# data[].attributes.attachment_link.description
Painting, drawing, walking or breathing is physically imagining an immense body.

# data[].attributes.attachment_link.title
Étant donnés by Marcel Duchamp at the Philadelphia Museum of Art

# data[].attributes.attachment_link.title
Yayoi Kusama: Infinity Mirror Rooms at Tate Modern | Tate

# data[].attributes.body
persoonlijke ruimte

# data[].attributes.attachment_link.title
Raphael Alù on Instagram: "You loved the pictures from BIGNIK 2025 - so here a little bonus 😍! #bignik2025 #thisisbasel #basel"

# data[].attributes.attachment_link.description
7,118 likes, 99 comments - aluarts on September 29, 2025: "You loved the pictures from BIGNIK 2025 - so here a little bonus 😍! #bignik2025 #thisisbasel #basel". 

# data[].attributes.attachment_link.embed_code
View this post on Instagram

A post shared by Raphael Alù (@aluarts)

# data[].attributes.attachment_link.title
Christo and Jeanne-Claude - Criterion Channel Teaser

# data[].attributes.attachment_caption
Penone, Maritime Alps. My height, the length of my arms, my width in a stream, 1968

# data[].attributes.body
Guiseppe Penone onderzoekt de relatie tussen mens en natuur door het lichaam als maat en afdruk te gebruiken. Hij laat zien hoe lichaam en omgeving elkaar beïnvloeden.

# data[].attributes.attachment_link.title
Penone, Maritime Alps. My height, the length of my arms, my width in a stream, 1968

# data[].attributes.body
Alina Szapocznikow maakte sculpturen van lichaamsdelen — monden, borsten, buiken — vaak vervormd of fragiel. Ze onderzocht vergankelijkheid, ziekte en lichamelijkheid vanuit persoonlijke ervaring.

# data[].attributes.attachment_link.title
“Alina Szapocznikow: Sculpture Undone, 1955-1972” at WIELS, Brussels — Mousse Magazine and Publishing

# data[].attributes.attachment_link.description
This expansive survey of Polish sculptor Alina Szapocznikow (1926-1973) coincides with the Polish presidency of the European Union and is one of the first

# data[].attributes.body
Houseago maakt grote menselijke figuren die ruw en onaf lijken. De lichamen tonen breekbaarheid en kracht tegelijk. Het lichaam wordt hier een fysieke structuur die emoties en aanwezigheid voelbaar maakt.

# data[].attributes.attachment_link.title
Alice Herbst on Instagram: "To make a painting 
”Unlock a door” , ”Shield Bouquet” , ”Play a Role”
Everything filmed by my partner @chrishogman"

# data[].attributes.attachment_link.description
39K likes, 238 comments - aliceherbst on December 25, 2025: "To make a painting 
”Unlock a door” , ”Shield Bouquet” , ”Play a Role”
Everything filmed by my partner @chrishogman". 

# data[].attributes.attachment_link.embed_code
View this post on Instagram

# data[].attributes.attachment_link.title
de Sagazan on Instagram: "Préparation du spectacle Toujours Jamais  présenté au @letheatre_saintnazaire  le 23 janvier puis le 29 janv au @le.tangram  Musique Shigeru Umebayashi"

# data[].attributes.attachment_link.description
30K likes, 769 comments - sagazan on December 11, 2025: "Préparation du spectacle Toujours Jamais  présenté au @letheatre_saintnazaire  le 23 janvier puis le 29 janv au @le.tangram  Musique Shigeru Umebayashi". 

# data[].attributes.attachment_link.embed_code
View this post on Instagram

# data[].attributes.attachment_link.title
David Henry Nobody Jr on Instagram: "my art is a psychologically inside out person, like the internet is, or a Basquiat figure. fire in the hole 🔥🔥🔥🔥, I wear the dillema. a few works over the years: Nobody’s House, Ken and Barbie Crucifixion, Burning Nobodies House and Fuck Shui Facial Recognition Interior Rearrangement - thought they look cool together. 3 are sold, Fuck Shui is available on @superrare.co"

# data[].attributes.attachment_link.description
1,192 likes, 23 comments - davidhenrynobodyjr on September 10, 2025: "my art is a psychologically inside out person, like the internet is, or a Basquiat figure. fire in the hole 🔥🔥🔥🔥, I wear the dillema. a few works over the years: Nobody’s House, Ken and Barbie Crucifixion, Burning Nobodies House and Fuck Shui Facial Recognition Interior Rearrangement - thought they look cool together. 3 are sold, Fuck Shui is available on @superrare.co". 

# data[].attributes.attachment_link.embed_code
View this post on Instagram

# data[].attributes.attachment_link.title
Hubert Crabières official 🌀 on Instagram: "My dear friend @xodehyon and his drawings on clothes for @lidiotutile issue 1. Shot in Seoul in his neighborhood 🏘️

Series created in collaboration with my friend Dehyon Xo, a multi-disciplinary artist who lives in the Yeonnam district of Seoul.
I’ve been seeing Dehyon every year for almost ten years now. His practice and personal life are so intertwined that his experiments always take him into new territories that surprise me every time. When Dehyon decided to combine his interest in drawing with his curiosity about clothes and fashion, I immediately wanted to photograph the results.
The economics of an artistic practice is a recurring theme in our discussions, and our positions have in some ways grown together. When Dehyon became interested in fashion, it was also in the hope of the financial success that this market seemed to promise.
He invested all his time and money in this project, which he worked on tirelessly for over a year, multiplying his fantastic designs, frenetically flocking them day and night onto numerous second-hand garments. Then Dehyon got carried away into other artistic territory.
Dehyon Xo had to be the model and the character in this series, evolving in intimate spaces linked to his personal history. This series is a small celebration of a cherished friend."

# data[].attributes.attachment_link.description
274 likes, 8 comments - hubert.crabieres on September 14, 2025: "My dear friend @xodehyon and his drawings on clothes for @lidiotutile issue 1. Shot in Seoul in his neighborhood 🏘️

Series created in collaboration with my friend Dehyon Xo, a multi-disciplinary artist who lives in the Yeonnam district of Seoul.
I’ve been seeing Dehyon every year for almost ten years now. His practice and personal life are so intertwined that his experiments always take him into new territories that surprise me every time. When Dehyon decided to combine his interest in drawing with his curiosity about clothes and fashion, I immediately wanted to photograph the results.
The economics of an artistic practice is a recurring theme in our discussions, and our positions have in some ways grown together. When Dehyon became interested in fashion, it was also in the hope of the financial success that this market seemed to promise.
He invested all his time and money in this project, which he worked on tirelessly for over a year, multiplying his fantastic designs, frenetically flocking them day and night onto numerous second-hand garments. Then Dehyon got carried away into other artistic territory.
Dehyon Xo had to be the model and the character in this series, evolving in intimate spaces linked to his personal history. This series is a small celebration of a cherished friend.". 

# data[].attributes.attachment_link.embed_code
View this post on Instagram

# data[].attributes.body
Hun werk bestaat uit sterk geënsceneerde portretten waarin modellen (vaak zijzelf of performers) worden aangekleed, belicht en digitaal bewerkt tot droomachtige werelden. Identiteit wordt hier bijna sprookjesachtig geconstrueerd. Hun beelden tonen hoe persoonlijkheid kan worden opgebouwd via decor, symboliek en kleur.

