# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Please click here if you are not redirected within a few seconds.

4.8 (17,689) Cathedral in Brasília, Brazil

The Cathedral of Brasília is the Roman Catholic cathedral serving Brasília, Brazil, and serves as the seat of the Archdiocese of Brasília. It was designed by Brazilian architect Oscar Niemeyer and calculated by Brazilian structural engineer Joaquim Cardozo, and was completed and dedicated on May 31, 1970.

Address : Esplanada dos Ministérios lote 12 - Brasília, DF, 70050-000, Brazil

Hours : Closed ⋅ Opens 8AM Fri

Washington DC (Hagerstown MD), Virginia

From your IP address - Learn more

# data[].attributes.attachment_link.description
Please click here if you are not redirected within a few seconds. 4.8 (17,689) Cathedral in Brasília, Brazil The Cathedral of Brasília is the Roman Catholic cathedral serving Brasília, Brazil, and serves as the seat of the Archdiocese of Brasília.

# data[].attributes.attachment_link.description
De Kathedraal van Brasilia ( Portugees: Catedral Metropolitana de Nossa Senhora Aparecida) is een rooms-katholieke kerk in Brasilia, ontworpen door de Braziliaanse architect Oscar Niemeyer.

# data[].attributes.attachment_link.title
Welcome to Brasilia - Brazil's Capital City from Above in High Definition

# data[].attributes.attachment_link.description
Did you know that this is what Brazil's capital city looks like? Jump right in and enjoy these stunning views in High Definition. Be sure to check out our other Brazil videos, as well as our other World From Above HD content, including full-length shows.

# data[].attributes.attachment_link.title
Brasilia is de hoofdstad van Brazilië sinds 21 april 1960 -

# data[].attributes.attachment_link.description
Sinds 21 april 1960 is Brasilia de hoofdstad van Brazilië. De stad is gebouwd in vier jaar. Meer weten over de jongste hoofdstad van de wereld?

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Brasilia is een hoofdstad die in 1956 uit het niets werd opgebouwd in het midden van het land. Het was een mijlpaal in de geschiedenis van de stedenbouw: op de stad zijn de 20e-eeuwse principes van stedenbouwkunde - van Le Corbusier - toegepast, wat zelden gedaan is op hoofdstedelijke schaal. Volgens stedenbouwkundige Lucio Costa en architect Oscar Niemeyer moest elk element in harmonie zijn met het algemene stadsontwerp; van het ontwerp van de woon- en werkgebieden (in de vorm van een vogel in vlucht) tot de symmetrie van de gebouwen zelf. Met name de regeringsgebouwen zijn innovatief en spreken tot de verbeelding.

# data[].attributes.attachment_link.description
Brasilia is een hoofdstad die in 1956 uit het niets werd opgebouwd in het midden van het land. Het was een mijlpaal in de geschiedenis van de stedenbouw: op de stad zijn de 20e-eeuwse principes van stedenbouwkunde - van Le Corbusier - toegepast, wat zelden gedaan is op hoofdstedelijke schaal.

# data[].attributes.headline
Atlantische woudreservaten en watervallen aan Discovery Coast

# data[].attributes.subject
Atlantische woudreservaten en watervallen aan Discovery Coast

# data[].attributes.body
https://werelderfgoedlijst.nl/view/resultaten/entry/4350/

# data[].attributes.headline
Atlantische woudreservaten en watervallen aan Discovery Coast

# data[].attributes.subject
Atlantische woudreservaten en watervallen aan Discovery Coast

# data[].attributes.body
https://werelderfgoedlijst.nl/view/resultaten/entry/5995/

# data[].attributes.attachment_link.title
Atlantic Forest South-East Reserves - UNESCO

# data[].attributes.body
https://werelderfgoedlijst.nl/view/resultaten/entry/4268/

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Ik ben een webdesigner/webdeveloper/video-editor en één van mijn grootste hobby's is het maken van reizen. Niet alleen geniet ik van al het pracht en praal dat de wereld heeft te bieden, maar tevens ben ik er gek op om video's en veel foto's te maken van datgene wat ik zie.

Ik reis graag ieder jaar van continent naar continent en wil zoveel mogelijk op eigen houtje ontdekken en zien!

