# data[].attributes.body
1.ชื่อเล่น เปรม

คณะ วิทยาศาสตร์ สาขา วิทยาศาสตร์ชีวการแพทย์

เป็นคนจังหวัดสระแก้ว

2.งานอดิเรก ชอบฟังเพลง เล่นดนตรี
ความสามารถพิเศษ เล่นรูบิค เล่นคีย์บอร์ด

3.ได้ศึกษาข้อมูลและหลักแนวคิดเกี่ยวกับคนที่เราสนใจมากขึ้น และนำมาปรับใช้ในชีวิตประจำวันได้

# data[].attributes.body
ใส่ profile และข้อมูลที่สืบค้นไว้ใต้ภาพ อย่างน้อย 1 คลิป 2 บทความ

# data[].attributes.headline
ข้อเสนอโครงงาน

# data[].attributes.subject
ข้อเสนอโครงงาน

# data[].attributes.body
สมาชิกนำข้อมูลมารวมกัน พิจารณาว่า ควรหาประเด็นใดเพิ่มเติม เพื่อนำเสนอโครงงาน แล้วปรึกษากันในประเด็นต่อไปนี้
1. อยากจะนำเสนอโครงงานเป็นบทความสารคดี หรือ คลิปสารคดี

2. เขียนข้อเสนอโครงการในประเด็นต่อไปนี้
1. จะศึกษา "คนต้นแบบ" ในประเด็นไหน ----> ตั้งชื่อเรื่อง
2. ทำไมจึงศึกษา "คนต้นแบบ" ในประเด็นนั้น ---> ที่มาและความสำคัญของการศึกษา (บุคคลนั้นสร้างความเปลี่ยนแปลง / เป็นต้นแบบในเรื่องใด)
3. คำถามหลักของการศึกษา = วัตถุประสงค์ของการศึกษา ----> สรุปประเด็นที่ต้องการศึกษาเป็นข้อๆ (หากจะสรุปเรื่องของบุคคลนั้นให้ตรงกับชื่อเรื่องที่ตั้งไว้ ควรจะต้องศึกษาประเด็นใดบ้าง)
4. กำหนดขอบเขตของการศึกษา เพื่อชี้ให้เห็นข้อจำกัดในการศึกษาของเรา เช่น ศึกษาบุคคลนั้นเฉพาะประเด็นใด ศึกษาบุคคลนั้นโดยใช้ข้อมูลใด ศึกษาบทบาทของบุคคลนั้นในช่วงเวลาใด
5. ประโยชน์ของการศึกษา ----> สรุปว่าการศึกษานี้เป็นประโยชน์ต่อการทำความเข้าใจเกี่ยวกับบุคคลนั้นอย่างไร เป็นประโยชน์ต่อนักศึกษาอย่างไร
6. รวบรวมข้อมูลทั้งหมดที่เป็นประโยชน์ในการทำโครงงาน (แปลว่า มีมากกว่าจำนวนสมาชิกในกลุ่ม) เขียนเป็นบรรณานุกรมแบบ APA7

ส่งข้อเสนอ Final Project ของกลุ่ม ในคอลัมน์ "ข้อเสนอโครงงาน"

# data[].attributes.body
1.ชื่อเล่นอู๋

คณะวิทยาศาสตร์ สาขาวิทยาศาสตร์ชีวการแพทย์

จังหวัดร้อยเอ็ด

2.งานอดิเรก ชอบฟังเพลง เล่นเกม

3.คาดหวัง ได้ความรู้ จากการศึกษาบุคคลที่เราสนใจ

# data[].attributes.headline
สรุปจากคลิปกาลิเ

# data[].attributes.body
สรุปจากคลิป
กาลิเลโอเกิดที่เมืองปีซ่า ซึ่งบิดาของเขาเป็นคนที่มีชื่อเสียงมากในยุคนั้น กาลิเลโอมีความสามารถในหลายด้านมาก ทั้งด้านดนตรี การวาดภาพ และคณิตศาสตร์ จนบิดาของเขาคาดหวังให้เขาเรียนต่อคณะแพทยศาสตร์แต่กาลิเลโอไม่ได้สนใจเขากลับหลงใหลในวิชาฟิสิกส์ วิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์เป็นอย่างมาก ต่อมาในปี1584 ในขณะที่กาลิเลโอกำลังฟังเทศน์อยู่ในโบสถ์ เขาได้สังเกตุเห็นโคมไฟแกว่งไปแกว่งมาเค้าจึงจับชีพจรตัวเองเพื่อวัดว่าโคมไฟนั้นใช้เวลาการแกว่งเท่าเทียมหรือสม่ำเสมอกันอย่างไร เมื่อเขากลับมาที่บ้านจึงทำการทดลองซ้ำแล้วซ้ำอีกจนมั่นใจ จึงเกิดมาเป็นทฤษฎีแพนดูลัมขึ้นมา กาลิเลโอได้สร้างผลงานโดดเด่นทางด้านดาราศาสตร์ด้วยอย่างมากมายเค้าเป็นนักวิทยาศาสตร์กลุ่มแรก ๆ ที่ได้ทำการศึกษาดวงดาว จากการเฝ้าสังเกตและเฝ้าดูจักรวาลอันกว้างใหญ่ทำให้เค้าเชื่อและสนับสนุนทฤษฎีของโคเปอร์นิคัสที่ว่าโลกไม่ใช่ศูนย์กลางของจักรวาลแต่เป็นดวงอาทิตย์ที่เป็นศูนย์กลางของเอกภพจากการสนับสนุนของแนวคิดนี้ของเขาผิดต่อหลักศาสนาในยุคนั้นและถูกตัดสินโทษว่าเป็นคนนอกรีตและถูกตัดสินโทษให้ถูกจำคุกตลอดชีวิตในบ้านของเขาเองในช่วงทศวรรษที่ 16 มีความเชื่อที่ว่าการตีความจากพระคัมภีร์ไบเบิ้ลถือเป็นเรื่องบริสุทธิ์และผิดจากพระคัมภีร์ไม่ได้ซึ่งในพระคัมภีร์ตีความหมายว่าโลกคือศูนย์กลางของเอกภพแต่การที่ค้นพบทฤษฎีของโคเปอร์นิคัสหรือสนับสนุนทฤษฎีของเขาว่าโลกไม่ใช่ศูนย์กลางของเอกภพแต่เป็นอาทิตย์ถือเป็นเรื่องที่ผิดต่อศาสนาเป็นอย่างมากผู้ที่มีความคิดความเห็นในแบบนั้นถือว่าเป็นผู้นอกรีตจะต้องถูกลงโทษอย่างร้ายแรง

# data[].attributes.attachment_link.title
ประวัติ กาลิเลโอ นักวิทยาศาสตร์ชื่อก้องโลก ผู้ถูกโทษจองจำตลอดชีวิต

# data[].attributes.headline
สรุปบทความหลายคน

# data[].attributes.body
สรุปบทความ
หลายคนเชื่อว่า กาลิเลโอ กาลิเลอี ค้นพบว่าโลกหมุนรอบดวงอาทิตย์ และเมื่อประกาศการค้นพบนั้น เขาจึงถูกศาสนจักรสั่งลงโทษ และบางคนก็เชื่อถึงขั้นที่ว่า ศาสนจักรสั่งประหารกาลิเอโอเสียด้วยซ้ำ ที่จริงแล้ว กาลิเลโอเคยเป็นเพื่อนของพระสันตะปาปา ทั้งยังเป็นคนเคร่งศาสนา เขาไม่ได้ลุกขึ้นมาขัดความเชื่อศาสนาตรงๆ แบบขบถ แต่ในเวลาเดียวกันก็เป็นคนโผงผาง ปากคอเราะร้ายไม่ธรรมดา กาลิเลโอไม่ได้เป็นคนค้นพบหรือแม้แต่เสนอเป็นคนแรกว่าโลกหมุนรอบดวงอาทิตย์ และไม่ได้ปีนขึ้นไปบนหอคอยปิซาแล้วโยนก้อนหินสองก้อนลงมา เพื่อบอกว่ามวลของวัตถุไม่เกี่ยวอะไรกับความเร็วในการตกอย่างที่เราเคยรับรู้เล่าเรียนกันมา ที่จริงแล้ว พ่อของกาลิเลโออยากให้เขาเป็นแพทย์ เพราะในศตวรรษที่ 17 (หรือที่จริงในปัจจุบันก็ยังเป็นเช่นนั้นอยู่) การเป็นแพทย์เป็นอาชีพที่ ‘ทำเงิน’ มากกว่าการเป็นนักคณิตศาสตร์แต่แล้ววันหนึ่ง เมื่อกำลังเรียนแพทย์อยู่ที่มหาวิทยาลัยแห่งเมืองปิซา กาลิเลโอสังเกตเห็นโคมไฟแชนเดอเลียร์แกว่งไกวอยู่เหนือศีรษะ สิ่งที่เขาทำคืออัจฉริยภาพของผู้ที่ ‘นับรวม’ เอาทุกสรรพศาสตร์ในชีวิตเข้าด้วยกัน นั่นคือเขาสังเกต ‘คาบ’ การแกว่งของแชนเดอเลียร์ แล้ววัดความเร็วของการแกว่งนั้นด้วยการ ‘จับชีพจร’ ตัวเองกาลิเลโอใช้การสังเกตเยี่ยงนักวิทยาศาสตร์ นำสิ่งที่รับรู้มาผนวกเข้ากับศาสตร์ทางการแพทย์ที่เขาร่ำเรียนอยู่ เพื่อให้ความรู้สองอย่างนี้รวมตัวแล้วระเบิดออกเป็นความคิดใหม่ที่นำทางเขาไปสู่การคำนวณและคณิตศาสตร์กาลิเลโอค้นพบตั้งแต่ตอนนั้นว่า ไม่ว่าลูกตุ้ม (หรือแชนเดอเลียร์) จะมีสายยาวแค่ไหน คาบการแกว่งของมันเมื่อกวาดจากด้านหนึ่งไปยังอีกด้านหนึ่งจะใช้เวลาเท่ากันเสมอ สิ่งนี้นำไปสู่การคิดค้นนาฬิกาลูกตุ้มในอีกเกือบร้อยปีต่อมา แต่ ณ ขณะนั้น มันทำให้กาลิเลโอรู้ตัวว่าเขาไม่ได้ต้องการเป็นแพทย์ เขาต้องการเป็นนักคณิตศาสตร์ ต้องการคำนวณ ต้องการ ‘อธิบายโลก’ ด้วยคณิตศาสตร์ต่างหากเล่า โคเปอร์นิคัสอาจเสนอทฤษฎี heliocentrism หรือดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลางจักรวาล (อย่างน้อยก็สุริยจักรวาล) แต่เขา ‘พิสูจน์’ คำกล่าวนี้ไม่ได้ เมื่อพิสูจน์ไม่ได้ แม้ศาสนจักรจะไม่พอใจเรื่องนี้มากนัก ทว่าก็ไม่ได้ออกมาต่อต้านอะไรหนักหนา แต่แล้วในวันที่ 7 มกราคม ค.ศ.1610 กาลิเลโอก็ได้ค้นพบเรื่องสำคัญยิ่งเรื่องหนึ่ง นั่นคือเขาใช้กล้องโทรทรรศน์ที่ประดิษฐ์เอง ส่องขึ้นไปบนท้องฟ้าเพื่อสังเกตดวงดาว เขาบันทึกดาวที่พบเห็นในแต่ละวันเอาไว้ และเมื่อถึงวันที่ 10 เขาพบว่าดาวดวงหนึ่งหายลับไป ก่อนที่จะมาปรากฏอีกครั้งหนึ่งในอีกหลายวันถัดมา สิ่งที่กาลิเลโอค้นพบก็คือ ‘ดวงจันทร์’ ของดาวพฤหัส เมื่อมันโคจรเคลื่อนคล้อยเข้าไปด้านหลังดาวพฤหัส เขาจึงมองไม่เห็นมัน ดูเหมือนมันหายลับไป แต่ดวงจันทร์นั้นก็กลับมาใหม่เมื่อโคจรพ้นดาวพฤหัสออกมา กาลิเลโอค้นพบดวงจันทร์ขนาดใหญ่ที่สุดของดาวพฤหัสถึงสามดวง (จากที่มีดวงจันทร์ขนาดใหญ่ทั้งหมดสี่ดวง) เป็นการค้นพบนี้เอง ที่ ‘ยืนยัน’ หรือ ‘พิสูจน์’ ทฤษฎีของโคเปอร์นิคัสว่าเทหวัตถุบนท้องฟ้ามันโคจรรอบกันและกันจริงๆ นั่นทำให้เกิดการปฏิวัติวงการดาราศาสตร์ จากจักรวาลวิทยาแบบอริสโตเติลที่เชื่อกันมาว่าเทหวัตถุต่างๆ หมุนรอบโลก กลายมาเป็นการหมุนคว้างไปรอบกันและกันและรอบดวงอาทิตย์แทน การค้นพบนี้คือเรื่องยิ่งใหญ่ในระดับ ‘เปลี่ยนโลก’ และทำให้กาลิเอโอได้รับการต้อนรับเยี่ยงวีรบุรุษเมื่อเขาเดินทางกลับสู่กรุงโรมในปี ค.ศ.1611 อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ เรียกกาลิเลโอว่าเป็น ‘บิดาแห่งวิทยาศาสตร์สมัยใหม่’
สตีเฟน ฮอว์กิง ก็คล้ายกัน เขาบอกว่ากาลิเลโอน่าจะเป็นคนที่มีส่วนต่อการให้กำเนิดวิทยาศาสตร์สมัยใหม่มากยิ่งกว่าใครทั้งปวง โดยหลักการที่ทำให้เกิดวิทยาศาสตร์ ‘สมัยใหม่’ ขึ้นมา—ก็คือการ ‘พิสูจน์’ ทฤษฎี อย่างที่กาลิเลโอพิสูจน์แนวคิดของโคเปอร์นิคัสนั่นเอง

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
1

เชื่อไหม-พระสันตะปาปาที่สั่งลงโทษกาลิเลโอ กาลิเลอี, แท้จริงเคยเป็นเพื่อนและผู้ที่ชื่นชมกาลิเลโอมาก่อน

กาลิเลโอเคยคิดด้วยซ้ำ-ว่าเป็นพระสันตะปาปาองค์นี้เอง ที่จะช่วยผ่อนคลายความเป็นปฏิปักษ์ของศาสนจักร-ที่มีต่อวิทยาศาสตร์ว่าด้วยโลกหมุนรอบดวงอาทิตย์

แต่ที่สุดท้ายไม่เป็นอย่างนั้น-ส่วนหนึ่งเกิดขึ้นจากการกระทำบางอย่างของกาลิเลโอเอง

2

หลายคนเชื่อว่า กาลิเลโอ กาลิเลอี ค้นพบว่าโลกหมุนรอบดวงอาทิตย์ และเมื่อประกาศการค้นพบนั้น เขาจึงถูกศาสนจักรสั่งลงโทษ และบางคนก็เชื่อถึงขั้นที่ว่า ศาสนจักรสั่งประหารกาลิเอโอเสียด้วยซ้ำ

สำหรับหลายคน กาลิเลโอจึงเป็นคล้ายสีขาว และศาสนจักรยุคนั้นเป็นสีดำ

แต่หากบอกว่า ที่จริงแล้ว กาลิเลโอเคยเป็นเพื่อนของพระสันตะปาปา ทั้งยังเป็นคนเคร่งศาสนา เขาไม่ได้ลุกขึ้นมาคัดง้างความเชื่อศาสนาตรงๆ แบบขบถ แต่ในเวลาเดียวกันก็เป็นคนโผงผาง ปากคอเราะร้ายไม่ธรรมดา, หลายคนอาจเริ่มงุนงงว่าสามเรื่องนี้เกี่ยวพันกับชะตากรรมของกาลิเลโอตรงไหน

แล้วหากบอกมากไปกว่านั้นอีกว่า-กาลิเลโอไม่ได้เป็นคนค้นพบหรือแม้แต่เสนอเป็นคนแรกว่าโลกหมุนรอบดวงอาทิตย์ และไม่ได้ปีนขึ้นไปบนหอคอยปิซาแล้วโยนก้อนหินสองก้อนลงมา เพื่อบอกว่ามวลของวัตถุไม่เกี่ยวอะไรกับความเร็วในการตก-อย่างที่เราเคยรับรู้เล่าเรียนกันมาตั้งแต่เด็กๆ

คุณจะว่าอย่างไร

3

แกรนด์ดยุคแห่งทัสคานี มีดำริอยากฝังศพของ กาลิเลโอ กาลิเลอี เอาไว้ในโถงหลักของมหาวิหาร Basilica of Santa Croce แต่ได้รับการคัดค้านจากพระสันตะปาปาเออร์แบน ที่แปด เนื่องจากกาลิเลโอถูกศาสนจักรตั้งข้อหาที่เรียกว่า Vehement Suspicion of Heresy หรือ 'ต้องสงสัยอย่างร้ายแรงว่าจะเป็นพวกนอกศาสนา'

นั่นทำให้ศพของกาลิเลโอถูกนำไปฝังไว้ในห้องเล็กๆ สุดปลายทางเดิน เป็นห้องที่อยู่ติดกับ 'โบสถ์น้อย' (Chapel) ที่เหล่าพระบวชใหม่ใช้ในการสวดภาวนา ซึ่งแม้ถือว่าเป็นการไม่ให้เกียรติ ทว่าก็แสดงให้เห็นว่าศาสนจักรไม่ได้มองกาลิเลโอเลวร้ายถึงขั้นเป็นพวก 'นอกรีต' หรือเป็นผีปีศาจที่มาทำลายทำร้ายศาสนจักร ศพของเขายังได้รับการฝังอยู่ในเขตของมหาวิหาร ซึ่งแปลว่าเขาไม่ได้ 'นอกรีต'

แม้แต่ข้อหาที่กาลิเลโอโดน ก็ยังเป็นเพียง 'ถูกตั้งข้อสงสัย' เท่านั้นเอง

ที่จริงแล้ว พ่อของกาลิเลโออยากให้เขาเป็นแพทย์ เพราะในศตวรรษที่ 17 (หรือที่จริงในปัจจุบันก็ยังเป็นเช่นนั้นอยู่) การเป็นแพทย์เป็นอาชีพที่ 'ทำเงิน' มากกว่าการเป็นนักคณิตศาสตร์

แต่แล้ววันหนึ่ง เมื่อกำลังเรียนแพทย์อยู่ที่มหาวิทยาลัยแห่งเมืองปิซา กาลิเลโอสังเกตเห็นโคมไฟแชนเดอเลียร์แกว่งไกวอยู่เหนือศีรษะ สิ่งที่เขาทำคืออัจฉริยภาพของผู้ที่ 'นับรวม' เอาทุกสรรพศาสตร์ในชีวิตเข้าด้วยกัน นั่นคือเขาสังเกต 'คาบ' การแกว่งของแชนเดอเลียร์ แล้ววัดความเร็วของการแกว่งนั้นด้วยการ 'จับชีพจร' ตัวเอง

กาลิเลโอใช้การสังเกตเยี่ยงนักวิทยาศาสตร์ นำสิ่งที่รับรู้มาผนวกเข้ากับศาสตร์ทางการแพทย์ที่เขาร่ำเรียนอยู่ เพื่อให้ความรู้สองอย่างนี้รวมตัวแล้วระเบิดออกเป็นความคิดใหม่ที่นำทางเขาไปสู่การคำนวณและคณิตศาสตร์

กาลิเลโอค้นพบตั้งแต่ตอนนั้นว่า ไม่ว่าลูกตุ้ม (หรือแชนเดอเลียร์) จะมีสายยาวแค่ไหน คาบการแกว่งของมันเมื่อกวาดจากด้านหนึ่งไปยังอีกด้านหนึ่งจะใช้เวลาเท่ากันเสมอ สิ่งนี้นำไปสู่การคิดค้นนาฬิกาลูกตุ้มในอีกเกือบร้อยปีต่อมา แต่ ณ ขณะนั้น มันทำให้กาลิเลโอรู้ตัว-ว่าเขาไม่ได้ต้องการเป็นแพทย์ เขาต้องการเป็นนักคณิตศาสตร์ ต้องการคำนวณ ต้องการ 'อธิบายโลก' ด้วยคณิตศาสตร์ต่างหากเล่า

นั่นคืออัจฉริยภาพแห่งการค้นพบตัวตนโดยแท้

แต่กระนั้น กาลิเลโอก็เป็นมนุษย์ เขาเคยทำบางสิ่งที่ผิดพลาดด้วย

ก่อนหน้ากาลิเลโอ ผู้ที่เสนอว่าโลกหมุนรอบดวงอาทิตย์ (หรือเรียกว่าทฤษฎี heliocentrism) ไม่ได้สถิตย์นิ่งอยู่กับที่แล้วดวงดาวต่างๆ หมุนรอบโลก (เรียกว่าทฤษฎี geocentrism) ก็คือนิโคลาส โคเปอร์นิคัส (Nicolaus Copernicus)

มันเป็นแนวคิดที่ใหม่มาก และคนรุ่นใหม่ในยุคนั้นก็หันมาเชื่อแนวคิดนี้ รวมทั้งกาลิเลโอด้วย

แต่คำถามก็คือ-แล้วจะ 'พิสูจน์' แนวคิดนี้อย่างไรกันเล่า?

ในตอนแรก กาลิเลโอคิดว่า ปรากฏการณ์น้ำขึ้นน้ำลงน่าจะพิสูจน์เรื่องนี้ได้ เพราะน้ำนั้นไหลไปมา และหากโลกหมุนคว้างไปในอวกาศจริง น้ำก็ต้องถูกเหวี่ยงให้สูงขึ้นลดต่ำลงได้เนื่องจากเกิดแรงเหวี่ยง กาลิเลโอจึงคิดทฤษฎีนี้ขึ้นมา ด้วยหวังจะยืนยันความถูกต้องของโคเปอร์นิคัส

แต่แล้วเขาก็ล้มเหลว

ล้มเหลวเพราะหากทฤษฎีของกาลิเลโอเป็นจริง น้ำขึ้นน้ำลงจะต้องเกิดขึ้นเพียงวันละ 1 ครั้งเท่านั้น ไม่ใช่สองครั้งอย่างที่เราเห็นกัน

ตอนนั้น คนที่อธิบายปรากฏการณ์น้ำขึ้นน้ำลงได้ถูกต้อง ก็คือโยฮันเนส เคปเลอร์ (Johannes Kepler) ผู้บอกว่าเป็นดวงจันทร์ต่างหากที่ส่งอิทธิพลมายังกระแสน้ำขึ้นน้ำลง แต่กาลิเลโอไม่เชื่อ เขายังไม่เชื่อว่าดาวเคราะห์โคจรเป็น 'วงรี' อย่างที่เคปเลอร์เสนอด้วย โดยคิดว่าดาวต่างๆ โคจรเป็นวงกลมที่สมบูรณ์แบบ

นั่นคือสิ่งแรกๆ ที่กาลิเลโอพลาด-และไม่ใช่สิ่งสุดท้าย

4

ไม่มีหลักฐานยืนยัน ว่ากาลิเลโอปีนขึ้นไปบนหอคอยปิซ่า แล้วทิ้งลูกตุ้ม หิน หรืออะไรลงมาจากหอเอนเมืองปิซาเพื่อสาธิตว่า เวลาที่วัตถุใช้เพื่อตกลงมานั้น ไม่เกี่ยวข้องอะไรกับมวลของมัน

นักประวัติศาสตร์วิทยาศาสตร์หลายคนเชื่อว่า อย่างดีที่สุด นี่เป็นเพียง 'การทดลองทางความคิด' คือกาลิเลโอลอง 'คิด' เพียงว่า ถ้าเอาเชือกมาผูกลูกตุ้มสองชิ้นเอาไว้หลวมๆ ให้ทั้งสองชิ้นเชื่อมโยงกันอยู่ มันจะยังคงตกลงมาประดุจเป็นวัตถุคนละชิ้นที่ร่วงลงมาด้วยความเร็วต่างกันอยู่อีกหรือเปล่า

นักประวัติศาสตร์วิทยาศาสตร์อีกคนหนึ่งเสนอว่า มีหลักฐานการทดลองนี้อยู่จริง แต่คนที่ทดลองไม่ใช่กาลิเลโอ ทั้งยังเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก่อนยุคกาลิเลโอด้วย และหอคอยที่ใช้โยนลูกตุ้มหรือหินลงมาก็ไม่ใช่หอเอนที่เมืองปิซา เป็นที่อื่น แต่โดยสรุปแล้วก็คือ-กาลิเลโอไม่เคยทำการทดลองที่ว่านั่นอย่างที่เราเชื่อกัน

ดังนั้น สองเรื่องที่กาลิเลโอไม่ได้ทำแน่ๆ ก็คือเป็นผู้เสนอว่าโลกหมุนรอบดวงอาทิตย์เป็นคนแรก ทั้งยังไม่ได้ทำการทดลองโยนหินลงมาจากหอเอนเมืองปิซา

แล้วเขาทำอะไรเล่า?

สิ่งที่กาลิเลโอทำนั้นสลักสำคัญต่อ 'ความเป็นวิทยาศาสตร์' อย่างยิ่ง มันไม่ใช่การค้นพบอะไร

แต่คือการลงมือทำสิ่งหนึ่ง-สิ่งนั้นก็คือการ 'พิสูจน์'

โคเปอร์นิคัสอาจเสนอทฤษฎี heliocentrism หรือดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลางจักรวาล (อย่างน้อยก็สุริยจักรวาล) แต่เขา 'พิสูจน์' คำกล่าวนี้ไม่ได้ เมื่อพิสูจน์ไม่ได้ แม้ศาสนจักรจะไม่พอใจเรื่องนี้มากนัก ทว่าก็ไม่ได้ออกมาต่อต้านอะไรหนักหนา

แต่แล้วในวันที่ 7 มกราคม ค.ศ.1610 กาลิเลโอก็ได้ค้นพบเรื่องสำคัญยิ่งเรื่องหนึ่ง นั่นคือเขาใช้กล้องโทรทรรศน์ที่ประดิษฐ์เอง ส่องขึ้นไปบนท้องฟ้าเพื่อสังเกตดวงดาว เขาบันทึกดาวที่พบเห็นในแต่ละวันเอาไว้ และเมื่อถึงวันที่ 10 เขาพบว่าดาวดวงหนึ่งหายลับไป ก่อนที่จะมาปรากฏอีกครั้งหนึ่งในอีกหลายวันถัดมา

ใช่แล้ว, สิ่งที่กาลิเลโอค้นพบก็คือ 'ดวงจันทร์' ของดาวพฤหัส เมื่อมันโคจรเคลื่อนคล้อยเข้าไปด้านหลังดาวพฤหัส เขาจึงมองไม่เห็นมัน ดูเหมือนมันหายลับไป แต่ดวงจันทร์นั้นก็กลับมาใหม่เมื่อโคจรพ้นดาวพฤหัสออกมา

กาลิเลโอค้นพบดวงจันทร์ขนาดใหญ่ที่สุดของดาวพฤหัสถึงสามดวง (จากที่มีดวงจันทร์ขนาดใหญ่ทั้งหมดสี่ดวง) เป็นการค้นพบนี้เอง ที่ 'ยืนยัน' หรือ 'พิสูจน์' ทฤษฎีของโคเปอร์นิคัส-ว่าเทหวัตถุบนท้องฟ้ามันโคจรรอบกันและกันจริงๆ นั่นทำให้เกิดการปฏิวัติวงการดาราศาสตร์ จากจักรวาลวิทยาแบบอริสโตเติลที่เชื่อกันมาว่าเทหวัตถุต่างๆ หมุนรอบโลก กลายมาเป็นการหมุนคว้างไปรอบกันและกันและรอบดวงอาทิตย์แทน การค้นพบนี้คือเรื่องยิ่งใหญ่ในระดับ 'เปลี่ยนโลก' และทำให้กาลิเอโอได้รับการต้อนรับเยี่ยงวีรบุรุษเมื่อเขาเดินทางกลับสู่กรุงโรมในปี ค.ศ.1611

แต่หากเป็นเช่นนั้นแล้ว-เพราะอะไรเขาจึงถูกศาสนจักรลงโทษด้วยการตั้งข้อสงสัยว่าเขาเป็นพวกนอกรีตเล่า?

