# data[].attributes.headline
เปิดสถิติคนไทยตายจากเชื้อดื้อยา หลังพบยาปฏิชีวนะตกค้างใน ‘อก-ตับไก่’ กว่า 40%

# data[].attributes.subject
เปิดสถิติคนไทยตายจากเชื้อดื้อยา หลังพบยาปฏิชีวนะตกค้างใน ‘อก-ตับไก่’ กว่า 40%

# data[].attributes.body
https://www.isranews.org/content-page/item/67941-antibiotic.html

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
สำนักข่าวอิศรา

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
เล่นเอาผู้บริโภคหลายคนแอบหวั่น ๆ กรณีนิตยสารฉลาดซื้อ มูลนิธิเพื่อผู้บริโภค (มพบ.) สุ่มตรวจพบการตกค้างของสารปฏิชีวนะในเนื้ออกไก่และตับไก่สด จำนวน 26 ตัวอย่าง หรือคิดเป็นร้อยละ 41.93 จากทั้งหมด 62 ตัวอย่าง ซึ่งยาปฏิชีวนะในสัตว์จะส่งผลกระทบต่อร่างกายทำให้เกิดอาการดื้อยา แพ้ยา และอาการไม่พึงประสงค์อื่น ๆ พร้อมกันนี้ยังมี เรียกร้องไปยังกรมปศุสัตว์ กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ต้องบังคับใช้แผนปฏิบัติการในการลดการใช้ยาปฏิชีวนะในฟาร์ม (อ่านประกอบ:ฉลาดซื้อ พบเนื้อไก่-ตับไก่สด กว่าร้อยละ 40 มียาปฏิชีวนะตกค้าง)

เวลาต่อมา กรมปศุสัตว์ได้ออกแถลงการณ์ยืนยันว่า มีการเฝ้าระวังยาปฏิชีวนะและสารตกค้างอย่างเข้มงวดทั้งวงจร จึงขอให้ผู้บริโภคไม่ตื่นตระหนกกับข้อมูลข่าวสารต่าง ๆ แต่เพื่อความมั่นใจได้สั่งให้เจ้าหน้าที่ลงพื้นที่ตรวจสอบซ้ำอีกครั้ง และแนะนำให้ผู้บริโภคซื้อสินค้าจากผู้ผลิตที่ได้มาตรฐาน สามารถตรวจสอบย้อนกลับได้

พร้อมกันนี้ยังได้ร่วมกับกระทรวงสาธารณสุข (สธ.)และหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง จัดทำแผนปฏิบัติการ "การจัดการการดื้อยาต้านจุลชีพของประเทศไทย พ.ศ. 2560-2564" เพื่อเป็นการป้องกันและควบคุม เชื้อดื้อยาและกำกับดูแล การใช้ยาปฎิชีวนะ อย่างเหมาะสมในภาคอุตสาหกรรมปศุสัตว์แล้ว

สำหรับแผนปฏิบัติการฯ สำนักข่าวอิศรา www.isranews.org ตรวจสอบข้อมูลพบว่า ในส่วนการป้องกันและควบคุมเชื้อดื้อยาและควบคุมกํากับดูแลการใช้ยาต้านจุลชีพในภาคการเกษตรและสัตว์เลี้ยง จัดอยู่ในยุทธศาสตร์ที่ 4 จากทั้งหมด 6 ยุทธศาสตร์

โดยภายในปี 2564 จะต้องบรรลุวัตถุประสงค์ ต้องมีอัตราการป่วยจากเชื้อดื้อยาลดลงร้อยละ 50 การใช้ยาต้านจุลชีพสําหรับมนุษย์และสัตว์ลดลงร้อยละ 20 และ 30 ตามลําดับ ประชาชนมีความรู้เรื่องเชื้อดื้อยา และตระหนักในการใช้ยาต้านจุลชีพอย่างเหมาะสมเพิ่มขึ้นร้อยละ 20 และประเทศไทยต้องมีระบบจัดการการดื้อยาต้านจุลชีพที่มีสมรรถนะตามเกณฑ์สากล

ทั้งนี้ ข้อมูลสถานการณ์ยังระบุว่า ทั่วโลกมีการเสียชีวิตจากเชื้อดื้อยาประมาณปีละ 700,000 คน และหากไม่เร่งแก้ไขปัญหา คาดว่าใน พ.ศ. 2593 (หรือ 34 ปีข้างหน้า) การเสียชีวิตจากเชื้อดื้อยาจะสูงถึง 10 ล้านคน โดยประเทศในทวีปเอเชียจะมีคนเสียชีวิตมากที่สุด คือ 4.7 ล้านคน คิดเป็นผลกระทบทางเศรษฐกิจสูงถึงประมาณ 3.5 พันล้านล้านบาท (100 trillion USD)

ขณะที่สําหรับประเทศไทย การศึกษาเบื้องต้น พบว่า มีการติดเชื้อแบคทีเรียดื้อยาประมาณปีละ 88,000 ราย โดยเสียชีวิตประมาณปีละ 38,000 ราย คิดเป็นการสูญเสียทางเศรษฐกิจโดยรวมสูงถึง 4.2 หมื่นล้านบาท

"ปัญหาการดื้อยาของไทยที่สําคัญ คือ การดื้อยาของเชื้อแบคทีเรียแกรมลบในโรงพยาบาล เช่น Acinetobacter spp. และ Pseudomonas spp. ซึ่งเป็นสาเหตุสําคัญของการเสียชีวิตจากการติดเชื้อในโรงพยาบาล ส่วนเชื้อแบคทีเรียที่เป็นปัญหาในชุมชน เช่น Escherichia coli (E. coli), Klebsiella spp. และ Neisseria gonorrhoeae (N. gonorrhoeae) และเชื้อแบคทีเรียที่เป็นปัญหาในการเลี้ยงสัตว์และในอาหาร คือ E. coli, Campylobacter spp. และ Salmonella spp. เชื้อแบคทีเรียดื้อยาทําให้ทางเลือกในการรักษามีจํากัด โดยเฉพาะอย่างยิ่งหากดื้อต่อยาปฏิชีวนะกลุ่ม carbapenem และ colistin ซึ่งเป็นยาด่านสุดท้ายในการรักษาการติดเชื้อแบคทีเรียดื้อยา"

โดยปัจจัยที่ส่งผลต่อการเกิดและแพร่กระจายเชื้อดื้อยา ที่ผ่านมา พบ การแพร่กระจายของเชื้อดื้อยาในภาคการเกษตร ในเดือนพฤศจิกายน 2558 ซึ่งมีรายงานการพบเชื้อแบคทีเรียแกรมลบที่ดื้อต่อยา colistin ด้วยกลไกการดื้อยาแบบใหม่ที่สามารถส่งต่อยีนดื้อยาข้ามสายพันธุ์ได้ง่ายขึ้นและเร็วขึ้น (Plasmid-Mediated Colistin Resistance: MCR-1) ในฟาร์มปศุสัตว์ของประเทศจีน ต่อมา ธันวาคม 2558 มีรายงานว่าพบเชื้อแบคทีเรียที่มียีนดื้อยา MCR-1 ในคนและเนื้อสัตว์ในประเทศอังกฤษ ปัจจุบันพบเชื้อ แบคทีเรียที่มียีนดื้อยา MRC-1 ในหลายประเทศรวมทั้งประเทศไทย

การตรวจพบการตกค้างของสารปฏิชีวนะในเนื้ออกไก่และตับไก่สดในหนนี้จึงไม่ใช่เรื่องเล็ก ๆ ที่กรมปศุสัตว์จะนิ่งนอนใจได้ เพราะเกี่ยวข้องกับสุขภาพของผู้บริโภค หวังว่า จะมีการขับเคลื่อนแผนปฏิบัติการฯ และนโยบายตรวจจับ รวมถึงเฝ้าระวังอย่างจริงจัง โดยไม่ใช่แค่งานอีเวนท์กลบให้กระแสตื่นรู้หมดไปเท่านั้น .

อ่านประกอบ: https://chaladsue.com/article/2885

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
สำนักข่าวอิศรา

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
พัฒนาสื่อมวลชน

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
หนังสือพิมพ์

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
โครงการอบรมเชิงปฏิบัติการ

# data[].attributes.attachment_link.title
เปิดสถิติคนไทยตายจากเชื้อดื้อยา หลังพบยาปฏิชีวนะตกค้างใน 'อก-ตับไก่' กว่า 40%

# data[].attributes.attachment_link.description
เล่นเอาผู้บริโภคหลายคนแอบหวั่น ๆ กรณีนิตยสารฉลาดซื้อ มูลนิธิเพื่อผู้บริโภค (มพบ.) สุ่มตรวจพบการตกค้างของสารปฏิชีวนะในเนื้ออกไก่และตับไก่สด จำนวน 26 ตัวอย่าง หรือคิดเป็นร้อยละ 41.93 จากทั้งหมด 62 ตัวอย่าง ซึ่งยาปฏิชีวนะในสัตว์จะส่งผลกระทบต่อร่างกายทำให้เกิดอาการดื้อยา แพ้ยา และอาการไม่พึงประสงค์อื่น ๆ พร้อมกันนี้ยังมี เรียกร้องไปยังกรมปศุสัตว์ กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ต้องบังคับใช้แผนปฏิบัติการในการลดการใช้ยาปฏิชีวนะในฟาร์ม (อ่านประกอบ : ฉลาดซื้อ พบเนื้อไก่-ตับไก่สด กว่าร้อยละ 40 มียาปฏิชีวนะตกค้าง) เวลาต่อมา กรมปศุสัตว์ได้ออกแถลงการณ์ยืนยันว่า มีการเฝ้าระวังยาปฏิชีวนะและสารตกค้างอย่างเข้มงวดทั้งวงจร จึงขอให้ผู้บริโภคไม่ตื่นตระหนกกับข้อมูลข่าวสารต่าง ๆ แต่เพื่อความมั่นใจได้สั่งให้เจ้าหน้าที่ลงพื้นที่ตรวจสอบซ้ำอีกครั้ง และแนะนำให้ผู้บริโภคซื้อสินค้าจากผู้ผลิตที่ได้มาตรฐาน สามารถตรวจสอบย้อนกลับได้ พร้อมกันนี้ยังได้ร่วมกับกระทรวงสาธารณสุข (สธ.)และหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง จัดทำแผนปฏิบัติการ "การจัดการการดื้อยาต้านจุลชีพของประเทศไทย พ.ศ.

# data[].attributes.headline
อันตราย!! พบเชื้อดื้อยา ปนเปื้อนในแหล่งน้ำสาธารณะ-สิ่งแวดล้อม ใกล้ฟาร์มสัตว์

# data[].attributes.subject
อันตราย!! พบเชื้อดื้อยา ปนเปื้อนในแหล่งน้ำสาธารณะ-สิ่งแวดล้อม ใกล้ฟาร์มสัตว์

# data[].attributes.body
https://mgronline.com/greeninnovation/detail/9640000035059

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
องค์กรพิทักษ์สัตว์แห่งโลก เผยรายงาน "มัจจุราชเชื้อดื้อยาแฝงในแหล่งน้ำใกล้ตัวคุณ" หรือ "Silent superbugs killers in a river near you" พบเชื้อดื้อยาที่มีอันตรายต่อสุขภาพของคนอย่างรุนแรง ใน 4 ประเทศแคนาดา สหรัฐอเมริกา สเปน และไทย ระบุเชื้อดื้อยาเหล่านี้มีต้นตอมาจากน้ำและของเสียที่ถูกปล่อยมาจากฟาร์มสัตว์อุตสาหกรรม ปนเปื้อนในแหล่งน้ำสาธารณะและสิ่งแวดล้อมรอบฟาร์มอุตสาหกรรม ชี้อาจสร้างผลเสียอย่างรุนแรงในวงกว้าง หากยังไม่เร่งแก้ไข
รายงานชิ้นนี้ ทำการ สำรวจแหล่งน้ำรอบๆ ฟาร์มหมูอุตสาหกรรมใน 4 ประเทศ พบเชื้อดื้อยาปฏิชีวนะเป็นจำนวนมาก โดยในประเทศไทยพบเชื้อดื้อยาปฏิชีวนะชนิดรุนแรง ได้แก่ colistin plus co-trimoxazole, gentamicin, amikacin, trimethoprim-sulfamethoxazole หรือ amoxicillin ซึ่งเป็นกลุ่มยาที่องค์การอนามัยโลก (WHO) ให้ความสำคัญมากที่สุด เนื่องจากยาปฏิชีวนะกลุ่มนี้เปรียบเสมือนปราการด่านสุดท้ายที่ใช้รักษาอาการติดเชื้อทั่วไปและผู้ป่วยที่อยู่ในภาวะเสี่ยงต่อชีวิตจากการติดเชื้อในระบบทางเดินหายใจ ในกรณีที่ยาปฏิชีวนะชนิดอื่นใช้ไม่ได้ผล

การเกิดเชื้อดื้อยาปฏิชีวนะในฟาร์มอุตสาหกรรม มีสาเหตุหลักมาจากการเลี้ยงสัตว์ที่ไม่มีสวัสดิภาพ เนื่องจากสัตว์ในระบบฟาร์มอุตสาหกรรมส่วนใหญ่ถูกขังอยู่ในกรงอย่างทุกข์ทรมาน เช่น แม่หมูถูกขังอยู่ในกรงแคบๆ หรือลูกหมูโดนตัดตอนอวัยวะอย่างโหดร้าย สร้างความเจ็บปวดทรมานเป็นอย่างมาก รวมถึงลูกหมูถูกแยกจากแม่ตั้งแต่ยังเล็ก เป็นต้นวิธีการเหล่านี้ก่อให้เกิดความทรมานอย่างมาก ซึ่งนำไปสู่การใช้ยาปฏิชีวนะจำนวนมหาศาลเพื่อป้องกันไม่ให้สัตว์ที่เต็มไปด้วยความเครียดเหล่านี้เจ็บป่วย

ด้วยเหตุนี้ เพื่อเป็นการแก้ไขปัญหาและพัฒนาสวัสดิภาพสัตว์ในฟาร์มระบบอุตสาหกรรมอย่างยั่งยืน ทางองค์กรพิทักษ์สัตว์แห่งโลกจึงรณรงค์ "การห้ามใช้ยาปฏิชีวนะในการป้องกันโรคแบบรวมกลุ่มในสัตว์ฟาร์ม" ซึ่งก่อให้เกิดเชื้อดื้อยาและปนเปื้อนไปยังสิ่งแวดล้อม

วิกฤติเชื้อดื้อยาปฏิชีวนะ หรือซุปเปอร์บั๊กส์ (Superbugs) ได้สร้างผลกระทบอย่างรุนแรงไม่ต่างจากการแพร่ระบาดของเชื้อโควิด 19 โดยปัจจุบันมีผู้เสียชีวิตจากซุปเปอร์บั๊กส์ไปแล้วกว่าปีละ 700,000 คน สำหรับประเทศไทยมีผู้เสียชีวิตประมาณปีละ 38,000 คน หรือทุกๆ 15 นาที จะมีผู้เสียชีวิต 1 คน และมีการคาดการณ์ว่าจะมีผู้เสียชีวิตจากเชื้อซุปเปอร์บั๊กส์สูงถึงปีละ 10 ล้านคนในปีพ.ศ. 2593

แม้ว่าองค์การอนามัยโลกได้เสนอแนะว่า ยาปฏิชีวนะไม่ควรถูกใช้เพื่อป้องกันโรคแบบรวมกลุ่มในสัตว์ฟาร์ม แต่อย่างไรก็ตามวิธีการเลี้ยงสัตว์ในฟาร์มอย่างโหดร้ายทำให้ยาปฏิชีวนะถูกนำมาใช้มากถึง 75% ทั่วโลก

ในประเทศไทย ผลกระทบที่เกิดขึ้นไม่หยุดแค่เพียงสัตว์ในฟาร์มอุตสาหกรรม แต่ยังกระทบต่อชาวบ้านที่อาศัยใกล้แหล่งฟาร์มอุตสาหกรรมอีกด้วย โดยคำบอกเล่าจากเกษตรกรรายหนึ่งในจังหวัดสุพรรณบุรี กล่าวถึงผลกระทบว่า "ข้าวในไร่ไม่ค่อยได้ผลผลิต เพราะในน้ำมีสารเคมีหรือขี้หมูเยอะ เมื่อปล่อยน้ำที่มีสารปนเปื้อนลงมาในนา ทำให้ข้าวที่ปลูกอยู่ได้รับความเสียหายหรือไม่ก็ตาย เพราะมีสารพิษในระบบนิเวศ ปลาก็แทบอยู่ไม่ได้เพราะน้้ำมีค่าความเค็มสูง และเคยร้องเรียนไปยังหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง แต่ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น"

ทางด้านสหภาพยุโรป มีการประกาศว่า การใช้ยาปฎิชีวนะแบบรวมกลุ่มเป็นเรื่องผิดกฎหมาย โดยจะเริ่มมีผลตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ.2565 เป็นต้นไป ซึ่งถือเป็นกฎหมายสำคัญ และประเทศอื่นสมควรปฏิบัติตามด้วยเช่นเดียวกัน องค์กรพิทักษ์สัตว์แห่งโลกจึงออกมาเรียกร้องให้ภาครัฐออกนโยบายห้ามใช้ยาปฏิชีวนะเพื่อป้องกันโรคแบบรวมกลุ่มในสัตว์ฟาร์ม ตลอดจนให้ฟาร์มในระบบอุตสาหกรรมพัฒนาสวัสดิภาพสัตว์ตามมาตรฐานขั้นต่ำของการเลี้ยงสัตว์ฟาร์ม (FARMS) ที่เป็นที่ยอมรับทั่วโลก
๐ 4 ขัอมูลน่ารู้เรื่องเชื้อดื้อยาปฏิชีวนะ

สำหรับแนวทางแก้ไขวิกฤตเชื้อดื้อยาปฏิชีวนะในภาคปศุสัตว์ของประเทศไทย นายโชคดี สมิทธิ์กิตติผล ผู้จัดการแคมเปญสัตว์ฟาร์ม องค์กรพิทักษ์สัตว์แห่งโลก ประเทศไทย กล่าวว่า "แม้ว่าในประเทศไทยจะมีการจัดตั้งแผนยุทธศาสตร์เพื่อแก้ปัญหาวิกฤติเชื้อดื้อยาปฏิชีวนะอย่างจริงจัง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในภาคปศุสัตว์ แต่น่าเสียดายที่การพัฒนาสวัสดิภาพสัตว์ในฟาร์มอุตสาหกรรมยังไม่ได้รับความสำคัญเท่าที่ควร อย่างไรก็ตาม เราเชื่อว่าการใช้ยาปฏิชีวนะในฟาร์มยังมีความจำเป็น โดยเฉพาะการใช้เพื่อรักษาสัตว์ที่ป่วยแบบรายตัว แต่สิ่งที่ควรให้ความสำคัญที่สุดคือการห้ามใช้ยาปฏิชีวนะเพื่อป้องกันโรคแบบรวมกลุ่ม ซึ่งมีต้นตอจากสวัสดิภาพสัตว์ในฟาร์มที่ย่ำแย่"

1. เชื้อดื้อยาปฏิชีวนะ หรือซุปเปอร์บั๊กส์ คือเชื้อแบคทีเรียดื้อยาปฏิชีวนะที่ถูกกล่าวว่าเป็นหนึ่งในภัยคุกคามที่ยิ่งใหญ่ต่อสุขภาพของคนและการพัฒนาทั่วโลก การใช้ยาปฏิชีวนะเป็นจำนวนมากนำไปสู่การก่อให้เกิดซุปเปอร์บั๊กส์ที่สร้างผลกระทบต่อคนหลายล้านคนทั่วโลก โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ประเทศที่กำลังพัฒนาในปัจจุบันมีผู้เสียชีวิตปีละกว่า 700,000 คนจากอาการติดเชื้อ และอาจจะนำไปสู่จำนวนผู้เสียชีวิตสูงถึงปีละกว่า 10 ล้านคน ภายในปี พ.ศ.2593

2. โครงการด้านสิ่งแวดล้อมขององค์การสหประชาชาติ ระบุว่ามีการใช้ยาปฏิชีวนะเพื่อปกปิดการเลี้ยงสัตว์ในฟาร์ม อย่างไร้สวัสดิภาพ รวมถึงเรียกร้องให้หยุดวิธีการด้านเกษตรกรรมทุกชนิดที่ไม่ยั่งยืนและส่งเสริมให้เกิดการลงทุนที่ยั่งยืนในระบบเกษตรกรรม

3.จากผลสำรวจขององค์กรพิทักษ์สัตว์แห่งโลกในปี พ.ศ. 2563 จาก 15 ประเทศพบว่า 88% ของประชาชนมีความกังวล ต่อภัยซุปเปอร์บั๊กส์จากสัตว์ฟาร์ม และอยากเห็นการปฏิบัติต่อสัตว์ที่ดี และ 2 ใน 3 ของผู้สำรวจต้องการร่วมทดสอบการการปนเปื้อนจากฟาร์ม เพื่อให้ผู้ผลิตรายใหญ่แสดงความรับผิดชอบต่อส่วนรวมมากขึ้น
๐ ผลการทดสอบที่สำคัญใน 4 ประเทศ
4. ปัจจุบันยังไม่มีมาตรฐานระดับสากลที่รับรองความปลอดภัยของประชาชนจากการปนเปื้อนของเชื้อซุปเปอร์บั๊กส์ในแหล่งน้ำธรรมชาติ รวมถึงยังไม่มีหน่วยงานใดแสดงความรับผิดชอบในการตรวจสอบการปล่อยยาปฏิชีวนะหรือซุปเปอร์บั๊กส์จากฟาร์มสู่แหล่งน้ำธรรมชาติ

1.แคนาดา ผลการทดสอบพบยีนดื้อยาต่อ tetracycline, streptomycin, cephalosporins, fluoroquinolones และ macrolides บนผิวน้ำและตะกอนดิน

2.สเปน ผลการทดสอบพบยีนดื้อยาต่อ tetracycline, sulfonamides, cephalosporins และ fluoroquinolones. พบยีนดื้อยาที่ผิวน้ำในตัวอย่างที่ทดสอบสูงกว่าระดับมาตรฐานถึง 200 เท่า และพบค่ายีนดื้อยาในระดับที่สูงมากในตัวอย่างฝุ่นที่เก็บรอบๆฟาร์ม รวมถึงผลทดสอบตัวอย่างน้ำใต้ดินใกล้ฟาร์ม ก็มีค่ายีนดื้อยาในระดับสูงเช่นกัน

3.ไทย ผลการทดสอบพบยีนดื้อยาและเชื้อแบคทีเรียดื้อยาต่อ third generation cephalosporins, fluroquinolones, หรือ colistin plus co-trimoxazole, gentamicin, amikacin, trimethoprim-sulfamethoxazole หรือ amoxicillin.