# data[].attributes.attachment_link.title
Cueva de las Manos, UNESCO Werelderfgoed - Argentinië

# data[].attributes.attachment_link.description
Ik ben een webdesigner/webdeveloper/video-editor en één van mijn grootste hobby's is het maken van reizen. Niet alleen geniet ik van al het pracht en praal dat de wereld heeft te bieden, maar tevens ben ik er gek op om video's en veel foto's te maken van datgene wat ik zie.

# data[].attributes.body
https://werelderfgoedlijst.nl/view/resultaten/entry/4271/

# data[].attributes.attachment_link.title
Cueva De Las Manos 360 - Argentina World Friendly

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Iemand vindt dat de inhoud van dit artikel ingevoegd zou moeten worden in Inca. Als de tekst wordt ingevoegd, wordt dit artikel een doorverwijzing.

De Inca`s woonde in Zuid-Amerika aan het Andes gebergte wat van noord tot het zuiden van hun koninkrijk liep ze kwamen in 1836 naar Zuid-Amerika daar bouwden ze een van de 7 nieuwe wereldwonderen. Zij waren een van de 3 grootste volken van Amerika het strekte zich uit tot aan 1532 toen werd het volk veroverd door de Spanjaarden uit Spanje de Inca koning werd gevangen genomen de zonen van de koning werden waarschijnlijk vermoord.

De Inca`s waren goede architecten, ze bouwden: bruggen over het water, goede en sterke forten en verbazingwekkende tempels. Alle Inca paden bij elkaar zijn 22.000 kilometer waar van bijna alle paden nog heel zijn. De huizen van de Inca's waren aardbeving bestendig ondanks dat er geen cement gebruikt werd. Op de wegen reden geen karren (wagens) omdat ze het wiel nog niet hadden uitgevonden. De Inca's geloofde in de zon en de maan, er werden zonnefeesten gehouden om te zorgen dat de maan de zon niet stopten. De zonnegod hete Inti de god van de maan heten Quilla en de Oppergod hete Viracocha. Hun Geloof hete Intioisme. De Inca's geloofde in het leven na de dood. Ze vereerde ook hun voorvaderen, dat waren een van de belangrijkste voorwerpen van het rijk. Het leek net of ze nog leefde. Op het platteland werden de mensen gebalsemd ( gemummificeerd). Er werden vaten voedsel bij het graf gelegd dat was nodig voor het leven na de dood. De omringende bergen van Machu Picchu Werden door de Inca's waarschijnlijk als goden vereerd. De Inca's Spraken Quechua een Amerikaanse taal Maar dan een zuidelijke variant. De Taal kwam oorspronkelijk uit het kustgebied van Peru maar het werd al snel door de Inca's Gebruikt. De Kleding van de Inca`s werd gemaakt van wol of katoen Als het koud was hadden ze een wollen mantel om en aan de voeten wollen sandalen. Inca`s die hoger in rang stonden hadden de zelfde kleren alleen dan met een betere kwaliteit. Het Inca rijk draaide om landbouw daarom waren de meeste Inca`s Boeren. Ze zaaide maïs, aardappelen, cacao, tomaten en tabak wat ze in de oude wereld nog niet kenden. De Mannen werkte op het land terwijl de vrouwen kleding en maisbier maakte. Het hoofd van de Inca`s "Spa Inca" was de baas van het leger de Inca`s hadden allemaal militaire rangen Zoals:

de 'Chunka Camayoq' had 10 mensen onder zich.

de 'Pachaq Camayoq' had 100 mensen onder zich

de 'Waranqa Camayoq' had 1000 mensen onder zich

de 'Apu' was de kapitein van 2500 mensen

de 'Hatun Apruratin' was een onderbevelhebber met 5000 mensen onder zich

de hoogste bevelhebber was de generaal, die 10.000 mensen onder zich had

De Inca`s die in het oosten woonde waren experts met de boog De Kuststammen gebruikte vaak speren en werpbijlen Sommige stammen gebruikte Bola`s dat waren 2 of 3 stenen die werden aan een kort gebonden Het werd rond de benen gespannen bij mens of dier het kon daarom ook grote wonden veroorzaakten. Toen het leger op zijn hoogtepunt was waren er 250.000 soldaten die Houten zwaarden gebruikte met een brons snijvlak. De Inca`s hadden ook een bijzonder wapen De Zogenaamde Brandbommen, ze hadden gloeiende stenen daar goten ze brandende vloeistof overheen en ze bonden er een lint omheen daardoor ging het lint wrijven en vatte vlam. De Inca`s begonnen hun gevechten met veel lawaai. Toen kwamen de slingerlaars met de boogschutters toen kwamen de pijlwerpers en de bola`s Toen begon er een gevecht met zwaardvechters, de Reserve troepen werden weggelaten van het gevecht ze werden allen gestuurd als het nodig was.

