# data[].attributes.body
Piosenka Z głębi serca Natalii Kukulskiej

# data[].attributes.body
Lubię patrzeć, jak wschodzi słońce
Najnowszy film dokumentalny

# data[].attributes.attachment_link.description
Autorzy dokumentu starają się dociec, jakie były źródła mądrości Karola Wojtyły i zaprezentować jego dzieła. Wyjaśniają, na czym Jan Paweł II skupił się jako filozof i kto był w centrum jego nauczania. Na początku pontyfikatu Janowi Pawłowi II pokazano opasłą szafę z dziełami życia św. Tomasza z Akwinu.

# data[].attributes.body
Spektakl Teatru Telewizji -emisja 18 maja

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
eKAI | Portal Katolickiej Agencji Informacyjnej

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Fot. Agata Ciołek / TVP

Z okazji Roku Świętego Jana Pawła II Teatr Telewizji zaprasza widzów na spektakl „Powołanie" w reż. Pawła Woldana o drodze Karola Wojtyły do kapłaństwa. Premiera sztuki w TVP1, w poniedziałek 18 maja, w dniu 100. urodzin Papieża.

Historia rozpoczyna się w Krakowie, do którego 18-letni Karol przybywa wraz z ojcem z Wadowic, aby podjąć studia polonistyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim, a kończy w momencie przyjmowania święceń kapłańskich z rąk kardynała Adama Sapiehy. Obejmuje czas II wojny światowej, kiedy to dokonuje się duchowe dojrzewanie przyszłego Papieża. Karol poświęca się niezwykłym lekturom, uczęszcza na tajne komplety. Na swoje drodze spotyka Jana Tyranowskiego, który staje się dla Karola Wojtyły mentorem, wprowadza w rozważania dotyczące mistyki oraz namawia do pracy duchowej nad sobą. Wojtyła podejmuje życiową decyzję: opuszcza zespół teatralny Mieczysława Kotlarczyka i wstępuje do seminarium duchownego.

Paweł Woldan - scenarzysta, reżyser filmowy. Zrealizował osiemdziesiąt filmów dokumentalnych, poświęconych głównie polskim pisarzom i duchownym katolickim. Otrzymał za nie liczne nagrody na festiwalach w Polsce i zagranicą. Dla Teatru Telewizji reżyserował spektakle: „Zdrada" Adama Zagajewskiego (1997), „Misterium św. Wojciecha" (1998). „Alek" Jana Józefa Szczepańskiego (1998), „Góra Góry" Marka Millera i Piotra Wojciechowskiego (2006) oraz „Złodziej w sutannie" (2008), „Prymas w Komańczy" (2009), „Wierność" (2010), „Totus tuus" (2016), „Brat naszego Boga" Karola Wojtyły (2018), „Prymas Hlond" (2019). W 2016 roku otrzymał Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski za „wybitne zasługi w pracy artystycznej i twórczej".

Obsada: Józef Pawłowski (Karol Wojtyła), Adrianna Chlebicka (Halina Królikiewiczówna), Adam Woronowicz (Ojciec Karola), Przemysław Stippa (Mieczysław Kotlarczyk), Piotr Głowacki (Jan Tyranowski), Aldona Struzik (Pani Kydryńska), Andrzej Róg (Ksiądz), Zygmunt Józefczak (Kardynał Sapieha), Tadeusz Kwinta (Profesor), Adam Szczyszczaj (Mężczyzna), Zbigniew Lesień (Majster), Marcin Piotrowiak (Juliusz Kydryński), Krzysztof Rogucki (Petecki), Marcin Bubółka (Tadeusz), Olga Rayska (Krystyna), Anna Lemieszek (Maria), Joanna Koc (Siostra).

„Powołanie", premiera TVP 1, 18 maja 2020, godz. 21.00.

Mecenasem Teatru Telewizji jest Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo S.A. (PGNiG S.A.)

Drogi Czytelniku,
cieszymy się, że odwiedzasz nasz portal. Jesteśmy tu dla Ciebie!
Każdego dnia publikujemy najważniejsze informacje z życia Kościoła w Polsce i na świecie. Jednak bez Twojej pomocy sprostanie temu zadaniu będzie coraz trudniejsze.
Dlatego prosimy Cię o wsparcie portalu eKAI.pl za pośrednictwem serwisu Patronite.
Dzięki Tobie będziemy mogli realizować naszą misję. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

# data[].attributes.attachment_link.title
„Powołanie" - Teatr TVP ze spektaklem na 100. rocznicę urodzin Papieża | eKAI

# data[].attributes.attachment_link.description
Z okazji Roku Świętego Jana Pawła II Teatr Telewizji zaprasza widzów na spektakl „Powołanie" w reż. Pawła Woldana o drodze Karola Wojtyły do kapłaństwa. Premiera sztuki w TVP1, w poniedziałek 18 maja, w dniu 100. urodzin Papieża.

# data[].attributes.body
Dar na 100

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Ministerstwo Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Podczas koncertu, który rozpocznie się o godzinie 18 zabrzmią takie utwory jak: „Święty Boże", „Osiem błogosławieństw", „Barka", „Kto się w opiekę odda Panu swemu", „Gdyby Wiara Twa", „Jezus Najwyższe imię", „W krzyżu cierpienie", „Bądź przy mnie", „Doskonały Przegrany", „WirujuHospody", „Nowa Wieża Babel", „Wszystka moja nadzieja", „Ty wiesz najlepiej", „Jak rozpoznam cię", „Psalm 23", „Modlitwa o pokój", „Nasi nieśmiertelni", „Przemija życie", „Pan jest mocą swojego ludu" oraz medley z polskich Hymnów Światowych Dni Młodzieży.

Poszczególne utwory przeplatane będą archiwalnymi materiałami wideo z wypowiedziami Świętego Jana Pawła II, zarejestrowanymi podczas jego pielgrzymek do Polski. Finałem widowiska będzie procesja księży z Sanktuarium Świętego Jana Pawła II w Krakowie i przejście do wieży Sanktuarium, skąd usłyszymy błogosławieństwo na cztery strony świata.
Szczegóły dostępne na stronie „Niepodległej"
Działania Muzeum Jana Pawła II i Prymasa Wyszyńskiego w Warszawie

Na 100-lecie urodzin Karola Wojtyły wybudowano i otwarto Mt 5,14 | Muzeum Jana Pawła II i Prymasa Wyszyńskiego. Placówka została udostępniona zwiedzającym 29 lutego 2020 r., a po przerwie spowodowanej decyzjami władz państwowych mających na celuprzeciwdziałanie rozprzestrzenianiu się wirusa COVID-19, ponownie otwarta 10 maja 2020 r.

https://mt514.pl/konferencja-prasowa-z-oprowadzaniem-kuratorskim-w-mt-514/

Mt 5,14 przygotował serial animowany inspirowany życiem Karola Wojtyły - znanego całemu światu jako Jan Paweł II. Tematem każdego odcinka serialu są krótkie, powiązane ze sobą historie lub zdarzenia z jego życia - od czasów dzieciństwa aż po dojrzałe lata pontyfikatu. Serial przedstawia postać papieża jako charyzmatycznego, kierującego się w życiu jasnymi zasadami i konsekwentnie wypełniającego swoje powołanie człowieka.

Serial został wyprodukowany dla Mt 5,14 przez Animoon, wielokrotnie nagradzanego producenta filmów animowanych. Reżyserem filmu jest Kasia Wilk.

https://mt514.pl/pilot-serialu-animowanego-karol

Mur Berliński... przez Mt 5,14

Z inicjatywy Mt 5,14 przekazany został przez Republikę Federalną Niemiec fragment Muru Berlińskiego. Ma on przypominać o wyjątkowym wkładzie Jana Pawła II w pokojowy proces upadku komunizmu, którego jednym z symboli - obok „Solidarności" - jest właśnie upadek Muru Berlińskiego.

STOkrotnie to akcja upamiętniająca urodziny Papieża Polaka skierowana do wszystkich, bez względu na wiek. Aby się w nią włączyć, wystarczy do 18 maja 2020 r. przesłać do Muzeum Jana Pawła II i Prymasa Wyszyńskiego własnoręcznie wykonaną kartkę urodzinową z życzeniami dla Jana Pawła II.

Zachęcamy do przesyłania skanów lub zdjęć przygotowanych kartek na adres: edukacja@mt514.pl . W dniu urodzin nadesłane prace będą opublikowane stronie internetowej oraz w mediach społecznościowych Mt 5,14.

https://mt514.pl/stokrotnie

#WirtualnaPielgrzymka

W związku z odwołaniem Narodowej Pielgrzymki, Mt 5,14 Ambasada RP w Rzymie oraz uczniowie i nauczyciele Szkoły Polskiej im. Gustawa Herlinga Grudzińskiego w Rzymie zapraszają na wirtualny spacer śladami Jana Pawła II w Rzymie i jego okolicach, aby w ten sposób uczcić setną rocznicę urodzin Karola Wojtyły.

Dla tych wszystkich, którzy z powodu epidemii nie mogli przybyć do Rzymu i wziąć udziału w odwołanych uroczystościach w Watykanie, przygotowano wyjątkową podróż po miejscach związanych z obecnością Papieża-Polaka, jak Bazylika św. Piotra czy Kaplica Sykstyńska. Codziennie na stronie internetowej Muzeum oraz na profilach społecznościowych i kanale YouTube będą prezentowane materiały video, zdjęcia i cytaty związane z papieżem oraz Wiecznym Miastem.

https://mt514.pl/wirtualnapielgrzymka-na-100-urodzinyjp2

Działania - Muzeum Domu Rodzinnego Ojca Świętego Jana Pawła II w Wadowicach

W ramach „Wirtualnego spaceru" udostępniona została cała przestrzeń muzeum. Spacer rozpoczyna się od poznania małej Ojczyzny, która ukształtowała młodego Karola. Poznajemy losy wadowickich żydów, a następnie wiedzeni przez karmel i kalwarię zebrzydowską poznajemy wielką miłość Jana Pawła II do gór.

Tak dochodzimy do serca muzeum, czyli Mieszkania Wojtyłów miejsca w którym urodził się i dorastał przyszły papież. Razem z Karolem przeżywamy śmierć matki i odejście brata, a także wyjazd na studia do Krakowa, wojnę, ciężką fizyczną pracę i odpowiedź na jego powołanie do kapłaństwa.

Towarzyszymy papieżowi w podróżach od ukochanej ojczyzny a także po świecie. Poznajemy nauczanie i przesłanie jego życia aby w końcu towarzyszyć mu w chwilach odejścia do domu ojca.

Wirtualny spacer jest dostępny przez stronę internetową instytucji: www.domjp2.pl

„Dom mojego dzieciństwa"

„Dom mojego dzieciństwa" to 7-odcinkowy cykl krótkich filmów, opowiadających historię rodziny Wojtyłów sprzed czasu narodzin małego Lolka. Od poniedziałku 11 maja - codziennie o 17.00 na Facebooku Muzeum oraz na kanale Youtube zamieszczane są premierowe odcinki. Opowiadana jest historia Emilii Wojtyłowej - matki papieża, a także ojca Karola Seniora, brata Edmunda i rodziny Kaczorowskich. A wszystko po to, żeby na koniec pozwolić Państwu wysłuchać zaskakującej opowieści Pani Heleny Szczepańskiej, sąsiadki Wojtyłów i historii jej wielkiej radości z narodzin Lolusia.

Akcja „Cała Polska śpiewa Barkę"

Początkowym założeniem Muzeum było, aby cała Polska od Bałtyku po Tatry wybrzmiała jednym głosem wdzięczności. Ograniczenia spowodowane epidemią realnie ograniczyły wydarzenie. Ale możemy śpiewać w domach, na balkonach, w ogrodach i lasach! Solo i w rodzinach. Akcja już dawno wykroczyła poza granice Polski, skąd docierają do Muzeum nagrania.

Śpiewa Janek z Kamerunu z całą wioską, śpiewają w Tanzanii w Chicago i Nowym Jorku i mamy nadzieję, że tych świadectw wdzięczności będzie coraz więcej.

Muzeum zachęca do tego, by podzielić się swoimi aranżacjami, niezależnie czy będziecie „Barkę" śpiewać, tańczyć, grać czy po prostu recytować. Przez cały miesiąc można to zrobić na stronie wydarzenia https://www.facebook.com/events/742408482845528, a także oznaczając fanpage (@domjp2) lub #jestemwdzieczny w waszych Facebookowych profilach.

„NON ABBIATE PAURA" - koncert Polskiej Opery Królewskiej

Już 18 maja, dokładnie w 100. rocznicę urodzin kard. Karola Wojtyły zabrzmią, przygotowane specjalnie z tej okazji, utwory w wykonaniu solistów Polskiej Opery Królewskiej, m.in. Marty Boberskiej, Andrzeja Klimczaka oraz Wojciecha Gierlacha, z towarzyszeniem organów, na których zagra Krzysztof Łazicki.

Artyści wykonają utwory sakralne Wolfganga Amadeusa Mozarta, Franza Schuberta i Cesara Francka oraz pieśni religijne Stanisława Moniuszki. Koncert z Bazyliki Archikatedralnej św. Jana Chrzciciela w Warszawie dostępny będzie on- line na kanale YouTube Polskiej Opery Królewskiej 18 maja o godzinie 19.00.

Wystawa malarstwa Józefa Hałasa - Narodowe Centrum Kultury

Narodowe Centrum Kultury zaprasza do galerii Kordegarda, która ponownie otwiera swoje podwoje 18 maja o godz. 18.00. Wystawa malarstwa Józefa Hałasa, którą Kordegarda inauguruje swoją działalność po przerwie, nawiązuje do 100. rocznicy urodzin Jana Pawła II. Józef Hałas, podobnie jak polski Papież, kochał polskie góry i wędrówki po szlakach. Dla obydwu góry stanowiły rodzaj absolutu. Obrazy prezentowane w Kordegardzie wybrane zostały przez Józefa Hałasa w 2003 roku na specjalną wystawę przygotowywaną dla Ojca Świętego z okazji 25-lecia Jego pontyfikatu. Do realizacji wystawy w Watykanie nie doszło wówczas z powodu złego stanu zdrowia Jana Pawła II. W Kordegardzie pokażemy część tamtej ekspozycji.

Narodowe Centrum Kultury zaprasza też na wirtualną filmową wystawę, która prezentuje ponad 40 prac medalierskich współczesnych polskich artystów, inspirowanych nauczaniem i tekstami Jana Pawła II na temat czasu, wieczności, przemijania. Wystawa będzie prezentowana online od 25 maja.

Ponadto NCK we współpracy z Centrum Myśli Jana Pawła II przygotowuje monografię Jan Paweł II - miara wielkości człowieka. Publikacja, która ukaże się w serii Jubileusze to próba omówienia wielowymiarowego pontyfikatu Papieża Polaka, jego twórczości, myśli, nauczania. Autorzy pokażą Jana Pawła II jako głowę Kościoła katolickiego, przywódcę i dyplomatę, twórcę idei a przede wszystkim człowieka kultury i dialogu. W tomie znajdą się teksty wielkich osobistości świata kultury i nauki, m.in.: Krzysztofa Zanussiego, Bernarda Lecomte'a, Ireny Lipowicz, o. Macieja Zięby, Charles'a Merciera.

„Zatrute źródło" - instalacja artystyczna Muzeum Narodowego w Warszawie

W czerwcu br. Muzeum Narodowe w Warszawie zaprezentuje instalację artystyczną zatytułowaną „Zatrute źródło", upamiętniającą postać papieża Jana Pawła II. Projekt autorstwa cenionego artysty Jerzego Kaliny jest interwencją w przestrzeń publiczną, podkreślającą dziejową rolę wybitnego Polaka. Dzięki lokalizacji na Dziedzińcu Głównym MNW z instalacją będą mogły się zapoznać tysiące osób odwiedzających Muzeum, jak i wszyscy ci, którzy codziennie przemierzają Aleje Jerozolimskie. Projekt będzie można oglądać do końca września.

„Karol Kardynał Wojtyła. Fotografie Adama Bujaka" - wystawa Muzeum Narodowego w Krakowie

Wystawa poświęcona fotografii Adama Bujaka obejmująca okres od 2 połowy XX wieku do początku XXI wieku miała odbyć się w maju, jednak w związku z zagrożeniem epidemiologicznym COVID-19 i troską o odwiedzających MNK Dyrekcja podjęła decyzję o przesunięciu terminu otwarcia wystawy na kolejny miesiąc.

Mimo to, MNK wykorzystując swoje media społecznościowe, chce upamiętnić dzień urodzin Papieża Polaka i już teraz zaprasza na swój profil facebookowy (@muzeum.narodowe.krakow) do obejrzenia przedpremierowego pokazu wybranych zdjęć z wystawy. Narratorką krótkiego filmu promującego wystawę będzie krakowska aktorka Anna Dymna.

Ponadto, z okazji setnej rocznicy na stronie internetowej www.mnk.pl będzie można obejrzeć fotogalerię 20 zdjęć Adama Bujaka przygotowaną przez Kuratorkę wystawy Magdalenę Święch.

Wystawę Karol Kardynał Wojtyła. Fotografie Adama Bujaka będzie można zobaczyć od 19 czerwca w Arsenale Muzeum Książąt Czartoryskich przy ul. Pijarskiej 8. Zapraszamy do zapoznania się z regulaminem zwiedzania wystawy w czasie epidemii.

Wystawa „Jan Paweł II Honorowy Obywatel Lublina. W stulecie urodzin" - Muzeum Lubelskie

Już w najbliższą niedzielę 17 maja w mediach społecznościowych Muzeum Lubelskiego zaprezentowana zostanie wirtualna wystawa opowiadająca o najważniejszych wydarzeniach i miejscach w Lublinie związanych z Ojcem Świętem.

Dzień później, 18 maja wystawa będzie prezentowana w wersji stacjonarnej przed główną siedzibą Muzeum Lubelskiego w Lublinie.

Międzynarodowy festiwal muzyczny „Decalogue" - Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku

Projekt „Decalogue" powstał we współpracy z Papieskim Stowarzyszeniem Pomoc Kościołowi w Potrzebie, które wspiera konkretne działania w zakresie pomocy humanitarnej we wszystkich zapalnych punktach na mapie świata. Widowisko muzyczne łączy nie tylko artystów z całego świata, ale również różne gatunki i style muzyczne. Inspiracją do stworzenia wszystkich kompozycji było dziesięć przykazań oraz nauczanie Jana Pawła II.

Arka Noego z repertuarem dla najmłodszych gości oraz Luxtorpeda dla trochę starszych; Marcin Pospieszalski w wykonaniu mazurków nawiązujących do polskiej ludowości; Mietek Szcześniak z projektem Nierówni na podstawie poezji ks. Jana Twardowskiego; Jan Trebunia wraz góralami w odwołaniu do sentymentu tatrzańskiego; czy Józef Skrzek z elementami spektaklu świetlnego po zmroku. Występy zagranicznych twórców: Leviego Sakali z Zambii, rapera Ojca Stana Fortuny, Adeba Chamoun oraz Kalvina Granta z Jamajki będą bezpośrednim nawiązaniem do licznych i odległych geograficznie pielgrzymek papieskich oraz działań na rzecz ekumenizmu. Zwieńczeniem festiwalu będzie wykonanie utworów składających się na projekt „Decalogue".

Wydarzenie zostało przeniesione na jesień br.