# data[].attributes.attachment_link.title
In A Pierre & Gilles Photo | The Art of Iconic Imagery

# data[].attributes.body
Mike Kelley was een Amerikaanse kunstenaar die sculptuur, installatie, performance en video combineerde. Met knuffels, schoolreferenties en rommelige materialen onderzocht hij herinnering, trauma en de donkere kanten van jeugd en cultuur.

# data[].attributes.body
Joseph Kosuth is een centrale figuur binnen de conceptuele kunst. Hij gebruikt taal, definities en filosofische verwijzingen om te onderzoeken hoe betekenis ontstaat. Bekende werken zoals One and Three Chairs tonen een object, een foto ervan en de woorden die het beschrijven — en laten zo zien dat kunst niet in het ding zelf zit, maar in het idee erachter. Kosuths minimalistische, tekstuele installaties zetten de kijker aan het denken over perceptie, taal en de basis van wat kunst eigenlijk is.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
1986
zeefdruk op papier
h. 125 cm x b. 170.5 cm
1986 schenking

NL - Joseph Kosuth is een belangrijke vertegenwoordiger van de conceptuele kunst. Met zijn werk onderzoekt hij hoe de context de waarneming van kunstwerken beïnvloedt. Geïnspireerd door filosoof Wittgenstein reflecteert Kosuth kritisch over de rol van taal en betekenis in de kunst. Voor de tentoonstelling 'Chambres d'Amis' in 1986 bracht hij een paragraaf uit 'The Psychopathology of Everyday Life' (1901) van Sigmund Freud aan op de muur van de woning en het kabinet van een psychiater. De tekst werd met dikke zwarte lijnen doorstreept en gezeefdrukt op behangpapier. We krijgen slechts enkele sleutels aangeboden en moeten zelf op zoek naar datgene wat zich tussen de regels van de verstoorde, onleesbare tekst bevindt.

ENG - Joseph Kosuth is an important exponent of Conceptual Art. In his work he examines how the context influences the perception of artworks. Inspired by philosopher Wittgenstein, Kosuth reflects critically on the role of language and meaning in art. For the exhibition 'Chambres d'Amis' in 1986 he presented a paragraph from Sigmund Freud's 'Psychopathology of Everyday Life' (1901) on the walls of a psychiatrist's house and consulting room. The text was struck out with thick black lines and silkscreen printed on wallpaper. We are only given a few keys to the work and have to search for ourselves what is hidden between the lines of this disrupted, illegible text.

FR - Joseph Kosuth est une figure majeure de l'art conceptuel. Son travail explore la manière dont le contexte influe sur la perception des œuvres d'art. S'inspirant du philosophe Wittgenstein, Kosuth livre une réflexion critique sur le rôle du langage et du sens dans l'art. Il a appliqué pour l'exposition 'Chambres d'Amis' en 1986 un paragraphe de 'La Psychopathologie de la vie quotidienne' (1901) de Sigmund Freud sur le mur de la maison et du cabinet d'un psychiatre. Le texte était souligné d'épais traits noirs et imprimé sur du papier à tapisser. L'artiste ne nous fournit que quelques clés et nous devons chercher nous-mêmes ce qui se cache entre les lignes d'un texte déjanté et illisible.

# data[].attributes.attachment_link.description
1986 zeefdruk op papier h. 125 cm x b. 170.5 cm 1986 schenking NL - Joseph Kosuth is een belangrijke vertegenwoordiger van de conceptuele kunst. Met zijn werk onderzoekt hij hoe de context de waarneming van kunstwerken beïnvloedt. Geïnspireerd door filosoof Wittgenstein reflecteert Kosuth kritisch...

# data[].attributes.body
De uitdrukking 'All Creatures Great and Small' verwijst niet naar één specifiek kunstwerk van Kiki Smith, maar naar een thema in haar oeuvre. Het omvat de periode vanaf eind jaren negentig waarin de kunstenaar zich begon te richten op de relatie tussen mens, dier en natuur.

Het werk uit deze tijd, vaak uitgevoerd in brons of papier, gebruikt mythologische en sprookjesachtige elementen om de kwetsbaarheid en de instinctieve aard van het leven te onderzoeken. Via beelden van wolven, vogels en vrouwenfiguren bevraagt Smith onze verbinding met de natuurlijke wereld.

# data[].attributes.attachment_link.title
All Creatures Great and Small | Pace Gallery

# data[].attributes.attachment_link.description
​All Creatures Great and Small presents abstract and figurative art that evokes the marvelous vitality, as well as vulnerability, of our planet’s flora and fauna. Borrowed from a work on view, the exhibition’s title also cites the opening verse of the nineteenth-century hymn “All Things Bright and Beautiful,” which describes the genesis of the world in all its astonishing diversity. Many of the works in the exhibition share a similar sense of wonder and reverence for living creatures, no matter how minute. Ranging from the whimsical to the wistful, they touch upon humankind’s relationship to nature—including as a possible conduit to transcendence and spirituality—and invite viewers to consider the nature of creation, whether biological, artistic, or divine. ​ ​​Organized into three thematic sections with titles drawn from the blank verse of Mary Oliver, who rhapsodized about the animal kingdom, this exhibition features works by Yto Barrada, Alexander Calder, Harry Callahan, Nigel Cooke, Jean Dubuffet, Emmet Gowin, Peter Hujar, Alex Katz, Richard Misrach, Thomas Nozkowski, Michal Rovner, Raqib Shaw, James Siena, Kiki Smith, Tony Smith, Richard Tuttle, and Fred Wilson.

# data[].attributes.body
Kiki Smith's 'Book of Hours' is een uniek, ongepubliceerd kunstenaarsboek dat ze tussen 1986 en 2003 maakte.

Het bestaat uit 365 pagina's handgeschept papier, elk met een rubbergestempelde afbeelding. In navolging van de middeleeuwse "getijdenboeken", die dienden voor dagelijkse bezinning en gebed, verving Smith de religieuze inhoud door afbeeldingen van het menselijk lichaam en dagelijkse lichaamsvloeistoffen.

Het originele boek bevindt zich in de collectie van het Museum of Modern Art (MoMA) in New York.

# data[].attributes.body
Cell I uit 1991 is een van de grootschalige architecturale installaties van de Franse kunstenaar Louise Bourgeois, die onderdeel is van haar serie 'Cells' die ze begon in 1991. De installatie is een architectonische ruimte, gemaakt van verschillende materialen zoals geverfd hout, stof, metaal en glas. Het werk is bedoeld om psychologische en emotionele thema's te onderzoeken, zoals gevangenschap en de herinnering aan de ziekte van haar moeder.

# data[].attributes.body
Jordan Wolfson is een Amerikaanse kunstenaar bekend om zijn confronterende videowerken en hyperrealistische animatronics. Zijn installaties combineren popcultuur, technologie en psychologische spanning. Met bewegende robots, intense beeldmontages en directe adressen aan het publiek onderzoekt hij thema’s als identiteit, geweld, verlangen en manipulatie. Wolfsons werk is zowel technisch verbluffend als emotioneel ontregelend, en plaatst de kijker midden in een ongemakkelijke, maar uiterst kritische reflectie op onze tijd.