De oorsprong van het geloof kwam uit de Andes zij dachten dat de zon en de maan hun vader en moeder waren.

De Inca`s geloofde in het leven na de dood ze dachten dat de lichamen van hun voorouderen weer opstonden.

# data[].attributes.attachment_link.description
Iemand vindt dat de inhoud van dit artikel ingevoegd zou moeten worden in Inca. Als de tekst wordt ingevoegd, wordt dit artikel een doorverwijzing. De Inca`s woonde in Zuid-Amerika aan het Andes gebergte wat van noord tot het zuiden van hun koninkrijk liep ze kwamen in 1836 naar Zuid-Amerika daar bouwden ze een van de 7 nieuwe wereldwonderen.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
De mist hangt nog als een rooksluier over de bergpartij: een heuvelrug in het Andesgebergte op 2430 meter hoogte, geflankeerd door twee hogere toppen in het zuiden en noorden. De dampen uit de heilige vallei verderop, waardoor de rivier de Urubamba stroomt, hullen het woud op de berghellingen in het wit.

Een edelman en zijn familie plus tientallen dragers, bedienden en soldaten lopen op deze junimorgen eind 15e eeuw gestaag de Andes op. De voeten van de dragers gaan ritmisch, stap voor stap, over een weg van massieve stenen van licht graniet.

Vanuit de draagstoel ziet de adellijke familie hoe de zon door de mist heen prikt, waardoor de bestemming van de reis uit het wit opdoemt: de koninklijke stad tussen de twee heilige bergtoppen Machu Picchu en Huayna Picchu.

De rivier volgt het voorname gezelschap tot aan de stadspoort in de massieve stadsmuur. Langs het pad, dat deel uitmaakt van het 40.000 kilometer lange wegennet van de Inca's, lest de groep de dorst bij fonteinen met bronwater.

En hier, bij de ingang van de stad, hoor je het kanaal ruisen dat water uit de bronnen van Machu Picchu de stad in brengt. Het stromende water is de basis van het luxe leven hier in het vakantieparadijs van de vorst. De edelen laten als gebaar kostbare stenen van vulkanisch glas - obsidiaan - die van honderden kilometers ver komen, in een kist bij de stadspoort vallen. En dan tillen de dragers de edelen in hun draagstoel naar binnen; het winterzonnewendefeest en de hulde aan de zonnegod Inti kunnen beginnen.

Geschiedenis is in nevelen gehuld

Sinds de Amerikaanse avonturier en historicus Hiram Bingham in 1911 dezelfde bergrug bereikte en de ruïnes van de ooit zo magnifieke Incastad Machu Picchu wereldberoemd maakte, is de stad in mysterie gehuld.

Waarom bouwden de Inca's zo'n magnifieke stad ver van de centraler gelegen bolwerken van het rijk? Wat voor mensen woonden er? En hoe hebben de Inca's de tonnen wegende bouwstenen naar deze hoogten gesleept en tot op de millimeter nauwkeurig bijgehakt?

En de grootste vraag is: Waarom werd de stad - na alle inspanningen en architectonische hoogstandjes van de Inca's - na nog geen eeuw verlaten? De Inca's hadden geen geschreven taal en lieten geen antwoorden na, dus archeologen hebben de puzzel stukje voor stukje moeten leggen met behulp van de inmiddels vele vondsten uit de indrukwekkende stad.

'Plotseling betraden we een met bos begroeide doolhof van kleine en grote muren.' Hiram Bingham.

Hiram Bingham twijfelde er niet aan dat hij iets unieks had ontdekt toen hij, achter de rug van een nog maar achtjarige gids uit de buurt aan, de heuvelrug op liep waar Machu Picchu ligt.

'Plotseling betraden we een met bos begroeide doolhof van kleine en grote muren. Deze ruïnes bestonden uit blokken wit graniet, die zorgvuldig waren uitgehakt en mooi in elkaar waren gepast zonder gebruik van cement,' aldus Bingham, die langzaam in de gaten kreeg dat hij zich midden in een gigantische archeologische vondst bevond.