5

มาฟฟิโอ บาร์เบรินี (Maffeo Barberini) เกิดในตระกูลพ่อค้าที่ร่ำรวยแห่งเมืองฟลอเรนซ์ เขาเติบโตอย่างรวดเร็วในศานจักรคาทอลิก ได้รับการแต่งตั้งเป็นพระคาร์ดินัลในปี ค.ศ.1606 และขึ้นสู่ตำแหน่งพระสันตะปาปาในปี ค.ศ.1623 ได้รับการสถาปนาเป็นพระสันตะปาปาเออร์แบนที่แปด

ที่จริงแล้ว พระองค์เป็นเพื่อนของกาลิเลโอ

ในช่วงต้นๆ ของยุคสมัยพระสันตะปาปาเออร์แบนที่แปด กาลิเลโอมีเหตุผลทุกประการที่จะเชื่อมั่นว่า ศาสนจักรจะผ่อนคลายการต่อต้านความคิดแบบโคเปอร์นิคัส เพราะพระสันตะปาปาใจกว้าง และสนใจแนวคิดของกาลิเลโอ รวมทั้งเคยให้กาลิเลโอเข้าไปเล่าเรื่องราวทางวิทยาศาสตร์ต่างๆ ถวายหลายต่อหลายครั้งด้วย ดังนั้น จึงไม่มีอะไรน่ากลัวเลยสำหรับแนวคิดของโคเปอร์นิคัส

แต่สิ่งที่กาลิเลโอไม่เคยรู้มาก่อนก็คือ ก่อนหน้าจะรับตำแหน่ง พระสันตะปาปาได้รับคำสั่งจากพระสันตะปาปาองค์ก่อนมาว่า แนวคิดของโคเปอร์นิคัสนั้น แม้สามารถนำเสนอได้ พูดถึงได้ แต่เรื่องต้องห้ามก็คือ ต้องไม่มีวันทำให้มันเป็น 'เรื่องจริง' ในแบบที่ 'จับต้องได้' (หรือ physically true) ขึ้นมาเป็นอันขาด แต่กระนั้น ในฐานะเพื่อนและผู้ที่ชื่นชมกาลิเลโอมาตลอด พระสันตะปาปาเออร์แบนที่แปดก็ไม่ได้ทำอะไร พระองค์ถึงขั้นเคยต่อต้านการประณามกาลิเลโอในปี ค.ศ.1616 เสียด้วยซ้ำ

พระองค์เคยบอกกาลิเลโอว่า จะเขียนหนังสือถึง heliocentrism ก็ได้ แต่ควรเขียนถึงทั้งแง่มุมสนับสนุนและแง่มุมคัดค้าน และต้องระวังอย่าแสดงความเห็นสนับสนุนออกมาตรงๆ

แต่แล้ว กาลิเลโอ-ชายผู้โผงผาง ปากตรงกับใจ และไม่เกรงกลัวสิ่งใด, ก็ได้เขียนหนังสือชื่อ Dialogue Concerning the Two Chief World Systems ออกมาในปี ค.ศ.1632

สมัยนั้น การเขียนหนังสือความรู้เหล่านี้ ไม่ได้เขียนกันเป็นระบบ ความเป็น fiction และ non-fiction ผสมปนเปกัน ดังนั้น ในหนังสือเล่มนี้จึงมีตัวละครหนึ่งซึ่งออกมาปกป้องและเป็นตัวแทนแนวคิดโลกคือศูนย์กลางจักรวาล โดยกาลิเลโอเขียนให้ตัวละครนี้มีชื่อว่า Simplicio ซึ่งมีนัยบ่งบอกว่า เจ้า Simplicio นี้ คือคนโง่ (simpleton) และให้ตัวละครนี้แสดงออกถึงความผิดพลาดและมีสติปัญญาต่ำต้อยหลายครั้ง

ที่ร้ายไปกว่านั้นก็คือ ด้วยความที่กาลิเลโอสนิทสนมกับพระสันตะปาปา เขาจึงนำ 'คำพูด' ของพระสันตะปาปาที่สนับสนุนแนวคิดเรื่องโลกเป็นศูนย์กลางจักรวาล ใส่เข้าไปใน 'ปาก' ของ 'เจ้าโง่' หลายหน

คนอ่านรู้ คนอ่านหัวเราะเยาะ คนอ่านร่ำลือกัน-ว่ากาลิเลโอเสียดสีพระสันตะปาปา

นั่นเองที่ทำให้พระสันตะปาปารับไม่ได้

ด้วยงานเขียนของกาลิเลโอที่พูดถึง 'ความจริง' ด้วยฝีปากอันร้ายกาจและโผงผางของกาลิเลโอ เขาได้ทำให้เพื่อนและผู้สนับสนุนรายใหญ่ที่สุดในตอนนั้น คือตัวพระสันตะปาปาเอง-กลับกลายเป็นศัตรู

แล้วการไต่สวนลงโทษก็เกิดตามมา

แม้กาลิเลโอจะไม่เคยโดนข้อหาว่าเป็นพวก 'นอกรีต' (หรือ heresy) อย่างเป็นทางการ เขาโดนข้อหาเบากว่านั้น (แต่ก็ร้ายแรงเอาการสำหรับยุคสมัย) นั่นคือต้องสงสัยอย่างรุนแรงว่าจะเป็นพวกนอกรีต ทว่าแค่นั้นก็มากพอแล้วที่จะทำให้ถูกกักบริเวณอยู่แต่ในบ้าน และจะอยู่อย่างนั้นต่อไปจนถึงวาระสุดท้าย

6

อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ เรียกกาลิเลโอว่าเป็น 'บิดาแห่งวิทยาศาสตร์สมัยใหม่'

สตีเฟน ฮอว์กิง ก็คล้ายกัน เขาบอกว่ากาลิเลโอน่าจะเป็นคนที่มีส่วนต่อการให้กำเนิดวิทยาศาสตร์สมัยใหม่มากยิ่งกว่าใครทั้งปวง โดยหลักการที่ทำให้เกิดวิทยาศาสตร์ 'สมัยใหม่' ขึ้นมา-ก็คือการ 'พิสูจน์' ทฤษฎี อย่างที่กาลิเลโอพิสูจน์แนวคิดของโคเปอร์นิคัสนั่นเอง

ในปี ค.ศ.1992 พระสันตะปาปาจอห์น พอล ที่สอง ได้แถลงแสดงความเสียใจกับการที่ศาสนจักรปฏิบัติต่อกาลิเลโออย่างที่เกิดขึ้น และในปี ค.ศ.2008 วาติกันประกาศจะสร้างอนุสาวรีย์ของกาลิเลโอขึ้นภายในกำแพงของวาติกัน อันเป็นเกียรติที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน

แต่กระนั้นก็ดูคล้ายกาลิเลโอจะไม่แคร์เท่าไหร่นัก

ก่อนหน้านี้ ในปี ค.ศ.1737 ศพของกาลิเลโอถูกขุดขึ้นมาจากห้องเล็กๆ นั่น เพื่อนำมาฝังใหม่อย่างสมเกียรติในห้องโถงใหญ่ของมหาวิหาร โดยมีการตั้งอนุสาวรีย์เป็นเกียรติให้แก่เขาด้วย

ที่น่าสนใจก็คือ-ในระหว่างเคลื่อนย้ายศพ นิ้วกลางของกาลิเลโอหลุดออกมาจากมือขวาของเขา

ในทางวิทยาศาสตร์ นี่คือเป็นเรื่องบังเอิญ แต่จะอย่างไรก็ตาม-ปัจจุบันนี้ นิ้วกลางของกาลิเลโอที่หลุดออกมาได้รับการจัดแสดงอยู่ที่ Museo Galileo ในเมืองฟลอเรนซ์ของอิตาลี มันได้รับการจัดวางให้ตั้งขึ้น ราวกำลังชี้ขึ้นไปสู่ฟ้าสวรรค์ ณ ดินแดนที่พระเจ้าก็ไม่เคยไปถึง

แม้ในปัจจุบัน จะมีนิ้วชี้ นิ้วหัวแม่โป้ง และฟัน จัดแสดงอยู่ในพิพิธภัณฑ์เดียวกัน แต่ก็ยังเป็น 'นิ้วกลาง' ของกาลิเลโอนั่นเอง-ที่ได้รับความสนใจจากสาธารณชนมากที่สุด

เป็นไปได้ ว่านี่อาจเป็นการ 'มอบนิ้วกลาง' ให้แก่สาธารณชนที่น่าสนใจที่สุดครั้งหนึ่งในประวัติศาสตร์

ไม่ว่าจะเป็นเรื่องบังเอิญหรือไม่ก็ตาม

# data[].attributes.attachment_link.title
นิ้วกลางของกาลิเลโอ : โลกที่เป็นศูนย์กลางจักรวาล พระสันตะปาปา และอำนาจที่มองไม่เห็น

# data[].attributes.attachment_link.description
1 เชื่อไหม-พระสันตะปาปาที่สั่งลงโทษกาลิเลโอ กาลิเลอี, แท้จริงเคยเป็นเพื่อนและผู้ที่ชื่นชมกาลิเลโอมาก่อน กาลิเลโอเคยคิดด้วยซ้ำ-ว่าเป็นพระสันตะปาปาองค์นี้เอง ...

# data[].attributes.headline
สรุป บทความ2กาลี

# data[].attributes.body
สรุป บทความ2
กาลีเลโอ ดี วินเชนโซ โบนายูตี เด กาลีเลอี หรือที่เรียกกันโดยทั่วไปว่า กาลิเลโอ เป็นนักดาราศาสตร์ นักฟิสิกส์ และวิศวกรชาวอิตาลี ซึ่งได้ถูกเรียกว่าเป็นผู้รู้รอบด้าน ผู้มีบทบาทสำคัญอย่างยิ่งในการปฏิวัติวิทยาศาสตร์ ผลงานของกาลิเลโอมีมากมาย งานที่โดดเด่นเช่นการพัฒนาเทคนิคของกล้องโทรทรรศน์และผลสังเกตการณ์ทางดาราศาสตร์ที่สำคัญจากกล้องโทรทรรศน์ที่พัฒนามากขึ้น งานของเขาช่วยสนับสนุนแนวคิดของโคเปอร์นิคัสอย่างชัดเจนที่สุด กาลิเลโอได้รับขนานนามว่าเป็น"บิดาแห่งดาราศาสตร์สมัยใหม่" "บิดาแห่งฟิสิกส์สมัยใหม่" "บิดาแห่งวิทยาศาสตร์" และ "บิดาแห่งวิทยาศาสตร์ยุคใหม่" งานศึกษาด้านดาราศาสตร์ที่สำคัญของกาลิเลโอได้แก่ การใช้กล้องโทรทรรศน์สังเกตการณ์คาบปรากฏของดาวศุกร์ การค้นพบดาวบริวารของดาวพฤหัสบดี ซึ่งต่อมาตั้งชื่อเป็นเกียรติแก่เขาว่า ดวงจันทร์กาลิเลียน รวมถึงการสังเกตการณ์และการตีความจากการพบจุดดับบนดวงอาทิตย์ กาลิเลโอยังมีผลงานด้านเทคโนโลยีและวิทยาศาสตร์ประยุกต์ซึ่งช่วยพัฒนาการออกแบบเข็มทิศอีกด้วย การที่ผลงานของกาลิเลโอสนับสนุนแนวคิดของโคเปอร์นิคัสกลายเป็นต้นเหตุของการถกเถียงหลายต่อหลายครั้งในชีวิตของเขา เพราะแนวคิดเรื่องโลกเป็นศูนย์กลางของจักรวาลนั้นเป็นแนวคิดหลักมานานแสนนานนับแต่ยุคของอริสตอเติล การเปลี่ยนแนวคิดใหม่ว่าดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลางของจักรวาลโดยมีข้อมูลสังเกตการณ์ทางวิทยาศาสตร์อย่างชัดเจนจากกาลิเลโอช่วยสนับสนุน ทำให้คริสตจักรโรมันคาทอลิกต้องออกกฎให้แนวคิดเช่นนั้นเป็นสิ่งต้องห้าม เพราะขัดแย้งกับการตีความตาม พระคัมภีร์ กาลิเลโอถูกบังคับให้ปฏิเสธความเชื่อเรื่องดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลาง และต้องใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ในบ้านกักตัวในความควบคุมของศาลศาสนาโรมัน

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
ผู้มีส่วนร่วมกับโครงการวิกิมีเดีย

# data[].attributes.attachment_link.title
กาลิเลโอ กาลิเลอี - วิกิพีเดีย

# data[].attributes.attachment_link.description
ภาพวาดกาลิเลโอในปี 1636

# data[].attributes.body
https://www.ipst.ac.th/knowledge/knowledge-calendar/4621/galileo.html
สรุป
กาลิเลโอ กาลิเลอิ (Galileo Galilei ค.ศ. 1564-1642) นักวิทยาศาสตร์ที่มีชื่อเสียงมากที่สุดคนหนึ่งในประวัติศาสตร์ การทดลองของเขานำมาซึ่งการค้นพบอันยิ่งใหญ่ โดยเฉพาะทางด้านดาราศาสตร์ กาลิเลโอได้พัฒนากล้องโทรทรรศน์ให้มีประสิทธิภาพมากพอสำหรับการศึกษาวัตถุท้องฟ้า ทำให้วิชาการด้านดาราศาสตร์มีความเจริญก้าวหน้าอย่างมาก
กาลิเลโอถือเป็นบุคคลที่มีความกล้าหาญในการแสดงความคิดเห็นอย่างยิ่ง โดยเฉพาะการสนับสนุนทฤษฎีของโคเปอร์นิคัสที่กล่าวว่า “ดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลางของระบบสุนิยะ” ล้มล้างความเชื่อดั้งเดิมที่ว่า “โลกเป็นศูนย์กลางของเอกภพ และมีดาวดวงอื่นๆ รวมถึงดวงอาทิตย์โครจรรอบ”

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (สสวท.)

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
กาลิเลโอ กาลิเลอิ (Galileo Galilei ค.ศ. 1564-1642) นักวิทยาศาสตร์ที่มีชื่อเสียงมากที่สุดคนหนึ่งในประวัติศาสตร์ การทดลองของเขานำมาซึ่งการค้นพบอันยิ่งใหญ่ โดยเฉพาะทางด้านดาราศาสตร์

กาลิเลโอได้พัฒนากล้องโทรทรรศน์ให้มีประสิทธิภาพมากพอสำหรับการศึกษาวัตถุท้องฟ้า ทำให้วิชาการด้านดาราศาสตร์มีความเจริญก้าวหน้าอย่างมาก เขาได้ค้นพบดวงจันทร์บริวารของดาวพฤหัสบดี จุดมืดดวงอาทิตย์ ผิวดวงจันทร์ไม่เรียบ และการค้นพบปรากฏการณ์ทางดาราศาสตร์อื่นๆกาลิเลโอได้พัฒนาเครื่องจับเวลา นาฬิกาลูกตุ้ม และเขายังอธิบายการตกอย่างอิสระของวัตถุด้วยว่า "วัตถุที่มีมวลต่างกัน จะตกสู่พื้นโลกพร้อมกัน เมื่อปล่อยจากตำแหน่งเดียวกัน พร้อมๆ กัน" ซึ่ง NASA ได้พิสูจน์แล้วว่าเป็นความจริงเมื่อทำการทดลองในสภาวะสุญญากาศ

กาลิเลโอถือเป็นบุคคลที่มีความกล้าหาญในการแสดงความคิดเห็นอย่างยิ่ง โดยเฉพาะการสนับสนุนทฤษฎีของโคเปอร์นิคัสที่กล่าวว่า "ดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลางของระบบสุนิยะ" ล้มล้างความเชื่อดั้งเดิมที่ว่า "โลกเป็นศูนย์กลางของเอกภพ และมีดาวดวงอื่นๆ รวมถึงดวงอาทิตย์โครจรรอบ"

# data[].attributes.attachment_link.title
กาลิเลโอ กาลิเลอิ (Galileo Galilei) ผู้ปฏิวัติวงการวิทยาศาสตร์โลก - สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (สสวท.)

# data[].attributes.attachment_link.description
กาลิเลโอ กาลิเลอิ (Galileo Galilei ค.ศ. 1564-1642) นักวิทยาศาสตร์ที่มีชื่อเสียงมากที่สุดคนหนึ่งในประวัติศาสตร์ การทดลองของเขานำมาซึ่งการค้นพบอันยิ่งใหญ่ โดยเฉพาะทางด้านดาราศาสตร์ ...

# data[].attributes.body
ชื่อ เนย์ คณะวิทยาศาสตร์ สาขาชีวการแพทย์
เป็นคนเพชรบูรณ์
อ่านหนังสือ เล่นเกม และอีกอย่างที่ชอบมาก ใช่ครับ นั่นคือ นอนครับ
สิ่งที่คาดหวังกับวิชานี้คือ แนวคิดใหม่ๆ การพัฒนาบุคลิก สามารถนำความรู้ที่ได้ไปปรับใช้กับชีวิตประจำวันได้ แล้วก็ A ครับ

# data[].attributes.body
https://intrend.trueid.net/article/%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A5%E0%B8%B4%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B9%82%E0%B8%AD-%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A5%E0%B8%B4%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%AD%E0%B8%B5-%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%A7%E0%B8%A5%E0%B8%B5%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89-%E0%B9%82%E0%B8%A5%E0%B8%81%E0%B9%80%E0%B8%84%E0%B8%A5%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88-trueidintrend_118610

# data[].attributes.headline
ชื่อเล่น > กอล์ฟ 

# data[].attributes.body
ชื่อเล่น > กอล์ฟ 🏑🏌️‍♂️ (กอฟ ก็อป กอพ)
เรียนคณะ > วิทยาศาสตร์
สาขาอะไร > ชีวการแพทย์
เป็นคนจังหวัดไหน > สุรินทร์
ชอบทำอะไร (ความสามารถพิเศษ/งานอดิเรก)
งารอดิเรก
> เล่นเกม
> ตีแบดมินตัน
> ปลูกต้นไม้
ความสามารถพิเศษ [ Error ]
คาดหวังอะไรจากรายวิชานี้บ้าง
> คาดหวังว่าจะได้แรงบันดานใจให้กับความฝันของตนเอง

# data[].attributes.body
https://www.sarakadee.com/2018/11/10/%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A5%E0%B8%B4%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B9%82%E0%B8%AD/
สรุป
โลกยุคหลังกาลิเลโอ
ถึงกาลิเลโอจะเสียชีวิตไปแล้ว แต่วิทยาศาสตร์ที่กาลิเลโอสร้างก็ไม่ได้ดับสูญตาม ณ วันนี้ กาลิเลโอได้รับการยอมรับว่าเป็นบิดาของวิทยาศาสตร์ยุคใหม่ที่ได้บุกเบิกวิทยาการด้านนี้ โดยการใช้หลักฐานจากการทดลองเพื่อคัดค้านหรือสนับสนุนการคาดคะเนและจินตนาการ และเป็นผู้ใช้เสรีภาพทางความคิดส่วนบุคคลท้าทายอำนาจของสถาบันศาสนา โดยการเขียน สอน และปราศรัยความเชื่อของตนจนถูกศาสนาลงโทษ ถึงแม้ในขณะที่กาลิเลโอยังมีชีวิตอยู่จะไม่มีคนยอมรับว่ายิ่งใหญ่ แต่เมื่อถึงปัจจุบันนี้ คนทั้งโลกยอมรับและชื่นชมกาลิเลโอ เพราะกาลิเลโอได้ทำให้ทุกคนเห็นความงามและความมีเหตุผลของวิทยาศาสตร์ซึ่งทุกคนสามารถเข้าใจและซาบซึ้งได้ กาลิเลโอได้วางรูปแบบการทำงานที่ต้องใช้การวิเคราะห์และการทดลองเพื่อหาความรู้ และอาศัยการมีใจเปิดกว้างอย่างปราศจากอคติ โดยเฉพาะอย่างยิ่งกาลิเลโอได้เน้นว่า ปราชญ์มิใช่คนที่เป็นนักอ่านหรือเป็นคนที่มีจินตนาการแต่เพียงอย่างเดียวถ้าสิ่งที่อ่านหรือรู้นั้นไร้ผลการทดลองสนับสนุน ความคิดนี้ตรงกับที่ไอน์สไตน์คิด ไอน์สไตน์  ก็เป็นนักวิทยาศาสตร์คนหนึ่งที่ศรัทธากาลิเลโอมากที่สุด และได้เจริญรอยตามความเชื่อของกาลิเลโอที่ว่า “ความรู้เกี่ยวกับความจริงทุกรูปแบบ เริ่มและสิ้นสุดด้วยประสบการณ์”

นอม ชอมสกี นักภาษาศาสตร์ นักปรัชญา และนักประพันธ์ชาวอเมริกันผู้มีชื่อเสียง ได้ชี้ให้เห็นว่า การที่วิทยาศาสตร์ดำรงอยู่ได้เพราะความคิดต่างๆ ถูกท้าทายอยู่เสมอ และการท้าทายนี้เองที่ทำให้วิทยาศาสตร์มีชีวิต เพราะเมื่อใดที่ความเชื่อที่เหลวไหลถูกทำลายเพราะหลักฐาน วิทยาศาสตร์ก็จะเจริญ แต่ถ้าความเชื่อนั้นได้รับการยืนยันเพราะมีหลักฐานเพิ่มเติม วิทยาศาสตร์ก็จะยืนยงต่อไป ดังนั้น การเรียนการสอนวิทยาศาสตร์ที่ดีควรเป็นไปในแนวต่อต้านและสงสัย ไม่ใช่ให้ท่องจำและเชื่อตลอดเวลา เฉกเช่นที่กาลิเลโอได้กระทำเมื่อ ๔ ศตวรรษก่อนนี้
เรื่องการทดลองปล่อยวัตถุหนักและเบาให้ตกจากยอดหอเอนแห่งเมืองปิซานี้ นักประวัติศาสตร์ไม่มีหลักฐานใดๆ ที่แสดงว่ากาลิเลโอได้ดำเนินการจริง ดังนั้นการทดลองนี้จึงอาจเป็นเพียงการทดลองในจินตนาการ

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
ภาพเหมือนของกาลิเลโอ ในวัย ๖๐ ปี วาดโดย Ottavio Leoni

วงเวียนที่กาลิเลโอประดิษฐ์ขึ้นใช้ในการคำนวณด้านเรขาคณิตและคณิตศาสตร์

วัยเยาว์กับฉายา Wrangler

กาลิเลโอมีบิดาชื่อ Vincenzo Galilei มีอาชีพเป็นนักดนตรีผู้เชี่ยวชาญทั้งทฤษฎีและการเล่นพิณน้ำเต้า มารดามีชื่อเดิมว่า Giula Ammannati มาจากครอบครัวฐานะปานกลางแห่งเมืองฟลอเรนซ์ กาลิเลโอเป็นบุตรคนหัวปีในบรรดาพี่น้อง ๗ คน ซึ่งต่อมาน้องทั้งสี่ได้เสียชีวิตลง

เมื่ออายุ ๘ ขวบ บิดาอพยพครอบครัวไปอยู่ที่เมืองฟลอเรนซ์ ความที่ฟลอเรนซ์ในบางเวลาเกิดกาฬโรคระบาด บิดาจึงได้ฝากฝังกาลิเลโอไว้กับเพื่อนชื่อ Jacopo Borghini เพื่อจะได้เรียนหนังสือที่โบสถ์ Camaldolese ในเมือง Vallombrosa ห่างจากฟลอเรนซ์ไปประมาณ ๓๕ กิโลเมตร ที่นั่นกาลิเลโอได้เรียนภาษาละตินกับหลวงพ่อ Paulus เรียนคณิตศาสตร์กับ Ostilio Ricci อ่านหนังสือ Physica ที่อริสโตเติลเรียบเรียง รวมถึงได้เรียนวิชาจิตรกรรมจนมีความสามารถสเกตช์ภาพได้ดี ซึ่งในเวลาต่อมากาลิเลโอก็ได้ใช้ความสามารถนี้ในการวาดภาพดวงจันทร์และดาวต่างๆ ที่ตนเห็นผ่านกล้องโทรทรรศน์

ครอบครัวของกาลิเลโอมีฐานะไม่สู้ดีนัก บิดามีหนี้สินมาก จึงมีความปรารถนาอย่างแรงกล้าที่จะให้ลูกชายคนโตเรียนแพทย์เพื่อจะได้เป็นที่พึ่งของทุกคนในครอบครัว ด้วยเหตุนี้กาลิเลโอในวัย ๑๗ ปีจึงได้เข้าเรียนแพทย์ที่มหาวิทยาลัยปิซา (Universit? di Pisa)ซึ่งมีชื่อเสียงในการสอนวิชาศาสนา แต่ยิ่งเรียนเขาก็ยิ่งรู้สึกเบื่อ เมื่อได้พบว่าแพทยศาสตร์เป็นวิชาที่ผู้เรียนต้องท่องจำมาก ขณะที่วิชาวิทยาศาสตร์ของอริสโตเติลนั้นก็ไม่สนุก เพราะครูผู้สอนพร่ำบอกนักเรียนว่าต้องเชื่อทุกสิ่งทุกอย่างที่อริสโตเติลเขียน เสมือนความนึกคิดของอริสโตเติลคือคำบัญชาของพระเจ้า และเมื่อกาลิเลโอตระหนักว่าคำสอนเหล่านี้บางอย่างมิได้มีหลักฐานใดสนับสนุน เขาจึงตั้งประเด็นสงสัยในความรู้ที่ครูนำมาสอนบ่อยจนได้รับฉายาว่าเป็น Wrangler(นิสิตผู้ชอบถกเถียงเชิงวิชาการ) ขณะเดียวกันกาลิเลโอรู้สึกสนุกสนานในการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ของยุคลิด (Euclid)เพราะเห็นได้ชัดว่าเรขาคณิตเป็นวิชาที่มีหลักการและใช้เหตุผลในการอธิบายและพิสูจน์ ไม่ต้องอาศัยความจำมาก

เมื่ออายุ ๑๘ ปี กาลิเลโอได้พบกฎการแกว่งของลูกตุ้ม (pendulum) ซึ่งเป็นระบบที่มีตุ้มน้ำหนักผูกติดที่ปลายเชือกข้างหนึ่ง ส่วนปลายเชือกอีกข้างถูกตรึงแน่น ดังนั้นลูกตุ้มจึงสามารถแกว่งไปมาได้ กาลิเลโอค้นพบกฎนี้จากการสังเกตเห็นว่า เวลาพนักงานในโบสถ์ต้องการจุดตะเกียงที่แขวนห้อยด้วยโซ่ยาวจากเพดานสูงของมหาวิหารแห่งปิซา เขาจะใช้ตะขอเกี่ยวตะเกียงเข้าหาตัวเพื่อจุดไฟ แล้วปล่อยให้ตะเกียงแกว่งไปมา และกาลิเลโอก็ได้พบความจริงว่า ไม่ว่าตะเกียงดวงนั้นจะถูกดึงไปจากตำแหน่งต่ำสุดเป็นระยะทางใกล้หรือไกลเพียงใด เวลาที่ตะเกียงใช้ในการแกว่งจนครบ ๑ รอบจะเท่ากันเสมอ ถึงในสมัยนั้นจะไม่มีนาฬิกาจับเวลาที่ดีก็ตาม (เพราะมีแต่นาฬิกาทราย นาฬิกาแดด และนาฬิกาน้ำที่ไม่สะดวกต่อการใช้จับเวลา) กาลิเลโอจึงคิดใช้ชีพจรของคนปรกติซึ่งเต้นเป็นจังหวะอย่างสม่ำเสมอจับเวลาต่างนาฬิกา โดยใช้ปลายนิ้วสัมผัสชีพจรที่ข้อมือแล้วนับจังหวะการเต้นของชีพจร จากนั้นกาลิเลโอก็ได้ศึกษาเรื่องนี้เพิ่มเติม และได้พบว่าเวลาที่เพนดูลัมใช้ในการแกว่งครบรอบขึ้นกับความยาวของโซ่ที่ใช้แขวน นั่นคือ ถ้าโซ่ยาว เวลาแกว่งครบรอบก็ยิ่งนาน และถ้าโซ่สั้น เวลาในการแกว่งครบรอบก็สั้น ในกรณีที่ตุ้มน้ำหนักมีน้ำหนักไม่เท่ากัน ถ้าโซ่ที่ใช้แขวนมีความยาวเท่ากัน เวลาในการแกว่งครบรอบก็ไม่แตกต่างกัน นั่นหมายความว่า เวลาในการแกว่งครบรอบของตุ้มน้ำหนักไม่ขึ้นกับน้ำหนักของตุ้มเลย กาลิเลโอรู้สึกประหลาดใจในการพบความจริงประเด็นหลังนี้มาก เพราะตามที่อริสโตเติลสอน วัตถุที่หนักจะตกถึงพื้นเร็วกว่าวัตถุที่เบา ถ้าคำสอนของอริสโตเติลถูกต้อง ตุ้มที่มีน้ำหนักมากก็ควรแกว่งเร็วกว่าตุ้มที่มีน้ำหนักน้อย แต่การทดลองแกว่งหาได้แสดงผลเช่นที่ว่านี้ไม่ กาลิเลโอจึงเริ่มเห็นว่าความรู้ต่างๆ ที่อริสโตเติลเขียนไว้ในหนังสือ Physica อาจไม่ถูกต้องทั้งหมด