„Arcydzieła z Watykanu. Wystawa w stulecie urodzin Jana Pawła II" - wystawa Zamku Królewskiego

Ekspozycja zatytułowana Arcydzieła z Watykanu. Wystawa w stulecie urodzin Jana Pawła II została pomyślana jako spotkanie z jednym z najwybitniejszych Polaków naszych czasów. Wstępnie wernisaż został zaplanowany na 15 października br. Przy organizacji wystawy Zamek Królewski w Warszawie ściśle współpracował z Papieską Radą do Spraw Kultury Stolicy Apostolskiej i jej Przewodniczącym kard. Gianfranco Ravasim.

„Wątki kieleckie w biografii Jana Pawła II" - Muzeum Narodowe w Kielcach

Muzeum Narodowe w Kielcach przygotowało wykład z prezentacją trzech medali papieskich autorstwa Enrico Manfriniego, wykonanych w limitowanej wersji przez mennicę w Watykanie i podarowanych osobiście przez Jana Pawła II jako dar dla Muzeum Narodowego w Kielcach podczas pobytu papieża w muzeum 3 czerwca 1991 r.

Wstępnie wydarzenie zostało przeniesione na 18 października br.

„Operacja papież" - wystawa Muzeum Narodowego w Szczecinie

Wystawa czasowa pt. „Operacja papież" będzie opowiadała o wizycie Jana Pawła II w Szczecinie w 1987 r. Wystawa miała stanąć w Bazylice Archikatedralnej pw. św. Jakuba w Szczecinie - wernisaż zaplanowany został na 18 maja br. Ze względu na obecną sytuację wydarzenie zostało przeniesione na termin późniejszy.

Muzeum Narodowe w Szczecinie przygotowało również specjalne lekcje muzealne, które zostały przeniesione na jesień.

# data[].attributes.attachment_link.title
100. rocznica urodzin Jana Pawła II - wydarzenia w całej Polsce - Ministerstwo Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu - Portal Gov.pl

# data[].attributes.attachment_link.description
Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego - wraz z wieloma instytucjami kultury w całym kraju - zaplanowało szereg wydarzeń z okazji 100. rocznicy urodzin Jana Pawła II. W najbliższy poniedziałek, 18 maja, odbędzie się wyjątkowy koncert „Santo Subito - Prorok naszych czasów" organizowany przez Biuro Programu „Niepodległa" oraz TVP.

# data[].attributes.attachment_link.title
Niezwykłe urodziny. by Maria Gołębiowska-Bugno on Genially

# data[].attributes.attachment_link.description
Discover more about Niezwykłe urodziny. ✌️ - Personalized

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Jan Paweł II. Fot. PAP/W. Kryński
Sejm ustanowił rok 2020 Rokiem Świętego Jana Pawła II. 18 maja 2020 r. będziemy obchodzić stulecie urodzin Karola Wojtyły, Ojca Świętego Jana Pawła II, "naszego wielkiego rodaka zasłużonego w walce o wyzwolenie Polski spod jarzma komunizmu" - głosi uchwała.
Za uchwałą głosowało 417 posłów, przeciw było 4, nikt nie wstrzymał się od głosu.

Święty Jan Paweł II zajmuje szczególne miejsce w historii Polski i Europy. "Jego zdecydowane upominanie się o prawo naszej ojczyzny do wolności wśród narodów Europy, Jego praktyczna obrona praw naszego narodu uczyniły Ojca Świętego najważniejszym z ojców niepodległości Polski. W czasie pierwszej pielgrzymki Jana Pawła II do Polski w 1979 r. rozpoczął się proces, który zaowocował powstaniem +Solidarności+, wyzwoleniem narodu spod panowania komunizmu i odbudową jedności Europy. Dla nas, Polaków, pontyfikat papieża Polaka ma więc znaczenie szczególne" - czytamy w uchwale.

Podkreślono w niej, że w nauczaniu Jana Pawła II znajdujemy to, co w naszych dziejach najważniejsze. "Jego postawa, Jego nauczanie są głęboko wrośnięte w dzieje naszego narodu. Ojciec Święty nauczał, jak bardzo od uznania godności człowieka, od przestrzegania jego praw, od umiejętności dialogu i przebaczenia, od budowy ładu społecznego na prawdzie, wolności i sprawiedliwości, od szacunku dla każdego człowieka, od obrony każdego życia ludzkiego od poczęcia do naturalnej śmierci, od poszanowania rodziny i naturalnej więzi międzyludzkiej, od budowania cywilizacji miłości, jak bardzo od tego wszystkiego zależą szanse społeczeństw i rozwój oraz pokój, zarówno wewnętrzny, jak i międzynarodowy" - zaznaczono.

"Święty Jan Paweł II był człowiekiem pokoju i nadziei. Z niespotykaną pogodą i miłością, ale i niezwykłą siłą i pewnością wskazywał całemu światu, każdej wspólnocie, wszystkim ludziom, każdemu człowiekowi, jak życie czynić bardziej ludzkim. Uczył nas, że żadna wspólnota nie może przetrwać bez prawdziwej solidarności, ale także solidarność nie może istnieć bez miłości. Pamiętamy Jego słowa: Solidarność - to znaczy: jeden i drugi, a skoro brzemię, to brzemię niesione razem, we wspólnocie. A więc nigdy: jeden przeciw drugiemu. Jedni przeciw drugim. I nigdy +brzemię+ dźwigane przez człowieka samotnie. Bez pomocy drugich. Nie może być walka silniejsza od solidarności. Wspominamy wspaniałe chwile, jakie przeżywaliśmy w czasie niezapomnianych pielgrzymek Ojca Świętego Jana Pawła II do Polski, z którą, jak powtarzał papież: nigdy nie mogło rozstać się moje serce. Było to wyrazem ogromnej miłości, jaką Ojciec Święty obdarzał Polskę i każdego z nas" - głosi uchwała.

Przypomniano w niej, że św. Jan Paweł II będąc jeszcze pośród nas mówił, że chciałby zostać zapamiętany jako "papież rodziny". "Nieustannie podkreślał, że rodzina to największy skarb narodu, gdyż jest szkołą cnót społecznych stanowiących o życiu i postępie społecznym. Święty Jan Paweł II uczynił centrum swojego nauczania troskę o rodzinę i słowem oraz przykładem uczył, jak ważna jest tradycyjna rodzina w życiu społecznym i narodowym, rodzina, która jest prawdziwym środowiskiem życia i miłości. Jakże przejmujące są Jego słowa: O jakże bardzo pragnę, ja, który życie, wiarę i język zawdzięczam polskiej rodzinie, aby rodzina ta nie przestawała być Bogiem silna. Ażeby przezwyciężała wszystko, co ją osłabia i rozbija - wszystko, co nie pozwala jej być prawdziwym środowiskiem życia i miłości" - zaakcentowano.

"Był On i jest dla nas drogowskazem, zgodnie z którym możemy pewnie kroczyć. Jego postępowanie było wyrazem nadzwyczajnej odwagi. W 1981 r. przeżył zamach na swoje życie. Na placu św. Piotra został postrzelony przez tureckiego zamachowca, najpewniej na zlecenie sowieckich służb specjalnych. 2 kwietnia 2005 r. z ogromnym bólem pożegnaliśmy naszego umiłowanego papieża, który odszedł do Domu Ojca i, jak wierzymy, wstawia się za nami i błogosławi nam z nieba. Niniejszą uchwałą Sejm RP wyraża wdzięczność i oddaje hołd Wielkiemu Papieżowi św. Janowi Pawłowi II, który, sięgając do źródeł chrześcijaństwa, uczył nas otwartości, wyrozumiałości, ale i odwagi w obronie wartości chrześcijańskich, na których oparta jest Polska i Europa. Niech nauczanie i wielkie dziedzictwo, które pozostawił św. Jan Paweł II, wciąż będą dla naszego narodu inspiracją do budowania Polski wolnej i sprawiedliwej" - dodano w uchwale. (PAP)

autor: Anna Kondek-Dyoniziak

akn/ dap/ pat/

# data[].attributes.attachment_link.title
Sejm ustanowił rok 2020 Rokiem Świętego Jana Pawła II

# data[].attributes.attachment_link.description
Jan Paweł II. Fot. PAP/W. Kryński Sejm ustanowił rok 2020 Rokiem Świętego Jana Pawła II. 18 maja 2020 r. będziemy obchodzić stulecie urodzin Karola Wojtyły, Ojca Świętego Jana Pawła II, "naszego wielkiego rodaka zasłużonego w walce o wyzwolenie Polski spod jarzma komunizmu" - głosi uchwała.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Papież Jan Paweł II, święty Kościoła katolickiego. Teolog, filozof, kaznodzieja, poeta, dramatopisarz (pseudonimy literackie: Andrzej Jawień, A.J., Stanisław Andrzej Gruda, Piotr Jasień). Urodził się 18 maja 1920 w Wadowicach, zmarł 2 kwietnia 2005 w Watykanie.

- Papież Jan Paweł II, święty Kościoła katolickiego. Teolog, filozof, kaznodzieja, poeta, dramatopisarz

Bóg powołał zatem człowieka do istnienia, powierzając mu zadanie bycia twórcą - List do artystów, 4 kwietnia 1999

Przekazywałem mu prośbę Związku Literatów, by przyjął honorowe członkostwo. Papież na to z rozbawioną miną: "Jaki ze mnie literat!...". Bawiła go ta rozmowa. Wreszcie dał się namówić, bo nie chciał robić ludziom przykrości.
- Ks. Adam Boniecki, w: "Kwiatki Jana Pawła II", wybrał i opracował Janusz Poniewierski, Wydawnictwo Znak, Kraków 2005

Szkolny debiut poetycki i okupacyjny teatr

Związki Karola Wojtyły z literaturą i teatrem sięgają lat szkolnych. Jako uczeń męskiego Gimnazjum Śląskiego im. Marcina Wadowity (1932-1938) należał od 1934 roku do szkolnego Kółka Teatralnego. Grał znaczące, na ogół główne role, między innymi w "Antygonie" (Hajmon), "Balladynie" (Kirkor, Fon Kostryn), "Kordianie" (Kordian), "Nie-Boskiej komedii" (Hrabia Henryk), "Ślubach panieńskich" (Gucio), "Sułkowskim", "Zygmuncie Auguście" (Zygmunt August), "Judaszu z Kariothu". Niektóre z przedstawień współreżyserował.

W tamtym okresie decydujące wydawało mi się nade wszystko zamiłowanie do literatury, a w szczególności zamiłowanie do literatury dramatycznej i do teatru. Zamiłowaniu do teatru dał początek starszy ode mnie polonista Mieczysław Kotlarczyk. Był on prawdziwym pionierem amatorskiego teatru, o wielkich ambicjach repertuarowych.
[Jan Paweł II, "Dar i Tajemnica", Wydawnictwo Św. Stanisława, WAM, Kraków 1996]

W 1938 roku Karol Wojtyła rozpoczął studia polonistyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim. Wiosną 1939 roku powstał jego pierwszy tomik poezji zatytułowany "Psałterz Dawidów / Księga Słowiańska", znany również jako "Renesansowy psałterz".

Chodzę po Twych gościńcach - słowiański trubadur -
przy sobótkach gram dziewom, pasterzom wśród owiec,
- ale pieśń rozmodloną, pieśń wielką jak padół
rzucam przed tron dębowy Jedynemu Tobie.
["Magnificat", Kraków 1939 wiosna-lato, w: Karol Wojtyła, "Poezje i dramaty", Wydawnictwo Znak, Kraków 1986]

7 czerwca 1939 roku wystąpił jako aktor Konfraterni Teatralnej prowadzonej przez Tadeusza Kudlińskiego, zwanej później Studiem 39. W śpiewogrze "Kawaler księżycowy" Mariana Niżyńskiego, o historii Twardowskiego, wystąpił w stroju pięściarza, z bokserskimi rękawicami jako zodiakalny Byk:

Ja jestem byk, co udaje od czasu do czasu człowieka. Boks mi papusiać daje więc żrę i na posadę czekam. Prosty, sierpowy - prosty, sierpowy. Znam ideałów skorowidz - ogłaszał w prologu. Cudowne wieczory, miasto pełne w tych dniach muzyki i tańca; gdy spokojnymi, dobrze oświetlonymi Plantami wracaliśmy po przedstawieniach do domu, byliśmy rozśpiewani, radośni. Byliśmy aktorami i występowaliśmy przed prawdziwą publicznością, która przyjmowała nas z entuzjazmem. Byliśmy poetami. Co prawda nie drukowaliśmy jeszcze wierszy, ale nasze nazwiska były już znane w młodocianym środowisku. Kochaliśmy świat i życie.
[Juliusz Kydryński w: "Młodzieńcze lata Karola Wojtyły. Wspomnienia", red. Juliusz Kydryński, Kraków 1990]

Z Mieczysławem Kotlarczykiem, którego namówił do przenosin z Wadowic, w okupacyjnym Krakowie współtworzył Wojtyła konspiracyjny teatr, budujący swoją ekspresję na scenicznej sile słowa i oszczędnym geście. W "Królu Duchu" grał Bolesława Śmiałego, w "Weselu" - Jaśka, w "Panu Tadeuszu" - księdza Robaka. Po wojnie zespół przyjął nazwę Teatru Rapsodycznego.

Wspominam jeszcze dzisiaj chwilę, jaką przeżyłem na jednym z tajnych przedstawień Teatru Rapsodycznego. Był to wieczór poświęcony "Panu Tadeuszowi". Jeden z wykonawców, Karol Wojtyła, recytował powoli, w skupieniu fragmenty ze spowiedzi księdza Robaka. Naraz w ciszy, jaka panowała, odezwał się głośnik niemieckiego radia, zainstalowany naprzeciw kamienicy, w której odbywało się przedstawienie: "Główna kwatera naczelnego wodza podaje do wiadomości...". I padały słowa o zwycięstwach, jakie odnosił oręż niemiecki nad Europą. Recytator nie przerwał, nie zmienił tonu. Mówił cicho, spokojnie, jakby nie słyszał tubalnego głosu spikera. Mickiewicz nie podjął krzykliwej walki. Kiedy szczekaczka kończyła pochwałę niemieckich zbrodni, Mickiewicz głosił pojednanie Soplicy z Klucznikiem. Wtedy właśnie, gdy stanęła wojna w cesarskim gabinecie. Spojrzałem po twarzach zebranych gości. Ta sama myśl ożywiała nasze oczy. Czuliśmy się wszyscy synami narodu, który, choć niejednokrotnie oszukany na przestrzeni wieków, nie ulegnie przemocy. Chwila była naprawdę osobliwa.
[Tadeusz Kwiatkowski w: Adam Bujak, Michał Rożek, "Wojtyła", Wydawnictwo Dolnośląskie, Wrocław 2005]

Dramaturg, robotnik, kapłan

W grudniu 1939 roku Karol Wojtyła ukończył poemat dramatyczny "Dawid" (zaginiony). W 1940 roku zetknął się z dziełami mistyków hiszpańskich. Pod wpływem pism Świętego Jana od Krzyża wiosną i latem tego roku stworzył dramaty "Hiob" i "Jeremiasz". W tematykę wątków zaczerpniętych ze Starego Testamentu wpisał rozważania z przeszłości Polski. "Jeremiasz" i "Hiob" były literackim odbiciem katastrofy historycznej i próbą poszukiwania sensu tragicznych wydarzeń dziejowych. Oba dramaty cechuje wielopłaszczyznowość konstrukcji czasowej, nikła akcja, stylizowany, w wielu partiach dyskursywny język.

We wrześniu 1940 Wojtyła zaczął pracować jako robotnik w kamieniołomie na Zakrzówku oraz w fabryce sody kaustycznej "Solvay" w Borku Fałęckim pod Krakowem. Do przeżyć związanych z tą pracą nawiązał w jednym z pierwszych utworów prozatorskich - "Kamień i bezmiar".

W 1942 roku wstąpił do konspiracyjnego Arcybiskupiego Seminarium Duchownego w Krakowie, studiował jednocześnie filozofię na tajnym Wydziale Teologicznym UJ, nie przerywając pracy w "Solvayu". 1 listopada 1946 roku z rąk arcybiskupa Adama Sapiehy otrzymał święcenia kapłańskie. Dzień później odprawił swoją pierwszą mszę świętą w krypcie św. Leonarda na Wawelu.

15 listopada 1946 roku ksiądz Wojtyła rozpoczął studia na Papieskim Uniwersytecie Dominikańskim w Rzymie. Latem 1947 roku podróżował po Francji, Belgii i Holandii. W czerwcu 1948 roku obronił w Rzymie, a w grudniu 1948 roku na Wydziale Teologicznym UJ pracę doktorską "Doktryna wiary według świętego Jana od Krzyża". 6 marca 1949 roku Wojtyła opublikował w "Tygodniku Powszechnym" swój pierwszy artykuł o ruchu księży-robotników we Francji.

Po siedmiu miesiącach wikariatu w oddalonej o 47 km od Krakowa parafii w Niegowici został przeniesiony do uniwersyteckiej parafii św. Floriana w Krakowie, gdzie zorganizował duszpasterstwo akademickie. Z wychowankami, którzy nazywali go Wujkiem, brał udział w licznych wyprawach górskich, pieszych, kajakowych i narciarskich.

Zimą 1949/1950 ukończył dramat "Brat naszego Boga". W losie bohatera, Adama Chmielowskiego, późniejszego Brata Alberta, założyciela zgromadzenia opiekującego się bezdomnymi nędzarzami (po jego śmierci Bracia Posługujący Ubogim nazwali się albertynami) autor skonfrontował postawę artysty z postawą człowieka czynu etycznego. Głównym zagadnieniem - rozważanym zarówno w kategoriach społecznych i moralnych, jak filozoficznych i teologicznych - jest miejsce jednostki w procesie dziejowym, jej wolność i możliwość realizowania wartości. W rapsodycznej poetyce dramatów Wojtyły podstawowym tworzywem jest żywe słowo, ośrodkiem konfliktu dramatycznego starcie idei, natomiast elementy widowiskowe ulegają daleko posuniętej redukcji.

Poeta i kaznodzieja

Od 1950 roku Wojtyła wypowiadał się literacko najczęściej jako poeta w formie refleksyjnych poematów, bliskich gatunkowo medytacji czy traktatowi. W maju 1950 roku w "Tygodniku Powszechnym" ukazał się cykl poetycki Wojtyły - "Pieśń o blasku wody".

Jesienią 1953 roku Wojtyła rozpoczął wykłady z etyki społecznej na Uniwersytecie Jagiellońskim, a Rada Wydziału Teologicznego UJ jednogłośnie przyjęła jego rozprawę habilitacyjną - "Próba opracowania etyki chrześcijańskiej według systemu Maksa Schelera". Po likwidacji Wydziału Teologicznego na UJ prowadził wykłady dla studentów trzech seminariów: krakowskiego, śląskiego i częstochowskiego. W 1954 roku zaczął wykładać etykę i filozofię na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Od 1956 roku aż do wyboru na papieża kierował Katedrą Etyki KUL.

W listopadzie 1957 roku w "Znaku" ukazał się poetycki cykl Wojtyły zatytułowany "Kamieniołom". Pół roku później w "Tygodniku Powszechnym" opublikował nowy cykl poezji "Profile Cyrenejczyka".

Słuchaj, kiedy stuk młotów miarowy i tak bardzo swój
przenoszę wewnątrz ludzi, by badać siłę uderzeń -
słuchaj, prąd elektryczny kamienistą rozcina rzekę -
a we mnie narasta myśl, narasta dzień po dniu,
że cała wielkość tej pracy znajduje się wewnątrz człowieka
["Kamieniołom. I Tworzywo", fragment, 1956]

W lipcu 1958 roku ksiądz Wojtyła otrzymał papieską nominację na biskupa pomocniczego Krakowa. 28 września 1958 roku w katedrze na Wawelu został wyświęcony na biskupa. Został najmłodszym członkiem Episkopatu Polski.