# data[].attributes.attachment_link.title
Jordan Wolfson - Artworks & Biography | David Zwirner

# data[].attributes.attachment_link.description
Over the past decade,Jordan Wolfsonhas become known for his thought-provoking works in a wide range of media, including video, sculpture,...

# data[].attributes.body
The End, 2006, Mixed media op spiegel. Collectie Mimi en Filiep Libeert. "Wij zijn acteurs. Onze spiegelbeelden zijn onze toeschouwers.'

# data[].attributes.body
In I Am Not an Idiot zet Kris Martin zijn typische mix van humor, existentie en taal in. Het werk toont een eenvoudige, assertieve uitspraak die balanceert tussen kwetsbaarheid en zelfbevestiging. Martin speelt met de spanning tussen wat we zeggen, wat we willen geloven en hoe we gezien worden. De zin wordt zo een spiegel van menselijke onzekerheid – tegelijk grappig, ontwapenend en scherp. Hij maakte de zin met stenen gevonden aan het strand.

https://smak.be/volumes/general/Expo_Guide_Kris_Martin_EXIT.pdf

# data[].attributes.body
Sophie Calle – Prenez soin de vous (Take Care of Yourself) (2007)
In dit werk laat Sophie Calle 107 vrouwen een afscheidsmail van haar ex analyseren, elk vanuit hun eigen beroep of perspectief. Hun reacties vormen samen een installatie over interpretatie, verlies en de kracht van collectieve verwerking.

# data[].attributes.attachment_link.title
Interview with the artist Sophie Calle about her piece Take care of yourself

# data[].attributes.body
Lawrence Weiner was een Amerikaanse conceptuele kunstenaar die taal gebruikte als zijn voornaamste vorm. Zijn korte, beschrijvende zinnen – vaak op muren of gevels – benadrukken dat het idee achter een kunstwerk even belangrijk is als de fysieke uitvoering.

# data[].attributes.body
Jenny Holzer is een Amerikaanse conceptuele kunstenaar die taal gebruikt als haar belangrijkste medium. Met lichtprojecties, LED-schermen en openbare teksten confronteert ze het publiek met krachtige, vaak politieke of emotionele uitspraken over macht, geweld en menselijkheid.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
American artist Jenny Holzer is best known for her thought-provoking, text-based installations and her creative use of electronic technology. Whether seen on billboards, T-shirts, cups, condoms, or in a gallery, her work asks us to consider the words and messages that surround us in the information age.

I used language because I wanted to offer content that people - not necessarily art people - could understand
Jenny Holzer

Words are central to Holzer's work, whether pasted on a wall, flickering from an electronic sign or carved in granite. She presents messages in ways that reach people outside of museums and galleries, such as on stone benches, signs, posters and T-shirts. These texts reflect the language of breaking news, advertising and other mass media. They can often provoke strong responses. For example:

MONEY CREATES TASTE

ENJOY YOURSELF BECAUSE YOU CAN'T CHANGE ANYTHING ANYWAY

A MAN CAN'T KNOW WHAT IT'S LIKE TO BE A MOTHER

These messages come from her first major text work, Truisms, which explores the idea of gathering and presenting information as art. She created nearly 300 of these statements, based on common sayings and clichés, and expressing many different points of view. These texts first appeared on anonymous posters wheat-pasted throughout lower Manhattan in New York City. Later, they were placed on disposable cups, silver bracelets, condoms and electronic signs. In 1982 she displayed these messages across a giant electronic signboard in New York's Times Square. Holzer hoped they would prompt people to recognise and question the 'usual baloney they are fed' in daily life.

The tone of her next work, the Inflammatory Essays, is more challenging and aggressive. These took the form of 100 word paragraphs printed on different coloured papers. Holzer wrote these texts herself, but we shouldn't see them as directly reflecting her own opinions. Her writing often considers issues from multiple viewpoints but always tackles issues important to many people.

2. Collaboration

I was so relieved to stop, not just for sheer laziness, but because I was able to expand what I could do when I work with other people.

Throughout her career, Holzer has worked with many artists and activists from different backgrounds. She was part of Collaborative Projects (Colab), a group of New York City artists. This collective championed access and inclusion and created work in response to the political issues of the late 1970s and early 1980s. In 1985 she brought her Truisms to life in a different way, working with choreographer Bill T. Jones on the dance project Holzer Duet ... Truisms. In this performance, the actor Lawrence Goldhuber recited a text by Holzer while Jones danced with and around him.

Holzer also uses texts written by others including poetry, prose and first-person accounts of war and its aftermath, such as those collected by charities including Save the Children, Human Rights Watch and The Not Forgotten Association. Declassified government documents offer another starting point for her art. For example, the 2007 screenprint Protect Protect is based on a PowerPoint presentation used to brief the White House in advance of the US and UK invasion of Iraq. By enlarging and adding bright colours to these documents, Holzer highlights the dangerous power of language. We see the words "protect", "suppress" and "isolate" superimposed on an image of a deeply divided Iraq.

3. Technology

A great feature of the electronic signs is their capacity to move content. I love that because motion is much like the spoken word: you can emphasise phrases; you can roll and pause, the kinetic equivalent to inflection. It's a real plus to have that programming capacity. I write my text by saying the words out loud, or I write and then say words, to test them. Having text move is an extension of that process.

For Holzer, technology is a tool that can convey her ideas to a much wider audience. She often uses light projections and LED signs in her work. The LEDs borrow technology traditionally used in public advertising and warning signs. Through these screens, she can make sure that her art is displayed in the places "where people look".

In Sign on a Truck (1984), Holzer used a vehicle equipped with a sound system and an electronic display to present a mixture of speeches, interviews and humorous images. The project was an attempt to use technology to spark debate and capture a diverse range of voices and opinions on the eve of the United States presidential election.

4. Art in everyday life

Holzer builds a more intimate relationship with her viewers by creating art that exists outside of traditional art spaces. She wants her work to be something that you just happen to notice while going about your everyday life. She is not interested in work that can immediately be read as art. In this way, her work is similar to graffiti. When art is located on the streets, it cannot be ignored.

An example of this approach is Holzer's stone benches. She began making these in the mid-1980s. Just like the benches you find in city parks and cemeteries, these objects offer a place for reflection or discussion. Everyone is invited to sit on them and chat together. Holzer works with many kinds of stone and carefully selects materials that suit the engraved texts.

The line between activism and art is blurred in Holzer's work. Almost all of her art is political in tone. It asks questions about our roles in society and the differences between public and private life. Through her choice of statements and the minimal way she presents them, Holzer takes herself out of her artworks. They are no longer personal. They are not her words but a shared voice or many voices.

Her latest project IT IS GUNS is a response to student movements demanding more legislation for gun control in the United States. In March and April 2018 she presented anonymous text on LED screens mounted on lorries. The vehicles drove and parked by landmarks and city centres in Washington D.C., Los Angeles, New York City, Chicago, Atlanta and key locations throughout Florida. The screens showed animated texts with language relating to gun violence, such as SCREAM AGAIN, RED BLOOD or SHIELD HER. These words flashed up in quick succession like free-association poetry. They also suggested the rapid-fire rhythm of semi-automatic weapons.