4.สหรัฐอเมริกา ผลการทดสอบน้ำและตะกอนดินพบหลักฐานจำนวนมากที่บ่งชี้ถึงยีนดื้อยาที่ออกฤทธิ์ ต่อต้านยากลุ่ม streptomycin, fluoroquinolones, cephalosporins, macrolides และในกลุ่ม tetracycline

องค์กรพิทักษ์สัตว์แห่งโลก ประเทศไทย ขอเชิญชวนลงชื่อเพื่อร่วมผลักดันให้ภาครัฐและเอกชนมีนโยบายห้ามใช้ยาปฏิชีวนะเพื่อป้องกันโรคแบบรวมกลุ่มในสัตว์ฟาร์ม รวมถึงยกระดับมาตรฐานการเลี้ยงสัตว์ฟาร์มที่คำนึงถึงหลักสวัสดิภาพสัตว์ ได้ที่ https://www.worldanimalprotection.or.th/Ban-AMR

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
เชื้อดื้อยาในแหล่งน้ำ

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
การดูแลสวัสดิภาพสัตว์

# data[].attributes.attachment_link.title
อันตราย!! พบเชื้อดื้อยา ปนเปื้อนในแหล่งน้ำสาธารณะ-สิ่งแวดล้อม ใกล้ฟาร์มสัตว์

# data[].attributes.attachment_link.description
องค์กรพิทักษ์สัตว์แห่งโลก เผยรายงาน "มัจจุราชเชื้อดื้อยาแฝงในแหล่งน้ำใกล้ตัวคุณ" หรือ "Silent superbugs killers in a river near you" พบเชื้อดื้อยาที่มีอันตรายต่อสุขภาพของคนอย่างรุนแรง ใน 4 ประเทศแคนาดา สหรัฐอเมริกา สเปน และไทย ระบุเชื้อดื้อยาเหล่านี้มีต้นตอมาจากน้ำและของเสียที่ถูกปล่อยมาจากฟาร์มสัตว์อุตสาหกรรม ปนเปื้อนในแหล่งน้ำสาธารณะและสิ่งแวดล้อมรอบฟาร์มอุตสาหกรรม ชี้อาจสร้างผลเสียอย่างรุนแรงในวงกว้าง หากยังไม่เร่งแก้ไข รายงานชิ้นนี้ ทำการ สำรวจแหล่งน้ำรอบๆ ฟาร์มหมูอุตสาหกรรมใน 4 ประเทศ พบเชื้อดื้อยาปฏิชีวนะเป็นจำนวนมาก โดยในประเทศไทยพบเชื้อดื้อยาปฏิชีวนะชนิดรุนแรง ได้แก่ colistin plus co-trimoxazole, gentamicin, amikacin, trimethoprim-sulfamethoxazole หรือ amoxicillin ซึ่งเป็นกลุ่มยาที่องค์การอนามัยโลก (WHO) ให้ความสำคัญมากที่สุด เนื่องจากยาปฏิชีวนะกลุ่มนี้เปรียบเสมือนปราการด่านสุดท้ายที่ใช้รักษาอาการติดเชื้อทั่วไปและผู้ป่วยที่อยู่ในภาวะเสี่ยงต่อชีวิตจากการติดเชื้อในระบบทางเดินหายใจ ในกรณีที่ยาปฏิชีวนะชนิดอื่นใช้ไม่ได้ผล การเกิดเชื้อดื้อยาปฏิชีวนะในฟาร์มอุตสาหกรรม มีสาเหตุหลักมาจากการเลี้ยงสัตว์ที่ไม่มีสวัสดิภาพ เนื่องจากสัตว์ในระบบฟาร์มอุตสาหกรรมส่วนใหญ่ถูกขังอยู่ในกรงอย่างทุกข์ทรมาน เช่น แม่หมูถูกขังอยู่ในกรงแคบๆ หรือลูกหมูโดนตัดตอนอวัยวะอย่างโหดร้าย สร้างความเจ็บปวดทรมานเป็นอย่างมาก รวมถึงลูกหมูถูกแยกจากแม่ตั้งแต่ยังเล็ก เป็นต้นวิธีการเหล่านี้ก่อให้เกิดความทรมานอย่างมาก ซึ่งนำไปสู่การใช้ยาปฏิชีวนะจำนวนมหาศาลเพื่อป้องกันไม่ให้สัตว์ที่เต็มไปด้วยความเครียดเหล่านี้เจ็บป่วย ด้วยเหตุนี้ เพื่อเป็นการแก้ไขปัญหาและพัฒนาสวัสดิภาพสัตว์ในฟาร์มระบบอุตสาหกรรมอย่างยั่งยืน ทางองค์กรพิทักษ์สัตว์แห่งโลกจึงรณรงค์ "การห้ามใช้ยาปฏิชีวนะในการป้องกันโรคแบบรวมกลุ่มในสัตว์ฟาร์ม" ซึ่งก่อให้เกิดเชื้อดื้อยาและปนเปื้อนไปยังสิ่งแวดล้อม วิกฤติเชื้อดื้อยาปฏิชีวนะ หรือซุปเปอร์บั๊กส์ (Superbugs) ได้สร้างผลกระทบอย่างรุนแรงไม่ต่างจากการแพร่ระบาดของเชื้อโควิด 19 โดยปัจจุบันมีผู้เสียชีวิตจากซุปเปอร์บั๊กส์ไปแล้วกว่าปีละ 700,000 คน สำหรับประเทศไทยมีผู้เสียชีวิตประมาณปีละ 38,000 คน หรือทุกๆ 15 นาที จะมีผู้เสียชีวิต 1 คน และมีการคาดการณ์ว่าจะมีผู้เสียชีวิตจากเชื้อซุปเปอร์บั๊กส์สูงถึงปีละ 10 ...

# data[].attributes.headline
แม่น้ำกว่า 200 สายทั่วโลกปนเปื้อนผลิตภัณฑ์ยา หลายสายมีระดับเป็นอันตรายต่อทั้งมนุษย์และสิ่งแวดล้อม

# data[].attributes.subject
แม่น้ำกว่า 200 สายทั่วโลกปนเปื้อนผลิตภัณฑ์ยา หลายสายมีระดับเป็นอันตรายต่อทั้งมนุษย์และสิ่งแวดล้อม

# data[].attributes.body
https://www.sdgmove.com/2022/02/24/pharmaceutical-pollution-in-worlds-rivers/

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
ความเข้มข้นของการปนเปื้อนผลิตภัณฑ์ยาในแม่น้ำกว่าสองร้อยสายทั่วโลก กินวงกว้างและอยู่ในระดับจะเป็นอันตรายต่อทั้งสุขภาพมนุษย์และสิ่งมีชีวิตที่อาศัยอยู่ในสิ่งแวดล้อม อันเป็นผลมาจากการปล่อยน้ำเสียที่ไม่ผ่านการบำบัดลงสู่แหล่งน้ำธรรมชาติ

การศึกษา 'Pharmaceutical pollution of the world's rivers' จากทีมนักวิทยาศาสตร์จากมหาวิทยาลัยยอร์กในสหราชอาณาจักร ตรวจสอบคุณภาพแม่น้ำโดยใช้ตัวอย่างน้ำจาก 1,052 จุด ที่เก็บจากแม่น้ำทั้งหมด 258 สาย ใน 104 ประเทศ พบว่า มีแม่น้ำเพียงสองสายเท่านั้นที่ไม่พบมลพิษจากผลิตภัณฑ์ยา นั่นคือในไอซ์แลนด์และที่ใกล้กับหมู่บ้านชนบทที่ผู้อาศัยไม่ใช้ยาแผนปัจจุบันในเวเนซูเอลา แม้กระทั่งในแอนตาร์กติกา ในขณะที่แม่น้ำอีกหลายสายมีการปนเปื้อนสูงกว่าระดับที่ปลอดภัย

ภาพรวมผลการตรวจสอบ พบว่า จุดที่มีการปนเปื้อนมากที่สุดคือแหล่งน้ำที่อยู่ในประเทศที่มีรายได้น้อยถึงปานกลาง และอยู่ในพื้นที่ที่มีโครงสร้างพื้นฐานด้านการจัดการน้ำเสียและของเสียที่ไม่ดี หรือใกล้กับฐานการผลิตยา โดยแม่น้ำที่พบความเข้มข้นของมลพิษจากยาสูงที่สุดคือ ที่เมืองละฮอร์ ประเทศปากีสถาน ประเทศลาปาซ ประเทศโบลิเวีย เมืองแอดดิสอาบาบา ประเทศเอธิโอเปีย และตัวอย่างน้ำจากแม่น้ำไคตั๊ก ในฮ่องกง พบการปนเปื้อนจากผลิตภัณฑ์ยาสูงถึง 34 ชนิด

ยาที่พบมากในตัวอย่างจากน้ำ คือ ยารักษาโรคเบาหวาน โรคลมชัก ยารักษาโรคซึมเศร้า ยาแก้แพ้ ยาชา และโดยเฉพาะยาปฏิชีวนะ ซึ่งนักวิจัยกังวลว่าจะนำมาสู่การพัฒนาการของแบคทีเรียให้มีความสามารถในการดื้อยาชนิดนั้นได้ และการพบยาคุมกำเนิดในแม่น้ำ อาจส่งผลให้ปลาบางชนิดไม่สามารถขยายพันธุ์ได้

รายงานการวิจัยระบุว่า ทางออกของปัญหานี้คือการปรับปรุงระบบบำบัดน้ำเสีย และเมื่ออ้างอิงจากตัวเลขของธนาคารโลก พบว่าน้ำเสียประมาณ 80% ถูกปล่อยสู่สิ่งแวดล้อมโดยไม่ได้รับการบำบัด

| อ่านเพิ่มเติม - ยาวิพากษ์ จดหมายข่าวศูนย์ข้อมูลเฝ้าระวังระบบยา

ประเด็นดังกล่าว เกี่ยวข้องกับ
#SDG3 สุขภาพและความเป็นอยู่ที่ดี - (3.d) เสริมขีดความสามารถของทุกประเทศ โดยเฉพาะอย่างยิ่งประเทศกำลังพัฒนา ในด้านการแจ้งเตือนล่วงหน้า การลดความเสี่ยง และการบริหารจัดการความเสี่ยงด้านสุขภาพทั้งในระดับประเทศและระดับโลก ในตัวชี้วัด 3.d.2 ลดสัดส่วนการติดเชื้อดื้อยาในกระแสเลือด#SDG6 น้ำสะอาดและการสุขาภิบาล - (6.3) ปรับปรุงคุณภาพน้ำ โดยการลดมลพิษ ขจัดการทิ้งขยะและลดการปล่อยสารเคมีอันตรายและวัตถุอันตราย ลดสัดส่วนน้ำเสียที่ไม่ผ่านการบำบัดลงครึ่งหนึ่ง และเพิ่มการนำกลับมาใช้ใหม่และการใช้ซ้ำที่ปลอดภัยอย่างยั่งยืนทั่วโลก ภายในปี พ.ศ. 2573

ที่มา : Pharmaceuticals are present in almost all the world's rivers, study finds (World Economic Forum)

Last Updated on กุมภาพันธ์ 24, 2022

Editor - ตัวแทน 'คนธรรมดา' ในชุมชนนักวิชาการ อ่าน แปล และสื่อสารเรื่องความยั่งยืน

จำนวนครั้งที่เข้าชม: 1,236

# data[].attributes.attachment_link.title
แม่น้ำกว่า 200 สายทั่วโลกปนเปื้อนผลิตภัณฑ์ยา หลายสายมีระดับเป็นอันตรายต่อทั้งมนุษย์และสิ่งแวดล้อม - SDG Move

# data[].attributes.attachment_link.description
ความเข้มข้นของการปนเปื้อนผลิตภัณฑ์ยาในแม่น้ำกว่าสองร้อยสายทั่วโลก กินวงกว้างและอยู่ในระดับจะเป็นอันตรายต่อทั้งสุขภาพมนุษย์และสิ่งมีชีวิตที่อาศัยอยู่ในสิ่งแวดล้อม อันเป็นผลมาจากการปล่อยน้ำเสียที่ไม่ผ่านการบำบัดลงสู่แหล่งน้ำธรรมชาติ การศึกษา 'Pharmaceutical pollution of the world's rivers' จากทีมนักวิทยาศาสตร์จากมหาวิทยาลัยยอร์กในสหราชอาณาจักร ตรวจสอบคุณภาพแม่น้ำโดยใช้ตัวอย่างน้ำจาก 1,052 จุด ที่เก็บจากแม่น้ำทั้งหมด 258 สาย ใน 104 ประเทศ พบว่า มีแม่น้ำเพียงสองสายเท่านั้นที่ไม่พบมลพิษจากผลิตภัณฑ์ยา นั่นคือในไอซ์แลนด์และที่ใกล้กับหมู่บ้านชนบทที่ผู้อาศัยไม่ใช้ยาแผนปัจจุบันในเวเนซูเอลา แม้กระทั่งในแอนตาร์กติกา ในขณะที่แม่น้ำอีกหลายสายมีการปนเปื้อนสูงกว่าระดับที่ปลอดภัย ภาพรวมผลการตรวจสอบ พบว่า จุดที่มีการปนเปื้อนมากที่สุดคือแหล่งน้ำที่อยู่ในประเทศที่มีรายได้น้อยถึงปานกลาง และอยู่ในพื้นที่ที่มีโครงสร้างพื้นฐานด้านการจัดการน้ำเสียและของเสียที่ไม่ดี หรือใกล้กับฐานการผลิตยา โดยแม่น้ำที่พบความเข้มข้นของมลพิษจากยาสูงที่สุดคือ ที่เมืองละฮอร์ ประเทศปากีสถาน ประเทศลาปาซ ประเทศโบลิเวีย เมืองแอดดิสอาบาบา ประเทศเอธิโอเปีย และตัวอย่างน้ำจากแม่น้ำไคตั๊ก ในฮ่องกง พบการปนเปื้อนจากผลิตภัณฑ์ยาสูงถึง 34 ชนิด ยาที่พบมากในตัวอย่างจากน้ำ คือ ยารักษาโรคเบาหวาน โรคลมชัก ยารักษาโรคซึมเศร้า ยาแก้แพ้ ยาชา และโดยเฉพาะยาปฏิชีวนะ ซึ่งนักวิจัยกังวลว่าจะนำมาสู่การพัฒนาการของแบคทีเรียให้มีความสามารถในการดื้อยาชนิดนั้นได้ และการพบยาคุมกำเนิดในแม่น้ำ อาจส่งผลให้ปลาบางชนิดไม่สามารถขยายพันธุ์ได้ รายงานการวิจัยระบุว่า ทางออกของปัญหานี้คือการปรับปรุงระบบบำบัดน้ำเสีย และเมื่ออ้างอิงจากตัวเลขของธนาคารโลก พบว่าน้ำเสียประมาณ 80% ถูกปล่อยสู่สิ่งแวดล้อมโดยไม่ได้รับการบำบัด | อ่านเพิ่มเติม - ยาวิพากษ์ จดหมายข่าวศูนย์ข้อมูลเฝ้าระวังระบบยา ประเด็นดังกล่าว เกี่ยวข้องกับ #SDG3 สุขภาพและความเป็นอยู่ที่ดี - (3.d) เสริมขีดความสามารถของทุกประเทศ โดยเฉพาะอย่างยิ่งประเทศกำลังพัฒนา ในด้านการแจ้งเตือนล่วงหน้า การลดความเสี่ยง และการบริหารจัดการความเสี่ยงด้านสุขภาพทั้งในระดับประเทศและระดับโลก ในตัวชี้วัด 3.d.2 ลดสัดส่วนการติดเชื้อดื้อยาในกระแสเลือด#SDG6 น้ำสะอาดและการสุขาภิบาล - (6.3) ปรับปรุงคุณภาพน้ำ โดยการลดมลพิษ ขจัดการทิ้งขยะและลดการปล่อยสารเคมีอันตรายและวัตถุอันตราย ลดสัดส่วนน้ำเสียที่ไม่ผ่านการบำบัดลงครึ่งหนึ่ง และเพิ่มการนำกลับมาใช้ใหม่และการใช้ซ้ำที่ปลอดภัยอย่างยั่งยืนทั่วโลก ภายในปี พ.ศ.

# data[].attributes.headline
รู้จักการปนเปื้อนที่พบได้บ่อยในอุตสาหกรรมยาจากงานวิจัยของ MIT

# data[].attributes.subject
รู้จักการปนเปื้อนที่พบได้บ่อยในอุตสาหกรรมยาจากงานวิจัยของ MIT

# data[].attributes.body
https://www.mmthailand.com/%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B8%B7%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%99-%E0%B8%9C%E0%B8%A5%E0%B8%B4%E0%B8%95%E0%B8%A2%E0%B8%B2-mit/

# data[].attributes.headline
การปนเปื้อนยาในสิ่งแวดล้อม ในประเทศไทย

# data[].attributes.subject
การปนเปื้อนยาในสิ่งแวดล้อม ในประเทศไทย

# data[].attributes.body
http://fdathaiteci.fda.moph.go.th/PDFfile/NewsSaft/2560%20%E0%B8%9B%E0%B8%B5%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%2022%20%E0%B8%89%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%202.pdf

# data[].attributes.headline
การปนเปื้อนยาลงสู่สิ่งแวดล้อม

# data[].attributes.subject
การปนเปื้อนยาลงสู่สิ่งแวดล้อม

# data[].attributes.body
https://ccpe.pharmacycouncil.org/index.php?option=article_detail&subpage=article_detail&id=681

# data[].attributes.attachment_link.title
ศูนย์การศึกษาต่อเนื่องทางเภสัชศาสตร์

# data[].attributes.headline
ยาปฏิชีวนะปศุสัตว์กับประเด็น SME ควรรู้ เพื่อแก้โจทย์ ‘เชื้อดื้อยา’ อย่างได้ผล

# data[].attributes.subject
ยาปฏิชีวนะปศุสัตว์กับประเด็น SME ควรรู้ เพื่อแก้โจทย์ ‘เชื้อดื้อยา’ อย่างได้ผล

# data[].attributes.body
https://www.bangkokbanksme.com/en/smes-should-know-drug-resistant-bacteria

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
'ดื้อยา' ไม่ได้หมายความว่าร่างกายของคนอย่างที่หลายคนเข้าใจ แต่คือการ ดื้อยาของ 'เชื้อโรค' ซึ่งเรียกว่า 'เชื้อดื้อยา' นอกจากนี้ยังมีสาเหตุอื่นๆ ที่ทำให้เกิดเชื้อ ดื้อยา จากพฤติกรรมของคนเราอีกด้วย เช่น การใช้ยาพร่ำเพรื่อ ซื้อยากินเอง แบ่งยากันใช้ และหยุดยาเอง

วิกฤตโรคติดเชื้อดื้อยา เกี่ยวโยงอย่างไรกับอุตสาหกรรมเนื้อสัตว์?
ความจำเป็นในการใช้ ยาปฏิชีวนะในอุตสาหกรรม เนื้อสัตว์นั้นเป็นผลมาจากความต้องการ เนื้อสัตว์ ที่เพิ่มสูงขึ้น และในต้นทุนที่ต่ำลง

ดังนั้นการให้ ยาปฏิชีวนะนั้นจึงไม่ได้เป็นไปเพื่อการรักษายามป่วย แต่เป็นการใช้แม้ สัตว์จะมีสุขภาพดี ซึ่งการใช้ ยาปฏิชีวนะเช่นนี้คือการใช้เกินความเหมาะสม เป็นปัจจัยที่ทำให้เกิดเชื้อ ดื้อยา และการตกค้างของ ยาปฏิชีวนะ

- เชื้อ ดื้อยา สามารถกระจายไปยังฝูงสัตว์ หรือคอกอื่นได้ เช่น จากการสัมผัสสิ่งที่อาจมีเชื้อดื้อยาอยู่ เช่น มูลสัตว์ที่ติดเชื้อ

- หลังจากนั้นเชื้อ ดื้อยาและ ยาปฏิชีวนะสามารถตกค้างในสิ่งแวดล้อมได้ ไม่จะเป็นจากมูล สัตว์สู่ดิน และถูกทำเป็นปุ๋ยให้กับพืชผล การปล่อยของเสียจาก ปศุสัตว์ ลงสู่แหล่งน้ำสาธารณะ ซึ่งอาจหมุนเวียนมาสู่มนุษย์ในห่วงโซ่การอุปโภคบริโภคได้

- เชื้อ ดื้อยาและ ยาปฏิชีวนะใน สัตว์อาจปนเปื้อนใน เนื้อสัตว์ที่เราบริโภคได้ เช่น กรณีการรับเชื้อ ดื้อยาจาก เนื้อสัตว์ ที่ไม่ได้ปรุงสุก

ด้วยเหตุนี้ปัญหาเชื้อ ดื้อยาเป็นปัญหาสุขภาพหนึ่งเดียว (One Health) ที่เชื่อมโยงทั้งสุขภาพคน สัตว์และสิ่งแวดล้อม หากไม่ทำอะไรเลย หรือไม่ลงมือแก้ปัญหาเชื้อ ดื้อยา ในตอนนี้ ก็เป็นไปได้ที่จะไม่มียาปฏิชีวนะเพื่อรักษาโรคติดเชื้อในอนาคต ไม่ว่าจะโรคติดเชื้อในคนหรือสัตว์

ดังนั้นศาสตราจารย์ สัตวแพทย์หญิง ดร.รุ่งทิพย์ ชวนชื่น หัวหน้าภาควิชาสัตวแพทยสาธารณสุข คณะสัตวแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จึงได้ทำการวิจัยเรื่อง 'อณูชีววิทยาที่ไขหนทางแก้ปัญหาเชื้อดื้อยาอย่างยั่งยืน' ขึ้นมาเพื่อหาแนวทางจัดการปัญหาดังกล่าว
'ผลงานวิจัย' การแก้ปัญหาเชื้อดื้อยาอย่างได้ผลและยั่งยืน
การใช้ ยาปฏิชีวนะใน สัตว์ที่เลี้ยงเพื่อการบริโภคทั้ง ปศุสัตว์และ สัตว์น้ำมีวัตถุประสงค์หลักเพื่อรักษาและป้องกันการติดเชื้อและเร่งการเจริญเติบโตใน สัตว์ แต่ปัญหาเชื้อ ดื้อยาที่เกิดขึ้นมาจากการใช้ ยาปฏิชีวนะที่ไม่สมเหตุผล เช่น ใช้มากเกินไป ซึ่งทุกครั้งที่มีการใช้ ยาปฏิชีวนะจะเปิดโอกาสให้เชื้อพัฒนาการ ดื้อยาและแพร่กระจายยีน ดื้อยาได้ ในฟาร์ม ปศุสัตว์ก็มีการใช้ ยาปฏิชีวนะเช่นกัน เกษตรกรผู้เลี้ยง สัตว์และผู้บริโภคอาจได้รับเชื้อ ดื้อยาผ่านห่วงโซ่อาหาร จากการบริโภค เนื้อสัตว์ ที่ปนเปื้อนหรือจากการสัมผัสโดยตรงซึ่งเป็นอันตรายต่อสุขภาพ

นอกจากนี้ สัตว์เลี้ยงและ สัตว์ป่า รวมทั้งสิ่งแวดล้อมในธรรมชาติ เช่น ดิน น้ำ ก็อาจมีการปนเปื้อนเชื้อ ดื้อยาได้เช่นกัน เชื้อ ดื้อยา ไม่ว่าจะอยู่ในคน สัตว์หรือสิ่งแวดล้อม ย่อมส่งผลกระทบถึงกันหมด

ทำไม? อณูชีววิทยา จึงแก้ปัญหาเชื้อดื้อยาอย่างยั่งยืน
เนื่องจากภาค ปศุสัตว์ยังมีความจำเป็นที่จะต้องใช้ ยาปฏิชีวนะ จึงเป็นโจทย์ท้าทายสำหรับนักวิจัย ซึ่ง ศ.สพ.ญ.ดร.รุ่งทิพย์ ได้ค้นคว้าวิจัยเพื่อหาแนวทางแก้ปัญหาเชื้อ ดื้อยาด้วยความรู้ด้าน พันธุกรรมและใช้เทคนิคทาง อณูชีววิทยาเพื่อตอบคำถามว่า ทำไมเชื้อ ดื้อยาบางชนิดจึงพบมากในประเทศไทย เหตุใดเชื้อ ดื้อยายังคงอยู่หลังจากเลิกใช้ ยาปฏิชีวนะแล้ว และปัจจัยอื่นๆ ที่ไม่ใช่ ยาปฏิชีวนะ ทำให้เกิดเชื้อ ดื้อยา ได้อย่างไร

โดยคณะวิจัยได้ศึกษาเชื้อ ดื้อยาในระดับ Genome และนำเทคโนโลยีทาง พันธุวิศวกรรม (Genetic Engineering) มาใช้ในการศึกษาลักษณะทาง พันธุกรรมของเชื้อ ดื้อยาและกลไกการ ดื้อยา ทำให้เข้าใจแหล่งที่มาความสัมพันธ์ทาง พันธุกรรมและการถ่ายทอด พันธุกรรมของเชื้อ ดื้อยามากขึ้น ซึ่งข้อมูลกลไกการ ดื้อยาสามารถนำมาใช้ในการพัฒนาโมเลกุลหรือ ยาปฏิชีวนะชนิดใหม่ รวมทั้งสารทดแทน ยาปฏิชีวนะ

ไม่เพียงแค่ ยาปฏิชีวนะ ศ.สพ.ญ.ดร.รุ่งทิพย์ เผยว่ายังมีสารอื่นๆ ที่ทำให้เชื้อพัฒนาการ ดื้อยาและถ่ายทอดยีนหรือตัวระบุการ ดื้อยาได้ ส่งผลให้มีการแพร่กระจายเชื้อ ดื้อยาเป็นวงกว้าง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ยาฆ่าเชื้อที่ใช้ในฟาร์ม - โรงพยาบาล และโลหะหนักที่ผสมในอาหาร สัตว์