จากนั้นกาลิเลโอก็คิดจะใช้ประโยชน์จากความรู้ที่พบใหม่นี้ โดยได้วิเคราะห์ว่าในร่างกายคนปรกติ ชีพจรจะเต้นจังหวะหนึ่ง แต่ในคนป่วย ชีพจรจะเต้นอีกจังหวะหนึ่งซึ่งอาจช้าหรือเร็วกว่าปรกติ ดังนั้นถ้าแพทย์มีเพนดูลัมที่แกว่งตามจังหวะชีพจรของคนปรกติ แพทย์ก็สามารถใช้อุปกรณ์นี้วัดชีพจรของคนที่ไม่สบายได้ ซึ่งจะให้ข้อมูลที่แตกต่างไป กาลิเลโอเรียกอุปกรณ์ที่เขาสร้างนี้ว่า Pulsilogia และรู้สึกตื่นเต้นกับการพบความรู้ใหม่ๆ รวมถึงรู้สึกปีติที่ความรู้นั้นสามารถนำไปประยุกต์ใช้ได้ด้วย จนในที่สุดกาลิเลโอก็ตัดสินใจไม่เรียนแพทย์ หันไปเรียนวิทยาศาสตร์แทน ทั้งๆ ที่ถูกบิดาคัดค้านด้วยหวังจะให้บุตรชายเป็นแพทย์เพื่อหาเงินมาชดใช้หนี้สินมากมายที่ตนก่อไว้ นอกจากนี้ครอบครัวก็ยังต้องการเงินเพื่อให้น้องสาวของกาลิเลโอที่ชื่อ Virginia ใช้ในการหมั้นด้วย ดังนั้นครอบครัวของกาลิเลโอจึงมีความคาดหวังในตัวเขาค่อนข้างมาก แต่เมื่อกาลิเลโอขอร้อง และอาจารย์ Ricci สนับสนุนให้เขาเรียนคณิตศาสตร์กับดาราศาสตร์ บิดาจึงอนุญาต และนั่นก็หมายความว่า กาลิเลโอไม่ต้องเรียนเรื่องอวัยวะต่างๆ ของคนและสัตว์หรือเรื่องสรรพคุณของพืชสมุนไพรอีกต่อไป แต่ได้เรียนเรขาคณิต เลขคณิต ดวงอาทิตย์ และดาวเคราะห์แทน

ในช่วงเวลานั้น กาลิเลโอรู้สึกสบายใจมากที่ได้เรียนวิชาที่ตนชอบ ทำให้ได้รู้ความนึกคิดและจินตนาการของปราชญ์โบราณ เช่น ปโตเลมี (Claudius Ptolemaeus; Ptolemy) แห่งเมืองอเล็กซานเดรียในอียิปต์ ผู้เสนอแบบจำลองของเอกภพที่มีโลกอยู่ที่ศูนย์กลาง มีดวงอาทิตย์และดาวเคราะห์ต่างๆ โคจรไปรอบโลกโดยมีวิถีโคจรเป็นวงกลม และมีดวงจันทร์อยู่ใกล้โลกที่สุด ถัดออกไปคือ ดาวพุธ ดาวศุกร์ ดวงอาทิตย์ ดาวอังคาร ดาวพฤหัสบดี และดาวเสาร์ ส่วนเหล่าดาวฤกษ์นั้นตรึงแน่นบนทรงกลมใหญ่ที่ล้อมรอบดาวเคราะห์ทุกดวงและหมุนรอบโลก ๑ รอบทุกวัน ได้รู้ถึงความเห็นของอริสโตเติลในประเด็นเรื่ององค์ประกอบของดาวต่างๆ ที่ว่าสรรพสิ่งบนโลกประกอบด้วยดิน น้ำ ลม และไฟที่ไม่สมบูรณ์และไม่ถาวร เช่นใบไม้จะเปลี่ยนจากสีเขียวเป็นสีน้ำตาลแล้วร่วง ทารกจะเจริญเติบโตเป็นผู้ใหญ่ แล้วชรา ขณะที่ดาวและเดือนบนฟ้าที่พระเจ้าสร้างมีความสมบูรณ์จนหาที่ติมิได้ คือจะกลมอย่างสมบูรณ์ อีกทั้งคงสภาพที่ประเสริฐนี้ชั่วนิรันดร์ ส่วนบริเวณนอกวงโคจรของดาวฤกษ์นั้นคือสวรรค์อันเป็นที่สถิตของพระเจ้า

นอกจากนี้กาลิเลโอยังได้รู้อีกด้วยว่า โคเปอร์นิคัส (Nicolaus Copernicus) นักดาราศาสตร์และนักคณิตศาสตร์ชาวโปแลนด์ เสนอแบบจำลองของเอกภพซึ่งแตกต่างจากเอกภพของปโตเลมี คือมีดวงอาทิตย์อยู่ที่ศูนย์กลาง และโลกเป็นเพียงดาวเคราะห์ดวงหนึ่งเหมือนดาวเคราะห์ดวงอื่นๆ คือโคจรรอบดวงอาทิตย์โดยมีวิถีโคจรเป็นวงกลม และโลกหมุนรอบตัวเองได้ด้วย ความคิดของโคเปอร์นิคัสที่ว่าโลกเคลื่อนที่ได้นี้ นักดาราศาสตร์ส่วนใหญ่มีความเห็นว่าเป็นความคิดที่เหลวไหลเพราะไม่มีหลักฐานสนับสนุนเลย และขัดต่อคำจารึกในคัมภีร์ไบเบิล เพราะถ้าโลกเคลื่อนที่ได้จริง เหตุไฉนจึงไม่มีใครรู้สึกว่าโลกเคลื่อนที่ และถ้าโลกหมุนได้จริง เหตุไฉน บ้าน ผู้คน ต้นไม้ ฯลฯ จึงไม่กระเด็นหลุดจากโลก ด้วยเหตุนี้แนวคิดของโคเปอร์นิคัสจึงเป็นความคิดนอกรีตจนสถาบันศาสนาแห่งโรมต้องสั่งห้ามเผยแพร่อย่างเด็ดขาด

"วัตถุที่มีน้ำหนักต่างกัน ถูกปล่อยพร้อมกันจากที่สูงระดับเดียวกัน จะตกถึงพื้นพร้อมกัน"

เมื่ออายุ ๒๒ ปี กาลิเลโอประสบปัญหาทางการเงิน จึงได้ลาออกจากมหาวิทยาลัยทั้งที่ยังเรียนไม่สำเร็จ และเริ่มหาเงิน เพราะมีความสามารถด้านการออกแบบอุปกรณ์จึงได้ประดิษฐ์ตาชั่งเพื่อใช้หาความหนาแน่นสัมพัทธ์ระหว่างวัตถุต่างชนิด และพบวิธีหาจุดศูนย์ถ่วงของกรวยที่มีผิวโค้งแบบพาราโบลา จนเมื่อกาลิเลโอได้พบ Christopher Clavius นักดาราศาสตร์ผู้มีชื่อเสียงโด่งดังจากผลงานการ
สร้างปฏิทินถวายสันตะปาปา Gregory ที่ ๑๓ Clavius รู้สึกประทับใจในความสามารถของกาลิเลโอมาก ดังนั้นเมื่อตำแหน่งศาสตราจารย์คณิตศาสตร์แห่งมหาวิทยาลัยปิซาว่างลง Clavius จึงได้เขียนคำรับรองให้กาลิเลโอไปสมัครงานทันที กาลิเลโอรู้สึกไม่สบายใจนักกับความคิดที่จะกลับไปเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัยที่ตนเคยเรียน เพราะจำได้ดีว่าเคยถูกอาจารย์กล่าวหาว่าเป็นคนชอบเถียงครู แต่เมื่อทางมหาวิทยาลัยโบโลนญา (Universita'di Bologna) และมหาวิทยาลัยปาดัว (Universita' degli Studi di Padova) ต่างตอบปฏิเสธไม่รับเขาเข้าทำงาน กาลิเลโอจึงจำต้องไปสมัครงานที่มหาวิทยาลัยปิซา และได้เข้าดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์คณิตศาสตร์เป็นเวลา ๓ ปี ตั้งแต่ ค.ศ. ๑๕๘๙ -๑๕๙๒ โดยได้รับเงินปีละ ๖๐ ฟลอริน ซึ่งนับว่าน้อย แต่เป็นงานที่มีเกียรติ เมื่อได้งานทำ กาลิเลโอก็ให้สัญญากับบิดาว่าจะหาสินสอดทองหมั้นให้ Virginia ผู้เป็นน้องสาวได้แต่งงานกับบุตรชายของทูตแห่งแคว้นทัสคานีซึ่งมีตำแหน่งประจำที่โรมให้ได้ทันเวลา

ชีวิตการเป็นอาจารย์ในมหาวิทยาลัยปิซาของกาลิเลโอไม่รื่นรมย์นัก เพราะบรรดาอาจารย์ที่เคยสอนเขายังจำได้ดีถึงคำถามยากๆ ที่เขาเคยถาม และอาจารย์เหล่านั้นไม่มีคำตอบให้ นอกจากนี้กาลิเลโอยังเห็นว่าเทคนิคการสอนของอาจารย์สมัยนั้นไม่เหมาะสม คือพยายามท่องจำข้อมูลและเนื้อหามาบอกให้ผู้เรียนจดและจำ ดังนั้นใครก็ตามที่สามารถอ่านหนังสือกรีก ละติน รู้ภาษาอารบิก ท่องกลอน และจำรายชื่อกลุ่มดาวได้หมด ก็ถือว่าเป็นบัณฑิตแล้ว ขณะที่เวลากาลิเลโอสอน เขาจะให้ผู้เรียนออกมาแสดงความคิดเห็นและให้เหตุผล เช่นเขาจะถามว่าระหว่างเพลโตกับอริสโตเติล ใครเก่งกว่ากัน หรือโง่ทั้งสองคน ทั้งนี้เพราะกาลิเลโอรู้ว่าคำสอนของอริสโตเติลและเพลโตหลายเรื่องไม่มีหลักฐาน และบางเรื่องมาจากจินตนาการ คำสอนเหล่านั้นจึงอาจเป็นความเชื่อที่งมงายและเหลวไหล เช่นเวลาวัตถุตกในน้ำและในอากาศ ทุกคนจะรู้ว่าวัตถุที่ตกในอากาศมีความเร็วสูงกว่า เพราะอากาศมีแรงต้านน้อยกว่าน้ำ ดังนั้นอริสโตเติลจึงคิดว่าแรงต้านมีอิทธิพลต่อการเคลื่อนที่ของวัตถุ เช่นถ้าแรงต้านมาก ความเร็วของวัตถุจะน้อย ด้วยเหตุนี้อริสโตเติลจึงสรุปว่า ถ้าตัวกลางไม่มีแรงต้านเลย ความเร็วของวัตถุจะมากถึงอนันต์ หรืออีกนัยหนึ่ง ในการตกของวัตถุในสุญญากาศ ความเร็วของวัตถุที่ตกจะเร็วกว่าแสง แต่อริสโตเติลไม่เคยเห็นวัตถุใดเคลื่อนที่เร็วขนาดนั้น เขาจึงแถลงเพิ่มเติมว่าสุญญากาศไม่มีในธรรมชาติ และสำหรับกรณีวัตถุตก ถ้าวัตถุหนึ่งหนักกว่าอีกวัตถุหนึ่ง ๑๐ เท่า อริสโตเติลเชื่อว่า เมื่อวัตถุทั้งสองตกพร้อมกันจากที่สูงระดับเดียวกัน ขณะจะถึงพื้น วัตถุที่หนักจะมีความเร็วเป็น ๑๐ เท่าของวัตถุที่เบา ส่วนกรณีการยิงกระสุนปืนใหญ่ ตำราของอริสโตเติลจะแสดงวิถีกระสุนที่เป็นเส้นตรงก่อน จนกระทั่งกระสุนพุ่งถึงจุดสูงสุดแล้วมันก็จะตกดิ่งลงสู่พื้นดิน วิถีการเคลื่อนที่ของกระสุนจึงมีลักษณะเป็นเส้นตรงสองเส้นที่เอียงทำมุมกัน เป็นต้น

"ความรู้" ดังกล่าวนี้กาลิเลโอคิดว่าไม่เคยมีใครตรวจสอบ ดังนั้นเขาจึงให้ลูกศิษย์ขึ้นไปที่ยอดหอเอนแห่งเมืองปิซา เพื่อปล่อยวัตถุที่มีน้ำหนักต่างกันลงมาพร้อมกัน แล้วกาลิเลโอก็ได้พบว่าวัตถุทั้งสองตกถึงพื้นพร้อมกันทุกครั้งไป ด้วยเหตุนี้กาลิเลโอจึงแถลงว่า เมื่อระยะทางเท่ากัน เวลาที่วัตถุใช้ในการตกไม่ขึ้นกับน้ำหนักของวัตถุ ดังนั้นการทดลองนี้จึงให้ผลที่ขัดแย้งกับคำสอนของอริสโตเติล และเพื่อให้ทุกคนได้ประจักษ์ในความจริงนี้ กาลิเลโอได้เชิญขุนนาง นักบวช และประชาชนมาเป็นพยาน แต่ถึงทุกคนจะเห็นจะๆ กับตาว่าวัตถุที่มีน้ำหนักต่างกันตกถึงพื้นพร้อมกัน หลายคนก็ยังปฏิเสธสิ่งที่ตาเห็น โดยอ้างว่ากาลิเลโอเล่นมายากลให้ดู ๑ จะอย่างไรก็ตาม ความสำคัญของการทดลองนี้อยู่ที่ข้อสรุปที่ว่า วัตถุที่มีน้ำหนักต่างกัน หากถูกปล่อยพร้อมกันจากที่สูงระดับเดียวกัน จะตกถึงพื้นพร้อมกันเสมอไป นี่เป็นการล่วงรู้ระดับเทพยดา ทั้งๆ ที่กาลิเลโอไม่มีนาฬิกาปรมาณูที่สามารถจับเวลาที่แตกต่างกันในระดับเสี้ยววินาทีได้ แต่ก็รู้ว่าถึงพร้อมกัน

ในการทดสอบเรื่องนี้เมื่อปี ๒๐๐๖ นักฟิสิกส์ได้ทดลองปล่อยอะตอมของธาตุรูบิเดียม (Rubidium)ที่มีมวลต่างกัน คือไอโซโทป Rb-85 กับ Rb-87 ลงในหลอดทดลองที่ภายในเป็นสุญญากาศ และก็ได้พบว่าอะตอมทั้งสองชนิดถึงก้นหลอดพร้อมกัน โดยใช้เวลาที่แตกต่างกันไม่เกิน ๐.๐๐๐๐๑ % ของเวลาทั้งหมด นอกจากนี้เวลาที่ใช้ในการตกของอะตอมยังไม่ขึ้นกับสถานะควอนตัมของอะตอมทั้งสองด้วย การทดลองของกาลิเลโอเรื่องนี้จึงแสดงให้เห็นว่า ทฤษฎีวัตถุตกของอริสโตเติลไม่ถูกต้อง ดังนั้นไม่สมควรใช้ในการสอนในมหาวิทยาลัยอีกต่อไป

การพิสูจน์เช่นนี้ได้ทำให้กาลิเลโอมีศัตรูเพิ่มขึ้นมากมาย เพราะคนที่ศรัทธาและเชื่อมั่นว่าอริสโตเติลเป็นมหาปราชญ์นั้นต่างก็เห็นว่ากาลิเลโอตั้งใจลบหลู่และจาบจ้วงอริสโตเติล โดยได้พยายามล้มล้างคำสอนของปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่ผู้นี้ ดังนั้นบรรดาอาจารย์ในมหาวิทยาลัยปิซาจึงพากันต่อต้านกาลิเลโอ เช่นห้ามไม่ให้นิสิตเข้าฟังกาลิเลโอสอนและไม่สังสรรค์เสวนาด้วย เมื่อกาลิเลโอถูกบีบบังคับจิตใจมากเข้าๆ จึงตัดสินใจลาออกจากตำแหน่งอาจารย์ ในช่วงเวลาที่ว่างงาน กาลิเลโอได้ข่าวว่าบิดาถึงแก่กรรมด้วยโรคเส้นเลือดในสมองแตก ในฐานะบุตรคนหัวปีของครอบครัวเขาจึงต้องรับภาระดูแลครอบครัวแทนบิดา และได้สัญญากับมารดาว่าเมื่อได้งานใหม่จะจัดส่งเงินเดือนส่วนหนึ่งมาให้ทุกเดือน ส่วนเงินหมั้นของ Virginia ก็จะจัดให้ และสำหรับน้องชายชื่อ Michelangelo ผู้เป็นนักดนตรีที่สุรุ่ยสุร่าย กาลิเลโอก็จะรับภาระดูแลเช่นกัน

ในช่วงเวลานั้น หนุ่มกาลิเลโออายุ ๒๘ ปี รูปร่างสูงปานกลาง ผมแดงและจมูกบาน ก็ได้ข่าวว่ามหาวิทยาลัยปาดัวซึ่งอยู่ในความปกครองของแคว้นเวนิซ ต้องการศาสตราจารย์คณิตศาสตร์มาทำงานในตำแหน่งที่ว่างลง กาลิเลโอซึ่งมีภาระครอบครัวที่ต้องรับผิดชอบมากจึงออกเดินทางโดยม้าไปเมืองปาดัว การเดินทางที่กินเวลา ๒ วันนำกาลิเลโอมาถึงมหาวิทยาลัยปาดัวอันเป็นสถานที่ที่
โคเปอร์นิคัสเคยสอนและกวีดังเตเคยเรียน แล้วกาลิเลโอก็ได้พบว่าบรรยากาศในมหาวิทยาลัยปาดัวดีกว่ามหาวิทยาลัยปิซามาก เพราะอาจารย์ส่วนใหญ่ทุ่มเทกับการค้นคว้าหาความรู้ใหม่ๆ กาลิเลโอได้ตอบรับเข้าทำงานเป็นอาจารย์เมื่อวันที่ ๒๖ กันยายน ค.ศ.๑๕๙๒ โดยได้รับเงินปีละ ๑๘๐ ฟลอริน มากกว่าเงินที่ได้รับจากที่เดิมถึง ๓ เท่า และจะต้องสอนวิชาเรขาคณิต กลศาสตร์ กับดาราศาสตร์

ถึงจะได้เงินมากขึ้น แต่ก็ไม่เพียงพอสำหรับสมาชิกทุกคนในครอบครัว ดังนั้นกาลิเลโอจึงจำเป็นต้องหาเงินเพิ่มเติมโดยการสอนพิเศษ ความเหน็ดเหนื่อยและความรับผิดชอบที่มากระดับนี้ทำให้กาลิเลโอคิดหนักเรื่องจะมีครอบครัวของตนเอง แต่ในที่สุดกาลิเลโอก็อยู่กินอย่างไม่เป็นทางการกับ Marina Gamba เพราะครอบครัวเจ้าสาวไม่มีเงินมากพอให้กาลิเลโอ การที่ทั้งคู่ไม่ได้จดทะเบียนสมรสอย่างเป็นทางการทำให้ลูกสาวของกาลิเลโอ ๒ คนที่ชื่อ Virginia กับ Livia และบุตรชาย ๑ คนชื่อ Vincenzio เป็นลูกนอกสมรส อันเป็นเหตุให้ลูกสาว ๒ คนสมรสกับใครไม่ได้ ครั้นจะให้ลูกสาวทั้งสองอยู่เป็นโสดก็เกรงจะเป็นที่ครหา กาลิเลโอจึงจัดการให้ Virginia และ Livia บวชชีตั้งแต่อายุ ๑๓ ปีจนตลอดชีวิตที่โบสถ์ San Matteo ในเมือง Arcetri โดย Virginia ใช้ชื่อว่า Maria Celeste มีหน้าที่จ่ายยาและเป็นนางพยาบาลในสำนักแม่ชี ส่วน Livia มีสุขภาพไม่ดี เจ็บออดๆ แอดๆ ตลอดเวลา และเสียชีวิตหลังจากบวชชีได้ไม่นาน สำหรับ Vincenzio นั้นในที่สุดได้รับการยอมรับว่าเป็นบุตรของกาลิเลโอ ต่อมาได้แต่งงานกับ Sestilia Bocchineri และห่างเหินจากบิดาไป กาลิเลโอจึงสนิทสนมกับ Maria Celeste มากที่สุด และเธอคือคนที่คอยพยาบาลบิดาในยามชรา โดยการให้กำลังใจและเขียนจดหมายติดต่อตลอดเวลาที่กาลิเลโอถูกกักบริเวณในช่วงบั้นปลายของชีวิต

อนึ่ง ขณะใช้ชีวิตอาจารย์ที่มหาวิทยาลัยปาดัว กาลิเลโอได้รับงานออกแบบอุปกรณ์เพื่อนำออกขายหลายอย่าง เช่นเข็มทิศสำหรับทหารปืนใหญ่ใช้ในการยิงกระสุนให้ถูกเป้าอย่างแม่นยำ รวมถึงการออกแบบหวี เข็มขัด ปากกาลูกลื่น เทอร์โมมิเตอร์อากาศ (ที่ใช้คุณสมบัติการขยายตัวของอากาศเป็นเกณฑ์บอกอุณหภูมิ) และเครื่องเก็บผลมะเขือเทศ เป็นต้น ในยามว่างก็จะวิเคราะห์ตำราวิทยาศาสตร์ของอาร์คิมีดีส (Archimedes) และอริสโตเติล แล้วเรียบเรียงเป็นตำราชื่อ De motu (On Motion) ในนั้นมีบทความเกี่ยวกับการเคลื่อนที่ของวัตถุ ซึ่งกาลิเลโอได้พบความรู้ใหม่ เช่น ถ้าวัตถุไม่ถูกแรงใดๆ กระทำเลย และวัตถุนั้นอยู่นิ่ง มันก็คงสภาพนิ่งตลอดไป แต่ถ้าวัตถุนั้นกำลังเคลื่อนที่ มันก็คงความเร็วนั้นต่อไปอย่างสม่ำเสมอ และนี่ก็คือสมบัติด้านความเฉื่อย (inertia) ที่นักเรียนปัจจุบันรู้จักดี แต่ถ้ามีแรงมากระทำ ความเร็วของวัตถุนั้นก็จะเปลี่ยน ความรู้ประเด็นนี้ได้ปูทางให้นิวตันใช้ในการสร้างกฎการเคลื่อนที่ในเวลาต่อมา

นอกจากนี้กาลิเลโอก็ยังพบอีกว่า ในกรณีวัตถุที่ไถลไปตามพื้นเอียงที่ทำมุมกับแนวระดับ ระยะทางที่วัตถุเคลื่อนที่จะแปรโดยตรงกับเวลายกกำลังสอง ไม่ว่ามุมเอียงมีค่าเท่าใด และเมื่อมุมเอียงเป็นมุมฉาก ระยะทางก็ยังแปรโดยตรงกับเวลายกกำลังสองเหมือนเดิม กาลิเลโอจึงสรุปว่า เวลาวัตถุตกอย่างเสรี ระยะทางที่วัตถุเคลื่อนที่ก็ยังแปรโดยตรงกับเวลายกกำลังสอง สำหรับการเคลื่อนที่ของกระสุนปืนใหญ่นั้น กาลิเลโอก็ได้พบสิ่งที่ขัดแย้งกับคำสอนของอริสโตเติลอีก เมื่อเขาได้แสดงว่ากระสุนมีวิถีโค้งแบบพาราโบลา (parabola) ความรู้เหล่านี้ทำให้กาลิเลโอเห็นความสำคัญของคณิตศาสตร์ในการศึกษาธรรมชาติมากว่าสามารถใช้สรุปความจริงออกมาเป็นกฎหรือเป็นสูตรที่ช่วยให้ผู้ทดลองสามารถทำนายอนาคตได้ จนถึงกับกล่าวว่า คนที่ไม่มีความรู้คณิตศาสตร์จะไม่มีวันเข้าใจฟิสิกส์ได้ดี และพระเจ้าคือนักคณิตศาสตร์ เพราะได้สร้างเอกภพโดยใช้หลักการทางคณิตศาสตร์

กันยายน ค.ศ.๑๖๑๒ กาลิเลโอใช้กล้องส่องเห็นข้างขึ้นข้างแรมของดาวศุกร์ คล้ายกับภาพถ่ายโดยกล้องโทรทรรศน์ปัจจุบัน
เลนส์ที่กาลิเลโอใช้ในการประดิษฐ์กล้องโทรทรรศน์ ปัจจุบันเก็บรักษาอย่างดีในกรอบทำด้วยงาช้างแกะสลัก ในพิพิธภัณฑ์แห่งเมืองฟลอเรนซ์ อิตาลี
ดวงจันทร์ของกาลิเลโอ (Galilean moons)

ในปี ๑๖๐๘ กาลิเลโอเริ่มสนใจดาราศาสตร์เมื่อได้อ่านหนังสือ De Revolutionibus Orbium Coelestium(On the Revolutions of the Heavenly Spheres) ของโคเปอร์นิคัส ซึ่งถูกห้ามเผยแพร่ ห้ามอ่าน ห้ามเล่า ห้ามใช้สอน และห้ามใช้เรียนอย่างเด็ดขาด เพราะสถาบันศาสนาแห่งวาติกันมีความเห็นว่าเนื้อหาในหนังสือเล่มนี้ขัดแย้งและโจมตีคำสอนในคัมภีร์ไบเบิลอันศักดิ์สิทธิ์ เช่นไบเบิลบอกว่า ดวงอาทิตย์มีการขึ้นและตก ในขณะที่โลกอยู่นิ่ง แต่โคเปอร์นิคัสกลับระบุว่า โลกโคจรรอบดวงอาทิตย์ และหมุนรอบตัวเองได้ด้วย ทำให้ดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลางของเอกภพ ซึ่งถ้าความคิดของโคเปอร์นิคัสเป็นความจริง เวลาโลกอยู่เหนือดวงอาทิตย์ นั่นหมายความว่าโลกอยู่บนสวรรค์ แล้วพระเจ้าอยู่ที่ใด และเวลาโลกอยู่ใต้ดวงอาทิตย์ โลกจะอยู่ในนรกใช่หรือไม่ เป็นต้น

ด้วยเหตุนี้สำนักวาติกันจึงประกาศว่า คนที่คิดและเชื่อตามโคเปอร์นิคัสเป็นคนนอกรีต สมควรถูกลงโทษ ซึ่งอาจจะสถานหนักคือถูกฆ่าเช่นเดียวกับ จีออร์ดาโน บรูโน (Giordano Bruno) นักบวชผู้นำความคิดของโคเปอร์นิคัสไปเผยแพร่โดยได้เทศนาชักนำให้ประชาชนเชื่อว่า ถ้าโลกเป็นเพียงดาวเคราะห์ดวงหนึ่งที่มีมนุษย์อาศัยอยู่ ดังนั้นดาวเคราะห์ดวงอื่นๆ ในเอกภพก็น่าจะมีมนุษย์อาศัยอยู่ด้วยเช่นกัน และถ้ามนุษย์ต่างดาวมีจริง มนุษย์โลกก็มิได้ยิ่งใหญ่หรือสำคัญแต่เพียงผู้เดียว (ในความเห็นของบรูโน ดวงจันทร์ ดาวอังคาร ฯลฯ ต่างก็มีมนุษย์อาศัยอยู่) การชี้นำให้ผู้คนเชื่อเช่นนี้จึงลบหลู่คำสอนในไบเบิลมาก ศาลศาสนาจึงได้พิพากษาให้นำตัวบรูโนไปเผาทั้งเป็นที่จัตุรัส Campo de' Fiori ในกรุงโรม เมื่อเวลาเช้าตรู่ของวันที่ ๑๗ กุมภาพันธ์ ค.ศ. ๑๖๐๐ ๒

เมื่ออายุ ๔๔ ปี กาลิเลโอได้ข่าวว่าที่เมือง Middelburg ในเนเธอร์แลนด์ มีช่างทำแว่นคนหนึ่งชื่อ Hans Lippershey ได้ประดิษฐ์อุปกรณ์ชนิดหนึ่งที่สามารถทำให้ภาพที่เห็นมีขนาดใหญ่ขึ้นถึง ๓ เท่าได้ โดยการนำเลนส์นูน ๒ ชิ้นมาติดที่ปลายท่อกลวง แต่เมื่อ Lippershey นำสิ่งประดิษฐ์นี้ไปขอจดสิทธิบัตร เจ้าหน้าที่กลับบอกว่ามันมิใช่สิ่งแปลกใหม่ เพราะมีคนรู้จักทำอุปกรณ์ที่มีความสามารถเช่นนี้มานานแล้ว (ดังนั้นประวัติศาสตร์จึงไม่มีหลักฐานแน่ชัดว่าใครคือบุคคลแรกที่ประดิษฐ์กล้องส่องทางไกล) อย่างไรก็ตาม ความอยากรู้อยากเห็นและอยากประดิษฐ์เองได้ทำให้กาลิเลโอเริ่มสร้างกล้องส่องทางไกล ทั้งๆ ที่มีประสบการณ์ฝนเลนส์น้อย แต่เขาก็ไม่ละความพยายาม จนเวลาผ่านไป ๑ เดือน กาลิเลโอก็ได้เลนส์นูนมา ๒ ชิ้น จึงนำไปติดที่ปลายท่อตะกั่ว และขยับเลื่อนเลนส์ไปมาจนพบว่ากล้องสามารถทำให้เห็นวัตถุมีขนาดใหญ่ขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อ จากนั้นก็ได้พัฒนาประสิทธิภาพของกล้องจนสามารถขยายภาพได้ ๙ เท่า ๒๐ เท่า และ ๓๐ เท่า และได้เรียกอุปกรณ์ที่ประดิษฐ์ขึ้นนี้ว่า Perspicillum เพราะใช้ดูวัตถุที่อยู่ไกลได้ชัด เมื่อกล้องมีประสิทธิภาพดีขึ้นๆ กาลิเลโอผู้รู้วิธีทำกล้องจึงสร้างกล้องขึ้นมากมายเพื่อขายให้ทหารใช้สอดแนมข้าศึก และให้พ่อค้าใช้ส่องดูเรือในทะเลที่อยู่ไกลจากฝั่งเพื่อจะได้รู้ล่วงหน้าว่าเรืออะไรจะนำสินค้าอะไรมาขาย ซึ่งจะทำให้พ่อค้า "ผู้เห็นการณ์ไกล" ได้กำไรและดำเนินการค้าได้อย่างมีหลักการ