Holzer's work is as relevant now as ever before. The photo above shows Lady Pink, a New York graffiti artist and one of Holzer's collaborators. She is wearing a T-shirt showing one of the artist's Truisms. Taken in 1983, the photo went viral in 2017 when it was shared widely online in response to the #MeToo movement.

# data[].attributes.attachment_link.title
5 ways Jenny Holzer brought art to the streets | Tate

# data[].attributes.attachment_link.description
American artist Jenny Holzer is best known for her thought-provoking, text-based installations and her creative use of electronic technology. Whether seen on billboards, T-shirts, cups, condoms, or in a gallery, her work asks us to consider the words and messages that surround us in the information age.

# data[].attributes.body
Tracey Emin – Everyone I Have Ever Slept With 1963–1995
In deze iconische installatie borduurde Emin de namen van iedereen met wie ze ooit haar bed deelde – letterlijk of figuurlijk – in het interieur van een tent. Het werk is een intiem portret van nabijheid, herinnering en kwetsbaarheid.

# data[].attributes.attachment_link.title
theEYE - Tracey Emin - Everyone I have ever slept with

# data[].attributes.attachment_link.title
Avant Arte on Instagram: "This year marks 50 years of Andy Goldsworthy’s artistic practice, celebrated for his ephemeral sculptures and installations made with natural materials.

His work has taken him across the globe, yet the aim remains the same – to explore the relationship between humans and the landscapes they inhabit."

# data[].attributes.attachment_link.description
18K likes, 135 comments - avant.arte on October 1, 2025: "This year marks 50 years of Andy Goldsworthy’s artistic practice, celebrated for his ephemeral sculptures and installations made with natural materials.

His work has taken him across the globe, yet the aim remains the same – to explore the relationship between humans and the landscapes they inhabit.". 

# data[].attributes.attachment_link.embed_code
View this post on Instagram

A post shared by Avant Arte (@avant.arte)

# data[].attributes.body
Hoe kan je vrouwelijkheid vertalen in een materiaal?

# data[].attributes.body
Hoe plaats je tekst in een ruimte?

Hoe ga je om met veel boodschappen, prikkels?

Wat is de functie van reclame in de samenleving?

# data[].attributes.attachment_link.title
Barbara Kruger: Another day. Another night. | Guggenheim Museum Bilbao

# data[].attributes.attachment_link.description
The Guggenheim Museum Bilbao presents the first comprehensive survey in Spain of American artist Barbara Kruger, whose bold, thought-provoking work has

# data[].attributes.body
Serra famously said, "Drawing is a verb." In Verblist, he compiled a series of what he called "actions to relate to oneself, material, place, and process." Serra has talked at length about the central place this language-based drawing occupies in the development of his early sculptural practice. This work on paper suggests a common ground underlying Serra's practices in all mediums—from early sculptures to later monumental works, which not only twist and curve but also enclose, surround, and encircle.

# data[].attributes.body
Richard Serra gebruikte zijn 'Verb List', een lijst met handelingen, als start voor het vormgeven van zijn sculpturen.

# data[].attributes.attachment_link.title
Richard Serra: Tools & Strategies | Art21 "Extended Play"

# data[].attributes.body
Tomás Saraceno (1973) is een Argentijnse kunstenaar en architect. Zijn werk verkent de relatie tussen kunst, wetenschap en ecologie, vaak met installaties geïnspireerd op spinnenwebben, wolken en kosmische netwerken, waarmee hij nieuwe, duurzame manieren van samenleven verbeeldt.

# data[].attributes.attachment_link.description
Lignes de possibles: Arachnophilia with Tomás Saraceno at the Festival La Manufacture d'idées

# data[].attributes.body
Fred Sandback (1943–2003) was een Amerikaanse minimalistische kunstenaar. Met gekleurde garen en draad creëerde hij ruimtelijke lijnen die illusies van vlakken en volumes oproepen, waardoor de toeschouwer zelf het werk in gedachten “voltooit.”

# data[].attributes.attachment_link.title
Six Feet (A Measuring Distance), 2020 | Come Closer

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Dit zie je in Mirror Room III Outdoor. In deze spiegelende ruimte komen voorwerpen uit opgevoerde performances samen, voor het eerst in openlucht. De objecten verwijzen naar memorabele momenten uit Jonas' artistieke praktijk. Ze vormen sporen van de performers, stand-ins. Als schatkamer of archief.

Zoals in veel van Jonas' werken komen natuurlijke en artificiële elementen samen. Naakte lichamen gaan in verbinding met stenen, metaal en glas, en de reflectie van het parklandschap. De losse voorwerpen staan op zichzelf én ze vormen ook samen een installatie. Die constellatie verandert voortdurend, net als de spiegelreflecties wanneer je er als bezoeker voor beweegt.

De manier waarop wij mensen de natuur in beeld brengen, is een terugkerend element in Jonas' werk. We staan volgens haar als mensen midden in de natuur, en lijken tegelijk de verbinding kwijt te zijn.

Joan Jonas (1936, VS) woont en werkt tussen New York en Nova Scotia (Canada). Haar pioniersprojecten en experimenten waren doorslaggevend voor de ontwikkeling van video-performancekunst als medium, begin jaren 70. In haar performances verkent Jonas systematisch hoe live-evenementen in tijd en ruimte gestructureerd kunnen worden.

# data[].attributes.attachment_link.description
Dit zie je in Mirror Room III Outdoor. In deze spiegelende ruimte komen voorwerpen uit opgevoerde performances samen, voor het eerst in openlucht. De objecten verwijzen naar memorabele momenten uit Jonas' artistieke praktijk. Ze vormen sporen van de performers, stand-ins. Als schatkamer of archief.  Zoals in veel van Jonas' werken komen natuurlijke en artificiële elementen samen.

# data[].attributes.attachment_link.description
Pamela Rosenkranz presenteert in het Stedelijk haar eerste Nederlandse tentoonstelling. Rosenkranz staat internationaal bekend om haar immersieve installaties die de relatie tussen het lichaam, lichaamsfuncties en de snel veranderende wereld verkennen. Ze

# data[].attributes.body
Andy Goldsworthy (1956) is een Britse land art-kunstenaar die werkt met natuurlijke materialen zoals stenen, bladeren, ijs en hout. Zijn tijdelijke installaties tonen de schoonheid en vergankelijkheid van natuurprocessen, vaak vastgelegd in foto’s voordat ze weer verdwijnen.

# data[].attributes.body
Rikuo Ueda (1949) is een Japanse kunstenaar die bekendstaat om zijn windtekeningen. Met eenvoudige apparaten laat hij de wind pennen over papier bewegen, zodat de natuur zelf als kunstenaar optreedt. Zijn werk legt de nadruk op tijd, vergankelijkheid en samenwerking met de omgeving.

# data[].attributes.attachment_link.title
Rikuo Ueda – Letter – ArtsForSpring StiftungNantesbuch

# data[].attributes.attachment_link.title
Avant Arte on Instagram: "Artist @thomashirschhorn_official is known for creating immersive environments.

For ‘Too Too-Much Much’ – a confronting piece – he filled a gallery to the brim with waste, addressing the bleak manmade phenomenons of overconsumption and waste.