จากข้อมูลเบื้องต้นทีมวิจัยตรวจพบยีน ดื้อยาในฝุ่นที่เก็บจากฟาร์ม ปศุสัตว์ รวมทั้งฝุ่นจากเครื่องปรับอากาศในห้องวิจัยอีกด้วย คณะทำงานกำลังขยายการวิจัยไปยังคลินิกและโรงพยาบาล สัตว์ เชื้อ ดื้อยาไม่ได้พบใน สัตว์และอาหารที่มาจาก สัตว์เท่านั้น ดังนั้นการใช้มาตรการยกเลิกการใช้ ยาปฏิชีวนะใน ปศุสัตว์เพียงอย่างเดียวอาจไม่ใช่คำตอบของการแก้ปัญหาเชื้อ ดื้อยา ทั้งหมดได้

จากงานวิจัยสู่แผนยุทธศาสตร์ชาติแก้ปัญหาเชื้อดื้อยา
ผลงานวิจัยของ ศ.สพ.ญ.ดร.รุ่งทิพย์ ได้ถูกนำไปใช้ในการสนับสนุนแผนยุทธศาสตร์การจัดการเชื้อ ดื้อยาปฏิชีวนะประเทศไทย เอเชียและประเทศที่กำลังพัฒนาในภูมิภาคอื่นๆ โดยร่วมมือกับองค์การอาหารและการเกษตรแห่งสหประชาชาติ และหน่วยงานระดับนานาชาติ มีทั้งเรื่องการประเมินระบบการเฝ้าระวังเชื้อ ดื้อยาแห่งชาติและระบบห้องปฏิบัติการเชื้อ ดื้อยา การกำหนดมาตรการควบคุมการใช้ ยาปฏิชีวนะใน สัตว์ การทบทวนตำรับยาสำหรับ สัตว์ การจัดทำแผนการเฝ้าระวังเชื้อ ดื้อยา การเฝ้าระวังการ ดื้อยาปฏิชีวนะ ภายใต้แนวคิดสุขภาพหนึ่งเดียว

นอกจากนี้ งานวิจัยก็ยังถูกถ่ายทอดเพื่อเสริมสร้างความรู้และความเข้าใจด้านเชื้อดื้อยาและการใช้ ยาปฏิชีวนะอย่างเหมาะสมแก่เยาวชน ประชาชนทั่วไป เจ้าของ สัตว์เลี้ยง ผู้ประกอบการเลี้ยง สัตว์ บุคคลกรภาครัฐและเอกชน ซึ่งการแก้ปัญหาเชื้อ ดื้อยาใน ปศุสัตว์ให้มีประสิทธิภาพต้องทำหลายอย่างและต้องอาศัยความร่วมมือจากหลายภาคส่วน ได้แก่ การตรวจติดตามและเฝ้าระวังเชื้อ ดื้อยา การใช้ ยาปฏิชีวนะอย่างสมเหตุผล การส่งเสริมระบบป้องกันทางชีวภาพในฟาร์ม (Farm Biosecurity) การลดการติดเชื้อและเสริมภูมิคุ้มกันโรคให้กับ สัตว์ การใช้สารทดแทน ยาปฏิชีวนะ ที่สำคัญการแก้ไขปัญหาเชื้อ ดื้อยาทั้งในคน สัตว์ และสิ่งแวดล้อมต้องทำไปพร้อมๆ กัน

จากสถานการณ์โรคระบาดของ ปศุสัตว์ในบ้านเราทำให้ผู้บริโภคตระหนักรู้มากขึ้น ซึ่งเป็นเรื่องที่ดี และมีส่วนสำคัญในการลดปัญหาเชื้อ ดื้อยา โดยเลือกซื้อเนื้อ สัตว์ต้องการดูสีรวมถึงลักษณะของเนื้อเป็นหลัก เช่น เนื้อสุกรต้องเป็นสีชมพู ไม่มีสิ่งแปลกปลอม ไม่มีรอยเลือดจ้ำ หรือสีของเนื้อผิดปกติ เลือกซื้อจากร้านจำหน่ายที่เชื่อถือได้ และสังเกตสัญลักษณ์ 'ปศุสัตว์ OK' การรับรองจากกรม ปศุสัตว์ มั่นใจได้ว่าปลอดภัยจากเชื้อ ดื้อยา

แหล่งอ้างอิง : คณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี มหาวิทยาลัยมหิดล, greenpeace, ภาควิชาสัตวแพทยสาธารณสุข คณะสัตวแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

# data[].attributes.attachment_link.title
ยาปฏิชีวนะปศุสัตว์กับประเด็น SME ควรรู้ เพื่อแก้โจทย์ 'เชื้อดื้อยา' อย่างได้ผล

# data[].attributes.attachment_link.description
'ดื้อยา' ไม่ได้หมายความว่าร่างกายของคนดื้อยาอย่างที่หลายคนเข้าใจ แต่คือการดื้อยาของ 'เชื้อโรค' ซึ่งเรียกว่า 'เชื้อดื้อยา' นอกจากนี้ยังมีสาเหตุอื่นๆ...

# data[].attributes.headline
”เชื้อดื้อยา”จากฟาร์มสัตว์สู่คน : กินหรือไม่กินเนื้อสัตว์ ก็เสี่ยง

# data[].attributes.subject
”เชื้อดื้อยา”จากฟาร์มสัตว์สู่คน : กินหรือไม่กินเนื้อสัตว์ ก็เสี่ยง

# data[].attributes.body
https://www.bangkokbiznews.com/health/970744

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
สุขภาพ-คุณภาพชีวิต

การงดกิน เนื้อสัตว์ เป็นกระแสทั่วโลกมาอย่างต่อเนื่อง ไม่ว่าจะเป็นมังสวิรัติ กินเจ รวมไปถึง การกินมังวิรัติแบบยืดหยุ่น(Flexitarian)และกินแบบวีแกน( Vegan)

โดยเฉพาะ วีแกน จากที่เคยเป็นอาหารทางเลือกของคนกลุ่มเล็ก ๆ วันนี้ขยายตัวอย่างรวดเร็ว มีการคาดประมาณตัวเลขผู้บริโภคอาหารวีแกนทั่วโลกราว 75 ล้านคน แม้จะยังมีจำนวนน้อยกว่าคนกินเจ และมังสวิรัติ แต่เป็นกลุ่มที่เติบโตมากที่สุดในรอบ 5 ปีที่ผ่านมา

ก่อนอื่นมาทำความเข้าใจก่อนว่า แต่ละกลุ่มมีแนวปฏิบัติที่แตกต่างกันอย่างไร

มังสวิรัติ - งดกินเนื้อสัตว์ทุกชนิด

เจ - งดเนื้อสัตว์ พืชผักฉุน 5 ชนิด (กระเทียม, พืชตระกูลหอม, กุยช่าย, หลักเกียว และยาสูบ) ผลิตภัณฑ์นม รวมทั้งไม่ใช้ผลิตภัณฑ์จากสัตว์

Flexitarian -เป็นการกินมังวิรัติแบบยืดหยุ่น เป็นกลุ่มที่พยายามลดการบริโภคเนื้อสัตว์ให้น้อยลง และบางครั้งครอบคลุมไปถึงนมจากสัตว์และไข่ด้วย

วีแกน - งดเนื้อสัตว์ และไม่บริโภคผลิตภัณฑ์จากสัตว์ทุกชนิด

(ภาพ : World Animal Protection-Julia Bakker)

ส่วนใหญ่รับรู้เรื่อง การลดและงดการบริโภคเนื้อสัตว์ ว่ามาจากเหตุผลด้านสุขภาพ สิ่งแวดล้อมหรือความเชื่อทางศาสนา

เชื้อดื้อยาหรือซูเปอร์บั๊ก

ซูเปอร์บั๊ก หรือ "เชื้อดื้อยา" ในฟาร์มสัตว์ เกิดจากการเลี้ยงดูอย่างแออัด ไม่ถูกสุขลักษณะ ทำให้สัตว์เครียด อ่อนแอ และเจ็บป่วยได้ง่าย เมื่อกลัวว่าสัตว์จะไม่สบาย คนเลี้ยงก็จะให้กิน ยาปฏิชีวนะ เพื่อกันไว้ก่อน

คนเลี้ยงจำนวนมากยังเข้าใจว่ายาปฏิชีวนะเป็นวิตามินบำรุง กินแล้วจะทำให้หมูไก่โตไว ได้น้ำหนัก จึงให้แบบรวมหมู่ ด้วยการผสมยาในน้ำหรืออาหารกินกันทั้งฟาร์ม

เมื่อสัตว์เหล่านี้กินยาปฏิชีวนะในปริมาณต่ำ ต่อเนื่องเป็นเวลานาน เชื้อแบคทีเรียในตัวสัตว์ก็จะพัฒนาตัวเองให้คงทนต่อยา

พอถึงเวลาที่เจ็บป่วยขึ้นมาจริง ยาที่เคยใช้รักษาไม่ได้ คนเลี้ยงก็ต้องเปลี่ยนยา หายาแรงขึ้น ให้กินยาเยอะขึ้น เชื้อโรคก็จะยิ่งพัฒนาตัวหนียา จนกลายเป็นซูเปอร์บั๊ก ที่ยาไหน ๆ ก็เอาไม่อยู่

ประเด็นสำคัญคือ ยาปฏิชีวนะที่สัตว์กิน หลายชนิดเป็นยาเดียวกับที่เราใช้กัน ดังนั้น ถ้าเรารับเชื้อมา ยาชนิดนั้นก็จะใช้รักษาไม่ได้ ทำให้อาการป่วยเล็กน้อยกลายเป็นป่วยหนัก และอาจลุกลามจนถึงขั้นเสียชีวิต

แต่อีกแนวคิดมาแรง คือเรื่องสวัสดิภาพสัตว์ โดยเฉพาะปศุสัตว์แบบอุตสาหกรรม ซึ่งมีความแออัด สิ่งแวดล้อมที่ไม่เอื้อต่อการแสดงพฤติกรรมตามธรรมชาติ

ตลอดจนวิธีการปฏิบัติที่สร้างความเจ็บปวดต่อสัตว์ เหล่านี้ล้วนส่งผลต่อทุกคน ไม่ว่าจะบริโภคเนื้อสัตว์หรือไม่ก็ตาม
"เชื้อดื้อยา" จากฟาร์มสัตว์สู่คน
ถ้าเชื้อดื้อยาเหล่านี้แพร่จากฟาร์มสัตว์สู่คนได้อย่างไร...

มีคำตอบ ดังนี้

1. คนเลี้ยงรับเชื้อโดยตรงจากสัตว์ในฟาร์ม แล้วนำไปแพร่กระจายต่อให้คนอื่น

2. เชื้อดื้อยา เล็ดลอดจากฟาร์มพร้อมกับน้ำเสีย ปนเปื้อนในแหล่งน้ำ และในดิน รวมถึงอยู่ในรูปของมูลสัตว์ที่ถูกนำไปใช้ต่อในภาคเกษตรกรรม

3. ผู้บริโภค เมื่อไปซื้อเนื้อสัตว์ไปก็จะมีการสัมผัสขณะปรุงอาหาร และการกิน

ในแต่ละปี คนไทยติดเชื้อดื้อยาประมาณปีละ 88,000 ครั้ง ในจำนวนนี้กว่า 38,000 คนเสียชีวิต สร้างความสูญเสียไม่ต่ำกว่า 40,000 ล้านบาท หรือราวร้อยละ 0.6 ของผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ (จีดีพี)

ภาพ - KOOKLE-Shutterstock
ความเสี่ยงในการรับเชื้อดื้อยา
ในสถานการณ์เช่นนี้ ไม่ว่ากลุ่มบริโภคหรืองดบริโภคเนื้อสัตว์ ก็มีความเสี่ยงต่อการรับเชื้อดื้อยาไม่แตกต่างกัน การดูแลความปลอดภัยสำหรับทุกคน จึงเป็นภารกิจสำคัญของหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง

ปี 2558 เวทีสมัชชาอนามัยโลกมีมติขอให้ประเทศสมาชิกจัดทำแผนระดับประเทศ ไทยซึ่งเป็นหนึ่งในสมาชิกจึงจัดทำ แผนยุทธศาสตร์การจัดการการดื้อยาต้านจุลชีพประเทศไทย พ.ศ. 2560-2564 โดยหนึ่งในเป้าหมายสำคัญ คือลดการใช้ยาต้านจุลชีพในสัตว์ ร้อยละ 30 ซึ่งเป็นภาระหน้าที่ของกรมปศุสัตว์

และถูกตั้งข้อสังเกตว่าขาดมิติด้านสวัสดิภาพสัตว์ ซึ่งจะช่วยสกัดการใช้ยาปฏิชีวนะอย่างได้ผล ส่วนการดูแลเพื่อให้มีการผลิตและจำหน่ายเนื้อสัตว์ปลอดภัย ก็เป็นการ "ให้รางวัล" คนทำดี แทนที่จะกำหนดเป็นมาตรการบังคับ

นับเป็นเรื่องน่ายินดี ที่ในปีนี้ซึ่งเป็นปีสุดท้ายของแผนแม่บทต้านเชื้อดื้อยา กรมปศุสัตว์ได้ออกมาระบุถึงความก้าวหน้าในแง่มุมด้านสวัสดิภาพสัตว์ว่า จะมีการยกร่างมาตรฐานสินค้าเกษตร เรื่อง หลักการด้านสวัสดิภาพสัตว์ : ระบบการผลิตสุกร โดยจะนำต้นแบบจากมาตรฐานสากลมาปรับปรุงให้เหมาะสมกับประเทศไทย

และจะใช้เป็นแนวทางประกอบการตรวจประเมินมาตรฐานการปฏิบัติทางการเกษตรที่ดีสำหรับฟาร์มสุกร หรือ GAP เพื่อให้เป็นมาตรฐานบังคับ

จากเดิมที่เป็นเพียงภาคสมัครใจ กระนั้นยังจำกัดว่าเป็นการบังคับสำหรับเฉพาะฟาร์มที่มีประชากรหมูเกินกว่า 500 ตัวขึ้นไป หรือมีแม่พันธุ์สุกรตั้งแต่ 95 ตัวขึ้นไปเท่านั้น

โชคดี สมิทธิ์กิตติผล ผู้จัดการแคมเปญระบบอาหาร องค์กรพิทักษ์สัตว์แห่งโลก กล่าวว่า ประเทศไทยมีความก้าวหน้าและจริงจังในการแก้ไข ปัญหาวิกฤติเชื้อดื้อยา มาก แต่นั่นยังไม่เพียงพอ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในภาคปศุสัตว์

"เราเสนอให้รัฐออกกฎหมาย ห้ามใช้ยาปฏิชีวนะในการป้องกันโรคในสัตว์แบบรวมกลุ่ม ซึ่งหลายประเทศเริ่มประกาศใช้แล้ว ตลอดจนยกระดับมาตรฐานสวัสดิภาพสัตว์ให้สูงขึ้น ซึ่งจะช่วยลดความจำเป็นในการใช้ยาปฏิชีวนะในสัตว์ฟาร์มได้อย่างยั่งยืน"

ถือเป็นวาระสำคัญที่ทุกคนต้องร่วมกันเรียกร้องให้เกิดสวัสดิภาพสัตว์ ไม่ใช่แค่เพื่อประโยชน์ต่อสัตว์ แต่ยังรวมถึงความปลอดภัยของทุกคน โดยการติดตามและผลักดันมาตรฐานการดูแลสวัสดิภาพสัตว์ให้สอดคล้องตามมาตรฐาน FARMS (Farm Animals Responsible Minimum Standard) ที่ทั่วโลกยอมรับ

รวมทั้งเรียกร้องการกำหนดนโยบายห้ามใช้ยาปฏิชีวนะเพื่อป้องกันโรคในสัตว์ฟาร์มให้ชัดเจนไว้ในแผนยุทธศาสตร์ชาติ ซึ่งอยู่ในขั้นตอนการพัฒนาแผนฉบับถัดไป จะเป็นการแก้ไขปัญหาอย่างครอบคลุมและยั่งยืนสำหรับทุกคน ไม่ว่าจะชาววีแกน มังสวิรัติ กลุ่มกินเจ หรือคนรักเมนูเนื้อสัตว์

ข้อมูลเพิ่มเติมดูได้ที่ www.worldanimalprotection.or.th

# data[].attributes.attachment_link.title
"เชื้อดื้อยา"จากฟาร์มสัตว์สู่คน : กินหรือไม่กินเนื้อสัตว์ ก็เสี่ยง

# data[].attributes.attachment_link.description
สุขภาพ-คุณภาพชีวิต การงดกิน เนื้อสัตว์ เป็นกระแสทั่วโลกมาอย่างต่อเนื่อง ไม่ว่าจะเป็นมังสวิรัติ กินเจ รวมไปถึง การกินมังวิรัติแบบยืดหยุ่น(Flexitarian)และกินแบบวีแกน( Vegan) โดยเฉพาะ วีแกน จากที่เคยเป็นอาหารทางเลือกของคนกลุ่มเล็ก ๆ วันนี้ขยายตัวอย่างรวดเร็ว มีการคาดประมาณตัวเลขผู้บริโภคอาหารวีแกนทั่วโลกราว 75 ล้านคน แม้จะยังมีจำนวนน้อยกว่าคนกินเจ และมังสวิรัติ แต่เป็นกลุ่มที่เติบโตมากที่สุดในรอบ 5 ปีที่ผ่านมา ก่อนอื่นมาทำความเข้าใจก่อนว่า แต่ละกลุ่มมีแนวปฏิบัติที่แตกต่างกันอย่างไร มังสวิรัติ - งดกินเนื้อสัตว์ทุกชนิด เจ - งดเนื้อสัตว์ พืชผักฉุน 5 ชนิด (กระเทียม, พืชตระกูลหอม, กุยช่าย, หลักเกียว และยาสูบ) ผลิตภัณฑ์นม รวมทั้งไม่ใช้ผลิตภัณฑ์จากสัตว์ Flexitarian -เป็นการกินมังวิรัติแบบยืดหยุ่น เป็นกลุ่มที่พยายามลดการบริโภคเนื้อสัตว์ให้น้อยลง และบางครั้งครอบคลุมไปถึงนมจากสัตว์และไข่ด้วย วีแกน - งดเนื้อสัตว์ และไม่บริโภคผลิตภัณฑ์จากสัตว์ทุกชนิด (ภาพ :

# data[].attributes.headline
อาการดื้อยา กับความเข้าใจผิดของคนทั่วไป

# data[].attributes.subject
อาการดื้อยา กับความเข้าใจผิดของคนทั่วไป

# data[].attributes.body
https://www.rama.mahidol.ac.th/ramachannel/article/%E0%B8%AD%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%94%E0%B8%B7%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%A2%E0%B8%B2-%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2/

# data[].attributes.attachment_link.title
อาการดื้อยา กับความเข้าใจผิดของคนทั่วไป

# data[].attributes.attachment_link.description
ผลจากการศึกษาของกระทรวงสาธารณสุขและเวลคัมทรัสต์ ซึ่งเป็นกองทุนด้านสาธารณสุขของประเทศอังกฤษ พบว่าทุกๆชั่วโมงในประเทศไทยมีผู้เสียชีวิตจากการ

# data[].attributes.headline
ยาปฏิชีวนะ ใช้อย่างไรไม่ให้เชื้อดื้อยา

# data[].attributes.subject
ยาปฏิชีวนะ ใช้อย่างไรไม่ให้เชื้อดื้อยา

# data[].attributes.body
https://www.doctor.or.th/article/detail/7883

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
ข้อมูลสุขภาพ มูลนิธิหมอชาวบ้าน

# data[].attributes.attachment_link.title
ยาปฏิชีวนะ ใช้อย่างไรไม่ให้เชื้อดื้อยา

# data[].attributes.attachment_link.description
ยาที่คนไทยใช้มากที่สุดคือยาแก้อักเสบ หรือยาปฏิชีวนะยาปฏิชีวนะหรือยาต้านจุลชีพ คนทั่วไปนิยมเรียกกันติดปากว่ายาแก้อักเสบ หมายถึง ยาที่มีฤทธิ์ต้านเชื้อแบคทีเรีย และเชื้อจุลชีพชนิดอื่นๆ เป็นกลุ่มยาที่มีอ

# data[].attributes.headline
ภัยเชื้อดื้อยาที่อาจแฝงมาในเนื้อสัตว์

# data[].attributes.subject
ภัยเชื้อดื้อยาที่อาจแฝงมาในเนื้อสัตว์

# data[].attributes.body
https://www.posttoday.com/lifestyle/606808

# data[].attributes.attachment_link.title
ภัยเชื้อดื้อยาที่อาจแฝงมาในเนื้อสัตว์

# data[].attributes.attachment_link.description
กรีนพีซ ชวนตระหนักถึงภัยจากเชื้อดื้อยาที่อาจมาพร้อมกับเนื้อสัตว์ที่เรากิน ในสัปดาห์แห่งการรณรงค์รู้รักษ์ตระหนักใช้ยาต้านแบคทีเรีย

# data[].attributes.headline
โรคกลุ่ม NCDs คืออะไร

# data[].attributes.subject
โรคกลุ่ม NCDs คืออะไร

# data[].attributes.body
http://www.thaibreastcancer.com/970/

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
NCDs ย่อมาจาก Non-communicable diseases คือโรคกลุ่มที่ไม่ติดต่อ เป็นโรคที่ไม่ได้เกิดจากเชื้อโรค ไม่ติดต่อแม้มีการสัมผัส คลุกคลี หรือมีการสัมผัสกับสารคัดหลั่งต่างๆ

โรคกลุ่ม NCDs เป็นโรคที่เกี่ยวกับนิสัยหรือพฤติกรรมการดำเนินชีวิต ซึ่งโรคกลุ่มนี้จะค่อยๆสะสมอาการ ค่อยเกิด ค่อยทวีความรุนแรง และเมื่อมีอาการของโรคแล้วจะเกิดการเรื้อรังของโรคตามมาด้วย ถ้าไม่ได้รับการรักษาที่ถูกต้องและทันเวลา จะส่งผลกระทบอย่างมากต่อการดำเนินชีวิตของผู้ป่วยและคนรอบข้าง และพบว่าผู้ป่วยจำนวนมากเสียชีวิตด้วยโรคกลุ่มนี้
โรคกลุ่ม NCDs มีโรคอะไรบ้าง
อย่างที่ได้กล่าวไปแล้วข้างต้นว่าโรคในกลุ่ม NCDs เป็นโรคที่เกิดจากนิสัยหรือพฤติกรรมการดำเนินชีวิต การกิน การนอน การพักผ่อน การออกกำลังกาย และการทำงานต่างๆ ดังนั้นโรคในกลุ่มนี้จึงได้แก่ โรคเบาหวาน โรคความดันโลหิตสูง โรคหลอดเลือดหัวใจ โรคหลอดเลือดสมอง โรคไตเรื้อรัง โรคไขมันในเลือดสูง โรคมะเร็ง โรคทางพันธุกรรม โรคตับแข็ง และโรคสมองเสื่อม (อัลไซเมอร์) เป็นต้น
โรคกลุ่ม NCDs บางครั้งเรียกว่า โรคที่เราสร้างขึ้นมาเอง เนื่องจากโรคในกลุ่มนี้เกิดจากการใช้ชีวิตที่ไม่ถูกต้อง เช่น การไม่ออกกำลังกาย การรับประทานอาหารรสจัดเกินไป เช่น เค็มจัด หวานจัด มันจัด เป็นต้น รับประทานอาหารไขมันสูง การสะสมความเครียด การรับสารพิษอย่างสม่ำเสมอ เช่นการดื่มสุราและการสูบบุหรี่ กินอาหารปิ้งย่างบ่อยเกินไป เป็นต้น

สำหรับ 6 โรคในกลุ่มโรค NCDs ที่มีอัตราผู้เสียชีวิตสูงสุด คือ โรคเบาหวาน โรคหลอดเลือดสมองและหัวใจ โรคถุงลมโป่งพอง โรคมะเร็ง โรคความดันโลหิตสูง และโรคอ้วนลงพุง เกิดจาก 6 ปัจจัยเสี่ยง คือ เหล้า บุหรี่ อาหาร (หวาน-มัน-เค็มจัด) การออกกำลังกายไม่เพียงพอ ความเครียด และกรรมพันธุ์
การป้องกันตัวเองจากโรคกลุ่ม NCDs
โรคกลุ่ม NCDs สามารถป้องกันได้โดยปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการดำเนินชีวิตเสียใหม่ เช่น การออกกำลังกายอย่างน้อย 30 นาที/ครั้ง 5ครั้ง/สัปดาห์ งดดื่มเหล้า ไม่สูบบุหรี่ หลีกเลี่ยงอาหารรสหวาน มัน และเค็มจัด หลีกเลี่ยงอาหารปิ้งย่าง ไม่รับประทานอาหารหรือเนื้อสัตว์แบบสุกๆดิบๆ รับประทานผักและผลไม้มากๆ พักผ่อนให้เพียงพอ ไม่นอนดึกเกินไป ไม่เครียด ไม่ซื้อยากินเองโดยไม่ปรึกษาแพทย์หรือเภสัชกร เป็นต้น

ที่มา :- สสส.

