# data[].attributes.attachment_link.title
Olga Tokarczuk "Prawiek i inne czasy" audiobook. Czyta Maja Ostaszewska

# data[].attributes.body
1. Poszukaj na kanale YouTube piosenek śpiewanych przez Przemysława Gintrowskiego i posłuchaj ich. Wybierz ulubioną.
2. Przeczytaj: Olga Tokarczuk, "Czas domu" - podręcznik, str. 111; Jacek Podsiadło "Rozdzialik czwarty, w którym oglądamy domy..." s. 113.
3. Posłuchaj: https://www.youtube.com/watch?v=Mjc5cAUZdFE

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Please click here if you are not redirected within a few seconds.

Syn marnotrawny / Jacek Kaczmarski

Jestem młody, nie mam nic i mieć nie będę Wokół wszyscy na wyścigi się bogacą Są i tacy, którym płacą nie wiem za co Ale cieszą się szacunkiem i urzędem Bo czas możliwości, wszelakich ostatnio nam nastał Mogę włóczyć się i żyć z czego popadnie Mogę okraść kantor, kościół czy przekupkę

Jestem młody, nie mam nic i mieć nie będę Wokół wszyscy na wyścigi się bogacą Są i tacy, którym płacą nie wiem za co Ale cieszą się szacunkiem i urzędem Bo czas możliwości, wszelakich ostatnio nam nastał Mogę włóczyć się i żyć z czego popadnie Mogę okraść kantor, kościół czy przekupkę Żyć z nierządu albo doić chętną wdówkę Paradować syty i ubrany ładnie A chyłkiem jak złodziej o zmroku wymykam się z miasta Mogłem uczyć się na księdza lub piekarza Duch i ciało zawsze potrzebują strawy Na wojaka mogłem iść i zażyć sławy Co wynosi i przyciąga bo przeraża A młodość to ponoć przygoda, a wojsko to szkoła Mogłem włączyć się do bandy rzezimieszków Niepodzielnie rządzić lasem lub rozstajem Zostać mnichem i dalekie zwiedzać kraje Rozgrzeszając niespokojne dusze z grzeszków A chyłkiem przez życie przemykam i drżę, gdy ktoś woła Jestem młody, jestem nikim, będę nikim Na gościńcach zdarłem buty i kapotę Nie obchodzi mnie, co będzie ze mną potem Tylko chciałbym gdzieś odpocząć od paniki Co goni mnie z miejsca na miejsce o głodzie i chłodzie Ludzie, których widzę, stoją do mnie tyłem Ten pod bramą leje, ów na pannę czeka Nawet pies znajomy na mój widok szczeka Sam się z życia nader sprawnie obrobiłem Więc chyłkiem powracam do domu o zmroku jak złodziej Jakaś ciepła mnie otacza cisza wokół Padam z nóg i czuję ręce na ramionach Do nóg czyichś schylam głowę, jak pod topór Moje stopy poranione świecą w mroku Lecz panika, nie wiem skąd, wiem, jest już dla mnie skończona Lecz panika, nie wiem skąd, wiem, jest już dla mnie skończona

Songwriters: Jacek Kaczmarski / Przemyslaw Gintrowski Syn marnotrawny lyrics ©

Jan 6, 2011 · Przemysław Gintrowski razem z Zbigniewem Łapińskim i Jackiem Kaczmarskim. Tekst ...Duration: 3:19 Posted: Jan 6, 2011

# data[].attributes.attachment_link.title
kaczmarski syn marnotrawny tekst - Google Search

# data[].attributes.attachment_link.description
Please click here if you are not redirected within a few seconds.

# data[].attributes.headline
Rembrandt Harmenszoon van Rĳn, "Powrót syna marnotrawnego", ok. 1662 (1668?)

# data[].attributes.subject
Rembrandt Harmenszoon van Rĳn, "Powrót syna marnotrawnego", ok. 1662 (1668?)

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Powrót syna marnotrawnego

Autor

Rembrandt

Rok wykonania

lata 60. XVII wieku

Technika wykonania

olej na płótnie

Rozmiar

262 × 205 cm

Muzeum

Ermitaż

Powrót syna marnotrawnego - ostatni obraz Rembrandta namalowany pod koniec jego życia. Dokładna data powstania obrazu nie jest znana, bywa on datowany na rok 1660, 1662 lub też 1668. Jego namalowanie wiązane jest ze śmiercią syna malarza - Tytusa. Dzieło obecnie znajduje się w zbiorach Państwowego Muzeum Ermitażu w Sankt Petersburgu. Obraz został wykonany techniką olej na płótnie.

