# data[].attributes.body
Landrekskenning Wegeners fékk uppreist æru um 1960 þegar Harry Hess, prófessor við Princeton-háskóla í Bandaríkjunum, setti hana fram í nýjum búningi. Kenningin byggðist á viðamiklum gögnum um landslag hafsbotnsins ásamt upplýsingum um þykkt hafbotnsskorpunnar og var nefnd botnskriðskenning.

# data[].attributes.body
Botnskriðskenningin er kenning sem segir að hafsbotninn myndist á miðhafshryggjum þar sem kvika kemur upp og myndar nýja skorpu. Hafsbotninn færist svo út til beggja hliða og sígur loks niður í djúpálum þar sem hann eyðist aftur í möttlinum.

# data[].attributes.body
Flekakenningin er kenning sem segir að yfirborð jarðar sé gert úr stórum jarðflekunum sem fljóta á deighvelinu og hreyfast um. Flestir jarðskjálftar, eldgos og fjöll myndast þar sem flekarnir rekast saman, gliðna eða nuddast hver við annan.

# data[].attributes.body
Harry Hammond Hess (1906–1969)
Harry Hess var bandarískur jarðfræðingur sem átti mjög mikilvægan þátt í þróun kenningarinnar um flekarek. Hann setti fram hugmyndina um botnskrið (seafloor spreading). Samkvæmt henni myndast ný jarðskorpa á miðhafshryggjum, færist hægt út frá þeim og eldri hafsbotninn sekkur aftur niður í möttulinn við djúpála.

Þessi hugmynd var lykillinn að því að útskýra hvernig landrek átti sér stað og varð grunnur að flekakenningunni.

Áður en hann varð frægur fyrir þessa kenningu hafði Hess starfað sem herforingi í bandaríska sjóhernum í seinni heimsstyrjöldinni. Þar fékk hann mikla reynslu af mælingum á hafsbotni, sem síðar hjálpaði honum að móta hugmyndir sínar.

# data[].attributes.body
Alfred Wegener (1880–1930)
Alfred Wegener var fyrstur til að setja fram kenningu um landrek árið 1912. Hann skrifaði bókina The Origin of Continents and Oceans árið 1915 þar sem hann útskýrði hugmyndir sínar.

Hann færði fram nokkur rök fyrir landreki:

Strendur heimsálfa passa saman eins og púsluspil, til dæmis Suður-Ameríka og Afríka.

Sama tegund af steingervingum fannst á mismunandi heimsálfum.

Berg og fjallgarðar á ólíkum stöðum passa saman eins og þeir hafi einu sinni verið tengdir.

Loftslagsrök: leifar af jöklum fundust á svæðum sem nú eru í hitabelti.

Wegener gat þó ekki útskýrt nákvæmlega hvernig meginlöndin hreyfðust. Þess vegna trúðu margir vísindamenn ekki kenningunni hans á sínum tíma.

# data[].attributes.body
Drummond Matthews (1931–1997) og doktorsnemandi hans Fred Vine (1939–2024) sem báðir fengust við hafsbotnsrannsóknir. Árið 1962 tók Vine þátt í leiðangri til að mæla segulsviðið yfir Carlsberghryggnum í Indlandshafi – yfir hryggnum var segulfrávikið jákvætt en í neðansjávarfjöllum (guyots) beggja vegna var sterkt neikvætt frávik. Þeim félögum var kunnugt um rannsóknir sem verið var að gera á aldri segulskipta,[10] og túlkun allra þessara gagna féll fagurlega að botnskriðskenningu Hess svo sem lýst var í grein þeirra 1963 [11] og markaði upphaf sigurgöngu botnskriðskenningarinnar.

# data[].attributes.body
Marie Tharp (1920–2006)
Marie Tharp kortlagði hafsbotninn. Hún vann með Bruce Heezen og teiknaði myndir af hafsbotni út frá mælingum. Þar sá hún langan dal í miðju Atlantshafi sem kallast mið-Atlantshafshryggurinn.

Þetta sýndi að nýr hafsbotn myndast á hryggnum og ýtist síðan út til beggja hliða. Hún benti líka á tengsl milli þessara dala og jarðskjálfta, sem styrkti hugmyndina um flekarek og að hafsbotninn sé sífellt á hreyfingu.

# data[].attributes.body
John Tuzo-Wilson (1908–1993)
J. Tuzo-Wilson setti fram hugmyndina um hliðrunargalla (transform faults). Hann sýndi að flekar geta ekki bara færst í sundur eða rekist saman, heldur líka runnið hlið við hlið í sitthvora áttina.

Hann tengdi líka saman kenninguna um flekarek með því að útskýra hvernig flekamörk og virkni þeirra mynda heildarmynd af hreyfingu jarðskorpunnar.

# data[].attributes.body
Dan McKenzie (fæddur 1942)
Dan McKenzie átti mjög stóran þátt í að gera kenninguna um flekarek nákvæmari og skýrari. Hann var einn af þeim fyrstu sem skrifaði greinar þar sem hreyfing flekanna á hnettinum var útskýrð með stærðfræði.

Hann rannsakaði líka hvernig setlög myndast, hvaða kraftar hreyfa flekana og hvernig þeir hreyfast í tengslum við hita og deighvolfið (lagið undir jarðskorpunni). Með hans vinnu varð kenningin um flekarek mun nákvæmari og vísindalegri.

# data[].attributes.body
Abraham Ortelius (1527–1598)
Abraham Ortelius var flæmskur kortagerðarmaður sem fyrstur setti fram hugmynd sem líkist landrekskenningunni. Árið 1596 skrifaði hann að strendur Suður-Ameríku og Afríku virtust passa saman eins og púsluspil.

Hann gat ekki útskýrt hvers vegna þetta væri svona, en hugmyndin hans var upphafspunktur sem síðar varð mikilvæg fyrir kenninguna um landrek.