# data[].attributes.attachment_link.title
โรคกลุ่ม NCDs คืออะไร

# data[].attributes.attachment_link.description
NCDs ย่อมาจาก Non-communicable diseases คือโรคกลุ่มที่ไม่ติดต่อ เป็นโรคที่ไม่ได้เกิดจากเชื้อโรค ไม่ติดต่อแม้มีการสัมผัส คลุกคลี หรือมีการสัมผัสกับสารคัดหลั่งต่างๆ โรคกลุ่ม NCDs เป็นโรคที่เกี่ยวกับนิสัยหรือพฤติกรรมการดำเนินชีวิต ซึ่งโรคกลุ่มนี้จะค่อยๆสะสมอาการ ค่อยเกิด ค่อยทวีความรุนแรง และเมื่อมีอาการของโรคแล้วจะเกิดการเรื้อรังของโรคตามมาด้วย ถ้าไม่ได้รับการรักษาที่ถูกต้องและทันเวลา จะส่งผลกระทบอย่างมากต่อการดำเนินชีวิตของผู้ป่วยและคนรอบข้าง และพบว่าผู้ป่วยจำนวนมากเสียชีวิตด้วยโรคกลุ่มนี้ โรคกลุ่ม NCDs มีโรคอะไรบ้าง อย่างที่ได้กล่าวไปแล้วข้างต้นว่าโรคในกลุ่ม NCDs เป็นโรคที่เกิดจากนิสัยหรือพฤติกรรมการดำเนินชีวิต การกิน การนอน การพักผ่อน การออกกำลังกาย และการทำงานต่างๆ ดังนั้นโรคในกลุ่มนี้จึงได้แก่ โรคเบาหวาน โรคความดันโลหิตสูง โรคหลอดเลือดหัวใจ โรคหลอดเลือดสมอง โรคไตเรื้อรัง โรคไขมันในเลือดสูง โรคมะเร็ง โรคทางพันธุกรรม โรคตับแข็ง และโรคสมองเสื่อม (อัลไซเมอร์) เป็นต้น โรคกลุ่ม NCDs บางครั้งเรียกว่า โรคที่เราสร้างขึ้นมาเอง เนื่องจากโรคในกลุ่มนี้เกิดจากการใช้ชีวิตที่ไม่ถูกต้อง เช่น การไม่ออกกำลังกาย

# data[].attributes.headline
10 โรคร้ายที่เป็นภัยเสี่ยงตาย ของคนไทยในยุคปัจจุบัน

# data[].attributes.subject
10 โรคร้ายที่เป็นภัยเสี่ยงตาย ของคนไทยในยุคปัจจุบัน

# data[].attributes.body
https://www.brh.go.th/index.php/2019-02-27-04-12-21/58-10

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
1. มะเร็งร้ายครองอันดับ 1

ไม่ว่าจะเป็นมะเร็งชนิดใด มะเร็งลำไส้, มะเร็งมดลูก หรือมะเร็งเต้านม ก็ล้วนแล้วแต่คร่าชีวิตคนไทยมาแล้วนักต่อนัก สถิติการเป็นมะเร็งของคนไทยนั้นเพิ่มสูงขึ้นถึง 70,000 คน และมีแนวโน้มจะสูงขึ้นเรื่อย ๆ มะเร็งยังครองแชมป์การเป็นโรคที่มีคนเป็นมากที่สุดในประเทศ อันดับที่ 1 ถึง 5 ปีซ้อน และมีผู้เสียชีวิตไปด้วยโรคนี้ถึงปีละ 50,000 คนอีกด้วย

โดยมะเร็งยอดฮิตที่พบมากที่สุด โดยอันดับ 1 ของมะเร็งคือ มะเร็งตับ รองลงมาคือมะเร็งลำไส้ใหญ่และปอด ( อ้างอิงจากผลวิจัยปี 2546 ) ซึ่งโรคเหล่านี้ ล้วนแล้วแต่เป็นโรคจากการใช้ชีวิตประจำวันแบบผิด ๆ ของคนในยุคสมัยใหม่ โดยมีทั้งการรักษาทางการแพทย์ การรักษาโดยวิถีสมุนไพร หรือแม้แต่การดูแลสุขภาพแบบชีวจิต ก็ล้วนแล้วแต่เป็นวิธีการรักษามะเร็ง ที่ล้วนแล้วแต่ถูกคิดค้นขึ้นมาเพื่อรักษา และป้องกันการเป็นมะเร็งทั้งสิ้น

2. โรคหลอดเลือดหัวใจ

โรคยอดฮิตอีก 1 โรคที่คนไทยนิยมเป็นกันไม่แพ้มะเร็ง เพราะด้วยนิสัยการทานอาหารที่มีไขมันสูง, ไม่ยอม ออกกำลังกาย, สูบบุหรี่จัด, ปล่อยตัวเองให้อ้วน, เป็นโดยพันธุกรรม และคร่ำเคร่งอยู่กับงานตลอดทั้งวัน และยังเป็นอีก 1 โรคแทรกซ้อนของผู้ที่เป็นเบาหวาน

สาเหตุของโรค เกิดจากการที่ไขมันไปจับ หรือเกาะผนังของหลอดเลือดที่ไปเลี้ยงหัวใจ จนตีบและแคบลง ทำให้หลอดเลือดมีอาการอักเสบ ร่างกายจึงต้องส่งเม็ดเลือดขาวมาทำการซ่อมแซม ก็ยิ่งทำให้เม็ดเลือดเหล่านี้ เข้าไปอุดตันทางเดินเลือด จนเลือดไม่อาจถูกส่งไปเลี้ยงหัวใจได้ ทำให้กล้ามเนื้อหัวใจตายจากการขาดเลือด ส่งผลให้หัวใจยุดเต้นอย่างเฉียบพลัน และเสียชีวิตอย่างรวดเร็ว

ถ้าไม่อยากเป็นโรคนี้ หรือลดอาการของโรคลง ก็ควรต้องหันกลับมาดูแลสุขภาพของตัวเองซะใหม่ ทานอาหารที่มีประโยชน์ เน้นอาหารไขมันต่ำ, ผักและผลไม้ พร้อมทั้งออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอ แต่ถ้าใครมีปัญหาของโรคเกิดขึ้นแล้ว ก็ควรไปพบแพทย์เพื่อทำการรักษา และรับคำแนะนำในการรักษาตัวเองที่ถูกต้อง

โรคเบาหวาน คือโรคที่ร่างกายสร้างฮอร์โมนอินซูลินมามาก จนทำให้ระดับน้ำตาลในเลือดสูงกว่าปกติ ร่างกายจึงไม่สามารถใช้น้ำตาลได้อย่างเหมาะสม และตับอ่อนทำงานได้อย่างไม่เต็มที่ จนไม่สามารถนำน้ำตาลในเลือดไปใช้งานได้ หรือใช้งานได้น้อย จนทำให้น้ำตาลค้างอยู่ในเลือดสูง

เบาหวานแบ่งเป็น 2 ชนิด คือ เบาหวานชนิดที่ภูมิคุ้มกันทำลายตัวเอง หรือที่เรียกกันว่า โรคภูมิต้านทานตัวเอง หรือ ออโตอิมมูน (autoimmune) ส่วนอีกชนิดนึงคือ เบาหวานที่ยังไม่สามารถหาสาเหตุที่แน่ชัดได้ แต่ส่วนใหญ่จะเป็นมาจากพันธุกรรม และเป็นเบาหวานชนิดที่คนเป็นมากที่สุด

ผู้ที่เป็นเบาหวานในเบื้องต้น จะมีอาการปัสสาวะบ่อย และมีสีเข้มซึ่งถ้าปล่อยไว้สักพัก จะมีมดมาตอมที่ปัสสาวะ มีอาการอ่อนเพลีย เหนื่อยง่าย, ดื่มน้ำเยอะ หิวน้ำบ่อย, เบื่ออาหาร น้ำหนักตัวลดลงโดยไม่ทราบสาเหตุ, เป็นแผลแล้วหายยาก เป็นแผลง่าย และเกิดอาการชาตามมือ ตามเท้า หรือส่วนอื่น ๆ ของร่างกายได้ง่ายและถี่ขึ้น

การรักษา มีทั้งการฉีดอินซูลินเข้าไป เพื่อกระตุ้นให้ตับอ่อนสร้างอินซูลิน และการดูแลชีวิต ที่ต้องควบคุมอาหารที่มีไขมัน และน้ำตาลสูง, ออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอ, ควรเช็คน้ำตาลในเลือดทุกวัน, งดอาหารเค็ม และพบแพทย์ตามนัดเสมอ

4. โรคความดันโลหิตสูง

หรือโรคภาวะความดันโลหิตสูง โดยมีความดันสูงถึง 140/90 มิลลิเมตร - ปรอท ขึ้นไป โดยที่ความดันของคนปกติจะอยู่ที่ 90 - 119/60 - 79 มิลลิเมตร - ปรอท
ความดันโลหิตสูงแบ่งออกเป็น 2 ชนิด

1. ชนิดแบบที่ไม่ทราบสาเหตุ (Essential hypertension) ว่าเกิดขึ้นได้อย่างไร พบได้สูงถึง 90 - 95% ของผู้ป่วยโรคนี้ เชื่อว่าน่าจะเกิดจากหลายปัจจัยร่วมกันของเอ็นไซม์ ฮอร์โมน และต่อมต่าง ๆ ที่ต้องควบคุมความดันในร่างกาย ทำงานไม่สอดคล้องกัน หรือผิดปกติไป ไม่ก็อาจจะเกิดจากพันธุกรรม, เชื้อชาติ, การทานอาหารที่มีรสเค็ม และสมดุลของเกลือแร่ แคลเซียมทำงานไม่สมดุลกัน

2. ชนิดแบบทราบสาเหตุ (Secondary hypertension) พบแค่ 5 - 10% ของผู้ป่วย เกิดจากโรคต่าง ๆ ที่ส่งผลต่อหลอดเลือด ต่อหัวใจ และสมดุลของฮอร์โมนในร่างกาย ที่พบบ่อยคือ โรคไตเรื้อรังจากการติดสุรา, เนื้องอกที่ต่อมหมวกไต และเนื้องอกในสมอง นอกจากนี้ ผู้ที่เป็นโรคเบาหวาน, โรคอ้วน หรือแม้แต่การทายาสเตียรอยด์บางชนิด ก็สามารถทำให้เป็นโรคนี้เช่นกัน

ถ้ามีอาการมึนหัว, วิงเวียนศีรษะ, สับสน, เจ็บหน้าอก, ใจสั่น เหงื่ออกมาก และปวดศีรษะมาก ให้รีบไปพบแพทย์ทันที เพราะนั่นอาจเป็นอาการเริ่มต้น ของโรคความดันโลหิตสูงได้ ควรจำกัดแป้ง น้ำตาล ไขมัน และอาหารเค็ม, ออกกำลังกาย, ลดความเครียดลง, ไม่สูบบุหรี่ เลิกสุรา, และรีบพบแพทย์ทันที่เมื่อมีอาการ

5. วัณโรคที่มากับอากาศ

โรคปอดอักเสบ เป็นโรคระบบทางเดินหายใจชนิดเดียวกัน ซึ่งเกิดจากเชื้อแบคทีเรียชื่อว่า มายโคแบคทีเรียม ทูเบอร์คูโลสิส (Mycobacterium tuberculosis) ซึ่งมีแนวโน้มของผู้ป่วยรายใหม่ เพิ่มสูงขึ้นถึงปีละ 70%

ในปี 2549 ตรวจพบผู้ป่วยวัณโรค 58,639 คน ส่วนใหญ่อยู่ในช่วงอายุ 15 - 44 ปี โรคนี้เป็นโรคเรื้อรัง และสามารถติดต่อสู่คนอื่นได้ง่าย โดยเฉพาะจากสารคัดหลั่งต่าง ๆ ที่ออกจากร่างกาย และผู้ที่เป็นนั้นมักจะทรุดลงได้เร็วถ้ามีการสูบุหรี่, ดืมเครื่องดื่มแอลกฮอล์จัด หรือในผู้ที่เป็นโรคร้ายก็จะมี

วัณโรคเป็นโรคแทรกซ้อนได้ง่าย ๆ อาการของผู้ที่เป็นวัณโรคจะไอแห้ง ติดต่อกันเกิน 3 สัปดาห์ และมีเลือดปนออกมาด้วย นอกจากนี้ ในบางรายอาจมีอาการอ่อนเพลีย หรือไข้ร่วมด้วย แต่ผู้ที่เป็นระยะแรก ๆ มักจะไม่ค่อยแสดงอาการมากนัก เบื่ออาหาร น้ำหนักลดมาก, แน่นและเจ็บหน้าอกทุกครั้งที่ไอ ถ้าต้องอยู่ร่วมกับผู้ป่วยโรคนี้ ก็ให้จัดสถานที่ให้โล่งโปร่ง อากาศถ่ายเทสะดวก ไม่คลุกคลีหรือสัมผัสผู้ป่วยโดยตรง และในคนที่เป็นก็ควรไปรับยาจากแพทย์อย่างสม่ำเสมอ หลีกเลี่ยงการออกนอกบ้านไปที่ที่มีคนเยอะ เพื่อลดการติดเชื้อ และการแพร่เชื้อสู่คนอื่น

ในการรักษา ระยะแรกผู้ป่วยต้องไปรับยาอย่างสม่ำเสมอติดต่อกัน 6 เดือน อาการก็จะดีขึ้นจนอาจหายป่วยได้ แต่ถ้าไม่รับยาตามนัด จะก่อให้เกิดเชื้อดื้อยา และต้องทานยาใหม่ที่มีราคาสูงขึ้น และใช้เวลาถึง 18 เดือนในการรักษา เพราะฉะนั้นจึงควรที่จะไปรับการรักษา ตั้งแต่ต้นที่ตรวจพบ และทานยาตลอดจนอาการดีขึ้น

6. โรคปอดเรื้อรัง

โรคปอดเรื้อรังสามารถกลายเป็นโรคถุงลมโป่งพอง ที่เกิดจากเซลล์เม็ดเลือดขาวชนิดต่าง ๆ เข้ามาอยู่ในชั้นเยื่อบุ และชั้นใต้เยื่อบุมากขึ้น ต่อมผลิตเมือกที่อยู่ใต้ชั้นเยื่อบุจะมีขนาดใหญ่ขึ้น และผลิตเมือกเข้าสู่หลอดลม จนทำให้เซลล์ที่ทำหน้าที่กวัดกวาดสิ่งสกปรกโดนเมือกเคลือบ แล้วนำพาเอาเมือกจากจุดอื่น ๆ เข้าสู่หลอดลมอย่างล้นหลาม และถุงลมก็จะถูกทำลายจนหายไป

สาเหตุหลัก เกิดจากการสูบบุหรี่, การหายใจเอาละอองสารเคมีเข้าไปนาน ๆ จนเกิดการสะสม, มลภาวะในอากาศ และโรคทางพันธุกรรมบางชนิด ก็ทำให้เกิดโรคนี้ได้ แต่โดยส่วนใหญ่แล้วมักจะมาจากผู้ที่สูบบุหรี่ เพราะสารพิษในควันบุหรี่จะเข้าไปทำลายเนื้อปอด และหลอดลม ซึ่งในยุคปัจจุบัน คนนิยมสูบบุหรี่กันเยอะขึ้น และเป็นโรคนี้กันมากขึ้นไปด้วย มีอาการหน้าอกบวมปูด, เหนื่อยง่าย แค่เดินก็เหนื่อยได้, หายใจมีเสียง ถ้ารักษาหรือดูแลตัวเองไม่ดี ก็อาจจะเกิดภาวะหายใจล้มเหลวจนเสียชีวิต

ควรดูแลตัวเอง ด้วยการงดสูบบุหรี่เพื่อตัวเองและคนในบ้าน, หลีกเลี่ยงการสูดดมควันพิษต่าง ๆ จากมลภาวะรอบข้างก็ด้วย, และควรไปพบแพทย์ทันที เมื่อมีอาการผิดปกติของการหายใจ

ภูมิแพ้ที่มีหลากหลายชนิด สาเหตุมาจากอาการแพ้ต่อสารต่าง ๆ แม้กระทั่งอากาศและอาหาร ที่ทำให้เกิดการอักเสบเรื้อรังต่อเยื่อบุต่าง ๆ ในร่างกาย ซึ่งอาจเกิดจากพันธุกรรม และสภาพแวดล้อมรอบตัวเรา มีหลากหลายอาการ เพราะอาการแพ้อาจเกิดแทบจะทุกส่วนของร่างกาย ทั้งการจาม, หายใจลำบากในเวลากลางคืน

1. ภูมิแพ้อากาศ อาการผื่นคันขึ้นตามร่างกายเมื่อทานอาหารที่ร่างกายไม่ชิน

2. ภูมิแพ้ผิวหนัง อาการปวดท้องรุนแรง, ขับถ่ายผิดปกติ

3. ภูมิแพ้ในระบบทางเดินอาหาร

4. ภูมิแพ้แบบผสม

ส่วนใหญ่อาการจะเกิดเมื่อเจอสิ่งแปลกปลอมเข้าสู่ร่างกาย เพราะในปัจจุบันไม่ว่าจะอาหาร หรืออากาศก็ล้วนแล้วแต่มีสิ่งแปลกปลอมเจือปนด้วยกันทั้งนั้น คนที่เป็นโรคนี้จึงมีอัตราเพิ่มสูงขึ้นในทุกปี ในเบื้องต้นควรดูแลตัวเองโดยการนอนหลับ และตื่นให้เป็นเวลา, ออกกำลังกาย, รับประทานอาหารที่สดใหม่เสมอ, ที่นอน หมอน และผ้าห่มต้องซักให้สะอาดอยู่ตลอด, หลีกเลี่ยงอาหารที่ก่อให้เกิดอาการ เช่น อาหารทะเล, ขนมปัง, นมวัว เป็นต้น และเมื่อมีอาการให้หายาต้าน "ฮีสตามีน" เช่น คลอเฟนนิรามิน ก็จะแก้อาการเบื้อต้นได้ แต่ถ้าอาการหนักขึ้นก็ให้หยุดยา แล้วพบแพทย์ทันที

8. โรคระบบประสาทจิตเวช

เพราะชีวิตที่ยังคงต้องดิ้นรนเพื่อให้ชีวิตรอด การทำงานจึงมีความกดดัน และความเครียดค่อนข้างสูง จึงทำให้ผู้ที่เป็นโรคระบบจิตเวช มีเพิ่มมากขึ้นในปัจจุบัน ทั้งนี้ยังรวมประเภทของคนที่ทานยาลดความอ้วน, ยาระงับประสาท หรือผู้ที่เป็นมาโดยกำเนิด

คนที่เป็นโรคนี้จะมีพฤติกรรมที่เหมือนกับคนปกติ ทำให้มองไม่ค่อยออกว่าใครเป็น แต่อาจทำอะไรที่ร้ายแรงขึ้นเมื่อเกิดการกดดัน หรือรับเอาความเครียดมาก ๆ ในบางรายก็เกิดจาการขาดยาที่ได้รับเป็นประจำ ผู้ป่วยสามารถอยู่ร่วมกับคนปกติได้ เพียงแต่อาจจะต้องได้รับการดูแลอย่างใกล้ชิดโดยคนในบ้าน, ลดความเครียดลงโดยการพูดคุย ปรับทุกข์กับคนใกล้ชิด, ถ้ารู้สึกกดดันให้เอาตัวเองออกจากสถานการณ์นั้นโดยทันที และในรายที่มีอาการผิดแปลกจนถึงขั้นอาละวาด ให้เรียกศูนย์ช่วยเหลือเพื่อมารับตัวไปพบแพทย์ และวินิจฉัยอาการกันต่อไป

9. โรคระบบกล้ามเนื้อ เส้นเอ็นอักเสบ

ไม่ว่าจะเกิดจากการก้มดูโทรศัพท์, การทำงานหน้าจอคอม หรือการเล่นกีฬา และจะปวดรุนแรงมากขึ้นเมื่อมีการถูกกระตุ้น ถ้าในคนปกติไม่มีอาการปวด แต่คนที่เป็นจะปวด และเมื่อเกิดอาการปวดจริงจัง ก็จะปวดมากกว่าคนปกติถึง 2 เท่า เมื่อเป็นแล้วอาการเริ่มหนักขึ้น ก็จะพ่วงเอาสารพัดโรคทางจิตมาด้วย คือ โรคซึมเศร้า, วิตกกังวล, นอนไม่หลับ และอ่อนเพลีย ผู้ที่เป็นสังเกตได้ง่าย ๆ คือ จะมีอาการบวมตามข้อมือ ข้อเท้า, ไวต่อเสียงและแสง, ปวดศีรษะมากในช่วงเช้า, ปัสสาวะบ่อย, ปวดท้องเรื้อรัง และท้องเสียง่าย ติดต่อกันเป็นเวลานาน 3 เดือน และถ้ามีอาการปวดหัวรุนแรงขึ้นก็ให้รีบไปพบแพทย์ทันที

แนวทางในดูแลตัวเอง คือ งดเล่นโทรศัพท์ และจ้องจอคอมสักพัก พร้อมทั้งลดความเครียดจากงานลง ทานอาหารที่มีประโยชน์ ออกกำลังกายเพื่อบริหารจุดที่ปวดแบบเบา ๆ และพยายามนอนให้ตรงเวลาเสมอ

10. โรคอ้วน และน้ำหนักตัวเกิน

โรคอ้วนก็เป็นอีกโรคที่คนไทยนิยมเป็นกันมาก เพราะด้วยการบริโภคที่ง่ายขึ้น และการทำงาน หรือใช้ชีวิตแบบคนสมัยใหม่ที่ต้องทำงานตลอดเวลา จนไม่ได้ให้ความสนใจต่อการออกกำลังกาย หรือในรายที่เป็นโดยกำเนิด เพราะร่างกายเผาผลาญพลังงานได้น้อยกว่าคนปกติ และอาจจะเป็นผลข้างเคียงจากยาบางชนิดอีกด้วย โรคอ้วนนี้ยังเป็นสาเหตุต้น ๆ ของโรคเบาหวาน, ความดัน, ภาวะหยุดหายใจเฉียบพลัน และอีกหลาย ๆ โรคร้าย

เมื่อมีน้ำหนักที่เกินกว่าความสูงค่อนข้างมาก ลำตัวเริ่มหนา และมีอาการหายใจลำบาก นั่นคือสัญญาณว่าควรที่จะต้อง เริ่มลดความอ้วนแบบจริงจัง ก่อนที่จะเกิดโรคแทรกซ้อนอันตรายอื่น ๆ ตามมา ควรที่จะลดน้ำหนักให้ได้ 10% ภายใน 6 เดือน เพื่อไม่ให้อันตรายและหักโหมไป ตัวเลขนี้จึงถือว่าเหมาะสมแก่คนที่ต้องการลด, ดูแลอาหารการกินที่ต้องเพิ่มอาหารไขมันต่ำ ลดอาหารไขมันสูง เพิ่มผักและผลไม้, ลดการใช้ชีวิตแบบคนสมัยใหม่, ลดความเครียด แล้วหันมาออกกำลังกายให้บ่อยขึ้น และในรายที่มีอาการอ้วนมากเกินไป จนไม่สารถลดได้เอง แพทย์ก็อาจวินิจฉัยเพื่อทำการผ่าตัด ลดกระเพาะอาหารลงได้
ภัยเงียบที่ซ่อนตัว อยู่ในการใช้ชีวิตประจำวันที่ผิดเพี้ยนไป อย่าได้ละเลยหรือคิดว่ายังมาไม่ถึง เพราะเราสามารถเป็นได้ทุกเมื่อที่เราไม่ดูแลตัวเองให้ดี และไม่ใส่ใจในสุขภาพ, อาหารการกิน หรือแม้แต่การเป็นอยู่ ที่ต้องสะอาดและถูกหลัก เพราะถ้าเราใส่ใจก็จะสามารถลดความเสี่ยงต่อ 10 โรคนี้ เพื่อที่จะได้เป็นแบบอย่างแก่ผู้ที่กำลังเป็น หรือเป็นแล้วให้ปฏิบัติตัวให้ถูกต้องต่อไป ทั้งนี้ในคนที่เป็นแล้ว ก็ควรดูแลรักษาตัวเองให้ดี และหมั่นพบแพทย์อยู่ตลอดด้วยเช่นกัน
ที่มา : https://www.honestdocs.co/top-10-deadly-diseases-thai-people

