# data[].attributes.body
in het begin begint het boek al wel een beetje zielig voor wouter. niemand die hem ziet staan, hij blijft een beetje achter. Dit zielige gedeelte komt richting het einde van het boek weer terug. wanneer wouter faalt op de olympische spelen en daarna geen gevoel meer heeft in zijn benen. voor Ax is het einde ook niet al te leuk. ik geef hier niet te veel over weg maar dat hij in een psychiatrische inrichting zat is natuurlijk al niet leuk.

# data[].attributes.body
Het boek was niet moeilijk te lezen. Er werd niet/nauwelijks gebruik gemaakt van moeilijke woorden. soms stonden er wel wat lastigere zinnen tussen, maar als je verder las werd alles wel duidelijk. dit komt omdat niet alles meteen duidelijk werd uitgelegd. Maar door door te lezen kom je er van zelf achter.

# data[].attributes.body
De personages leken heel erg op echte mensen in het dagelijks leven. ze beleefde dingen die je zelf ook in het echte leven ook echt mee maakt en dus heel bekend voor komt. bepaalde beslissingen die ze maken, heb ik zelf ook wel is moeten maken, wat niet al te makkelijk blijkt te zijn. al denken ze er wel zo over. Hoe de personages ook over bepaalde dingen denken en erop reageren zie ik vaak zelf ook in mijn omgeving.

# data[].attributes.body
https://www.youtube.com/watch?v=4kDklB6-69Q

Ik vind dat dit bij het boek past omdat niet alles zo gaat als je hoopt/ wil. het is moeilijk om de realiteit onder ogen te zien. het lijkt allemaal zo makkelijk maar dat is het zeker niet. dit zie je in dit verhaal oo heel duidelijk terug. want in hun jeugd gaat het allemaal nog vrij soepel, behalve dat Max dan niet al te normaal blijkt te zijn. maar hoe ouder ze worden hoe lastiger alles wordt. dit zie je doordat Max uiteindelijk in een psychiatrische inrichting zit en de weg helemaal kwijt is. Bij Wouter verliep ook niet alles zoals hij gehoopt had, zoals op de Olympische spelen waarnaar hij zich niet meer durfde te vertonen op de sportclub vanuit schaamte.

# data[].attributes.body
A. De Onzichtbare jongen is geschreven in een ik-perspectief.
B. De verteller in dit boek is Wouter. dit zie je duidelijk in bepaalde gebeurtenissen zoals:
"n militaire dienst was ik na die zes weken in looppas geheel tot stilstand gebracht. Daarom wilde ik na mijn afzwaaien maar één ding: in beweging komen. Ik solliciteerde bij een reisorganisatie in Haarlem, de Trekvogel geheten, huurde een kamer en suite op de Delftlaan en kreeg een opleiding tot reisleider van de Trekvogel, die niet alleen een reisbureau was maar ook met eigen bussen door heel West-Europa reed.
C. Wouter is heel snel. hij werd vroeger bij voetbal ook wel Karel Knal genoemd. hij begon met Hardlopen en werd uiteindelijk geselecteerd voor de Olympische Spelen. Als hij 24 is krijgt hij last van zijn benen. wat uiteindelijk doorgaat tot hij niks meer in zijn onder benen voelt.

# data[].attributes.body
A. De hoofdpersonen in het boek is wouter. In het begin dacht ik ook dat wout een hoofdpersoon was maar hij is een belangrijke bijpersoon.
F. Ze lijken beide op echt mensen.  Dit komt omdat alles met ze meemaken ook heel realistisch is en hoe ze overal op reageren ook normaal is zoals dat in het dagelijks leven gaat.
C. de belangrijkste bijpersoon in het verhaal is Max. Max is de beste vriend van Wouter. Max is een helper omdat hij hem helpt met zijn school en alle andere dingen die hij wil bereiken.

# data[].attributes.body
A. De open plekken in het boek zijn dat je niet wist Waar Max heen was. Je wist ook niet wat Wouter precies aan zijn benen had aan het einde van het verhaal.
C. Nee, er wordt een open plek niet ingevuld. Het gaat hier om de open plek dat je niet weet wat Wouter met zijn benen heeft, de doktoren weten het ook niet en het wordt ook nooit duidelijk gemaakt.

# data[].attributes.body
Wouter zit  in de 6de klas. Er Komt een nieuwe jongen bij hem in de klas genaamd Max. Hij blijkt meteen al heel slim te zijn. Niemand ziet max echt staan behalve Wouter. Max heeft een boek gelezen genaamd de Onzichtbare Jongen. Hij zegt daarom niet veel en zit helemaal achter in de klas. Max voert veel wetenschappelijke proefjes uit en leest ook veel boeken. Hij begint met het bouwen van een windmeter. Max wil graag uitvinder worden. Aan het einde van het jaar, wanneer de rapporten worden uitgedeeld, heeft Max natuurlijk het beste rapport. Na de zomervakantie gaan ze beide naar de HBS. Wouter loopt snelle tijden, maar op school gaat het wat minder in tegenstelling tot bij Max. In juli 1952 vliegt Wouter naar Helsinki voor de Olympische Spelen. Dit verloopt niet helemaal zoals gehoopt. Eenmaal terug in Nederland gaat Wouter bij het leger terwijl Max blijkt afgekeurd te zijn. Ze zien elkaar een hele tijd niet meer. Tot op een dag ze elkaar onverwachts tegen komen, als het met hen beide niet goed gaat als verwacht.

# data[].attributes.body
Bernlef is geboren op 14 januari 1937 en op 29 oktober is hij gestorven. hij is 75 jaar geworden. Hij schreef gedichten, romans, verhalen en essays. Het werk dat hij heeft gemaakt werd vele malen bekroond. Hij kreeg bijvoorbeeld de P.C. Hooftprijs uitgereikt. Met de roman genaamd hersenschimmen (1984) brak hij door.