W 1960 roku Wydawnictwo KUL opublikowało książkę Karola Wojtyły "Miłość i odpowiedzialność", a "Znak" - sztukę "Przed sklepem jubilera". W tej, jak głosi podtytuł, "Medytacji o sakramencie małżeństwa przechodzącej chwilami w dramat", autor zawarł metaforę kondycji współczesnego człowieka. Dramat opowiadający o powikłanych losach trzech par małżeńskich składa się ze scenek połączonych monologami postaci nie rozmawiających ze sobą. Tę nowatorską wówczas formę przyćmiły wkrótce głośniejsze eksperymenty sceniczne Becketta czy Pintera. Siła wyrazu "akcji wnętrza" sprawia, że ta sztuka zdaje się być też pokrewna późnym dramatom Eliota.

W latach 1962-1965 Wojtyła brał udział w pracach Soboru Watykańskiego II. Dyskutował na temat reformy liturgicznej, Objawienia, Kościoła jako ludu Bożego. Wypowiadał się o wolności religijnej, powołaniach świeckich oraz o dialogu Kościoła z wiernymi z uwzględnieniem ich położenia w różnych krajach. Zabierał głos na temat odpowiedzialności wynikającej z wolności religijnej, na temat chrześcijańskiego pojmowania świata, poruszał problem współczesnego ateizmu.

Poetycki zapis Wojtyły z I sesji Soboru, poemat "Kościół: Pasterze i źródła", ukazał się w listopadzie 1963 roku w "Znaku". Miesiąc później Wojtyła wraz z wieloma innymi uczestnikami Soboru odbył pielgrzymkę do Ziemi Świętej. Pracował w podkomisji przygotowującej soborowy dokument "O Kościele w świecie współczesnym". 13 stycznia 1964 roku bulla papieska przyniosła Karolowi Wojtyle nominację na arcybiskupa, metropolitę krakowskiego.

"Znak" w maju 1964 roku opublikował jego esej "Rozważania o ojcostwie". Rok później - cykl poetycki "Wędrówka do miejsc świętych". W kwietniu 1966 roku - milenijny poemat "Wigilia wielkanocna 1966".

W 1967 roku papież Paweł VI mianował Karola Wojtyłę kardynałem. Jesienią tego roku nowy purpurat zainaugurował prace ziemne pod budowę kościoła Arka Pana w Nowej Hucie. W 1973 roku reprezentował polski Kościół katolicki na Międzynarodowym Kongresie Eucharystycznym w Melbourne w Australii. Rok później uczestniczył w międzynarodowym kongresie tomistycznym w Rzymie, Neapolu i Fossanova.

W maju 1975 roku w "Znaku" ukazał się kolejny cykl poetycki Wojtyły, "Rozważanie o śmierci".

W 1976 roku krakowski metropolita był uczestnikiem Międzynarodowego Kongresu Eucharystycznego w Filadelfii. W sierpniu 1978 roku uczestniczył w konklawe, które wybrało na papieża kardynała Albino Lucianiego. Przybrał on imię Jana Pawła I. W nocy z 28 na 29 września 1978 roku papież zmarł.

Między 30 września a 2 października 1978 roku kardynał Wojtyła napisał swój ostatni poemat "Stanisław". 8 października wygłosił kazanie podczas mszy za Jana Pawła I w kościele św. Stanisława Bpa w Rzymie. 14 października rozpoczęło się kolejne konklawe.

Jan Paweł II o kulturze

16 października 1978 roku konklawe nowym papieżem ogłosiło kardynała Karola Wojtyłę. Przybrał imię Jan Paweł II i sześć dni później odprawił mszę św. inaugurującą swój pontyfikat. Oprócz hierarchów Kościoła katolickiego uczestniczyli w niej przedstawiciele dwudziestu innych Kościołów chrześcijańskich.

W marcu 1979 roku Jan Paweł II ogłosił encyklikę "Redemptor hominis", o Chrystusie Odkupicielu człowieka - pierwszą w dziejach poświęconą chrześcijańskiej antropologii. W czerwcu tego roku odbył pierwszą podróż do Polski. W swojej posłudze pasterskiej kwestii wiary nie odłączał od innych duchowych powinności człowieka, do jakich należą sprawy kultury.

Czym jest kultura? Kultura jest wyrazem człowieka. Jest potwierdzeniem człowieczeństwa. Człowiek ją tworzy - i człowiek przez nią tworzy siebie. Tworzy siebie wewnętrznym wysiłkiem ducha: myśli, woli, serca. I równocześnie człowiek tworzy kulturę we wspólnocie z innymi. Kultura jest wyrazem międzyludzkiej komunikacji, współmyślenia i współdziałania ludzi. Powstaje ona na służbie wspólnego dobra - i staje się podstawowym dobrem ludzkich wspólnot.
[Jan Paweł II, "Do młodzieży na Wzgórzu Lecha" (w Gnieźnie), 3 czerwca 1979]

W przemówieniu wygłoszonym 2 czerwca 1980 roku w siedzibie UNESCO w Paryżu papież wypowiadał się między innymi o kulturalnej i historycznej tożsamości w życiu każdego narodu.

Człowiek żyje prawdziwie ludzkim życiem dzięki kulturze. [...] Kultura jest właściwym sposobem istnienia i bytowania człowieka. [...] Kultura jest tym, przez co człowiek jako człowiek staje się bardziej człowiekiem: bardziej "jest". [...] Naród bowiem jest tą wielką wspólnotą ludzi, którą łączą różne spoiwa, ale nade wszystko właśnie kultura. Naród istnieje "z kultury" i "dla kultury". I dlatego właśnie jest ona tym znamienitym wychowawcą ku temu, aby "bardziej być" we wspólnocie, która, która ma dłuższą wspólnotę niż człowiek i jego rodzina. [...] Jestem synem narodu, który przetrwał najstraszliwsze doświadczenia dziejów, którego wielokrotnie sąsiedzi skazywali na śmierć - a on pozostał przy życiu i pozostał sobą. Zachował własną tożsamość i zachował pośród rozbiorów i okupacji własną suwerenność jako naród - nie biorąc za podstawę przetrwania jakichkolwiek innych środków fizycznej potęgi jak tylko własną kulturę, która się okazała w tym przypadku potęgą większą od tamtych potęg. I dlatego też to, co tutaj mówię o prawach narodu wyrosłych z podwalin kultury i zmierzających do przyszłości nie jest echem żadnego "nacjonalizmu", ale pozostaje trwałym elementem ludzkiego doświadczenia i humanistycznych perspektyw człowieka. Istnieje podstawowa suwerenność społeczeństwa, która wyraża się w kulturze narodu. Jest o zarazem suwerenność, przez którą równocześnie najbardziej suwerenny jest człowiek.
[w: Jan Paweł II, "Pamięć i tożsamość", Wydawnictwo Znak, Kraków 2005]

13 maja 1981 roku, postrzelony przez tureckiego zamachowca Mehmeta Ali Agcę, papież cudem uniknął śmierci. Na Boże Narodzenie 1983 roku odwiedził zamachowca w więzieniu.

W sierpniu 1985 roku Jan Paweł II przemawiał do 80 tysięcy młodych muzułmanów w Casablance, w kwietniu 1986 roku jako pierwszy w historii zwierzchnik Kościoła rzymskokatolickiego odwiedził synagogę w Rzymie. Z jego inicjatywy odbył się w 1986 roku w Asyżu Światowy Dzień Modlitw o Pokój, z przedstawicielami niemal wszystkich religii świata. Papież próbował zbliżyć do siebie chrześcijan różnych wyznań: ogłosił list z okazji 500. rocznicy urodzin Marcina Lutra (1983), spotkał się z patriarchą Konstantynopola, złożył wizytę w katedrze Canterbury i w rzymskim zborze ewangelickim.

Podczas kolejnych pielgrzymek do Polski w trudnych dla kraju latach osiemdziesiątych Jan Paweł II niósł nadzieję wszystkim rodakom, nie zapominając o ludziach kultury.

Raduję się, że intelektualiści, artyści, ludzie kultury znajdują w Kościele przestrzeń wolności, której nieraz brakuje im gdzie indziej. I że dzięki temu odkrywają istotę i rzeczywistość duchową Kościoła, którą przedtem widzieli jakby z zewnątrz. Ufam też, że Kościół polski odpowie w pełni na zaufanie tych ludzi, przychodzących nieraz z daleka, i znajdzie język, który trafi do ich umysłów i serc.
[Jan Paweł II, "Przemówienie do twórców kultury w Warszawie", 13 czerwca 1987]

W 1991 roku papież zaapelował o pokój w Zatoce Perskiej, a potem na Bałkanach. Przemawiając w 1995 roku w siedzibie ONZ, bronił uniwersalności praw człowieka i wzywał Narody Zjednoczone, by podjęły "ryzyko solidarności, a tym samym ryzyko pokoju".

W 1994 roku ukazała się książka "Przekroczyć próg nadziei", światowy bestseller przetłumaczony na czterdzieści języków. W 1998 roku powstała trzynasta encyklika Jana Pawła II - "Fides et ratio" ("Wiara i rozum").

W latach 1997-1999 Jan Paweł II odbył kolejne historyczne pielgrzymki - do Sarajewa, na Kubę i do Rumunii, gdzie spotkał się z patriarchą Teoktystem. W Niedzielę Wielkanocną 4 kwietnia 1999 roku papież ogłasza "List do artystów".

Tworząc dzieło, artysta wyraża [...] samego siebie do tego stopnia, że jego twórczość stanowi szczególne odzwierciedlenie jego istoty - tego kim jest i jaki jest. Znajdujemy na to niezliczone dowody w dziejach ludzkości. Artysta bowiem, kiedy tworzy, nie tylko powołuje do życia dzieło, ale poprzez to dzieło jakoś także objawia swoją osobowość. Odnajduje w sztuce nowy wymiar i niezwykły środek wyrażania swojego rozwoju duchowego. Poprzez swoje dzieła artysta rozmawia i porozumiewa się z innymi. Tak więc historia sztuki nie jest tylko historią dzieł, ale również ludzi. Dzieła sztuki mówią o twórcach, pozwalają poznać ich wnętrze i ukazują szczególny wkład każdego z nich w dzieje kultury.

Podczas Wielkiego Jubileuszu Roku 2000 papież dokonał rachunku sumienia Kościoła i prosił Boga o wybaczenie jego win. Odbył też podróż do Ziemi Świętej: Jordanii, Betlejem i Jerozolimy z historyczną wizytą w Instytucie Pamięci Narodowej Yad Vashem i modlitwą przy Ścianie Płaczu.

"Tryptyk rzymski"

Przypomnijmy też, że Jan Paweł II w czasie pielgrzymek do Polski dwukrotnie spotkał się z polskimi artystami i to w ciężkich czasach represji środowisk twórczych w latach osiemdziesiątych: w kościele Krzyża w stolicy, potem w Teatrze Wielkim w Warszawie. Liczne były również podobne spotkania w wielu krajach świata, zazwyczaj zorganizowane wspólnie przez ludzi nauki i sztuki, często razem z dziennikarzami, zresztą i wśród uroczystości Wielkiego Jubileuszu znalazł też swoje miejsce Jubileusz Dziennikarzy, który odbył się w Dzień Środków Społecznego Przekazu w czerwcu.
[Marek Skwarnicki, "Jan Paweł II", Wydawnictwo Dolnośląskie, Wrocław 2002]

W 2001 Jan Paweł II odbył kolejne ważne podróże - do Grecji i Syrii, a także na Ukrainę. W kwietniu 2002 w Watykanie odbyło się spotkanie z biskupami USA poświęcone nadużyciom seksualnym duchownych.

W 2003 ukazał się poemat "Tryptyk rzymski", jednocześnie w sześciu językach: polskim, niemieckim, angielskim, hiszpańskim, francuskim i włoskim. To jedyny stricte literacki utwór napisany przez papieża i podpisany jego imieniem. Dotyczy najważniejszych wartości, których wiek XXI nie może zaprzepaścić: wiary, nadziei i miłości. Pytania zawarte w tym medytacyjnym poemacie Jan Paweł II stawia pod rozwagę wszystkim, choć przede wszystkim ludziom młodym.

Jeśli chcesz znaleźć źródło,
musisz iść do góry, pod prąd.
Przedzieraj się, szukaj, nie ustępuj,
wiesz, że ono tu gdzieś musi być -
Gdzie jesteś, źródło?... Gdzie jesteś, źródło?! [...]
(Cisza - dlaczego milczysz?
Jakże starannie ukryłeś
tajemnicę twego początku).
[Jan Paweł II, "Tryptyk rzymski"]

Poezja to oprócz prób dramatycznych najczęstsza forma wypowiedzi literackiej Karola Wojtyły. Korzenie kulturowe jego utworów tkwią głęboko w antyku, tradycji grecko-rzymskiej i w Biblii. Kolejną inspiracją był dla autora romantyzm, zwłaszcza ulubieni: Juliusz Słowacki, Cyprian Kamil Norwid i postromantyczna twórczość Stanisława Wyspiańskiego, z jego intrygującym ujęciem Wawelu jako polskiego Akropolu.

W Wielki Czwartek 2003 roku papież ogłosił encyklikę "Ecclesia de Eucharistia". W czerwcu udał się z jubileuszową, setną pielgrzymką do Chorwacji i z orędziem pojednania do Bośni.

W czterdziestą rocznicę publikacji encykliki Jana XXIII "Pacem in terris" Jan Paweł II wystąpił przeciw wojnie w Zatoce Perskiej. Przed referendum w sprawie przystąpienia do Unii Europejskiej apelował do rodaków:

Europa potrzebuje Polski. Kościół w Europie potrzebuje świadectwa wiary Polaków. Polska potrzebuje Europy. Od Unii Lubelskiej do Unii Europejskiej.

W maju 2004 roku ukazała się książka "Wstańcie, chodźmy!" - papieska medytacja o biskupim powołaniu. W lipcu w czasie obchodów uroczystości św. Piotra i Pawła w liturgii sprawowanej pod przewodnictwem papieża wziął udział Bartłomiej I, patriarcha ekumeniczny Konstantynopola.

1 lutego 2005 roku Jan Paweł II trafił do kliniki Gemelli z powodu powikłań pogrypowych. Przeszedł operację tracheotomii. W czasie Świąt Wielkiej Nocy milczący papież po raz ostatni, tym razem pośrednio, prowadził Liturgię Wielkiego Tygodnia. Zmarł 2 kwietnia 2005 roku o godz. 21.37.

Poezja w służbie religii

Od 1950 roku w prasie katolickiej pojawiały się podpisywane pseudonimami refleksyjne poematy Wojtyły, bliskie gatunkowo medytacji i traktatowi. Charakteryzowały się dyskursywnością, stłumioną ekspresją, zintelektualizowanymi wypowiedziami, monologami. W koncepcji podmiotu mówiącego widać wpływ stanowiska filozoficznego autora, które można nazwać aktywnym personalizmem, wyłożonym zwłaszcza w książce "Osoba i czyn" (1969).

Kilka utworów: "Pieśń o blasku wody" (1950), "Myśl jest przestrzenią dziwną" (1952) stanowi poetyckie świadectwo mistycznego poznawania Boga. W innych przeważają dociekania etyczne i egzystencjalne ("Rozważanie o śmierci", 1975), społeczno-moralne ("Kamieniołom", 1956), religijne ("Kościół", 1962), narodowe ("Wigilia wielkanocna 1966", 1966, "Myśląc Ojczyzna", 1974).

Ojczyzna - kiedy myślę - słyszę jeszcze dźwięk kosy, gdy uderza o ścianę pszenicy,
łącząc się w jeden profil z jasnością nieboskłonu.
["Myśląc Ojczyzna"]

We wszystkich tekstach autor posługuje się często paradoksem, wyrażając religijne doświadczenie ludzkiego życia: mijanie i trwanie, doczesność i wieczność, śmierć - zmartwychwstanie. W przedmowie do albumu Karola Wojtyły/Jana Pawła II "Poezje zebrane"/"Tryptyk rzymski" (Biały Kruk, Kraków 2003) Marek Skwarnicki napisał:

Poza wierszami stanowiącymi dziś dla nas niechybnie trop dochodzenia Jana Pawła II, w ciągu całego życia, do Jego dzisiejszego wyznania wiary, do Jego Credo (w formie literackiej), znajdujemy też utwory o dominancie myślenia społecznego lub patriotycznego. Są to trzy poematy: "Kamieniołom", "Myśląc Ojczyzna" i "Stanisław". Śmiem twierdzić, iż ich filozoficzną i moralną treść wyczerpał Papież w całym swym nauczaniu społecznym, podczas licznych homilii, również tych wygłaszanych w Polsce. Dlatego w wieńczącym Jego osobiste "wyznania" "Tryptyku rzymskim" Ojciec Święty skupiony jest całkowicie na pragnieniu odczytania ostatecznego wizerunku Boga w Trójcy Jedynego oraz człowieka (mężczyzny i kobiety - bo traktuje ich nierozdzielnie), stworzonego na Jego "wzór i podobieństwo". Autorowi najbliższe jest widzenie tych tajemnic, a także realnych rzeczywistości ziemskich ukazane przez Michała Anioła.

Poezja Karola Wojtyły/Jana Pawła II cieszy się mniejszym zainteresowaniem niż jego dramaturgia. O ile w posłudze kapłańskiej możemy go uznać za wybitnego kaznodzieję, który trafiał słowem do każdego z wiernych, o tyle ważne przesłania umieszczone w jego wierszach lepiej są odbierane przez czytelnika wykształconego i uważnego. Bo też jest to poezja wymagająca kulturowego obycia i skupionego namysłu.

Twórczości poetyckiej Jana Pawła II, ani tej z lat młodości, ani tej późniejszej, nie powinno się właściwie analizować w aspekcie estetyczno-krytycznoliterackim. Poezja ta nie ma w swym okresie dojrzałym żadnego wzoru i nie ma także naśladowców. Istotą jej piękna jest mistyczna głębia nieustannych, dokonywanych w ciągu dziesiątków lat poszukiwań słownego "kształtu", w który by "weszło Odkupienie". [...] Wśród wielu strof wierszy i medytacji znajdziemy również utwory proste i łatwe, fragmenty opalizujące pięknem lirycznym, takie np. jak młodzieńczy "Magnificat" lub "Strumień", stanowiący pierwszą część "Tryptyku rzymskiego". W całej twórczości Jana Pawła II dominuje jednak dyskurs filozoficzny, medytacja człowieka odkrywającego coraz to nowsze i inne źródła świętości w świecie natury i tajemnicach człowieczeństwa, własnego i bliźnich.
[Marek Skwarnicki w: Karol Wojtyła/Jan Paweł II, "Poezje zebrane"/"Tryptyk rzymski", Wydawnictwo Biały Kruk, Kraków 2003]

Wartościami literackimi odznaczają się dzieła z innych dziedzin działalności pisarskiej Wojtyły, zwłaszcza jego kaznodziejstwo. Twórczość literacka papieża wywołała duże zainteresowanie w świecie i została przetłumaczona na wiele języków. Przekładali ją znani pisarze i tłumacze, jak między innymi Karl Dedecius (na niemiecki), Pierre Emmanuel, Konstanty Aleksander Jeleński (francuski), Margherita Guidacci, Jerzy Pomianowski (włoski), Jerzy Pietrkiewicz, Bolesław Taborski (angielski).