Vakantieparadijs voor de elite

Ondertussen deed er een derde theorie opgeld in wetenschappelijke kringen: dat Machu Picchu halverwege de 15e eeuw was gebouwd door de vorst Pachacuti als toevluchtsoord voor de heersers van het Incarijk en als onderdeel van een keten van paleizen door het hele rijk heen. Pachacuti wordt wel de Napoleon van de Andes genoemd.

Toen hij aan de macht kwam, bestond zijn rijk uit een klein gebied rond Cuzco, maar toen hij in 1472 stierf en de macht overdroeg aan Túpac Inca Yupanqui, strekte het rijk zich uit van Chili in het zuiden tot Ecuador in het noorden.

Machu Picchu werd waarschijnlijk gebouwd als machtsvertoon na de overwinning op het Chankavolk, en in de lommerrijke bergen kon de koninklijke familie even ontsnappen aan het dagelijks leven in de hoofdstad, Cuzco.

Archeologen maken uit de gebouwen op dat Machu Picchu alleen in bepaalde perioden van het jaar werd gebruikt, en door opmerkelijk weinig mensen - waarschijnlijk zo'n 750 inwoners in het hoogseizoen, en misschien zelfs maar 500.

Zodra de kou en nachtvorst invielen in mei zocht de koninklijke familie het 90 kilometer - drie dagreizen - verderop, in het zomerpaleis in Machu Picchu, 1000 meter lager en met een milder klimaat. In september reisde ze terug naar Cuzco.

Zie de mooie beelden van Machu Picchu

In de stad tussen de twee heilige bergtoppen kon het koninklijk huis de elite van andere volkeren ontmoeten, familie ontvangen, de hemellichamen bestuderen vanuit de sterrenwacht en goden eren op religieuze feesten, zoals het winterzonnewendefeest Inti Raymi in juni.

Dit duurde een maand en bereikte zijn hoogtepunt op de kortste dag van het jaar, waarbij de zonen van de adel 's ochtends werden ontgroend door gaten in hun oren te laten prikken terwijl ze in het heilige gebouw Inti Mach'ay stonden en de zon zagen opkomen boven de bergen.

Net als veel andere Incabouwwerken is Inti Mach'ay afgestemd op de stand en de beweging van hemellichamen. Zo bevat het gebouw, waar ook een natuurlijke grot in de berg bij hoort, een speciaal tunnelraam dat schuin staat, waardoor het zonlicht rond de zonnewende in december dagenlang binnen kan vallen.

Arbeiders geplaagd door parasiet

Als een adellijke stoet in draagstoelen via het oude Incapad de stad inkwam en obsidiaanstenen bij de stadspoort legde, wat zou die dan hebben gezien aan de andere kant van de muur?

Ze zouden een stad binnengaan met circa 200 huizen van overwegend licht graniet, bedekt met sterk riet van de grassoort ichu. De daken helden tot 60 graden om de eeuwige regen van de bergen goed te kunnen afvoeren.

Op de bouwplaatsen en in werkplaatsen werkten de arbeiders, yanaconas, van het hof, die het grootste deel van de stadsbevolking vormden. De grafkamers op de oostelijke helling, die Bingham in 1912 opende, bevatten skeletten van arbeiders, vooraanstaande vaklieden en priesters, en recente studies tonen aan dat de arbeidskracht bestond uit een bonte schare uit het hele rijk.

Zo blijkt uit botletsel dat arbeiders in Machu Picchu last hadden van een waterparasiet, die ook bekend is van bevolkingsgroepen langs de Peruaanse kust. Uit chemische analyses van het collageen in de botten blijkt dat het dieet veel vis bevatte, wat voor Machu Picchu niet kenmerkend was. Aangenomen wordt dat het hof zelfs hier hoog op de berg, ver van de zee, vis voor de maaltijden liet komen.

Arbeiders eten altijd maïs

In de hutten op de oosthelling, waar bedienden woonden, deden kinderen en volwassenen zich tegoed aan gerechten met aardappelen, quinoa, maïs en zaden van een soort lupine, chocho, die genoeg voedingsstoffen bevatten voor een normale groei en de ontwikkeling van gezond tandglazuur. Wel gaf het dieet van overwegend maïs gaatjes in het gebit.

Dat de inwoners 's ochtends, 's middags en 's avonds maïs aten, weten de onderzoekers doordat maïs, in tegenstelling tot veel andere gewassen, koolstof 4-moleculen produceert tijdens de fotosynthese - moleculen die zijn terug te vinden in botresten.

