# data[].attributes.body
Het hoofdpersonage van het boek is Edith Cavell. Het boek is non-fictie en Edith bestond echt. Doorheen het boek kom je meer te weten over het leven van Edith.

Ik vind dat ze een heel moedige vrouw was. Ze wist dat de Duitsers achter haar aan zaten, maar ze ging niet vluchten en ze aanvaardde de straf die ze kreeg.

Ze was zeer gelovig en ook in moeilijke tijden vertrouwde ze op haar geloof. Ze hield zich ook aan alle regels, een voorbeeld: Edith wou niet liegen voor madame François want liegen is een zonde tegen God.

# data[].attributes.body
Een beker koud water en Hallelujah hebben allebei thema's van verdriet, hoop en geloof. Deze gevoelens voelde ik ook tijdens het lezen van het boek.

Ediths geloof speelde een grote rol in haar leven, waardoor religieuze elementen regelmatig in het boek voorkwamen. Tegen het einde hoopte ik dat ze de oorlog zou overleven, maar uiteindelijk overleed ze. Haar overlijden was natuurlijk een verdrietig moment.

# data[].attributes.body
Het boek begint met een proloog waar een inleiding wordt gegeven over hoe haar ouders elkaar hebben ontmoet. Na de proloog wordt in het eerste hoofdstuk duidelijk gemaakt waar ze zich bevinden en wordt er kennisgemaakt met alle karakters. Het boek start met ab ovo.

Het boek eindigt met een gesloten einde. Na het lezen van het boek zijn er geen vragen en geen andere eindes mogelijk.

# data[].attributes.body
Edith groeide op in een pastorie want haar vader was een dominee. Elke zondag was het zondagmis en dat vond plaats in deze kerk.

Godsdienst en dus de kerk was belangrijk voor Edith. Ze heeft ervoor gezorgd dat er een zondagsschool kwam aan de kerk.

# data[].attributes.attachment_caption
Zelfportret met grijze vilthoed - Vincent van Gogh

# data[].attributes.body
Tijdens het lezen was ik teleurgesteld omdat Edith nooit echt beloond werd voor al het werk dat ze heeft gedaan in het verpleegstersinstituut. Ik vind dat ze veel gedaan heeft voor anderen en niet altijd daar iets voor in de plaats terug kreeg.

# data[].attributes.body
" 'je moet goed onthouden', had haar vader gezegd, 'dat je op een bepaald punt in je leven aan de ontvangende kant kunt zitten. Dan bevind je je in zo'n moeilijke situatie dat je zelfs blij bent met een beker koud water. Misschien ben je dan wel ziek of zit je zonder vrienden op een plek waar je je alleen en eenzaam voelt. Maar onthoud dat je nooit ergens zo alleen zult zijn dat God er niet is.' "

(Een beker koud water, p. 219)

Ik vond dit een mooi fragment dat illustreert hoe de soldaten zich konden voelen tijdens de oorlog. Veel mensen bevonden zich toen in moeilijke situaties. Soldaten in de loopgraven hadden vaak honger, dorst en voelden zich eenzaam. Ze waren soms afhankelijk van anderen voor hulp.

De laatste zin gaat over geloof en troost. Tijdens de oorlog zochten veel mensen steun bij hun geloof, omdat ze zich alleen en hopeloos voelden. Hoe moeilijk je situatie ook is, je bent nooit helemaal alleen.

# data[].attributes.body
Ik vond het einde heel spijtig en het was zeker geen happy end, maar ik vond het verhaal wel mooi. Tegen het einde van het boek had ik door hoe belangrijk Edith is geweest voor de soldaten die ze heeft geholpen. Ik vind dat het verhaal een ander zicht geeft over de oorlog doordat het uit het perspectief van een verpleegster is.