# data[].attributes.attachment_link.title
10 โรคร้ายที่เป็นภัยเสี่ยงตาย ของคนไทยในยุคปัจจุบัน

# data[].attributes.attachment_link.description
ไม่ว่าจะเป็นมะเร็งชนิดใด มะเร็งลำไส้, มะเร็งมดลูก หรือมะเร็งเต้านม ก็ล้วนแล้วแต่คร่าชีวิตคนไทยมาแล้วนักต่อนัก สถิติการเป็นมะเร็งของคนไทยนั้นเพิ่มสูงขึ้นถึง 70,000 คน และมีแนวโน้มจะสูงขึ้นเรื่อย ๆ มะเร็งยังครองแชมป์การเป็นโรคที่มีคนเป็นมากที่สุดในประเทศ อันดับที่ 1 ถึง 5 ปีซ้อน และมีผู้เสียชีวิตไปด้วยโรคนี้ถึงปีละ 50,000 คนอีกด้วย โดยมะเร็งยอดฮิตที่พบมากที่สุด โดยอันดับ 1 ของมะเร็งคือ มะเร็งตับ รองลงมาคือมะเร็งลำไส้ใหญ่และปอด ( อ้างอิงจากผลวิจัยปี 2546 ) ซึ่งโรคเหล่านี้ ล้วนแล้วแต่เป็นโรคจากการใช้ชีวิตประจำวันแบบผิด ๆ ของคนในยุคสมัยใหม่ โดยมีทั้งการรักษาทางการแพทย์ การรักษาโดยวิถีสมุนไพร หรือแม้แต่การดูแลสุขภาพแบบชีวจิต ก็ล้วนแล้วแต่เป็นวิธีการรักษามะเร็ง ที่ล้วนแล้วแต่ถูกคิดค้นขึ้นมาเพื่อรักษา และป้องกันการเป็นมะเร็งทั้งสิ้น โรคยอดฮิตอีก 1 โรคที่คนไทยนิยมเป็นกันไม่แพ้มะเร็ง เพราะด้วยนิสัยการทานอาหารที่มีไขมันสูง, ไม่ยอม ออกกำลังกาย, สูบบุหรี่จัด, ปล่อยตัวเองให้อ้วน, เป็นโดยพันธุกรรม และคร่ำเคร่งอยู่กับงานตลอดทั้งวัน และยังเป็นอีก

# data[].attributes.headline
ยาปฏิชีวนะในระบบอาหารของเรา

# data[].attributes.subject
ยาปฏิชีวนะในระบบอาหารของเรา

# data[].attributes.body
https://www.greenpeace.org/thailand/story/11399/food-label-anitibiotics-in-our-foods/

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
แบคทีเรียร้ายที่เกิดจากการใช้ยาปฏิชีวนะเกินความจำเป็นในฟาร์มปศุสัตว์เชิงอุตสาหกรรมนั้นส่งผลกระทบไปไกลเกินกว่าขอบรั้วของฟาร์ม

เนื้อหาโดยสรุป

โรคติดเชื้อดื้อยาส่วนหนึ่งเกิดจากการใช้ยาปฏิชีวนะแบบผิดวิธี และอีกส่วนมาจากเนื้อสัตว์ที่มียาปฏิชีวนะตกค้างเนื่่องจากถูกนำไปใช้ในอุตสาหกรรมเนื้อสัตว์เพื่อป้องกันโรค

ในปัจจุบีนมีการตรวจพบเชื้อดื้อยาในดิน น้ำ อาหาร หรือแม้แต่กระทั่งอากาศที่เราหายใจเข้าไป

เนื้อสัตว์ที่ระบุว่า "ปลอดยาปฏิชีวนะ" อาจไม่ได้หมายความว่าไม่ผ่านการได้รับยาปฏิชีวนะตลอดช่วงอายุ แต่อาจหมายถึงการหยุดให้ยาปฏิชีวนะในช่วงสองสัปดาห์สุดท้าย

ภัยจากเชื้อดื้อยากำลังกลายเป็นวิกฤตที่เป็นปัญหาสุขภาพระดับโลก และหนึ่งในสาเหตุที่ทวีความรุนแรงของปัญหา คือการใช้ยาปฏิชีวนะในกระบวนการเลี้ยงสัตว์ของอุตสาหกรรมเนื้อสัตว์ ยาปฏิชีวนะเป็นฮีโร่ช่วยชีวิตผู้คนมาแล้วนับไม่ถ้วนตั้งแต่การเริ่มต้นพัฒนายาปฏิชีวนะในช่วงศตวรรษที่ 20 สามารถกำจัดโรคติดเชื้อแบคทีเรียต่าง ๆ ตั้งแต่แผลมีดบาดติดเชื้อ ไปจนถึงวัณโรคและมาลาเรีย แต่การที่อุตสาหกรรมเนื้อสัตว์นำยาปฏิชีวนะมาใช้อย่างผิดวิธี หรือการไม่ได้ใช้เพื่อจุดประสงค์การรักษาเพียงอย่างเดียวนั้น มีส่วนทำให้เกิดเชื้อแบคทีเรียดื้อยาที่เป็นอันตรายอย่างมากต่อสุขภาวะของประชาชน

อุตสาหกรรมเนื้อสัตว์และยาปฏิชีวนะ

ยาปฏิชีวนะซึ่งจำเป็นต่อการรักษาโรคที่เกี่ยวข้องกับการติดเชื้อแบคทีเรียในมนุษย์นั้นกลับถูกนำไปใช้ในฟาร์มในสัดส่วนที่มากกว่าการรักษาโรคในคน (Van Boeckel et al., 2015) อุตสาหกรรมเนื้อสัตว์ได้นำยาปฏิชีวนะมาใช้ในระบบการเลี้ยง ตั้งแต่ยุค 1950s โดยเชื้อดื้อยาที่พบในอุตสาหกรรมเนื้อสัตว์นั้น เกิดจากการนำไปใช้อย่างไม่เหมาะสมไม่ถูกวิธี เช่น ใช้ในอาหารสัตว์เพื่อ กระตุ้นการเจริญเติบโต มีขนาดใหญ่ขึ้น และเพื่อป้องกันการเจ็บป่วยอันเนื่องมาจากสภาวะความเป็นอยู่ที่แออัด พื้นที่น้อย และไม่ถูกหลักอนามัย ไม่ใช่เพื่อการรักษา มีโอกาสส่งผ่านเชื้อดื้อยาสายพันธุ์ต่าง ๆ ผ่านห่วงโซ่อาหาร

ประเทศสหรัฐอเมริกาและจีนเป็นประเทศที่ใช้ยาปฏิชีวนะในอุตสาหกรรมเนื้อสัตว์มากที่สุด โดยข้อมูลจากสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา ประเทศสหรัฐอเมริกาเผยว่ามีสัดส่วนของยาปฏิชีวนะ มากถึงร้อยละ 80 หรือมวลรวมน้ำหนัก 20 ล้านปอนด์ที่ใช้ในภาคเกษตรกรรมปศุสัตว์ โดยที่ใช้ยาปฏิชีวนะในปศุสัตว์หมูและไก่มากกว่าในวัวและแกะถึง 10 เท่าตัว

สำหรับประเทศไทย จากฐานข้อมูลของสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา (อย.) ปี 2559 ระบุว่า มียาปฏิชีวนะที่มีผู้ขึ้นทะเบียนไว้ 5,371 ตำรับ โดยมีสองในสามของจำนวนนี้ใช้กับมนุษย์ ที่เหลือเป็นยาที่ใช้กับสัตว์ โดยบางส่วนใช้ในอาหารสัตว์ และมีการคาดการณ์ว่าอาจจะเพิ่มขึ้น เนื่องจากความต้องการบริโภคเนื้อสัตว์ที่เพิ่มขึ้น

องค์การอาหารและการเกษตรแห่งสหประชาชาติ (FAO) เผยว่ามีเพียง 42 ประเทศทั่วโลกเท่านั้นที่มีระบบจัดเก็บข้อมูลการใช้ยาปฏิชีวนะในภาคปศุสัตว์ ซึ่งการขาดการเปิดเผยข้อมูลเช่นนี้ทำให้เราไม่สามารถรู้ได้ว่าสัดส่วนการใช้ยาปฏิชีวนะที่แท้จริงในประเทศของเรามีมากน้อยแค่ไหน และเสี่ยงแค่ไหนต่อการแพร่กระจายเชื้อดื้อยา

เชื้อดื้อยาที่ไม่ได้อยู่แค่ขอบรั้วฟาร์ม

แบคทีเรียก็เป็นสิ่งมีชีวิตชนิดหนึ่งที่ต้องการมีชีวิตอยู่รอด ดังนั้นทุกครั้งที่มีการใช้ยาปฏิชีวนะ (มีฤทธิ์ฆ่าเชื้อแบคทีเรีย) จะมีแบคทีเรียบางกลุ่มที่รอดชีวิต ซึ่งอาจส่งผลให้แบคทีเรียนั้นกลายเป็นเชื้อดื้อยาหรือซูเปอร์บั๊ก ซึ่งเป็นเชื้อแบคทีเรียที่ดื้อยาปฏิชีวนะแทบทุกชนิดที่ใช้ในการรักษา ยิ่งเราใช้ยาปฏิชีวนะอย่างไม่เหมาะสมและเกินความจำเป็นมากเท่าไหร่ เชื้อดื้อยาก็จะยิ่งทวีจำนวนมากขึ้นและรุนแรงมากขึ้น เนื่องจากเชื้อดื้อยาสามารถตกค้างในสิ่งแวดล้อม และสิ่งต่อยีนดื้อยาให้แบคทีเรียรอบข้างได้

เชื้อดื้อยามักถูกพบในโรงเลี้ยงปศุสัตว์ขนาดอุตสาหกรรม มากกว่าฟาร์มขนาดเล็ก หรือการเลี้ยงในครัวเรือน การส่งผ่านของเชื้อดื้อยานั้นอาจเป็นไปได้ทางการสัมผัสระหว่างสัตว์กับคน หรือการสัมผัสกับอาหารของสัตว์ หรือแม้แต่การสัมผัสการปนเปื้อนของเชื้อดื้อยาในน้ำ ดิน และแม้แต่อากาศ

ยาปฏิชีวนะส่วนใหญ่ถูกขับออกทางปัสสาวะและอุจจาระดังนั้นมูลสัตว์เป็นแหล่งปนเปื้อนหลักของทั้งยาปฏิชีวนะและแบคทีเรียดื้อยา และเป็นช่องทางหลักในการปนเปื้อนลงสิ่งแวดล้อมในบริเวณนั้น ซึ่งอาจจะซึมลงสู่ดินหรือแหล่งน้ำผ่านทางน้ำทิ้งหรือระบบบำบัดน้ำเสีย หรือแม้แต่การนำมูลไปใช้เป็นปุ๋ยอินทรีย์สำหรับการปลูกพืช ก็สามารถส่งต่อเชื้อดื้อยาไปยัง ผักที่เรากินได้ แม้จะเป็นผักอินทรีย์

แบคทีเรียสามารถมีชีวิตอยู่ได้ในดินและน้ำที่มีการปนเปื้อนจากปฏิกูลของอุตสาหกรรมเนื้อสัตว์ได้นาน 2-12 เดือน ซึ่งนอกเหนือจากแบคทีเรียดื้อยาแล้วยังมีการปนเปื้อนของยาปฏิชีวนะ ซึ่งอาจส่งผลต่อไปยังแบคทีเรียดีที่มีอยู่ตามธรรมชาติให้กลายเป็นแบคทีเรียดื้อยาได้

ไม่ใช่แค่ดินและน้ำเท่านั้น มีงานวิจัยหลายชิ้นระบุไว้ว่าพบยาปฏิชีวนะและยีนเชื้อดื้อยา ในอากาศ ที่ลอยไปตามลมได้หากอากาศแห้งพอ หรืออาจติดไปกับนกหรือแมลงได้ แม้แต่มนุษย์เองก็เป็นผู้ถ่ายทอดแบคทีเรียดื้อยาจากแหล่งหนึ่งไปยังอีกแหล่งหนึ่งได้ผ่านการสัมผัส

เชื้อดื้อยาในจานอาหาร? เนื้อสัตว์ที่เรากินในปัจจุบัน มักมาจากสัตว์ที่ได้รับยาปฏิชีวนะในการเลี้ยง

การใช้ยาปฏิชีวนะในอุตสาหกรรมเนื้อสัตว์อย่างไม่ถูกวิธีและในปริมาณมากนั้น จะส่งผลให้เชื้อแบคทีเรียดื้อยารุนแรงขึ้น และสร้างความเสี่ยงต่อสุขภาพมนุษย์ การใช้ยาปฏิชีวนะในการส่งเสริมการเจริญเติบโตนั้น กำลังกลายเป็นสิ่งต้องห้ามมากขึ้นในทุกที่ทั่วโลก และ องค์การอนามัยโลกเพิ่งประกาศ ไม่แนะนำให้ใช้ยาปฏิชีวนะในการป้องกันโรคในสัตว์ที่แข็งแรงดี

การตกค้างของยาปฏิชีวนะและเชื้อดื้อยาในเนื้อสัตว์นั้นอาจเกิดได้เมื่อสัตว์ยังได้รับยาปฏิชีวนะภายในช่วง 10-20 วัน สุดท้ายของชีวิต (ก่อนนำสู่โรงฆ่าสัตว์) ทำให้ยังมียาปฏิชีวนะหลงเหลืออยู่ในเนื้อสัตว์ หรือกระบวนการแปรรูปเนื้อสัตว์ที่ไม่เป็นไปตามมาตรฐาน เช่น มีการชำแหละที่ทางเดินอาหารของสัตว์สัมผัสกับเนื้อสัตว์ (แบคทีเรียอาศัยอยู่ในทางเดินอาหาร)

เนื้อสัตว์ที่ระบุว่า "ปลอดยาปฏิชีวนะ" อาจไม่ได้หมายความว่าไม่ผ่านการได้รับยาปฏิชีวนะตลอดช่วงอายุ แต่อาจหมายถึงการหยุดให้ยาปฏิชีวนะในช่วงสองสัปดาห์สุดท้าย หากผู้บริโภคต้องการแน่ใจว่าปลอดภัยจากเชื้อดื้อยาที่อาจแฝงมาในเนื้อสัตว์อย่างแท้จริง วิธีการที่ดีที่สุดในปัจจุบันนี้ คือการซื้อจากเกษตรกรปศุสัตว์อินทรีย์ที่เลี้ยงโดยไม่ใช้ยาปฏิชีวนะตลอดช่วงอายุ การเชื่อมโยงกับผู้ผลิตนั้นทำให้เรารู้ที่มาของอาหารและการเลี้ยงได้ดีที่สุด

ประเทศไทยเป็นผู้ส่งออกเนื้อไก่รายใหญ่ แต่ข้อมูลตัวเลขที่แท้จริงเกี่ยวกับการใช้ยาปฏิชีวนะในอุตสาหกรรมเนื้อสัตว์นั้นยังมีน้อยมาก จากการศึกษาล่าสุดของมูลนิธิเพื่อผู้บริโภค พบว่า กว่าร้อยละ 40 ของเนื้อไก่และตับไก่ที่สำรวจ พบการตกค้างของยาปฏิชีวนะ

องค์กร ReAct (Action on Antibiotic Resistacne) เผยว่าโดยทั่วไปนั้น รูปแบบการใช้ยาของฟาร์มเลี้ยงสัตว์จะยึดถือตามคำแนะนำของบริษัทที่ส่งพันธุ์ไก่ให้เลี้ยง โดยมียาปฏิชีวนะหลัก ๆ ที่ใช้ ได้แก่ amoxicillin, colistin, doxycycline และ oxytetracycline ซึ่งสี่รายการนี้เป็นยาปฏิชีวนะชนิดเดียวกันกับที่ใช้กับมนุษย์ และ องค์การอนามัยโลกก็แนะนำว่า การลดการใช้ยาเหล่านี้โดยไม่จำเป็นนั้นสำคัญอย่างยิ่งยวด เพื่อรักษาประสิทธิภาพของยาไว้ให้กับการรักษาสุขภาวะมนุษย์เพื่อรักษาโรคร้ายที่จำเป็นจริง ๆ เช่น วัณโรค

ปัญหาการดื้อยานั้น นอกจากมีผลต่อสุขภาพของคนแล้ว ยังคุกคามสัตว์ในอุตสาหกรรม และผลผลิตที่จะเกิดขึ้นด้วย เพราะการกระจายของเชื้อดื้อยานั้น คาดว่าจะส่งผลให้เพิ่มการ แพร่ระบาด ของโรคต่าง ๆ สร้างความสูญเสียอันมหาศาลได้

แบคทีเรียไม่ใช่ภัยร้าย ที่ร้ายคือเชื้อดื้อยา การลดและควบคุมการใช้ยาปฏิชีวนะในสัตว์อย่างไม่ถูกต้องให้ได้มากที่สุดจึงเป็นประเด็นเร่งด่วนที่ภาครัฐต้องดำเนินการก่อนที่จะเป็นปัญหาด้านสาธารณะสุขและเศรษฐกิจของประเทศ สิ่งที่จำเป็นที่สุดในขณะนี้คือการสนับสนุนจากภาครัฐเพื่อการลดการใช้ยาปฏิชีวนะโดยไม่จำเป็น และหันมาสนับสนุนการผลิตด้วยวิถีเกษตรอินทรีย์แทน ลดต้นทุนของการเลี้ยงสัตว์โดยไม่ใช้ยาปฏิชีวนะ รวมถึงกำหนดมาตรการทางกฎหมายที่จะช่วยสื่อสารกับผู้บริโภคได้อย่างเช่น การติดฉลากแสดงข้อมูลการเลี้ยงและการใช้ยาปฏิชีวนะตลอดช่วงอายุสัตว์บนผลิตภัณฑ์เนื้อสัตว์เชิงอุตสาหกรรมให้กับผู้บริโภคได้รับทราบ เพื่อให้ผู้บริโภคมีสิทธิในการเลือกอาหารที่ปลอดภัย และสนับสนุนเนื้อสัตว์ที่ใช้ยาปฏิชีวนะที่น้อยที่สุดได้

มีส่วนร่วม

# data[].attributes.attachment_link.title
ยาปฏิชีวนะในระบบอาหารของเรา - Greenpeace Thailand

# data[].attributes.attachment_link.description
แบคทีเรียร้ายที่เกิดจากการใช้ยาปฏิชีวนะเกินความจำเป็นในฟาร์มปศุสัตว์เชิงอุตสาหกรรมนั้นส่งผลกระทบไปไกลเกินกว่าขอบรั้วของฟาร์ม เนื้อหาโดยสรุป ...

# data[].attributes.headline
ปี 2019 พบคนเสียชีวิตเกี่ยวข้อง "เชื้อดื้อยา" 6 ล้านคน

# data[].attributes.subject
ปี 2019 พบคนเสียชีวิตเกี่ยวข้อง "เชื้อดื้อยา" 6 ล้านคน

# data[].attributes.body
.=https://www.thaipbs.or.th/news/content/311845

หมายเหตุ ใช้ภาพใน clip ประกอบการนำเสนอด้วย

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
วันนี้ (21 ม.ค.2565) สำนักข่าวต่างประเทศ รายงานว่า หน่วยงานที่ติดตามสถานการณ์ของเชื้อดื้อยาใน 204 ประเทศและดินแดนทั่วโลกในปี 2019 พบว่า มีผู้เสียชีวิตจากเชื้อดื้อยามากกว่า 6 ล้านคน โดยแบ่งเป็นส่วนที่เสียชีวิตจากเชื้อดื้อยาโดยตรง 1.27 ล้านคน ซึ่งเท่ากับตัวเลขของผู้เสียชีวิตจากเชื้อเอชไอวีและมาลาเรียรวมกัน อีกส่วนหนึ่งคือเชื้อดื้อยามีส่วนเกี่ยวข้องกับการเสียชีวิต 4.95 ล้านคน ซึ่งข้อมูลนี้ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารแลนซิท

นอกจากนี้ยังมีข้อมูลที่น่ากังวล คือ 1 ใน 5 ของผู้เสียชีวิตจากเชื้อดื้อยาเป็นเด็กอายุต่ำกว่า 5 ปี และกลุ่มประเทศที่เผชิญกับปัญหาเชื้อดื้อยามากที่สุด คือ ทางตอนใต้ของทะเลทรายซาฮาราในแอฟริกาและภูมิภาคเอเชียใต้

ปัญหาเชื้อดื้อยา เป็นปัญหาใหญ่ที่เกิดขึ้นมานานหลายสิบปี หน่วยงานด้านสาธารณสุขของหลายประเทศต่างตระหนักถึงปัญหานี้ ก่อนหน้านี้ "อังกฤษ" เคยเตือนว่าในไม่ช้าโลกจะเผชิญกับหายนะเชื้อดื้อยา หากเป็นเช่นนั้นจริงถือว่าน่ากังวลมาก

สิ่งที่น่ากลัวก็คือเชื้อดื้อยาจะทำให้โรคที่เคยรักษาได้ หรือการผ่าตัดบางอย่าง กลายเป็นภาวะที่ทำให้มนุษย์เสี่ยงต่อการเสียชีวิตมากขึ้น เนื่องจากยาปฏิชีวนะที่มีอยู่ไม่สามารถฆ่าเชื้อหรือยับยั้งการเติบโตของเชื้อโรคได้

เมื่อปี 2021 องค์การอนามัยโลกได้ออกมาเตือนเรื่องนี้ เพราะพบว่ายาปฏิชีวนะ 43 ยี่ห้อ ที่อยู่ระหว่างการพัฒนาและได้รับอนุมัติแล้ว ไม่มียาตัวไหนที่มีประสิทธิภาพมากพอที่จะต่อสู้กับเชื้อดื้อยาได้

ปัจจัยส่งผลให้เกิดการ "ดื้อยา"

สำหรับปัจจัยที่ส่งผลให้เกิดการดื้อยา ส่วนใหญ่มาจากพฤติกรรมการกินยาที่ไม่ถูกต้อง เช่น กินยาปฏิชีวนะโดยไม่จำเป็น หยุดกินยาเองเมื่ออาการดีขึ้น ซื้อยากินเองตามที่เคยได้รับจากแพทย์ เปลี่ยนยาที่มีฤทธิ์แรงกว่าด้วยตัวเอง รวมถึงการใช้ยาปฏิชีวนะในสัตว์โดยไม่จำเป็น ทำให้เชื้อโรคปรับตัวและพัฒนาตัวเองให้ต้านยาปฏิชีวนะได้ดีขึ้น จนในที่สุดยาปฏิชีวนะที่มีอยู่ไม่สามารถฆ่าเชื้อหรือยับยั้งการเติบโตของเชื้อโรคได้ เท่ากับว่ายาใช้ไม่ได้ผล

แต่วิธีแก้ปัญหาเชื้อดื้อยาที่ดีที่สุด คือป้องกันไม่ให้เกิดการติดเชื้อ ลดการใช้ยาปฏิชีวนะอย่างไม่เหมาะสม ป้องกันและควบคุมการแพร่กระจายของเชื้อดื้อยา ซึ่งทั้งหมดนี้จะต้องควบคุมอย่างครบวงจร ทั้งในคน สัตว์และสิ่งแวดล้อม

ข้อมูลจากศูนย์เฝ้าระวังเชื้อดื้อยาต้านจุลชีพแห่งชาติ กรมวิทยาศาสตร์การแพทย์ พบว่า ในประเทศไทยมีการติดเชื้อแบคทีเรียดื้อยา ปีละประมาณ 88,000 คน และเสียชีวิตประมาณ 38,000 คน ถือเป็นอันตรายด้านสุขภาพที่มองข้ามไม่ได้

ที่มา : BBC, The Lancet

# data[].attributes.attachment_link.title
ปี 2019 พบคนเสียชีวิตเกี่ยวข้อง "เชื้อดื้อยา" 6 ล้านคน

# data[].attributes.attachment_link.description
วันนี้ (21 ม.ค.2565) สำนักข่าวต่างประเทศ รายงานว่า หน่วยงานที่ติดตามสถานการณ์ของเชื้อดื้อยาใน 204 ประเทศและดินแดนทั่วโลกในปี 2019 พบว่า มีผู้เสียชีวิตจากเชื้อดื้อยามากกว่า 6 ล้านคน ...