Maïspap, -brood en andere maïsgerechten spoelden de inwoners weg met maïsbier, chicha. Bij speciale gelegenheden kwam er vlees op tafel, maar dit voedzame eiwit was doorgaans alleen weggelegd voor de elite.

'Een uniek Incabouwwerk; er is nooit zo'n gebouw van eerder of later datum aangetroffen.' Hiram Bingham.

Lama's en alpaca's overheersen onder de vondsten van dierenbotten uit Machu Picchu. Maar ook cavia, paca en de konijnachtige viscacha stonden op het menu van de elite.

Spaanse verslagen uit de 16e eeuw vertellen dat de adellijke Inca's graag jaagden, waarschijnlijk ook in Machu Picchu. In de bergen kon het hof zich uitleven met de jacht op herten en paca's.

Lama's en alpaca's kwamen rond Machu Picchu niet in het wild voor omdat ze van nature boven de 3800 meter hoogte leven, maar de Inca's hielden ze in de stad, vooral om de wol maar ook omdat ze uiteindelijk eiwitrijk voedsel leverden. In de graven zijn ook botten gevonden van zes honden, die volgens de onderzoekers niet in de pan zijn beland, maar die bijzondere huisdieren waren en als metgezel van de doden in het graf terechtgekomen zijn.

Koning heeft douche en toilet

Midden in de stad strekte zich een rechthoekig plein uit van zuid naar noord. Dit was een natuurlijk ontmoetingspunt van de stad, waar de prachtigste gebouwen lagen - waaronder de muur met de drie ramen, die Hiram Bingham op het idee bracht dat Machu Picchu de bakermat van het Incarijk was.

'Een uniek Incabouwwerk; er is nooit zo'n gebouw van eerder of later datum aangetroffen,' schreef hij erover. In één adem noemde hij de indrukwekkende gebouwen daarnaast, zoals de hoofdtempel, de zonnetempel en het paleis van de koning. Dat laatste leek in veel opzichten op andere voorname woningen van de stad, en het vorstenhuis was ook niet veel groter dan andere gebouwen, maar het werd wel beter beschermd door muren.

'De blokken graniet zijn van een cyclopische grootte, wel meer dan manshoog.' Hiram Bingham.

Koning is dol op bloemen

Stuifmeelanalyses tonen aan dat Machu Picchu een veelzijdig plantenleven kende met onder andere meer dan 200 verschillende orchideeën, en achter het paleis in de achtertuin van de koning groeiden daar minstens 90 van.

Pachacuti zou van bloemen hebben gehouden, en een Spaanse kroniekschrijver, die weliswaar 60 jaar na de dood van de machtige koning leefde, vertelt dat de vorst op zijn oude dag zijn leven als een bloem beschreef. 'Ik ben geboren als een lelie in de tuin, en net als de lelie groeide ik met de jaren, ik werd oud en zou sterven, en toen kwijnde ik weg en stierf.'

Bingham had eveneens oog voor de bonte weelde van de stad: 'Hier zijn (...) orchideeën en boomvarens, de aanlokkelijke schoonheid van de weelderige begroeiing en de betovering van de jungle,' zo luidt zijn schilderachtige beschrijving.

En niet alleen deze achtertuin was een botanisch en architectonisch meesterwerk. De gebouwen van het hof waren door de architecten zo ontworpen dat de muren circa 5 graden naar binnen helden en dus enigszins trapeziumvormig waren.

Wanneer gasten bij een herenhuis aankwamen, leek de woning door die trapeziumvorm nog groter en massiever dan deze al was. Dezelfde truc werd door de Inca's gebruikt bij deuren en ramen. Naast de optische illusie droeg de trapeziumvorm ertoe bij dat de gebouwen stabiel waren bij de frequente aardbevingen en zware regenbuien.

Steen houdt de zon in bedwang

Op een heuvelrug boven de noordwestkant van het plein, gebouwd in terrasvorm als een piramide, lag nog een spectaculair heiligdom: de zonnewijzer Intihuatana. Hij is direct uit een rotspunt gehakt en bestaat uit een horizontaal oppervlak waaruit een hoekige stenen pilaar oprijst.