#thomashirschhorn"

# data[].attributes.attachment_link.description
7,319 likes, 84 comments - avant.arte on May 23, 2025: "Artist @thomashirschhorn_official is known for creating immersive environments.

For ‘Too Too-Much Much’ – a confronting piece – he filled a gallery to the brim with waste, addressing the bleak manmade phenomenons of overconsumption and waste.

#thomashirschhorn". 

# data[].attributes.attachment_link.embed_code
View this post on Instagram

A post shared by Avant Arte (@avant.arte)

# data[].attributes.body
Helmut Smits (1974) is een Nederlandse conceptueel kunstenaar en ontwerper. Zijn werk is speels, kritisch en vaak maatschappelijk betrokken: met eenvoudige ingrepen en alledaagse materialen legt hij absurde of poëtische kanten van de werkelijkheid bloot. (https://www.instagram.com/helmutsmits?utm_source=ig_web_button_share_sheet&igsh=eXdheDRxZ3U1ajdv)

# data[].attributes.attachment_link.description
Helmut Smits is a multidisciplinary visual artist based in Rotterdam, The Netherlands. Straightforward, critical and witty, Smits is a ceaseless producer of ideas that comment on society and situations in a frank and often humorous way.

# data[].attributes.attachment_link.title
Goodnight Gallery on Instagram: "Looking at his gold plated panels out of context does not tell the story of how Rudolf Stingel arrived here.  They were the culmination of decades of (somewhat accidental) exploration of visitor participation in art, which all started with his 1991 show consisting entirely of orange carpet on the floor.

He’s one of my favourite artists because I could make so many different videos unravelling the distinct threads of his practice (like the photorealistic portraits, or his copies of German expressionists). Who is yours?

#rudolfstingel #art #artist #painting #goodnightgallery"

# data[].attributes.attachment_link.description
11K likes, 87 comments - goodnightgallery on July 7, 2025: "Looking at his gold plated panels out of context does not tell the story of how Rudolf Stingel arrived here.  They were the culmination of decades of (somewhat accidental) exploration of visitor participation in art, which all started with his 1991 show consisting entirely of orange carpet on the floor.

He’s one of my favourite artists because I could make so many different videos unravelling the distinct threads of his practice (like the photorealistic portraits, or his copies of German expressionists). Who is yours?

#rudolfstingel #art #artist #painting #goodnightgallery". 

# data[].attributes.attachment_link.embed_code
View this post on Instagram

A post shared by Goodnight Gallery (@goodnightgallery)

# data[].attributes.attachment_link.description
Horst blends and celebrates the world of arts, architecture and music.

# data[].attributes.attachment_link.title
MOB complex Tilburg - The home of Draaimolen Festival

# data[].attributes.attachment_link.title
Pirelli HangarBicocca on Instagram: "WANDERING POSITION, 2025 
WANDERING POSITION – POGONOMYRMEX III, 1995 
WANDERING POSITION – MONOMORIUM MINIMUM AND POGONOMYRMEX, 1997

In “Wandering Position” Yanagi segue gli spostamenti di una formica all’interno di un’area del pavimento circoscritta da travi: una volta rimosse le delimitazioni, emerge un intricato disegno con una maggiore densità di linee ai margini, dove la formica si sofferma di più. L’opera indaga i confini e gli spazi interstiziali.

////

In “Wandering Position” Yanagi traces the path of an ant on an area of the floor delimited by beams: once the boundaries are removed, an intricate drawing emerges with a higher density of lines at the edges, where the ant had lingered the most. The work explores borders and interstitial spaces.

Yukinori Yanagi
“ICARUS”
Giovedì – Domenica / Thursday – Sunday
10.30 – 20.30 / 10.30 AM – 8.30 PM
Ingresso gratuito / Free admission

Video: Francesco Margaroli

#ICARUS
#YukinoriYanagi
#ArtToThePeople
#PirelliHangarBicocca
#FreeAdmission"

# data[].attributes.attachment_link.description
243K likes, 1,075 comments - pirelli_hangarbicocca on June 11, 2025: "WANDERING POSITION, 2025 
WANDERING POSITION – POGONOMYRMEX III, 1995 
WANDERING POSITION – MONOMORIUM MINIMUM AND POGONOMYRMEX, 1997

In “Wandering Position” Yanagi segue gli spostamenti di una formica all’interno di un’area del pavimento circoscritta da travi: una volta rimosse le delimitazioni, emerge un intricato disegno con una maggiore densità di linee ai margini, dove la formica si sofferma di più. L’opera indaga i confini e gli spazi interstiziali.

////

In “Wandering Position” Yanagi traces the path of an ant on an area of the floor delimited by beams: once the boundaries are removed, an intricate drawing emerges with a higher density of lines at the edges, where the ant had lingered the most. The work explores borders and interstitial spaces.

Yukinori Yanagi
“ICARUS”
Giovedì – Domenica / Thursday – Sunday
10.30 – 20.30 / 10.30 AM – 8.30 PM
Ingresso gratuito / Free admission

Video: Francesco Margaroli

#ICARUS
#YukinoriYanagi
#ArtToThePeople
#PirelliHangarBicocca
#FreeAdmission". 

# data[].attributes.attachment_link.embed_code
View this post on Instagram

A post shared by Pirelli HangarBicocca (@pirelli_hangarbicocca)

# data[].attributes.body
Timm Ulrichs is een Duitse conceptuele kunstenaar die zichzelf vaak tot onderwerp maakt. Met humor en ironie onderzoekt hij thema’s als vergankelijkheid, identiteit en de grenzen van kunst en leven.

# data[].attributes.body
José Dávila is een Mexicaanse kunstenaar die sculpturen en installaties maakt met een spel van balans, zwaartekracht en fragiliteit. Door materialen als steen, glas en beton in precair evenwicht te plaatsen, onderzoekt hij spanning tussen orde en instabiliteit.

# data[].attributes.attachment_link.description
Desert X is produced by The Desert Biennial, a not-for-profit organization founded in California, conceived to produce recurring international contemporary art exhibitions that activate desert locations through site-specific installations by acclaimed international artists.

# data[].attributes.body
Guillaume Bijl is een Belgische kunstenaar die alledaagse ruimtes – zoals een rijschool, kapsalon of supermarkt – minutieus reconstrueert als kunstinstallatie. Zo bevraagt hij de grens tussen realiteit en fictie en onze omgang met consumptie en cultuur.

# data[].attributes.attachment_link.title
Guillaume Bijl at EXPO S.M.A.K. Gent, Belgium

# data[].attributes.body
Mona Hatoum – Homebound (2000)
Een installatie van huiselijke meubels en kookgerei die verbonden zijn door elektrische draden en onder spanning staan. De tafel lijkt vertrouwd en huiselijk, maar de elektrische gloed en het zoemende geluid maken de ruimte gevaarlijk en bedreigend. Hatoum speelt met de spanning tussen intimiteit, domesticiteit en dreiging.

# data[].attributes.body
Judy Chicago – The Dinner Party
Een iconisch feministisch kunstwerk bestaande uit een enorme driehoekige tafel met 39 gedekte plaatsen, opgedragen aan historische en mythische vrouwen. Elke plek is vormgegeven met keramische en textiele elementen die symbool staan voor vrouwelijke kracht en creatie. Het werk herwaardeert de tafel als plek van gemeenschap en als podium voor vergeten verhalen.