การมีวิญญาณนักประดิษฐ์เต็มตัวทำให้กาลิเลโอรู้จักคิดวิเคราะห์ประสิทธิภาพของกล้องในลำดับต่อไป และก็ได้พบว่ากล้องส่องทางไกลสามารถเห็นวัตถุได้ตราบใดที่แสงจากวัตถุนั้นเดินทางผ่านเลนส์มาเข้าตา คำถามที่กาลิเลโอสนใจคือ กล้องสามารถเห็นวัตถุได้ไกลเพียงใด กล้องสามารถเห็นดาวที่อยู่ไกลถึงขอบฟ้าได้หรือไม่ ดังนั้นกาลิเลโอจึงหันกล้องส่องทางไกลขึ้นท้องฟ้า แล้วเล็งกล้องตรงไปที่ดวงจันทร์ และนี่ก็คือการปฏิวัติครั้งยิ่งใหญ่ครั้งหนึ่งในวิชาดาราศาสตร์ เพราะกาลิเลโอได้แปลงอุปกรณ์ที่คนทั่วไปใช้หรือให้เด็กเล่น เป็นอุปกรณ์วิทยาศาสตร์ที่เรียกว่ากล้องโทรทรรศน์ให้นักดาราศาสตร์ใช้ศึกษาดาวฤกษ์ ดาวเคราะห์ และดวงจันทร์ กล้องโทรทรรศน์นี้ได้ทำให้กาลิเลโอเห็นและพบปรากฏการณ์ต่างๆ บนท้องฟ้าที่ไม่เคยมีมนุษย์คนใดในประวัติศาสตร์เคยเห็น เคยพบ หรือเคยรู้มาก่อน

ในเดือนธันวาคม ค.ศ.๑๖๐๙ กาลิเลโอได้เห็นภาพผิวที่เป็นรอยกระดำกระด่างของดวงจันทร์ที่ผู้คนในสมัยนั้นคิดว่าเกิดจากเมฆบดบัง แต่กาลิเลโอได้พบว่าแท้จริงแล้วรอยคล้ำเหล่านั้นเป็นภูเขาและหลุมมากมาย การศึกษาเงาและแสงที่เห็นทำให้กาลิเลโอรู้ว่ามันเป็นเงาของภูเขาสูง ดังนั้นผิวของดวงจันทร์จึงตะปุ่มตะป่ำและเต็มไปด้วยรอยมลทิน หาได้กลมเกลี้ยงอย่างลูกบิลเลียดดังที่กล่าวไว้ในไบเบิลไม่ และนั่นก็หมายความว่า ดวงจันทร์ที่พระเจ้าสร้างมีรอยตำหนิ พระปรีชาสามารถของพระองค์จึงไม่สมบูรณ์ดังที่คริสต์ศาสนิกชนเชื่อ

ในความเป็นจริง ทอมัส แฮร์เรียต (Thomas Harriot) นักคณิตศาสตร์ชาวอังกฤษ ได้เคยวาดภาพดวงจันทร์ที่เขาเห็นก่อนกาลิเลโอหลายปี แต่แฮร์เรียตเป็นคนร่ำรวยที่มีชื่อเสียงด้านคณิตศาสตร์มาก จึงไม่ต้องการเกียรติยศใดๆ อีก ดังนั้นเขาจึงไม่เผยแพร่สิ่งที่ได้เห็น อีกทั้งเมื่อแฮร์เรียตถูกจับขังเพราะได้เข้าไปพัวพันกับการระเบิดรัฐสภาอังกฤษในปี ๑๖๐๕ ความเป็นนักโทษทำให้ไม่มีใครเห็นความสำคัญของภาพที่เขาวาด (ณ วันนี้ภาพดังกล่าวอยู่ที่ London Museum of Science) ขณะที่กาลิเลโอนั้นต้องการชื่อเสียงมากและต้องการเงินมาเลี้ยงดูครอบครัว เขาจึงเผยแพร่ความรู้ใหม่ที่พบทันที ทำให้ได้ชื่อว่าเป็นผู้เห็นความไม่สมบูรณ์ของดาวบนสวรรค์เป็นคนแรก อีกทั้งความสามารถในการสเกตช์ภาพของกาลิเลโอก็ทำให้ภาพที่เขาสเกตช์นั้นค่อนข้างเหมือนภาพดวงจันทร์ที่เห็นผ่านกล้องโทรทรรศน์ปัจจุบันมาก

ในวันที่ ๗ มกราคม ค.ศ.๑๖๑๐ กาลิเลโอได้ใช้กล้องโทรทรรศน์ส่องเห็นจุดสว่าง ๓ จุดปรากฏอยู่ใกล้ดาวพฤหัสบดี โดยจุดสว่างทั้งสามนี้เรียงตัวในแนวเส้นตรงเดียวกันกับเส้นศูนย์สูตรของดาวพฤหัสบดี จุดสว่างทั้งสามมีขนาดเล็กและอยู่ใกล้ดาวพฤหัสบดีมาก กาลิเลโอตระหนักว่ามันคงเป็นดาวฤกษ์ที่ไม่มีใครเคยเห็นมาก่อน ตำราดาราศาสตร์ของอริสโตเติลก็ไม่เคยเอ่ยถึงดาวฤกษ์ทั้งสามเลย กระทั่งในวันต่อมาเขาก็ได้เห็นจุดสว่างเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งจุด และจุดสว่างเดิมทั้งสามจุดได้เปลี่ยนตำแหน่งไป กาลิเลโอจึงคิดว่าการเปลี่ยนตำแหน่งทำให้มันไม่ใช่ดาวฤกษ์แน่ๆ เมื่อถึงวันที่ ๑๐ มกราคม จุดสว่างจุดหนึ่งได้หายไปอย่างไร้ร่องรอย เหตุการณ์เหล่านี้ทำให้กาลิเลโอสรุปว่า จุดสว่างที่เห็นเป็นดาวบริวารของดาวพฤหัสบดีที่กำลังโคจรไปรอบดาวที่ระยะห่างต่างๆ กัน ดังนั้นดาวพฤหัสบดีก็มีดาวบริวารซึ่งเรียกว่าดวงจันทร์จำนวนมากถึง ๔ ดวง (กาลิเลโอเห็นดวงจันทร์ดวงที่ ๔ เมื่อวันที่ ๑๓ มกราคม ค.ศ. ๑๖๑๐) และดวงจันทร์เหล่านี้กำลังโคจรรอบดาวพฤหัสบดี หาได้โคจรรอบโลกดังคำสอนของปโตเลมีไม่ กาลิเลโอจึงเป็นบุคคลแรกที่เห็นดวงจันทร์ของต่างดาว

ในตอนแรกที่กาลิเลโอรายงานการเห็นดวงจันทร์เหล่านี้ไม่มีใครเชื่อ จนเมื่อ Christopher Clavius ยืนยันว่าดวงจันทร์ที่เห็นคือของจริง กาลิเลโอจึงได้รับการต้อนรับเยี่ยงวีรบุรุษเมื่อเขาเดินทางไปโรมในปี ๑๖๑๑ และเมื่อพบดวงจันทร์แล้ว กาลิเลโอได้ติดตามดูการโคจรของดวงจันทร์ทั้งสี่อีกนาน ๑๘ เดือน จนกระทั่งกลางปี ๑๖๑๒ เขาก็รู้เวลาในการโคจรรอบดาวพฤหัสบดีของดวงจันทร์แต่ละดวงอย่างหยาบๆ

ในความเป็นจริง Simon Marius (Mayer) นักดาราศาสตร์ชาวเยอรมัน อ้างว่าได้เห็นดวงจันทร์ทั้งสี่ก่อนกาลิเลโอ แต่เขาไม่ตระหนักในความสำคัญของสิ่งที่เห็น จึงไม่ได้เผยแพร่หรือรายงานให้นักดาราศาสตร์คนอื่นๆ รู้ ดังนั้นเมื่อ Mayer ได้อ่านข่าวการพบดวงจันทร์ในหนังสือ Sidereus Nuncius (Sidereal Messenger) ที่กาลิเลโอเขียนในปี ๑๖๑๐ Mayer ก็รู้ว่าตนพลาดโอกาสในการได้ชื่อว่าเป็นผู้พบดวงจันทร์ของดาวพฤหัสบดีเป็นคนแรก จะอย่างไรก็ตามการอ้างของ Mayer ในเรื่องนี้ทำให้เขามีกรณี
พิพาทกับกาลิเลโอว่าใครคือผู้เห็นดวงจันทร์เหล่านั้นเป็นคนแรก ในที่สุดกาลิเลโอก็มีศัตรูเพิ่มอีก ๑ คน

สำหรับชื่อของดวงจันทร์ทั้งสี่ที่กาลิเลโอเห็นนั้น ในเบื้องต้นเขาได้ตั้งชื่อว่า Medicean Stars (ดาวแห่งตระกูล Medici) เพื่อเป็นเกียรติแก่ Cosimo II de' Medici ผู้เป็นดยุคแห่งแคว้นทัสคานี กับน้องชายทั้งสามของ Cosimo ทั้งนี้เพราะกาลิเลโอมีความปรารถนาจะกลับไปทำงานที่มหาวิทยาลัยฟลอเรนซ์ซึ่งตั้งอยู่ในเขตการปกครองของท่านดยุค ดังนั้นกาลิเลโอจึงหวังว่าเมื่อดยุคได้รับการยกย่องให้ชื่อของท่านเป็นชื่อของดวงจันทร์ ท่านคงสนับสนุนกาลิเลโออย่างเต็มที่เวลากาลิเลโอจะขอมาทำงานที่มหาวิทยาลัยฟลอเรนซ์ แต่ในเวลาต่อมา Mayer ได้เสนอให้เรียกชื่อดวงจันทร์ทั้งสี่ว่า Io, Europa, Callisto และ Ganymede ตามชื่อชู้รักของเทพจูปิเตอร์ ณ วันนี้เรารู้จักดวงจันทร์ทั้งสี่ในนามดวงจันทร์ของกาลิเลโอ (Galilean moons) เพื่อเป็นเกียรติแก่บุคคลผู้เห็นดวงจันทร์เหล่านี้เป็นคนแรก นอกจากนี้กาลิเลโอยังตั้งข้อสังเกตอีกว่า ในขณะที่ดวงจันทร์ของโลกแสดงทั้งข้างขึ้นและข้างแรม แต่ดวงจันทร์ของดาวพฤหัสบดีแสดงแต่ข้างขึ้น เพราะดวงจันทร์เหล่านี้ได้รับแสงอาทิตย์ตลอดเวลา ยกเว้นเวลาที่ดวงจันทร์อยู่ข้างหลังดาวพฤหัสบดีในแนวตรงข้ามกับ
ดวงอาทิตย์

เมื่อข่าวการค้นพบทางดาราศาสตร์ของกาลิเลโอแพร่ไปถึงเวนิซ ท่านผู้ครองนครได้มีบัญชาให้กาลิเลโอนำกล้องโทรทรรศน์มาสาธิตให้ชาวเวนิซดู กาลิเลโอจึงนำกล้องไปติดตั้งที่ยอดหอคอยในจัตุรัส St.Mark's การเห็นภาพเรือที่อยู่ไกลปรากฏใกล้เข้ามาและเห็นภาพดวงจันทร์ที่ไม่มีใครเคยคาดคิดมาก่อนได้สร้างความตื่นเต้นให้แก่ชาวเวนิซมาก และเพื่อเป็นที่ระลึก กาลิเลโอได้มอบกล้องให้เป็นของขวัญแก่เมืองเวนิซและผู้ครองนคร ซึ่งท่านก็ได้ตอบแทนความปรารถนาดีโดยการเพิ่มเงินให้จากปีละ ๕๒๐ ฟลอรินเป็น ๑,๐๐๐ ฟลอริน

เมื่อถึงวันที่ ๑๒ มีนาคม ค.ศ. ๑๖๑๐ กาลิเลโอได้เรียบเรียงปรากฏการณ์ดาราศาสตร์ต่างๆ ที่เห็นผ่านกล้องโทรทรรศน์เป็นหนังสือชื่อ Sidereus Nuncius โดยได้เรียบเรียงเป็นภาษาอิตาลีเพื่อให้คนทั่วไปได้อ่านและเข้าใจ แทนที่จะเขียนเป็นภาษาละตินซึ่งมีแต่นักวิชาการเท่านั้นที่อ่านรู้เรื่อง หนังสือนี้ได้รับการตีพิมพ์เผยแพร่ไปทั่วยุโรปจนทำให้ชื่อกาลิเลโอกลายเป็นชื่อติดปาก เพราะหนังสือได้เปิดโลกใหม่บนท้องฟ้าให้ชาวโลกสำรวจ หลังจากที่โคลัมบัสได้พบโลกใหม่เมื่อ ๑๑๘ ปีก่อนนั้น Sidereus Nuncius จึงเป็นหนังสือที่สำคัญที่สุดเล่มหนึ่งในคริสต์ศตวรรษที่ ๑๗ เพราะได้ทำให้ชาวโลกตื่นเต้นที่รู้ว่าดวงจันทร์มีลักษณะเหมือนโลก คือมีหุบเขา ภูเขา และที่ราบ ข่าวการค้นพบที่น่าสนใจนี้ทำให้ผู้คนหลั่งไหลมาฟังกาลิเลโอบรรยาย ทั้งชาวฝรั่งเศส อังกฤษ เยอรมัน และโปแลนด์ แม้แต่กษัตริย์ Gustav Adolphus แห่งสวีเดนก็เสด็จฯ มาฟังด้วย

ค.ศ.๑๖๑๒ กาิลิเลโอได้เห็นจุดสลัวมืดขนาดต่างๆ บนดวงอาทติย์ซึ่งเคลื่อนที่ได้ด้วย จึงได้รู้ว่าดวงอาทิตย์มีจุดที่พื้นผิว และการที่จุดเคลื่อนที่แสดงว่าดวงอาทิตย์หมุนรอบตัวเอง

ภาพวาดลายเส้นของกาลิเลโอแสดงจุดบนดวงอาทิตย์ จากหนังสือ Istoria e Dimostrazioni ตีพิมพ์ ค.ศ.๑๖๑๓

"เอกภพของโคเปอร์นิคัสถูกต้อง ส่วนเอกภพของปโตเลมีนั้นผิด"

เมื่อมีชื่อเสียงกาลิเลโอรู้สึกอยากกลับไปทำงานที่มหาวิทยาลัยฟลอเรนซ์ (Universita' degli Studi di Firenze)เพราะมีบรรยากาศทางวิชาการดีกว่า และจะได้อยู่ใกล้ลูกด้วย ดังนั้นในปี ๑๖๑๐ หลังจากทำงานที่มหาวิทยาลัยปาดัวมานานถึง ๑๘ ปี กาลิเลโอก็ได้ลาออกไปรับตำแหน่งศาสตราจารย์คณิตศาสตร์แห่งมหาวิทยาลัยฟลอเรนซ์ตามคำสั่งของท่านดยุคแห่งทัสคานี ซึ่งได้มอบบ้านพักที่ Le Selve แก่กาลิเลโอเพื่อใช้เป็นศูนย์กลางการถกเถียงทางวิชาการ

ค.ศ. ๑๖๑๑ กาลิเลโอได้รับเลือกเป็นสมาชิกของ Accademia dei Lincei ซึ่งเป็นสมาคมที่จัดตั้งขึ้นโดย Federico Cesi ขุนนางหนุ่มวัย ๑๘ ปีผู้สนใจวิทยาการแทบทุกแขนง สมาคมนี้ประกอบด้วยสมาชิกที่ต้องการค้นคว้าหาความรู้เกี่ยวกับธรรมชาติ คณิตศาสตร์ วรรณกรรม รวมถึงภาษาด้วย ในตอนแรกสมาคมมีสมาชิกเพียง ๔ คน ทุกคนมีอายุน้อยกว่า ๓๐ ปี อีกทั้งไม่มีใครเป็นนักวิทยาศาสตร์ การมีกาลิเลโอเป็นสมาชิกทำให้สมาคมมีห้องสมุดและห้องปฏิบัติการพร้อม รวมทั้งมีชื่อเสียงตามมา ส่วนกาลิเลโอก็รู้สึกมั่นใจที่มี Cesi เป็นผู้อุปถัมภ์ที่มีอำนาจ

ค.ศ. ๑๖๑๒ กาลิเลโอได้เห็นจุดสลัวมืดขนาดต่างๆ บนดวงอาทิตย์ เหมือนกับที่ Christoph Scheiner นักบวชชาวเยอรมันเคยเห็น แต่ Scheiner คิดว่ามันเป็นภาพของดาวพุธที่โคจรตัดหน้าดวงอาทิตย์ เขาจึงไม่ติดตามดู ในขณะที่กาลิเลโอหาได้คิดเช่นนั้นไม่ เพราะได้เห็นจุดมีขนาดต่างๆ กันปรากฏที่ผิวดวงอาทิตย์ในปริมาณที่ไม่สม่ำเสมอ อีกทั้งเคลื่อนที่ได้ด้วย กาลิเลโอจึงรู้ว่าดวงอาทิตย์มีจุด (sunspot) ที่ผิว และการที่จุดเคลื่อนที่แสดงว่าดวงอาทิตย์หมุนรอบตัวเอง และนี่ก็เป็นอีกหลักฐานหนึ่งที่แสดงว่าดวงอาทิตย์ที่พระเจ้าสร้างมีความด่างพร้อย ไม่สมบูรณ์ ๑๐๐?% (อนึ่งการเฝ้าดูจุดบนดวงอาทิตย์นี้อาจทำให้กาลิเลโอตาบอดในบั้นปลายของชีวิตก็ได้) จะอย่างไรก็ตาม กาลิเลโอได้รายงานการพบจุดบนดวงอาทิตย์ไว้ในหนังสือ Istoria e Dimostrazioni intorno Alle Macchie Solari e Loro Accidenti Rome (History and Demonstrations Concerning Sunspots and their Properties; Treatise on Sunspots)

จากนั้นก็ได้ใช้กล้องโทรทรรศน์ศึกษาดาวเสาร์ และก็ต้องประหลาดใจเมื่อเห็นดาวเสาร์มีลักษณะไม่กลมเหมือนดาวเคราะห์ดวงอื่นๆ คือมีดวงกลมใหญ่ตรงกลางและมีดวงกลมเล็กสองดวงอยู่ข้างๆ แต่อีกหลายเดือนต่อมา ดวงกลมเล็กทั้งสองได้หายไป กาลิเลโอรู้สึกงุนงงกับสิ่งที่เห็นมาก เพราะเขาอธิบายเหตุผลไม่ได้ แต่เขาก็รู้ว่าพระเจ้าทรงบกพร่องอีกแล้วที่สร้างดาวเคราะห์ได้ไม่กลม (ณ วันนี้เรารู้ว่าการที่ดาวเสาร์ปรากฏเป็นดาว ๓ ดวงเรียงกันนั้นเกิดจากกล้องโทรทรรศน์ที่กาลิเลโอสร้างมีประสิทธิภาพต่ำ จึงทำให้เห็นวงแหวนเป็นดาวกลม และเวลาดาวกลมเล็กๆ ๒ ดวงหายไปนั้นเป็นเพราะเวลาระนาบของวงแหวนดาวเสาร์อยู่ในแนวสายตา คนบนโลกจึงไม่เห็นวงแหวน

ในเวลาต่อมา กาลิเลโอได้ใช้กล้องโทรทรรศน์ส่องดูทางช้างเผือก ซึ่งเวลามองด้วยตาเปล่าจะเห็นคล้ายเมฆสว่างเรื่อๆ แต่เมื่อใช้กล้องโทรทรรศน์ กาลิเลโอได้พบว่าทางช้างเผือกประกอบด้วยดาวฤกษ์จำนวนมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งกาลิเลโอได้เห็นดาวฤกษ์ต่างๆ ในกลุ่มดาว Orion, Pleiades และ Ursa Major เขาจึงรู้ว่าเอกภพประกอบด้วยดาวฤกษ์จำนวนมากที่มองด้วยตาเปล่าไม่เห็นในเดือนกันยายน ค.ศ.๑๖๑๒ กาลิเลโอเห็นดาวศุกร์แสดงข้างขึ้นและข้างแรมเหมือนดวงจันทร์ของโลก เขารู้สึกตื่นเต้นมากเพราะนี่คือหลักฐานชิ้นสำคัญที่แสดงว่าดาวศุกร์โคจรรอบดวงอาทิตย์ ไม่ใช่รอบโลก เนื่องจากถ้าดาวศุกร์โคจรรอบโลกตามแบบจำลองของปโตเลมี ดาวศุกร์จะสว่างเต็มดวงตลอดเวลา แต่ดาวศุกร์ที่กาลิเลโอเห็นมีทั้งมืดสนิท เป็นเสี้ยวและเต็มดวง ซึ่งจะอธิบายได้ก็ต่อเมื่อโลกและดาวศุกร์ต่างก็โคจรรอบดวงอาทิตย์เท่านั้น โดยวงโคจรของดาวศุกร์อยู่ระหว่างโลกกับดวงอาทิตย์ กาลิเลโอจึงเชื่ออย่างมั่นใจว่า เอกภพของโคเปอร์นิคัสถูกต้อง ส่วนเอกภพของปโตเลมีนั้นผิด และถ้าโลกเคลื่อนที่ได้จริง กาลิเลโอจะต้องหาหลักฐานมายืนยัน และเขาคิดว่าเหตุการณ์น้ำขึ้นน้ำลงและคลื่นในทะเลคือหลักฐานเชิงประจักษ์ที่แสดงว่าโลกหมุน ๓

เมื่อมีหลักฐานและคำอธิบายค่อนข้างสมบูรณ์ ในปี ๑๖๑๖ กาลิเลโอวัย ๕๒ ปีได้ตัดสินใจเดินทางไปโรมในฐานะทูตวิทยาศาสตร์ของท่านดยุคแห่งแคว้นทัสคานี เพื่อเข้าเฝ้าสันตะปาปา Paul ที่ ๕ และเพื่อบอกเล่าเรื่องราวต่างๆ เกี่ยวกับเอกภพให้ประมุขของคริสตจักรฟัง โดยคาดหวังว่าสันตะปาปาจะคล้อยตามความคิดเรื่องเอกภพของโคเปอร์นิคัส แต่กาลิเลโอต้องประสบความผิดหวัง เพราะบรรดาคาร์ดินัลและนักบวชในโรมยังศรัทธาในคำสอนของอริสโตเติลอย่างแรงกล้า คนเหล่านั้นจึงโจมตีกาลิเลโอว่ากำลังทำลายสถาบันศาสนา โดยการพยายามล้มล้างคำสอนที่มีในคัมภีร์ไบเบิล อีกทั้งจาบจ้วงอริสโตเติลด้วย เมื่อกาลิเลโอเชื้อเชิญให้ใช้กล้องโทรทรรศน์ส่องดูดาวที่เขาอ้าง คนเหล่านั้นต่างปฏิเสธโดยให้เหตุผลว่าเสียเวลา เพราะทุกคนสามารถเห็นด้วยตาที่พระเจ้าประทานมาตั้งแต่เกิดแล้ว สำหรับการอ้างว่าดาวพฤหัสบดีมีดวงจันทร์บริวารนั้น บรรดานักบวชก็อ้างว่าทฤษฎีโหราศาสตร์ คัมภีร์ไบเบิล และตำราของอริสโตเติลไม่เคยกล่าวถึงดวงจันทร์ที่ว่านี้เลย เมื่อไม่มีการเอ่ยถึง ดวงจันทร์เหล่านั้นก็ไม่มีอิทธิพลใดๆ ต่อมนุษย์ มันจึงไม่มีประโยชน์ใดๆ และเมื่อไม่มีประโยชน์ ดวงจันทร์เหล่านั้นก็ไม่มีจริง

ข้อโต้แย้งข้างๆ คูๆ นี้ทำให้กาลิเลโอต้องชี้แจงว่า คัมภีร์ไบเบิลไม่ใช่ตำราวิทยาศาสตร์ และไม่ได้เขียนโดยนักวิทยาศาสตร์ ดังนั้นคำสอนในไบเบิลจึงนำมาเป็นเอกสารอ้างอิงในวงวิชาการไม่ได้ กาลิเลโอยังได้เอ่ยเตือนเหล่านักบุญให้ตระหนักว่า คัมภีร์ไบเบิลสอนคนให้รู้วิธีที่จะไปสวรรค์เท่านั้น หาได้บอกคนให้รู้ว่าสวรรค์เคลื่อนที่อย่างไรไม่

ถึงกระนั้นสถาบันศาสนาแห่งวาติกันก็ยังยืนกรานไม่คล้อยตามกาลิเลโอ บุคคลสำคัญที่ต่อต้านกาลิเลโอมากที่สุดคือ Cardinal Bellarmine ผู้เคยตัดสินฆ่า จีออร์ดาโน บรูโน โดยการเผาทั้งเป็นมาแล้ว Bellarmine ห้ามมิให้กาลิเลโอสอนความคิดที่ว่าโลกเคลื่อนที่ได้และดวงอาทิตย์อยู่นิ่ง มิฉะนั้นจะถูกลงโทษสถานหนัก เพราะกาลิเลโอไม่มีหลักฐานว่าโลกเคลื่อนที่ได้ แล้วถ้ากาลิเลโอจะเขียนหรือสอนเรื่องนี้ก็ให้แยกศาสนาออกจากวิทยาศาสตร์ และวิทยาศาสตร์จะต้องไม่โจมตีศาสนา เมื่อถูกขู่ลงโทษ กาลิเลโอจึงเดินทางกลับฟลอเรนซ์และทำงานต่อไปอย่างระมัดระวัง ในขณะเดียวกันเขาก็คิดจะเขียนเรื่องน้ำขึ้นน้ำลงโดยใช้ชื่อว่า "Dialogue on the Ebb and Flow of the Sea" และระวังไม่เผยแพร่ความคิดของโคเปอร์นิคัสในที่สาธารณะใดๆ เพราะรู้ตัวว่ามีศัตรูที่มีอำนาจหลายคน และบางคนได้พยายามทำลายชื่อเสียงของเขาอย่างออกหน้าออกตา เช่น Christoph Scheiner นักบวชชาวเยอรมันซึ่งอ้างว่าได้เห็นจุดบนดวงอาทิตย์ก่อนกาลิเลโอ และจุดนั้นเป็นเพียงภาพลวงตา แต่กาลิเลโอยืนยันว่าดวงอาทิตย์มีมลทินจริง และได้กล่าวติเตียน Scheiner ซึ่งทำให้ Scheiner รู้สึกโกรธแค้นมาก หรือในกรณีสาธุคุณ Orazio Grassi ที่เขียนบทความเกี่ยวกับธรรมชาติของดาวหางในหนังสือชื่อ An Astronomical Disputation on the Three Comets of the Year 1618 โดยอ้างว่าดาวหางโคจรเป็นวงกลมรอบโลก จึงอยู่ห่างจากโลกเป็นระยะทางเท่าเดิมเสมอ อีกทั้งอยู่ไกลจากโลกยิ่งกว่าดวงจันทร์ ความคิดของ Grassi ถูกกาลิเลโอโจมตีว่าเหลวไหล และดาวหางที่ Grassi เชื่อว่าเป็นดาวกาลกิณีนั้น จริงๆ แล้วไม่มีอิทธิพลใดๆ ต่อคนบนโลก (แต่กาลิเลโอก็ไม่รู้ว่าดาวหางมาจากไหน) การตอบโต้บรรดานักบวชอย่างรุนแรงทำให้คนเหล่านี้ซึ่งเป็นที่เคารพของสังคมกลายเป็นศัตรูของกาลิเลโออย่างถาวร ยิ่งเมื่อกาลิเลโอได้ย้ายมาทำงานที่ฟลอเรนซ์ซึ่งอยู่ในแคว้นทัสคานีที่สันตะปาปาควบคุมดูแล นักบวชศัตรูของกาลิเลโอจึงถือเป็นโชคดีที่จะได้กำจัดกาลิเลโอโดยได้ยุยงสันตะปาปาให้เป็นศัตรูกับกาลิเลโอด้วย