# data[].attributes.headline
เชื้อแบคทีเรียดื้อยาปฏิชีวนะ มหันตภัยเงียบใกล้ตัวเรา

# data[].attributes.subject
เชื้อแบคทีเรียดื้อยาปฏิชีวนะ มหันตภัยเงียบใกล้ตัวเรา

# data[].attributes.body
https://thestandard.co/superbug/

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
นายแพทย์ ชวโรจน์ เกียรติกำพล

# data[].attributes.attachment_link.title
เชื้อแบคทีเรียดื้อยาปฏิชีวนะ มหันตภัยเงียบใกล้ตัวเรา – THE STANDARD

# data[].attributes.attachment_link.description
ความสำคัญและผลกระทบของปัญหาเชื้อแบคทีเรียดื้อยาปฏิชีวนะ ปัญหาเชื้อแบคทีเรียดื้อยาปฏิชีวนะ หรือที่เราเรียกสั้นๆ ว่า ‘Superbug’

# data[].attributes.headline
ยาปฏิชีวนะ กินอย่างไรให้ได้ผล ปลอดภัย ไม่ดื้อยา

# data[].attributes.subject
ยาปฏิชีวนะ กินอย่างไรให้ได้ผล ปลอดภัย ไม่ดื้อยา

# data[].attributes.body
https://www.pobpad.com/%E0%B8%A2%E0%B8%B2%E0%B8%9B%E0%B8%8F%E0%B8%B4%E0%B8%8A%E0%B8%B5%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%B0-%E0%B8%81%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B8%AD%E0%B8%A2%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B9%84%E0%B8%A3%E0%B9%83%E0%B8%AB

# data[].attributes.attachment_link.title
ยาปฏิชีวนะ กินอย่างไรให้ได้ผล ปลอดภัย ไม่ดื้อยา

# data[].attributes.attachment_link.description
ด้วยสรรพคุณของยาปฏิชีวนะที่ช่วยฆ่าเชื้อโรค หลายคนมักเข้าใจผิดว่ายาชนิดนี้อาจรักษาการติดเชื้อได้หลากหลายและอาจเร่งให้หายจากโรคได้ไวขึ้น แท้จริงแล้วการใช้ยาผิดวัตถุประสงค์อาจเป็นอันตรายร้ายแรงถึงชีวิต จึงควรเลือกใช้ยาแต่ละชนิดให้เหมาะกับเป้าหมายการรักษา โดยเฉพาะการใช้ยาปฏิชีวนะ เพื่อความปลอดภัยและใช้ย…

# data[].attributes.headline
เชื้อโรคดื้อยาปฏิชีวนะ ผู้บริโภคจะทำอย่างไร ?

# data[].attributes.subject
เชื้อโรคดื้อยาปฏิชีวนะ ผู้บริโภคจะทำอย่างไร ?

# data[].attributes.body
https://www.chaladsue.com/article/2401/%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B9%80%E0%B8%94%E0%B9%88%E0%B8%99-%E0%B8%89%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88-188-%E0%B9%80%E0%B8%8A%E0%B8%B7%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B9%82%E0%B8%A3%E0%B8%84%E0%B8%94%E0%B8%B7%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%A2%E0%B8%B2%E0%B8%9B%E0%B8%8F%E0%B8%B4%E0%B8%8A%E0%B8%B5%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%B0-%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%9A%E0%B8%A3...

# data[].attributes.attachment_link.title
ฉบับที่ 188 เชื้อโรคดื้อยาปฏิชีวนะ ผู้บริโภคจะทำอย่างไร ?

# data[].attributes.attachment_link.description
ยาปฏิชีวนะหรือยาต้านจุลชีพ ใช้สำหรับรักษาโรคติดเชื้อต่างๆ อย่างมีประสิทธิภาพ จึงมีคุณประโยชน์อย่างมา...

# data[].attributes.headline
หยุดเชื้อดื้อยา

# data[].attributes.subject
หยุดเชื้อดื้อยา

# data[].attributes.body
http://www.correct.go.th/meds/index/Download/%E0%B8%AB%E0%B8%A2%E0%B8%B8%E0%B8%94%E0%B9%80%E0%B8%8A%E0%B8%B7%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%94%E0%B8%B7%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%A2%E0%B8%B2.pdf

# data[].attributes.headline
10 พฤติกรรมการกินอย่างแบบผืดๆ

# data[].attributes.subject
10 พฤติกรรมการกินอย่างแบบผืดๆ

# data[].attributes.body
https://www.siphhospital.com/th/news/article/share/10-behaviors-for-unsafety-medication-usage

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
ยารักษาโรคเป็นสิ่งจำเป็นอย่างมากสำหรับการดำรงชีวิต แต่การใช้ยาอย่างไม่เหมาะสมอาจนำไปสู่การเกิดโทษได้ ตัวอย่างปัญหาความไม่ปลอดภัยจากการใช้ยาที่พบได้บ่อย คือ การแพ้ยา การใช้ยาเสื่อมคุณภาพ การได้รับยาในขนาดที่ไม่เหมาะสม และการใช้ยาอย่างไม่ถูกต้องกับโรค โดย "10 พฤติกรรมการใช้ยาอย่างไม่ปลอดภัยที่พบบ่อยในคนไทย" ได้แก่

ยารักษาโรคเป็นสิ่งจำเป็นอย่างมากสำหรับการดำรงชีวิต แต่การใช้ยาอย่างไม่เหมาะสมอาจนำไปสู่การเกิดโทษได้ ตัวอย่างปัญหาความไม่ปลอดภัยจากการใช้ยาที่พบได้บ่อย คือ การแพ้ยา การใช้ยาเสื่อมคุณภาพ การได้รับยาในขนาดที่ไม่เหมาะสม และการใช้ยาอย่างไม่ถูกต้องกับโรค โดย "10 พฤติกรรมการใช้ยาอย่างไม่ปลอดภัยที่พบบ่อยในคนไทย" ได้แก่
1. การปรับขนาดยาด้วยตนเอง
จากความเชื่อที่ว่าการรับประทานยามากเกินไปทำให้เกิดผลเสียต่อร่างกาย เมื่อโรคของผู้ป่วยไม่แสดงอาการหรืออาการมีแนวโน้มที่ดีขึ้น เช่น ในผู้ป่วย โรคความดันโลหิตสูง เมื่อสามารถควบคุมความดันโลหิต หรือไม่มีอาการแสดงของโรค ผู้ป่วยจึงหยุดรับประทานยาด้วยตนเองโดยไม่ปรึกษาแพทย์ ส่งผลให้ผู้ป่วยไม่สามารถควบคุมความดันโลหิตให้อยู่ในช่วงเป้าหมายได้ หรือในผู้ป่วยที่จำเป็นต้องรับประทานยาปฏิชีวนะ เมื่ออาการดีขึ้นหลังจากใช้ยาไประยะหนึ่งจึงหยุดยา เป็นผลให้เชื้อโรคในร่างกายไม่สามารถถูกกำจัดได้อย่างสมบูรณ์ และนำมาซึ่งปัญหาการดื้อยาได้
2. การนำยาของผู้อื่นมาใช้
จากความเชื่อที่ว่า ผู้ป่วยที่มีอาการใกล้เคียงกันจำเป็นต้องได้รับยาชนิดและขนาดเดียวกัน ความรู้เท่าไม่ถึงการณ์ดังกล่าวนำไปสู่การแบ่งปันยาสู่ผู้อื่นซึ่งอาจก่อให้เกิดอันตรายจากการใช้ยานัั้น เช่น การเกิดอาการไม่พึงประสงค์จากยา การแพ้ยา เป็นต้น
3. ผู้ป่วยไม่พร้อมรับฟังคำอธิบายจากเภสัชกร
พฤติกรรมนี้พบได้บ่อยกับผู้ป่วยที่มารับยาในสถานพยาบาลที่ผู้ป่วยมักจะมีความเร่งรีบในการเดินทางกลับ โดยปราศจากความสนใจในการอธิบายวิธีการใช้ยาจากเภสัชกร เนื่องจากผู้ป่วยมีความคิดว่าสามารถเข้าใจวิธีใช้ตามฉลากยาได้อย่างถูกต้อง ซึ่งหากผู้ป่วยมีความสงสัยในการใช้ยาดังกล่าวก็อาจทำให้ใช้ยาผิดวิธีได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งหากแพทย์มีการปรับเปลี่ยนชนิดหรือวิธีการใช้ยาก็อาจทำให้ผู้ป่วยยังรับประทานยาในรูปแบบเดิม ซึ่งส่งผลต่อความไม่มีประสิทธิภาพในการรักษาของยานั้น นอกจากนี้เภสัชกรอาจมีการบอกกล่าวเกี่ยวกับอาการไม่พึงประสงค์สำหรับการใช้ยานั้นเพื่อทำให้ผู้ป่วยคอยติดตามและสังเกตอาการดังกล่าว หากผู้ป่วยไม่มีความสนใจในการรับฟังข้อมูลจากเภสัชกรอาจทำให้เกิดความวิตกกังวลหรือไม่สามารถจัดการกับปัญหาที่เกิดจากการใช้ยาได้อย่างถูกต้อง
4. การจัดเก็บยาในสภาวะที่ไม่เหมาะสม
เมื่อผู้ป่วยได้รับยาจากสถานพยาบาลแล้วนำมาจัดเก็บในสภาวะที่ไม่เหมาะสม เช่น การจัดเก็บยาในรถยนต์ที่จอดทิ้งไว้กลางแสงแดดซึ่งมีอุณหภูมิที่มากกว่าปกติ การวางยาในบริเวณที่มีแสงแดดจ้า การจัดเก็บยาในตู้เย็นช่องแช่แข็ง เป็นต้น การกระทำดังกล่าวอาจนำมาซึ่งความเสื่อมสลายของยาและทำให้ยานั้นไม่มีประสิทธิภาพในการรักษาโรคของผู้ป่วย
5. การไม่ตรวจสอบวันหมดอายุของยา
เมื่อผู้ป่วยได้รับยาจากสถานพยาบาลควรตรวจสอบวันหมดอายุการใช้งานของยานั้น ซึ่งมักอยู่บริเวณแผงยา ขวดยา หรือหลอดบรรจุยานั้น โดยยาที่ผู้ป่วยได้รับควรมีวันหมดอายุอย่างน้อย 6 เดือนถึง 1 ปีหลังจากได้รับยา เพื่อทำให้มั่นใจได้ว่าการใช้ยานั้นจะยังมีประสิทธิภาพในการรักษาโรคของผู้ป่วย

6. การลืมรับประทานยา
การรับประทานยาให้ตรงเวลาตามฉลากยาเป็นสิ่งจำเป็นอย่างมากสำหรับผู้ป่วย โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้ป่วยที่ต้องใช้ยาเพื่อรักษาโรคเรื้อรัง เช่น โรคความดันโลหิตสูง โรคเบาหวาน โรคไขมันในเลือดสูง โรคไตวายเรื้อรัง เป็นต้น ผู้ป่วยในกลุ่มโรคเหล่านี้จำเป็นต้องใช้ยาในการรักษาโรคติดต่อกันทุกวัน ทำให้อาจเกิดการลืมรับประทานยาได้บ่อยมากขึ้น เช่น ยามื้อกลางวัน ยามื้อก่อนอาหาร ดังนั้นผู้ป่วยจำเป็นต้องใช้ยาอย่างต่อเนื่อง และสม่ำเสมอเพื่อทำให้การควบคุมโรคของผู้ป่วยเป็นไปได้อย่างมีประสิทธิภาพมากที่สุด
7. การใช้ยาไม่ถูกต้อง
ผู้ป่วยที่จำเป็นต้องใช้ยาเทคนิคพิเศษ เช่น ยาสูดพ่นทางปาก ยาฉีดอินซูลิน ยาแผ่นแปะ เป็นต้น ซึ่งควรมีความเข้าใจในวิธีการใช้ยาอย่างถูกต้องเพื่อทำให้ได้รับยาอย่างถูกต้องและมีประสิทธิภาพมากที่สุด
8. การไม่นำยาที่ใช้อย่างเป็นประจำมา เพื่อตรวจสอบในระหว่างเข้ารับการรักษาตัวในสถานพยาบาล
ผู้ป่วยที่ต้องใช้ยาโรคประจำตัวติดต่อกันทุกวัน เช่น โรคความดันโลหิตสูง โรคเบาหวาน โรค ไขมันในเลือดสูง เป็นต้น จำเป็นต้องนำยาดังกล่าวมาระหว่างรักษาตัวในสถานพยาบาล เพื่อให้เภสัชกรตรวจสอบ และแพทย์สั่งใช้ยาเพื่อรักษาโรคของผู้ป่วยได้อย่างต่อเนื่องในระหว่างเข้ารับการรักษาตัวในสถานพยาบาล

9. ผู้ป่วยได้รับการรักษาจากหลายสถานพยาบาล

ผู้ป่วยที่ได้รับการรักษาหลายแห่งมักได้รับยาร่วมกันหลายชนิด จึงอาจก่อให้เกิดปัญหาการได้รับยาซ้ำซ้อน การได้รับยาที่มีอันตรกิริยากัน (อันตรกิริยา คือ ปฏิกิริยาระหว่างยากับยา หรือปฏิกิริยาระหว่างยากับอาหาร) การได้รับยาที่เสริมฤทธิ์หรือทำให้ฤทธิ์ของยาอื่นลดลง เป็นต้น ดังนั้นหากผู้ป่วยไปรับบริการในสถานพยาบาล ควรนำยาประจำทั้งหมดติดตัวไปด้วยทุกครั้งเพื่อเป็นข้อมูลแก่แพทย์และเภสัชกรใช้ประเมินความเหมาะสมของยาที่ผู้ป่วยได้รับในปัจจุบัน และหลีกเลี่ยงการจ่ายยาซ้ำซ้อนหรือการเกิดอันตรกิริยาระหว่างยาเดิมกับยาใหม่ที่จะจ่ายให้แก่ผู้ป่วย
10. ความเชื่อของผู้ป่วยที่ว่า "การใช้ยามีประสิทธิภาพมากกว่าการป้องกันการเกิดโรค"
ผู้ป่วยส่วนใหญ่มักมีความคิดว่าการได้รับยาจากสถานพยาบาลเพื่อการรักษาตนเองมีประสิทธิภาพมากกว่าการปฏิบัติตัวเพื่อป้องกันการเกิดโรค ซึ่งในความเป็นจริงแล้ว หากผู้ป่วยสามารถปรับเปลี่ยนพฤติกรรมเพื่อป้องกันการเกิดโรคในอนาคตมักมีประโยชน์มากกว่าการใช้ยาเพื่อรักษาโรค นอกจากนี้หากผู้ป่วยต้องใช้ยาเพื่อรักษาโรคเรื้อรัง เช่น โรคความดันโลหิตสูง โรคเบาหวาน โรคไขมันในเลือดสูง เป็นต้น จำเป็นต้องปรับเปลี่ยนพฤติกรรมของผู้ป่วยร่วมด้วยเพื่อทำให้สามารถควบคุมโรคได้อย่างมีประสิทธิภาพ

พฤติกรรมการใช้ยาอย่างไม่ปลอดภัยดังที่กล่าวมาข้างต้น เป็นเพียงพฤติกรรมส่วนหนึ่งที่พบได้บ่อย ซึ่งผู้ป่วยจำเป็นต้องเข้าใจในวิธีการใช้และการเก็บรักษายา หากมีข้อสงสัย หรือปัญหาจากการใช้ยาควรได้รับคำปรึกษาจากเภสัชกรเพื่อลดปัญหาความไม่ปลอดภัยจากการใช้ยา โดยเฉพาะยาเทคนิคพิเศษและยารักษาโรคเรื้อรังที่ผู้ป่วยต้องรับประทานยาหลายชนิด
สอบถามข้อมูลเพิ่มเติมได้ที่ ฝ่ายเภสัชกรรม โทร 1474 กด 2 1. การปรับขนาดยาด้วยตนเอง
จากความเชื่อที่ว่าการรับประทานยามากเกินไปทำให้เกิดผลเสียต่อร่างกาย เมื่อโรคของผู้ป่วยไม่แสดงอาการหรืออาการมีแนวโน้มที่ดีขึ้น เช่น ในผู้ป่วย โรคความดันโลหิตสูง เมื่อสามารถควบคุมความดันโลหิต หรือไม่มีอาการแสดงของโรค ผู้ป่วยจึงหยุดรับประทานยาด้วยตนเองโดยไม่ปรึกษาแพทย์ ส่งผลให้ผู้ป่วยไม่สามารถควบคุมความดันโลหิตให้อยู่ในช่วงเป้าหมายได้ หรือในผู้ป่วยที่จำเป็นต้องรับประทานยาปฏิชีวนะ เมื่ออาการดีขึ้นหลังจากใช้ยาไประยะหนึ่งจึงหยุดยา เป็นผลให้เชื้อโรคในร่างกายไม่สามารถถูกกำจัดได้อย่างสมบูรณ์ และนำมาซึ่งปัญหาการดื้อยาได้
2. การนำยาของผู้อื่นมาใช้
จากความเชื่อที่ว่า ผู้ป่วยที่มีอาการใกล้เคียงกันจำเป็นต้องได้รับยาชนิดและขนาดเดียวกัน ความรู้เท่าไม่ถึงการณ์ดังกล่าวนำไปสู่การแบ่งปันยาสู่ผู้อื่นซึ่งอาจก่อให้เกิดอันตรายจากการใช้ยานัั้น เช่น การเกิดอาการไม่พึงประสงค์จากยา การแพ้ยา เป็นต้น
3. ผู้ป่วยไม่พร้อมรับฟังคำอธิบายจากเภสัชกร
พฤติกรรมนี้พบได้บ่อยกับผู้ป่วยที่มารับยาในสถานพยาบาลที่ผู้ป่วยมักจะมีความเร่งรีบในการเดินทางกลับ โดยปราศจากความสนใจในการอธิบายวิธีการใช้ยาจากเภสัชกร เนื่องจากผู้ป่วยมีความคิดว่าสามารถเข้าใจวิธีใช้ตามฉลากยาได้อย่างถูกต้อง ซึ่งหากผู้ป่วยมีความสงสัยในการใช้ยาดังกล่าวก็อาจทำให้ใช้ยาผิดวิธีได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งหากแพทย์มีการปรับเปลี่ยนชนิดหรือวิธีการใช้ยาก็อาจทำให้ผู้ป่วยยังรับประทานยาในรูปแบบเดิม ซึ่งส่งผลต่อความไม่มีประสิทธิภาพในการรักษาของยานั้น นอกจากนี้เภสัชกรอาจมีการบอกกล่าวเกี่ยวกับอาการไม่พึงประสงค์สำหรับการใช้ยานั้นเพื่อทำให้ผู้ป่วยคอยติดตามและสังเกตอาการดังกล่าว หากผู้ป่วยไม่มีความสนใจในการรับฟังข้อมูลจากเภสัชกรอาจทำให้เกิดความวิตกกังวลหรือไม่สามารถจัดการกับปัญหาที่เกิดจากการใช้ยาได้อย่างถูกต้อง
4. การจัดเก็บยาในสภาวะที่ไม่เหมาะสม
เมื่อผู้ป่วยได้รับยาจากสถานพยาบาลแล้วนำมาจัดเก็บในสภาวะที่ไม่เหมาะสม เช่น การจัดเก็บยาในรถยนต์ที่จอดทิ้งไว้กลางแสงแดดซึ่งมีอุณหภูมิที่มากกว่าปกติ การวางยาในบริเวณที่มีแสงแดดจ้า การจัดเก็บยาในตู้เย็นช่องแช่แข็ง เป็นต้น การกระทำดังกล่าวอาจนำมาซึ่งความเสื่อมสลายของยาและทำให้ยานั้นไม่มีประสิทธิภาพในการรักษาโรคของผู้ป่วย
5. การไม่ตรวจสอบวันหมดอายุของยา
เมื่อผู้ป่วยได้รับยาจากสถานพยาบาลควรตรวจสอบวันหมดอายุการใช้งานของยานั้น ซึ่งมักอยู่บริเวณแผงยา ขวดยา หรือหลอดบรรจุยานั้น โดยยาที่ผู้ป่วยได้รับควรมีวันหมดอายุอย่างน้อย 6 เดือนถึง 1 ปีหลังจากได้รับยา เพื่อทำให้มั่นใจได้ว่าการใช้ยานั้นจะยังมีประสิทธิภาพในการรักษาโรคของผู้ป่วย

6. การลืมรับประทานยา
การรับประทานยาให้ตรงเวลาตามฉลากยาเป็นสิ่งจำเป็นอย่างมากสำหรับผู้ป่วย โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้ป่วยที่ต้องใช้ยาเพื่อรักษาโรคเรื้อรัง เช่น โรคความดันโลหิตสูง โรคเบาหวาน โรคไขมันในเลือดสูง โรคไตวายเรื้อรัง เป็นต้น ผู้ป่วยในกลุ่มโรคเหล่านี้จำเป็นต้องใช้ยาในการรักษาโรคติดต่อกันทุกวัน ทำให้อาจเกิดการลืมรับประทานยาได้บ่อยมากขึ้น เช่น ยามื้อกลางวัน ยามื้อก่อนอาหาร ดังนั้นผู้ป่วยจำเป็นต้องใช้ยาอย่างต่อเนื่อง และสม่ำเสมอเพื่อทำให้การควบคุมโรคของผู้ป่วยเป็นไปได้อย่างมีประสิทธิภาพมากที่สุด
7. การใช้ยาไม่ถูกต้อง
ผู้ป่วยที่จำเป็นต้องใช้ยาเทคนิคพิเศษ เช่น ยาสูดพ่นทางปาก ยาฉีดอินซูลิน ยาแผ่นแปะ เป็นต้น ซึ่งควรมีความเข้าใจในวิธีการใช้ยาอย่างถูกต้องเพื่อทำให้ได้รับยาอย่างถูกต้องและมีประสิทธิภาพมากที่สุด
8. การไม่นำยาที่ใช้อย่างเป็นประจำมา เพื่อตรวจสอบในระหว่างเข้ารับการรักษาตัวในสถานพยาบาล
ผู้ป่วยที่ต้องใช้ยาโรคประจำตัวติดต่อกันทุกวัน เช่น โรคความดันโลหิตสูง โรคเบาหวาน โรค ไขมันในเลือดสูง เป็นต้น จำเป็นต้องนำยาดังกล่าวมาระหว่างรักษาตัวในสถานพยาบาล เพื่อให้เภสัชกรตรวจสอบ และแพทย์สั่งใช้ยาเพื่อรักษาโรคของผู้ป่วยได้อย่างต่อเนื่องในระหว่างเข้ารับการรักษาตัวในสถานพยาบาล

9. ผู้ป่วยได้รับการรักษาจากหลายสถานพยาบาล

ผู้ป่วยที่ได้รับการรักษาหลายแห่งมักได้รับยาร่วมกันหลายชนิด จึงอาจก่อให้เกิดปัญหาการได้รับยาซ้ำซ้อน การได้รับยาที่มีอันตรกิริยากัน (อันตรกิริยา คือ ปฏิกิริยาระหว่างยากับยา หรือปฏิกิริยาระหว่างยากับอาหาร) การได้รับยาที่เสริมฤทธิ์หรือทำให้ฤทธิ์ของยาอื่นลดลง เป็นต้น ดังนั้นหากผู้ป่วยไปรับบริการในสถานพยาบาล ควรนำยาประจำทั้งหมดติดตัวไปด้วยทุกครั้งเพื่อเป็นข้อมูลแก่แพทย์และเภสัชกรใช้ประเมินความเหมาะสมของยาที่ผู้ป่วยได้รับในปัจจุบัน และหลีกเลี่ยงการจ่ายยาซ้ำซ้อนหรือการเกิดอันตรกิริยาระหว่างยาเดิมกับยาใหม่ที่จะจ่ายให้แก่ผู้ป่วย
10. ความเชื่อของผู้ป่วยที่ว่า "การใช้ยามีประสิทธิภาพมากกว่าการป้องกันการเกิดโรค"
ผู้ป่วยส่วนใหญ่มักมีความคิดว่าการได้รับยาจากสถานพยาบาลเพื่อการรักษาตนเองมีประสิทธิภาพมากกว่าการปฏิบัติตัวเพื่อป้องกันการเกิดโรค ซึ่งในความเป็นจริงแล้ว หากผู้ป่วยสามารถปรับเปลี่ยนพฤติกรรมเพื่อป้องกันการเกิดโรคในอนาคตมักมีประโยชน์มากกว่าการใช้ยาเพื่อรักษาโรค นอกจากนี้หากผู้ป่วยต้องใช้ยาเพื่อรักษาโรคเรื้อรัง เช่น โรคความดันโลหิตสูง โรคเบาหวาน โรคไขมันในเลือดสูง เป็นต้น จำเป็นต้องปรับเปลี่ยนพฤติกรรมของผู้ป่วยร่วมด้วยเพื่อทำให้สามารถควบคุมโรคได้อย่างมีประสิทธิภาพ

พฤติกรรมการใช้ยาอย่างไม่ปลอดภัยดังที่กล่าวมาข้างต้น เป็นเพียงพฤติกรรมส่วนหนึ่งที่พบได้บ่อย ซึ่งผู้ป่วยจำเป็นต้องเข้าใจในวิธีการใช้และการเก็บรักษายา หากมีข้อสงสัย หรือปัญหาจากการใช้ยาควรได้รับคำปรึกษาจากเภสัชกรเพื่อลดปัญหาความไม่ปลอดภัยจากการใช้ยา โดยเฉพาะยาเทคนิคพิเศษและยารักษาโรคเรื้อรังที่ผู้ป่วยต้องรับประทานยาหลายชนิด
สอบถามข้อมูลเพิ่มเติมได้ที่ ฝ่ายเภสัชกรรม โทร 1474 กด 2

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
#การใช้ยา #วิธีการใช้ยา #การใช้ยาอย่างปลอดภัย #พฤติกรรมการใช้ยาที่เหมาะสม #การใช้ยาผิด หมายถึง #การใช้ยาอย่างปลอดภัย #พฤติกรรมเสี่ยงต่อการใช้ยา #ปัญหาการใช้ยา #การใช้ยาเกินความจำเป็น #ภัย อันตราย ของ การ ใช้ ยา #กินยาเกิดขนาด #วิธีใช้และวิธีการเก็บรักษายา

# data[].attributes.attachment_link.title
10 พฤติกรรมการใช้ยาแบบผิดๆ (10 behaviors for unsafety medication usage)

# data[].attributes.attachment_link.description
ยารักษาโรคเป็นสิ่งจำเป็นอย่างมากสำหรับการดำรงชีวิต แต่การใช้ยาอย่างไม่เหมาะสมอาจนำไปสู่การเกิดโทษได้ ตัวอย่างปัญหาความไม่ปลอดภัยจากการใช้ยาที่พบได้บ่อย คือ การแพ้ยา การใช้ยาเสื่อมคุณภาพ ...