Opis obrazu

Obraz jest realistyczny, ale pełen głębi psychologicznej, tajemniczości i duchowości. Prezentuje mistrzowskie operowanie światłem oraz półcieniem.

Na pierwszym planie znajdują się postacie marnotrawnego syna i ojca. Postać syna przejmuje się stanem, w którym się znajduje. Na nogach widoczne są rozpadające się chodaki, ukazujące poranione stopy, a brudne złachmanione ubranie jest w strzępach. Głowa jest ogolona i pokryta strupami. Twarz syna nie jest dobrze widoczna, ale widać na niej grube rysy i ulgę. Lewa jego bosa stopa, symbolizuje uniżoność i szacunek wobec ojca.
Postać ojca wyraża wybaczenie i ulgę z powrotu już opłakanego syna. Dłonie ojca są symbolicznie różne - jedna jest szeroka, twarda, spracowana, druga zaś smukła i biała, jakby kobieca. Zdają się badać ciało wynędzniałego przybysza. Ojciec ubrany jest starannie, ale ubogo. Wybacza synowi grzechy oplatając go dłońmi. Obraz roztacza aurę duchowości. Jedną z postaci drugiego planu jest wierny syn, który pozostał z ojcem w domu. Jest on bogato ubrany, a jego twarz wyraża zdziwienie. Jest wyraźnie niezadowolony z reakcji ojca na powrót niewiernego syna, który go opuścił i roztrwonił ofiarowane mu bogactwo.

Trzy nierealne, przypominające maski, twarze sług skrytych w półmroku legły u podstaw podejrzeń, iż dzieło zostało dokończone przez innego artystę.

Rembrandt podjął temat powrotu syna marnotrawnego ok. 30 lat wcześniej w rysunku o podobnej kompozycji.

Nawiązania

Obraz stał się jedną z inspiracji piosenki Jacka Kaczmarskiego (wykonywanej głównie przez Przemysława Gintrowskiego) „Syn marnotrawny". Piosenka ta znalazła się na płycie „Wojna postu z karnawałem" i jest tytułowa dla zbioru 22 jego płyt.

Linki zewnętrzne

# data[].attributes.attachment_link.description
Powrót syna marnotrawnego Autor Rembrandt Rok wykonania lata 60. XVII wieku Technika wykonania olej na płótnie Rozmiar 262 × 205 cm Muzeum Ermitaż Powrót syna marnotrawnego - ostatni obraz Rembrandta namalowany pod koniec jego życia. Dokładna data powstania obrazu nie jest znana, bywa on datowany na rok 1660, 1662 lub też 1668.

# data[].attributes.headline
HIERONIM BOSCH "Wędrowiec" (lub "Pielgrzym" albo "Syn marnotrawny"), po 1498 r. (1500);

# data[].attributes.subject
HIERONIM BOSCH "Wędrowiec" (lub "Pielgrzym" albo "Syn marnotrawny"), po 1498 r. (1500);

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Wędrowiec znany także w literaturze jako Pielgrzym lub Syn marnotrawny - obraz namalowany przez Hieronima Boscha, reprezentanta późniejszej generacji prymitywistów niderlandzkich. Dzieło jest datowane po 1498 i stanowi przykład późnogotyckiego malarstwa tablicowego, zawierającego elementy związane z nowożytnym humanizmem. Treść Wędrowca została oparta nie tylko na wątku biblijnym, lecz także na fantastycznej wyobraźni artysty, wątkach satyrycznych i niderlandzkiej tradycji ludowej (m.in. przysłowiach). Temat Wędrowca Bosch podejmował kilkakrotnie, m.in. ukazany został na rewersach tryptyku Wóz z sianem ( Madryt, Prado). Wędrowiec prezentowany jest w Museum Boijmans Van Beuningen w holenderskim Rotterdamie.