# data[].attributes.body
Eerdekens creëert sculpturen waarbij schaduw en licht samen woorden vormen. Zo ontstaan poëtische boodschappen die pas zichtbaar worden vanuit een bepaald perspectief.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
We are glad to be among the artists that will be featured in the upcoming exhibition "Private views". The exhibition is curated from private collections in the Liège area and will display ...

# data[].attributes.attachment_link.description
Fred Eerdekens (°14-06-1951, Heusden-Zolder (B)) is een Belgische beeldend kunstenaar. Hij woont en werkt in Hasselt. Hij behaalde diploma's aan het Provinciaal Hoger Instituut voor Architectuur en Kunst en het Atelier Grafiek van de Kunstacademie in Heusden-Zolder. Hij was ook docent aan de PHL in Hasselt en het HISK in Antwerpen.

# data[].attributes.body
Janssens onderzoekt licht, kleur en perceptie. Met mist, reflecties en projecties maakt ze immateriële ruimtes die de ervaring centraal stellen.

# data[].attributes.attachment_link.title
Ann Veronica Janssens Interview: To Walk Into a Painting

# data[].attributes.body
Rúrí – Rainbow
In deze installatie projecteert Rúrí een regenboog als symbool van hoop en vrede. Het werk koppelt natuurfenomeen en poëzie aan politieke actualiteit.

# data[].attributes.attachment_link.title
Rúrí’s Rainbow I: The Burning of Being — Journal of Art Criticism

# data[].attributes.attachment_link.description
Rúrí’s Rainbow I: The Burning of Being March 7th, 2021 By Vala Schriefer Rainbow I, Rúrí. Height, 1700 cm. Duration, 20 min. Korpúlfsstaðir,…

# data[].attributes.body
Laure Prouvost maakt installaties en films vol poëzie, humor en fragmentarische verhalen. Ze speelt met taal en verbeelding en laat feit en fictie in elkaar overlopen.

# data[].attributes.body
Dennis Oppenheim creëerde monumentale ingrepen in het landschap, vaak met geometrische vormen of vuur. Zijn werk legt de spanning bloot tussen natuur, tijd en menselijke aanwezigheid.

# data[].attributes.body
Barbara Kruger combineert beelden met sloganachtige teksten en maakt vaak ruimte-transformerende installaties. Zo omringt ze de toeschouwer volledig met kritische boodschappen over macht, consumptie en identiteit.

# data[].attributes.body
Bart Lodewijks tekent met krijt grote lijnen en geometrische patronen in de publieke ruimte. Zijn tijdelijke ingrepen verbinden architectuur, landschap en bewoners, en maken van tekenen een sociaal gebaar.

# data[].attributes.attachment_link.title
Prison of Haren Drawings, Brussels, 2024 - Bart Lodewijks / NIEUWE BUREN

# data[].attributes.attachment_link.description
A project by Bart Lodewijks
Video / editing: Griet Teck

Prison of Haren, Brussels
Quasi Museum

© Griet Teck

# data[].attributes.body
Ola Lanko is een Oekraïens-Nederlandse kunstenaar die fotografie uitbreidt tot installaties en visuele composities. Met alledaagse objecten en gelaagde beelden creëert ze poëtische puzzels die ons laten stilstaan bij kijken, betekenis en de schoonheid van het gewone.

# data[].attributes.body
David Horvitz – Billboard Series
In zijn Billboard Series gebruikt Horvitz commerciële reclamepanelen om poëtische of conceptuele beelden en teksten te tonen. Zo transformeert hij de publieke ruimte tot een moment van verwondering en reflectie, ver weg van consumptie en reclame.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
David Horvitz (° 1982, Los Angeles) is an American artist who works between the realm of the virtual and the physical, exploring the boundary where these two spheres meet. It is very difficult to explain what David Horvitz does exactly, and what makes him such an interesting artist. He often jokes about how his wife and friends think he is lazy, while actually, he is constantly working. You could say that through his work, Horvitz creates a caption for the world rather than a new image for it. Through various conceptual strategies, he reflects in a poetic, visual way on how we occupy a place in the world - be it digitally or 'in real life'.

David Horvitz uses different media and distribution methods to share his ideas: from photography and performance to books, conceptual websites, online interventions, and 'mail art'. In many of his works, the artist plays with the boundaries of the artwork, with how we receive and read it, and how we ultimately understand it.

Distance and time often play an important role in David Horvitz' work. For Let us keep our own noon, for example, he made 47 handbells by melting down an old French church bell from 1742. At noon - when the sun is right above the place where the work is shown - performers activate the work by ringing the bells together and then spreading throughout the exhibition space and the surrounding neighbourhood. Each one continues to ring her or his own bell until she no longer hears any other bell.

# data[].attributes.attachment_link.title
Billboard Series #11: David Horvitz | artlead

# data[].attributes.attachment_link.description
David Horvitz (° 1982, Los Angeles) is an American artist who works between the realm of the virtual and the physical, exploring the boundary where these two

# data[].attributes.attachment_link.title
Avant Arte on Instagram: "This art power couple refused to get on the same plane together – so that if one plane crashed, at least their artistic legacy could be continued. ✈️

Born 90 years ago this year, Christo & Jeanne-Claude (@christojeanneclaude) set the gold standard for monumental installations – making art freely accessible to wide public audiences."

# data[].attributes.attachment_link.description
15K likes, 74 comments - avant.arte on September 3, 2025: "This art power couple refused to get on the same plane together – so that if one plane crashed, at least their artistic legacy could be continued. ✈️

Born 90 years ago this year, Christo & Jeanne-Claude (@christojeanneclaude) set the gold standard for monumental installations – making art freely accessible to wide public audiences.". 

# data[].attributes.attachment_link.embed_code
View this post on Instagram

A post shared by Avant Arte (@avant.arte)

# data[].attributes.attachment_link.description
Ohhh…SPIT SMACK CHEW REPEAT!, Publiek Park, Plantentuin Meise, Belgium, 2025

# data[].attributes.body
Berndnaut Smilde maakt in zijn Nimbus-serie kortstondige wolken van rook en water in binnenruimtes. Afhankelijk van de plek krijgen ze nieuwe betekenissen, terwijl ze tegelijk de vergankelijkheid en kwetsbare schoonheid van het moment benadrukken.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Nimbus
The Nimbus works present a transitory moment of presence in a specific location. They can be interpreted as a sign of loss or becoming, or just as a a fragment from a classical painting. People have always had a strong metaphysical connection to clouds and through time have projected many ideas on them. Smilde is interested in the temporary aspect of the work. It's there for a few seconds before they fall apart again. The physical aspect is really important but the work in the end only exists as a photograph. The photo functions as a document of something that happened on a specific location and is now gone.

# data[].attributes.attachment_link.description
Nimbus The Nimbus works present a transitory moment of presence in a specific location. They can be interpreted as a sign of loss or becoming, or just as a a fragment from a classical painting. People have always had a strong metaphysical connection to clouds and through time have projected many ideas on them.

