# data[].attributes.body
Eind mei 2019 kan ik stellen dat ik zelfzeker voor de klas sta en mijzelf als een anker of steunpilaar voor de leerlingen beschouw, maar ook voor collega's en mezelf. Ik had nooit durven dromen dat het zo positief zou evolueren, maar ik heb vandaag echt heel veel zin om aan mijn stagelessen te beginnen. Dankzij mijn mentor van mijn allereerste vakdidactische stageles heb ik veel meer vertrouwen in mezelf gekregen en zie ik de komende maanden en jaren vol vertrouwen tegemoet. Ik heb twee keer les moeten geven in een erg uitgeputte fysieke toestand (hoogzwanger en ziek zoontje), maar dit lukte mij eigenlijk enorm goed. Hierdoor geloof ik dat ik in moeilijke situaties ook wel mijn plan zal kunnen trekken.
Ter voorbereiding van oefenles 2 heb ik extra bronnenmateriaal over differentiatie geraadpleegd. Ik vond dit zeer interessant en heb dit proberen toe te passen tijdens mijn les, maar besef dat dit een voortdurend proces zal blijven om hierin bij te leren.
Tijdens mijn vakdidactische stageles heb ik getoond dat ik onder moeilijke omstandigheden rustig kan blijven en mijn gedrag aanpas aan de beginsituatie. Daarnaast lijkt het mij belangrijk om als leerkracht de leerlingen steeds te kunnen blijven inspireren. Het hangt erg af van de doelgroep hoe je dit moet doen. Ik vind dat ik er al goed in gegroeid ben om mijn lesstart aan te passen aan de beginsituatie van de leerlingen, maar heb gemerkt, onder andere uit de feedback van medestudenten, dat wat voor de ene een goede lesstart kan zijn, dit voor de andere helemaal niet is.
Uit mijn zelfreflectie en de reflecties van medestudenten en lectoren zou ik graag volgende actiepunten formuleren voor mijn stagelessen:

Actiepunten:

1.    Blijven inzetten op differentiatie

2.    Stimuleren taalvaardigheid: leerlingen meer Frans laten spreken

3.    Lesvoorbereidingen beperken tot de essentie

# data[].attributes.body
Intussen zijn we een klein jaartje verder, ben ik 32 weken zwanger van mijn tweede kindje en gaf ik vorige maand mijn eerste oefenles voor het vak DCo. Waar ik vorig jaar erg nerveus was, merk ik dat ik nu mijn perfectionisme al iets meer kan loslaten. Ik heb tijdens deze les erg ingezet op vernieuwende media en coöperatief leren. Vorig jaar was dit nog iets dat me erg onzeker maakte. Ik was er toen ook van overtuigd dat niet elke leerling over een smartphone beschikt en dat deze gebruiken tijdens de les helemaal uit den boze is. Intussen heb ik al heel wat lessen van medestudenten en op de school hier in de buurt geobserveerd en besef ik dat je de smartphone eigenlijk niet meer kan wegdenken uit je les. Ik had de lessen van de anderen goed geobserveerd en mijn vernieuwende media uitvoerig thuis getest op een testpubliek, waardoor alles technisch goed liep tijdens mijn oefenles.
Ik mag echter de klassieke media niet over het hoofd zien. Het gevaar dreigt om zo te focussen op vernieuwende media dat ik het overzicht van de les kwijt geraak.
Een volgende uitdaging zal het nog meer integreren van het Frans tijdens mijn oefenles worden. Ik hoef geen schrik te hebben om de leerlingen iets in het Frans te vragen. Omdat het tot hiertoe steeds over een 'niet-natuurlijke' omgeving gaat, met medestudenten in plaats van effectieve zesdejaars, vind ik het soms moeilijk om mij helemaal in te leven en dus evenveel Frans te spreken als ik zou doen tijdens een echte stageles.
Om diezelfde reden ging ik er op bepaalde momenten tijdens mijn les te snel vandoor. Ik had maar twee medestudenten die observeerden en dus maar twee 'leerlingen'. Ik kon enkel hen aanspreken, waardoor ik al snel verviel in zelf antwoorden in hun plaats. In een klasgroep van 20 leerlingen heb ik dit probleem vermoedelijk niet.
Innoveren is iets dat nooit stopt. In de snel evoluerende wereld waarin we leven zal het elke dag opnieuw een uitdaging zijn om de leerlingen op de juiste wijze te triggeren. Ik kijk er erg naar uit om ook voor volgende lessen zo innovatief mogelijk uit de hoek te komen. Daarnaast wil ik ook blijven inzetten op differentiatie. Leerlingen hebben vandaag toegang tot een wereldwijde bron aan informatie, ze kunnen op het internet (tijdens het gamen, op fora, etc...), daardoor is het kennisniveau per klas nog meer dan vroeger erg verschillend. Een individuele aanpak is daarom erg belangrijk.

# data[].attributes.body
Vorige week gaf ik mijn tweede oefenles. Ik ben nog steeds enorm enthousiast, maar besef ook dat er nog een weg af te leggen is. In theorie mag je dan wel de ideale les voorbereid hebben, in praktijk loopt het vaak anders. De leraar moet immers op alle vlakken thuis zijn: naast inhoudelijk expert moet hij ook goed zijn in klasmanagement en voldoende kennis hebben van techniek om de voorbereide media op een juiste manier te kunnen gebruiken.

# data[].attributes.body
Enkele weken geleden gaf ik mijn allereerste les, zo spannend! Ik heb hieruit veel geleerd en daarnaast ook veel opgepikt uit de manier van lesgeven van mijn  medestudenten. Ik zou de leraar dan ook graag omschrijven als kapitein aan het roer. De leraar houdt de verschillende lesdoelen voor ogen en zorgt ervoor dat de leerlingen die zoveel mogelijk bereiken. De leraar neemt de leerlingen mee op reis richting de juiste doelen.

# data[].attributes.headline
De leraar als tuinman die zijn plantjes water geeft

# data[].attributes.subject
De leraar als tuinman die zijn plantjes water geeft

# data[].attributes.body
Vandaag sta ik aan het begin van de cursus DCp en heb ik enorm veel zin om mij verder te ontwikkelen als leraar. Vandaag zou ik de leraar het best kunnen omschrijven als een tuinman die zijn plantjes water geeft om te doen groeien. Zonder de nodige 'voeding' zal een leerling immers ook niet goed groeien, toch is het geven van de juiste voeding (veel of weinig water) ook steeds afhankelijk van de situatie (het weer, de omgeving waarin de plantjes groeien,...). Een individuele aanpak is dus noodzakelijk.