Na tondzie został ukazany wędrujący mężczyzna, w starszym wieku. Starość poświadczają liczne zmarszczki na twarzy i widoczne zza chusty siwe włosy. Mężczyzna wykonuje gest pozdrowienia, zwracając się lekko za siebie, w stronę miejsca niewidocznego na obrazie. Spośród ukazanych ludzi zgromadzonych na terenie starej gospody, wieśniacza para wyłaniająca się zza okna obserwuje wędrowca, zaś stojąca przy drzwiach kolejna para spogląda na prawo, w stronę niewidocznego na obrazie punktu. Jednocześnie mężczyzna w sposób lubieżny przekonuje kobietę. Pod domem, przy pobliskim drewnianym płocie, widoczny jest także ubogi włóczęga załatwiający swoje potrzeby fizjologiczne. Główny bohater obrazu jest ubogim i wynędzniałym wędrowcem. Ubrany jest w podniszczone odzienie; widoczną fragmentarycznie białą koszulę i szary strój pielgrzymi; chustę, długi płaszcz i potargane, obcisłe spodnie. Na nogach ma czarne buty, ale każdy z nich ma inny fason. Na lewej nodze, poniżej kolana, wędrowiec ma opatrzoną ranę. W lewej ręce trzyma kapelusz, do którego jest wbite szydło, w prawej drewnianą laskę. Na plecach nosi wiklinowy kosz z żywnością, zaś do pasa ma przywiązaną sakiewkę i sztylet w skórzanej pochwie. Scenerię obrazu tworzy fragment wsi z rozległym krajobrazem. Zabudowę tworzy wspomniana podniszczona gospoda (uszkodzone okiennice oraz fragmenty dachu) o konstrukcji szkieletowej, nakryta słomianym dwuspadowym dachem, którego połacie mają odmienne rozmiary. Do szczytu elewacji przywiązana jest miotła, na okapie dachu wisi klatka z ptakiem, zaś przy bocznej ścianie zwisa mała flaga z łabędziem. Ponadto widoczne jest pudło i drewniana beczka oparta o ścianę budynku. Mieszkańcy gospody noszą charakterystyczne dla późnego średniowieczna stroje domowe. Po prawej stronie domu widoczna jest fragmentarycznie zagroda. Przed domem rozległe podwórze z wysokim drzewem, krzewami i płotem okalającym małe pastwisko z wołem. Przed gospodą maciora i sześć prosiąt spożywające jadło w korycie, obok dwa ptaki i pies w kolczastej obroży warczący na wędrowca. Faunę dopełniają dzięcioł i puszczyk siedzące na gałęziach korony drzewa. Dopełnieniem kompozycji jest rozległy krajobraz, który tworzą pola uprawne, piaszczyste wydmy i pojedyncze drzewa. Obraz charakteryzuje się głębią przestrzeni, wieloplanowością oraz monochromatycznym kolorytem oscylującym wokół szarości i stonowanych żółci, ugrów, umbr i barw piasku.

Rotterdamskie tondo w wielu miejscach przypomina przedstawienie wędrowca tworzące rewersy skrzydeł tryptyku Wóz z sianem, namalowanego w latach 1500-02. Wspólną cechą obu dzieł jest główny bohater o zbliżonym ujęciu i upozowaniu, oraz bogate treści oscylujące wokół tematu zagrożenia ludzkiej duszy. Do tej treści nawiązuje groźnie spoglądający i warczący na pielgrzyma pies; szczekanie psa symbolizowało złośliwą obmowę, która rysuje się w rozmowie pary stojącej za oknem gospody. Sama gospoda w oczach Boscha nie tylko jest zobrazowaniem grzechu, lecz także symbolizuje życie doczesne, jego kres poświadczają liczne zniszczenia budynku. Odczucie, iż gospoda ma charakter dość podejrzany podkreśla fakt zachowania jej gospodarzy, prócz obmawiających, w zachowaniu stojącej przy drzwiach pary emanuje bezwstyd, która w sposób ostentacyjny okazuje wzajemne, cielesne pożądanie. Seksualne znaczenie posiadają również niektóre przedmioty, według części badaczy takie treści zawierają kij, drewniana chochla, sztylet, szydło, natomiast gołębnik na strychu i klatka z ptakiem interpretowane były jako znaki nieładu moralnego.