# data[].attributes.attachment_link.title
Maddie Duda on Instagram: "the wall carousel / It all keeps on spinning 🎠🐎

oil on unstretched canvas, fabric, cards, objects, acrylic paint/medium, embellishments, vintage wonder horse"

# data[].attributes.attachment_link.description
9,218 likes, 61 comments - madeleyess on March 6, 2025: "the wall carousel / It all keeps on spinning 🎠🐎

oil on unstretched canvas, fabric, cards, objects, acrylic paint/medium, embellishments, vintage wonder horse". 

# data[].attributes.attachment_link.embed_code
View this post on Instagram

A post shared by Maddie Duda (@madeleyess)

# data[].attributes.attachment_link.title
Miguel Adrover on Instagram: "''Drill, Baby, Drill’'.,images of my photographic work.2018"

# data[].attributes.attachment_link.description
6,452 likes, 30 comments - migueladroverofficial on January 25, 2025: "''Drill, Baby, Drill’'.,images of my photographic work.2018". 

# data[].attributes.attachment_link.embed_code
View this post on Instagram

A post shared by Miguel Adrover (@migueladroverofficial)

# data[].attributes.attachment_link.title
Larisa Bulibasa Design Lab on Instagram: "(Hypothetical) Valentino Fashion Show

Ruins connect us to the past while opening space for new ideas. A reminder that beauty can emerge through what’s broken, shaping where we go next.

© LB Design Lab
Concept Design by @larisabulibasa 

#conceptdesign #architecture #aiarchitecture #italy #florence #artexhibitions #exhibitioninflorence #architectureinitaly #fashionshow #valentino #maisonvalentino"

# data[].attributes.attachment_link.description
253K likes, 975 comments - larisabulibasa on July 21, 2025: "(Hypothetical) Valentino Fashion Show

Ruins connect us to the past while opening space for new ideas. A reminder that beauty can emerge through what’s broken, shaping where we go next.

© LB Design Lab
Concept Design by @larisabulibasa 

#conceptdesign #architecture #aiarchitecture #italy #florence #artexhibitions #exhibitioninflorence #architectureinitaly #fashionshow #valentino #maisonvalentino". 

# data[].attributes.attachment_link.embed_code
View this post on Instagram

A post shared by Larisa Bulibasa Design Lab (@larisabulibasa)

# data[].attributes.body
Voor zijn debuutshow bij Maison Margiela creëerde Glenn Martens een scenografie geïnspireerd op gotische architectuur en Vlaamse schilderkunst. In de kelder van Le Centquatre in Parijs werden zes kamers ingericht met papieren collages en trompe-l'œil-elementen, die zowel de historische wortels van het huis als Martens’ avant-gardistische visie weerspiegelden.

# data[].attributes.attachment_link.title
Maison Margiela | Haute Couture Fall Winter 2025/2026 | Paris

# data[].attributes.body
Personnes (2010) van Christian Boltanski is een installatie met duizenden gebruikte kledingstukken en hartslagen die de afwezigheid van mensen en de vergankelijkheid van het leven benadrukt, verwijzend naar de Holocaust en de herinnering aan slachtoffers.

# data[].attributes.attachment_link.title
Dominic Kießling on Instagram: "I’m currently playing a lot with ventilators and foil. It gives me great joy to create huge artworks with minimal technology and minimal design. My aim is to set the perfect stage for physical forces to perform. I design physical experiments rather than artworks.

My artworks in general are always trying to challange our visual perception. Therefor I try to be as abstract and minimalistic as possible. I’m dealing with the most basic mechanisms of vision, without beeing too theoretical during the process of making. When I create an artwork, I act intuitivly. I do not make big plans. I often start with something very simple and play around with it until something interesting happens. Or not. There are lots of disappointments in my work, but they are worth it as from time to time there are these magic moments when dead things come to life. 

#ınstallationart"

# data[].attributes.attachment_link.description
7,484 likes, 39 comments - dominic_kiessling on January 7, 2025: "I’m currently playing a lot with ventilators and foil. It gives me great joy to create huge artworks with minimal technology and minimal design. My aim is to set the perfect stage for physical forces to perform. I design physical experiments rather than artworks.

My artworks in general are always trying to challange our visual perception. Therefor I try to be as abstract and minimalistic as possible. I’m dealing with the most basic mechanisms of vision, without beeing too theoretical during the process of making. When I create an artwork, I act intuitivly. I do not make big plans. I often start with something very simple and play around with it until something interesting happens. Or not. There are lots of disappointments in my work, but they are worth it as from time to time there are these magic moments when dead things come to life. 

#ınstallationart". 

# data[].attributes.attachment_link.embed_code
View this post on Instagram

A post shared by Dominic Kießling (@dominic_kiessling)

# data[].attributes.attachment_link.title
Anselm Kiefer — Sag mir wo die Blumen sind

# data[].attributes.attachment_link.description
Voor het eerst in hun geschiedenis bundelen het Stedelijk Museum Amsterdam en het Van Gogh Museum hun krachten voor één grote tentoonstelling van een van de belangrijkste kunstenaars van onze tijd: Anselm Kiefer.

# data[].attributes.attachment_link.title
Avant Arte on Instagram: "Jennifer Latour (@bonjourlatour) creates her patchwork botanical sculptures by hand.

She has a background in special effects make-up, which helps to inform the seamless structures of her pieces – each inspired by an endless appreciation for the shapes, textures, and colours of nature."

# data[].attributes.attachment_link.description
21K likes, 31 comments - avant.arte on August 15, 2025: "Jennifer Latour (@bonjourlatour) creates her patchwork botanical sculptures by hand.

She has a background in special effects make-up, which helps to inform the seamless structures of her pieces – each inspired by an endless appreciation for the shapes, textures, and colours of nature.". 

# data[].attributes.attachment_link.embed_code
View this post on Instagram

A post shared by Avant Arte (@avant.arte)

# data[].attributes.attachment_link.title
Jan van Eyck Academie on Instagram: "2025 Participant Xiao Zhiyu engages with the exhibition as a medium, through a material-discursive approach to painting. In his work he intertwines painting and text, using these mediums to explore themes of memory, representation, archive and the contemporary perception of images in relation to physical objects. 

His ongoing project, titled “Anthology of Landscape”, explores the notion of landscape and its conceptualization with its embedded economy of gendered, colonial and racial discourses across different historic contexts of the West. 

This residency is supported by the @saastamoinenfoundation 

ℹ️ https://tinyurl.com/5n84zz26
ℹ️ https://www.xiaozhiyu.info/ 
 
Learn more about our residency programme and upcoming events via the link in bio 
Image: Layered Hills send off Glimmering Light, 2024, courtesy of the artist 
#janvaneyckacademie #artistresidency #maastricht  #artacademy #xiaozhiyu #saastamoinenfoundation"

# data[].attributes.attachment_link.description
170 likes, 2 comments - janvaneyckacademie on April 14, 2025: "2025 Participant Xiao Zhiyu engages with the exhibition as a medium, through a material-discursive approach to painting. In his work he intertwines painting and text, using these mediums to explore themes of memory, representation, archive and the contemporary perception of images in relation to physical objects. 

His ongoing project, titled “Anthology of Landscape”, explores the notion of landscape and its conceptualization with its embedded economy of gendered, colonial and racial discourses across different historic contexts of the West. 