Twórczość

Teatr (prapremiery)

"Przed sklepem jubilera", reż. Leopold Kielanowski, Polski Ośrodek Społeczno-Kulturalny w Londynie, prem. 11 listopada 1979

"Brat naszego Boga", reż. Krystyna Skuszanka, Teatr im. Juliusza Słowackiego w Krakowie, prem. 13 grudnia 1980

"Jeremiasz", reż. Marek Mokrowiecki, Teatr Polski w Bielsku/Cieszynie, prem. 11 grudnia 1981

"Hiob", reż. Tadeusz Malak, Teatr Ludowy w Nowej Hucie, prem. 26 marca 1983

"Promieniowanie ojcostwa", reż. Andrzej Maria Marczewski, Teatr Rozmaitości w Warszawie, prem. 11 czerwca 1983

Ekranizacje

"Promieniowanie ojcostwa", przedstawienie Teatru Telewizji, reż. Andrzej Maria Marczewski, 1983, premiera: 1 czerwca 1987

"The Jeweller's Shop" ("Przed sklepem jubilera"), film fabularny, reż. Michael Anderson, Włochy, Kanada, 1988

"Our God's Brother", ("Brat naszego Boga"), film fabularny, reż. Krzysztof Zanussi, Polska, Włochy, Niemcy, 1997

"Tryptyk rzymski", film animowany, reż. Marek Luzar, Polska, 2006

Utwory literackie

(teksty napisane i ogłoszone przed 16 października 1978, publikowane pod pseudonimami: Andrzej Jawień, Stanisław Andrzej Gruda oraz opatrzone kryptonimem A.J.)

1938-1939 "Renesansowy psałterz/Księga słowiańska" (rękopis)

1939 "Ballady beskidzkie" (niezachowane)

1939 "Dawid", dramat (niezachowany)

1940 "Hiob. Drama ze Starego Testamentu" (rękopis)

1940 "Jeremiasz. Drama narodowe we trzech działach" (rękopis)

1944 Wiersze: "Harfiarz", "Mściciele", "Proletariat", "Przełom" (rękopisy)

1944 "Pieśń o Bogu ukrytym", "Głos Karmelu" 1946, nr 1-2, 3; "Głos Karmelu" 1947, nr 3, 5 (druk bez nazwiska autora)

1944 "Brat naszego Boga" (dwie wersje)

1950 "Pieśń o blasku wody", "Tygodnik Powszechny" 1950, nr 19 (Andrzej Jawień)

1950 "Matka", "Tygodnik Powszechny" 1950, nr 50 (Andrzej Jawień).

1952 "Myśl jest przestrzenią dziwną", "Tygodnik Powszechny" 1952, nr 42 (Andrzej Jawień)

1956 "Kamieniołom", "Znak" 1957, nr 6 (Andrzej Jawień)

1958 "Profile Cyrenejczyka", "Tygodnik Powszechny" 1958, nr 13 (Andrzej Jawień)

1960 "Przed sklepem jubilera", "Znak" 1960, nr 12 (Andrzej Jawień)

1961 "Narodziny wyznawców", "Znak" 1963, nr 11 (A.J.)

1962 "Kościół" (fragmenty), "Znak" 1963, nr 11 (A.J.)

1964 "Rozważania o ojcostwie", "Znak" 1964, nr 5 (A.J.)

1964 "Promieniowanie ojcostwa" (misterium), "Znak" 1979, nr 11 (Stanisław Andrzej Gruda)

1965 "Wędrówka do miejsc świętych", "Znak" 1965, nr 6 (A.J.)

1966 "Wigilia wielkanocna 1966", "Znak" 1966, nr 4 (A.J.)

1974 "Myśląc Ojczyzna...", "Znak" 1979, nr 1-2 (Stanisław Andrzej Gruda)

1975 "Rozważania o śmierci", "Znak" 1975, nr 3 (Stanisław Andrzej Gruda)

Przed 16 października 1978 powstały jeszcze dwa utwory Karola Wojtyły:

"Odkupienie szuka Twego kształtu, by wejść w niepokój wszystkich ludzi", "Znak" 1979, nr 10 (Stanisław Andrzej Gruda)

"Stanisław", "Znak" 1979, nr 7-8

Książki

Karola Wojtyły - Jana Pawła II (wybór)

"Ocena możliwości zbudowania etyki chrześcijańskiej przy założeniach systemu Maksa Schelera", studium, Lublin 1959

"Miłość i odpowiedzialność. Studium", Lublin 1960, Kraków 1962 wydanie poszerzone, Londyn 1965, Lublin 1982

"Adam Stefan Kardynał Sapieha Metropolita Krakowski oraz duchowieństwo archidiecezji w okresie ciemnej nocy okupacji", "Notificationes e Curia Metropolitana Cracoviensi", 1966, nr 1-2

"Osoba i czyn", studium, Kraków 1969, 1985 wydanie poszerzone

"U podstaw odnowy, studium o realizacji Vaticanum II", Kraków 1972

"Rozważanie o śmierci", Kraków 1975

"Znak, któremu sprzeciwiać się będą", Poznań-Warszawa 1976

"Aby Chrystus się nami posługiwał", Kraków 1979

"Kazania 1962-1978", wybór i wstęp Andrzej Bardecki, Kraków 1979

"Poezje i dramaty", wybór Marek Skwarnicki i Jerzy Turowicz, wstęp Marek Skwarnicki, Kraków 1979, 1986

"Wybrane pisma i wypowiedzi do 1979 roku", red. Adam Grabowski, Warszawa 1979

"Przed sklepem jubilera. Medytacja o sakramencie małżeństwa, przechodząca chwilami w dramat", Bydgoszcz 1980

"Poezje", Warszawa 1981

"Poezje i dramaty", Kraków 1980

"Modlitwy do Matki Bożej Jasnogórskiej w czasie stanu wojennego w Polsce (Audiencje środowe) 13 I 1982-25 VIII 1982", Warszawa 1983

"Poezje wybrane", wybór Tadeusz Mocarski, wstęp Tadeusz Nowak, Warszawa 1983, 1987, 1991 (Biblioteka Poetów)

"Trzy poematy", posłowie Bohdan Królikowski, Lublin 1983

"Świadectwo oddania bez reszty. Karol Wojtyła o bł. Bracie Albercie", Kraków 1984

"Nauczanie papieskie", oprac. Eugeniusz Weron i Antoni Jaroch, Poznań 1985

"Wykłady lubelskie", oprac. Tadeusz Styczeń i inni, Lublin 1986

"Nauczyciel i Pasterz. Listy pasterskie - komunikaty - zarządzenia 1959-1978", opr. ks. Michał Jagosz, Rzym 1987

"Brat naszego Boga", dramat, Kraków 1989

"Wybór kazań nowohuckich", opr. Jacek Stożek OCist, Kalwaria Zebrzydowska 1989

"Człowiek w polu odpowiedzialności", studium, Lublin 1991

"Sonety. Magnificat", opr. Stanisław Dziedzic, Kraków 1995

"Dar i Tajemnica. W pięćdziesiątą rocznicę moich święceń kapłańskich", Kraków 1996

"Psałterz - Księga słowiańska", opr. Stanisław Dziedzic, Kraków 1996

"Dar bez kresu/Boundless gift", Adam Bujak - zdjęcia, pod redakcją Jacka Marii Stroki, Kraków 1997

"Radość i łzy/Joy and tears", Adam Bujak - obraz, pod redakcją Jacka Marii Stroki, Kraków 2000

"Poezje zebrane"/"Tryptyk rzymski", Adam Bujak - zdjęcia, pod redakcją Marka Skwarnickiego, Kraków 2003

"Wstańcie, chodźmy!", Kraków 2004

"Pamięć i tożsamość. Rozmowy na przełomie tysiącleci", Kraków 2005

"Katolicka etyka społeczna", skrypt dla studentów teologii, Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II (1. wyd.), Lublin 2018

Bibliografia (wybór)

"Jan Paweł II, syn narodu polskiego. Szkice", Londyn 1978

Andrzej Micewski, "Współrządzić czy nie kłamać? PAX i Znak w Polsce 1945-1976", Paryż 1978

"Habemus Papam", Kraków 1979

Antoni Podsiad, Amalia Szafrańska, "Pierwsze dni pontyfikatu Jana Pawła II", Warszawa 1979

Stefan kardynał Wyszyński, "O polskim Papieżu z Krakowa", Poznań 1979

Mieczysław Maliński, "Droga do Watykanu Jana Pawła II. Szkice", Rzym 1979, Londyn 1981, Kraków 1991

Wiktor Gramatowski, Zofia Wilińska, "Karol Wojtyła w świetle publikacji. Bibliografia", Vaticano 1980

Józef Szczypka, "Droga do Rzymu. Biografia", Warszawa 1980, 1982

"Jan Paweł II nasz rodak. Szkice", Warszawa 1980

Mieczysław Maliński, "Cały dla Ciebie. Jan Paweł II", Paris 1980

Tadeusz Nowakowski, "W bagażniku Jego Świątobliwości", Londyn 1981

"Papież i my", Warszawa 1981

André Frossard, "Nie lękajcie się. Rozmowy z Janem Pawłem II", Rzym 1982

Andrzej Micewski, "Kardynał Wyszyński. Prymas i mąż stanu", Paris 1982

Tadeusz Nowakowski, "Volo Papale", Londyn 1982

Jan Okoń, "Życiowy profil poety (o drodze twórczej Karola Wojtyły)", "Znak" 1982, nr 6

"Kalendarium życia Karola Wojtyły", oprac. ks. Adam Boniecki MIC, Kraków 1983

Mieczysław Maliński, "Papież spraw ludzkich", Warszawa 1983

Michał Rożek, "Ksiądz Prałat. Wspomnienie o ks. infułacie Kazimierzu Figlewiczu(1903-1983)", Kraków 1984 (nadb. z: "Naszej Przeszłości", t. 62, 1984)

Roman Antoni Gajczak, "Wadowice, miasto rodzinne Jana Pawła II", Warszawa 1986

Tadeusz Nowakowski, "Boeing świętego Piotra", Londyn 1986

Tadeusz Nowakowski, "Kwiaty dla pielgrzyma. Reportaże", Londyn 1987

Mieczysław Maliński, "Życiorys Karola Wojtyły", Miejsce Piastowe 1987

Roman Antoni Gajczak, "Sercu najbliższe. Szkice z lat młodzieńczych Karola Wojtyły", Kraków 1987

Jan Ciechowicz, "Świat teatru Karola Wojtyły. Katalog wystawy w Starym Teatrze", Kraków 1988

Józef Gorzelany, "Gdy nadszedł czas budowy Arki. Dzieje budowy kościoła w Nowej Hucie", Paris 1988

"Karol Wojtyła jako biskup krakowski. Szkice i studia", oprac. Tadeusz Pieronek i Roman M. Zawadzki, wstęp Franciszek Macharski, Kraków 1988

Adam Boniecki, "Notes rzymski", t. 1-3, Kraków 1988-1990

Józef Szczypka, "Jan Paweł II Rodowód. Biografia", Warszawa 1989, 1990, i 1991

Bolesław Taborski, "Karola Wojtyły dramaturgia wnętrza. Szkice", Lublin 1989

Robert Jarocki, "Czterdzieści pięć lat w opozycji (o ludziach "Tygodnika Powszechnego")" , Kraków 1990

"Młodzieńcze lata Karola Wojtyły. Wspomnienia", pod redakcją Juliusza Kydryńskiego, Kraków 1990

André Frossard, "Portret Jana Pawła II", Poznań 1991

Krzysztof Dybciak, "Karol Wojtyła a literatura. Szkice", kalendarium Katarzyna Dybciak, Tarnów 1991

"...trzeba dać świadectwo. 50-lecie powstania Teatru Rapsodycznego w Krakowie", opr. Danuta Michałowska, Kraków 1991

Zofia Żurowska i Maria Gawarecka, "Jan Paweł II, papież. Bibliografia w wyborze", Tarnów 1991

Jan Ciechowicz, "Dom opowieści. Ze studiów nad Teatrem Rapsodycznym Mieczysława Kotlarczyka", Gdańsk 1992

"Tajne dokumenty. Państwa Kościół 1980-1989", Londyn-Warszawa 1993

"Przekroczyć próg nadziei. Jan Paweł II odpowiada na pytania Vittorio Messoriego", Lublin 1994

Jaś Gawroński, "Il mondo di Giovanni Paolo II", Milano 1994

Andrzej Micewski, "Kościół - Państwo 1945-1989", Warszawa 1994

"Pierwszy Synod Prowincji Krakowskiej", Kraków 1994

Andrzej Bardecki, "Zawsze jest inaczej", Kraków 1995

Władysław Kluz, "Czas siewu. Karol Józef Wojtyła - Jan Paweł II", Katowice 1995

Rocco Buttiglione, "Myśl Karola Wojtyły", Lublin 1996

Stanisław Dziedzic, "Karol Wojtyła w kręgu osterwiańskiej i rapsodycznej koncepcji Teatru Słowa", w: "Servo veritatis", pod red. Andrzeja Pelczara i Władysława Stróżewskiego, Kraków 1996

"Dziedzictwo. Jan Paweł II na rodzinnej ziemi", pod redakcją Jacka Marii Stroki i ks. Eugeniusza Burzyka, Bielsko-Biała 1996

Mieczysław Maliński, "Wezwano mnie z dalekiego kraju", Wrocław 1996

Tad Szulc, "Papież Jan Paweł II. Biografia", Warszawa 1996

"Tajne dokumenty. Państwa Kościół 1960-1980", Londyn 1996

Mieczysław Maliński, "Przewodnik po życiu Karola Wojtyły", Kraków 1997

Stanisław Nagy, "Papież z Krakowa. Szkice do pontyfikatu Jana Pawła II", Częstochowa 1997

Czesław Ryszka, "Papież końca czasów", Bytom 1997

Carl Bernstein, Marco Politi, "Jego Świątobliwość Jan Paweł II i nieznana historia naszych czasów", Warszawa 1997

Michał Rożek, Adam Bujak - zdjęcia "Wojtyła", Wrocław 1997, 2005

Maciej Zięba OP, "Niezwykły pontyfikat. Z ojcem Maciejem Ziębą rozmawia Adam Pawłowicz", Kraków 1997

Gustaw Studnicki, "Rocznik 1938", w: "Przebudzenie" nr 6-7/1998

Gian Franco Svidercoschi, "List do przyjaciela Żyda", Kraków 1995, 1998

Karol Wojtyła - Jan Paweł II, "Pieśń o Rogu ukrytym. Poezje", Warszawa 1998

Adam Bujak, Arturo Mari, "Gazda świata", pod redakcją Jacka Marii Stroki, Kraków 1998

Darcy O'Brien, "Papież nieznany. Drogi życia Jana Pawła II i Jerzego Klugera", Warszawa 1998

Luigi Accattoli, "Karol Wojtyła. Człowiek końca tysiąclecia", Wrocław 1999

Janusz Poniewierski, "Pontyfikat", Kraków 1999

"Aż po krańce ziemi", t. I i II, pod redakcją Jacka Marii Stroki, Kraków 1999

Leon Knabit OSB, "Spotkania z Wujkiem Karolem", wstęp bp Stanisław Dziwisz, Kraków 1999

Marek Skwarnicki, "Podróże po Kościele", Paryż 1999

"Kalendarium życia Karola Wojtyły", opracował ks. Adam Boniecki MIC, Kraków 2000

Teofil Bojeś, "Ostatni Mohikanie, czyli klasa gimnazjalna Karola Wojtyły", Kraków 2000

Jacek Moskwa, "Zostań z nami!", Warszawa 2000

George Weigel, "Świadek nadziei. Biografia papieża Jana Pawła II", Kraków 2000

Grzegorz Gałązka, "Skarb wiary świętej. Dni Polskie - Rzym 2000", pod redakcją Jacka Marii Stroki, Kraków 2000

Mieczysław Kotlarczyk, Karol Wojtyła, "O Teatrze Rapsodycznym", wybór Tadeusz Malak i Jacek Popiel, Kraków 2001

"Kronika Roku Świętego. Jan Paweł II homilie", fotografie: Adam Bujak, Arturo Mari, Kraków 2001

Gabriel Turowski, "Zamach. Wspomnienia", fotografie Arturo Mari, Kraków 2001

Marek Skwarnicki, "Jan Paweł II", Wrocław 2002

Halina Kwiatkowska, "Wielki Kolega", Kraków 2003

Danuta Michałowska, "Pamięć nie zawsze święta. Wspomnienia", Kraków 2004

"Kwiatki Jana Pawła II", wybrał i opracował Janusz Poniewierski, Kraków 2005

"Ukryte tchnienie Ojczyzny", pod redakcją Jacka Marii Stroki, Kraków 2005

Leon Knabit OSB, "Ulubiony bilbord Papieża", Kraków, Tyniec 2012

Autor: Janusz R. Kowalczyk, czerwiec 2014, aktualizacja: JRK, styczeń 2019

# data[].attributes.attachment_link.title
Karol Wojtyła | Życie i twórczość | Artysta | Culture.pl

# data[].attributes.attachment_link.description
Papież Jan Paweł II, święty Kościoła katolickiego. Teolog, filozof, kaznodzieja, poeta, dramatopisarz (pseudonimy literackie: Andrzej Jawień, A.J., Stanisław Andrzej Gruda, Piotr Jasień). Urodził się 18 maja 1920 w Wadowicach, zmarł 2 kwietnia 2005 w Watykanie. - Papież Jan Paweł II, święty Kościoła katolickiego.

# data[].attributes.body
http://www.supercoloring.com/pl/kolorowanki/papiez-jan-pawel-ii

http://www.mamydzieci.pl/kolorowanki_tagi/kolorowanki-jan-pawel-ii/

Puzzle online:
https://puzzlefactory.pl/pl/tagi/Papie%C5%BC+Jan+Pawe%C5%82+II

https://pl.pinterest.com/search/pins/?q=Jan%20Pawe%C5%82%20II&rs=typed&term_meta[]=Jan%7Ctyped&term_meta[]=Pawe%C5%82%7Ctyped&term_meta[]=II%7Ctyped

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Instytut Dialogu Międzykulturowego im. Jana Pawła II w Krakowie w ramach projektu "Wakacje z Lolkiem" przedstawia rysowanki oraz puzzle związane ze Świętym Janem Pawłem II.

Nasze puzzle to gotowa aplikacja, dzięki której można ułożyć układankę na własnym komputerze. Wystarczy pobrać plik i wyodrebnić jego zawartość.
Do pobrania Puzzle 1 - Fot. Archiwum IDMJP2

Do pobrania Puzzle 2 - Fot. Fot. Prywatne archiwum ks. kard. Stanisława Dziwisza

Rysowanki są gotowe do pobrania i wydrukowania w formacie A4. Autorem ilustracji jest Zbigniew Gierczak. Kolorowanki dla dzieci zostały wzbogacone o wybór cytatów z wypowiedzi Jana Pawła II.

Rysowanki pochodzą z ksiązki "W podróży z Janem Pawłem II" którą można kupić w sklepie IDMJP2.

Rysowanka nr. 1
Do pobrania
Rysowanka nr. 2
Do pobrania
Rysowanka nr. 3
Do pobrania
Rysowanka nr. 4
Do pobrania
Rysowanka nr. 5
Do pobrania
Rysowanka nr. 6
Do pobrania
Rysowanka nr. 7
Do pobrania
Rysowanka nr. 8
Do pobrania

# data[].attributes.attachment_link.title
Instytut Dialogu Międzykulturowego im. Jana Pawła II -

# data[].attributes.attachment_link.description
Instytut Dialogu Międzykulturowego im. Jana Pawła II w Krakowie w ramach projektu "Wakacje z Lolkiem" przedstawia rysowanki oraz puzzle związane ze Świętym Janem Pawłem II. Nasze puzzle to gotowa aplikacja, dzięki której można ułożyć układankę na własnym komputerze. Wystarczy pobrać plik i wyodrebnić jego zawartość. Do pobrania Puzzle 1 - Fot.