# data[].attributes.headline
10 พฤติกรรมเสี่ยงดื้อยา

# data[].attributes.subject
10 พฤติกรรมเสี่ยงดื้อยา

# data[].attributes.body
https://www.chiangmainews.co.th/page/archives/1902375

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
1.กินยาปฏิชีวนะบ่อยครั้ง

2.กินยาปฏิชีวนะโดยไม่แยกแยะ ว่าเป็นโรคจากไวรัสหรือแบคทีเรีย

3.กินยาปฏิชีวนะที่ออกฤทธิ์กว้างเกินความจำเป็น

4.เมื่อติดเชื้อแบคทีเรีย กินยาปฏิชีวนะไม่ครบตามระยะเวลา

5.เคยกินยาปฏิชีวนะด้วยความคิดว่า กินกันไว้ก่อน

6.เคยใช้ยาอมผสมยาปฏิชีวนะ

7.เคยขอยาปฏิชีวนะจากผู้อื่น หรือแบ่งยาให้ผู้อื่นกิน

8.เคยทำตัวเป็นหมอ ด้วยการแนะนำยาปฏิชีวนะให้ผู้อื่น

9.เคยซื้อยาปฏิชีวนะกินเอง เมื่อไม่หายจึงไปพบแพทย์

10.เคยขอยาปฏิชีวนะจากแพทย์ และไม่พอใจเมื่อแพทย์ อธิบายว่าไม่จำเป็นต้องใช้

ที่มา : ผศ.นพ.พิสนธิ์ จงตระกูล

# data[].attributes.attachment_link.title
10 พฤติกรรมเสี่ยงดื้อยา - Chiang Mai News

# data[].attributes.attachment_link.description
1.กินยาปฏิชีวนะบ่อยครั้ง 2.กินยาปฏิชีวนะโดยไม่แยกแยะ ว่าเป็นโรคจากไวรัสหรือแบคทีเรีย 3.กินยาปฏิชีวนะที่ออกฤทธิ์กว้างเกินความจำเป็น 4.เมื่อติดเชื้อแบคทีเรีย กินยาปฏิชีวนะไม่ครบตามระยะเวลา 5.เคยกินยาปฏิชีวนะด้วยความคิดว่า กินกันไว้ก่อน 6.เคยใช้ยาอมผสมยาปฏิชีวนะ 7.เคยขอยาปฏิชีวนะจากผู้อื่น หรือแบ่งยาให้ผู้อื่นกิน 8.เคยทำตัวเป็นหมอ ด้วยการแนะนำยาปฏิชีวนะให้ผู้อื่น 9.เคยซื้อยาปฏิชีวนะกินเอง เมื่อไม่หายจึงไปพบแพทย์ 10.เคยขอยาปฏิชีวนะจากแพทย์ และไม่พอใจเมื่อแพทย์ อธิบายว่าไม่จำเป็นต้องใช้ ที่มา : ผศ.นพ.พิสนธิ์ จงตระกูล

# data[].attributes.headline
'เชื้อดื้อยา' ผลพวงยาปฏิชีวนะ ภัยร้ายคร่าชีวิตคนไทย

# data[].attributes.subject
'เชื้อดื้อยา' ผลพวงยาปฏิชีวนะ ภัยร้ายคร่าชีวิตคนไทย

# data[].attributes.body
https://www.bangkokbiznews.com/lifestyle/856960

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
เคยสงสัยไหมว่า ทำไมกินยาเท่าไหร่ก็ไม่หายสักที? สังเกตพฤติกรรมตัวเองก่อนเลยว่าเวลาเป็นหวัด ท้องเสีย หรือเป็นแผล แล้วกินยาปฏิชีวนะหรือไม่ เช่น ยาฆ่าเชื้อ ยาแก้อักเสบ ถ้าทำแบบนี้ต้องหยุดก่อน นั่นแปลว่าเราอาจมี "เชื้อดื้อยา" อยู่
แล้วการดื้อยาเกิดจากอะไร? มองภาพง่ายๆ ร่างกายของเรามีแบคทีเรียที่เป็นประโยชน์ต่อร่างกายอยู่จำนวนมาก แล้วมาวันหนึ่ง เรากลับได้รับแบคทีเรียตัวร้ายจากภายนอกเข้ามาในร่างกาย ที่ทำให้เกิดโรค

หลังจากนั้นเราก็เริ่มกินยาต้านแบคทีเรีย เหล่าตัวยาก็เข้าไปกำจัดแบคทีเรียทั้งที่เป็นประโยชน์และเป็นโทษต่อร่างกาย แต่ยังไม่มียาที่สามารถกำจัดได้จนหมดสิ้น

ดังนั้นแบคทีเรียที่รอดมาได้ ก็สร้างตัวเองให้แข็งแกร่งขึ้นกลายเป็นเชื้อดื้อยา แถมยังเพิ่มจำนวนมากขึ้น และแพร่ไปสู่แบคทีเรียสายพันธุ์อื่นได้ และเมื่อพัฒนาไปเรื่อยๆ จากการได้รับยาปฏิชีวนะที่ไม่จำเป็นหรือในขนาดที่ไม่เหมาะสม ท้ายที่สุดแบคทีเรียก็อัพเกรดเป็น Superbug หรือเชื้อแบคทีเรียดื้อยาที่รักษาได้ยาก หรืออาจไม่มียารักษาได้เลย

ซึ่งขณะนี้ ทั่วโลกต่างก็กำลังให้ความสำคัญกับเรื่องนี้อย่างมาก เพราะมีประชาชนเสียชีวิตจำนวนมาก และก่อให้เกิดความเสียหายทางเศรษฐกิจ โดยมีการคาดการณ์ว่า อีก 34 ปีข้างหน้า หรือในปี 2593 ทั่วโลกจะมีคนเสียชีวิตจากเชื้อดื้อยาถึง 10 ล้านคน สร้างความเสียหายทางเศรษฐกิจราวๆ 3.5 พันล้านล้านบาท

ขณะที่ประเทศไทยนั้น ที่มีประชากรน้อยกว่าสหรัฐและประเทศในกลุ่มสหภาพยุโรป กลับพบอัตราผู้เสียชีวิตจากเชื้อแบคทีเรียดื้อยามากกว่า โดยเฉลี่ยพบปีละ 2-3.8 หมื่นคน มากกว่าการเสียชีวิตจากโรคหัวใจและอุบัติเหตุอีก และยังทำให้ผู้ป่วยต้องนอนอยู่โรงพยาบาลนานกว่าปกติ สร้างความสูญเสียทางเศรษฐกิจกว่า 4.6 หมื่นล้านบาท

นี่ไม่ใช่เรื่องไกลตัวอีกต่อไป เพราะ ทุกๆ 15 นาที จะมีคนไทยเสียชีวิต 1 คนดังนั้นเรื่องเหล่านี้เริ่มจากตัวเราก่อนได้ในการป้องกันการเกิดเชื้อดื้อยา หากใครมี 10 พฤติกรรมดังนี้ ขอให้หยุดทันที ซื้อยาปฏิชีวนะกินตามคนอื่น

2. หยุดกินยาปฏิชีวนะ เมื่ออาการดีขึ้น

3. ซื้อยาปฏิชีวนะตามที่เคยได้รับจากแพทย์ครั้งก่อนๆ

4. อมยาอมที่ผสมยาปฏิชีวนะฆ่าเชื้อโรค

5. แกะแคปซูลยาปฏิชีวนะโรยแผล

6. ใช้ยาปฏิชีวนะผสมในอาหารสัตว์

7. เปลี่ยนไปซื้อยาปฏิชีวนะที่แรงกว่ากินเอง

8. ไม่สนใจคำแนะนำการใช้ยาปฏิชีวนะที่ถูกต้อง

9. ซื้อยาแก้อักเสบกินตามความเข้าใจของตัวเอง

10. ใช้ยาปฏิชีวนะโดยไม่รู้ชื่อสามัญของยา
มาถึงวันนี้คงไม่มีใครดูแลตัวเราได้ดีกว่าเราเอง การกินยาไม่ใช่เรื่องน่ากลัว แต่ก็ไม่ควรประมาท ทางที่ดีควรปรึกษาแพทย์จะดีที่สุด

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
อ่านข่าวออนไลน์

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
กรุงเทพธุรกิจ

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
ข่าวเด่นประจำวัน

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
เศรษฐกิจต่างประเทศ

# data[].attributes.attachment_link.title
'เชื้อดื้อยา' ผลพวงยาปฏิชีวนะ ภัยร้ายคร่าชีวิตคนไทย

# data[].attributes.attachment_link.description
เคยสงสัยไหมว่า ทำไมกินยาเท่าไหร่ก็ไม่หายสักที? สังเกตพฤติกรรมตัวเองก่อนเลยว่าเวลาเป็นหวัด ท้องเสีย หรือเป็นแผล แล้วกินยาปฏิชีวนะหรือไม่ เช่น ยาฆ่าเชื้อ ยาแก้อักเสบ ถ้าทำแบบนี้ต้องหยุดก่อน นั่นแปลว่าเราอาจมี "เชื้อดื้อยา" อยู่ แล้วการดื้อยาเกิดจากอะไร? มองภาพง่ายๆ ร่างกายของเรามีแบคทีเรียที่เป็นประโยชน์ต่อร่างกายอยู่จำนวนมาก แล้วมาวันหนึ่ง เรากลับได้รับแบคทีเรียตัวร้ายจากภายนอกเข้ามาในร่างกาย ที่ทำให้เกิดโรค หลังจากนั้นเราก็เริ่มกินยาต้านแบคทีเรีย เหล่าตัวยาก็เข้าไปกำจัดแบคทีเรียทั้งที่เป็นประโยชน์และเป็นโทษต่อร่างกาย แต่ยังไม่มียาที่สามารถกำจัดได้จนหมดสิ้น ดังนั้นแบคทีเรียที่รอดมาได้ ก็สร้างตัวเองให้แข็งแกร่งขึ้นกลายเป็นเชื้อดื้อยา แถมยังเพิ่มจำนวนมากขึ้น และแพร่ไปสู่แบคทีเรียสายพันธุ์อื่นได้ และเมื่อพัฒนาไปเรื่อยๆ จากการได้รับยาปฏิชีวนะที่ไม่จำเป็นหรือในขนาดที่ไม่เหมาะสม ท้ายที่สุดแบคทีเรียก็อัพเกรดเป็น Superbug หรือเชื้อแบคทีเรียดื้อยาที่รักษาได้ยาก หรืออาจไม่มียารักษาได้เลย ซึ่งขณะนี้ ทั่วโลกต่างก็กำลังให้ความสำคัญกับเรื่องนี้อย่างมาก เพราะมีประชาชนเสียชีวิตจำนวนมาก และก่อให้เกิดความเสียหายทางเศรษฐกิจ โดยมีการคาดการณ์ว่า อีก 34 ปีข้างหน้า หรือในปี 2593 ทั่วโลกจะมีคนเสียชีวิตจากเชื้อดื้อยาถึง 10 ล้านคน สร้างความเสียหายทางเศรษฐกิจราวๆ 3.5 พันล้านล้านบาท ขณะที่ประเทศไทยนั้น ที่มีประชากรน้อยกว่าสหรัฐและประเทศในกลุ่มสหภาพยุโรป กลับพบอัตราผู้เสียชีวิตจากเชื้อแบคทีเรียดื้อยามากกว่า โดยเฉลี่ยพบปีละ 2-3.8 หมื่นคน มากกว่าการเสียชีวิตจากโรคหัวใจและอุบัติเหตุอีก และยังทำให้ผู้ป่วยต้องนอนอยู่โรงพยาบาลนานกว่าปกติ สร้างความสูญเสียทางเศรษฐกิจกว่า 4.6 หมื่นล้านบาท นี่ไม่ใช่เรื่องไกลตัวอีกต่อไป เพราะ ทุกๆ 15 นาที จะมีคนไทยเสียชีวิต 1 คนดังนั้นเรื่องเหล่านี้เริ่มจากตัวเราก่อนได้ในการป้องกันการเกิดเชื้อดื้อยา หากใครมี 10 พฤติกรรมดังนี้ ขอให้หยุดทันที ซื้อยาปฏิชีวนะกินตามคนอื่น 2.

# data[].attributes.headline
จับตา: การปนเปื้อนจาก 'ยาเหลือใช้' ประสบการณ์จากต่างประเทศ

# data[].attributes.subject
จับตา: การปนเปื้อนจาก 'ยาเหลือใช้' ประสบการณ์จากต่างประเทศ

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
มีงานศึกษาที่เผยแพร่ในปี 2005 และ 2011 ระบุว่าทั่วโลกมีการพบการปนเปื้อนของยาในแหล่งน้ำหลากหลายชนิด ด้วยความเข้มข้นระดับต่าง ๆ เช่น ยาแก้ปวด ลดไข้ ยาคุมกำเนิด ยาปฏิชีวนะ ยาต้านเชื้อรา และยารักษาอาการซึมเศร้า เป็นต้น ที่มาภาพประกอบ: WCCO

ข้อมูลจากงานศึกษา 'การพัฒนาแนวทางการจัดการยาหรือเภสัชภัณฑ์ที่ตกค้างในสิ่งแวดล้อมจากครัวเรือนและชุมชน' โดย ผาไท จุลสุข สำนักสุขาภิบาลอาหารและน้ำ กรมอนามัย กระทรวงสาธารณสุข พ.ศ.2558 ได้ระบุว่า 'ยา' หรือ 'เภสัชภัณฑ์' ที่ใช้ในปัจจุบัน สามารถปนเปื้อนลงในสิ่งแวดล้อมได้ 3 เส้นทางหลัก ๆ คือ 1.สถานประกอบการหรือโรงงานที่มีการผลิตสารเคมีที่ใช้ในการผลิตยา ทิ้งลงสู่สิ่งแวดล้อมผ่านระบบกำจัดน้ำทิ้งของโรงงานอุตสาหกรรม เกิดการปนเปื้อนของยาประเภทต่าง ๆ เป็นจำนวนมากและในปริมาณสูง 2.การปศุสัตว์หรือการเลี้ยงสัตว์ ที่มีการใช้ยาในการรักษาโรคในสัตว์ โดยการปนเปื้อนเกิดขึ้นได้จากการขับถ่ายของเสีย ทั้งปัสสาวะและอุจจาระของสัตว์ที่ได้รับยารักษาโรคดังกล่าว สิ่งขับถ่ายจะถูกปล่อยลงสู่ระบบบำบัดน้ำเสีย จากของฟาร์มหรือสถานที่ที่เลี้ยงสัตว์เข้าสู่สิ่งแวดล้อม และ 3.ภาคชุมชน ทั้งโรงพยาบาลและครัวเรือน โดยโรงพยาบาลเกิดขึ้นจากการปนเปื้อนของยารักษาโรคผ่านระบบบัดน้ำเสียโรงพยาบาล ส่วนครัวเรือนเกิดจากพฤติกรรมของคนที่มีการใช้ยาเพื่อการรักษาโรค โดยยาที่หาซื้อมารับประทานเมื่อหมดอายุหรือเหลือใช้หรือไม่ใช้แล้ว จะถูกนำมาทิ้งในถังขยะหรือทิ้งสู่สิ่งแวดล้อมโดยตรง ซึ่งจากเส้นทางดังกล่าวท่าให้ยาหรือสารเคมีที่ใช้ในการผลิตยาปนเปื้อนลงในสิ่งแวดล้อมโดยเฉพาะในแหล่งน้ำดื่มน้ำใช้

สำหรับประเภทของ ยาประเภทที่ตกค้างยาวนานในสิ่งแวดล้อม (EPPP) ได้แก่ ยาปฏิชีวนะ [Antibiotics (Erythromycin and Oxytetracycline)], ยาคลายเครียด ลดภาวะซึมเศร้า (Antidepressants), ยารักษาโรคเบาหวาน [A diabetes drug (Metformin)], ยาแก้ปวด ระงับการอักเสบ [Anti-inflammatory and analgesics (Ibuprofen and Diclofenac)], ยารักษาความดันโลหิตสูง (Beta-blockers), ยาเม็ดคุมกำเนิด [Oral contraceptives pills (17a-ethinylestradiol)], ฮอร์โมนทดแทน [Hormone replacement therapies (17b-estradiol)], ยาฆ่าพยาธิในสัตว์ [Veterinary anti-parasite drug (Ivermectin)] และยาต้านเซลล์มะเร็ง (Anti-cancer medicine)

งานศึกษาชิ้นนี้ยังได้ระบุถึงการปนเปื้อนจากยาเหลือใช้ กรณีตัวอย่างจากต่างประเทศ ไว้ว่าในระดับสากลของการประชุมสมัชชาอนามัยโลกเห็นชอบตาม Strategic Approach to International Chemical Management (SAICM) ปี ค.ศ. 2011 (พ.ศ.2554) ซึ่งให้ความสำคัญ และรายงานข้อมูลเกี่ยวกับสถานการณ์การปนเปื้อนยา โดยเฉพาะสารมลพิษประเภทยาที่มีฤทธิ์ตกค้างยาวนานในสิ่งแวดล้อม หรือ Environmental Persistent Pharmaceutical Pollutants (EPPP) ในแหล่งน้ำดื่มน้ำใช้ของหลายประเทศทั่วโลก ซึ่งส่งผลกระทบต่อระบบนิเวศน์ สัตว์น้ำและคน

โดย SAICM ขอให้ประเทศสมาชิกร่วมกำหนดมาตรการและจัดทำแผนปฏิบัติการจัดการสารเคมีประเภทยา EPPP ร่วมกัน นอกจากนี้มีงานศึกษาพบว่ามีสารประกอบประเภทยาชนิดต่าง ๆ เช่น ยาแก้ปวด ลดไข้ ยาปฏิชีวนะ ยาแก้อักเสบ เป็นต้น ในน้ำดื่มน้ำบริโภค และยังไม่สามารถกำจัดยาประเภทดังกล่าวออกไปจากน้ำดื่มสำหรับประชาชนได้ ถึงแม้ว่าจะมีในปริมาณน้อย แต่เมื่อประชาชนบริโภคน้ำเป็นประจำทุกวันจะเกิดการสะสมในร่างกายระยะยาว และอาจทำปฏิกิริยากับสารเคมีอื่น ๆ ที่ปนเปื้อนในน้ำ ส่งผลกระทบต่อสุขภาพของผู้บริโภคได้ นอกจากนี้มีการศึกษาพบว่าน้ำดื่มในประเทศแคนาดา และเยอรมัน ตรวจพบยาคุมกำเนิด ยาลดอาการปวดปลายประสาท ยาแก้ปวด ลดไข้ และยาแก้อาการชัก ส่วนประเทศอังกฤษ ตรวจพบยาคลายเครียด ยากล่อมประสาท และเคมีบำบัดมะเร็งในน้ำดื่มเช่นกัน รวมทั้งอีกหลายประเทศได้แก่ ประเทศอิตาลี พบยาปฏิชีวนะที่ใช้ในภาคปศุสัตว์ในน้ำดื่ม นอกจากนี้ในประเทศอินเดีย ยังตรวจพบยาต้านเชื้อราในร่างกาย ยารักษาโรคซึมเศร้า และยาแก้แพ้ในน้ำดื่ม สอดคล้องกับประเทศสวีเดนที่พบยาแก้ปวด ยารักษาโรคความดัน และยาแก้อักเสบในน้ำดื่ม อย่างไรก็ตามในต่างประเทศ โดยเบื้องต้นองค์การอนามัยโลก (WHO) ได้กำหนดให้มีมาตรการการจัดการยาเพื่อสุขภาพ และกรอบแนวทางการกำจัดยาที่ปลอดภัยเพื่อให้ทุกประเทศสามารถใช้เป็นแนวทางในการบริหารจัดการยาที่จะมีผลกระทบต่อสุขภาพได้

มีงานศึกษาที่เผยแพร่ในปี 2005 และ 2011 ระบุว่าทั่วโลกมีการพบการปนเปื้อนของยาในแหล่งน้ำหลากหลายชนิด ด้วยความเข้มข้นระดับต่าง ๆ โดยสามารถจำแนกประเภทยาที่พบตามแหล่งน้ำต่าง ๆ ในแต่ละประเทศได้ดังนี้

- ยาคุมกำเนิดในปลา (ยา 17 alpha-ethinylestradiol) ในทะเลสาบ
- ยาแก้ชัก ลดปวดปลายประสาท (Carbamazepine) ในน้ำดื่ม

- ยาแก้ปวด ลดไข้ (Diclofenac, Phenazone และ Ibuprofen) ในน้ำดื่ม

- ยาลดเครียด กล่อมประสาท (Diazepam) ในน้ำดื่ม
- ยาเคมีบำบัดรักษามะเร็ง (Bleomycin) ในน้ำดื่ม

- ยาปฏิชีวนะใช้ในงานปศุสัตว์ (Tylosin) ในน้ำดื่ม

- ยาแก้แพ้ (Antihistaminic) ในน้ำดื่ม
- ยาปฏิชีวนะ (Antibiotic) ในน้ำดื่ม
- ยาต้านเชื้อรา (Antimycotic) ในน้ำดื่ม
- ยารักษาอาการซึมเศร้า ในน้ำดื่ม

- ยารักษาโรคซึมเศร้า ยาแก้ปวดชนิดเสพติดคล้ายมอร์ฟีน ตกค้างในเนื้อปลาที่อยู่ในระบบน้ำเสีย
- ยารักษาอาการซึมเศร้า (Antidepressant) ในน้ำดื่ม
- ยาแก้ปวด (Analgesic) ในน้ำดื่ม
- ยารักษาโรคความดันและหัวใจ (Beta Blocker) ในน้ำดื่ม
- ยาแก้อักเสบ (Anti-Inflammatory) ในน้ำดื่ม