Intihuatana betekent 'plaats die de zon bindt', en volgens wetenschappers had de steen ten doel om de zon het hele jaar op zijn plaats in zijn baan te houden. Aan de locatie op de bergkam te zien was dit het opperste heiligdom, want de Inca's bouwden het heiligste het dichtst bij de hemel.

In elk geval blijkt uit de staat van de zonnewijzer dat de Spaanse conquistadores niet in Machu Picchu zullen zijn geweest, want ze verwoestten steevast de heilige zonnewijzers van de Inca's. Vanaf de heuvelrug met de zonnesteen konden de koning en zijn hof verder de hoogste heilige toppen van het gebied in de gaten houden, zoals de berg Veronica van 5750 meter.

Pachacuti en zijn opvolger bouwden wel 30 gebouwen voor religieuze doeleinden, wat gezien de omvang van de stad veel is. Maar in Machu Picchu waren niet alleen maar tempels. Rond het centrale plein lagen de elitewoningen, verdeeld in kanchas: constructies waarbij rechthoekige gebouwen rond een binnenplaats staan, omgeven door een muur.

Terwijl de elite een luxueus leventje leidde achter beschermende muren, moesten de wijze mannen van de stad - amautas - het stellen met primitieve huizen van roodachtige steen, die vaak maar één toegangsdeur en één grote kamer hadden.

Inca's rollen stenen naar bestemming

Of het nu gaat om koninklijke tempels en paleizen of bescheiden stulpjes, de Inca's wisten gigantische rotsblokken naar de bouwplaats te transporteren en de stenen minutieus op elkaar te passen. Maar hoe slaagden de Inca's, die het wiel niet kenden en verder met primitieve stenen werktuigen werkten, erin om die indrukwekkende gebouwen te creëren?

We weten dat de Inca's stenen voor de gebouwen haalden in een nabijgelegen granietgroeve. Aan halfafgewerkte steenblokken langs de route naar de groeve is te zien dat de blokken grof werden uitgehakt, terwijl het fijnere uitlijnwerk werd uitgevoerd op de bouwplaats.

Het vervoermiddel op de steile hellingen bestond uit boomstammen om de stenen overheen te rollen en brute spierkracht. Sommige halfafgewerkte steenblokken hebben een soort handvatten om de steen op zijn plaats te kunnen schuiven. Boomstammen dienden ook als hefboom om de tonnen zware keien op elkaar te krijgen.

Volgens de inschatting van archeologen duurde het enkele maanden om één muur van een woning te bouwen, maar niemand weet hoe de Inca's de stenen zo goed wisten bij te werken.

Onderzoekers gaan ervan uit dat de stenen meerdere keren van de muren getild en geschuurd werden, totdat ze perfect op de andere stenen aansloten. De blokken hebben soms wel 12 zijden en passen toch zo precies dat er nog geen papiertje tussen geschoven kan worden. Welk gereedschap de Inca's gebruikten, is evenmin zeker.

Sommige kenners houden het op stenen werktuigen, andere op bronzen, al is het de vraag of bronzen werktuigen sterk genoeg zouden zijn om het harde graniet te breken. Het antwoord is waarschijnlijk een combinatie van alle ideeën die we erover hebben, en bovendien zijn de werktuigen door de Incageschiedenis heen ontwikkeld.

Op de bouwplaats zijn de blokken steen waarschijnlijk bijgehakt met stenen hamers of bronzen beitels. Om ze te laten barsten, gebruikten de Inca's houten wiggen, maar ook bronzen breekijzers.

Uit een studie van 170 metalen voorwerpen die Binghams archeologen tijdens een expeditie in 1912 vonden, valt op te maken dat de bronzen werktuigen zijn gebruikt om stenen uit te hakken. En aan de halfafgewerkte metalen werktuigen is te zien dat de stad smeden huisvestte die brons maakten en het metaal tot gereedschap, rituele messen, sieraden en andere machtssymbolen hebben omgevormd.

Systeem beschermt tegen zware regen

Gescheiden van de huizen van de elite lag de wijk van de arbeiders. Iedere ochtend draafden deze yanaconas naar het werk in smederijen, op bouwplaatsen, in spinnerijen en niet in de laatste plaats op de terrassen rond de stad, waar de Inca's hun maïs, aardappelen, bonen en quinoa verbouwden.

De weersystemen van het Andesgebergte zorgden voor veel regenwater. Aan de hand van analyses van het ijs in de bergen schatten de onderzoekers in dat er sinds 1450 jaarlijks 1800 millimeter regen op Machu Picchu is gevallen; ruim twee keer zoveel regen als onze hoofdstad in één jaar ontvangt.