# data[].attributes.body
1. Jan Paweł II - człowiek pasji.
2. Jan Paweł II w Lublinie.
3. Człowiek orkiestra - Jan Paweł II.
4. "Młodość jest piękna, bo jest fundamentem godnej dorosłości" - jak rozumiesz cytat.
5. Opowieść o Janie Pawle II - pokaż, zapisz, zaprezentuj rodzinne pamiątki, wspomnienia o Janie Pawle II.
6. Interpretacja literacka, plastyczna, fotograficzna wybranego cytatu Jana Pawła II (patrz: wikicytaty)

# data[].attributes.headline
Wybrane książki dla dzieci o Janie Pawle II

# data[].attributes.subject
Wybrane książki dla dzieci o Janie Pawle II

# data[].attributes.headline
Wizyta Jana Pawła II w Lublinie wraz z historiami mówionymi świadków historii

# data[].attributes.subject
Wizyta Jana Pawła II w Lublinie wraz z historiami mówionymi świadków historii

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Wizyta Papieża Jana Pawła II w Lublinie w 1987 roku, fot. Jacek Mirosław, zbiory Autora

Karol Józef Wojtyła urodził się 18 maja 1920 roku w Wadowicach. Po zdaniu matury w 1938 roku rozpoczął studia polonistyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim, które niespodziewanie przerwał wybuch II wojny światowej. Okres okupacji to czas wydarzeń decydujących o dalszym życiu młodego Wojtyły. W 1942 roku rozpoczął studia filozoficzno-teologiczne w tajnym Metropolitarnym Seminarium Duchownym w Krakowie, które zostały uwieńczone przyjęciem w 1946 roku święceń kapłańskich.

Arcybiskup Adam Stefan Sapieha, dostrzegając w młodym księdzu nieprzeciętne zdolności, wysłał go na dalsze studia do rzymskiego Angelicum, gdzie Wojtyła przygotowywał doktorat, a w przerwach międzysemestralnych zainaugurował wśród emigracji polonijnej we Francji i Belgii swoją działalność duszpasterską. Stopień doktora uzyskał w 1948 roku. W 1953 roku jednogłośnie została przyjęta przez Radę Wydziału Teologicznego UJ jego habilitacja. Podczas swojej działalności naukowo-dydaktycznej w Krakowie Wojtyła nawiązał bliskie kontakty z profesorem KUL-u Stefanem Swieżawskim (recenzentem jego rozprawy habilitacyjnej), który zabiegał o to, by Karol Wojtyła zechciał poświęcić swój zapał poszukiwania prawdy Katolickiemu Uniwersytetowi Lubelskiemu. Na podjęcie ostatecznej decyzji przez młodego uczonego wpłynęło zamknięcie przez władze państwowe Wydziału Teologicznego w Krakowie.

Dziewiątego października 1954 roku dziekan Wydziału Filozoficznego KUL, prof. Jerzy Kalinowski, przedstawił na posiedzeniu Senatu Akademickiego wniosek o powierzenie zajęć zleconych w zakresie etyki ks. dr. hab. Karolowi Wojtyle. Zakres tych zajęć sukcesywnie był poszerzany aż do 1956 roku, kiedy to młody uczony został mianowany kierownikiem Zakładu i Katedry Etyki. Przekazano mu wówczas prowadzenie wszelkich możliwych zajęć: od wykładów kursorycznych i monograficznych, po ćwiczenia, proseminaria i seminaria. Ksiądz prof. Karol Wojtyła nie mieszkał w Lublinie na stałe, więc przez prawie cały okres pracy naukowej i dydaktycznej dojeżdżał z Krakowa.

Z czasem seminaria „przenosiły się" do Krakowa, do mieszkania Księdza Biskupa na ulicę Franciszkańską, czy też do jego gabinetu na ulicę Kanoniczną, a związki z KUL-em stawały się coraz luźniejsze. Związane to było z jego rozlicznymi obowiązkami, najpierw jako biskupa i arcybiskupa, a od 1967 roku jako członka Kolegium Kardynalskiego. Nie zerwał on jednak kontaktu z tą uczelnią. Do Lublina przyjeżdżał, by wygłosić m.in. referaty na konferencjach, przemówienia podczas wręczania nagród naukowych, homilie i kazania z okazji inauguracji roku akademickiego. Te coraz rzadsze wizyty kardynała Karola Wojtyły w Lublinie przerwało powołanie na Stolicę Piotrową 16 października 1978 roku.

Ostatnią wizytę złożył w Lublinie 9 czerwca 1987 roku, ale już jako papież Jan Paweł II, w ramach Trzeciej Pielgrzymki do Ojczyzny.

Plan pobytu Ojca Świętego obejmował przylot na Majdanek, gdzie oddał „cześć pamięci tych wszystkich, którzy tu zginęli, również tych wszystkich, którzy przeżyli, którzy są świadkami tamtych". Modląc się przy Mauzoleum, apelował o to, by dbać o pamięć tego miejsca, by nie przestawać „być świadkami [...] braci i sióstr, którzy tutaj zostawili swoje szczątki doczesne". Miejsce to jest naznaczone „stygmatem straszliwego doświadczenia ludów, nie tylko naszego narodu", dlatego też powinno stać się przestrogą dla następnych pokoleń.

Po wizycie na Majdanku udał się do lubelskiej archikatedry, z którą łączyło go wiele wspomnień, chociażby uroczysta Msza święta odprawiona przed świątynią z okazji Millenium czy częste modlitwy przed obrazem Matki Bożej.

Kolejnym punktem pielgrzymki była wizyta na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, uczelni, której poświecił prawie 25 lat pracy naukowej i duszpasterskiej. W auli uczelni spotkał się z naukowcami z całego świata, a na dziedzińcu ze studentami. W przemówieniu do społeczności akademickiej Ojciec Święty podkreślał rolę i zadania, jakie ma do spełnienia uniwersytet i ludzie nauki we współczesnym świecie. Zdaniem papieża „Uniwersytet z natury swej służy przyszłości człowieka i narodu. Jego zadaniem jest stale wywoływać sprawę tej przyszłości w świadomości społecznej. Wywoływać w sposób niestrudzony, nieustępliwy". Na ludziach nauki spoczywa obowiązek odpowiedzialności „za ostateczny wynik tego dziejowego procesu w tym miejscu Europy! I świata! [...] w miejscu trudnego wyzwania".

Ostatnim punktem wizyty była Eucharystia na Czubach, na placu przy kościele pw. św. Rodziny. Podczas uroczystej celebry Ojciec Święty dokonał święceń kapłańskich, a na zakończenie skierował kilka słów podziękowania za gościnę, adresowanych do biskupa lubelskiego, władz miasta, duchowieństwa i zgromadzonych na placu wiernych.

Powiedział wówczas:

Raduję się, że znowu mogę być w tym mieście, z którym pozostawałem związany przez szereg lat pracy na katolickim uniwersytecie. [...] Ileż to wspomnień historycznych przychodzi na myśl, gdy jestem w mieście, w którym chrześcijaństwo ma tysiąc lat tradycji, w mieście, które było miejscem unii Polski z Litwą w roku 1569, w mieście, które przeżyło tyle wojen, najazdów i zniszczeń. Ich symbolem jest Majdanek, gdzie miałem okazję zatrzymać się dziś rano z głębokim przejęciem. Wyrażam radość, że Lublin żyje, że rozwija się; powstają w nim nowe dzielnice i nowe kościoły. Wyrażam radość, że jest miastem pięciu wyższych uczelni: Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Akademii Medycznej, Akademii Rolniczej i Politechniki.

Przed wizytą papieża w Lublinie zostało aresztowanych jedenaście osób zaangażowanych w działalność opozycyjną, którym postawiono zarzuty przygotowywania ataku terrorystycznego. Ponadto milicja i służby bezpieczeństwa sprawdzały dokumenty pielgrzymom, nie pozwalały zbliżać się do trasy przejazdu, odbierały transparenty i dekoracje. Mieszkańcy Lublina podążyli za Janem Pawłem II do Gdańska, gdzie obecność członków opozycji w trakcie wizyty papieża była bardziej widoczna.

Miejsca, w których złożył wizytę Ojciec Święty w 1987 roku, w kwietniu 2005 roku odwiedzili młodzi lublinianie pod hasłem „Pora na Nas". Są to: Majdanek, parafia pw. św. Rodziny na Czubach, archikatedra oraz Katolicki Uniwersytet Lubelski. Do tych miejsc dołączyły także place Litewski i Zamkowy oraz deptak Krakowskiego Przedmieścia przy kościele pw. Ducha Świętego, gdzie tłumnie zgromadzeni młodzi ludzie wspierali modlitwą Ojca Świętego w jego cierpieniu, które zakończyło się odejściem 2 kwietnia 2005 roku.

Atmosferę tych dni oddają słowa jednej z uczestniczek spotkań:

Trudno było podczas tych dni samemu siedzieć w domu. Zatem znów tłum na placu. Milczący, skupiony, trwający w bezruchu, słuchający głosu, który nie zabrzmi już żadnym nowym słowem. [...] Potem rzeka ludzi popłynęła deptakiem, Lubartowską i Kowalską na plac Zamkowy. Wypełnili go po brzegi, żeby w Eucharystii modlić się za Papieża. [...] Modlili się po polsku, angielsku, niemiecku, ukraińsku, w językach suahili i arabskim, po hebrajsku. Przedstawiciele wspólnoty luteranów, judaizmu, islamu dziękowali za Papieża, który uczył dialogu z rożnymi obrządkami, wyznaniami, kulturami, a w swoim duchowym testamencie dziękował za spotkania w czasie pontyfikatu nie tylko katolikom, ale także przedstawicielom religii chrześcijańskich.

Na pamiątkę wydarzeń zaistniałych w Lublinie podczas odejścia Ojca Świętego oraz „wielkiego tygodnia" po jego śmierci, powstała książka Pora na nas. Jest ona efektem współpracy Ośrodka „Brama Grodzka - Teatr NN" oraz Centrum Duszpasterstwa Młodzieży Archidiecezji Lubelskiej. Książka ma formę kalendarium dokumentującego lubelskie wydarzenia od piątku poprzedzającego śmierć Jana Pawła II do soboty po jego pogrzebie. Zawiera teksty autentycznych SMS-ów i maili, wiadomości przesyłanych na gadu-gadu, zamieszczanych na forach internetowych, a także zapisków osobistych i wycinków prasowych. Pomyślana jako kronika smutku i bólu, swoista „czarna skrzynka" z przebiegu wydarzeń. Do książki dołączono płytę zawierającą 180 zdjęć w 24 zbiorach tematycznych, 28 ścieżek dźwiękowych, na które składają się fragmenty audycji radiowych, reportaże, wspomnienia z marszów oraz półgodzinny film TVP Lublin.

Filipiak M., Szostek A. [red.], Obecność. Karol Wojtyła w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, Lublin 1987.

Filipiak M., Ritter C. [red.], Służąc prawdzie, służyć życiu. Lubelskie lata Karola Wojtyły. Jan Paweł II na Lubelszczyźnie, Lublin 1999.

Gałkowski J., Karol Wojtyła w Lublinie, [w:] „Ziemia Lubelska" 2005, nr 4 (28).

Kowalski Ł., Skrzypek M., Ślaska M., Zielińska A. [red.], Pora na nas, Lublin 2005.

Szafrańska A. [red.], Trzecia pielgrzymka Jana Pawła II do Ojczyzny. 8-14 czerwca 1987. Przemówienia i homilie, Warszawa 1988.

Za i przeciw, 14 czerwca 1987. Wizyta Jana Pawła II w Polsce. Papież w Lublinie, „Tygodnik" nr 24 (1570).

Zakrzewski W. [red.], Ojciec Święty w Lublinie, Lublin 1988.

„Żak. Pismo Niezależnego Zrzeszenia Studentów KUL" [wydanie okolicznościowe] 9 czerwca 1987.

# data[].attributes.attachment_link.title
Wizyta Jana Pawła II w Lublinie w 1987 roku - Leksykon - Teatr NN

# data[].attributes.attachment_link.description
Wizyta papieża Jana Pawła II w Polsce odbyła się między 8 a 14 czerwca 1987 roku; w Lublinie przebywał 9 czerwca. Papież modlił się w archikatedrze przed obrazem Matki Boskiej. Następnie spotkał się z profesorami i studentami KUL w gmachu uczelni. Potem odprawił mszę na Czubach, a przed samym odlotem był także w dawnym hitlerowskim obozie koncentracyjnym na Majdanku.

# data[].attributes.body
http://g3-biblioteka.blogspot.com/2014/10/xiv-dzien-papieski.html

# data[].attributes.headline
"Jan Paweł II - Jestem z Wami" - materiały dydaktyczne online 

# data[].attributes.subject
"Jan Paweł II - Jestem z Wami" - materiały dydaktyczne online 

# data[].attributes.body
Około 40 propozycji materiałów dydaktycznych do pobrania ukazujących się na stronie w częściach (patrz: Aktualności)

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Zapraszamy do trzydziestej szóstej propozycji materiałów dydaktycznych online. W tym roku obchodzimy 100. rocznicę urodzin Karola Wojtyły, a rok 2020 ogłoszony został rokiem Jana Pawła II.

W związku z tym zachęcamy, w tym szczególnym ale i trudnym czasie, do korzystania z zasobów online Instytutu, by przybliżyć uczniom i wszystkim zainteresowanym życie i nauczanie św. Jana Pawła II.

Jan Paweł II nazywany jest papieżem dialogu, budowniczym mostów. Dzisiejszym tematem będzie więc - DIALOG.

Rozpoczynamy od krzyżówki:
Do pobrania i wydrukowania TUTAJ Klucz do pobrania i wydrukowania TUTAJ
Zapraszamy do obejrzenia wirtualnej wystawy "Asyż. Nadzieja Świata"

Zapraszamy na dwunasty odcinek katechez Moviewam, który wygłosi ks. Łukasz Piórkowski. Temat dzisiejszego odcinka: " Miłość w związkach"
K jak... KATARZYNA
Jan Paweł II o św. Katarzynie ze Sieny:
(...)Katarzyna niestrudzenie dążyła do rozwiązania licznych konfliktów, nękających społeczeństwo jej epoki. Z tą pokojową kampanią docierała do władców Europy(...) (...)Z taką samą mocą Katarzyna zwracała się do duchownych wszystkich stopni, aby domagać się jak najściślejszego przestrzegania zasad w życiu i w posłudze pasterskiej. Niezwykłe wrażenie sprawia jej swobodny, zdecydowany i ostry ton, jakim napomina księży, biskupów i kardynałów (...). (...)Równie gorliwie Katarzyna zabiegała o usunięcie podziałów, jakie pojawiły się po wyborze kolejnego papieża, następcy zmarłego Grzegorza XI: także w tym przypadku powoływała się z pasją na bezwarunkową konieczność zachowania komunii. To był najwyższy ideał, którym kierowała się przez całe życie, oddając się bez reszty służbie Kościołowi (...). (...)wybitna kobieta, św. Katarzyna ze Sieny, której rola w dziejach Kościoła oraz w pogłębieniu refleksji doktrynalnej nad Objawieniem oceniana jest tak wysoko, że przyznano jej nawet tytuł Doktora Kościoła (...).
A czy Ty znasz św. Katarzynę Sieneńską?

Katarzyna Benincasa urodziła się w Sienie w 1347 roku, w wielodzietnej, bogobojnej rodzinie mieszczańskiej, jako najmłodsze, 24. dziecko. Gdy miała sześć lat objawił się jej Pan Jezus i tak ją zachwycił, że postanowiła poświęcić mu całe życie. Modląc się nieustannie, poszcząc i pokutując pragnęła być Jego własnością. Kiedy rodzice Katarzyny nie zgodzili się na jej wstąpienie do klasztoru ścięła włosy by tym sposobem pozbyć się adoratorów i pretendentów do swej ręki. W wieku kilkunastu lat została tercjarką dominikańską w swoim rodzinnym mieście. Dzięki temu zetknęła się z najwybitniejszymi kierownikami duchowymi XIV wieku. Przekroczyła w końcu próg klasztoru i obok gorliwych modlitw i ciężkich postów zanosiła w darze Panu Jezusowi także liczne dzieła miłosierdzia jak ...opieka nad trędowatymi! Wyobrażasz sobie? Nazywano ją Aniołem Dobroci, a Pan Jezus zostawił na jej palcu ślad obrączki! Katarzyna bardzo ubolewała nad niewolą Kościoła i smutną sytuacją Ojca Świętego, który został zmuszony przez uwikłania polityczne do opuszczenia swojej rzymskiej siedziby i musiał udać się do Awinionu. Przez całe życie zabiegała by powrót papieża z niewoli awiniońskiej do Wiecznego Miasta był możliwy. Katarzyna była niezwykle odważna, z wielkim zapałem i stanowczością upominała rządzących, a nawet hierarchów Kościoła by ... się nawrócili (!) i więcej nie obrażali Boga swymi grzechami. Czyniła to z wielką mocą, tak iż słuchali jej wszyscy zadziwieni jej surowym tonem, radykalnością słów i wielkim męstwem. Niestety, takim zachowaniem przysparzała sobie także wielu wrogów, którym w końcu udało się postawić ją przed trybunałem świętej Inkwizycji. Nie spłonęła jednak na stosie gdyż - pomimo usilnych starań - nie znaleziono dowodów winy. Myślisz, że po tej sytuacji Katarzyna się przestraszyła? Pewnie, że nie. Dalej upominała władców ale trzeba powiedzieć, że mimo jej gorącego charakteru była też świetną dyplomatką i potrafiła umiejętnie łagodzić spory i konflikty. Pomimo tego, że nie umiała dobrze czytać i pisać jest autorką wybitnych dzieł - swoje przeżycia duchowe i mistyczne oraz listy dyktowała bł. Rajmundowi z Kapui, który był jej kierownikiem duchowym mianowanym przez kapitułę dominikanów we Florencji. Św. Katarzyna odznaczała się szczególnym nabożeństwem do Bożej Opatrzności i do Męki Chrystusa. 1 kwietnia 1375 r. otrzymała stygmaty - na jej ciele pojawiły się rany w tych miejscach, gdzie miał je ukrzyżowany Jezus. Już za życia przez wielu uważana była za świętą. Zmarła 29 kwietnia 1380 r. wyczerpana niezwykle aktywnym życiem, postami i umartwieniami. Kanonizacji wielkiej mistyczki dokonał w 1461 r. Pius II. 4 października 1970 r. Paweł VI ogłosił ją doktorem Kościoła, a w dniu rozpoczęcia Synodu Biskupów Europy 1 października 1999 r. Jan Paweł II ogłosił ją wraz ze św. Brygidą Szwedzką i św. Edytą Stein współpatronkami Europy. Do tego czasu patronami byli tylko święci mężczyźni: św. Benedykt oraz święci Cyryl i Metody.

