Ottoman Empire. Procedia - Social and Behavioral Sciences, 174, 651– 657. https://tinyurl.com/5a4vjcpy

Sarıçoban, G. & Sarıçoban, A. (2012). Atatürk and the history of foreign language education. The Journal of Language and Linguistic Studies, 8(1), 24-49. https://tinyurl.com/u57tubu

Kirkgoz, Y. (2007). English Language Teaching in Turkey: Policy Changes and their Implementations. RELC Journal. 38(2) 216-228 | DOI: 10.1177/0033688207079696

Erarslan, A. (2018). Strengths and weaknesses of primary school English language teaching programs in Turkey: Issues regarding program components. Eurasian Journal of Applied Linguistics, 4(2), 325-347. https://tinyurl.com/2p8chphm

Yücel, E. Dimici, K. Yıldız, B., & Bümen, N.T. (2017). Son 15 Yılda Yayımlanan İlk ve Ortaöğretim İngilizce Dersi Öğretim Programları Üzerine Bir Analiz. Ege Eğitim Dergisi, 18(2), 702-737. https://tinyurl.com/mvewtu58

Curriculum reform of 2017. (18 Temmuz 2017). Müfredatta Yenileme ve Değişiklik Çalışmalarımız Üzerine... Ankara. https://tinyurl.com/w42oaw6

MEB. 2002 Yılı Başında Milli Eğitim. MEB Yay. Ankara 2001, s.138. 11 Akyüz, Yahya. a.g.e., s. 307