เมื่อความกังวลมีมากขึ้นๆ เพราะกลัวภัยศาสนา กาลิเลโอจึงได้เขียนจดหมายถึง Grand Duchess Christina มารดาของท่านดยุคผู้อุปถัมภ์กาลิเลโอ โดยได้อธิบายให้นางเห็นถึงความสัมพันธ์ระหว่างวิทยาศาสตร์กับศาสนา (จดหมายนี้ไม่ได้รับการตีพิมพ์จนกระทั่งปี ๑๖๓๖) ช่วงเวลานั้นกาลิเลโอวัย ๕๒ ปีได้ล้มป่วยด้วยโรคไขข้ออักเสบและรู้สึกเจ็บหน้าอกในบางเวลา ดังนั้นเมื่อเดินทางกลับจากโรม กาลิเลโอจึงฉวยโอกาสไปพักผ่อนที่วิลล่า Le Selve ของ Filippo Salviati เพื่อนสนิทที่มีฐานะดีเป็นการชั่วคราว ก่อนจะย้ายไปที่วิลล่า Bellosquardo ไม่ไกลจากเมือง Arcetri มาก ความกังวลทำให้ผลงานวิทยาศาสตร์ของกาลิเลโอลดลงมาก แต่เขาก็ยังสนใจหาวิธีปรับปรุงประสิทธิภาพของกล้องโทรทรรศน์และศึกษาอุปราคาของดวงจันทร์ของดาวพฤหัสบดี

ในปี ๑๖๒๓ กาลิเลโอเขียนหนังสือเรื่อง Il Saggiatore(The Assayer) ซึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวกับวิธีหาความรู้วิทยาศาสตร์ที่เน้นการสังเกต ตั้งสมมุติฐาน การทดลองเชิงปริมาณ เพื่อสรุปเป็นองค์ความรู้ที่เกี่ยวกับธรรมชาติ และได้อุทิศหนังสือเล่มนี้แก่สันตะปาปา Urban ที่ ๘ หรือก็คือ Cardinal Maffeo Barberini ผู้ที่สนิทสนมกับกาลิเลโอมาก Barberini ผู้นี้ได้เคยขัดขวางสันตะปาปา Paul ที่ ๕ ไม่ให้ประณามกาลิเลโอเป็นคนนอกรีตมาแล้ว นอกจากนี้ Barberini ยังเป็นสมาชิกของ Accademia dei Lincei สมาคมเดียวกับกาลิเลโอด้วย

หลังจากที่สันตะปาปา Urban ที่ ๘ ทรงดำรงตำแหน่งไม่ถึงปี พระองค์มีบัญชาให้กาลิเลโอเข้าเฝ้าที่โรม และได้ตรัสชื่นชมผลงาน The Assayer กาลิเลโอจึงทูลว่าจะเขียนหนังสือเรื่องการเปรียบเทียบเอกภพของปโตเลมีกับโคเปอร์-นิคัส และสันตะปาปาก็ได้เสนอแนะให้กาลิเลโอเขียนอย่างเป็นกลาง คือไม่ตำหนิไบเบิล เพื่อจะได้ช่วยปกป้องไม่ให้ถูกประณาม และต้องไม่สนับสนุนโคเปอร์นิคัสอย่างออกหน้าออกตา เพราะกาลิเลโอไม่มีหลักฐานสนับสนุนอย่างสมบูรณ์

กาลิเลโอรู้สึกยินดีที่สันตะปาปาองค์ใหม่ไม่ทรงขัดขวางเสรีภาพของนักวิทยาศาสตร์ในการคิดและแสดงออก จึงเดินทางกลับฟลอเรนซ์และเริ่มเขียนหนังสือที่ใฝ่ฝันมานานเป็นภาษาอิตาลีเพื่อให้คนทั่วไปเข้าใจ ในปี ๑๖๓๒ หนังสือเรื่อง Dialogo sopra i due massimi sistemi del mondo(Dialogue Concerning the Two Chief World Systems) ก็ปรากฏ ข้อเขียนนี้มีตัวละคร ๓ คน คนแรกคือ Simplicio(Simplicus ในภาษาละตินแปลว่า "คนโง่") ผู้ศรัทธาในคำสอนของอริสโตเติล (ที่สันตะปาปา Urban ที่ ๘ ทรงเชื่อด้วย) คนที่ ๒ คือ Salviati ผู้ที่เชื่อในโคเปอร์นิคัส และคนที่ ๓ คือ Sagredo เป็นคนที่ตั้งคำถามต่างๆ และ
มีใจเปิดกว้าง แต่ในที่สุดก็คล้อยตาม Salviatiในปีที่หนังสือออกวางขายนั้น ชาวอิตาลีให้การต้อนรับอย่างอบอุ่น ความนิยมชมชอบของผู้คนที่มีต่อกาลิเลโอทำให้ศัตรูของกาลิเลโอโกรธแค้นมาก จึงได้ลุกฮืออีกครั้งหนึ่ง และได้ยุยงสันตะปาปา Urban ที่ ๘ ว่ากาลิเลโอดูแคลนพระองค์ว่าโง่ อีกทั้งหนังสือเล่มนี้สนับสนุนโคเปอร์นิคัสอย่างชัดแจ้ง สันตะปาปาจึงมีบัญชาให้กาลิเลโอเข้าชี้แจงด้วยข้อหาลบหลู่ศาสนาและเป็นคนนอกรีต

ในวันที่ ๒๒ มิถุนายน ค.ศ. ๑๖๓๓ กาลิเลโอวัย ๖๙ ปีเดินทางไปที่ Convent of Minerva ในโรมเพื่อเข้าเฝ้าสันตะปาปา แม้ว่าดยุคแห่งทัสคานีคิดจะทัดทานกาลิเลโอไม่ให้เดินทางไปโรม แต่ก็กลัวกองทัพของสันตะปาปาจะรุกรานยึดทัสคานี ในเบื้องต้นกาลิเลโอได้ทูลขอความกรุณาจากสันตะปาปาว่าจะถวายคำชี้แจงที่ฟลอเรนซ์ เพราะกำลังไม่สบายและอายุมากแล้ว แต่สันตะปาปาปฏิเสธ กาลิเลโอจึงต้องเดินทางไปโรมตามบัญชา และได้ไปพักที่บ้านของทูตทัสคานีประจำวาติกัน

ตลอดเวลากาลิเลโอรู้สึกประหวั่นพรั่นพรึงกับการเผชิญหน้าในศาลศาสนามาก ในความรู้สึกส่วนตัวนั้น กาลิเลโอคิดว่าสันตะปาปาเป็นชาวเมืองฟลอเรนซ์บ้านเดียวกับตน และเป็นนักปรัชญาผู้มีความคิดว่าศาสนามีความสำคัญต่อชีวิต อีกทั้งเป็นเพื่อนเก่า จึงไม่น่าจะทำอะไรที่รุนแรงกับเพื่อน และคงสนับสนุนความเชื่อของตน ในขณะเดียวกันสันตะปาปาเองก็ทรงเชื่อว่ากาลิเลโอเพื่อนเก่าคงไม่จาบจ้วงศาสนาคริสต์ที่พระองค์ทรงเป็นประมุข แต่จากหนังสือ Dialogue ที่พระองค์ได้อ่านก็ทรงเห็นชัดเจนว่ากาลิเลโอลำเอียงเข้าข้างโคเปอร์นิคัสทั้งๆ ที่สัญญาว่าจะเป็นกลาง กาลิเลโอได้ทรยศต่อคำสัญญา อีกทั้งได้ทำให้พระองค์ทรงเป็นตัวตลกที่โง่ในบทของ Simplicio ด้วย

ในวันที่ศาลศาสนาตัดสินนั้น กาลิเลโอสวมเสื้อป่านสีขาวซึ่งเป็นการแต่งกายของคนที่สำนึกบาป ใบหน้าซีดด้วยกำลังป่วย และกลัวจนขาสั่นหลังจากที่ได้ฟังคำฟ้องของบรรดาศัตรูว่ากาลิเลโอลบหลู่ศาสนาอย่างรุนแรง ในตอนแรกสันตะปาปาไม่ทรงดำริจะเอาผิดกับกาลิเลโอ แต่บรรดาศัตรูของกาลิเลโอได้เจรจาโน้มน้าวจนพระองค์เปลี่ยนพระทัย สันตะปาปาจึงทรงตัดสินห้ามกาลิเลโอเผยแพร่ความเชื่อที่ว่าโลกเคลื่อนที่ได้ และให้ยอมรับว่าข้อความที่เขียนในหนังสือ Dialogue นั้นขัดต่อคำสอนในไบเบิลทุกเรื่อง อีกทั้งให้กาลิเลโอยอมรับโดยดีว่าคิดผิด และให้สาบานว่าจะไม่เขียน ไม่พูด ไม่สอนความเชื่อผิดๆ นี้อีกตลอดชีวิต ถ้าไม่ปฏิบัติตามเงื่อนไขที่ว่านี้ กาลิเลโอจะถูกขังคุกและจะถูกทรมานจนตายเหมือน จีออร์ดาโน บรูโน เมื่อ ๓๓ ปีก่อนนั้น กาลิเลโอจึงจำใจลงนามให้คำมั่นสัญญาอย่างไม่เต็มปากเต็มคำ และถูกสันตะปาปาส่งไปกักบริเวณที่เมือง Siena ตามคำเชิญของอาร์คบิชอปแห่ง Siena

ขณะเดินออกจากห้องพิพากษา กาลิเลโอได้พึมพำกับตัวเองว่า "Eppur si muove" แปลว่า "จะยังไงๆ โลกก็ยังเคลื่อนที่ได้อยู่ดี"

ภาพประกอบหนังสือ Dialogue ของกาลิเลโอ ตีพิมพ์ในปี ค.ศ.๑๖๓๒ คนซ้ายคืออริสโตเติล คนกลางคือปโตเลมี คนขวาคือโคเปอร์นิคัส ในหนังสือจะเห็นปโตเลมีถือแบบจำลองเอกภพที่มีโลกเป็นศูนย์กลาง ในมือของโคเปอร์นิคัสถือแบบจำลองที่มีดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลาง ตัวอักษรเหนือภาพแสดงให้เห็นว่ากาลิเลโอได้อุทิศหนังสือนี้แก่ดยุคแห่งแคว้นทัสคานี คำว่า Linceo แสดงว่าเขาเป็นสมาชิกของสมาคมวิชาการ Accademia dei Lincei ซึ่งเป็นสมาคมวิทยาศาสตร์ที่จัดตั้งขึ้นในปี ๑๖๐๓

ช่วงสุดท้ายของชีวิต

กาลิเลโอรู้สึกว่าถูกกระทำรุนแรงเกินกว่าเหตุโดย "เพื่อน" ที่สั่งห้ามเขาทำงานวิชาการทุกอย่าง แต่กาลิเลโอก็ต้องยอม เมื่อเดินทางถึง Siena กาลิเลโอได้รับการต้อนรับเป็นอย่างดีจากอาร์คบิชอป Ascanio Piccolomini แต่ศัตรูของกาลิเลโอก็ยังไม่สะใจและไม่เลิกรา จึงระดมคนมาประณามกาลิเลโอเวลาไปไหนมาไหน เหตุการณ์นี้ทำให้กาลิเลโอร่ำไห้ และเดินเตร็ดเตร่เหมือนคนเสียสติ ยิ่งเมื่อรู้ว่าคำพิพากษาลงโทษตนได้ถูกส่งไปเผยแพร่ทั่วยุโรปแล้ว กาลิเลโอจึงตัดสินใจขออนุญาตสันตะปาปาเดินทางกลับไปเมือง Arcetri เพื่อจะได้อยู่ใกล้ที่พึ่งทางใจสุดท้ายคือ Maria Celeste ผู้เป็นบุตรสาว ส่วนหนังสือ Dialogue นั้นก็ถูกสั่งห้ามเผยแพร่จนกระทั่งปี ๑๘๒๒ (หลังจากกาลิเลโอเสียชีวิตไปแล้ว ๑๘๐ ปี)

การถูกกักบริเวณหมายความว่า เวลากาลิเลโอจะไปที่ใดต้องขออนุญาตสันตะปาปาก่อน ซึ่งบางครั้งก็ไม่ได้รับอนุญาต แต่ถึงสถานการณ์จะลำบากยากเย็นปานใด กาลิเลโอก็ยังคงทำงานวิทยาศาสตร์ต่อไปอย่างเงียบๆ

ในปี ๑๖๓๘ กาลิเลโอวัย ๗๔ ปีได้เรียบเรียงหนังสือชื่อ Discourse on two New Sciences เป็นการรวบรวมปรัชญาของวิทยาศาสตร์โดยเฉพาะกลศาสตร์ที่เขาได้เคยทดลองเมื่อ ๔๐ ปีก่อน อีก ๑ ปีต่อมาก็ได้เขียนเรื่องการเคลื่อนที่ที่ไม่ปรกติ (libration) ของดวงจันทร์ และนี่ก็คือผลงานดาราศาสตร์ชิ้นสุดท้ายของกาลิเลโอ เพราะขณะนั้นตาทั้งสองข้างของเขาเริ่มเป็นต้อหิน ทำให้มองเห็นอะไรๆ ไม่ค่อยชัด จึงต้องอยู่แต่ในบ้าน เมื่อตาใกล้บอดสนิท ศิษย์ของกาลิเลโอ ๒ คนคือ Vincenzo Viviani และ Evangelista Torricelli (ผู้ประดิษฐ์บารอมิเตอร์คนแรก) ได้เข้ามาทำหน้าที่เลขานุการให้อาจารย์ เช่นช่วยเขียนตามคำบอก และปรนนิบัติอาจารย์ ในช่วงเวลานี้มีอาคันตุกะต่างชาติมาเยี่ยมกาลิเลโอบ้าง เช่น Milton กวีแห่งอังกฤษ ผู้มีความเห็นอกเห็นใจกาลิเลโอมากจนถึงกับกล่าวว่า อิสรภาพเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับการแสวงหาความรู้ และการบีบบังคับคือการทำลายความรู้

ในปี ๑๖๓๘ กาลิเลโอได้ให้ลูกศิษย์ทดลองวัดความเร็วแสงโดยให้คนทั้งสองยืนถือตะเกียงในระยะห่างกัน กาลิเลโอตระหนักว่าถ้าให้คนแรกเปิดตะเกียง แล้วให้อีกคนจับเวลาทันทีที่เห็นแสงจากตะเกียงดวงแรก การรู้ระยะทางและเวลาจะทำให้รู้ความเร็วแสง และกาลิเลโอก็พบว่าเขาวัดเวลาในการเห็นแสงตะเกียงไม่ได้

ตลอดเวลาที่ถูกกักบริเวณ กาลิเลโอรู้สึกเหมือนถูกตัดขาดจากโลกภายนอกอย่างสิ้นเชิง แต่ได้อาศัย Maria Celeste ส่งยามาให้ยามเจ็บป่วย หรือในยามที่รู้สึกซึมเศร้า นอนไม่หลับ เธอก็จะเขียนจดหมายมาปลอบโยนและให้กำลังใจ ซึ่งกาลิเลโอก็จะตอบจดหมายทุกครั้งไป Maria Celeste สงสารบิดามากจนถึงกับกล่าวว่า ถ้าเป็นไปได้เธออาสาจะรับโทษครั้งนี้แทนบิดา ในที่สุด Maria Celeste วัย ๓๓ ปีก็เสียชีวิตด้วยโรคอหิวาต์ซึ่งเป็นโรคระบาดร้ายแรง บรรดาแม่ชีร่วมสำนักจึงนำสมบัติส่วนตัวทุกชิ้นของเธอรวมทั้งจดหมายที่กาลิเลโอเขียนถึงเธอไปเผา เพราะถือว่าเป็นจดหมายของบุคคลต้องห้าม

ทันทีที่รู้ข่าวการเสียชีวิตของบุตรีสุดที่รัก กาลิเลโอวัย ๗๗ ปีก็ยิ่งโศกเศร้าทอดอาลัยยิ่งขึ้นไปอีก แต่ก็ยังทำงานวิทยาศาสตร์ต่อ โดยเฉพาะด้านปรัชญาวิทยาศาสตร์ซึ่งกาลิเลโอได้เน้นให้เห็นความสำคัญของการทดลองว่าเป็นเกณฑ์ตัดสินความจริงทุกอย่างของวิทยาศาสตร์ และนี่ก็คือหลักการที่นักวิทยาศาสตร์ยังใช้มาจนทุกวันนี้และตลอดไป ในส่วนของคณิตศาสตร์นั้น กาลิเลโอก็เชื่อมั่นว่า "เอกภพถูกเขียนด้วยภาษาคณิตศาสตร์"(The Universe is written in the language of mathematics.) ดังนั้นคนที่ไม่รู้คณิตศาสตร์ก็จะไม่เข้าใจเอกภพ และในการศึกษาอะไรก็ตาม กาลิเลโอคิดว่าคนที่จะพบความรู้ใหม่ได้จะต้องเห็นแตกต่าง เพราะถ้าเห็นเหมือนคนอื่น เขาก็จะไม่มีวันพบอะไรเป็นคนแรกเลย กาลิเลโอยังระบุอีกว่าอำนาจและอายุมิได้เป็นเกณฑ์ที่ใช้บอกว่าใครรู้จริงหรือไม่จริง และความรู้จะได้มาจากการแสวงหาเท่านั้น

สุขภาพของกาลิเลโอเริ่มทรุดลงอย่างรวดเร็ว เพราะเป็นทั้งไส้เลื่อน มีอาการนอนไม่หลับ และหัวใจเต้นผิดปรกติ จนในที่สุดตาทั้งสองข้างซึ่งเคยเห็นรายละเอียดบนสวรรค์เป็นคนแรกก็บอดสนิท กาลิเลโอเสียชีวิตในเวลากลางคืนของวันที่ ๘ มกราคม ค.ศ. ๑๖๔๒ ขณะอายุ ๗๘ ปี

ท่านดยุคแห่งทัสคานีนาม Ferdinado ที่ ๒ ต้องการฝังศพของกาลิเลโอที่ Basilica ในโบสถ์ที่ Santa Croce และตั้งใจจะให้มีรูปปั้นหินอ่อนบนโลงศพเพื่อเป็นเกียรติแก่กาลิเลโอ แต่ก็ต้องเปลี่ยนความตั้งใจเพราะสันตะปาปา Urban ที่ ๘ ทรงประท้วง ในที่สุดศพของกาลิเลโอก็ถูกนำไปฝังที่ Santa Croce ใกล้ๆ กับศพของ Maria Celeste โดยไม่มีพิธีสวด จนถึงปี ๑๗๓๗ จึงมีอนุสาวรีย์ประดับหลุมฝังศพ

โลกยุคหลังกาลิเลโอ

ถึงกาลิเลโอจะเสียชีวิตไปแล้ว แต่วิทยาศาสตร์ที่กาลิเลโอสร้างก็ไม่ได้ดับสูญตาม และเมื่อสถาบันศาสนาในอิตาลีต่อต้านวิทยาศาสตร์อย่างรุนแรง วิทยาศาสตร์จึงได้เดินทางออกจากอิตาลี ขึ้นทางเหนือไปยังอังกฤษ เพราะที่นั่นในปีที่กาลิเลโอเสียชีวิตนั้น วันที่ ๒๕ ธันวาคม ไอแซก นิวตัน ก็ได้ถือกำเนิด

เก้าสิบห้าปีหลังการเสียชีวิตของกาลิเลโอ คือในปี ๑๗๓๗ นิ้วกลางมือขวาของกาลิเลโอได้ถูกตัดและนำไปใส่ในขวดโหลเคลือบทองคำตั้งวางในพิพิธภัณฑ์ Museo di Storia della Scienza แห่งเมืองฟลอเรนซ์

ในปี ๑๗๔๑ สันตะปาปา Benedict ที่ ๑๔ ทรงอนุญาตให้มีการตีพิมพ์ผลงานฉบับสมบูรณ์ของกาลิเลโอ แต่ได้ดัดแปลงเนื้อหาและสำนวนบางตอนในหนังสือ Dialogue

ในปี ๑๗๕๘ คำสั่งให้หนังสือ Dialogue เป็นหนังสือต้องห้ามถูกยกเลิกเป็นบางตอน และถูกยกเลิกอย่างสมบูรณ์ในปี ๑๘๓๕

ในปี ๑๘๑๐ เมื่อจักรพรรดินโปเลียนทำสงครามชนะอิตาลีและยึดครองดินแดนบางส่วนได้ พระองค์มีพระบัญชาให้ทหารยึดเอกสารที่เกี่ยวข้องกับการไต่สวนกาลิเลโอเพื่อนำกลับไปปารีส โดยตั้งพระทัยจะเผยแพร่การสอบสวนที่ยิ่งใหญ่นี้ให้โลกเข้าใจความขัดแย้งระหว่างศาสนากับวิทยาศาสตร์ แต่พระประสงค์นี้ไม่บรรลุผลด้วยนโปเลียนพ่ายแพ้ในสงคราม ทำให้ ๒ ใน ๓ ของเอกสารที่ยึดไปถูกทำลาย

ในปี ๑๙๓๙ สันตะปาปา Pius ที่ ๑๒ ทรงยกย่องกาลิเลโอว่าเป็นวีรบุรุษผู้กล้าหาญมากที่สุดคนหนึ่งของโลก ผู้กล้าท้าทายบทลงโทษของฝ่ายศาสนาในสมัยนั้น

ในปี ๑๙๙๒ สันตะปาปา John Paul ที่ ๒ ทรงแถลงว่าการไต่สวนกาลิเลโอโดยสำนักวาติกันเป็นการกระทำที่ผิดทำนองคลองธรรม เพราะศาสนาไม่ควรพิพากษาวิทยาศาสตร์ และกาลิเลโอแปลความหมายต่างๆ ที่มีในคัมภีร์ไบเบิลได้เหมาะสม องค์สันตะปาปายังทรงชื่นชมว่ากาลิเลโอได้ทำให้วิมานมืดของอริสโตเติลสว่าง หลังจากที่ได้ปิดมานานร่วม ๒,๐๐๐ ปี

ในปี ๑๙๙๕ ยานอวกาศ Galileo เข้าสู่วงโคจรของดาวพฤหัสบดี เพื่อสำรวจดวงจันทร์บริวารของดาวพฤหัสบดี และดาวพฤหัสบดีที่ระยะใกล้

ในปี ๑๙๙๘ สันตะปาปา Benedict ที่ ๑๖ ทรงเปิดอนุสาวรีย์กาลิเลโอในมหาวิหารที่วาติกัน

ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. ๒๐๐๒ Wallace Hager แห่งมหาวิทยาลัยอินเดียนาที่ Bloomington ในสหรัฐอเมริกา ผู้สนใจใคร่รู้ว่ากาลิเลโอพบกฎการตกของวัตถุเมื่อใด เพราะในหนังสือ On Motion ที่กาลิเลโอเขียนในปี ๑๕๙๐ นั้นไม่ปรากฏกฎนี้ แต่ใน Dialogue ที่กาลิเลโอเขียนในปี ๑๖๓๒ มีกฎนี้ปรากฏอยู่ ความไม่แน่นอนเกิดจากกาลิเลโอมีนิสัยไม่ชอบเขียนวันหรือปีที่พบองค์ความรู้ต่างๆ ดังนั้นการจัดเรียงลำดับเหตุการณ์การค้นพบจึงมีปัญหาสำหรับนักประวัติศาสตร์ ด้วยเหตุนี้ Wallace Hager กับคณะนักวิจัยแห่ง National Institute of Nuclear Physics ที่เมืองฟลอเรนซ์ จึงระดมยิงบันทึกเรื่องการตกของวัตถุที่กาลิเลโอเขียนด้วยอนุภาคโปรตอน ซึ่งเมื่อปะทะหยดหมึกในบันทึก รังสีเอกซ์ที่เกิดขึ้นสามารถบอกปริมาณของธาตุเหล็ก ทองแดง สังกะสี และตะกั่วที่มีในหมึกได้ ข้อมูลที่ได้จากการทดลองแสดงให้เห็นว่าหมึกที่กาลิเลโอใช้ในการบันทึกกฎการตกและสถานภาพทางการเงินของกาลิเลโอขณะนั้น มีอายุ ๓๙๖ ปี นั่นคือบันทึกถูกเขียนเมื่อปี ๑๖๐๖ และการค้นพบนี้ได้ตีพิมพ์เผยแพร่ในวารสาร Nuncius ของอิตาลีเมื่อปี ๒๐๐๓ Hager จึงหวังใช้เทคนิคนี้จัดเรียงลำดับผลงานทั้งหมดของกาลิเลโอตามปีที่เขียน

ส่วนนักชีววิทยาจากอังกฤษและอิตาลีก็กำลังขออนุญาตจากองค์การ Roman Catholic Church เพื่อวิเคราะห์ DNA ของกาลิเลโอดูว่าต้อหินในตาของกาลิเลโอมีผลต่อการเห็นวงแหวนของดาวเสาร์เป็นดวงจันทร์สองดวงได้อย่างไร และขณะนี้คณะนักวิจัยกำลังรอการอนุญาตอยู่

ณ วันนี้ กาลิเลโอได้รับการยอมรับว่าเป็นบิดาของวิทยาศาสตร์ยุคใหม่ที่ได้บุกเบิกวิทยาการด้านนี้ โดยการใช้หลักฐานจากการทดลองเพื่อคัดค้านหรือสนับสนุนการคาดคะเนและจินตนาการ และเป็นผู้ใช้เสรีภาพทางความคิดส่วนบุคคลท้าทายอำนาจของสถาบันศาสนา โดยการเขียน สอน และปราศรัยความเชื่อของตนจนถูกศาสนาลงโทษ ถึงแม้ในขณะที่กาลิเลโอยังมีชีวิตอยู่จะไม่มีคนยอมรับว่ายิ่งใหญ่ แต่เมื่อถึงปัจจุบันนี้ คนทั้งโลกยอมรับและชื่นชมกาลิเลโอ เพราะกาลิเลโอได้ทำให้ทุกคนเห็นความงามและความมีเหตุผลของวิทยาศาสตร์ซึ่งทุกคนสามารถเข้าใจและซาบซึ้งได้ กาลิเลโอได้วางรูปแบบการทำงานที่ต้องใช้การวิเคราะห์และการทดลองเพื่อหาความรู้ และอาศัยการมีใจเปิดกว้างอย่างปราศจากอคติ โดยเฉพาะอย่างยิ่งกาลิเลโอได้เน้นว่า ปราชญ์มิใช่คนที่เป็นนักอ่านหรือเป็นคนที่มีจินตนาการแต่เพียงอย่างเดียวถ้าสิ่งที่อ่านหรือรู้นั้นไร้ผลการทดลองสนับสนุน ความคิดนี้ตรงกับที่ไอน์สไตน์คิด ไอน์สไตน์ (Albert Einstein) ก็เป็นนักวิทยาศาสตร์คนหนึ่งที่ศรัทธากาลิเลโอมากที่สุด และได้เจริญรอยตามความเชื่อของกาลิเลโอที่ว่า "ความรู้เกี่ยวกับความจริงทุกรูปแบบ เริ่มและสิ้นสุดด้วยประสบการณ์"(All knowledge of reality starts from experiences and ends in it.)