Oprac. Dorota Boczkowska

Bibliografia:
Ewa Skarżyńska „Co się w niebie święci, czyli skąd się biorą święci"
http://www.nauczaniejp2.pl (List ogłaszający św. Brygidę Szwedzką, św. Katarzynę ze Sieny i św. Teresę Benedyktę od Krzyża Współpatronkami Europy)
https://deon.pl/wiara/sw-katarzyna-sienenska-geniusz-kobiety,333969
https://deon.pl/wiara/sw-katarzyna-ze-sieny-patronka-europy,333954

Jan Paweł II - dzieje narodu
Katedra na Wawelu
Bazylika archikatedralna św. Stanisława i św. Wacława, na Wzgórzu Wawelskim

„Dziś, gdy głos Zygmunta zdaje się nas zapraszać do nawiedzenia tej matki świątyń Krakowa, tego skarbca historii Kościoła i Narodu, pójdźmy tam w duchowej pielgrzymce. Stańmy pośród jej budowniczych i zapytajmy, jaki fundament kładli pod tę budowlę, że zdołała przetrwać czasy dobre i złe, dając schronienie świętym i bohaterom, pasterzom i władcom, mężom stanu, twórcom kultury i całym pokoleniom Krakowian. Czy tym kamieniem węgielnym nie jest Chrystus, który umarł i zmartwychwstał? Klęknijmy przed tabernakulum w kaplicy Batorego, przed czarnym Krzyżem Jadwigi, przy Konfesji świętego Stanisława, zejdźmy do Krypty świętego Leonarda i odkryjmy na nowo niepowtarzalne dzieje krakowskiego Kościoła, które zrosły się z dziejami miasta i tego kraju. A przecież każdy kościół, każda kaplica zakonna zdaje się mówić o tym samym - o tym, że dzięki tysiącletniej obecności Kościoła ziarno Ewangelii posiane na tej ziemi wydawało obfite owoce w historii podwawelskiego grodu".

Homilia Jana Pawła II wygłoszona przez kard. Macharskiego, Kraków Błonia 15 czerwca 1999

Oprac. Barbara Munk

# data[].attributes.attachment_link.title
Instytut Dialogu Międzykulturowego im. Jana Pawła II -

# data[].attributes.attachment_link.description
Zapraszamy do trzydziestej szóstej propozycji materiałów dydaktycznych online. W tym roku obchodzimy 100. rocznicę urodzin Karola Wojtyły, a rok 2020 ogłoszony został rokiem Jana Pawła II. W związku z tym zachęcamy, w tym szczególnym ale i trudnym czasie, do korzystania z zasobów online Instytutu, by przybliżyć uczniom i wszystkim zainteresowanym życie i nauczanie św.

# data[].attributes.body
Zbiór zabawnych historyjek z udziałem Jana Pawła II

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Anegdoty Jana Pawła II

Anegdoty z okresu przed wyborem na papieża

Za wysokie progi

W 1927 roku - wkrótce po tym, jak amerykański lotnik Charles Lindbergh samotnie przeleciał nad Atlantykiem - zapytano małego Karola Wojtyłę:
- Kim chciałbyś zostać?
- Będę lotnikiem! - odpowiedział chłopiec.
- A dlaczego nie księdzem?
- Bo Polak może być drugim Lindbergiem, ale nie może zostać papieżem.

Pewnego razu Karol Wojtyła wybrał się na samotną wycieczkę w góry. Ubrany sportowo, wyglądał tak, jak wielu innych turystów. W trakcie wędrówki spostrzegł, że zapomniał zegarka, podszedł więc do opalającej się na uboczu młodej kobiety i już miał zapytać o godzinę, gdy ta uśmiechnęła się.
- Zapomniał pan zegarka, co?
- A skąd pani wie? - zapytał zaskoczony Wojtyła.
- Z doświadczenia - odrzekła - Jest pan dziś już dziesiątym mężczyzną, który zapomniał zegarka. Zaczyna się od zegarka, potem proponuje się winko, wieczorem dansing...
- Ależ proszę pani, ja jestem księdzem - przerwał jej zawstydzony Wojtyła
- Wie pan - odpowiedziała rozbawiona nieznajoma - podrywano mnie w różny sposób, ale na księdza to pierwszy raz.

Jeździć po kardynalsku

Pewnego razu zapytano Karola Wojtyłę, czy uchodzi, aby kardynał jeździł na nartach. Wojtyła uśmiechnął się i odparł:
- Co nie uchodzi kardynałowi, to źle jeździć na nartach!

Sposób na opornych studentów

Była sesja zimowa. Czekaliśmy na ks. prof. K. Wojtyłę, który miał egzaminować z etyki. Po dwóch godzinach wszyscy rozeszli się do domów, poza jednym kolegą księdzem, który przez cały semestr nie był na ani jednym wykładzie ks. prof. Wojtyły, gdyż w tym czasie wyjeżdżał na wystawy malarstwa do Warszawy. Ksiądz Profesor prosto z opóźnionego pociągu przyszedł pod salę egzaminacyjną. Wyglądał bardzo młodo, nie wyróżniał się wizualnie wśród księży studentów, którzy byli parę lat młodsi od niego. Ksiądz student pyta K. Wojtyłę, którego wcześniej nie widział na oczy: - Stary, ty też na egzamin? - Tak - odpowiedział zgodnie z prawdą Ksiądz Profesor, nie dodając ważnego szczegółu, że w charakterze egzaminatora. Ksiądz student zaczął ubolewać nad spóźnieniem egzaminatora, a tenże w mig zorientował się, że czekający nie uczęszczał na wykłady. Usiadł obok niego i zaczęli godzinną rozmowę związaną z zagadnieniami etyki, które były przedmiotem wykładów. Ksiądz student z podziwem popatrzył na ks. Wojtyłę i stwierdził:
- Stary, jak ty jesteś obkuty! Proszę cię, jeśli przyjdzie Ksiądz Profesor, to nie wchodź przede mną na egzamin, bo z pewnością obleję!
- Dobrze - zgodził się pokornie ks. Wojtyła - ale powiedz mi szczerze, dlaczego nie byłeś na ani jednym wykładzie?
- Bo wiesz, panuje powszechna opinia, że jego wykłady są bardzo trudne i wręcz abstrakcyjne, ale gdyby miał taki dar przekazywania wiedzy jak ty, to słuchałbym go z największą przyjemnością.
- Dobrze, to daj indeks - powiedział Ksiądz Profesor.
- Co ty, żarty sobie stroisz? - zapytał ksiądz student, na co usłyszał:
- Daj indeks, jestem Wojtyła - i Ksiądz Profesor wpisał oniemiałemu z przerażenia koledze 4+, z uwagą, by jednak w przyszłym semestrze zaczął uczęszczać na wykłady, by samemu wyrobić sobie sąd o wykładowcy. Tym pozornie małym wydarzeniem, o którym dowiedzieliśmy się natychmiast, zyskał taką sympatię, że bariera iluzorycznego strachu została pokonana na zawsze...

Definicja mnicha

Jeszcze jako kardynał na widok (bardzo szczupłego) ojca Leona Knabita z Tyńca Wojtyła mówił: Oto definicja mnicha, „kupa kości owiniętych w czarny materiał".

Chrzest naturalny

15 maja 1977 roku, po wielu trudnościach i po długoletnich oczekiwaniach na pozwolenie budowy kościoła, odbył się wreszcie długo oczekiwana konsekracja świątyni w Nowej Hucie - Bieńczycach. Na uroczystościach w mieście, gdzie według założeń władz komunistycznych nie miało być miejsca dla Boga, przybyło kilkadziesiąt tysięcy osób. Stali oni cierpliwie kilka godzin mimo nieustannie padającego ulewnego deszczu. Kardynał Karol Wojtyła dodawał im ducha słowami: „Konsekracja to jakby chrzest, a gdzie jest chrzest, tam musi być i woda".

O co trzeba dbać w parafii

Kiedyś o. Leon (mężczyzna wysoki, ale bardzo szczupły) namówił arcybiskupa Wojtyłę na odwiedziny opłatkowe w swojej parafii. Na zakończenie spotkania gość odezwał się do parafianek: „Wszystko bardzo miłe, cenię waszą pracę i oddanie Kościołowi. Ale jedna rzecz mi się zupełnie nie podoba". Strwożone parafianki zaczęły patrzeć po sobie - czyżby coś się nie udało? - „Jak wy dbacie o swego proboszcza? Popatrzcie, jak on wygląda!"

Szybciej, niż windą

Kiedyś kardynał Wojtyła przyjechał z wykładem do seminarium duchownego księży redemptorystów w Tuchowie. Ciekawszy od wykładu okazał się jednak sposób, w jaki gość przebył parę pięter między aulą a refektarzem: usiadł na poręczy schodów i... zjechał

Dobra pokuta

W roku 1969 ukazała się najważniejsza praca filozoficzna Karola Wojtyły: „Osoba i czyn"

- Kardynał Wojtyła lubił odwiedzać proboszcza w Kętach, księdza prałata Józefa Świądra, z którym doskonale się rozumieli, a nawet przyjaźnili - opowiada ksiądz Franciszek Kołacz. - Kiedyś, podczas rejonowego spotkania księży w Oświęcimiu, ksiądz Świąder jakimś żartem „dokuczył" księdzu kardynałowi, który karcąc go, powiedział:
- Ej, prałacie, będziesz za to siedział w czyśćcu.
Prałat Świąder natychmiast mu odpowiedział:
- Tak. I nawet wiem, co tam będę robił.
- Co takiego? - pyta zaciekawiony kardynał.
A prałat na to:
- Będę czytał „Osobę i czyn".
Całe zgromadzenie kapłańskie ryknęło śmiechem; śmiał się równie serdecznie i ksiądz kardynał.

W maju 1972 roku kardynał Wojtyła prowadził pogrzeb księdza Świądra. Stałem obok niego, gdy grabarze wkładali trumnę do grobowca, i usłyszałem półgłosem wypowiedziane zdanie: - No, teraz prałat czyta już „Osobę i czyn".

Stopień ukardynałowienia

Któregoś razu papież (wtedy jeszcze kardynał) powiedział, że: „40% polskich kardynałów jeździ na nartach". Jeden z księży zauważył: „Ale przecież w Polsce jest tylko dwóch kardynałów." Papież na to: „Tak, tylko że kardynał Wyszyński stanowi 60%".

Ten to ma powodzenie

Kiedyś, podczas wizytacji jednej z podhalańskich parafii przejęta z wrażenia gaździna pomyliła przygotowany tekst powitania kardynała Karola Wojtyły i zamiast zatytułować go „nojdostojniejsym", powiedziała „Witojcie nom nojpszystojniejsy księze kardynale". On zaś spojrzał na nią z filuternym błyskiem w oku i odparł: „No, coś w tym jest".

Na każdą sytuację tekst się znajdzie

Podczas wypraw turystycznych ze studentami ks. Karol Wojtyła, zwany „Wujkiem", często układał wierszyki i piosenki do różnych sytuacji. W 1957 roku w Bieszczadach recytował taki oto dwuwiersz:
„Rano mnie chwalą, wieczorem mnie ganią
i jak tu można wierzyć tym... Paniom".
W 1952 roku swojej podopiecznej, świeżo upieczonej nauczycielce, podarował notes z dedykacją:
„W tym notesie nie pisz dwójek,
o to prosi Cię dziś Wujek!".
W 1955 roku, podczas spływu kajakowego na Drawie, cała grupa, potwornie zmęczona, dotarła na biwak o zmroku. Jedynie „Wujek" nie tracił rezonu i całą sytuację spuentował rymowanką:
„Za te całodzienne harce,
Zmówię brewiarz przy latarce".
Wierszyki do różnych sytuacji układał również będąc biskupem i kardynałem. Kiedy wyjeżdżając na narty do Zakopanego zatrzymał się w klasztorze urszulanek na Jaszczurówce, „dokuczał" jednej z sióstr, o imieniu Alfonsa, ułożonym przez siebie wierszykiem: „Siostra Alfonsa na mnie się dąsa".

Czy jedzie z nami biskup?

W 1960 roku, wracając po Bieszczadach, grupa „Wujka" wsiadła do pociągu do Krakowa w Sanoku. Nagle do przedziału wtargnął konduktor i zakrzyknął: „Czy jest tu Biskup?". Wszyscy zaniemówili, nie widząc o co chodzi. Widząc zdziwione miny, konduktor wyjaśnił: „Uczeń Biskup z Rybnika". Pierwszy ocknął się ks. Wojtyła, który był już wówczas biskupem i odpowiedział: „Nie, nie ma go tutaj". Okazało się, że konduktor znalazł legitymację niefortunnego Biskupa i szukał go, by mu ją oddać.

Anegdoty z okresu pontyfikatu

Świątobliwość rzecz cenna

Nie przeszkadzać?

Któregoś wieczoru, podczas szpitalnej rekonwalescencji w klinice Gemelli po zamachu na Placu świętego Piotra, Jan Paweł II wyszedł ze swojego pokoju na opustoszały korytarz. Rozejrzał się i powiedział: „Ładne rzeczy, wszyscy sobie poszli, a mnie zostawili!"

Po jednym ze spotkań Jan Paweł II pożegnał polskich biskupów słowami znanej pieśni: „O cześć wam, panowie magnaci!"

A Ratzinger czuwa...

Przed ponad 25 laty Jan Paweł II w ten sposób zakończył pierwszą audiencję dla Polaków: „Więcej już nic nie mówię, bo jeszcze bym coś takiego powiedział, że później Kongregacja Nauki Wiary musiałaby się do mnie dobrać".

Pielgrzymka daje efekty

Pod koniec pierwszej pielgrzymki do Ojczyzny, w czerwcu 1979 roku, upływającej pod znakiem upałów, Papież oznajmił, że jej pierwszy efekt jest już widoczny - opalili się towarzyszący mu kardynałowie.

Jak tam zdrówko?

Podczas czwartej pielgrzymki do Ojczyzny, w Olsztynie, dziennikarzowi „Gazety Wyborczej" udało się wychylić głowę ponad tłum i zapytać Jana Pawła II o zdrowie.
- A jakoś człapię - odpowiedział Papież.

Uwaga na złość

I jak tu się zestarzeć

Podczas jednej ze swoich wizytacji rzymskich parafii Papież - jak to miał w zwyczaju - wdał się w rozmowę z dziećmi.
- Wy jesteście młodzi, a ja już jestem stary - powiedział.
- Nie, nie jesteś stary - gromko zaprotestowały dzieci.
- Tak, ale jak jestem z wami, to dziecinnieję - replikował Papież.

Mów mi wujaszku

Do czego można wykorzystać papieża

Polski język trudny...

Jeden z watykańskich prałatów chciał się nauczyć polskiego, więc sprowadził sobie nasz elementarz. Nauka była jednak tak pospieszna, że kiedy chciał się nową umiejętnością pochwalić przed Ojcem Świętym, coś mu się pomyliło i zamiast: „Jak się czuje Papież", rzekł: „Jak się czuje piesek?". Papież spojrzał na niego zdumiony, po czym odpalił: „Hau, hau".

Podczas pierwszej pielgrzymki do Niemiec zebranym na mszy tak spodobały się cytowane przez Papieża słowa św. Pawła, że przerwali mu i zaczęli bić brawo. Kiedy Jan Paweł II znów doszedł do głosu, przerywając przygotowaną mowę, stwierdził: „Dziękuję w imieniu świętego Pawła".

Ja nic nie wymyślam

W ostatnim dniu pielgrzymki do Polski w 1983 roku podczas pożegnania na lotnisku generał Jaruzelski poskarżył się Papieżowi, że ten w swych homiliach niezwykle surowo potraktował reżim komunistyczny.
- Ja jedynie przytaczałem artykuły waszej własnej konstytucji - odparł łagodnie Papież.

Milczenie to trudna sztuka

W hiszpańskiej Avili, gdy szum czyniony przez rozradowane zakonnice stawał się już wprost nie do zniesienia, Papież wypalił: „Te siostry, które ślubowały milczenie, hałasują tu najgłośniej".

Niech żyje łupież

Podczas ostatniej pielgrzymki w Elblągu: „Jak tak krzyczycie "Niech żyje papież", przypomina mi się, gdy ktoś się pomylił i krzyknął: "Niech żyje łupież". Ja was do tego nie zachęcam".

Ech, popapieżyć...

Jan Paweł II do odwiedzającego go polskiego księdza:
- Poczekaj chwilę na mnie, muszę trochę popapieżyć.

Koniec tego dobrego

Podczas drugiej pielgrzymki do Ojczyzny w 1983 roku tłumy krakowian gromadziły się przed domem arcybiskupów, który był rezydencją papieża. Ludzie ani myśleli rozstać się ze stojącym w oknie papieżem i bez końca przedłużali dialog z nim. Wreszcie papież powiedział: „Cztery lata temu kręciliście mną, jak chcieli, a teraz już jestem starym papieżem i nie dam sobą kręcić".

W czasie tej samej pielgrzymki, 22 czerwca 1983 roku, na krakowskich błoniach odbyła się beatyfikacja dwóch powstańców styczniowych - brata Alberta Chmielowskiego i ojca Rafała Kalinowskiego. W trakcie ceremonii buchnął nagle z kadzielnicy wielki płomień, z którym nie mogli sobie poradzić ani ministranci, ani księża koncelebranci. Wreszcie ówczesny ceremoniarz papieski ks. John Magee, Irlandczyk, dmuchnął tak skutecznie, że płomień zgasł i z kadzielnicy począł unosić się upragniony dymek. Wydarzenie nie uszło uwagi Ojca Świętego, który, sięgając po kadzidło, powiedział z uznaniem o swoim ceremoniarzu: „Ten to ma dech!".

Co się robi w Gazecie Wyborczej

Reporter „Gazety Wyborczej" podczas pielgrzymki Jana Pawła II w 1991 roku nie posiadał się ze szczęścia, kiedy stanął „oko w oko" z Papieżem, gdy ten wychodził ze swojego dawnego kościoła parafialnego w rodzinnych Wadowicach. Rozradowany krzyknął: „Pozdrowienia od polskich dziennikarzy dla Ojca Świętego".
„A Pan gdzie pracuje?" - zapytał dociekliwie Jan Paweł II.
I tu pod reporterem ugięły się nogi, bo pomyślał sobie, że do Papieża doszły głosy, iż „Gazeta" pisze czasem krytycznie o Kościele. Odpowiedział jednak zgodnie z prawdą: „W Gazecie Wyborczej".
Jan Paweł II jednak jak zwykle zachował klasę i zapytał z charakterystycznym dla siebie dowcipem: „A będziecie tam wybierać?".

Jak dokonać niemożliwego

Problem z podziałem czasu

Podczas pierwszej pielgrzymki do Niemiec w 1980 roku jeden z dziennikarzy zagadnął Jana Pawła II, czy zgadza się z opinią, że za mało czasu poświęcił na rozmowy z protestantami. „W Moguncji mogę wstać o dwie godziny wcześniej, ażeby z nimi rozmawiać, ale czy oni też wcześniej wstaną?" - odpowiedział Papież.

Ślązak cierpliwy

Jak wiadomo podczas wizyty w 1999 roku w Polsce Jan Paweł II zachorował i z tego powodu odwołano jego wizytę w Gliwicach. Papież nie dopuścił jednak do tego, aby to śląskie miasto było jedynym miejscem na trasie jego pielgrzymki, którego nie odwiedził. Niespodziewanie w ostatnim dniu wizyty, 17 czerwca, przybył do Gliwic, a zebranemu pół milionowi wiernych dziękował za „świętą cierpliwość dla Papieża". Posługując się gwarą śląską, Jan Paweł II tak oto dialogował z tłumem:
- Widać, że Ślązak cierpliwy i twardy, bo ja bym z takim Papieżem nie wytrzymał. Ma przyjechać, nie przyjeżdżo, potem znowu ni ma przyjechać - przyjeżdzo
- Nic nie szkodzi - odparli wierni.
- No, to dobrze. Jak nic nie szkodzi, to jakoś ze spokojnym sumieniem odjadę do Rzymu.

Nie każdemu dane...

W 1992 roku ojciec Leon Knabit został zaproszony na kolację do Ojca Świętego w pałacu watykańskim. W pewnym momencie Papież nieoczekiwanie zapytał: „To ile ojciec ma właściwie lat?".
- „Sześćdziesiąt trzy" - odparł benedyktyn.
- O to w tym wieku ja już byłem papieżem - odrzekł Jan Paweł II.
- Wiem o tym. Wiem i bardzo mi wstyd - powiedział ojciec Leon i obaj wybuchnęli śmiechem.