Tytułowy wędrowiec ulega rozterkom wywołanym przez konfrontację z doczesnymi pokusami utrudniającymi misję, którą sobie powierzył główny bohater. Jednocześnie wyraża swoją uprzejmość wobec mieszkańców wsi i zmierza w dalszą wędrówkę, co pogłębia dylemat (którego symbolem jest ukazanie obok ptaków o przeciwstawnych treściach symbolicznych; puszczyka i dzięcioła będących symbolami herezji i zbawienia) w uczuciach bohatera czy pójść w stronę pobliskiego szynku, czy w stronę symbolicznej bramy prowadzącej w daleką przestrzeń. Rozległy krajobraz oznaczać może raj, zaś bramka jest aluzją do słów Jezusa wspomnianych w Ewangelii według świętego Jana "Ja jestem bramą, jeżeli ktoś wejdzie przeze mnie będzie zbawiony - wejdzie, wyjdzie i znajdzie paszę". Co za tym część badaczy interpretuje tytułowego bohatera jako syna marnotrawnego, który po swoim rozpustnym trybie życia odzyskuje duchową świadomość i pragnienie powrotu do swojego ojca.

Obraz interpretowany jest także w kontekście literackim. Wędrowiec symbolizuje Niemanda czyli Nikogo, będącym tytułowym bohaterem poematu pióra Jörga Schana ze Strasburga. "Nikt - oto moje imię, dźwigam przekleństwo występków Każdego". Temat Niemanda przyjął się w kulturze zachodnich Niemiec i Niderlandów, m.in. w niektórych epizodachStatku głupców Sebastiana Branta czy Pochwały głupoty Erazma z Rotterdamu. Ubogi wędrujący człowiek był parabolą zmienności i niestałego charakteru człowieka.

Nawiązania

Treść obrazu jest kanwą fabuły piosenki Jacka Kleyffa "Bosch", a także (wraz z obrazem Rembrandta) inspiracją dla piosenki Jacka Kaczmarskiego (wykonywanej głównie przez Przemysława Gintrowskiego) "Syn Marnotrawny".

Anna Boczkowska, Hieronim Bosch, Warszawa, 1974

Anna Boczkowska, Hieronymus Bosch. Astrologiczna symbolika jego dzieł, Wrocław, 1977

Walter Bosing, Hieronim Bosch. Między niebem a piekłem, Köln, 2005

Alessia Devitini Dufour, Bosch, Warszawa, 2006

Wilhelm Fraenger, Hieronim Bosch, Warszawa, 1989

Max J. Friedländer, Early Netherlandisch Painting. Volume V. Geertgen tot Sint Jans and Jerome Bosch, Leyden, 1969

Franco de Poli, Bosch, Warszawa, 1987

Larry Silver, Hieronymus Bosch, München, 2006

Virginia Rembert, Hieronim Bosch, Warszawa, 2006

Gerd Unverfehrt, Wein statt Wasser: Essen und Trinken bei Jheronimus Bosch, Göttingen, 2003

Linki zewnętrzne

# data[].attributes.attachment_link.description
Wędrowiec znany także w literaturze jako Pielgrzym lub Syn marnotrawny - obraz namalowany przez Hieronima Boscha, reprezentanta późniejszej generacji prymitywistów niderlandzkich. Dzieło jest datowane po 1498 i stanowi przykład późnogotyckiego malarstwa tablicowego, zawierającego elementy związane z nowożytnym humanizmem. Treść Wędrowca została oparta nie tylko na wątku biblijnym, lecz także na fantastycznej wyobraźni artysty, wątkach satyrycznych i niderlandzkiej tradycji ludowej (m.in.

# data[].attributes.body
1.  Jaki moment życia bohatera został ukazany w piosence?
2. Jak się czuje bohater tekstu?
3. Jakie emocje budzi w nim powrót do domu?
4. Czy świat przedstawiony w tekście piosenki to rzeczywistość z biblijnej przypowieści?

# data[].attributes.attachment_link.title
Syn Marnotrawny (Live) - Gintrowski, Kaczmarski, Łapiński

# data[].attributes.body
podręcznik: str. 154, 172