นอม ชอมสกี (Noam Chomsky) นักภาษาศาสตร์ นักปรัชญา และนักประพันธ์ชาวอเมริกันผู้มีชื่อเสียง ได้ชี้ให้เห็นว่า การที่วิทยาศาสตร์ดำรงอยู่ได้เพราะความคิดต่างๆ ถูกท้าทายอยู่เสมอ และการท้าทายนี้เองที่ทำให้วิทยาศาสตร์มีชีวิต เพราะเมื่อใดที่ความเชื่อที่เหลวไหลถูกทำลายเพราะหลักฐาน วิทยาศาสตร์ก็จะเจริญ แต่ถ้าความเชื่อนั้นได้รับการยืนยันเพราะมีหลักฐานเพิ่มเติม วิทยาศาสตร์ก็จะยืนยงต่อไป ดังนั้น การเรียนการสอนวิทยาศาสตร์ที่ดีควรเป็นไปในแนวต่อต้านและสงสัย ไม่ใช่ให้ท่องจำและเชื่อตลอดเวลา เฉกเช่นที่กาลิเลโอได้กระทำเมื่อ ๔ ศตวรรษก่อนนี้

เชิงอรรถ
๑ .สำหรับเรื่องการทดลองปล่อยวัตถุหนักและเบาให้ตกจากยอดหอเอนแห่งเมืองปิซานี้ นักประวัติศาสตร์ไม่มีหลักฐานใดๆ ที่แสดงว่ากาลิเลโอได้ดำเนินการจริง ดังนั้นการทดลองนี้จึงอาจเป็นเพียงการทดลองในจินตนาการของกาลิเลโอเท่านั้น
๒ .สำหรับบทบาทของศาลศาสนา (Inquisition)นั้น เราต้องรู้ด้วยว่าเมื่อถึง ค.ศ.๑๖๐๐ ที่จะมีการเปลี่ยนคริสต์ศตวรรษใหม่
มีเหตุการณ์สำคัญเกิดขึ้นมากมาย และเป็นช่วงเวลาที่มีการปฏิรูปศาสนาด้วย จากคริสต์ศาสนาที่มีนิกายเดียวโดยมีสันตะปาปาแห่งวาติกันทรงเป็นประมุข ในปี ๑๕๑๗ Martin Luther นักบวชชาวเยอรมันกับพรรคพวกได้เรียกร้องให้มีการเปลี่ยนแปลงความเป็นผู้นำทางศาสนาของสันตะปาปา Luther จึงถูกเรียกว่าพวกโปรเตสแตนต์ (protest แปลว่า ประท้วง) ในที่สุดกษัตริย์ในยุโรปหลายพระองค์ทรงเข้าร่วมขบวนการนี้ จนศาสนาใหม่ได้กลายเป็นคริสต์ศาสนาอีกนิกายหนึ่งที่ทรงอิทธิพลมาก ด้วยเหตุนี้บรรดานักบวชและสาธุคุณในโรมจึงเห็นว่าพวกโปรเตสแตนต์เป็นพวกนอกรีต สำนักวาติกันจึงจัดตั้งศาลศาสนาขึ้นในเมืองใหญ่ๆ โดยให้ผู้พิพากษาของศาลศาสนานี้ขึ้นตรงกับโรม และมีหน้าที่ค้นหาคนที่ต่อต้านคริสต์ศาสนาและความคิดของสันตะปาปา เมื่อใดก็ตามที่พบคนนอกรีตก็ให้จับคนคนนั้นมาขังคุกแล้วสอบสวน และถ้าพบว่าผิดจริงก็ให้ทรมานหรือฆ่าจนตายเพื่อให้คริสต์ศาสนาไร้การต่อต้านใดๆ ซึ่งประเพณีการกำจัดศัตรูทางความคิดอย่างรุนแรงเช่นนี้มีมานานแล้วในสังคมยุโรป ไม่เพียงแต่ความขัดแย้งในทางศาสนาเท่านั้น แม้แต่ในทางวิชาการก็มี ดังเช่นศิษย์ของ Pythagoras ที่ถูกอาจารย์สั่งฆ่าเพราะพบทฤษฎีที่ขัดกับคำสอนของอาจารย์
๓ .กาลิเลโออธิบายเรื่องนี้ผิด เพราะปรากฏการณ์น้ำขึ้นน้ำลงเกิดจากแรงโน้มถ่วงที่ดวงอาทิตย์และดวงจันทร์กระทำต่อน้ำบนโลก

เอกสารอ้างอิง
Lane Cooper. Aristotle, Galileo, and the Tower of Pisa. Cornell University Press, 1935.
Maurice Clavelin. The Natural Philosophy of Galileo. MIT Press, 1974.
Maurice Finocchiaro. Retrying Galileo 1633-1992. University of California Press, 2005.
Stillman Drake. Discoveries and Opinions of Galileo.Doubleday & Company, 1957.

ขอขอบคุณ :
หอดูดาวเกิดแก้ว จังหวัดกาญจนบุรี
อุทยานวิทยาศาสตร์พระจอมเกล้า ณ หว้ากอ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์
ท้องฟ้าจำลอง กรุงเทพมหานคร

# data[].attributes.attachment_link.description
ภาพเหมือนของกาลิเลโอ ในวัย ๖๐ ปี วาดโดย Ottavio Leoni วงเวียนที่กาลิเลโอประดิษฐ์ขึ้นใช้ในการคำนวณด้านเรขาคณิตและคณิตศาสตร์ กาลิเลโอมีบิดาชื่อ Vincenzo Galilei ...

# data[].attributes.body
https://www.youtube.com/watch?v=DQ2GCQv9f4s

# data[].attributes.attachment_link.title
Galileo Galilei (กาลิเลโอ กาลิเลอิ) บิดาวิทยาศาสตร์ยุคใหม่ | The Projectile

# data[].attributes.body
https://mathshistory.st-andrews.ac.uk/Biographies/Galileo/

# data[].attributes.attachment_link.description
Galileo Galilei was an Italian scientist who formulated the basic law of falling bodies, which he verified by careful measurements. He constructed a telescope with which he studied lunar craters, and discovered four moons revolving around Jupiter and espoused the Copernican cause.

# data[].attributes.body
กาลิเลโอ เกิดในครอบครัวนักดนตรี ค.ศ. 1574เมื่อเขาอายุได้สิบขวบ กาลิเลโอออกจากปิซาเพื่อไปอยู่กับครอบครัวที่ฟลอเรนซ์ และที่นั่นเขาได้รับการสอนจากยาโคโป บอร์กินี เมื่อเขาโตพอที่จะรับการศึกษาในอาราม พ่อแม่ของเขาส่งเขาไปที่อาราม Camaldolese ที่ Vallombrosa ซึ่งตั้งอยู่บนเนินเขาที่สวยงาม และทำให้กาลิเลโอกลายเป็นสามเณรที่ตั้งใจจะเข้าร่วมภาคี แต่สิ่งนี้ไม่ได้ทำให้พ่อของเขาพอใจที่ตัดสินใจแล้วว่าลูกชายคนโตของเขาควรจะเป็นแพทย์
ค.ศ. 1581 Vincenzo ให้ Galileo กลับมาจาก Vallombrosa ไปยัง Florence และเลิกคิดที่จะเข้าร่วมกับ Camaldolese และตอนนั้นเองเขาก็ไปลงทะเบียนเรียนปริญญาทางการแพทย์ที่ University of Pisa แม้ว่าความคิดเรื่องอาชีพแพทย์จะไม่เคยดึงดูดใจกาลิเลโอ แต่ความปรารถนาของพ่อก็เลยยอมทำตามไป หลังจากที่เราได้เริ่มเรียนเขารู้สึกสนใจวิชาคณิตศาสตร์ขึ้นมา เพราะครูสอนคณิตศาสตร์ของเขา ต่อมาเขาเริ่มรู้สึกไม่อยากที่จะเรียนแพทย์ จึงได้ลาออกจากหลักสูตรแพทย์ในปีค.ศ. 1585 จากนั้นเขาได้เริ่มสอนคณิตสาสตร์เป็นการส่วนตัวจนถึง ค.ศ. 1586 ในช่วงฤดูร้อนปี ค.ศ. 1586เขาสอนที่วัลลอมโบรซา และในปีนี้เขาเขียนหนังสือวิทยาศาสตร์เล่มแรกของเขาเรื่องThe little balance [ La Balancitta ]ซึ่งอธิบายวิธีการหาแรงโน้มถ่วงเฉพาะของ อาร์ คิมิดีส(นั่นคือความหนาแน่นสัมพัทธ์)ของสารโดยใช้เครื่องชั่ง ในปีต่อมาเขาเดินทางไปโรมเพื่อเยี่ยมชมClavius ​​ซึ่งเป็นศาสตราจารย์วิชาคณิตศาสตร์ที่ Jesuit Collegio Romano ที่นั่น. หัวข้อซึ่งเป็นที่นิยมอย่างมากกับนักคณิตศาสตร์นิกายเยซูอิตในเวลานี้คือจุดศูนย์ถ่วงและกาลิเลโอนำผลลัพธ์บางอย่างที่เขาค้นพบในหัวข้อนี้ติดตัวไปด้วย แม้จะสร้างความประทับใจให้กับClavius ​​แต่ Galileo ก็ล้มเหลวในการแต่งตั้งให้สอนคณิตศาสตร์ที่ University of Bologna
หลังจากออกจากโรม กาลิเลโอยังคงติดต่อกับคลาวิอุสทางจดหมายและกุยโดบัลโด เดล มอนเตยังเป็นนักข่าวประจำ แน่นอน ทฤษฎีบทที่กาลิเลโอได้พิสูจน์เกี่ยวกับจุดศูนย์ถ่วงของของแข็ง และทิ้งไว้ในกรุงโรม ได้มีการกล่าวถึงในจดหมายโต้ตอบนี้ เป็นไปได้เช่นกันที่กาลิเลโอได้รับบันทึกการบรรยายจากหลักสูตรต่างๆ ที่ได้รับที่ Collegio Romano เพราะเขาทำสำเนาของเนื้อหาดังกล่าวซึ่งยังคงมีอยู่จนถึงทุกวันนี้ การติดต่อเริ่มเมื่อราวปี ค.ศ. 1588และดำเนินต่อไปอีกหลายปี นอกจากนี้ ในปี ค.ศ. 1588กาลิเลโอยังได้รับคำเชิญอันทรงเกียรติให้ไปบรรยายเรื่องมิติและที่ตั้งของนรกใน Dante's Infernoที่ Academy ในเมืองฟลอเรนซ์
ในปี1589และ Galileo ได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งนักคณิตศาสตร์รุ่นเยาว์และมีชื่อเสียงที่มากขึ้น
กาลิเลโอใช้เวลาสามปีที่ดำรงตำแหน่งนี้ที่มหาวิทยาลัยปิซาและในช่วงเวลานี้เขาเขียนDe Motuชุดบทความเกี่ยวกับทฤษฎีการเคลื่อนไหวที่เขาไม่เคยตีพิมพ์ เป็นไปได้ว่าเขาไม่เคยตีพิมพ์เอกสารนี้เพราะเขาไม่พอใจกับเนื้อหานี้ และนี่เป็นสิ่งที่ยุติธรรมสำหรับแม้ว่าจะมีขั้นตอนที่สำคัญบางประการ แต่ก็ยังมีแนวคิดที่ไม่ถูกต้องอยู่บ้าง บางทีแนวคิดใหม่ที่สำคัญที่สุดที่De Motuมีอยู่ก็คือเราสามารถทดสอบทฤษฎีโดยทำการทดลอง โดยเฉพาะอย่างยิ่งงานนี้มีแนวคิดที่สำคัญของเขาว่าเราสามารถทดสอบทฤษฎีเกี่ยวกับวัตถุที่ตกลงมาโดยใช้ระนาบเอียงเพื่อชะลออัตราการตกลงมา
ในปี1591Vincenzo Galilei พ่อของ กาลิเลโอ เสียชีวิตจึงทำให้กาลิเลโอได้รับมรดกในครอบครัวและในระหว่างนั้นเองเขาต้องการที่จะหาเงินมาจัดหมั้นสินสอดให้กับน้องสาวสองคน เขาจึงจำเป็นต้องย้ายจากมหาวิทยาลัยปิซาไปมหาวิทยาลัยแห่งสาธารณรัฐเวนิส เพื่อเพิ่มเงินเดือนและนำเงินไปจัดค่าสินสอด

# data[].attributes.attachment_link.title
Why Galileo Galilei Got Locked Up For Life

# data[].attributes.body
https://youtu.be/BI0zKmtojqs
สรุป
บุคคลที่เป็นทั้ง นักวิทยาศาสตร์ นักคณิตศาสตร์ และนักดาราศาสตร์ ที่มีชื่อเสียง โดยเฉพาะผลงานด้านดาราศาสตร์ เป็นผลงานที่มีชื่อเสียงมากที่สุด และยังเป็นบุคคลที่มีความกล้าหาญอย่างมาก ในการพิสูจน์แนวคิดดั้งเดิมของอริสโตเติล ที่ว่า“โลกเป็นศูนย์กลางของเอกภพ โดยมีดาวดวงอื่นๆ รวมถึงดวงอาทิตย์โคจรรอบโลก” แต่เขากลับยืนยันว่า ดวงอาทิตย์ต่างหากที่เป็นศูนย์กลางของระบบจักรวาล” ซึ่งนั่นได้นำความเดือดร้อนมาให้กับเขาเอง เพราะมันขัดแย้ง กับหลักความเชื่อของศาสนา ถูกกล่าวหาว่าเป็นพวกนอกรีต จนต้องถูกลงโทษ และกักขัง แม้ว่าช่วงเวลาที่เขามีชีวิตอยู่ ผลงานของจะไม่ได้รับการยอมรับใดๆ แต่เขาก็ได้ส่งต่อแนวคิดไปยังคนรุ่นใหม่ จนกลายผู้ปฏิวัติความเชื่อระหว่างศาสนา และวิทยาศาสตร์
และนี่คือบุคคลวีไอพีในวันนี้
กาลิเลโอ วิทยาศาสตร์ ความเชื่อ หรือ ความจริง”

# data[].attributes.attachment_link.title
กาลิเลโอ กาลิเลอี “วิทยาศาสตร์ ความเชื่อ หรือ ความจริง “_VIP Podcast เรื่องเล่าบุคคลสำคัญ Ep 18

# data[].attributes.headline
สรุปบทความแรกรวมกับคลิป

# data[].attributes.subject
สรุปบทความแรกรวมกับคลิป

# data[].attributes.body
มนุษย์โลกขึ้นไปเหยียบดวงจันทร์ได้นั้น จะเกิดขึ้นไม่ได้เลย หากไม่มีคำพูดดื้อดันหัวชนฝาที่เกือบพาตัวเองไปตายว่า

“ถึงอย่างไรมันก็ยังเคลื่อนที่อยู่ดี”
นิโคเลาส์ โคเปอร์นิคัส เขาเขียนในบทความที่มีชื่อว่า “Commentary on the Theories of the Motions of Heavenly Objects from Their Arrangements” เขาคิดว่าโลกมิใช่ศูนย์กลางของจักรวาล เพียงแต่เป็นศูนย์กลางการโคจรของดวงจันทร์
โคเปอร์นิคัส เชื่อว่า “เราโคจรรอบดวงอาทิตย์”
ทว่าโคเปอร์นิคัสยังไม่กล้าที่จะเปิดเผยตนเองต่อคนทั่วไปและศาสนา เนื่องจากการเสี่ยงถูกประณามจากฝ่านศาสนาอาจทำให้เขาถูกศาลพระพิพากษาว่าผิดและอาจจะโดนเผาทั้งเป็นได้ วาระสุดท้ายเขาป่วยเป็นอัมพาต จึงส่งต่อต้นฉบับ “On the Revolutions” ให้ จอร์จ เรติคุส และต่อมาต้นฉบับส่งต่อให้ อังเดรส โอเซียนเดอร์ ผู้ยึดมั่นในทฤษฎีโลกเป็นศูนย์กลางของจักรวาล ได้ฉวยโอกาสแก้ไขต้นฉบับโดยตัดข้อความสำคัญ
ต่อมาในปี ค.ศ.1633 นักดาราศาสตร์และคณิตศาสตร์ชาวอิตาลี ที่มีชื่อว่า กาลิเลโอ กาลิเลอี จู่ๆได้ถูกนำตัวไปขึ้นศาลพระที่กรุงโรมด้วยข้อหา “ลบหลู่ศาสนา” กาลิเลโอเสนอว่า “ระบบจักรวาลมีดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลางของโคเปอร์นิคัสไม่ใช่เพียงสมมติฐาน หากเป็นความจริง”  ซึ่งขัดกับคำประกาศของศาสนจักรเมื่อปี ค.ศ. 1616 ที่ว่าห้ามการเผยแพร่ทฤษฎีคำสอนของโคเปอร์นิคัส ผลของการไต่สวนคือ กาลิเลโอยอมรับว่าเขาอาจจะล้ำเส้นเกินไปในการปกป้องระบบของโคเปอร์นิคัส พระลูกขุนส่วนใหญ่ตัดสินว่า “กาลิเลโอมีความผิดตามฟ้อง” คำตัดสินคือ จำขังตลอดชีวิต กาลิเลโอยังถูกบังคับให้เขียนคำสารภาพอันยาวเหยียด และคำประกาศถอนความเชื่อของเขาต่อสาธารณะ เขาคุกเข่าขณะที่มือข้างหนึ่งอยู่บนไบเบิ้ล เขียนคำสารภาพด้วยภาษาลาตินว่า “ข้าพเจ้ากาลิเลโอ บุตรของ วินเซนโซ กาลิเลอี แห่งฟลอเรนซ์ อายุ 70 ปี ถูกไต่สวนโดยศาลนี้ และขอคุกเข่าต่อหน้าท่าน พระราชาคณะ ผู้พิพากษาแห่งศาสนจักรคริสเตียนด้วยข้อหาลบหลู่ศาสนา โดยมือของข้าพเจ้าอยู่บนพระคัมภีร์อันศักดิ์สิทธิ์ ข้าพเจ้าขอสาบานว่า ข้าพเจ้ายังเชื่อตลอดมา ยังเชื่อในปัจจุบัน และด้วยพระหัตถ์ของพระเจ้า ข้าพเจ้าจะเชื่อต่อไปในอนาคต ในสิ่งที่ศาสนจักรคาทอลิกอันศักดิ์สิทธิ์ยึดถือและสั่งสอน

หลังจากที่ข้าพเจ้าถูกตัดสินโดยศาลอันศักดิ์สิทธิ์นี้ให้เลิกเชื่ออย่างผิด ๆ ว่าดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลางของจักรวาลและไม่มีการเคลื่อนที่  และว่าโลกมิได้เป็นศูนย์กลางของจักรวาลและมีการเคลื่อนที่ ข้าพเจ้าจะต้องไม่เชื่อ ปกป้อง หรือสอนโดยวิธีการใด ๆ ไม่ว่าด้วยคำพูดหรือการเขียนความคิดที่ผิด ๆ นั้น และหลังจากที่ข้าพเจ้าได้รับคำเตือนมาก่อนแล้วว่าคำสอนดังกล่าวนั้นขัดกับพระคัมภีร์อันศักดิ์สิทธิ์  ข้าพเจ้าก็ยังจะเขียนและตีพิมพ์หนังสือ ซึ่งข้าพเจ้าได้ถูกห้ามแล้วนั้นโดยปราศจากคำตอบใด ๆ ข้าพเจ้าได้ถูกตัดสินว่ากระทำความผิดในการลบหลู่ศาสนาอย่างร้ายแรง นั่นคือ เชื่อว่าดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลางของจักรวาลและไม่มีการเคลื่อนที่ใด ๆ และโลกมิได้เป็นศูนย์กลางของจักรวาลและโลกเคลื่อนที่...”
ขณะที่กาลิเลโอกำลังยืนขึ้น เขายังแอบพึมพำกับตัวเองด้วยประโยคน่าหวาดเสียวว่า “ถึงอย่างไรมันก็ยังเคลื่อนที่อยู่ดี” นั้นเป็นวลีที่ติดในใจของนักวิทยาศาสตร์และนักวิชาการมาหลายศตวรรษ
การถูกกดขี่ ถูกบีบบังคับ รีดเค้นและทำลายเจตนารมณ์ในการค้นหาความจริงของจักรวาล แต่ถึงอย่างไร กาลิเลโอ ก็ยังคงเดินไปในเส้นทางวิทยาศาสตร์ของเขาต่อไป การไม่ยอมเชื่อผู้อื่นง่าย ๆ  ทุ่มเทกับผลงานของตนเองและรู้จักยอมรับในทฤษฎีที่เป็นความจริงของ โคเปอร์นิคัส ถึงแม้ว่าจะขัดต่อหลักความเชื่อของผู้เคร่งในศาสนา และอาจจะนำมาซึ่งความวอดวายของชีวิต นั้นอาจจะทำให้ชายชราผู้อ่อนแรงก้มหัวให้ได้ แต่หัวใจของเขายังคงยึดมั่นในหลักการอันเป็นที่มาของคำว่า “ถึงอย่างไรมันก็ยังเคลื่อนที่อยู่ดี” ที่กลายเป็นข้อเท็จจริงและพัฒนาวงการวิทยาศาสตร์ ทำให้โลกของเขานั้นเคลื่อนที่มาจนถึงทุกวันนี้

“ถึงอย่างไรมันก็ยังเคลื่อนที่อยู่ดี”

นี่คือคำพูดแสนโอหังที่ได้กล่าวถึงชีวิตและความสำเร็จของกาลิเลโอเป็นอย่างดี

**สรุปสั้นสุดได้แค่นี้จริงๆ เดี๋ยวเนื้อหามันจะขาด**

# data[].attributes.headline
ประวัติและผลงาน

# data[].attributes.subject
ประวัติและผลงาน

# data[].attributes.body
กาลิเลโอ กาลิเลอี (Galileo Galilei) นักคณิตศาสตร์ นักดาราศาสตร์ และนักวิทยาศาสตร์ผู้มีบทบาทสำคัญอย่างยิ่งในการปฏิวัติวิทยาศาสตร์สมัยใหม่ เป็นคนแรกที่นำคณิตศาสตร์และการทดลองมาใช้เป็นเครื่องมือในการพิสูจน์กฎเกณฑ์ทางธรรมชาติอย่างเป็นระบบอันเป็นรากฐานของกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ในปัจจุบัน กาลิเลโอมีผลงานโดดเด่นทั้งด้านฟิสิกส์และดาราศาสตร์ รวมทั้งเป็นนักประดิษฐ์และคิดค้นเทคโนโลยีใหม่ เขาคือผู้ทำลายกำแพงความเชื่อเรื่องเอกภพที่ผู้คนยึดถือกันมานานกว่า 2,000 ปีด้วยกล้องโทรทรรศน์ที่เขาประดิษฐ์ขึ้นเอง

เข้าเรียนแพทย์แต่จบเป็นนักคณิตศาสตร์

กาลิเลโอเป็นชาวอิตาลีเกิดเมื่อปี 1564 ที่เมืองปิซา เขาอายุได้ 8 ปี ย้ายไปอยู่ที่เมืองฟลอเรนซ์ พ่อซึ่งเป็นนักดนตรีมีหนี้สินมาก แม้ว่ากาลิเลโอมีความคิดจะบวชพระตั้งแต่ยังเป็นหนุ่ม แต่เขาก็ได้สมัครเข้าเรียนวิชาแพทย์ที่มหาวิทยาลัยปิซาตามความต้องการของพ่อ กาลิเลโอพบว่าแพทย์ศาสตร์เป็นวิชาที่น่าเบื่อ เขาหันไปสนใจเรียนคณิตศาสตร์และปรัชญาธรรมชาติ ในที่สุดกาลิเลโอก็เรียนแพทย์ไม่จบ แต่เขากลับได้ปริญญาสาขาคณิตศาสตร์มาแทนในปี 1585 กาลิเลโอเริ่มทำงานเป็นครูสอนคณิตศาสตร์ที่เมืองฟลอเรนซ์และเมืองเซียนา ปี 1586 เขาเขียนหนังสือวิชาการเล่มแรกชื่อ The little balance ปี 1588 ได้รับคำเชิญไปบรรยายที่สถาบันใหญ่ในเมืองฟลอเรนซ์ ปี 1589 เขาได้รับการแต่งตั้งให้กลับไปทำงานที่มหาวิทยาลัยปิซาในตำแหน่งศาสตราจารย์คณิตศาสตร์

การทดลองครั้งประวัติศาสตร์ที่หอเอนปิซา
ตอนอายุ 18 ปีช่วงที่กำลังเรียนแพทย์กาลิเลโอสังเกตพบว่าโคมระย้าที่แขวนลงมาจากเพดานสูงในโบสถ์แกว่งไปมาด้วยเวลาที่เท่ากันเสมอไม่ว่าจะเหวี่ยงไปมากหรือน้อย โดยเขาจับเวลาด้วยการนับชีพจรของตัวเอง จากนั้นเขาจึงทำลูกตุ้ม (pendulum) ขึ้นมาเพื่อศึกษาเพิ่มเติม แล้วจึงพบว่าคาบการแกว่งของลูกตุ้มขึ้นอยู่กับความยาวของเชือกเท่านั้น ไม่ได้ขึ้นอยู่กับน้ำหนักของลูกตุ้มเลย นี่คือการค้นพบกฎเพนดูลัมเป็นครั้งแรก แต่กว่ากฎนี้ถูกนำไปประยุกต์ใช้สร้างนาฬิกาลูกตุ้มต้องรออีก 75 ปี กาลิเลโอรู้สึกประหลาดใจในการพบความจริงประเด็นนี้มาก เพราะสิ่งที่เข้าเจอขัดแย้งกับคำสอนของอริสโตเติล เพื่อให้ทุกคนประจักษ์ในความจริงนี้กาลิเลโอจึงเชิญขุนนาง นักบวช และประชาชนมาเป็นพยาน แม้ว่าทุกคนจะเห็นวัตถุที่มีน้ำหนักต่างกันตกถึงพื้นพร้อมกันด้วยตาตัวเอง แต่ส่วนใหญ่ยังคงไม่เชื่อและกล่าวหาว่ากาลิเลโอเล่นมายากลเพื่อล้มล้างคำสอนของอริสโตเติล

ยอดนักประดิษฐ์ผู้คิดค้นเทคโนโลยีใหม่
นอกจากสอนหนังสือและค้นคว้าความรู้ใหม่กาลิเลโอยังมีผลงานออกแบบและสร้างอุปกรณ์วิทยาศาสตร์ที่จัดว่าเป็นเทคโนโลยีใหม่ของยุคนั้น ปี 1593 กาลิเลโอได้สร้างเทอร์โมมิเตอร์ขึ้น ถัดจากนั้นอีกไม่กี่ปีเขาได้ประดิษฐ์เข็มทิศสำหรับใช้กับปืนใหญ่ เข็มทิศของกาลิเลโอเมื่อใช้กับปืนใหญ่สามารถเล็งเป้าหมายได้แม่นยำและปลอดภัย นอกจากนี้กาลิเลโอยังได้ออกแบบหวี เข็มขัด ปากกาลูกลื่น เครื่องเก็บผลมะเขือเทศ และอุปกรณ์อื่นอีกหลายอย่าง
ปี 1609 เขาได้เริ่มสร้างกล้องส่องทางไกลของตัวเอง กาลิเลโอเรียกอุปกรณ์ที่ประดิษฐ์นี้ว่า Perspicilum ที่หมายถึงกล้องส่องทางไกล เมื่อกล้องนี้ถูกใช้ในการส่องดูดาวบนท้องฟ้ามันจึงถูกเรียกชื่อใหม่เป็นกล้องโทรทรรศน์ (Telescope) เมื่อเรื่องราวเข้าหูเจ้านครเวนิสจึงสั่งให้กาลิเลโอนำกล้องโทรทรรศน์มาสาธิตให้ชาวเวนิสดู กาลิเลโอจึงนำกล้องไปติดตั้งที่ยอดหอคอยในจัตุรัสเซนต์มาร์ก สร้างความตื่นเต้นให้แก่ชาวเวนิสมาก เขาได้มอบกล้องโทรทรรศน์ให้เป็นของขวัญแก่เมืองเวนิส เจ้านครก็ตอบแทนเขาด้วยการขึ้นเงินเดือนเกือบเท่าตัว

การค้นพบสำคัญทางดาราศาสตร์

กาลิเลโอเริ่มสนใจดาราศาสตร์ตั้งแต่ปี 1608 เมื่อได้อ่านหนังสือ ของนิโคลัส โคเปอร์นิคัส ที่เป็นหนังสือต้องห้าม ห้ามเผยแพร่ ห้ามอ่าน ห้ามใช้เรียนใช้สอนอย่างเด็ดขาดเพราะสถาบันศาสนาแห่งวาติกันมีความเห็นว่าเนื้อหาในหนังสือเล่มนี้ขัดแย้งและจาบจ้วงคำสอนในคัมภีร์ไบเบิลอันศักดิ์สิทธิ์ เมื่อกาลิเลโอใช้กล้องโทรทรรศน์ที่เขาประดิษฐ์ขึ้นเองส่องดูดวงจันทร์และดวงดาวต่างๆทำให้เขาได้พบกับความจริงของธรรมชาติและปรากฏการณ์บนท้องฟ้าที่ไม่เคยมีมนุษย์คนใดในประวัติศาสตร์เคยเห็นหรือเคยรู้มาก่อน

ค้นพบหลักฐานล้มล้างความเชื่อ 2,000 ปี

เดือนมิถุนายน 1610 กาลิเลโอลาออกจากมหาวิทยาลัยปาดัวเพื่อไปดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์คณิตศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยปิซาในฐานะนักคณิตศาสตร์และนักปรัชญาของดยุคแห่งแคว้นทัสคานี กาลิเลโอสังเกตเห็นข้างขึ้นและข้างแรมของดาวศุกร์ในทำนองเดียวกับดวงจันทร์ของโลก ผลสังเกตการณ์ที่เขาได้สนับสนุนแนวคิดของโคเปอร์นิคัสและล้มล้างแบบจำลองจักรวาลของของปโตเลมีไปได้ นับเป็นผลงานทางดาราศาสตร์ที่สำคัญที่สุดของกาลิเลโอ