Water bevloeide de akkers, maar dreigde ook de grond en gebouwen weg te spoelen. Maar kundig als de Incabouwmeesters waren vonden ze ook hiervoor een technische oplossing: terrassen en pleinen werden aangelegd met een laag scherven boven op een meter grind, waardoor het regenwater in de grond kon sijpelen en naar een systeem van riolen en kanalen stroomde.

Daarop kwam een laag rijke grond, die de Inca's wegschepten in de vallei van de rivier de Urubamba. Lawines op de terrassen vielen echter niet te vermijden. Met hun 5 hectare waren de terrassen toch al niet toereikend om de hele stad te voeden; daarom liet het hof voedsel uit andere delen van het rijk overkomen, dat zorgvuldig werd gedroogd, gestapeld en opgeslagen in magazijnen.

Alles wijst erop dat Machu Picchu werd verlaten door de Inca's toen de Spaanse conquistadores het hart van het Incarijk, Cuzco, bezetten in 1533. Maar er zijn geen aanwijzingen dat de Inca's ook uit hun vakantieoord werden verdreven.

Machu Picchu was dan ook goed beschermd. De onbegaanbare en op veel plaatsen loodrechte berghellingen dienden als fort, en slechts enkele paden voerden naar de stad.

Op de steile westelijke helling van de stad slingerde een smal pad zich omhoog, maar als vijanden dat gebruikten, konden de Inca's gewoon drie boomstammen wegtrekken die een van de twee bruggen vormden. De 6 meter brede kloof, die op enkele plekken wel honderden meters diep was, viel dan niet meer te nemen.

Naderden de vijanden vanuit het oosten, dan stuitten ze op de Urubamba, waar ze een hangbrug moesten oversteken die was gevlochten van ichu, het veelzijdige gras van de Inca's.

Machu Picchu was dus zo gebouwd dat vijanden konden worden geweerd. Maar waarom zouden de Inca's hun luxe bestaan dán hebben opgegeven? Dat weten we niet - de wetenschap moet dit raadsel nog zien te ontsluieren.

Toen de 11e Incavorst, Huayna Capac, in 1528 stierf aan de pokken, raakte het rijk verwikkeld in een burgeroorlog tussen zijn twee zonen, waarmee de basis van het vorstelijke bestaan verviel. Mogelijk stierven de inwoners van Machu Picchu, net als hun vorst, aan de pokken, de door de Europeanen meegebrachte ziekte. Onderzoekers zijn nog lang niet klaar met hun studie van Machu Picchu, en hopelijk duikt er nog nieuwe informatie op die het lot van de stad kan verklaren.

# data[].attributes.attachment_link.title
Machu Picchu: Inca-vakantieparadijs was 300 jaar verborgen

# data[].attributes.attachment_link.description
De mist hangt nog als een rooksluier over de bergpartij: een heuvelrug in het Andesgebergte op 2430 meter hoogte, geflankeerd door twee hogere toppen in het zuiden en noorden. De dampen uit de heilige vallei verderop, waardoor de rivier de Urubamba stroomt, hullen het woud op de berghellingen in het wit.

# data[].attributes.attachment_link.title
Schooltv: Het tropisch regenwoud - De jungle, het oerwoud en de rimboe

# data[].attributes.attachment_link.description
Het schip de Stad Amsterdam heeft acht maanden lang een bijzondere reis gemaakt. Dit was dezelfde reis als Charles Darwin lang geleden maakte met zijn schip de Beagle. Wetenschappers aan boord van het schip gaan op zoek naar het tropisch regenwoud.

# data[].attributes.attachment_link.title
Schooltv: De Maya's - Een plotseling verdwenen beschaving

# data[].attributes.attachment_link.description
De Maya's staan bekend om hun verfijnde beschaving. Zij bouwden al vroeg grote onafhankelijke steden. Ze schreven boeken vol, ontwikkelde kalenders en konden rekenen. Wil je meer weten over deze plotseling verdwenen beschaving, bekijk dan deze clip.

# data[].attributes.headline
Mayastad Calkmul en de tropische regenwouden in Mexico

# data[].attributes.subject
Mayastad Calkmul en de tropische regenwouden in Mexico

# data[].attributes.body
https://werelderfgoedlijst.nl/view/resultaten/entry/4239/