This residency is supported by the @saastamoinenfoundation 

ℹ️ https://tinyurl.com/5n84zz26
ℹ️ https://www.xiaozhiyu.info/ 
 
Learn more about our residency programme and upcoming events via the link in bio 
Image: Layered Hills send off Glimmering Light, 2024, courtesy of the artist 
#janvaneyckacademie #artistresidency #maastricht  #artacademy #xiaozhiyu #saastamoinenfoundation". 

# data[].attributes.attachment_link.embed_code
View this post on Instagram

A post shared by Jan van Eyck Academie (@janvaneyckacademie)

# data[].attributes.attachment_link.title
Clément Sauvoy on Instagram: "@perrotin"

# data[].attributes.attachment_link.description
15K likes, 79 comments - clement_sauvoy on June 7, 2025: "@perrotin". 

# data[].attributes.attachment_link.embed_code
View this post on Instagram

A post shared by Clément Sauvoy (@clement_sauvoy)

# data[].attributes.attachment_link.title
Avant Arte on Instagram: "@romanondak’s participatory artwork ‘Measuring the Universe’ is made up of thousands of names and heights contributed by museum and gallery visitors.

The installation blurs the lines between art and everyday life – and is also a great example of collective power, where small acts accumulate to form something bigger."

# data[].attributes.attachment_link.description
5,711 likes, 38 comments - avant.arte on June 13, 2025: "@romanondak’s participatory artwork ‘Measuring the Universe’ is made up of thousands of names and heights contributed by museum and gallery visitors.

The installation blurs the lines between art and everyday life – and is also a great example of collective power, where small acts accumulate to form something bigger.". 

# data[].attributes.attachment_link.embed_code
View this post on Instagram

A post shared by Avant Arte (@avant.arte)

# data[].attributes.attachment_link.title
Elisabeth Argillier on Instagram‎: "L’artiste Céleste Boursier-Mougenot investit la Rotonde de la Bourse de Commerce avec clinamen, une installation aquatique et musicale immersive. Un bassin de 18 mètres, rempli d’eau et traversé de bols en porcelaine en mouvement, crée une symphonie aléatoire de sons sans intervention humaine. Inspirée du concept épicurien de la trajectoire imprévisible des atomes, l’œuvre offre une expérience sensorielle unique et en perpétuelle évolution. Elle brouille les frontières entre art et quotidien, sollicitant l’écoute et la rêverie du visiteur, et établit un dialogue poétique entre architecture, matière et perception.

📷 by @elisabarg 
📍Bourse de Commerce - Pinault Collection 
@boursedecommerce @celesteboursiermougenot 

<<>><<>><<>><<>><<>><<>><<>><<>><<>>

#boursedecommerce #celesteboursiermougenot #nuitblanche #pinaultcollection #seemyparis #modernart #parisjetaime #thisisparis #seemyparis #parisstyle #parissecret #mylittleparis #myparisstyle #mybeautifulparis #parismaville #parisianchic #parisianlifestyle #parisgram #igersparis #parís #parigi #باريس #巴黎 #パリ #париж"‎

# data[].attributes.attachment_link.description
2M likes, 9,355 comments - elisabarg on June 8, 2025‎: "L’artiste Céleste Boursier-Mougenot investit la Rotonde de la Bourse de Commerce avec clinamen, une installation aquatique et musicale immersive. Un bassin de 18 mètres, rempli d’eau et traversé de bols en porcelaine en mouvement, crée une symphonie aléatoire de sons sans intervention humaine. Inspirée du concept épicurien de la trajectoire imprévisible des atomes, l’œuvre offre une expérience sensorielle unique et en perpétuelle évolution. Elle brouille les frontières entre art et quotidien, sollicitant l’écoute et la rêverie du visiteur, et établit un dialogue poétique entre architecture, matière et perception.

📷 by @elisabarg 
📍Bourse de Commerce - Pinault Collection 
@boursedecommerce @celesteboursiermougenot 

<<>><<>><<>><<>><<>><<>><<>><<>><<>>

#boursedecommerce #celesteboursiermougenot #nuitblanche #pinaultcollection #seemyparis #modernart #parisjetaime #thisisparis #seemyparis #parisstyle #parissecret #mylittleparis #myparisstyle #mybeautifulparis #parismaville #parisianchic #parisianlifestyle #parisgram #igersparis #parís #parigi #باريس #巴黎 #パリ #париж". ‎

# data[].attributes.attachment_link.embed_code
View this post on Instagram

A post shared by Elisabeth Argillier (@elisabarg)

# data[].attributes.body
Het werk ‘Geel, rood, blauw, enz…’ van Jef Geys is een installatie die de invloed van beelden onderzoekt door middel van fotografie en kleur. Geys drukte foto's afwisselend scherp en vaag af, waarbij de scherpe foto's kleine versies zijn van een grote affiche en de vage foto's afbeeldingen van vrouwen uit zijn persoonlijke leefwereld. Door het repetitief opstellen van een universeel beeld, zoals moeder met kind, wordt de impact zowel versterkt als beperkt. Met behulp van een projectie, waarbij de primaire kleuren verwijzen naar de bekende serie 'Who's Afraid of Red, Yellow and Blue?' van Barnett Newman, creëerde Geys een soort 'anti-schilderij' .

# data[].attributes.body
Oceanen, zeeën en andere vloeibare massa’s zijn in staat zichzelf te creëren en uit te wissen met elke nieuwe golf die opkomt. Het werk van Oscar Murillo (1986, La Paila, Colombia) is in verschillende opzichten een weerspiegeling van de oscillerende kracht van water en de oneindige cyclus van scheppen en ongedaan maken. Hiermee drukt hij zijn interesse uit in culturele uitwisseling en de circulatie van ideeën, talen en objecten.

# data[].attributes.body
Tijdens Watou 2024 realiseerden Mashid Mohadjerin & Jan De Vroede een geluidsinstallatie in een maisveld. Subtiele geluiden vermengden zich met de natuurlijke omgeving, waardoor bezoekers een poëtische, zintuiglijke ervaring van het landschap kregen.

# data[].attributes.body
Lois & Franziska Weinberger – Home Voodoo I (2004)
Een intrigerende installatie waarin een chaotische, met onkruid overwoekerde tuin centraal staat, aangevuld met foto’s, kaarten en documentaire beelden. Het werk omvat ook lichtbakinstallaties met foto’s van een performatief reinigings- en bevrijdingsritueel dat op humoristische wijze lokale tradities, familiemythologie, voodoo, katholieke en heidense elementen samenbrengt tot een “chthoni sche”—ofwel “uit de aarde komend”—ceremonie.

# data[].attributes.body
Paul McCarthy maakt provocerende installaties die vaak humor, satire en maatschappelijke kritiek combineren. Bekende werken zoals Santa Claus, Tree en WS dagen conventies uit door absurditeit, seksualiteit en overdrijving, waardoor toeschouwers worden geconfronteerd met culturele taboes en consumptiecultuur.

# data[].attributes.attachment_link.description
Paul McCarthy wordt beschouwd als een van de belangrijkste levende kunstenaars. Met zijn directe en confronterende aanpak is hij bijzonder invloedrijk voor een jonge generatie kunstenaars.