เผชิญการตอบโต้จากศาสนจักร

การค้นพบทางดาราศาสตร์ของกาลิเลโอที่สนับสนุนแนวคิดดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลางจักรวาลได้ก่อให้เกิดความขัดแย้งทางความคิดและการโต้เถียงกันในสังคม ปี 1616 กาลิเลโอจึงต้องเดินทางไปที่กรุงโรมเพื่อชี้แจงกับศาลศาสนา กาลิเลโอรอดพ้นจากโทษประหารแต่ได้รับคำสั่งไม่ให้เขาสนับสนุนและสอนแนวคิดโลกเคลื่อนที่ได้และดวงอาทิตย์อยู่นิ่ง เขาจึงต้องทำงานด้านวิทยาศาสตร์อย่างระมัดระวัง ปี 1623 กาลิเลโอรื้อฟื้นโครงการเขียนหนังสือเกี่ยวกับประเด็นนี้ขึ้นมาอีก หลังจากที่พระคาร์ดินัล Barberini ได้รับเลือกให้เป็นพระสันตะปาปา Urban ที่ 8 Barberini เป็นสหายและนิยมยกย่องกาลิเลโออย่างสูง เขาเป็นผู้หนึ่งที่คัดค้านการตัดสินโทษประหารแก่กาลิเลโอเมื่อปี 1616 ในโอกาสที่ได้เข้าเฝ้าพระสันตะปาปาพระองค์ใหม่ที่กรุงโรมกาลิเลโอจึงทูลว่ากำลังเขียนหนังสือเรื่องการเปรียบเทียบเอกภพของปโตเลมีกับของโคเปอร์นิคัส พระสันตะปาปาทรงเสนอแนะให้กาลิเลโอเขียนอย่างเป็นกลาง ทรงขอให้กาลิเลโอแสดงข้อมูลทั้งส่วนที่สอดคล้องและคัดค้านแนวคิดดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลางเอาไว้ในหนังสือ โดยให้ระมัดระวังมิให้แสดงความเห็นสนับสนุนแนวคิดนี้ และแล้วหนังสือ Dialogue Concerning the Two Chief World Systems ก็ได้รับการตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1632 ในภาษาอิตาลี ความนิยมชมชอบที่ประชาชนมีต่อกาลิเลโอทำให้บรรดาศัตรูของกาลิเลโอยิ่งโกรธแค้นมากจึงลุกฮืออีกครั้งหนึ่ง โจมตีแนวคิดโลกเป็นศูนย์กลางจักรวาลของอริสโตเติลโดยตรง และสนับสนุนความคิดของโคเปอร์นิคัสอย่างชัดแจ้ง รวมทั้งเขียนเนื้อหาทำนองดูแคลนพระสันตะปาปาว่าโง่ กาลิเลโอจึงถูกเรียกตัวไปขึ้นศาลศาสนาอีกครั้งในปี 1633 ด้วยข้อหาเป็นคนลบหลู่ศาสนาและเป็นคนนอกรีต ถูกตัดสินจำคุก ต่อมาเขาถูกบังคับให้ยอมรับผิดและกล่าวคำขอโทษเพื่อแลกกับชีวิตอิสระ แต่ยังถูกควบคุมในบ้านหลังหนึ่งตลอดชีวิต ส่วนหนังสือ Dialogue กลายเป็นหนังสือต้องห้าม และยังห้ามเผยแพร่ผลงานทั้งหมดของกาลิเลโอ รวมทั้งผลงานที่เขาอาจจะเขียนในอนาคตด้วย

บิดาแห่งวิทยาศาสตร์สมัยใหม่

กาลิเลโอได้วางรากฐานของกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ในปัจจุบันโดยนำคณิตศาสตร์และการทดลองมาใช้เป็นเครื่องมือ ดังปรากฏในหนังสือ The Assayer ซึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวกับวิธีแสวงหาความรู้ทางวิทยาศาสตร์ที่เน้นการสังเกต การตั้งสมมุติฐาน การทดลองเชิงปริมาณ เพื่อสรุปเป็นองค์ความรู้ที่เกี่ยวกับธรรมชาติ กาลิเลโอเขียนไว้ในหนังสือเล่มนี้ว่า “ปรัชญาที่แสดงไว้ในหนังสือเล่มนี้คือเอกภพ… ซึ่งได้เขียนไว้ในภาษาแห่งคณิตศาสตร์ ตัวละครของมันได้แก่สามเหลี่ยม วงกลม และสัญลักษณ์เรขาคณิตอื่นๆ”

จากผลงานสำคัญมากมายของกาลิเลโอทั้งด้านฟิสิกส์ ดาราศาสตร์ สิ่งประดิษฐ์และคิดค้นเทคโนโลยีใหม่ รวมทั้งการวางรากฐานของกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ในปัจจุบัน ทำให้กาลิเลโอได้รับการยกย่องเป็น “บิดาแห่งดาราศาสตร์สมัยใหม่”, “บิดาแห่งฟิสิกส์สมัยใหม่” และ “บิดาแห่งวิทยาศาสตร์สมัยใหม่”

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
ตะเกียงดอทคอม

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
กาลิเลโอ กาลิเลอี (Galileo Galilei) นักคณิตศาสตร์ นักดาราศาสตร์ และนักวิทยาศาสตร์ผู้มีบทบาทสำคัญอย่างยิ่งในการปฏิวัติวิทยาศาสตร์สมัยใหม่ เป็นคนแรกที่นำคณิตศาสตร์และการทดลองมาใช้เป็นเครื่องมือในการพิสูจน์กฎเกณฑ์ทางธรรมชาติอย่างเป็นระบบอันเป็นรากฐานของกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ในปัจจุบัน กาลิเลโอมีผลงานโดดเด่นทั้งด้านฟิสิกส์และดาราศาสตร์ รวมทั้งเป็นนักประดิษฐ์และคิดค้นเทคโนโลยีใหม่ เขาคือผู้ทำลายกำแพงความเชื่อเรื่องเอกภพที่ผู้คนยึดถือกันมานานกว่า 2,000 ปีด้วยกล้องโทรทรรศน์ที่เขาประดิษฐ์ขึ้นเอง กาลิเลโอเป็นหนึ่งในนักวิทยาศาสตร์ผู้ยิ่งใหญ่ของโลกผู้ได้รับการยกย่องให้เป็น "บิดาแห่งวิทยาศาสตร์สมัยใหม่"

เข้าเรียนแพทย์แต่จบเป็นนักคณิตศาสตร์

กาลิเลโอเป็นชาวอิตาลีเกิดเมื่อปี 1564 ที่เมืองปิซา ครอบครัวย้ายไปอยู่ที่เมืองฟลอเรนซ์ตอนที่เขาอายุได้ 8 ปี ครอบครัวของกาลิเลโอมีฐานะไม่สู้ดีนัก พ่อซึ่งเป็นนักดนตรีมีหนี้สินมากจึงอยากให้เขาที่เป็นลูกชายคนโตเรียนแพทย์เพื่อจะได้เป็นที่พึ่งของทุกคนในครอบครัว แม้ว่ากาลิเลโอมีความคิดจะบวชพระตั้งแต่ยังเป็นหนุ่ม แต่เขาก็ได้สมัครเข้าเรียนวิชาแพทย์ที่มหาวิทยาลัยปิซาตามความต้องการของพ่อ

เมื่อเข้าเรียนจริงกาลิเลโอพบว่าแพทย์ศาสตร์เป็นวิชาที่น่าเบื่อเพราะผู้เรียนต้องท่องจำมากจึงหมดความใส่ใจ เขาหันไปสนใจเรียนคณิตศาสตร์และปรัชญาธรรมชาติเพราะเป็นเรื่องที่มีหลักการและใช้เหตุผล โดยเฉพาะวิชาเรขาคณิตที่ใช้วิธีพิสูจน์ความถูกต้องโดยไม่ต้องอาศัยความจำมาก กาลิเลโอชอบตั้งคำถามและโต้เถียงในความถูกต้องของสิ่งที่อาจารย์พร่ำสอนตามที่อริสโตเติล (นักปรัชญาคนสำคัญในยุคกรีกโบราณ 300 กว่าปีก่อนคริสต์ศักราช) เขียนไว้โดยที่บางเรื่องไม่ได้มีหลักฐานใดสนับสนุนเลย จัดเป็นพวกนอกคอกที่อาจารย์ไม่ค่อยชอบหน้า ในที่สุดกาลิเลโอก็เรียนแพทย์ไม่จบ แต่เขากลับได้ปริญญาสาขาคณิตศาสตร์มาแทนในปี 1585

กาลิเลโอเริ่มทำงานเป็นครูสอนคณิตศาสตร์ที่เมืองฟลอเรนซ์และเมืองเซียนา ปี 1586 เขาเขียนหนังสือวิชาการเล่มแรกชื่อ The little balance เป็นการอธิบายวิธีหาค่าความถ่วงจำเพาะของสสารโดยหลักสมดุลของอาร์คิมิดีส กาลิเลโอเริ่มมีชื่อเสียง ปี 1588 ได้รับคำเชิญไปบรรยายที่สถาบันใหญ่ในเมืองฟลอเรนซ์ ปี 1589 เขาได้รับการแต่งตั้งให้กลับไปทำงานที่มหาวิทยาลัยปิซาในตำแหน่งศาสตราจารย์คณิตศาสตร์

การทดลองครั้งประวัติศาสตร์ที่หอเอนปิซา

ตอนอายุ 18 ปีช่วงที่กำลังเรียนแพทย์กาลิเลโอสังเกตพบว่าโคมระย้าที่แขวนลงมาจากเพดานสูงในโบสถ์แกว่งไปมาด้วยเวลาที่เท่ากันเสมอไม่ว่าจะเหวี่ยงไปมากหรือน้อย โดยเขาจับเวลาด้วยการนับชีพจรของตัวเอง จากนั้นเขาจึงทำลูกตุ้ม (pendulum) ขึ้นมาเพื่อศึกษาเพิ่มเติม แล้วจึงพบว่าคาบการแกว่งของลูกตุ้มขึ้นอยู่กับความยาวของเชือกเท่านั้น ไม่ได้ขึ้นอยู่กับน้ำหนักของลูกตุ้มเลย นี่คือการค้นพบกฎเพนดูลัมเป็นครั้งแรก แต่กว่ากฎนี้ถูกนำไปประยุกต์ใช้สร้างนาฬิกาลูกตุ้มต้องรออีก 75 ปี

กาลิเลโอรู้สึกประหลาดใจในการพบความจริงประเด็นนี้มาก เพราะตามคำสอนของอริสโตเติลวัตถุหนักจะตกถึงพื้นเร็วกว่าวัตถุเบา ซึ่งถ้าคำสอนของอริสโตเติลถูกต้อง ลูกตุ้มที่มีน้ำหนักมากควรแกว่งเร็วกว่าลูกตุ้มที่มีน้ำหนักน้อย แต่ผลการทดลองไม่ได้เป็นเช่นนั้น กาลิเลโอจึงเริ่มคิดว่าความรู้ที่อริสโตเติลเขียนไว้อาจไม่ถูกต้องทั้งหมดเพียงแต่ไม่มีใครตรวจสอบ

เมื่อกลับมาสอนหนังสือที่มหาวิทยาลัยปิซาเขาจึงสานต่อความคิดดังกล่าว ให้ลูกศิษย์ขึ้นไปที่ยอดหอเอนแห่งเมืองปิซา ปล่อยวัตถุที่มีน้ำหนักต่างกันลงมาพร้อมกัน แล้วก็พบว่าวัตถุทั้งสองตกถึงพื้นพร้อมกันทุกครั้งไป กาลิเลโอจึงแถลงว่าเมื่อระยะทางเท่ากันเวลาที่วัตถุใช้ในการตกไม่ขึ้นกับน้ำหนักของวัตถุ ซึ่งขัดแย้งกับคำสอนของอริสโตเติล และเพื่อให้ทุกคนประจักษ์ในความจริงนี้กาลิเลโอจึงเชิญขุนนาง นักบวช และประชาชนมาเป็นพยาน แม้ว่าทุกคนจะเห็นวัตถุที่มีน้ำหนักต่างกันตกถึงพื้นพร้อมกันด้วยตาตัวเอง แต่ส่วนใหญ่ยังคงไม่เชื่อและกล่าวหาว่ากาลิเลโอเล่นมายากลเพื่อล้มล้างคำสอนของอริสโตเติล

400 ปีหลังการทดลองครั้งประวัติศาสตร์ที่หอเอนปิซา นาซาทำการทดลองเพื่อพิสูจน์เรื่องนี้อีกครั้งโดยใช้ห้องสูญญากาศที่ใหญ่ที่สุดในโลกที่ศูนย์วิจัย NASA's Space Power Facility รัฐโอไฮโอเป็นสถานที่ทดลอง การปั๊มอากาศออกจากห้องเพื่อให้เป็นสูญญากาศใช้เวลานานกว่า 3 ชั่วโมง และเมื่อเริ่มปล่อยลูกโบว์ลิ่งกับขนนกให้ตกลงมาภาพมหัศจรรย์ที่ไม่มีใครเคยเห็นมาก่อนก็ปรากฏขึ้น ลูกโบว์ลิ่งหนักอึ้งกับขนนกเบาหวิวตกลงมาพร้อมกันด้วยอัตราเร็วเท่ากันตลอดทางจนถึงพื้นอย่างไม่น่าเชื่อ ชมการทดลองนี้อย่างเต็มตาในวิดีโอด้านล่าง

ปี 1591 พ่อของกาลิเลโอเสียชีวิต เขาในฐานะพี่คนโตจึงต้องรับภาระครอบครัวแทนพ่อ ประกอบกับบรรยากาศภายหลังการทดลองที่หอเอนปิซาไม่ค่อยดีนักเพราะบรรดาอาจารย์พากันต่อต้านเขา ปี 1592 กาลิเลโอจึงตัดสินใจลาออกแล้วไปเป็นศาสตราจารย์คณิตศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยปาดัวในเขตปกครองของนครเวนิสซึ่งเขาได้รับเงินเดือนสูงกว่าที่เก่า 3 เท่า ที่เมืองปาดัวกาลิเลโอพบรักกับ Maria Gamba อยู่กินด้วยกันโดยไม่ได้แต่งงาน มีลูกสาว 2 คน ลูกชาย 1 คน เนื่องจากลูกสาวทั้งสองเป็นลูกนอกสมรส จึงไม่สามารถแต่งงานกับใครได้ พวกเธอจึงถูกส่งตัวไปยังคอนแวนต์ที่ซานมัตตีโอ ในเมืองอาร์เชตรี และพำนักอยู่ที่นั่นตลอดชีวิต ส่วนลูกชายได้ขึ้นทะเบียนเป็นบุตรตามกฎหมายในภายหลัง

กาลิเลโอสอนหนังสืออยู่ที่มหาวิทยาลัยปาดัวนานถึง 18 ปี ในช่วงเวลานี้เขามีการค้นพบทางวิทยาศาสตร์มากมายทั้งด้านวิทยาศาสตร์บริสุทธิ์ เช่น จลนศาสตร์การเคลื่อนที่และดาราศาสตร์ รวมทั้งด้านวิทยาศาสตร์ประยุกต์ เช่น ความแข็งของวัตถุและการพัฒนากล้องโทรทรรศน์ กาลิเลโอศึกษาวิเคราะห์เนื้อหาในตำราวิทยาศาสตร์ของอาร์คิมีดีสกับอริสโตเติล แล้วนำมาเรียบเรียงเป็นหนังสือชื่อ On Motion ซึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวกับการเคลื่อนที่ของวัตถุ กาลิเลโอได้พบความรู้ใหม่ว่าถ้าวัตถุไม่มีแรงใดๆมากระทำและวัตถุนั้นอยู่นิ่งมันก็คงสภาพนิ่งตลอดไป แต่ถ้าวัตถุนั้นกำลังเคลื่อนที่ด้วยความเร็วมันก็มีความเร็วนั้นต่อไป นี่คือสมบัติความเฉื่อย (inertia) ความรู้นี้ได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของกฎการเคลื่อนที่ของนิวตันในเวลาต่อมา

กาลิเลโอยังได้พบอีกว่าในกรณีวัตถุที่ไถลลงตามพื้นที่เอียงทำมุมกับแนวระดับ ระยะทางที่วัตถุเคลื่อนที่ขึ้นโดยตรงกับเวลายกกำลังสองเสมอ ไม่ว่ามุมเอียงจะมีค่าเท่าไร ดังนั้นเมื่อมุมเอียงเป็นมุมฉากคือพื้นอยู่ในแนวดิ่งระยะทางก็ยังแปรผันโดยตรงกับเวลายกกำลังสองเหมือนเดิม กาลิเลโอจึงสรุปว่ากรณีวัตถุตกอย่างเสรีระยะทางที่วัตถุเคลื่อนที่ได้แปรผันโดยตรงกับเวลายกกำลังสอง สำหรับการเคลื่อนที่ของกระสุนปืนใหญ่กาลิเลโอก็ได้พบความจริงว่ากระสุนมีวิถีโค้งแบบพาราโบลา (parabola) ซึ่งขัดแย้งกับคำสอนของอริสโตเติลที่บอกว่าช่วงแรกเคลื่อนที่เป็นเส้นตรงจากนั้นจะตกลงในแนวดิ่ง

ยอดนักประดิษฐ์ผู้คิดค้นเทคโนโลยีใหม่

นอกจากสอนหนังสือและค้นคว้าความรู้ใหม่กาลิเลโอยังมีผลงานออกแบบและสร้างอุปกรณ์วิทยาศาสตร์ที่จัดว่าเป็นเทคโนโลยีใหม่ของยุคนั้น ปี 1593 กาลิเลโอได้สร้างเทอร์โมมิเตอร์ขึ้นโดยอาศัยการขยายและหดตัวของอากาศในกระเปาะเพื่อดันน้ำในท่อที่ต่อเชื่อมติดกัน ถัดจากนั้นอีกไม่กี่ปีเขาได้ประดิษฐ์เข็มทิศสำหรับใช้กับปืนใหญ่และใช้ในงานสำรวจ โดยพัฒนาต่อจากอุปกรณ์รุ่นเก่า เข็มทิศของกาลิเลโอเมื่อใช้กับปืนใหญ่สามารถเล็งเป้าหมายได้แม่นยำและปลอดภัย แถมยังคำนวณปริมาณดินปืนของกระสุนปืนใหญ่ได้อย่างรวดเร็ว ส่วนในงานสำรวจสามารถใช้สร้างรูปหลายเหลี่ยมทั่วไปได้ ใช้คำนวณพื้นที่รูปหลายเหลี่ยมหรือส่วนของวงกลมได้ นอกจากนี้กาลิเลโอยังได้ออกแบบหวี เข็มขัด ปากกาลูกลื่น เครื่องเก็บผลมะเขือเทศ และอุปกรณ์อื่นอีกหลายอย่าง

ปี 1608 กาลิเลโอทราบข่าวเรื่องกล้องส่องทางไกลที่ Hans Lippershey ช่างทำแว่นตาชาวดัตช์ประดิษฐ์ขึ้นโดยการนำเลนส์นูน 2 ชิ้นมาสวมติดที่ปลายท่อกลวงและพยายามจดสิทธิบัตรแต่ไม่ได้รับอนุมัติ ปีถัดมาเขาได้เริ่มสร้างกล้องส่องทางไกลของตัวเองโดยใช้ความสามารถด้านคณิตศาสตร์และความเป็นนักประดิษฐ์ กล้องตัวแรกของเขามีกำลังขยาย 3 เท่า กาลิเลโอจึงไปเรียนวิธีฝนและขัดเลนส์จนชำนาญ และได้ปรับปรุงกล้องของเขาให้ดีขึ้นจนมีกำลังขยายถึง 30 เท่า กาลิเลโอเรียกอุปกรณ์ที่ประดิษฐ์นี้ว่า Perspicilum ที่หมายถึงกล้องส่องทางไกล เมื่อกล้องนี้ถูกใช้ในการส่องดูดาวบนท้องฟ้ามันจึงถูกเรียกชื่อใหม่เป็นกล้องโทรทรรศน์ (Telescope)

เมื่อกล้องมีประสิทธิภาพมากขึ้นและเห็นไกลขึ้น กาลิเลโอจึงสร้างกล้องมากมายเพื่อนำไปขายให้ทหารใช้สอดแนมข้าศึก และให้พ่อค้าใช้ส่องดูเรือในทะเลที่อยู่ไกลจากฝั่งเพื่อจะได้รู้ล่วงหน้าว่าเรือของใครจะนำสินค้าอะไรมาขาย เมื่อเรื่องราวเข้าหูเจ้านครเวนิสจึงสั่งให้กาลิเลโอนำกล้องโทรทรรศน์มาสาธิตให้ชาวเวนิสดู กาลิเลโอจึงนำกล้องไปติดตั้งที่ยอดหอคอยในจัตุรัสเซนต์มาร์ก สร้างความตื่นเต้นให้แก่ชาวเวนิสมาก เขาได้มอบกล้องโทรทรรศน์ให้เป็นของขวัญแก่เมืองเวนิส เจ้านครก็ตอบแทนเขาด้วยการขึ้นเงินเดือนเกือบเท่าตัว

กาลิเลโอเริ่มสนใจดาราศาสตร์ตั้งแต่ปี 1608 เมื่อได้อ่านหนังสือ On the Revolutions of the Heavenly Spheres ของนิโคลัส โคเปอร์นิคัส (Nicolaus Copernicus) ที่เขียนไว้ราว 65 ปีก่อนหน้านั้น หนังสือเล่มนี้เป็นหนังสือต้องห้าม ห้ามเผยแพร่ ห้ามอ่าน ห้ามใช้เรียนใช้สอนอย่างเด็ดขาดเพราะสถาบันศาสนาแห่งวาติกันมีความเห็นว่าเนื้อหาในหนังสือเล่มนี้ขัดแย้งและจาบจ้วงคำสอนในคัมภีร์ไบเบิลอันศักดิ์สิทธิ์

โลกของชาวคริสเตียนในสมัยนั้นผู้ที่ได้รับการศึกษาส่วนใหญ่เชื่อคล้อยตามระบบโลกเป็นศูนย์กลางของจักรวาลตามแนวคิดของอริสโตเติลและแบบจำลองของปโตเลมี โลกอยู่นิ่งไม่เคลื่อนที่ ดวงอาทิตย์ ดวงดาว และวัตถุบนท้องฟ้าทั้งหมดโคจรรอบโลก คัมภีร์ไบเบิลพันธสัญญาเดิมกล่าวถึงโครงสร้างของจักรวาลตามระบบโลกเป็นศูนย์กลางเช่นกัน แต่โคเปอร์นิคัสได้เสนอทฤษฎีใหม่ว่าดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลางของจักรวาล โลกและดาวอื่นๆโคจรรอบดวงอาทิตย์

เมื่อกาลิเลโอใช้กล้องโทรทรรศน์ที่เขาประดิษฐ์ขึ้นเองส่องดูดวงจันทร์และดวงดาวต่างๆทำให้เขาได้พบกับความจริงของธรรมชาติและปรากฏการณ์บนท้องฟ้าที่ไม่เคยมีมนุษย์คนใดในประวัติศาสตร์เคยเห็นหรือเคยรู้มาก่อน และนี่ก็คือการปฏิวัติครั้งยิ่งใหญ่ครั้งหนึ่งในประวัติดาราศาสตร์ เริ่มจากปลายปี 1609 กาลิเลโอพบว่าดวงจันทร์ไม่ได้กลมเกลี้ยงผิวราบเรียบอย่างที่ผู้คนเชื่อถือกันมานานนม เขาสังเกตเห็นเงาที่ทอดยาวที่บ่งชี้ว่าของดวงจันทร์ประกอบด้วยภูเขา หุบเหว และหลุมบ่อ มีผิวตะปุ่มตะป่ำคล้ายกับโลก

เดือนมกราคม 1610 กาลิเลโอพบจุดสว่างเล็กๆ 3 จุดใกล้ดาวพฤหัสบดีและได้ติดตามสังเกตการเคลื่อนย้ายเปลี่ยนแปลงจนสรุปได้ว่าทั้งสามเป็นดวงจันทร์บริวารที่โคจรรอบดาวพฤหัสบดี ดวงจันทร์ทั้งสามคือ ไอโอ ยูโรปา และคัลลิสโต อีกไม่กี่วันต่อมาเขาก็ค้นพบดาวบริวารดวงที่สี่คือแกนีมีด กาลิเลโอตั้งชื่อดาวบริวารทั้งสี่ที่เขาค้นพบว่าดาวเมดิเซียน (Medicean Stars) เพื่อเป็นเกียรติแก่ Cosimo II de' Medici ผู้ดำรงตำแหน่งดยุคแห่งแคว้นทัสคานีกับน้องชายอีกสามคน แต่ต่อมานักดาราศาสตร์ได้ตั้งชื่อดวงจันทร์ทั้งสี่ใหม่เป็นดวงจันทร์กาลิเลียน (Galilean satellites) เพื่อเป็นเกียรติแก่กาลิเลโอผู้ค้นพบ กาลิเลโอยังติดตามสังเกตดาวกลุ่มนี้ต่อไปอีก 18 เดือนจนสามารถคำนวณคาบการโคจรรอบดาวพฤหัสบดีของพวกมันได้

หลังการค้นพบดาวบริวารของดาวพฤหัสบดีไม่นานนัก กาลิเลโอได้เรียบเรียงปรากฏการณ์ดาราศาสตร์ต่างๆที่เขาเห็นด้วยกล้องโทรทรรศน์เป็นหนังสือชื่อ Sidereus Nuncius เป็นภาษาอิตาลีเพื่อให้ชาวอิตาลีทั่วไปได้อ่านและเข้าใจ หนังสือได้รับการตีพิมพ์เผยแพร่ไปทั่วยุโรปทำให้กาลิเลโอกลายเป็นคนมีชื่อเสียง หนังสือเล่มนี้ได้เปิดโลกใหม่ให้ชาวโลกทุกคนได้สำรวจ หลังจากที่โคลัมบัสได้พบทวีปอเมริกาเมื่อ 118 ปีก่อน แต่สิ่งที่กาลิเลโอค้นพบขัดแย้งกับแนวคิดพื้นฐานของจักรวาลของอริสโตเติล ระยะแรกนักดาราศาสตร์และนักปรัชญาจำนวนมากจึงไม่ยอมเชื่อ จนกระทั่งในปี 1611 Christopher Clavius นักดาราศาสตร์ชาวเยอรมันได้ยืนยันว่ามันเป็นเรื่องจริง กาลิเลโอจึงกลายเป็นวีรบุรุษ

เดือนมิถุนายน 1610 กาลิเลโอลาออกจากมหาวิทยาลัยปาดัวเพื่อไปดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์คณิตศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยปิซาในฐานะนักคณิตศาสตร์และนักปรัชญาของดยุคแห่งแคว้นทัสคานี (ไม่ต้องทำงานสอนหนังสือ)

ตั้งแต่เดือนกันยายน 1610 กาลิเลโอสังเกตเห็นข้างขึ้นและข้างแรมของดาวศุกร์ในทำนองเดียวกับดวงจันทร์ของโลก เขารู้สึกตื่นเต้นมากเพราะนี่เป็นหลักฐานชิ้นสำคัญที่แสดงว่าดาวศุกร์โคจรรอบดวงอาทิตย์ ไม่ใช่รอบโลก ตามระบบโลกเป็นศูนย์กลางดาวศุกร์ซึ่งโคจรใกล้โลกมากกว่าดวงอาทิตย์เวลามองจากโลกจะเห็นเป็นเสี้ยวกับมืดสนิทเท่านั้น (ไม่มีทางเห็นสว่างเต็มดวง) แต่ดาวศุกร์ที่กาลิเลโอเห็นมีทั้งมืดสนิท เป็นเสี้ยว และสว่างเต็มดวง ซึ่งจะเห็นแบบนี้ได้ก็ต่อเมื่อโลกและดาวศุกร์ต่างก็โคจรรอบดวงอาทิตย์ โดยวงโคจรของดาวศุกร์อยู่ระหว่างโลกกับดวงอาทิตย์ ผลสังเกตการณ์นี้จึงสนับสนุนแนวคิดของโคเปอร์นิคัสและล้มล้างแบบจำลองจักรวาลของของปโตเลมีไปได้ นับเป็นผลงานทางดาราศาสตร์ที่สำคัญที่สุดของกาลิเลโอ

ปี 1612 กาลิเลโอสังเกตเห็นจุดดับ (sunspot) บนดวงอาทิตย์ เป็นคนแรกๆที่พบเรื่องนี้ แม้ว่าจะมีคนพบมาก่อนในปี 1607 แต่เข้าใจว่าเป็นดาวพุธโคจรตัดหน้าดวงอาทิตย์จึงไม่ติดตามดูต่อไป กาลิเลโอเห็นจุดดับขนาดใหญ่และเล็กปรากฏที่ผิวดวงอาทิตย์อย่างไม่สม่ำเสมอ และเคลื่อนที่ตามรอบเวลา การค้นพบจุดดับบนดวงอาทิตย์เป็นอีกปรากฏการณ์หนึ่งที่แสดงถึงความไม่สมบูรณ์แบบของสรวงสวรรค์และขัดแย้งกับความเชื่อดั้งเดิมของอริสโตเติล การเคลื่อนที่ของจุดดับบนดวงอาทิตย์ตามรอบเวลายังสนับสุนแนวคิดดวงอาทิตย์หมุนรอบตัวเอง

กาลิเลโอยังได้สังเกตการณ์ดาวเสาร์ด้วย ตอนแรกเขาเข้าใจผิดคิดว่าวงแหวนดาวเสาร์เป็นดาวเคราะห์ 2 ดวงที่บางครั้งก็หายไป เนื่องจากกล้องโทรทรรศน์ของกาลิเลโอยังมีประสิทธิภาพต่ำจึงทำให้เห็นวงแหวนเป็นดาวกลม ส่วนการที่ดาว 2 ดวงหายไปเป็นเพราะเวลาระนาบของวงแหวนรอบดาวเสาร์อยู่ในแนวสายตาคนบนโลกจึงไม่เห็นวงแหวน กาลิเลโอเคยสังเกตการณ์ทางช้างเผือกซึ่งแต่เดิมเขาคิดว่าเป็นกลุ่มแก๊ส แต่เมื่อใช้กล้องโทรทรรศน์ส่องดูจึงพบว่าทางช้างเผือกอัดแน่นไปด้วยดาวฤกษ์จำนวนมาก หนาแน่นเสียจนเมื่อมองจากพื้นโลกแล้วเราเห็นมันเป็นเหมือนเมฆ กาลิเลโอเคยสังเกตพบดาวเนปจูนในปี 1612 แต่ไม่รู้ว่ามันเป็นดาวเคราะห์จึงไม่ได้ให้ความใส่ใจเป็นพิเศษ

