# data[].attributes.body
Auteur: Herman Koch
Aantal bladzijden: 300

Docent: R. Luttikhold

# data[].attributes.body
Claire en Paul gaan samen met de broer van Paul en zijn vrouw, Serge en Babette, eten in een restaurant. Paul gaat naar het toilet en komt later terug om te zien dat Babette in huilen uitbarst en naar de tuin rent. Serge en Paul blijven daarna alleen over nadat Claire achter Babette aan is gegaan en Serge zegt tegen Paul dat Babette door haar hormonen moet huilen. Later komt Paul achter de echte reden.

Paul zag door een filmpje bij opsporing verzocht dat een zwerver is vermoord door een aantal jongens wanneer er een aansteker naar de vuilnisbak wordt gegooid en deze ontploft. Hij herkende één van de jongens gelijk als zijn zoon en was stomverbaasd.

Claire weet blijkbaar alles van de misdaad, omdat Rick gelijk Claire had gebeld om te vragen wat hij moest doen. De broer van Paul hoort dit ook en besluit hierom afstand te doen van de kandidaatsverkiezing. Om dit tegen te gaan besluit Claire om Serge te verwonden zodat de conferentie niet door kan gaan.

# data[].attributes.body
Ik vind het boek erg spannend. Dit vind ik omdat in het boek heel veel open plekken zitten. Door de lange spanningsbogen word je steeds nieuwsgieriger. Één van deze open plekken staat op pagina 18 tot en met 21;

“Ik stond in de deuropening van zijn kamer. … Ik pakte zijn mobiel, een gloednieuwe zwarte Samsung, van zijn bureau en schoof het klepje omhoog. … Ik klikte naar Mijn bestanden en daarna naar Video’s. Sneller dan ik had gedacht vond ik wat ik zocht. Ik keek en voelde mijn hoofd langzaam koud worden. … Het was een kou die pijn deed – van binnenuit. Ik keek nog een keer, en daarna keek ik verder: er was nog meer, zag ik, maar hoeveel meer er was niet zo een-twee-drie- in te schatten. Papa?”

Hierin wordt beschreven hoe de vader van Michel, Paul, de mobiel van Michel doorzocht op zoek naar een filmpje. Dit wordt echter pas later verteld, wat het erg spannend maakt.

# data[].attributes.body
Dit boek zet me erg aan het denken. Dit komt omdat je je tijdens het gehele boek af blijft vragen hoe jij zou reageren in een vergelijkbare situatie. Vooral voor de ouders van Michel, maar ook hoe Michel zelf zou reageren. Als jouw zoon bijvoorbeeld een grote misdaad heeft gepleegd, zou je hem aangeven bij de politie of zou je dit geheim houden? Gun je je zoon de vrijheid of vind je dat jouw eigen bloedverwant in de gevangenis terecht hoort te komen? Dit is precies waar Claire en Paul over moeten beslissen. Ook is het erg spannend hoe het gaat aflopen en blijf je hier het gehele boek over nadenken.

# data[].attributes.body
Ik vond het boek erg ingewikkeld. Dit boek is nog te begrijpen, maar je moet een aantal delen meer dan één keer lezen om het te kunnen snappen. Dit komt door twee redenen:

Ten eerste zitten er veel vertragingen in het verhaal. Een voorbeeld van een vertraging in het boek, is het moment wanneer Paul de beelden van ‘Opsporing verzocht’ terugziet op zijn computer. Hij beschrijft heel langzaam in alle details wat er precies gebeurd. De vertraging begint op bladzijde 151 “Zo bekeek ik … dakloze gooiden.” en stopt op bladzijde 155.

Ten tweede lopen het fabel en sujet niet gelijk, dus het boek is niet chronologisch. Hierdoor krijg je het gevoel dat sommige hoofdstukken door elkaar zijn gewisseld. Zo wordt er in Hoofdstuk 28 nog verteld in het heden, maar in hoofdstuk 29 tot en met 32 wordt verteld over iets wat al lang geleden is gebeurd. Hoofdstuk 29 tot en met 32 zouden dus eigenlijk helemaal vooraan in het boek moeten, maar toch zitten ze pas op de helft, wat het lezen van het boek ingewikkeld maakt.

# data[].attributes.body
Nice guy eddie
C’mon throw it in a buck
Mr. Pink
Uh-huh. I don’t tip
Nice guy Eddie
Whaddaya mean, you don’t tip?
Mr Pink
I don’t believe in it

Quentin Tarantino
Resevoir Dogs

# data[].attributes.body
De hoofdpersonen van het boek zijn:
- Paul Lohman - Paul is de hoofdpersoon van het verhaal. Paul houdt erg veel van zijn vrouw en zoon, maar kan af en toe tamelijk agressief overkomen. Uit het boek komt duidelijk naar voren dat hij een ziekt heeft, maar hij wil niet vertellen welke ziekte. Verder is niet veel bekend over zijn uiterlijke kenmerken.
- Claire Lohman - Er wordt niets verteld over het uiterlijk, de leeftijd en het beroep van Claire. Wel is ze erg lieflijk en heeft het allerbeste over voor haar man en zoon.
- Michel Lohman - Michel is de enige zoon van Claire en Paul. Hij komt over als een doodgewone, sportieve, brave jongen. Wel lijkt het alsof hij de agressiviteit van zijn vader heeft geërfd. Hij toont veel liefde naar zijn ouders.
- Serge Lohman - Serge is de broer van Paul en dus de oom van Michel. Ook is hij presidentskandidaat en geeft erg veel om zijn imago; hij wil graag goede wijn drinken en in goede restaurants eten.

Ik kan mezelf erg goed plaatsen in de hoofdpersonen, met name in Claire. Ik zou het erg moeilijk vinden om in de situatie waar ze inzitten een goede uitweg te vinden. Ik kon de reactie van Claire heel goed begrijpen tijdens het manipuleren van de presidentsverkiezing. Ik zou alles doen voor mijn zoon om te zorgen dat hij niet in de gevangenis beland.

# data[].attributes.body
Het boek is vanuit het perspectief van de ik-persoon, en tevens de verteller, Paul Lohman geschreven. Dit is bijvoorbeeld te lezen op het begin van hoofdstuk 35; "Ik weet het nog heel goed, ik had die avond macaroni gemaakt, macaroni alla carbonara, goed beschouwd het enige gerecht dat ik tot in de puntjes beheerste. Het was samen met de spareribs uit het café-van-de-gewone-mensen wat Michel het liefste at, daarom maakt ik het in d weken dan Claire in het ziekenhuis lag elke dag."  In dit citaat is duidelijk de invalshoek van Paul te zien.
Ik vind dat de verteller niet betrouwbaar is, omdat hij niet alles weet, zoals dat Paul in het begin van het verhaal nog niets weet over de moord die zijn eigen zoon heeft gepleegd.

# data[].attributes.body
Ik vind deze quote goed passen bij mijn boek, omdat je zonder de hoofdpersonen écht te kennen geen goed oordeel kan geven over de misdaad. Zonder van tevoren te weten dat Michel een goede jongen is en het zeker niet met opzet heeft gedaan kan de actie al snel verkeerd beoordeeld worden. Ook vind ik het erg ironisch dat de quote eigenlijk ook letterlijk op te vatten is; als je het boek op een willekeurige pagina opent, kun je niet weten wat ervoor in het boek gebeurd is en kun je een verkeerd oordeel geven en het verhaal niet volkomen snappen.