Wszystko podług hierarchii

Ksiądz Mieczysław Maliński, przyjaciel papieża, podczas jednej ze swoich wizyt w domu królewskim nie posiadał się ze zdumienia, kiedy siostra usługująca do stołu papieżowi przyniosła gospodarzowi na kolację rybę, a jemu podała na talerzu kurczaka. Ksiądz Mieczysław zapytał: „Dlaczego?"
- Dostałeś kurczę, bo kurczę jest tańsze - oznajmił z uśmiechem Jan Paweł II.

Papież niezastąpiony

W 1997 roku, podczas wizyty w Zakopanem, Jan Paweł II spotkał się w „Księżówce" ze swoimi kolegami gimnazjalnymi Teofilem Bojesiem i Stanisławem Jurą.
- Jak długo zamierza Wasza Świątobliwość zostać z nami w Polsce tym razem? - zapytał Jura - mam nadzieję, że przynajmniej miesiąc?
- Och, nie - odpowiedział Jan Paweł II - Muszę wracać do Rzymu pojutrze. Wiecie, że jestem papieżem. Mam dużo pracy w Watykanie.
- Dlaczego uciekasz tak szybko - spytał Jura - Czyż nie zostawiłeś tam Jurka Klugera w zastępstwie?

W jednym z polskich miast, gdzie przygotowano na obiad kurczaka, Jan Paweł II miał powiedzieć z dezaprobatą: „Znowu te ptopty."

Komu opchnąć?

Papież głośno rozmyśla przy licznych współpracownikach:
- Co ja zrobię z tymi sedia gestatoria (lektykami papieskimi)? Kurzą się, miejsce zajmują. Paweł VI sprzedał tiarę i pieniądze rozdał ubogim, ale komu ja to sprzedam? Wiem... (i tu pada nazwisko jednego z polskich biskupów).

Tylko nie to!

Kiedy Papież przebaczył swojemu zamachowcy - Alemu Agcy - do Andre Frossarda zgłosił się pewien Polak, twierdząc, że wie na pewno, „jacy ludzie włożyli broń w rękę Turka". Frossard rzucił z pośpiechem: „Niech Pan tylko tego nie mówi Ojcu Świętemu! Jeszcze każe nam się za nich modlić!".

Jeszcze nie teraz

Pracownicy Watykanu nie mogli pogodzić się z tym, że nowy papież nie chce korzystać z lektyki papieskiej, zwanej sedia gestatoria.
- „Bez sedia gestatoria Ojciec Święty nie będzie widziany, może więc jakiś podest?" - nie dawali za wygraną „watykańczycy".
- „Na podest nie wejdę, nie jestem mistrzem olimpijskim!" - oznajmił stanowczo Jan Paweł II.

Góral swego nie da skrzywdzić

Nazajutrz po uroczystości inauguracji pontyfikatu, 23 października 1978 roku, papież spotkał się w Auli Pawła VI ze swoimi rodakami licznie przybyłymi do Rzymu. Dostrzegłszy górali w pięknych, tradycyjnych strojach, podszedł do nich i powiedział: - „No, jacyż to z was są górale, co ciupagi macie, a swojego metropolitę toście wypuścili z Krakowa?". Na to Staszek Trzebunia odpowiedział: „Przecież jakby się tu wom jaka krzywda działa, to my przyjdziemy i was bydziemy bronić!".

Szczytowe osiągnięcie pontyfikatu

W 1979 r., już po wyborze na papieża, na audiencji dla pracowników „Tygodnika Powszechnego", „Znaku" i „Więzi" Wojtyła przygląda się znajomym twarzom i spostrzega sarmackie wąsy zapuszczone niedawno przez Tadeusza Żychiewicza. „Wąsy pana Żychiewicza" - powiedział - „są największym osiągnięciem mojego pontyfikatu".

Zbesztać na początek...

W 1999 r. w Licheniu Papież opowiadał, że kiedy wjeżdżał do sanktuarium, okrzyki ludzi „Witaj w Licheniu" skojarzyły mu się z „Witaj, ty leniu!".

Z okna krakowskiej kurii skandującym „Niech żyje Papież!" odpowiadał: „Macie rację, jeszcze żyje".

Sposoby na ekumenizm

Słynne było kichnięcie Papieża w 1997 r. we Wrocławiu na Międzynarodowym Kongresie Eucharystycznym i jego natychmiastowy komentarz: „Okazuje się, że i kichnięcie może mieć sens ekumeniczny. Może służyć sprawie pojednania".

Świątobliwość to wielkie brzemię

Kiedyś jedna z sióstr - kucharek podobno westchnęła podczas posiłku „Ileż ja mam kłopotu z Waszą Świątobliwością". Odpowiedź Papieża brzmiała: - „Siostro, a ile kłopotów mam ja z moją świątobliwością."

Podobno po wyborze na Papieża, Jan Paweł II powiedział do księdza Dziwisza... „No widzisz Stasiu... i już po nartach."

Mnie już niepotrzebny

Sakrę biskupią przyszły kard. Macharski otrzymał z rąk Jana Pawła II. Podczas uroczystego nabożeństwa papież zdjął z szyi złoty krzyż i zawiesił go na szyi bp. Macharskiego. Ten piękny gest jednak odpowiednio skomentował - „Daję ci go bo jest trochę uszkodzony."

Skromne zajęcie

Podczas ostatniej prywatnej audiencji piłkarzy Realu Madryt Papież poznając Ronaldo, zażartował: „A ty, chłopcze, czym się w tym klubie zajmujesz?". Na to Ronaldo z uśmiechem na twarzy wyjaśnił, że jest napastnikiem.

Jak się do mnie dzwoni?

Po wprowadzeniu stanu wojennego w Polsce, na świecie zamieszanie, Zbigniew Brzeziński (ówczesny doradca prezydenta USA) miał nawiązać kontakt z Watykanem. Z trudnościami zdobył telefon do Stolicy Apostolskiej i udało mu się porozmawiać z Papieżem. Na koniec rozmowy poprosił:
- Czy Wasza Świątobliwość zechciałby udostępnić prywatny numer telefonu do wykorzystania w nagłym wypadku?
Papież odsunął słuchawkę i do księdza Dziwisza nieśmiało:
- Czy ja mam jakiś prywatny telefon?

Najlepsze źródło informacji

Papież na pytanie dziennikarzy jaki jest stan jego zdrowia odpowiedział: „Nie wiem, nie czytałem porannych gazet."

Idźcie spać!

Niedziela palmowa w Watykanie. Po bardzo męczącej dla Jana Pawła II mszy i procesji, Papa wraca do swoich apartamentów. Hiszpańska pielgrzymka młodzieży krzyczy wniebogłosy. Wołają Papieża. I faktycznie, okno zostaje otwarte, mikrofon wystawiony, Papież wychodzi, macha do nich i mówi:
- Idźcie już.
- Nie,
- Ależ idźcie już, bo będziecie zmęczeni.
- NIE
- No więc pytam się was po raz trzeci: idziecie spać?
- NIE!
- Róbcie jak chcecie, ale ja idę.
- NIE!
- Ja idę, ja idę, choćbyście nie wiem jak krzyczeli, to ja idę. Ja muszę jutro rano chodzić na nogach, a nie na rzęsach. Do - bra - noc!

Ta, jasne, papież...

Pewnego razu papież Jan Paweł II siedział w swoim gabinecie i pracował. W jakimś momencie wykręcił numer szpitala w Szwajcarii, gdyż leżał tam jego chory przyjaciel, ks. biskup Andrzej Deskur. Bez trudności uzyskał rozmowę telefoniczną ze szpitalem i wtedy poprosił o połączenie z pokojem, gdzie leżał chory Biskup. Dociekliwa telefonistka zapytała:
- A kto mówi?
- Papież! - Padła lapidarna odpowiedź. Panienka na chwilę zaniemówiła, a potem odpowiedziała rezolutnie:
- Z pana taki papież, jak ze mnie cesarzowa chińska!
Gdy wszystko wyszło na jaw, chciano ponoć zwolnić z pracy ową urzędniczkę, ale papież natychmiast się za nią wstawił, gdyż - jak sam wyznał - „setnie się ubawił".

Bez przesady z tą powagą

Wypowiedź jednego człowieka z gwardii watykańskiej. „Ilekroć Papież przechodził obok nas a my staliśmy wyprostowani jak struny, i z poważną miną, zawsze to pociągał nas za guziki albo za troczki żeby nas rozśmieszyć... zawsze Mu się udawało."

Na wszelki wypadek

Do księdza Józefa Tischnera:
Papież: Ja ciebie Józuś zrobię biskupem!
Józuś: Proszę Ojca Świętego, ja nie chcę być biskupem...
I nie był...

Zdrowie najważniejsze

Jan Paweł II polecił wybudować dla siebie basen w Castel Gandolfo. Na zarzuty o zbyt kosztowne pomysły miał ponoć odpowiedzieć: „Mój pogrzeb pociągnie za sobą o wiele większe wydatki. Papież musi być sprawny i zdrowy".

Przyszedł nowy

Zarządca w Castel Gandolfo wspomina, jak Jan Paweł II po raz pierwszy pojawił się w mieście. Przeszedł pieszo do kościoła parafialnego i oznajmił: „Macie nowego mieszkańca. Miejmy nadzieję, że ten nowy mieszkaniec okaże się porządnym mieszkańcem."

Facile dictu, difficile factu

Młodzież śpiewa „sto lat, sto lat" na co Papież - „łatwiej to wyśpiewać niż wykonać".

Taki los papieża

Papież stojąc w oknie do krzyczącego tłumu: „w tym Rzymie jest ciężko być papieżem, a co dopiero tutaj - trzeba by z okna nie wychodzić..."

Gardełka słabe...

Młodzież krzyczy:
- Niech żyje papież!
A papież odpowiada:
- Niech żyje młodzież!
Na to młodzież głośniej
- Niech żyje papież!!
A papież znowu
- Niech żyje młodzież!!
Młodzież zareagowała jeszcze głośniej.
Papież natomiast:
- Nie macie dzisiaj ze mną szans.

Cóż za nietakt

Ja chciałbym bardzo przeprosić, kardynał stoi, prezydent stoi, a ja siedzę.

W Gorzowie Jan Paweł II mówił o tym, że musi wprowadzić Kościół w III tysiąclecie i zastanawia się czy podoła, więc wszyscy zaczęli krzyczeć: „pomożemy, pomożemy!" Papież na to: „ten okrzyk jest mi znany... ale teraz chyba nam się lepiej uda."

Jakie powitanie lubimy najbardziej

Jedna z sióstr zakonnych, które pomagały papieżowi w codziennych sprawach, zwróciła się do polskiego księdza z prośbą, aby nauczył ją kilku słów po polsku. Uzasadniła, że miło byłoby Ojcu Świętemu, gdyby mogła się z nim przywitać w jego ojczystym języku. Ksiądz spełnił jej prośbę. Następnego dnia podając śniadanie, siostra zwróciła się do Jana Pawła II „Jak się masz, koteczku...?"

Po wyborze na papieża, Jan Paweł II mówi do swojego przyjaciela, księdza Dziwisza: „Stasiu Dziwisz... czy Ty się nie dziwisz?"

Uwaga, szef patrzy!

Znana jest skłonność Karola Wojtyły do żartów. Jego osobisty lekarz opowiada jak podczas jednej z podróży Jan Paweł II nie czuł się zbyt dobrze, po wcześniej zjedzonych plackach ziemniaczanych. Doktor zaproponował kilka kropel „Napoleona". Papież zapytał wtedy na jakiej są wysokości. Lekarz poszedł zapytać, wrócił i podał pułap, na jakim znajdował się samolot. Papież wzniósł rękę do góry i powiedział: „Nie mogę, Szef za blisko".

Jednak nie on

Arcybiskup Comastri przyszedł do papieskiego apartamentu po ostatnie błogosławieństwo umierającego Jana Pawła II. Kiedy podszedł do jego łoża, arcybiskup Stanisław Dziwisz powiedział: „Ojcze Święty, jest tu Loreto". Był to swoisty skrót myślowy, na jaki pozwolił sobie sekretarz papieża, który odniósł się do tego, że przez wiele lat arcybiskup Comastri był papieskim delegatem w słynnym sanktuarium maryjnym Loreto we Włoszech.
Kiedy papież usłyszał: „tu jest Loreto", otworzył oczy, spojrzał na arcybiskupa i powiedział: „Nie, Święty Piotr.

# data[].attributes.attachment_link.description
Anegdoty Jana Pawła II W 1927 roku - wkrótce po tym, jak amerykański lotnik Charles Lindbergh samotnie przeleciał nad Atlantykiem - zapytano małego Karola Wojtyłę:- Kim chciałbyś zostać?- Będę lotnikiem! - odpowiedział chłopiec.- A dlaczego nie księdzem?- Bo Polak może być drugim Lindbergiem, ale nie może zostać papieżem.

# data[].attributes.body
Zbiór cytatów do wyboru.

# data[].attributes.attachment_link.description
Jan Paweł II (właśc. Karol Wojtyła; 1920-2005) - polski duchowny rzymskokatolicki, arcybiskup krakowski, kardynał, 264. papież (od 16 października 1978 do 2 kwietnia 2005). Święty kościoła katolickiego.

# data[].attributes.headline
12 materiałów repertuarowych oraz scenariusz zajęć na temat św. Jana Pawła II.

# data[].attributes.subject
12 materiałów repertuarowych oraz scenariusz zajęć na temat św. Jana Pawła II.

# data[].attributes.body
Dostęp do materiałów otrzyma nauczyciel po zgłoszeniu się do nauczyciela bibliotekarza, gdyż jest ograniczony dla prenumeratorów i objęty prawami autorskimi.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Na wstępie przypominamy, że nauczyciel bibliotekarz formę pracy zdalnej powinien skonsultować z dyrektorem i nie oznacza ona automatycznie konieczności prowadzenia zajęć online. Szczegółowe kwestie formalne omówił tutaj nasz prawnik.

Jednocześnie zapraszamy do poprzednich części naszego poradnika, które zostały zebrane tutaj.

Rok 2020 został ogłoszony Rokiem św. Jana Pawła II. 2 kwietnia obchodziliśmy 15. rocznicę śmierci, a 18 maja będziemy obchodzić 100. rocznicę urodzin papieża. W normalnych okolicznościach w większości szkół właśnie trwałyby przygotowania do obchodów, akademii lub apeli z tej okazji.

Tworząc ten cykliczny poradnik cały czas mamy na uwadze obawy wielu nauczycieli bibliotekarzy dotyczące pracy zdalnej. Słuszne, ponieważ także uważamy, że nie należy dodatkowo obciążać uczniów i rodziców będących w bardzo trudnej sytuacji. Szczególnie teraz, gdy wszyscy są już zmęczeni izolacją oraz dzieleniem obowiązków służbowych z opieką nad dziećmi i wspomaganiem ich nauki.

Dlatego kolejna część poradnika polega przede wszystkim na wsparciu pracy swojej szkoły. Wszyscy są obecnie zajęci radzeniem sobie z bieżącymi problemami i wyzwaniami. W pewnym momencie, gdy uczniowie wrócą do szkół lub w nowym roku szkolnym, i tak przyjdzie pewnie czas na jakąś formę obchodów Roku św. Jana Pawła II. Poniższe materiały mogą być realną pomocą, które może zapewnić nauczyciel bibliotekarz w działalności szkoły. Nie wnikamy w szczegóły relacji naszych czytelników z dyrektorami placówek, bo są one różne, ale taka pomoc może też być formą zaakcentowania wartości swojej pracy zdalnej.

Poniżej publikujemy wybór 12 materiałów repertuarowych poświęconych papieżowi. Niektóre z nich są poważne i podniosłe, inne zachowują luźniejszą formę. Są tam scenariusze dla młodszych i starszych uczniów. Część zawiera fragmenty poezji i cytatów, inne są skupione na przedstawieniu postaci. Słowem - każdy znajdzie coś dla siebie.

Wszystkie materiały są dostępne darmowo dla czytelników posiadających pełny dostęp do portalu. Jeżeli go nie posiadasz, tutaj dowiesz się, jak go pozyskać. Pozostałych użytkowników serdecznie zapraszamy na stronę Scenariusze.edu.pl - największej w Polsce bazy materiałów repertuarowych dla szkół, gdzie można zamówić materiały w formie online.

Tutaj zebraliśmy wyselekcjonowane cytaty Jana Pawła II dla młodzieży, które mogą przydać się podczas planowania obchodów.

Zachęcamy do przeredagowania materiałów i dostosowania ich do swoich potrzeb, pomysłów, wieku i oczekiwań uczniów.
Dzięki Ci, Panie, za Jana Pawła II
Scenariusz słowno-muzyczny

Scenariusz słowno-muzyczny wykorzystujący ciekawostki i anegdoty z życia papieża, który może być przydatny przy organizacji przedstawień w Roku Jana Pawła II.
Jak Lolek stał się świętym
Scenariusz przedstawienia przybliżający biografię papieża Jana Pawła II.
Nie lękajcie się!
Scenariusz montażu poświęconego przesłaniu Jana Pawła II. Scenariusz oparty na tekstach Jana Pawła II nie tylko porusza kwestie wiary, lecz także ukazuje zmagania człowieka z problemami codzienności.
Ludzkość zawsze potrzebuje spokoju...
Scenariusz poświęcony Janowi Pawłowi II. Złożony jest z cytatów papieża, fragmentów wypowiedzi na jego temat oraz utworów poetyckich.
Każdego człowieka czeka w życiu walka duchowa
Scenariusz z okazji kanonizacji papieża Polaka. Montaż poetycko-muzyczny o papieżu. Scenariusz zawiera przesłania Jana Pawła II do młodzieży.
Echo niebios
Scenariusz poświęcony Janowi Pawłowi II w rocznicę beatyfikacji. Montaż poezji, cytatów, fragmentów twórczości papieża.
Taki jestem... Anegdoty o Papieżu
Scenariusz słowno-muzyczny w czwartą rocznicę śmierci Jana Pawła II. Przedstawia sylwetkę Papieża od strony bardziej "ludzkiej", zabarwionej humorem. Nutę nastrojowej refleksji zapewniają wplecione między anegdoty i fragmenty poezji.
Santo Subito
Scenariusz słowno-muzyczny w drugą rocznicę śmierci Jana Pawła II.
Miłość mi wszystko wyjaśniła
Scenariusz poświęcony pamięci Jana Pawła II
A jednak nie cały umieram, to, co we mnie niezniszczalne, trwa
Montaż przekazuje uczniom w przystępnej formie najważniejsze przesłania myśli Jana Pawła II. Uczy nie tylko wiary, lecz także odwagi, ambicji, szacunku dla pokoju, współczucia. Zawiera ciekawe cytaty z wypowiedzi papieża. Do przeprowadzenia w szkołach ponadpodstawowych. Realizacja zajmuje około 40 minut. Sprawdzony w praktyce.
To co we mnie niezniszczalne trwa! - Jan Paweł II
Scenariusz poświęcony postaci Jana Pawła II. Wykorzystuje fragmenty Tryptyku rzymskiego i Poezji zebranych papieża oraz fragmenty wspomnień z nim związanych. Fragmenty przedstawiają przesłanie Jana Pawła II i wskazują na jego aktualność.
Papież spraw ludzkich
Montaż poetycko-muzyczny poświęcony Janowi Pawłowi II. Składa się z fragmentów poezji okolicznościowej i piosenki religijnej.