การค้นพบทางดาราศาสตร์ของกาลิเลโอที่สนับสนุนแนวคิดดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลางจักรวาลได้ก่อให้เกิดความขัดแย้งทางความคิดและการโต้เถียงกันในสังคม ปี 1616 กาลิเลโอจึงต้องเดินทางไปที่กรุงโรมเพื่อชี้แจงกับศาลศาสนา โดยเขาพยายามชี้ว่าเรื่องนี้ไม่ได้ขัดแย้งกับพระคัมภีร์เลย พระคัมภีร์เป็นคำสอนเกี่ยวกับความศรัทธาและศีลธรรม ไม่ใช่ตำราวิทยาศาสตร์ ไม่ควรแปลความจากพระคัมภีร์อย่างตรงตัว แต่ไม่ได้ผลเพราะบรรดาพระคาร์ดินัลและนักบวชในโรมยังศรัทธาและยึดมั่นในคำสอนของอริสโตเติลอย่างแรงกล้า และยังโจมตีกาลิเลโอว่ากำลังทำลายสถาบันศาสนาด้วยการพยายามล้มล้างคำสอนทุกคำสอนที่มีในคัมภีร์ไบเบิล กาลิเลโอรอดพ้นจากโทษประหารแต่ได้รับคำสั่งไม่ให้เขาสนับสนุนและสอนแนวคิดโลกเคลื่อนที่ได้และดวงอาทิตย์อยู่นิ่ง เขาจึงต้องทำงานด้านวิทยาศาสตร์อย่างระมัดระวัง

ปี 1623 กาลิเลโอรื้อฟื้นโครงการเขียนหนังสือเกี่ยวกับประเด็นนี้ขึ้นมาอีก หลังจากที่พระคาร์ดินัล Barberini ได้รับเลือกให้เป็นพระสันตะปาปา Urban ที่ 8 Barberini เป็นสหายและนิยมยกย่องกาลิเลโออย่างสูง เขาเป็นผู้หนึ่งที่คัดค้านการตัดสินโทษประหารแก่กาลิเลโอเมื่อปี 1616 ในโอกาสที่ได้เข้าเฝ้าพระสันตะปาปาพระองค์ใหม่ที่กรุงโรมกาลิเลโอจึงทูลว่ากำลังเขียนหนังสือเรื่องการเปรียบเทียบเอกภพของปโตเลมีกับของโคเปอร์นิคัส พระสันตะปาปาทรงเสนอแนะให้กาลิเลโอเขียนอย่างเป็นกลาง ทรงขอให้กาลิเลโอแสดงข้อมูลทั้งส่วนที่สอดคล้องและคัดค้านแนวคิดดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลางเอาไว้ในหนังสือ โดยให้ระมัดระวังมิให้แสดงความเห็นสนับสนุนแนวคิดนี้ และแล้วหนังสือ Dialogue Concerning the Two Chief World Systems ก็ได้รับการตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1632 ในภาษาอิตาลี

หนังสือ Dialogue ได้รับการต้อนรับจากผู้อ่านชาวอิตาลีอย่างอุ่นหนาฝาคั่ง ความนิยมชมชอบที่ประชาชนมีต่อกาลิเลโอทำให้บรรดาศัตรูของกาลิเลโอยิ่งโกรธแค้นมากจึงลุกฮืออีกครั้งหนึ่ง กล่าวหาว่ากาลิเลโอเขียนเนื้อหาในหนังสือ Dialogue โจมตีแนวคิดโลกเป็นศูนย์กลางจักรวาลของอริสโตเติลโดยตรง และสนับสนุนความคิดของโคเปอร์นิคัสอย่างชัดแจ้ง รวมทั้งเขียนเนื้อหาทำนองดูแคลนพระสันตะปาปาว่าโง่ กาลิเลโอจึงถูกเรียกตัวไปขึ้นศาลศาสนาอีกครั้งในปี 1633 ด้วยข้อหาเป็นคนลบหลู่ศาสนาและเป็นคนนอกรีต ถูกตัดสินจำคุก ต่อมาเขาถูกบังคับให้ยอมรับผิดและกล่าวคำขอโทษเพื่อแลกกับชีวิตอิสระ แต่ยังถูกควบคุมในบ้านหลังหนึ่งตลอดชีวิต ส่วนหนังสือ Dialogue กลายเป็นหนังสือต้องห้าม และยังห้ามเผยแพร่ผลงานทั้งหมดของกาลิเลโอ รวมทั้งผลงานที่เขาอาจจะเขียนในอนาคตด้วย

แม้จะถูกกักบริเวณแต่กาลิเลโอยังคงทำงานด้านวิทยาศาสตร์ต่อไปอย่างมุ่งมั่น เขาได้เขียนหนังสือชื่อ Two New Sciences โดยรวบรวมผลงานที่เขาได้ทำเอาไว้ตลอดช่วง 40 ปีก่อนหน้า ศาสตร์แขนงใหม่ทั้งสองที่เขาเสนอนี้ในปัจจุบันเรียกกันว่า จลนศาสตร์ (Kinematics) และ ความแข็งของวัตถุ (Strength of materials) หนังสือเล่มนี้ได้รับยกย่องอย่างสูงจากทั้ง เซอร์ไอแซก นิวตัน และ อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ ในช่วงปั้นปลายของชีวิตกาลิเลโอตาบอดสนิททั้งสองข้าง (ส่วนหนึ่งน่าจะเป็นผลสืบเนื่องจากการสังเกตการณ์จุดดับบนดวงอาทิตย์) ต้องอยู่แต่ในบ้าน แต่กาลิเลโอก็ยังทำงานวิจัยต่อไปโดยให้ลูกศิษย์ทำการสังเกตและรายงานผลให้เขาวิเคราะห์

กาลิเลโอเสียชีวิตในปี 1642 รวมอายุ 77 ปี ท่านดยุคแห่งทัสคานี Ferdinado ที่ 2 ต้องการฝังร่างของเขาไว้ในมหาวิหาร Santa Croce และตั้งใจจะสร้างรูปปั้นหินอ่อนบนโลงศพเพื่อเป็นเกียรติแก่กาลิเลโอ แต่ไม่สำเร็จเพราะถูกคัดค้านจากพระสันตะปาปา Urban ที่ 8 ในที่สุดร่างของกาลิเลโอก็ถูกนำไปฝังที่ห้องเล็กๆทางปีกด้านใต้ของมหาวิหารโดยไม่มีพิธีใดๆ

แม้ตอนที่กาลิเลโอเสียชีวิตเขาจะไม่ได้รับการยกย่อง แต่ผลงานยิ่งใหญ่ที่เขาได้สร้างเอาไว้ยังทรงคุณค่าเสมอ อยู่ที่จะยอมรับความจริงกันเมื่อไหร่

ปี 1737 หลังการเสียชีวิตของกาลิเลโอ 95 ปี ทางการได้สร้างอนุสาวรีย์ประดับหลุมฝังศพเพื่อเป็นเกียรติแก่เขา นิ้วกลางมือขวาของกาลิเลโอถูกตัดนำไปใส่ในขวดโหลเคลือบทองคำเพื่อแสดงที่พิพิธภัณฑ์ Museo di Storia della Scienza ในเมืองฟลอเรนซ์

ปี 1741 สันตะปาปา Benedict ที่ 14 ทรงอนุญาตให้ตีพิมพ์ผลงานทางวิทยาศาสตร์ที่สมบูรณ์ของกาลิเลโอได้ รวมถึงงานเขียนต้องห้ามหนังสือชุด Dialogue ด้วย แต่ได้ดัดแปลงเนื้อหาและสำนวนบางตอน

ปี 1758 งานเขียนต่างๆเกี่ยวกับแนวคิดดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลางจักรวาลได้ถูกยกออกไปจากรายการหนังสือต้องห้าม เหลือเพียงหนังสือ Dialogue บางส่วนกับหนังสือ On the Revolutions ของโคเปอร์นิคัส และคำสั่งห้ามถูกยกเลิกอย่างสมบูรณ์ในปี 1835

ปี 1939 พระสันตะปาปา Pius ที่ 12 ทรงกล่าวยกย่องกาลิเลโอว่าเป็นวีรบุรุษแห่งงานค้นคว้าวิจัยผู้กล้าหาญที่สุด ไม่หวั่นเกรงกับการต่อต้านและการเสี่ยงภัยในการทำงาน ไม่กลัวเกรงต่อความตาย เป็นผู้กล้าท้าทายบทลงโทษของฝ่ายศาสนาในสมัยนั้น

ปี 1992 พระสันตะปาปา John Paul ที่ 2 ทรงแสดงความเสียใจต่อสิ่งที่เกิดขึ้นในคดีกาลิเลโอและยอมรับข้อผิดพลาดของศาลคริสตจักรคาทอลิก และทรงยอมรับอย่างเป็นทางการว่าโลกมิได้ติดแน่นตรึงอยู่กับที่

ปี 2008 สำนักวาติกันได้เสนอการกู้คืนชื่อเสียงของกาลิเลโอโดยสร้างอนุสาวรีย์ของเขาในนครรัฐวาติกัน เดือนธันวาคมปีเดียวกันในกิจกรรมการเฉลิมฉลองครบรอบ 400 ปีการสร้างกล้องโทรทรรศน์ของกาลิเลโอ พระสันตะปาปา Benedict ที่ 16 ทรงเปิดอนุสาวรีย์กาลิเลโอที่กำแพงด้านนอกของมหาวิหาร St. Peter และกล่าวยกย่องคุณูปการของกาลิเลโอที่มีต่อวงการดาราศาสตร์

กาลิเลโอได้วางรากฐานของกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ในปัจจุบันโดยนำคณิตศาสตร์และการทดลองมาใช้เป็นเครื่องมือ ดังปรากฏในหนังสือ The Assayer ซึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวกับวิธีแสวงหาความรู้ทางวิทยาศาสตร์ที่เน้นการสังเกต การตั้งสมมุติฐาน การทดลองเชิงปริมาณ เพื่อสรุปเป็นองค์ความรู้ที่เกี่ยวกับธรรมชาติ กาลิเลโอเขียนไว้ในหนังสือเล่มนี้ว่า "ปรัชญาที่แสดงไว้ในหนังสือเล่มนี้คือเอกภพ... ซึ่งได้เขียนไว้ในภาษาแห่งคณิตศาสตร์ ตัวละครของมันได้แก่สามเหลี่ยม วงกลม และสัญลักษณ์เรขาคณิตอื่นๆ"

จากผลงานสำคัญมากมายของกาลิเลโอทั้งด้านฟิสิกส์ ดาราศาสตร์ สิ่งประดิษฐ์และคิดค้นเทคโนโลยีใหม่ รวมทั้งการวางรากฐานของกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ในปัจจุบัน ทำให้กาลิเลโอได้รับการยกย่องเป็น "บิดาแห่งดาราศาสตร์สมัยใหม่", "บิดาแห่งฟิสิกส์สมัยใหม่" และ "บิดาแห่งวิทยาศาสตร์สมัยใหม่"

ข้อมูลและภาพจาก wikipedia, ncbi.nlm.nih.gov, manager.co.th

# data[].attributes.attachment_link.title
กาลิเลโอ วีรบุรุษนักค้นคว้าวิจัยผู้กล้าหาญ บิดาแห่งวิทยาศาสตร์สมัยใหม่

# data[].attributes.attachment_link.description
กาลิเลโอ กาลิเลอี (Galileo Galilei) นักคณิตศาสตร์ นักดาราศาสตร์ และนักวิทยาศาสตร์ผู้มีบทบาทสำคัญอย่างยิ่งในการปฏิวัติวิทยาศาสตร์สมัยใหม่ ...

# data[].attributes.attachment_link.title
งานนำเสนอ(แก้ไข)

# data[].attributes.body
https://www.history.com/topics/inventions/galileo-galilei

สรุป
กาลิเลโอ กาลิเลอี (1564-1642) ถือเป็นบิดาแห่งวิทยาศาสตร์สมัยใหม่และมีส่วนสำคัญในด้านฟิสิกส์ ดาราศาสตร์ จักรวาลวิทยา คณิตศาสตร์ และปรัชญา กาลิเลโอได้คิดค้นกล้องโทรทรรศน์ที่ได้รับการปรับปรุงซึ่งทำให้เขาสามารถสังเกตและอธิบายดวงจันทร์ของดาวพฤหัสบดี วงแหวนของดาวเสาร์ เฟสของดาวศุกร์ จุดดับบนดวงอาทิตย์ และพื้นผิวดวงจันทร์ที่ขรุขระได้ ความมีไหวพริบในการส่งเสริมตนเองทำให้เขากลายเป็นเพื่อนที่มีอำนาจในหมู่ชนชั้นปกครองของอิตาลีและเป็นศัตรูในหมู่ผู้นำของคริสตจักรคาทอลิก การสนับสนุนจักรวาลเฮลิโอเซนทรัลของกาลิเลโอนำเขาไปสู่อำนาจทางศาสนาในปี 1616 และอีกครั้งในปี 1633 เมื่อเขาถูกบังคับให้ถอนตัวและถูกกักบริเวณในบ้านตลอดชีวิตที่เหลือของเขา

ชีวิตในวัยเด็ก การศึกษา และการทดลอง
กาลิเลโอ กาลิเลอีเกิดที่เมืองปิซาในปี ค.ศ. 1564 เป็นลูกคนแรกในจำนวนหกคนของวินเชนโซ กาลิเลอี นักดนตรีและนักวิชาการ ในปี ค.ศ. 1581 เขาเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยปิซาเมื่ออายุ 16 ปีเพื่อเรียนแพทย์ แต่ไม่นานเขาก็ถูกกีดกันด้วยคณิตศาสตร์ เขาจากไปโดยยังไม่จบปริญญา ในปี ค.ศ. 1583 เขาได้ค้นพบครั้งสำคัญครั้งแรก โดยอธิบายถึงกฎที่ควบคุมการเคลื่อนที่ของลูกตุ้ม
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1589 ถึงปี ค.ศ. 1610 กาลิเลโอเป็นประธานด้านคณิตศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยปิซาและปาดัว ในช่วงหลายปีที่ผ่านมาเขาได้ทำการทดลองกับวัตถุที่ตกลงมาซึ่งมีส่วนสำคัญต่อฟิสิกส์มากที่สุด

กาลิเลโอ กล้องโทรทรรศน์และศาลเมดิชิ

ในปี ค.ศ. 1609 กาลิเลโอได้สร้างกล้องโทรทรรศน์ขึ้นเป็นครั้งแรกโดยปรับปรุงจากการออกแบบของชาวดัตช์ ในเดือนมกราคมปี 1610 เขาค้นพบ “ดาว” ใหม่สี่ดวงที่โคจรรอบดาวพฤหัสบดี ซึ่งเป็นดวงจันทร์ที่ใหญ่ที่สุดสี่ดวงของโลก เขาได้ตีพิมพ์บทความสั้น ๆ ที่สรุปการค้นพบของเขาอย่างรวดเร็ว “Siderius Nuncius” (“The Starry Messenger”) ซึ่งมีการสังเกตพื้นผิวดวงจันทร์และคำอธิบายของดาวดวงใหม่จำนวนมากในทางช้างเผือก ในความพยายามที่จะได้รับความโปรดปรานจากแกรนด์ดยุคผู้ทรงพลังแห่งทัสคานี Cosimo II de Medici เขาแนะนำให้ดวงจันทร์ของดาวพฤหัสบดีเรียกว่า "Medician Stars"

“The Starry Messenger” ทำให้กาลิเลโอเป็นคนดังในอิตาลี Cosimo II แต่งตั้งให้เขาเป็นนักคณิตศาสตร์และปราชญ์ให้กับMedicisโดยเสนอพื้นที่สำหรับการประกาศทฤษฎีของเขาและเยาะเย้ยคู่ต่อสู้ของเขา

การพิจารณาคดีของกาลิเลโอ กาลิเลอี

ในปี ค.ศ. 1616 คริสตจักรคาทอลิกได้วาง "De Revolutionibus" ของ Nicholas Copernicusซึ่งเป็นข้อโต้แย้งทางวิทยาศาสตร์สมัยใหม่ข้อแรกสำหรับจักรวาลที่เป็นศูนย์กลางของดวงอาทิตย์ (Heliocentric) ในดัชนีของหนังสือต้องห้าม สมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 5 เรียกกาลิเลโอมาที่กรุงโรมและบอกเขาว่าเขาไม่สามารถสนับสนุนโคเปอร์นิคัสในที่สาธารณะได้อีกต่อไป

ในปี ค.ศ. 1632 กาลิเลโอได้ตีพิมพ์ "บทสนทนาเกี่ยวกับระบบสองหัวหน้าโลก" ซึ่งเสนอข้อโต้แย้งสำหรับทั้งสองฝ่ายของการโต้วาที heliocentrism ความพยายามในการถ่วงดุลของเขาไม่ได้หลอกใคร และโดยเฉพาะอย่างยิ่งมันไม่ได้ช่วยให้ผู้ให้การสนับสนุน geocentrism ของเขาถูกตั้งชื่อว่า "Simplicius"

กาลิเลโอถูกเรียกตัวก่อนการ ไต่สวนของโรมันในปี ค.ศ. 1633 ตอนแรกเขาปฏิเสธว่าเขาสนับสนุนแนวคิด heliocentrism แต่ภายหลังเขาบอกว่าเขาทำไปโดยไม่ได้ตั้งใจเท่านั้น กาลิเลโอถูกตัดสินว่ามี "ความสงสัยอย่างแรงกล้าในบาป" และอยู่ภายใต้การคุกคามของการทรมานซึ่งถูกบังคับให้แสดงความเศร้าโศกและสาปแช่งความผิดพลาดของเขา

ในช่วงเวลาของการพิจารณาคดี กาลิเลโอเกือบ 70 ปีใช้ชีวิตในช่วงเก้าปีที่ผ่านมาภายใต้การกักบริเวณในบ้านอย่างสบายใจ โดยเขียนสรุปการทดลองการเคลื่อนไหวในช่วงแรกๆ ของเขา ซึ่งกลายเป็นงานทางวิทยาศาสตร์ที่ยิ่งใหญ่ชิ้นสุดท้ายของเขา เขาเสียชีวิตในอาร์เชตรีใกล้เมืองฟลอเรนซ์ ประเทศอิตาลี เมื่อวันที่ 8 มกราคม ค.ศ. 1642 เมื่ออายุได้ 77 ปี ​​หลังจากมีอาการใจสั่นและมีไข้

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Table of Contents

1. Galileo's Early Life, Education and Experiments

2. Galileo, Telescopes and the Medici Court

3. Galileo Galilei's Trial

4. What Was Galileo Famous For?&nbsp;

Galileo Galilei (1564-1642) is considered the father of modern science and made major contributions to the fields of physics, astronomy, cosmology, mathematics and philosophy. Galileo invented an improved telescope that let him observe and describe the moons of Jupiter, the rings of Saturn, the phases of Venus, sunspots and the rugged lunar surface. His flair for self-promotion earned him powerful friends among Italy's ruling elite and enemies among the Catholic Church's leaders. Galileo's advocacy of a heliocentric universe brought him before religious authorities in 1616 and again in 1633, when he was forced to recant and placed under house arrest for the rest of his life.

Galileo's Early Life, Education and Experiments

Galileo Galilei was born in Pisa in 1564, the first of six children of Vincenzo Galilei, a musician and scholar. In 1581 he entered the University of Pisa at age 16 to study medicine, but was soon sidetracked by mathematics. He left without finishing his degree. In 1583 he made his first important discovery, describing the rules that govern the motion of pendulums.

Did you know? After being forced during his trial to admit that the Earth was the stationary center of the universe, Galileo allegedly muttered, "Eppur si muove!" ("Yet it moves!" ). The first direct attribution of the quote to Galileo dates to 125 years after the trial, though it appears on a wall behind him in a 1634 Spanish painting commissioned by one of Galileo's friends.

From 1589 to 1610, Galileo was chair of mathematics at the universities of Pisa and then Padua. During those years he performed the experiments with falling bodies that made his most significant contribution to physics.

Galileo had three children with Marina Gamba, whom he never married: Two daughters, Virginia (Later "Sister Maria Celeste") and Livia Galilei, and a son, Vincenzo Gamba. Despite his own later troubles with the Catholic Church, both of Galileo's daughters became nuns in a convent near Florence.

Galileo, Telescopes and the Medici Court

In 1609 Galileo built his first telescope, improving upon a Dutch design. In January of 1610 he discovered four new "stars" orbiting Jupiter-the planet's four largest moons. He quickly published a short treatise outlining his discoveries, "Siderius Nuncius" ("The Starry Messenger"), which also contained observations of the moon's surface and descriptions of a multitude of new stars in the Milky Way. In an attempt to gain favor with the powerful grand duke of Tuscany, Cosimo II de Medici, he suggested Jupiter's moons be called the "Medician Stars."

"The Starry Messenger" made Galileo a celebrity in Italy. Cosimo II appointed him mathematician and philosopher to the Medicis, offering him a platform for proclaiming his theories and ridiculing his opponents.

Galileo's observations contradicted the Aristotelian view of the universe, then widely accepted by both scientists and theologians. The moon's rugged surface went against the idea of heavenly perfection, and the orbits of the Medician stars violated the geocentric notion that the heavens revolved around Earth.

Galileo Galilei's Trial

In 1616 the Catholic Church placed Nicholas Copernicus 's "De Revolutionibus," the first modern scientific argument for a heliocentric (sun-centered) universe, on its index of banned books. Pope Paul V summoned Galileo to Rome and told him he could no longer support Copernicus publicly.

In 1632 Galileo published his "Dialogue Concerning the Two Chief World Systems," which supposedly presented arguments for both sides of the heliocentrism debate. His attempt at balance fooled no one, and it especially didn't help that his advocate for geocentrism was named "Simplicius."

Galileo was summoned before the Roman Inquisition in 1633. At first he denied that he had advocated heliocentrism, but later he said he had only done so unintentionally. Galileo was convicted of "vehement suspicion of heresy" and under threat of torture forced to express sorrow and curse his errors.

Nearly 70 at the time of his trial, Galileo lived his last nine years under comfortable house arrest, writing a summary of his early motion experiments that became his final great scientific work. He died in Arcetri near Florence, Italy on January 8, 1642 at age 77 after suffering from heart palpitations and a fever.

What Was Galileo Famous For?

Galileo's laws of motion, made from his measurements that all bodies accelerate at the same rate regardless of their mass or size, paved the way for the codification of classical mechanics by Isaac Newton. Galileo's heliocentrism (with modifications by Kepler) soon became accepted scientific fact. His inventions, from compasses and balances to improved telescopes and microscopes, revolutionized astronomy and biology. Galilleo discovered craters and mountains on the moon, the phases of Venus, Jupiter's moons and the stars of the Milky Way. His penchant for thoughtful and inventive experimentation pushed the scientific method toward its modern form.

In his conflict with the Church, Galileo was also largely vindicated. Enlightenment thinkers like Voltaire used tales of his trial (often in simplified and exaggerated form) to portray Galileo as a martyr for objectivity. Recent scholarship suggests Galileo's actual trial and punishment were as much a matter of courtly intrigue and philosophical minutiae as of inherent tension between religion and science.

In 1744 Galileo's "Dialogue" was removed from the Church's list of banned books, and in the 20th century Popes Pius XII and John Paul II made official statements of regret for how the Church had treated Galileo.

Fact Check

We strive for accuracy and fairness. But if you see something that doesn't look right, click here to contact us! HISTORY reviews and updates its content regularly to ensure it is complete and accurate.

# data[].attributes.attachment_link.description
Galileo's Early Life, Education and Experiments Galileo, Telescopes and the Medici Court Galileo Galilei's Trial What Was Galileo Famous For? Galileo Galilei (1564-1642) is considered the father of modern science and made major contributions to the fields of physics, astronomy, cosmology, mathematics and philosophy.

# data[].attributes.attachment_link.title
งานนำเสนอ(เพิ่มเติม)

# data[].attributes.attachment_link.title
กาลิเลโอกับการปฏิวัติวิทยาศาสตร์

# data[].attributes.attachment_link.title
กาลิเลโอกับการปฏิวัติวิทยาศาสตร์ (1)

# data[].attributes.attachment_link.title
กาลิเลโอกับการปฏิวัติวิทยาศาสตร์ (1)

# data[].attributes.body
จากการนำเสนอของเพื่อนๆกลุ่มอื่นๆ ทำให้เราได้รู้จักบุคคลที่เขายกให้เป็นคนที่เขาเอาเป็นแบบอย่าง ทำให้เราได้รับแนวคิดใหม่ๆวิธีคิดที่เราอาจจะคิดไม่ได้ เพื่อนำมาปรับใช้กับตัวเราในการใช้ชีวิต การได้รู้เรื่องราวความสำเร็จของบุคคลตัวอย่างก็ทำให้เรามีกำลังใจมากขึ้น และหิวกระหายความสำเร็จที่ทุกคนให้การยอมรับมากขึ้นครับ

# data[].attributes.body
สิ่งที่ได้เรียนรู้จากการดูคลิปวีดิโอนำเสนอทำให้ได้รู้เกี่ยวกัยคนต้นเเบบของเเต่ละกลุ่มว่ามีความเป็นมายังไง เเละได้รู้มากขึ้นเกี่ยวกับคนต้นแบบคนนั้น
ว่ามีความสามารถหรือความคิดอย่างไร คนต้นแบบเเต่ละบุคคลนั้น มีเป้าหมายในชีวิตว่าจะทำอะไร เเละทำให้ผู้ที่ได้อ่านเเละฟังเรื่องราวของบุคคลนั้นนำมาปรับใช้ในชีวิตประจำวันอย่างไรหรือเป็นเเนวทางในการทำงาน

# data[].attributes.body
สิ่งที่ได้เรียนรู้จากการนำเสนอของเพื่อน ๆ ทำให้รู้จักไอดอลหรือคนต้นแบบของเพื่อนมากขึ้น ทำให้รู้เหตุผลของการเลือกคนต้นแบบมา เช่น เพราะเขาเป็นแรงบันดาลใจในการเริ่มวาดภาพ หรือที่เลือกคนนี้เพราะว่าสามารถนำแนวคิดของเขาไปเป็นแนวทางในการศึกษาต่อในการเรียนการสอนและการทำงานในคณะได้ เป็นต้น ทำให้รู้ว่าคนต้นแบบแต่ละคนมีอิทธิพลต่อสังคมอย่างไร และทำให้เราได้ข้อคิดและแนวทางการใช้ชีวิตที่เราสามารถนำเอามาเป็นแบบอย่างได้อย่างมากมายจากคนต้นแบบทั้ง10 คนที่เพื่อน ๆ นำมานำเสนอ อีกทั้งทำให้รู้ว่าคนต้นแบบนั้นไม่จำเป็นต้องเป็นคนที่มีชื่อเสียงโด่งดัง เป็นดารา หรือเป็นคนใหญ่คนโต คนต้นแบบนั้นจะเป็นใครก็ได้แค่คน ๆ นั้นมีอิทธิพลต่อความคิด ความเชื่อและแนวทางการใช้ชีวิตของเรา เพียงเท่านี้เราก็สามารถนำมาเป็น "คนต้นแบบ" ของเราได้แล้ว

# data[].attributes.headline
4 กิตติพจ สุขบรรเทิง 

# data[].attributes.subject
4 กิตติพจ สุขบรรเทิง 

# data[].attributes.body
การได้เห็นมุมมองที่หลากหลายและบุคคลต่างๆที่เพื่อนหลายๆกลุ่มได้นำมาเสนอทำให้เกิดแรงบันดาลใจในการสร้างสรรค์สิ่งต่างๆรวมถึงแนวคิดที่สร้างสรรค์ต่อยอดเพื่อนำไปใช้ประโยชน์ต่อชีวิตประจำวันหรือต่อผู้อื่นให้เกิดแรงบันดาลใจในแต่ละวัน ก็เหมือนกับการดูดวงในแต่ละวัน เพื่อให้กำลังใจตัวเองในการทำสิ่งต่างๆต่อไป เช่นเดียวกัน คนต้นแบบ ก็เปรียบเสมือนกับแนวทางการชี้นำตนเองให้เอาบุคคลที่แนวเหมือนกับเราหรือแตกต่างแต่ตรงใจมาปรับใช้กับตัวเองได้อย่างสมบูรณ์แบบ

# data[].attributes.attachment_link.title
กาลิเลโอกับการปฏิวัติวิทยาศาสตร์

# data[].attributes.attachment_link.description
Check out this presentation designed by Prinpakorn Singhatananon.