ร่วมเป็นแฟนเพจเฟสบุ๊คกับ TCIJ ออนไลน์
www.facebook.com/tcijthai

# data[].attributes.attachment_link.title
จับตา: การปนเปื้อนจาก 'ยาเหลือใช้' ประสบการณ์จากต่างประเทศ

# data[].attributes.attachment_link.description
มีงานศึกษาที่เผยแพร่ในปี 2005 และ 2011 ระบุว่าทั่วโลกมีการพบการปนเปื้อนของยาในแหล่งน้ำหลากหลายชนิด ด้วยความเข้มข้นระดับต่าง ๆ เช่น ยาแก้ปวด ลดไข้ ยาคุมกำเนิด ยาปฏิชีวนะ ยาต้านเชื้อรา และยารักษาอาการซึมเศร้า เป็นต้น ที่มาภาพประกอบ: WCCO ข้อมูลจากงานศึกษา 'การพัฒนาแนวทางการจัดการยาหรือเภสัชภัณฑ์ที่ตกค้างในสิ่งแวดล้อมจากครัวเรือนและชุมชน' โดย ผาไท จุลสุข สำนักสุขาภิบาลอาหารและน้ำ กรมอนามัย กระทรวงสาธารณสุข พ.ศ.2558 ได้ระบุว่า 'ยา' หรือ 'เภสัชภัณฑ์' ที่ใช้ในปัจจุบัน สามารถปนเปื้อนลงในสิ่งแวดล้อมได้ 3 เส้นทางหลัก ๆ คือ 1.สถานประกอบการหรือโรงงานที่มีการผลิตสารเคมีที่ใช้ในการผลิตยา ทิ้งลงสู่สิ่งแวดล้อมผ่านระบบกำจัดน้ำทิ้งของโรงงานอุตสาหกรรม เกิดการปนเปื้อนของยาประเภทต่าง ๆ เป็นจำนวนมากและในปริมาณสูง 2.การปศุสัตว์หรือการเลี้ยงสัตว์ ที่มีการใช้ยาในการรักษาโรคในสัตว์ โดยการปนเปื้อนเกิดขึ้นได้จากการขับถ่ายของเสีย ทั้งปัสสาวะและอุจจาระของสัตว์ที่ได้รับยารักษาโรคดังกล่าว สิ่งขับถ่ายจะถูกปล่อยลงสู่ระบบบำบัดน้ำเสีย จากของฟาร์มหรือสถานที่ที่เลี้ยงสัตว์เข้าสู่สิ่งแวดล้อม และ 3.ภาคชุมชน ทั้งโรงพยาบาลและครัวเรือน

# data[].attributes.headline
สารเคมีจากยาก่อมลพิษต่อแม่น้ำทั่วโลก

# data[].attributes.subject
สารเคมีจากยาก่อมลพิษต่อแม่น้ำทั่วโลก

# data[].attributes.body
https://www.voathai.com/a/experts-warn-prescription-drugs-polluting-worlds-rivers/4343080.html

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
วอยซ์ ออฟ อเมริกา

# data[].attributes.attachment_link.title
สารเคมีจากยาก่อมลพิษต่อแม่น้ำทั่วโลก

# data[].attributes.attachment_link.description
Scientists say medications put wildlife and much of the world’s fresh water in danger

# data[].attributes.headline
บทความเผยแพร่ความรู้สู่ประชาชนอันตรายจากยาตกค้างในสิ่งแวดล้อม

# data[].attributes.subject
บทความเผยแพร่ความรู้สู่ประชาชนอันตรายจากยาตกค้างในสิ่งแวดล้อม

# data[].attributes.body
https://pharmacy.mahidol.ac.th/th/knowledge/article/390/%E0%B8%AD%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%95%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%A2%E0%B8%B2%E0%B8%95%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%AA%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B9%81%E0%B8%A7%E0%B8%94%E0%B8%A5%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%A1/

# data[].attributes.headline
“เชื้อดื้อยา : ภัยเงียบใกล้ตัวจากฟาร์มอุตสาหกรรม” ปัญหาระดับโลกที่เชื่อมโยง สวัสดิภาพสัตว์และสุขภาพคน

# data[].attributes.subject
“เชื้อดื้อยา : ภัยเงียบใกล้ตัวจากฟาร์มอุตสาหกรรม” ปัญหาระดับโลกที่เชื่อมโยง สวัสดิภาพสัตว์และสุขภาพคน

# data[].attributes.body
https://www.worldanimalprotection.or.th/Happy-Meat-Happy-Me-Superbug

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
ในกิจกรรมเสวนา ซึ่ง สัตว์อยู่ดี คนอยู่ได้" ที่ผ่านมา ได้รับเกียรติจาก ประธานเครือข่ายหมูหลุม ต.ดอนแร่ จ.ราชบุรี และ "เชื้อดื้อยา ภัยเงียบใกล้ตัวจากฟาร์มอุตสาหกรรม" องค์กรพิทักษ์สัตว์แห่งโลก ประเทศไทย World Animal Protection - Thailand) จัดขึ้นในงาน " Happy Meat Happy Me ผศ.ภญ.นิยดา เกียรติยิ่งอังศุลี ผู้จัดการศูนย์เฝ้าระวังและพัฒนาระบบยา สุพจน์ สิงโตศรี โชคดี สมิทธิ์กิตติผล ผู้จัดการโครงการสัตว์ฟาร์ม องค์กรพิทักษ์สัตว์แห่งโลก ร่วมแลกเปลี่ยนทัศนะเกี่ยวกับประเด็นนี้

หากอธิบายให้เข้าใจง่ายๆ เชื้อดื้อยา คือ ภาวะที่เชื้อแบคทีเรียต่อต้านยาปฏิชีวนะ ( ทำให้การรักษาผู้ป่วยติดเชื้อไม่ได้ผลดีดังเดิม อาจต้องใช้เวลารักษานานขึ้น เสียค่าใช้จ่ายในการรักษาแพงขึ้น หรือผู้ป่วยอาจเสี่ยงเสียชีวิตมากขึ้น ซึ่ง แบคทีเรียดื้อยาปฏิชีวนะ หรือ "ซุปเปอร์บั๊กส์" ที่เกิดขึ้นจากการใช้ยาปฏิชีวนะที่เกินความจำเป็นในฟาร์มอุตสาหกรรม ได้เข้ามาปนเปื้อนอยู่ในเนื้อสัตว์ และแหล่งน้ำ ตลอดจนสภาพแวดล้อมรอบๆ ฟาร์ม และเมื่อส่งมาถึงคนจะทำให้ยาปฏิชีวนะที่ใช้รักษาคนมีประสิทธิภาพลดลงหรือเรียกอีกอย่างว่าอาการ "ดื้อยา" ซึ่งนับเป็นปัญหาที่หลายประเทศทั่วโลกให้ความสำคัญ

เริ่มต้นเปิดประเด็นเชื้อดื้อยาในฟาร์มอุตสาหกรรมว่า จากการทำงานขององค์กรพิทักษ์สัตว์แห่งโลก ประเทศไทย พบว่าปัจจุบันระบบการผลิตอาหารโดยเฉพาะเนื้อสัตว์เปลี่ยนไป ความต้องการบริโภคเนื้อสัตว์เพิ่มสูงขึ้น ส่งผลให้การเลี้ยงสัตว์เปลี่ยนไปสู่ระบบอุตสาหกรรมเพื่อเร่งกระบวนการผลิตให้ทันต่อความต้องการ สัตว์ที่อยู่ในระบบฟาร์มอุตสาหกรรมถูกละเลยในเรื่องของสวัสดิภาพเพื่อให้เติบโตเร็วที่สุด และมีต้นทุนถูกที่สุด

ผศ.ภญ.นิยดา เกียรติยิ่งอังศุลี เปิดเผยว่า เชื้อดื้อยากลายเป็นประเด็นสำคัญของโลก และ องค์การอนามัยโลก ตลอดจนหน่วยงานด้านสาธารณสุขในหลายประเทศได้หยิบยกมาพูดถึงมากขึ้น เนื่องจากเป็นปัญหาใหญ่ที่สังคมควรตระหนัก

"เป้าหมายแรก ยาใช้กับคน จนกระทั่งฟาร์มปศุสัตว์ที่มีปัญหาก็อยากรักษาและป้องกัน จึงมีการนำไปใช้ จากเดิมที่อาจจะใช้เป็นตัวกระตุ้นการเจริญเติบโต เพราะสัตว์ที่ตัวโต ตัวใหญ่จะขายได้ดี โดยการให้ยาปฏิชีวนะน้อยๆ ซึ่งมันจะไปปรับจุลินทรีย์ทำให้ไก่ตัวโตเร็วขึ้น ตอนหลังพอทำให้เกิดปัญหา หลายประเทศจึงห้ามใช้ จนมีการนำยาปฏิชีวนะในการรักษาอาการบาดเจ็บ หรืออาการป่วงของสัตว์ ซึ่งเขาก็จะให้กันล่วงหน้า ใส่ในน้ำในอาหาร เนื่องจากเขาทำเป็นระดับอุตสาหกรรม คือเลี้ยงจำนวนมาก เกษตรกรก็อาศัยฉีดพ่นไปทั่ว ผสมอาหารก็จะอาศัยผสมอาหารให้สัตว์กินไปทีเดียว อ้างว่าเพื่อการรักษาป้องกันโรคไว้ก่อน แต่ที่น่าเป็นห่วงคือ เราเริ่มเจอเชื้อดื้อยาในระบบปศุสัตว์ ไม่ว่าจะเป็น หมู ไก่ ประมง และขยายไปสู่พืชผักชนิดอื่น ซึ่งเราพบยาปฏิชีวนะตกค้าง สารพันธุกรรมตกค้าง เชื้อดื้อยาตกค้าง นอกจากนี้ยังพบในสิ่งแวดล้อมอีกด้วย ดังนั้นระบบอาหารจึงเป็นเรื่องใหญ่มากที่ทุกคนเป็นห่วง"

อดีตสัตวบาล ที่เคยทำงานในฟาร์มปศุสัตว์แบบอุตสาหกรรม สำหรับหน้าที่ของสุพจน์ในขณะนั้นคือ ต้องคอยฉีดวัคซีน และฉีดยารักษาโรคแก่หมูในฟาร์ม ทำเช่นนี้ทุกวันทุกสัปดาห์ จนกระทั่งพบว่าตนเองมีอาการไอ จาม ต่อเนื่อง และบางครั้งไอเป็นเลือด จึงต้องขอย้ายไปอยู่แผนกอื่น ก่อนจะหันหลังให้ฟาร์มอุตสาหกรรม และเริ่มทำฟาร์มหมูหลุมของตัวเองที่ ต.ดอนแร่ จ.ราชบุรี

ชาวบ้านเขาตามภรรยาผมไปทำคลอดหมู ผมจึงตามไปด้วย พอเข้าไปถึงก็พบว่าฟาร์มหมูที่ชาวบ้านเลี้ยงไม่มีกลิ่นเลย ผมก็ถามว่าเขาเรียนรู้จากที่ไหน เขาบอกเรียนกับอ.โชคชัย สารากิจ ที่ศูนย์การเรียนรู้การพัฒนายั่งยืน จ.เชียงราย ผมก็ตามไปดูเพื่อเรียนรู้เรื่องการเลี้ยงหมูที่ไม่มีกลิ่นก่อน จากนั้นจึงนำแนวคิดการเลี้ยงหมูโดยไม่มีกลิ่น และลดต้นทุนโดยใช้หยวกหมักเป็นอาหารมาพัฒนาต่อ เพื่อพิสูจน์ว่าถ้าเราเลี้ยงหมูโดยไม่เป็นระบบอุตสาหกรรม แต่ผลิตได้แบบระบบอุตสาหกรรม โดยไม่ใช้ยาปฏิชีวนะเลยจะสามารถเลี้ยงได้หรือเปล่า เราก็เลยทดลองโดยนำลูกหมูของเราเอง แล้วสร้างฟาร์มที่มีวัสดุรองพื้นโดยใช้แกลบซึ่งหาได้ง่าย แล้วนำจุลินทรีย์ท้องถิ่นมาราด ปรากฏว่า หมูอยู่ได้ โดยไม่มีกลิ่นเหม็นและไม่มีน้ำเสียเลย"

ประธานหมูหลุมแห่งประเทศไทย เผยถึงจุดพลิกผันที่หันมาทำฟาร์มหมูชีวภาพ

นอกเหนือจากวัสดุรองพื้นจากธรรมชาติที่สามารถดูดซับน้ำที่ใช้กับหมู ลิตรต่อตัวต่อวัน ซึ่งทำให้ไม่เกิดน้ำเสียปล่อยออกจากฟาร์มแล้ว ความนุ่มและยืดหยุ่นของวัสดุ ยังทำให้หมูสามารถอยู่ได้อย่างมีความสุข กีบเท้าไม่แตกหรือเป็นแผล ส่งผลให้หมูอารมณ์ดี และไม่ต้องใช้ยาปฏิชีวนะในการรักษาโรค ขณะเดียวกันจุลินทรีย์หมักที่ใช้สำหรับพ่นในคอกทุกสัปดาห์ ยังช่วยขจัดกลิ่นไม่พึงประสงค์ แมลงวัน และป้องกันโรคต่างๆ ที่เกิดขึ้นกับหมู โดยเฉพาะโรคผิวหนังได้เป็นอย่างดี

สุพจน์ กล่าวและย้ำการเลี้ยงหมูหลุมที่คำนึงถึงสวัสดิภาพ โดยมีพื้นที่ไม่แออัด และสัตว์สามารถแสดงพฤติกรรมอย่างเป็นธรรมชาติได้

จะเห็นได้ว่า การพัฒนาและยกระดับสวัสดิภาพสัตว์ในฟาร์มระบบอุตสาหกรรมจึงเป็นทางออกในการแก้ปัญหาอย่างยั่งยืน การจัดสภาพแวดล้อมอย่างเหมาะสมให้สัตว์ได้อยู่อย่างไม่แออัด และเอื้อต่อการแสดงพฤติกรรมได้อย่างเป็นธรรมชาติ โดยไม่ตัดตอนอวัยวะ เช่น การตัดหาง หรือการตอนสดกับลูกหมู หรือแม้แต่การคัดเลือกสายพันธุ์ไก่ที่โตช้าลง สิ่งเหล่านี้จะช่วยให้สัตว์ในระบบฟาร์มอุตสาหกรรมมีสุขภาพกายและใจที่ดีขึ้น และลดการใช้ยาปฏิชีวนะที่เกินความจำเป็น อันจะส่งผลกระทบต่อสัตว์ คนและสิ่งแวดล้อม

# data[].attributes.attachment_link.title
"เชื้อดื้อยา : ภัยเงียบใกล้ตัวจากฟาร์มอุตสาหกรรม" ปัญหาระดับโลกที่เชื่อมโยง สวัสดิภาพสัตว์และสุขภาพคน

# data[].attributes.attachment_link.description
ในกิจกรรมเสวนา ซึ่ง สัตว์อยู่ดี คนอยู่ได้" ที่ผ่านมา ได้รับเกียรติจาก ประธานเครือข่ายหมูหลุม ต.ดอนแร่ จ.ราชบุรี และ "เชื้อดื้อยา ภัยเงียบใกล้ตัวจากฟาร์มอุตสาหกรรม" องค์กรพิทักษ์สัตว์แห่งโลก ประเทศไทย World Animal Protection - Thailand) จัดขึ้นในงาน " Happy Meat Happy Me ผศ.ภญ.นิยดา เกียรติยิ่งอังศุลี ผู้จัดการศูนย์เฝ้าระวังและพัฒนาระบบยา สุพจน์ สิงโตศรี โชคดี สมิทธิ์กิตติผล ผู้จัดการโครงการสัตว์ฟาร์ม องค์กรพิทักษ์สัตว์แห่งโลก ร่วมแลกเปลี่ยนทัศนะเกี่ยวกับประเด็นนี้ หากอธิบายให้เข้าใจง่ายๆ เชื้อดื้อยา คือ ภาวะที่เชื้อแบคทีเรียต่อต้านยาปฏิชีวนะ ( ทำให้การรักษาผู้ป่วยติดเชื้อไม่ได้ผลดีดังเดิม อาจต้องใช้เวลารักษานานขึ้น เสียค่าใช้จ่ายในการรักษาแพงขึ้น หรือผู้ป่วยอาจเสี่ยงเสียชีวิตมากขึ้น ซึ่ง แบคทีเรียดื้อยาปฏิชีวนะ หรือ "ซุปเปอร์บั๊กส์" ที่เกิดขึ้นจากการใช้ยาปฏิชีวนะที่เกินความจำเป็นในฟาร์มอุตสาหกรรม ได้เข้ามาปนเปื้อนอยู่ในเนื้อสัตว์ และแหล่งน้ำ ตลอดจนสภาพแวดล้อมรอบๆ ฟาร์ม และเมื่อส่งมาถึงคนจะทำให้ยาปฏิชีวนะที่ใช้รักษาคนมีประสิทธิภาพลดลงหรือเรียกอีกอย่างว่าอาการ "ดื้อยา" ซึ่งนับเป็นปัญหาที่หลายประเทศทั่วโลกให้ความสำคัญ เริ่มต้นเปิดประเด็นเชื้อดื้อยาในฟาร์มอุตสาหกรรมว่า จากการทำงานขององค์กรพิทักษ์สัตว์แห่งโลก ประเทศไทย พบว่าปัจจุบันระบบการผลิตอาหารโดยเฉพาะเนื้อสัตว์เปลี่ยนไป ความต้องการบริโภคเนื้อสัตว์เพิ่มสูงขึ้น ส่งผลให้การเลี้ยงสัตว์เปลี่ยนไปสู่ระบบอุตสาหกรรมเพื่อเร่งกระบวนการผลิตให้ทันต่อความต้องการ สัตว์ที่อยู่ในระบบฟาร์มอุตสาหกรรมถูกละเลยในเรื่องของสวัสดิภาพเพื่อให้เติบโตเร็วที่สุด และมีต้นทุนถูกที่สุด ผศ.ภญ.นิยดา เกียรติยิ่งอังศุลี เปิดเผยว่า เชื้อดื้อยากลายเป็นประเด็นสำคัญของโลก และ องค์การอนามัยโลก ตลอดจนหน่วยงานด้านสาธารณสุขในหลายประเทศได้หยิบยกมาพูดถึงมากขึ้น เนื่องจากเป็นปัญหาใหญ่ที่สังคมควรตระหนัก "เป้าหมายแรก ยาใช้กับคน จนกระทั่งฟาร์มปศุสัตว์ที่มีปัญหาก็อยากรักษาและป้องกัน จึงมีการนำไปใช้ จากเดิมที่อาจจะใช้เป็นตัวกระตุ้นการเจริญเติบโต เพราะสัตว์ที่ตัวโต ตัวใหญ่จะขายได้ดี โดยการให้ยาปฏิชีวนะน้อยๆ ซึ่งมันจะไปปรับจุลินทรีย์ทำให้ไก่ตัวโตเร็วขึ้น ตอนหลังพอทำให้เกิดปัญหา หลายประเทศจึงห้ามใช้ จนมีการนำยาปฏิชีวนะในการรักษาอาการบาดเจ็บ ...

# data[].attributes.headline
การจัดการของเสียอุตสาหกรรมของโรงงานผลิตยาแผนปัจจุบัน

# data[].attributes.subject
การจัดการของเสียอุตสาหกรรมของโรงงานผลิตยาแผนปัจจุบัน

# data[].attributes.body
http://library1.nida.ac.th/termpaper6/sd/2555/19779.pdf

PDF

# data[].attributes.headline
คู มือ Lean Management for Environment สําหรับอุตสาหกรรมยา

# data[].attributes.subject
คู มือ Lean Management for Environment สําหรับอุตสาหกรรมยา

# data[].attributes.body
https://www.tei.or.th/trainingdow/leanbook/Lean%20for%20Drug.pdf

# data[].attributes.body
https://www.antibioticfootprint.net/calculator/th/

# data[].attributes.attachment_link.title
สืบรอยเท้ายาปฏิชีวนะในตัวคุณ

# data[].attributes.attachment_link.description
การกินยาและเนื้อสัตว์ของคุณสร้างรอยเท้ายาปฏิชีวนะให้ตัวเองและโลกแค่ไหน?

# data[].attributes.body
https://tdri.or.th/wp-content/uploads/2012/11/wb6.pdf

# data[].attributes.headline
   การใช้ยาปฏิชีวนะในฟาร์มปศุสัตว์: กรณีศึกษาจังหวัดเชียงใหม่

# data[].attributes.subject
   การใช้ยาปฏิชีวนะในฟาร์มปศุสัตว์: กรณีศึกษาจังหวัดเชียงใหม่

# data[].attributes.body
http://tjpp.pharmacy.psu.ac.th/wp-content/uploads/2016/08/59-20final.pdf

# data[].attributes.body
http://bqsf.dmsc.moph.go.th/bqsfWeb/wp-content/uploads/2017/06/test-kit/16-%E0%B8%A2%E0%B8%B2%E0%B8%9B%E0%B8%8F%E0%B8%B4%E0%B8%8A%E0%B8%B5%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B8%B0%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%99%E0%B8%B7%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%AA%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%A7%E0%B9%8C.pdf

# data[].attributes.body
https://op.mahidol.ac.th/ga/wp-content/uploads/twitter/news-2022-7-7-2.pdf

# data[].attributes.body
https://foodsan.anamai.moph.go.th/th/research/download?id=66847&mid=33861&mkey=m_document&lang=th&did=20944

# data[].attributes.headline
มอบหมายงาน Aุ6.2 ปัญหาสิ่งแวดล้อมจากการใช้ยารักษาโรค _G13

# data[].attributes.subject
มอบหมายงาน Aุ6.2 ปัญหาสิ่งแวดล้อมจากการใช้ยารักษาโรค _G13

# data[].attributes.body
คำชี้แจง
1️⃣ ให้นศ  แต่ละคน ศึกษา เอกสาร  ตามที่กำหนด ในตารางที่แนบมา
2️⃣ สรุป สาระสำคัญ แล้วจัดทำเป็น infographic
3️⃣ ใช้รูปภาพจาก บทความเป็นองค์ประกอบใน infographic   (ถ้ามี)
4️⃣ ใส่อ้างอิง ที่มาของ บทความไว้ใน infographic
5️⃣ ใส่ รหัส  ชื่อ นศ ไว้ในinfographic
6️⃣ แปลง infographic ไฟล์เป็น PDF  แล้วส่งใน Padlet ใต้ เอกสารที่นศได้รับมอบหมาย
7️⃣ กำหนดส่งภายใน 24.00 น ของวันพุธที่ ุ15 กพ 66
8️⃣ นำเสนอ ในชั้นเรียน
ใส่ รหัส และชื่อ นศ ไว้ที่ส่งบนของกล่องข้อความด้วยนะคะ  ทุกคน

# data[].attributes.headline
มอบหมายงาน Aุ6.2 ปัญหาสิ่งแวดล้อมจากการใช้ยารักษาโรค _G14

# data[].attributes.subject
มอบหมายงาน Aุ6.2 ปัญหาสิ่งแวดล้อมจากการใช้ยารักษาโรค _G14

# data[].attributes.body
คำชี้แจง
1️⃣ ให้นศ  แต่ละคน ศึกษา เอกสาร  ตามที่กำหนด ในตารางที่แนบมา
2️⃣ สรุป สาระสำคัญ แล้วจัดทำเป็น infographic
3️⃣ ใช้รูปภาพจาก บทความเป็นองค์ประกอบใน infographic   (ถ้ามี)
4️⃣ ใส่อ้างอิง ที่มาของ บทความไว้ใน infographic
5️⃣ ใส่ รหัส  ชื่อ นศ ไว้ในinfographic
6️⃣ แปลง infographic ไฟล์เป็น PDF  แล้วส่งใน Padlet ใต้ เอกสารที่นศได้รับมอบหมาย
7️⃣ กำหนดส่งภายใน 24.00 น ของวันพุธที่ ุ15 กพ 66
8️⃣ นำเสนอ ในชั้นเรียน
ใส่ รหัส และชื่อ นศ ไว้ที่ส่งบนของกล่องข้อความด้วยนะคะ  ทุกคน