Dodatkowo proponujemy także scenariusz zajęć, które można przeprowadzić po powrocie do szkół:
Santo subito! Od beatyfikacji do kanonizacji Jana Pawła II
Scenariusz zajęć poświęconych papieżowi Janowi Pawłowi II. Do przeprowadzenia na zajęciach dodatkowych.

Jednocześnie zapraszamy do poprzednich części naszego poradnika:

# data[].attributes.attachment_link.title
Jak pracować zdalnie? Cz. 9. Rok św. Jana Pawła II

# data[].attributes.attachment_link.description
Na wstępie przypominamy, że nauczyciel bibliotekarz formę pracy zdalnej powinien skonsultować z dyrektorem i nie oznacza ona automatycznie konieczności prowadzenia zajęć online. Szczegółowe kwestie formalne omówił tutaj nasz prawnik. Jednocześnie zapraszamy do poprzednich części naszego poradnika, które zostały zebrane tutaj. Rok 2020 został ogłoszony Rokiem św. Jana Pawła II.

# data[].attributes.headline
	Wirtualne Muzeum Dom Rodzinny Ojca Świętego JPII

# data[].attributes.subject
	Wirtualne Muzeum Dom Rodzinny Ojca Świętego JPII

# data[].attributes.body
-film https://www.youtube.com/watch?v=DkE0wxIhkHU
- aplikacja na Android
- możemy zajrzeć, np. do mieszkania Wojtyłów, zobaczyć fotografie z rodzinnego albumu, zestaw ołowianych żołnierzyków, którymi bawił się w dzieciństwie Karol, jego szkolne świadectwo, ale także sprzęt narciarski przyszłego papieża, czy wełniany sweter i trampki, w których wędrował po górach.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Everyone

Translate the description into English (United States) using Google Translate?

Śladami Świętego. Wirtualne Muzeum Dom Rodzinny Ojca Świętego Jana Pawła II w Wadowicach. Zapraszamy do zwiedzania muzeum

What's New

Publikacja aplikacji w sklepie play

# data[].attributes.attachment_link.title
Wirtualne Muzeum Dom Rodzinny Ojca Świętego JPII - Apps on Google Play

# data[].attributes.attachment_link.description
Everyone Translate the description into English (United States) using Google Translate? Śladami Świętego. Wirtualne Muzeum Dom Rodzinny Ojca Świętego Jana Pawła II w Wadowicach. Zapraszamy do zwiedzania muzeum What's New Publikacja aplikacji w sklepie play

# data[].attributes.headline
Wirtualna podróż "Śladami Jana Pawła II" po Małopolsce

# data[].attributes.subject
Wirtualna podróż "Śladami Jana Pawła II" po Małopolsce

# data[].attributes.attachment_link.title
Małopolska św. Jana Pawła II - WOJ. MAŁOPOLSKIE | Prezentacja panoramiczna - wkraj.pl

# data[].attributes.attachment_link.description
Zobacz wirtualną wycieczkę po : Małopolska św. Jana Pawła II - WOJ. MAŁOPOLSKIE - panoramy wkraj.pl zapraszamy

# data[].attributes.attachment_link.title
Quiz: Sprawdź, ile wiesz o Janie Pawle II

# data[].attributes.attachment_link.description
Wydaje wam się, że wiecie wszystko o Janie Pawle II? Sprawdźcie się w naszym quizie! 😉

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Związki przyszłego Papieża z Lublinem

Ksiądz Karol Wojtyła pracę na Wydziale Filozoficznym Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego rozpoczął w październiku 1954 roku. Za niespełna 2 lata, młody uczony Wojtyła został mianowany kierownikiem Zakładu i Katedry Etyki. Mimo młodego wieku miał już tytuł doktora habilitowanego nadany na Wydziale Teologii Wszechnicy Krakowskiej. Z lubelską uczelnią był związany niezmiennie przez kolejne ponad dwadzieścia lat, aż do momentu wyboru na Biskupa Rzymu w październiku 1978 roku.

Początki pracy naukowej i dydaktycznej Karola Wojtyły przypadły na czas najwyższej próby dla człowieka. Lata 50-te to bowiem kult Stalina, wielkie czystki na uczelniach, otwarta wojna Państwa z Kościołem. Takie realia weryfikują stosunek każdego zarówno do prawdy, jak i ludzkiej godności. We wrześniu 1953 roku uwięziony został Prymas Polski Kardynał Stefan Wyszyński - ojciec duchowy profesora Wojtyły, a pod znakiem zapytania stanęły także dalsze losy Lubelskiego Uniwersytetu.
Ksiądz Karol Wojtyła nie mieszkał w Lublinie na stałe. Na wykłady, seminaria i konferencje przyjeżdżał zwykle pociągiem relacji Kraków - Lublin. "Wuj" - bo tak nazywano Księdza Profesora - nierzadko spóźniał się na seminaria „...ja według czasu krakowskiego..." - tłumaczył. Jednocześnie umiał słuchać innych, przez szacunek dla swoich rozmówców nie pilnował czasu, szanował ich myśli.

Wielu studentów, współpracowników i przyjaciół lubelskiego Profesora wspomina Go jako człowieka skromnego i bezpośredniego. Takiego, który skraca dystans w kontaktach i rozmowach. Mimo coraz ważniejszych obowiązków i funkcji obejmowanych w hierarchii kościelnej pozostawał tak samo zwyczajny i przyjacielski. Zawsze starał się okazywać, że zależy na życzliwości i przyjaźni innych.

Droga na Katolicki Uniwersytet Lubelski

Daleki, a mimo wszystko bliski

Jan Paweł II na swoim Uniwersytecie

Kalendarium

18 V 1920

w Wadowicach przychodzi na świat Karol Józef Wojtyła, syn Emilii i Karola Wojtyłów

1 XI 1946

przyjęcie święceń kapłańskich z rąk kardynała Sapiehy

6 XII 1948

uzyskanie tytułu naukowego doktora teologii na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego

3 XII 1953

uzyskanie tytułu doktora habilitowanego w zakresie teologii moralnej na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego

1 X 1954

zatrudnienie na KUL

15 XI 1957

zatwierdzenie na stanowisku docenta przez Centralną Komisję Kwalifikacyjną dla Pracowników Nauki

4 VII 1958

nominacja na biskupa pomocniczego archidiecezji krakowskiej

8-11 III 1961

rekolekcje wielkopostne dla młodzieży akademickiej

30 XII 1963

nominacja na metropolitę krakowskiego

28 VI 1967

wyniesienie do godności kardynała przez Pawła VI

22 X 1968

udział w obchodach 50-lecia KUL

10 XII 1976

nadanie tytułu profesora honorowego KUL

16 X 1978

wybór na papieża

4 XI 1978

pierwsza audiencja prywatna w Watykanie dla społeczności akademickiej KUL

6 VI 1979

spotkanie ze społecznością akademicką KUL na Jasnej Górze, wręczenie Medalu za Zasługi dla KUL

2 IV 2005

odejście do domu Ojca

1 V 2011

beatyfikacja na placu św. Piotra w Rzymie z udziałem delegacji KUL

27 IV 2014

ogłoszenie Jana Pawła II świętym

Źródło: Katolicki Uniwersytet Lubelski

# data[].attributes.attachment_link.description
Ksiądz Karol Wojtyła pracę na Wydziale Filozoficznym Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego rozpoczął w październiku 1954 roku. Za niespełna 2 lata, młody uczony Wojtyła został mianowany kierownikiem Zakładu i Katedry Etyki. Mimo młodego wieku miał już tytuł doktora habilitowanego nadany na Wydziale Teologii Wszechnicy Krakowskiej.

# data[].attributes.headline
Scenariusze zajęć o Janie Pawle II dla wszystkich poziomów szkół - zestawienie bibliograficzne z dostępem online

# data[].attributes.subject
Scenariusze zajęć o Janie Pawle II dla wszystkich poziomów szkół - zestawienie bibliograficzne z dostępem online

# data[].attributes.body
materiały online dostępne od 18 maja

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Chcemy zachować i rozpowszechnić spuściznę po Janie Pawle II, będącą częścią polskiego dziedzictwa narodowego. Serwis wystartuje w setną rocznicę urodzin Karola Wojtyły.

Dokumenty, nagrania audio i video, fotografie, teksty i opracowania dotyczące Jana Pawła II w jednym miejscu w Internecie - to cel portalu JP2online.pl.

Kilkanaście lat po śmierci najbardziej znanego na świecie Polaka, materiały archiwalne (multimedia, fotografie i dokumenty) dotyczące jego życia i posługi są rozproszone, często niedostępne i nie można z nich swobodnie korzystać. Dlatego Centrum Myśli Jana Pawła II podjęło się zadania zlokalizowania, opracowania merytorycznego i technicznego zbiorów związanych z Karolem Wojtyłą, by udostępnić je internautom. Przedsięwzięcie jest realizowane w partnerstwie z licznymi instytucjami państwowymi i kościelnymi, które przekazały tysiące archiwaliów z własnych zasobów do prezentacji w JP2online.pl.
Co znajdziesz na portalu JP2online.pl?

nowoczesną wyszukiwarkę multimediów, dokumentów i tekstów papieskich,

multimedialny biogram Jana Pawła II,

część zbiorów dostępna do pobrania i wykorzystania w projektach niekomercyjnych,

publikacje tematyczne poświęcone różnym aspektom życia i nauczania papieża,

katalog materiałów papieskich znajdujących się w archiwach instytucji państwowych i kościelnych, organizacji papieskich oraz osób prywatnych.

Kogo zapraszamy?
Portal jest skierowany do osób zajmujących się szeroko rozumianą popularyzacją myśli Jana Pawła II i edukacją (katecheci, edukatorzy, artyści, producenci filmowi, dziennikarze, animatorzy kultury) oraz pracowników naukowych zajmujących się spuścizną po Janie Pawle II jako materiałem badawczym. Portal będzie również przydatnym narzędziem dla wszystkich osób zainteresowanych osobiście życiem i posługą papieża.

W latach 2016-2020 opracowaliśmy i przygotowaliśmy do udostępnienia:

16.000 stron dokumentów archiwalnych,

5.000 fotografii,

100.000 minut nagrań radiowych,

700 godzin nagrań video.

Partnerzy projektu:

Archidiecezja Warszawska,

Archiwum Akt Nowych,

Archiwum Narodowe w Krakowie,

Filmoteka Narodowa Instytut Audiowizualny,

Instytut Dialogu Międzykulturowego im. Jana Pawła II,

Instytut Pamięci Narodowej,

Instytut Prymasowski Stefana Kardynała Wyszyńskiego,

Instytut Tertio Millenio,

Klasztor Braci Mniejszych Konwentualnych w Niepokalanowie,

Naczelna Dyrekcja Archiwów Państwowych,

Polskie Radio S.A.,

Zgromadzenie Księży Sercanów.

Partnerzy o projekcie: Projekt realizowany pod patronatem: Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury
WESPRZYJ PRZEDSIĘWZIĘCIE. ZOSTAŃ SPONSOREM PORTALU JP2ONLINE.PL!
Kontakt:
Anna Olesiak, kierownik projektu, aolesiak@centrumjp2.pl, +48 798 465 210

Wioletta Milej, specjalista ds. komunikacji biznesowej, wmilej@centrumjp2.pl, +48 515 240 128,

# data[].attributes.attachment_link.title
JP2online.pl - Centrum Myśli Jana Pawła II

# data[].attributes.attachment_link.description
Chcemy zachować i rozpowszechnić spuściznę po Janie Pawle II, będącą częścią polskiego dziedzictwa narodowego. Serwis wystartuje w setną rocznicę urodzin Karola Wojtyły. Dokumenty, nagrania audio i video, fotografie, teksty i opracowania dotyczące Jana Pawła II w jednym miejscu w Internecie - to cel portalu JP2online.pl.

# data[].attributes.body
https://www.youtube.com/watch?v=cwBAbpZ1ZUw

# data[].attributes.attachment_link.title
Święty Jan Paweł II, życie Świętego Papieża

# data[].attributes.body
18 V 1920 | w Wadowicach przychodzi na świat Karol Józef Wojtyła, syn Emilii i Karola Wojtyłów
1 XI 1946 | przyjęcie święceń kapłańskich z rąk kardynała Sapiehy
6 XII 1948 | uzyskanie tytułu naukowego doktora teologii na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego
3 XII 1953 | uzyskanie tytułu doktora habilitowanego w zakresie teologii moralnej na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego
1 X 1954 | zatrudnienie na KUL
2 X 1954 |  rozpoczęcie wykładów zleconych na Wydziale Filozoficznym KUL
7 I 1956 | nominacja na członka-korespondenta Towarzystwa Naukowego KUL
Wielki Post 1956 | rekolekcje w Kościele Akademickim KUL
1 XII  1956 | mianowanie na zastępcę profesora w Katedrze Etyki oraz etatowym pracownikiem KUL-u
15 XI 1957 | zatwierdzenie na stanowisku docenta przez Centralną Komisję Kwalifikacyjną dla Pracowników Nauki
4 VII 1958 | nominacja na biskupa pomocniczego archidiecezji krakowskiej
8-11 III 1961 |  rekolekcje wielkopostne dla młodzieży akademickiej
30 XII 1963 | nominacja na metropolitę krakowskiego
5-6 VI 1966 | udział w obchodach milenium chrztu Polski na KUL
28 VI 1967 | wyniesienie do godności kardynała przez Pawła VI
22 X 1968 | udział w obchodach 50-lecia KUL
10 XII 1976 | nadanie tytułu profesora honorowego KUL
16 X 1978 | wybór na papieża
17 X 1978 | nadanie Medalu za Zasługi dla KUL
4 XI 1978 | pierwsza audiencja prywatna w Watykanie dla społeczności akademickiej KUL
6 VI 1979 | spotkanie ze społecznością akademicką KUL na Jasnej Górze, wręczenie Medalu za Zasługi dla KUL
17 VI 1983 | wręczenie doktoratu honoris causa podczas spotkania ze społecznością akademicką KUL w Warszawie
9 VI 1987 | wizyta Jana Pawła II na KUL – spotkania z polskim światem nauki i społecznością akademicką KUL
24 IV 1997 | nadanie tytułu Honorowego Obywatela Miasta Lublin
2 IV 2005 | odejście do domu Ojca
4 IV 2005 | uchwała Senatu KUL o zmianie nazwy na Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II
1 V 2011 | beatyfikacja na placu św. Piotra w Rzymie z udziałem delegacji KUL
8 I 2012 | wprowadzenie relikwii  Jana Pawła II do Kościoła Akademickiego KUL
27 IV 2014 | ogłoszenie Jana Pawła II świętym

# data[].attributes.body
Propozycja zabawy w domu.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Dziś zapraszamy do pokoju zagadek, który zabierze w podróż śladami Jana Pawła II. Powstał w ramach tygodniowego kursu online Tydzień z Escape Room w projektach eTwinning.

Jego autorka, Lucyna Buskiewicz, nauczycielka religii ze Szkoły Podstawowej nr 7 w Toruniu, w ciekawy sposób połączyła zagadnienia nauczanego przedmiotu z elementami kodowania.

Zapraszamy do zabawy!

Z Wadowic do Watykanu

# data[].attributes.attachment_link.title
Escape Room - Z Wadowic do Watykanu | .eTwinning Polska

# data[].attributes.attachment_link.description
Dziś zapraszamy do pokoju zagadek, który zabierze w podróż śladami Jana Pawła II. Powstał w ramach tygodniowego kursu online Tydzień z Escape Room w projektach eTwinning. Jego autorka, Lucyna Buskiewicz, nauczycielka religii ze Szkoły Podstawowej nr 7 w Toruniu, w ciekawy sposób połączyła zagadnienia nauczanego przedmiotu z elementami kodowania.

# data[].attributes.body
Aplikacja
Zbiór cytatów
https://lublin.eu/lublin/jp2/czytamy-papieza

# data[].attributes.body
Utwory Lubelskiej Federacji Bardów do tekstów poetyckich Jana Pawła II.
https://www.youtube.com/watch?v=bYligeAQgng

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Świętujmy razem

Rok 2020 jest dla Lublina rokiem szczególnym - zawiera w sobie bowiem dwie wyjątkowe daty w historii Polski: 15. rocznicę śmierci i 100. rocznicę urodzin oraz Wielkiego Człowieka - Papieża Jana Pawła II, bez którego dziś nasza rzeczywistość wyglądałoby inaczej. Życie Karola Wojtyły - profesora z Lublina, biskupa Krakowa i Rzymu pełne było Boga, ale także człowieka. Mimo swojej misji nie stracił nigdy z oczu tych, dla których był pasterzem. Pielgrzymował do wielu zakątków świata, nie zapomniał jednak o swojej Ojczyźnie. Pamiętna dla wielu z nas jest zwłaszcza wizyta Papieża w Lublinie.

W ramach Komitetu Honorowego, w skład którego weszli Jego Ekscelencja Ksiądz Arcybiskup prof. Stanisław Budzik Metropolita Lubelski, Jego Magnificencja ks. prof. dr hab. Antoni Dębiński Rektor Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, Lech Sprawka, Wojewoda Lubelski, Jarosław Stawiarski, Marszałek Województwa Lubelskiego oraz dr Krzysztof Żuk, Prezydent Miasta Lublin wspólnie przygotowaliśmy program obchodów papieskiego Jubileuszu, który tematycznie nawiązywał do wszystkiego, co składało się na życie Karola Wojtyły. Nie zabrakło w nim wydarzeń sportowych, naukowych, sprzyjających refleksji i pogłębieniu wiedzy o Jubilacie oraz poszukiwaniu duchowości i sensu życia. Szczególnym zaangażowaniem wykazała się lubelska oświata, bowiem szkoły i przedszkola przygotowały swoje autorskie przedsięwzięcia. Chcieliśmy zaakcentować także związki Jubilata z Lublinem, podążając śladami Jego obecności w konkretnej przestrzeni miasta. W całorocznym programie obchodów Jubileuszu znalazły się między innymi marsze, spacery, biegi, pikniki, gry miejskie, pokazy filmów, spotkania z dziećmi i młodzieżą oraz konferencje naukowe.

Przyświecała nam idea wspólnego świętowania mieszkańców Lublina wspominających Honorowego obywatela swojego miasta. Niestety obecna sytuacja epidemiologiczna zmieniła życie naszego miasta. Byliśmy zmuszeni odwołać wszystkie działania planowane na kwiecień i maj. Co w przyszłości? Będziemy reagować w zależności od sytuacji zdrowotnej w kraju.

W trudnej dla nas sytuacji zachęcam Państwa do innej niż pierwotnie planowaliśmy formy wspominania osoby Jana Pawła II. Dziś nie spotkamy się razem na Placu Litewskim, ale możemy czytać, słuchać, oglądać zamieszczone online materiały, które pozostawił po sobie Wielki Polak. To Jemu w dużej mierze zawdzięczamy odzyskanie przez Polaków wolności i szansę na patriotyzm pokoju. Jego przesłanie to także uniwersalny „drogowskaz" dla człowieka w każdej sytuacji i nadzieja na sens życia, które prowadzi go do tego najważniejszego celu.
Zapraszam też na stronę Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, Centrum Myśli Jana Pawła II, Bazy Tekstów Papieskich.

Prezydent Miasta Lublin

# data[].attributes.attachment_link.description
Rok 2020 jest dla Lublina rokiem szczególnym - zawiera w sobie bowiem dwie wyjątkowe daty w historii Polski: 15. rocznicę śmierci i 100. rocznicę urodzin oraz Wielkiego Człowieka - Papieża Jana Pawła II, bez którego dziś nasza rzeczywistość wyglądałoby inaczej. Życie Karola Wojtyły - profesora z Lublina, biskupa Krakowa i Rzymu pełne było Boga, ale także człowieka.